MOWA POŻEGNALNA

Chwała (hamd) należy się wyłącznie Allahowi Najwyższemu. Wysławiamy Go, prosimy Go o przebaczenie i zwracamy się do Niego ze skruchą. Szukamy schronienia u Allaha Najwyższego przed złem naszych nefsów i przed grzechami naszych uczynków. Tego, kogo Allah Najwyższy prowadzi właściwą drogą, nikt nie sprowadzi na manowce, a tego, kogo On sprowadza na manowce, nikt nie poprowadzi właściwą drogą. Świadczę, że nie ma boga poza Allahem Najwyższym. On jest Jeden. Nie ma sobie równego ani wspólnika. I świadczę również, że Muhammed (alejhisselam) jest Jego sługą i wysłannikiem.

O słudzy Allaha! Zostawiam wam jako testament, abyście bali się Allaha Najwyższego i byli Mu posłuszni.

O ludzie! Wysłuchajcie dobrze Moich słów! Nie wiem, może po tym roku już nigdy więcej nie spotkam się tu z wami. O ludzie! Jak te wasze dni są świętymi dniami, jak te wasze miesiące są świętymi miesiącami, jak to wasze miasto (Mekka) jest błogosławionym miastem, tak samo wasze życie, majątki i honor są święte. Są chronione przed wszelką napaścią.

Moi Towarzysze! Jutro spotkacie się z waszym Panem i z pewnością zostaniecie zapytani o każdy wasz dzisiejszy stan i czyn. Strzeżcie się, żebyście po Mnie nie wrócili do dawnych błędów i nie ścinali sobie nawzajem głów!

Niech obecni tutaj przekażą ten Mój testament nieobecnym!

Może być tak, że ten, komu zostanie on przekazany, zrozumie go i zachowa lepiej niż ten, kto był tutaj i go usłyszał. Moi Towarzysze! Jeśli ktoś ma przy sobie powierzoną mu rzecz, niech odda ją właścicielowi!

Każdy rodzaj lichwy został zniesiony. Jest pod Moją stopą. Jednak powinniście oddać to, co w waszym długu jest pierwotną kwotą. Nie krzywdźcie i nie dawajcie się krzywdzić. Z nakazu Allaha Najwyższego lichwiarstwo jest odtąd zakazane. Każdy rodzaj tego brzydkiego zwyczaju, pozostałego z okresu ignorancji (Dżahilijje), jest pod Moją stopą. Pierwszą lichwą, jaką znoszę, jest lichwa Abbasa, syna Abdulmuttaliba (Mojego stryja). Moi Towarzysze! Sprawy krwawej zemsty prowadzone w okresie ignorancji również zostały całkowicie zniesione. Pierwszą sprawą krwawej zemsty, jaką znoszę, jest sprawa Rebii (syna Mojego stryja), wnuka Abdulmuttaliba.

O ludzie! Przesuwanie zakazanych (haram) miesięcy (w których zakazane jest prowadzenie wojny), aby móc prowadzić wojnę, jest bez wątpienia posunięciem się bardzo daleko w kufrze (niewierze). Jest to coś, przez co niewierzący są sprowadzani na manowce. Jednego roku uznają (miesiąc) za dozwolony (halal), a następnego roku ogłaszają go zakazanym (haram). Robią to, aby dopasować to do liczby miesięcy, które Allah Najwyższy uczynił dozwolonymi i zakazanymi. Czynią dozwolonym to, co Allah Najwyższy uczynił zakazanym, a zakazanym to, co Allah Najwyższy uczynił dozwolonym.

O Moi Towarzysze! Odbywamy hadżdż dokładnie we właściwym czasie. Kolejność miesięcy jest taka jak w czasie, gdy Allah Najwyższy je stworzył. Nie ma wątpliwości, że czas powrócił do kształtu i porządku, jakie miał w dniu, w którym Allah Najwyższy go stworzył.

„O mój Allahu! Pomnóż chwałę, wzniosłość, majestat i poważanie tego Bejt. Pomnóż też chwałę, majestat, szacunek i dobro tych, którzy oddają mu cześć, odbywając hadżdż i umrę”. Hadis-i szerif

O ludzie! Dzisiaj szatan na zawsze utracił siłę, by na tych waszych ziemiach ponownie zdobyć wpływ i panowanie. Jednak jeśli poza tym, co zniosłem, będziecie mu ulegać w sprawach, które uważacie za małe, to go ucieszy. Strzeżcie się także tego, aby ochronić swoją religię!

O ludzie! Zalecam wam przestrzegać praw kobiet i bać się w tej sprawie Allaha Najwyższego. Wzięliście kobiety jako powierzony wam przez Allaha Najwyższego depozyt; ich honor i cnotę uczyniliście dla siebie dozwolonymi, dając słowo w imię Allaha Najwyższego. Wy macie prawa wobec kobiet, a one mają prawa wobec was. Waszym prawem wobec kobiet jest to, by nie pozwalały nikomu, kogo nie lubicie, naruszać nietykalności waszej rodziny. Jeśli wpuszczą do waszego domu kogoś, na kogo się nie zgadzacie, możecie je od tego powstrzymać lekkim uderzeniem. A prawem kobiet wobec was jest to, żebyście w dozwolony sposób zapewnili im wszelkie jedzenie i ubranie. O wierzący (wy, którzy wierzycie w Allaha Najwyższego)! Zostawiam wam powierzony depozyt; dopóki będziecie się go mocno trzymać, nigdy nie zbłądzicie. Tym depozytem jest Księga Allaha Najwyższego, Święty Koran. (W innych przekazach wymienione są także: „Moja Sunna” i „Mój Ehl-i Bejt”.)

O wierzący! Wysłuchajcie dobrze Moich słów i dobrze je zachowajcie! Muzułmanin jest bratem muzułmanina i w ten sposób wszyscy muzułmanie są braćmi. Nikomu nie wolno naruszać żadnego prawa należącego do jego brata w religii, chyba że ten sam odda to z dobrej woli. Moi Towarzysze! Nie krzywdźcie swoich nefsów (samych siebie). Wy sami również macie prawa wobec siebie. O ludzie! Allah Najwyższy dał każdemu, kto ma jakieś prawo, jego prawo (w Świętym Koranie). Nie ma potrzeby sporządzania testamentu na rzecz spadkobiercy. Dziecko należy do tego, w czyim łożu się urodziło. Dla tego, kto dopuścił się cudzołóstwa (zina), jest pozbawienie praw. Niech ten wyrodek, który twierdzi, że pochodzi od kogoś innego niż jego ojciec, albo ten niewdzięcznik, który podaje się za należącego do kogoś innego niż jego pan, ściągnie na siebie gniew Allaha Najwyższego i przekleństwo aniołów oraz wszystkich muzułmanów! Allah Najwyższy nie przyjmie od takich ludzi ani skruchy, ani sprawiedliwego świadectwa. O ludzie! Wasz Pan jest jeden. Wasz ojciec też jest jeden; wszyscy jesteście dziećmi Adema (alejhisselam). A Adem jest z ziemi. Najcenniejszy z was u Allaha Najwyższego jest ten, kto ma najwięcej takwy (pobożności, bojaźni przed Allahem Najwyższym). Arab nie ma żadnej wyższości nad nie-Arabem. Wyższość jest tylko w takwie. Jeśli kaleki czarny niewolnik zostanie ustanowiony nad wami jako przełożony i będzie wami rządził według Księgi Allaha, słuchajcie go i bądźcie mu posłuszni. Winnego nie można oskarżyć o nic poza jego własną winą. Ojca nie można oskarżyć o przestępstwo syna ani syna o przestępstwo ojca.

O ludzie! Uważajcie! Tych czterech rzeczy w żadnym wypadku nie wolno wam robić:

1- Nigdy nie przypisujcie Allahowi żadnego wspólnika.

2- Nigdy nie zabijajcie niesłusznie duszy, której zabicie Allah uczynił zakazanym (haram).

3- Nigdy nie cudzołóżcie (zina).

4- Nigdy nie kradnijcie.

Nakazano Mi prowadzić dżihad z ludźmi, dopóki nie powiedzą: „La ilahe illallah, Muhammedun resulullah” (czyli dopóki nie zostaną muzułmanami). Gdy to powiedzą, ochronią swoją krew i swój majątek. Jednak ich rozliczenie należy do Allaha Najwyższego. O ludzie! Jutro (w życiu po śmierci) zapytają was o Mnie; co powiecie?… Towarzysze Proroka odpowiedzieli: „Świadczymy, że przekazałeś religię Allaha Najwyższego, że spełniłeś Swój obowiązek, zostawiłeś nam testament i udzieliłeś nam rad”. Na to Najszlachetniejszy Wysłannik (sallallahu alejhi we sellem) podniósł Swój Błogosławiony palec wskazujący, opuścił go w stronę zgromadzonych i oznajmił: „Bądź świadkiem, o mój Panie! Bądź świadkiem, o mój Panie! Bądź świadkiem, o mój Panie!”.

W dniu, w którym nasz umiłowany Prorok wygłosił Swoją mowę pożegnalną, został zesłany trzeci święty ajet Sury Maide, podany w tym znaczeniu: «Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię. Dopełniłem Mój dar dla was i z zadowoleniem dałem wam islam jako religię…» Gdy Szlachetny Prorok wyrecytował ten święty ajet Swoim Towarzyszom, Hazrat Ebu Bekr zaczął płakać. Gdy Towarzysze Proroka zapytali go o powód jego płaczu, odpowiedział: „Ten święty ajet wskazuje, że zbliża się śmierć Wysłannika Allaha. Dlatego płaczę”.1

Po chutbie stanął na wakfe na górze Dżebel-i Rahme. Wieczornej modlitwy salat nie odprawił na Arafacie, lecz poprowadził ją w Muzdelife razem z nocną modlitwą salat. Tę noc spędzili w Muzdelife. Następnego dnia rano stanął na wakfe w Meszar-il-haram. Pierwszego dnia święta (bajram) wyruszył z Muzdelife do Miny. Po drodze nie zatrzymał się w dolinie zwanej Muhassir, gdzie postój mieli Eshab-i fil2, lecz przeszedł przez nią. Przybył do Miny. Tutaj sam zarżnął 63 z ofiarnych wielbłądów, a potem dał nóż Hazrat Aliemu. Hazrat Ali zarżnął pozostałe. Drugiego, trzeciego i czwartego dnia święta rzucali kamienie przy dżemre (kamienowanie szatana), a czternastego dnia miesiąca Zilhidżdże, przed poranną modlitwą salat, przyszli do Bejtullah i dokonali pożegnalnego tawafu. Wysłannik Allaha pozostał w Mekce dziesięć dni, odbył Swój pożegnalny hadżdż i pożegnalny tawaf, a potem wrócił do Medyny. Odprawił dwa rekaty modlitwy salat w Mesdżid-i Nebewi, a potem udał się do Swojego domu szczęśliwości. Po pożegnalnym hadżdżu Towarzysze Proroka wrócili tam, skąd przybyli, i opowiadali tam ludziom o tym, o czym Wysłannik Allaha powiadomił i co nakazał.