MIRAJI (KUPAA MBINGUNI)

Mtume wetu mpendwa (sallallahu alayhi wasallam) aliueleza Uislamu kwa kila mtu aliyemwona na kwa kila kabila – wale waliokuja kwa ajili ya hija, na wale waliokuja Makka na kwenye masoko kwa ajili ya biashara. Aliwaomba wamlinde na wamsaidie kuwafikishia watu Uislamu. Lakini hakuna aliyesilimu, wala hakuna aliyekubali kumlinda. Zaidi ya hayo, walimtusi, wakamdhulumu, wakamtesa, wakamdhihaki na kumkadhibisha. Bwana wa walimwengu alikuwa amechoka sana, mwenye njaa, mwenye kiu, mwenye huzuni na majonzi makubwa. Mchana Wake ulipita hivyo, na hali hii iliendelea hadi usiku sana. Washirikina wa Makka walikuwa wakimfuata daima; si tu kwamba waliwazuia watu waliokuja kuizuru Kaaba wasisilimu, bali pia hawakuacha kumdhulumu Bwana wetu Habib-i akram (Kipenzi Mtukufu). Sasa hapakuwa na mahali ambapo Bwana wetu Rasulullah angeweza kwenda. Kila upande kulikuwa na maadui. Miezi michache huko Makka ilipita kwa dhiki kubwa.

Usiku wa tarehe 27 ya mwezi wa Rajab ash-sharif, alikwenda moja kwa moja nyumbani kwa Ummu Hani, binti wa ami Yake, Abu Talib; nyumba yake ilikuwa katika mtaa wa Abu Talib. Wakati huo Ummu Hani alikuwa bado hajaamini. Aliposema: “Ni nani huyo?”, Bwana wetu Rasulullah alijibu: “Ni Muhammad, mwana wa ami yako. Ukinikaribisha, nimekuja kama mgeni.”

Ummu Hani akasema: “Roho yangu iwe fidia kwa mgeni msema kweli, mwaminifu, mwenye asili tukufu na mwenye heshima kama Wewe. Lakini kama ungenijulisha mapema kwamba unakuja, ningekuandalia kitu. Sasa sina kitu cha kukulisha.” Bwana wetu Rasulullah akasema: “Sitaki chakula wala kinywaji. Sina haja na chochote kati ya hivyo. Mahali pa kumwabudu Mola wangu na kumwomba kwa unyenyekevu panatosha kwangu.”

Ummu Hani akamkaribisha Mtume wetu mpendwa ndani, akampa mkeka, beseni na birika. Kwa Waarabu, kumkirimu mgeni na kumlinda na adui kulihesabiwa kuwa wajibu wenye heshima kubwa kuliko yote. Mgeni akipatwa na madhara ndani ya nyumba, ilikuwa aibu kubwa kwa mwenye nyumba. Ummu Hani alifikiri: “Huyu ana maadui wengi Makka. Hata wapo wanaotaka kumuua. Ili kuilinda heshima yangu, nitamlinda mpaka asubuhi.” Akauchukua upanga wa baba yake, akaanza kuizunguka nyumba. Siku ile Rasulullah alikuwa ameumizwa sana. Alitawadha, akaanza kumwomba Mola Wake kwa unyenyekevu, akiomba msamaha na kuwaombea waja dua ili waamini na wapate furaha. Alikuwa amechoka sana, mwenye njaa na huzuni. Akajinyoosha juu ya mkeka, akapitiwa na usingizi mara moja.

Wakati huo huo Allahu taala alimwambia Jibril alaihis-salaam: “Nimemhuzunisha sana Mtume Wangu mpendwa. Nimeuumiza sana mwili Wake uliobarikiwa na moyo Wake laini. Hata katika hali hii, bado ananiomba Mimi kwa unyenyekevu. Hafikirii kitu chochote isipokuwa Mimi. Nenda, umlete Habibu Wangu! Mwonyeshe Pepo Yangu na Jahannam Yangu. Azione neema nilizomwandalia Yeye na wale wanaompenda. Azione adhabu nilizowaandalia wale wasiomwamini na wale wanaomuumiza kwa maneno yao, maandishi yao na matendo yao. Mimi Mwenyewe nitamfariji. Mimi Mwenyewe nitayafunga majeraha ya moyo Wake laini.”

Jibril alaihis-salaam alipofika kwa Rasulullah, alimkuta amelala usingizi mzito.

Hakupenda kumwamsha. Alikuwa katika sura ya mwanadamu. Akabusu wayo wa mguu Wake uliobarikiwa. Kwa kuwa Jibril hana moyo wala damu, midomo yake baridi ilimwamsha Rasulullah. Alimtambua Jibril alaihis-salaam mara moja, akaogopa sana kwamba huenda Mola Wake amemkasirikia, akauliza: “Ewe ndugu yangu Jibril! Kwa nini umekuja wakati usio wa kawaida kama huu? Je, nimefanya kosa? Je, nimemuudhi Mola wangu? Je, umeniletea habari chungu?”

“Sitaki chakula wala kinywaji. Sina haja na chochote kati ya hivyo. Mahali pa kumwabudu Mola wangu na kumwomba kwa unyenyekevu panatosha kwangu” Hadithi sharif

Jibril alaihis-salaam akasema: “Ewe uliye bora kuliko viumbe vyote! Ewe kipenzi cha Muumba, ewe bwana wa Mitume, ewe Mtume mtukufu na mkubwa, chemchemi ya wema na chimbuko la fadhila zote! Mola Wako anakutolea salamu na anakuita Kwake. Tafadhali inuka twende.” Mtume wetu mpendwa alitawadha. Jibril alaihis-salaam alimvika Rasulullah kilemba cha nuru juu ya kichwa Chake kilichobarikiwa, akamvika vazi la nuru, akamfunga mshipi wa yakuti kiunoni Mwake, na akampa mkononi Mwake fimbo ya zumaridi iliyopambwa kwa lulu mia nne. Kila lulu ilikuwa ikimeremeta kama nyota ya Zuhura. Jibril alaihis-salaam pia alimvalisha miguuni Mwake viatu vya zumaridi ya kijani.

Kisha, wakiwa wameshikana mikono, walikwenda Kaaba. Hapo Jibril alaihis-salaam alikipasua kifua kilichobarikiwa cha Mtume wetu mpendwa. Aliutoa moyo Wake akauosha kwa maji ya Zamzam. Kisha akaleta bakuli lililojaa hekima na imani, akamimina vilivyomo ndani ya moyo huo, akakifunga kifua Chake.

Kibla chetu cha kwanza, Masjid al-Aqsa / Quds

Kisha Jibril alaihis-salaam alimwonyesha mnyama mweupe aitwaye Buraq, aliyekuwa amemleta kutoka Peponi, akasema: “Ewe Mtume wa Allah! Mpande huyu! Malaika wote wanakusubiri.” Wakati huo Bwana wetu Mtume alishikwa na huzuni, akazama katika tafakari. Wakati huo huo Allahu taala alimwambia Jibril alaihis-salaam: “Ewe Jibril! Muulize! Kwa nini Habibu Wangu ana huzuni?” Alipomuuliza, Bwana wetu (sallallahu alayhi wasallam) alijibu: “Nimeonyeshwa heshima na ukarimu mwingi kiasi hiki. Ndipo likanijia moyoni wazo: hali ya umma wangu dhaifu itakuwaje Siku ya Kiama? Watabebaje mzigo wa dhambi zao zote hizo, wakiwa wamesimama kwa miguu kwa miaka elfu hamsini katika uwanja wa Arasat, na watavukaje Sirat, ambayo ni njia ya miaka elfu thelathini?” Ndipo ikaja amri ya Allahu taala: “Ewe Habibu Wangu! Tuliza moyo Wako. Kwa umma Wako nitaufanya muda wa miaka elfu hamsini kuwa kama kufumba na kufumbua. Usihuzunike!”

Bwana wetu Mtume alimpanda Buraq. Buraq alikwenda kwa kasi sana; kwa hatua moja alifika mbali kuliko macho yanavyoweza kuona. Wakati wa safari, Jibril alaihis-salaam alimwambia Mtume wetu mpendwa ashuke katika baadhi ya vituo na kusali. Hapo Bwana wa walimwengu alishuka mara tatu na kusali. Kisha Jibril alaihis-salaam akamuuliza kama anajua ni mahali gani alipokuwa amesali. Akajibu swali lake mwenyewe na kumjulisha kwamba mahali pa kwanza aliposhuka palikuwa Madina, na kwamba atahamia mji huo. Kisha akamjulisha kwamba mahali pengine, kwa mfuatano, palikuwa Tur Sina, ambapo Hadhrat Musa alizungumza na Allahu taala bila upande na kwa namna isiyojulikana, na mwisho Bayt Lahm, mahali alipozaliwa Isa alaihis-salaam. Kisha wakafika Masjid al-Aqsa iliyoko Quds (Jerusalem).

Kwenye Masjid al-Aqsa, Jibril alaihis-salaam alitoboa jabali kwa kidole chake akamfunga Buraq. Roho za baadhi ya Mitume waliotangulia zilikuwa zimekusanyika pale kwa sura za wanadamu. Mitume Adam, Nuh na Ibrahim (alaihimus-salaam) waliombwa, mmoja baada ya mwingine, kuwa imam ili sala isaliwe kwa jamaa. Wakaomba radhi, wakakataa. Jibril akasema: “Wewe ukiwepo, hakuna mwingine anayeweza kuwa imam,” akamtanguliza mbele Habibullah.

Bwana wetu Mtume aliwaongoza Mitume kama imam, akasalisha rakaa mbili. Yaliyotokea baada ya hapo aliyasimulia hivi: “Jibril (alaihis-salaam) aliniletea chombo kimoja cha kinywaji cha Peponi na chombo kimoja cha maziwa. Nilichukua maziwa. Jibril (alaihis-salaam) akaniambia kwamba nimechagua fitra (furaha ya dunia mbili). Kisha wakanipa vikombe viwili vingine. Kimoja kilikuwa na maji, kingine asali. Nilikunywa kutoka katika vyote viwili. Jibril akasema: ‘Asali ni ishara kwamba umma Wako utadumu mpaka Kiama, na maji ni ishara kwamba umma Wako utatakaswa na dhambi zake.’ Kisha tukapanda pamoja mbinguni. Jibril (alaihis-salaam) akabisha mlango. ‘Wewe ni nani?’ wakauliza. ‘Mimi ni Jibril.’ ‘Na aliye pamoja nawe ni nani?’ ‘Ni Muhammad (alaihis-salaam).’ ’Je, ametumiwa (wahyi wa kupanda mbinguni na mwaliko wa Miraji)?’ ‘Ndiyo, ametumiwa,’ akasema. ’Marhaba (karibu) kwa aliyekuja! Ni mgeni mwema alioje huyu aliyekuja!’ wakasema, na mara moja mlango ukafunguliwa, nikajikuta mbele ya Adam (alaihis-salaam). Akaniambia ‘Marhaba’ na akaniombea dua… Kulia na kushoto kwa Adam (alaihis-salaam) roho za watu fulani zilisimama kama vivuli. Kila Adam (alaihis-salaam) alipotazama kulia Kwake alitabasamu, na alipotazama kushoto Kwake alilia. Jibril (alaihis-salaam) akasema: ‘Ewe Mtume wa Allah, vivuli hivi ni roho za watoto watakaotokana na kizazi cha Adam (alaihis-salaam). Walio upande wa kulia ni watu wa Peponi, na walio upande wa kushoto ni watu wa Jahannam! Anapotazama upande wa kulia hutabasamu, na anapotazama upande wa kushoto hulia!’

“Ewe uliye bora kuliko viumbe vyote! Ewe kipenzi cha Muumba, ewe bwana wa Mitume, ewe Mtume mtukufu na mkubwa, chemchemi ya wema na chimbuko la fadhila zote! Mola Wako anakutolea salamu na anakuita Kwake. Tafadhali inuka twende” Jibril alaihis-salaam

Hapo niliona malaika wengi. Wote walikuwa wamesimama katika kiyamu (kusimama) kwa khushui (unyenyekevu wa ndani, wa kina na wa utiifu) na khudui, wakijishughulisha na dhikri: ‘Subbuhun quddusun Rabbul-malaikati war-ruh.’ Nilimuuliza Jibril: ‘Je, hii ndiyo ibada ya malaika hawa?’ ‘Ndiyo. Tangu walipoumbwa mpaka Kiama, wao husimama katika kiyamu. Mwombe Haki taala aujaalie umma Wako ibada hii,’ akasema. Nilimwomba Haki taala. Aliikubali dua yangu. Hicho ndicho kiyamu kilichomo katika sala.

(Huko) nilipita karibu na jamaa moja. Malaika walikuwa wakiviponda vichwa vyao, na vichwa vikarudi kama vilivyokuwa. Wakavipiga tena, navyo vikarudi tena kama zamani. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Akasema: ‘Hawa ni wale wanaoacha sala ya Ijumaa na sala ya jamaa, na wasiotimiza rukuu (kuinama katika sala) na sijda zao ipasavyo.’

Niliona jamaa (kundi la watu). Walikuwa na njaa na uchi. Zabaniya (malaika wa Jahannam) walikuwa wakiwaswaga kama wanyama kwenda malishoni ndani ya Jahannam. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Akasema: ‘Hawa ni wale wasiowahurumia mafukara na wasiotoa zaka.’

Nilipita karibu na jamaa moja. Mbele yao kulikuwa kumewekwa vyakula vitamu, na pembeni kulikuwa na mzoga. Waliviacha vyakula vile vitamu wakawa wakila mzoga. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Akasema: ‘Hawa ni wanaume na wanawake wanaoacha halali (kilichoruhusiwa) na kuelekea haramu (kilichokatazwa); ni watu wanaokula haramu hali wana mali ya halali.’

Niliona watu (fulani) waliobeba migongoni mwao mzigo mzito kiasi kwamba hawakuwa na nguvu ya kusogea. Hata katika hali hiyo walikuwa wakiwaita watu na kuwaomba wawaongezee mzigo zaidi. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Akasema: ‘Hawa ni wale waliofanya hiana katika amana. Hata baada ya kuchukua haki za watu, bado wanaendelea kuwadhulumu.’

Tulipita karibu na kundi la watu waliokuwa wakikata nyama zao wenyewe na kuila. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Jibril (alaihis-salaam) akasema: ‘Hawa ni wale wanaosengenya na wanaopeleka maneno (fitna).’

Niliona kundi la watu wenye nyuso nyeusi na macho ya buluu. Midomo yao ya juu ilifika kwenye vipaji vyao vya nyuso, midomo ya chini ilining’inia mpaka miguuni, na midomoni mwao kulikuwa kukitiririka damu na usaha. Walikuwa wakinyweshwa, kwa vikombe vya moto, damu yenye sumu na usaha unaotiririka kutoka Jahannam, nao walikuwa wakilia kama punda. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Akasema: ‘Hawa ni wale waliokunywa vileo.’

Tulikutana na kundi la watu waliokuwa wakiadhibiwa huku ndimi zao zikiwa zimevutwa kutoka vichwani mwao, na maumbo yao yakiwa yamebadilishwa kuwa sura za nguruwe. Jibril (alaihis-salaam) akasema: ‘Hawa ni wale waliotoa ushahidi wa uongo.’

Tulikutana na kaumu nyingine. Matumbo yao yalikuwa yamevimba na kuning’inia chini, rangi yao ilikuwa ya buluu, mikono na miguu yao ilikuwa imefungwa, na hawakuweza kuinuka mahali pao. Nilimuuliza Jibril kuhusu hawa. Akasema: ‘Hawa ni wale waliokula riba.’1

Tulikutana na baadhi ya wanawake. Nyuso zao zilikuwa nyeusi, na macho yao ya buluu. Walikuwa wamevishwa nguo za moto. Malaika walikuwa wakiwapiga kwa marungu ya moto. Nao walipiga kelele kama mbwa na nguruwe. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Jibril akasema: ‘Hawa ni wanawake waliozini na wanawake waliowaumiza waume zao.’

Niliona jamaa kubwa sana ya watu. Walikuwa wamefungwa katika mabonde ya Jahannam. Moto uliwaunguza, wakafufuka tena, na moto ukawaunguza tena. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Akasema: ‘Hawa ni wale walioasi baba zao.’

Nilipita karibu na jamaa moja. Walikuwa wakipanda mbegu, na mara moja mimea ilikua na kutoa masuke. ‘Hawa ni akina nani?’ nikauliza. Jibril akasema: ‘Hawa ni wale waliofanya ibada kwa ajili ya Allahu taala.’

Nilifika kwenye bahari. Haiwezekani kueleza hali ya ajabu ya bahari hii. Ilikuwa nyeupe kuliko maziwa, na mawimbi yake yalikuwa makubwa kama milima. ‘Bahari hii ni nini?’ nikauliza. Akasema: ‘Jina la bahari hii ni Bahari ya Uhai. Haki taala atakapowafufua wafu, atanyesha mvua kutoka katika bahari hii. Miili iliyooza na kutawanyika itafufuka na kusimama kutoka makaburini kama majani yanavyochipua…’

Kisha tukapanda mbingu ya pili. Jibril (alaihis-salaam) akabisha mlango tena. Kukaulizwa: ‘Wewe ni nani?’ ‘Mimi ni Jibril.’ ‘Na aliye pamoja nawe ni nani?’ ‘Ni Muhammad (alaihis-salaam).’ ‘Je, ametumiwa wahyi na mwaliko wa Miraji?’ ‘Ndiyo, umemfikia,’ akasema. ‘Marhaba (karibu) kwa aliyekuja! Ni mgeni mwema alioje huyu aliyekuja!’ ikasemwa, na mara moja mlango ukafunguliwa. Nikajikuta kwa wana wa dada wawili, Isa na Yahya bin Zakariyya (alaihimas-salaam). Wakaniambia ‘Marhaba’ na wakaniombea dua… (Isa alaihis-salaam alikuwa wa kimo cha wastani, na rangi nyeupe ya ngano.)

Nilikutana na jamaa ya malaika. Walikuwa wamesimama safu kwa safu, na wote walikuwa katika rukuu. Walikuwa na tasbihi (dhikri) maalumu kwao. Walikaa daima katika rukuu bila kuinua vichwa vyao wala kutazama juu. Jibril (alaihis-salaam) akasema: ‘Hii ndiyo ibada ya malaika hawa. Mwombe Haki taala aujaalie umma Wako.’

Niliomba dua. Akaikubali, akatujaalia rukuu katika sala. Kisha tukapanda mbingu ya tatu. Baada ya swali na jibu lile lile, mlango ukafunguliwa, nikajikuta kwa Yusuf (alaihis-salaam). Nilipomtazama, niliona kwamba amepewa nusu ya uzuri wote. Akaniambia ‘Marhaba’ na akaniombea dua…

Niliona malaika wengi. Walikuwa safu kwa safu, na wote walikuwa katika sijda. Tangu walipoumbwa wamekuwa katika sijda, wakimtakasa Allah kwa tasbihi maalumu kwao. Jibril (alaihis-salaam) akasema: ‘Hii ndiyo ibada ya malaika hawa. Mwombe Allahu taala aufanyie umma Wako tendo hili kuwa jepesi.’ Nilimwomba Haki taala. Akaikubali dua, akawajaalia nyinyi tendo hilo katika sala.

Kisha nikafika mbingu ya nne. Ilikuwa na mlango wa nuru uliotengenezwa kwa fedha safi. Juu yake kulikuwa kumetiwa kufuli la nuru. Juu ya kufuli kulikuwa kumeandikwa: “La ilaha illallah Muhammadun Rasulullah.” Baada ya swali na jibu lile lile, nikajikuta kwa Idris (alaihis-salaam). Akaniambia ‘Marhaba’ na akaniombea dua. Allahu taala alisema kuhusu Yeye (kwa maana): ‘Tulimnyanyua mahali pa juu.’2

Niliona malaika ameketi juu ya kiti, mwenye majonzi na huzuni. Kumzunguka kulikuwa na malaika wengi kiasi kwamba idadi yao anaijua Allah Mtukufu peke Yake. Upande wake wa kulia niliona malaika wenye nuru (nurani). Walikuwa wamevaa mavazi ya kijani, na walikuwa na harufu nzuri sana. Nyuso zao zilikuwa nzuri kiasi kwamba haikuwezekana kuzitazama. Upande wake wa kushoto kulikuwa na malaika ambao midomoni mwao walitoa moto. Mbele yao kulikuwa na mikuki na mijeledi ya moto. Macho yao yalikuwa ya namna ambayo hakuna awezaye kustahimili kuyatazama. Malaika aliyeketi juu ya kiti alikuwa na macho kuanzia kichwani mpaka miguuni. Daima alikuwa akitazama daftari lililokuwa mbele yake, wala hakuyaondoa macho yake juu yake hata kwa kitambo kimoja. Mbele yake kulikuwa na mti. Juu ya kila jani lake kulikuwa kumeandikwa jina la mtu mmoja. Mbele yake pia kulikuwa na kitu kama beseni. Mara kwa mkono wake wa kulia alichukua kitu kutoka humo na kuwakabidhi malaika wenye nuru waliokuwa kulia kwake, na mara kwa mkono wake wa kushoto alichukua kitu na kuwapa malaika wa giza (zulmani) waliokuwa kushoto kwake. Nilipomtazama malaika (huyo), moyo wangu uliingiwa na hofu. Nilimuuliza Jibril: ‘Malaika huyu ni nani?’ Akasema: ‘Huyu ni Izrail. Hakuna mwenye nguvu ya kuutazama uso wake.’ Jibril akamkaribia akasema: ’Ewe Izrail!

“‘Marhaba kwa aliyekuja! Ni mgeni mwema alioje huyu aliyekuja!’ wakasema, na mara moja mlango ukafunguliwa, nikajikuta mbele ya Adam (alaihis-salaam)” Hadithi sharif

Huyu ni Mtume wa zama za mwisho (akhir zaman), habibu na kipenzi cha Allahu taala.’ Izrail (alaihis-salaam) akainua kichwa chake akatabasamu. Akasimama, akanionyesha heshima, akasema: ‘Marhaba! Haki taala hakuumba mtu yeyote mwenye heshima zaidi Yako. Na umma Wako nao ni bora kuliko umma wote. Mimi nauhurumia umma Wako kuliko baba zao na mama zao.’ Nikasema: ‘Nina ombi kwako. Umma wangu ni dhaifu. Uwe mpole kwao. Uzichukue roho zao kwa upole.’ Akasema: ’Naapa kwa haki ya Allahu taala, aliyekutuma Wewe kuwa Mtume wa mwisho na kukufanya kuwa habibu Wake: Allahu taala, kila usiku na mchana, ananiamuru mara sabini:

‘Zichukue roho za Ummat-i Muhammad kwa upole na wepesi, na uyashughulikie mambo yao kwa huruma.’ Kwa hiyo mimi nauonea umma Wako huruma zaidi kuliko mama zao na baba zao.’ Kisha tukapanda mbingu ya tano; huko tukakutana na Harun3 (alaihis-salaam). Akaniambia ‘Marhaba’ na akaniombea dua ya kheri. Niliiona ibada ya malaika wa mbingu ya tano. Wote walikuwa wamesimama wima wakitazama vidole vya miguu yao. Hawakutazama kamwe mahali pengine, na walikuwa wakisema tasbihi kwa sauti kubwa. Nilimuuliza Jibril (alaihis-salaam): ‘Je, hii ndiyo ibada ya malaika hawa?’ Akasema: ‘Ndiyo; mwombe Haki taala aujaalie umma Wako ibada hii.’ Niliomba dua. Allah Mtukufu akanijaalia. Kisha tukapanda mbingu ya sita. Huko tukakutana na Musa (alaihis-salaam). Akaniambia ‘Marhaba’ na akaniombea dua ya kheri.

Kisha tukapanda mbingu ya saba. Baada ya swali na jibu lile lile, nilimkuta Ibrahim (alaihis-salaam) ameegemeza mgongo Wake kwenye Bayt al-Mamur. Hiyo ndiyo Bayt al-Mamur ambamo kila siku malaika elfu sabini huingia (na zamu yao hairudi tena mara ya pili). Nilimsalimu Ibrahim (alaihis-salaam). Akaipokea salamu yangu. Akasema: ‘Marhaba, ewe Mtume mwema (salih), ewe mwana mwema.’ (Kisha) akasema: ‘Ewe Muhammad! Ardhi ya Pepo ni nzuri sana na udongo wake ni safi. Uambie umma Wako wapande humo miti mingi.’ Nikauliza: ‘Mti hupandwaje Peponi?’ Akasema: ‘Kwa kusoma tasbihi “La hawla wa la quwwata illa billah”’ (na katika riwaya nyingine: ‘Subhanallahi walhamdu lillahi wa la ilaha illallahu wallahu akbar’). Kisha Jibril (alaihis-salaam) akanipeleka Sidrat al-muntaha. Sidrat al-muntaha ni mti ambao mizizi yake iko katika mbingu ya sita, na shina lake na matawi yake yako juu ya mbingu ya saba. Majani yake yalikuwa kama masikio ya tembo, na matunda yake kama minara.4 Kivuli cha mti huo kilikuwa kana kwamba kinazifunika mbingu zote na Pepo. Nuru ya utukufu na adhama ya Allahu taala ilipodhihiri juu yake, ulijivika rangi mbalimbali, ukapambwa kwa yakuti, zumaridi na vito vingine kama hivyo, ukawa mzuri kiasi kwamba hakuna hata mmoja kati ya viumbe alivyoviumba Allahu taala awezaye kueleza uzuri wake.

Jibril (alaihis-salaam) alinipeleka mbele zaidi ya Sidrat al-muntaha, akaniaga. Nikasema: ‘Ewe Jibril! Je, unaniacha peke yangu?’ Jibril (alaihis-salaam) akaingiwa na wasiwasi mkubwa. Akaanza kutetemeka mbele ya haiba ya Haki taala, akasema: ‘Ewe Muhammad! Nikipiga hatua moja (zaidi), nitaangamia kwa adhama ya Allahu taala. Nafsi yangu yote itaungua na kutoweka.’”

Mpaka hapa, Bwana wa walimwengu alikuja pamoja na Jibril alaihis-salaam. Hapa Jibril alaihis-salaam alijionyesha kwa Rasulullah katika sura aliyoumbwa nayo, akiwa amekunjua mbawa zake laki sita, na kutoka katika kila bawa kulikuwa kukimwagika lulu na yakuti.

Kisha likaja tandiko la kijani la Peponi liitwalo Rafraf, lenye mwangaza kuliko jua. Lilikuwa likijishughulisha bila kusimama na dhikri ya Allahu taala (kumkumbuka na kulitaja jina Lake). Sauti ya tasbihi (kusema “Subhanallah”, yaani: “Najua kwamba Allahu taala ametakasika kabisa na kila upungufu”) ilijaza ulimwengu wote ambamo lilikuwamo. Likamsalimu Bwana wetu Mtume. Bwana wetu Rasulullah akaketi juu ya Rafraf. Kwa kufumba na kufumbua walipanda hadi kwenye miinuko ya juu sana, wakapita mapazia elfu sabini yaitwayo hijabu. Umbali kati ya kila hijabu ulikuwa mkubwa sana. Katika kila pazia kulikuwa na malaika waliowekwa kwa kazi zao. Rafraf lilimpitisha Mtume wetu katika mapazia hayo moja baada ya jingine. Hivyo walivuka Kursi, Arshi na ulimwengu wa roho. Kila Bwana wetu Habib-i akram na Nabiyy-i muhtaram (sallallahu alayhi wasallam) alipopita katika pazia (hijabu), alisikia amri: “Usiogope, ewe Muhammad! Karibia, karibia!” Alikaribia kiasi kwamba alifikia daraja ya Qaba qawsayn. Alifikia miinuko aliyoitaka Allahu taala, kwa namna isiyoweza kujulikana, kufahamika wala kuelezwa. Bila mahali, bila wakati, bila upande na bila sifa, ilitokea ruya, yaani alimwona Allahu taala. Bila macho, bila masikio, bila chombo na bila kiunganishi, alizungumza na Mola Wake. Alipata neema ambazo hakuna kiumbe kiwezacho kuzijua wala kuzifahamu.

Hadhrat Imam Rabbani anasema katika kitabu chake Maktubat: “Usiku wa Miraji, yule Sarwar alaihis-salatu was-salaam (Rasulullah) hakumwona Mola Wake duniani, bali akhera. Hii ni kwa sababu usiku ule Mtume alaihis-salaam alitoka nje ya mzunguko wa wakati na mahali. Alipata kitambo kisicho na mwanzo wala mwisho. Mwanzo na mwisho aliviona kama nukta moja. Usiku ule aliona jinsi wale watakaokwenda Peponi watakavyoingia Peponi baada ya maelfu ya miaka, na hali yao wakiwa ndani ya Pepo. Kuona katika daraja ile si kama kuona kwa duniani; ni kuona kwa namna ya akhera.”

Bwana wetu Mtume alipoambiwa: “Msifu Mola Wako!”, mara moja alisema: “Attahiyyatu lillahi wassalawatu wattayyibat” (yaani: sifa zote, himidi na pongezi zote kwa ndimi zote, huduma zote na utiifu wote unaofanywa kwa mwili, na mema yote na hisani zote zinazofanywa kwa mali ni za Allahu taala).

“Haki taala hakuumba mtu yeyote mwenye heshima zaidi Yako. Na umma Wako nao ni bora kuliko umma wote” Izrail alaihis-salaam

Kwanza Allahu taala, bila macho, bila masikio, bila chombo na bila mahali, alimsalimu Habibu Wake kwa kusema: “Assalamu alaika ayyuhan-nabiyyu wa rahmatullahi wa barakatuh” (Ewe Mtume Wangu! Salamu Yangu, baraka Zangu na rehema Yangu ziwe juu Yako). Bwana wetu Mtume akajibu: “Assalamu alaina wa ala ibadillahis-salihin” (Ewe Mola wangu! Salamu iwe pia juu yetu na juu ya waja Wako wema (salihina)).

Malaika waliposikia hayo, walisema kwa sauti moja: “Ashhadu an la ilaha illallah wa ashhadu anna Muhammadan abduhu wa rasuluhu.” (Najua na naamini, kana kwamba nimeona kwa macho yangu, kwamba hakuna mungu anayestahili kuabudiwa isipokuwa Allahu taala, na kwamba Muhammad alaihis-salaam ni mja Wake na Mtume Wake.)

Bwana wetu Mtume aliposema: “Assalamu alaina…”, Allahu taala alisema: “Ewe Habibu Wangu! Hapa hakuna mwingine isipokuwa Sisi wawili. Kwa nini umesema ‘alaina’ (juu yetu)?” Bwana wetu Rasulullah akajibu:

“Ewe Mola wangu! Ni kweli kwamba miili ya umma wangu haiko pamoja nami. Lakini roho zao ziko pamoja nami. Mtazamo wangu wa kuwajali na hima yangu yote haviko mbali nao. Umenisalimu na umeniweka mbali na maovu yote. Nawezaje kuunyima heshima na ukarimu huu mkubwa umma wangu maskini, wenye shida, utakaopatwa na fitna ya zama za mwisho? Nawezaje kuwakosesha neema kama hii?”

Allahu taala akasema: “Ewe Habibu Wangu! Usiku huu Wewe ni mgeni Wangu. Niombe Mimi, unataka nini?” Bwana wetu Rasulullah (sallallahu alayhi wasallam) akasema: “Nautaka umma wangu (ewe Mola wangu!).”

Kwa mujibu wa riwaya moja, Haki taala alirudia swali hili mara mia saba. Bwana wetu Rasulullah kila mara alijibu vivyo hivyo: “Nautaka umma wangu.” Allahu taala aliposema: “Daima unautaka umma Wako,” Yeye aliomba: “Ewe Mola wangu! Mimi ndiye ninayeomba, Wewe ndiye unayetoa. Unisamehee umma wangu wote kwa ajili yangu.” Hapo Allah Mtukufu akasema: “Kama ningekusamehea umma Wako wote usiku huu, rehema Yangu na heshima Yako visingedhihirika. Sehemu moja yao nimekusamehea usiku huu. Sehemu mbili nimeziahirisha. Siku ya Kiama Wewe utaomba, nami nitasamehe, ili rehema Yangu na heshima Yako (utukufu Wako) vionekane wazi.”

Mtume wetu mpendwa (sallallahu alayhi wasallam) alisema katika hadithi sharif moja: “Usiku ule (usiku wa Miraji), nilimwomba Allahu taala anikabidhi hesabu ya umma wangu wote. Haki taala akasema: ‘Ewe Muhammad! Makusudio Yako katika hili ni kwamba mtu yeyote asijue makosa ya umma Wako. Na makusudio Yangu ni kwamba, kwa kuwa Wewe ni Mtume mwenye huruma, makosa yao na matendo yao mabaya yafichwe si kwa wageni tu, bali hata Kwako. Ewe Muhammad! Wewe ni kiongozi wao wa njia. Mimi ni Mola wao. Wewe umewaona karibuni tu. Mimi nimewatazama tangu azali hadi abadi, na ninawatazama. Ewe Muhammad! Kama nisingependa kuzungumza na umma Wako, nisingewaita kwenye hesabu Siku ya Kiama. Nisingeuliza kuhusu dhambi zao zozote, kubwa wala ndogo.’”

“Allahu taala alisema: ‘Ewe Muhammad! Fumbua macho Yako yaliyobarikiwa, utazame chini ya miguu Yako.’ Nilitazama, nikaona konzi ya udongo. Haki taala akasema: ‘Vitu vyote vilivyopo ni udongo wa miguu Yako. Je, umeuleta udongo Wangu huu mbele ya Rafiki? Kwangu Mimi ni rahisi zaidi kuusamehe umma Wako kuliko kusamehe vumbi lililoshika pindo la nguo ya rafiki.’”

Ewe Habibu Wangu, nimekupa umma Wako!
Pepo Yangu nimewajaalia wao.
Ewe Habibu Wangu, ni nini ulichokiomba?
Je, uliomba kwa ajili ya konzi ya udongo?

Mtume wetu mpendwa (sallallahu alayhi wasallam) alisema katika hadithi sharif moja: “Nilimuuliza Haki taala maswali mengi. Nikasikia majibu Yake. Nilijuta kwa kuuliza. (Baadhi yake ni haya:)

‘Ewe Mola wangu! Jibril umempa mbawa laki sita. Kwa kulinganisha na hilo, ihsani Yako kwangu ni ipi?’ Haki taala akasema: ‘Unywele Wako mmoja tu ni kipenzi Kwangu kuliko mbawa laki sita za Jibril. Kwa sababu ya unywele Wako mmoja, Siku ya Kiama nitawaacha huru maelfu ya waasi wenye dhambi. Ewe Muhammad! Jibril akizikunjua mbawa zake, zitajaza nafasi kati ya mashariki na magharibi. Hata kama nafasi kati ya mashariki na magharibi ingejaa waasi, ukiwaombea, nitakusamehea wote kwa ajili Yako.’ Nikasema: ‘Uliwafanya malaika wamsujudie baba yangu Adam (alaihis-salaam). Kwa kulinganisha na hilo, ukarimu Wako kwangu ni upi?’

Haki taala akasema: ‘Malaika walimsujudia Adam kwa sababu nuru Yako ilikuwa katika paji la uso Wake. Ewe Muhammad! Nimekupa kitu bora kuliko hicho. Jina Lako nimeliweka karibu na jina Langu na nimeliandika juu ya Arshi. Wakati huo Adam alikuwa bado hajaumbwa; hakukuwa na jina Lake wala alama Yake. Jina Lako nimeliandika juu ya milango ya mbingu, juu ya hijabu, juu ya milango ya Pepo, juu ya makasri na miti, kila mahali Peponi. Peponi hakukuwa na kitu chochote ambacho juu yake hakukuandikwa “La ilaha illallah Muhammadun Rasulullah.” Daraja hii ni ya juu kuliko daraja aliyopewa Adam.’

Ewe mtukufu, kwa kuwa Mimi nakupenda,
Je, dunia mbili si Zako, ewe mpole?
Dhati Yako nimeifanya kioo cha Dhati Yangu,
Jina Lako nimeliandika pamoja na jina Langu.

‘Ewe Mola wangu! Nuh (alaihis-salaam) umempa safina. Kwa kulinganisha na hilo, umenijaalia nini?’ Akasema: ‘Nimekupa Buraq, na kwa kumpanda yeye nimekufikisha kutoka ardhini mpaka Arshi katika usiku mmoja. Umeiona Pepo na Jahannam. Na umma Wako nimeupa misikiti; Siku ya Kiama umma Wako utaipanda misikiti hiyo kama merikebu, utavuka Sirat kwa kufumba na kufumbua na kuokoka na Jahannam.’ ‘Ewe Mola wangu! Wana wa Israili uliwateremshia manna na nyama ya ndege kama kware.’ Haki taala akasema: ’Wewe na umma Wako nimewajaalia neema ya dunia na ya akhera. Maumbo ya Wana wa Israili niliyabadilisha kutoka sura ya mwanadamu kuwa sura ya dubu, nyani na nguruwe. Sikumfanyia hivyo hata mmoja wa umma Wako. Hata wakifanya matendo kama matendo yao, sikuona kuwa inafaa kuwateremshia balaa hilo. Ewe Muhammad! Nimekupa sura ambayo hakuna sura mfano wake katika Taurati wala katika Injili. Sura hiyo ni Surat al-Fatiha. Yeyote anayeisoma sura hiyo, mwili wake unakuwa haramu (umekatazwa) kwa Jahannam. Na adhabu ya mama yake na baba yake naipunguza. Ewe Muhammad! Sikuumba mtu yeyote akram (mwenye thamani, bora na mtukufu zaidi) kuliko Wewe. Kwako na kwa umma Wako nimefaradhisha (nimefanya kuwa lazima) sala hamsini usiku na mchana.

“Usiku ule (usiku wa Miraji), nilimwomba Allahu taala anikabidhi hesabu ya umma wangu wote” Hadithi sharif

Ewe Muhammad! Pepo ni ya wale wanaokubali upweke Wangu na wasionishirikisha na kitu chochote. Kwa walio hivyo katika umma Wako, nimeifanya Jahannam kuwa haramu (imekatazwa). Rehema Yangu kwa umma Wako imeishinda ghadhabu Yangu.

Ewe Muhammad! Mbele Yangu Wewe ni akram na mtukufu kuliko viumbe vyote. Siku ya Kiama nitakuonyesha heshima nyingi kiasi kwamba walimwengu wote watastaajabu. Ewe Habibu Wangu! Usipoingia Wewe Peponi, Mitume wengine na umma wao wamekatazwa kuingia. Usipoingia umma Wako, hakuna umma mwingine utakaoingia. Ewe Muhammad! Je, unataka kuona nilichokuandalia Wewe na umma Wako?’ Nikasema: ‘Ndiyo, nataka, ewe Mola wangu!’ Hapo akamsemeza Israfil akasema: ‘Ewe Israfil! Mwambie Jibril, mja Wangu, mwaminifu Wangu na mjumbe Wangu, ampeleke Habibu Wangu Peponi na amwonyeshe yote niliyomwandalia Habibu Wangu na umma Wake Peponi, ili akili Yake iliyobarikiwa iwe huru na wasiwasi.’”

Mtume wetu mpendwa, Bwana wa walimwengu, pamoja na Israfil alaihis-salaam, walikuja kwa Jibril alaihis-salaam. Ili kutekeleza amri ya Allahu taala, Jibril alaihis-salaam alimpeleka Bwana wetu Mtume (sallallahu alayhi wasallam) Peponi. Malaika walikuwa wamesimama wakingoja wakiwa na sinia mikononi mwao. Sinia moja ilikuwa na vazi la Peponi (hulla), na nyingine ilikuwa imejaa nuru. Jibril alaihis-salaam akasema: “Ewe Mtume wa Allah! Malaika hawa waliumbwa miaka elfu themanini kabla ya Adam alaihis-salaam. Mahali hapa wanangoja kwa hamu kubwa kukumwagia Wewe na umma Wako vilivyomo katika sinia. Siku ya Kiama, Wewe na umma Wako mtakapokanyaga kizingiti cha Pepo kwa amri ya Allahu taala, malaika hawa watawamwagia vito vilivyomo katika sinia.” Malaika aitwaye Ridhwan, mwenye jukumu Peponi, aliwapokea. Akampa Bwana wetu Mtume habari njema, akasema: “Haki taala ameigawa Pepo sehemu tatu, ili sehemu mbili ziwe za umma Wako na moja ya umma wa Mitume wengine,” kisha akamtembeza kila upande wa Pepo. Bwana wetu Habib-i akram alisema: “Niliona mto katikati ya Pepo.

Unatiririka juu ya Arshi. Kutoka mahali pamoja hutoka maji, maziwa, khamr (kinywaji cha Peponi) na asali. Kamwe havichanganyiki. Kingo za mto huo zilikuwa za zabarjadi (kito kinachong’aa mfano wa zumaridi). Mawe yaliyomo yalikuwa vito, tope lake lilikuwa anbari, na majani yake zafarani. Kuuzunguka mto huo kulikuwa kumewekwa vikombe vya fedha, vingi kuliko nyota za mbinguni. Kuuzunguka pia kulikuwa na ndege wenye shingo kama shingo za ngamia. Yeyote atakayekula nyama yao na kunywa kutoka katika mto huo, atapata radhi ya Haki taala. Nilimuuliza Jibril: ‘Mto huu ni nini?’ Akasema: ‘Huu ni Kawthar. Haki taala amekupa Wewe. Kutoka katika Kawthar huu maji hutiririka kwenda kwenye bustani za Pepo nane.’ Kando ya mto huo niliona mahema. Yote yalikuwa ya lulu na yakuti. Nilimuuliza Jibril kuhusu hayo. Akasema: ‘Haya ni makazi ya wake Zako.’ Katika mahema hayo niliona hurul-ayn (wanawali wa Peponi). Nyuso zao zilikuwa zikiangaza kama jua, na wote walikuwa wakiimba kwa sauti, kwa nyimbo nzuri za kila aina. Walikuwa wakisema: ’Sisi tuna furaha na bashasha. Huzuni haitufikii kamwe.

Sisi tumepambwa, hatuwi uchi kamwe. Sisi ni vijana, hatuzeeki kamwe. Sisi tuna tabia njema, hatukasiriki kamwe. Sisi tuko hivi daima, hatufi kamwe.’ Nyimbo zao na sauti zao zilifika kwenye makasri ya furaha na kwenye miti, zikajaza kila mahali. Sauti zao ni nzuri kiasi kwamba, kama nyimbo hizo zingefika duniani, kusingekuwa na kifo wala mateso duniani. Jibril akasema: ‘Je, unataka kuziona nyuso zao?’ ‘Ndiyo, nataka,’ nikasema. Akaufungua mlango wa hema moja. Nikatazama. Niliona sura nzuri kiasi kwamba, hata kama ningeueleza uzuri wao maisha yangu yote, nisingeumaliza. Nyuso zao zilikuwa nyeupe kuliko maziwa, mashavu yao mekundu kuliko yakuti na yenye mwangaza kuliko jua. Ngozi zao zilikuwa laini kuliko hariri na zenye mwanga kama mwezi, na harufu yao nzuri kuliko miski. Nywele zao zilikuwa nyeusi sana; za wengine zimesukwa, za wengine zimekusanywa, na za wengine zimeachiwa, hivi kwamba wakiketi, nywele zilikuwa kama hema kuwazunguka, na wakisimama, zilifika mpaka miguuni. Mbele ya kila mmoja wao alisimama mtumishi. Jibril akasema: ‘Hawa ni kwa ajili ya umma Wako.’”

Bwana wetu Mtume (sallallahu alayhi wasallam) alisema: “Niliona bustani na mashamba ya mizabibu ya Pepo nane na kila aina ya neema. Hapo likanijia moyoni wazo kwamba ningependa kuiona pia Jahannam na daraja zake. Jibril akanishika mkono, akanipeleka kwa Malik, malaika mkubwa zaidi wa Jahannam. Akasema: ‘Ewe Malik! Hadhrat Muhammad (sallallahu alayhi wasallam) anataka kuona mahali pa maadui ndani ya Jahannam. Mwonyeshe Jahannam.’” Malik alipoondoa kifuniko cha Jahannam, Jahannam ilianza kuchemka na kufura kiasi kwamba Bwana wetu Mtume (alaihis-salatu was-salaam) aliona kwa yakini, kwa macho Yake, jinsi Jahannam inavyokamata kila kitu na kukiunguza. Aliona pia adhabu za kiu ndani ya Jahannam, minyororo ya adhabu, nyoka na nge wa adhabu, na baadhi ya adhabu nyingine zilizoko huko.

“Malik alizifunua tabaka za Jahannam. Niliona tabaka (zote) saba. Tabaka ya saba huitwa Hawiya. Adhabu yake ilikuwa kubwa mara nyingi kuliko ya tabaka nyingine. Nilimuuliza Malik: ‘Ni watu gani wanaoadhibiwa katika tabaka hii?’ Malik akasema: ‘Huko wanaadhibiwa Firauni, Qarun na wanafiki wa umma Wako.’ Tabaka ya sita ni Ladha. Huko wanaadhibiwa washirikina (wale wasio na dini yoyote). Tabaka ya tano ni Hutama. Huko wanaadhibiwa waabudu moto na ng’ombe na Mabudha.

Tabaka ya nne ni Jahim. Huko wanaadhibiwa waabudu jua na nyota. Tabaka ya tatu ni Saqar. Huko wanaadhibiwa Wakristo. Tabaka ya pili ni Sair. Huko wanaadhibiwa Wayahudi. Tabaka ya kwanza ni Jahannam. Adhabu yake ilikuwa ndogo kuliko ya tabaka nyingine. (Hata hivyo) huko niliona bahari elfu sabini za moto. Kila bahari ilikuwa kubwa kiasi kwamba, kama ardhi na mbingu zingetupwa katika mojawapo na malaika akaamriwa kuzitafuta, asingeweza kuzipata hata akitafuta miaka elfu. Zabaniya (malaika wenye kazi zao ndani ya Jahannam) walikuwa wakubwa mno kiasi kwamba, kama mmoja wao angeweka ardhi na mbingu katika pembe moja ya kinywa chake, zisingeonekana kabisa. Bahari hizo zilikuwa zikichafuka kwa mawimbi, na sauti za kutisha zilitoka humo. Kama hata sauti ndogo kutoka humo ingefika duniani, viumbe vyote vyenye uhai vingeangamia.

Nikauliza: ‘Tabaka hii ni ya watu gani?’ Malik hakujibu. Nikauliza tena. Akanyamaza… Jibril akamwambia Malik: ‘Anakungojea ujibu.’ Naye akaomba radhi akasema: ‘Nisamehe.’ Nikasema: ‘Vyovyote vile ilivyo, jibu, ili leo iwezekane kuchukua hatua.’ Malik akasema: ‘Ewe Mtume wa Allah! Ni ya waasi wa umma Wako. Wape nasaha ili wajilinde na mahali hapa pa kutisha, na wajiepushe na yale yatakayoivuta miili yao kwenye adhabu hii. Siku hiyo mimi sitawahurumia waasi. Sitawaonea huruma wazee wao wenye ndevu nyeupe wala vijana wao.’”

“Miraji ni mahali ambapo akili huishia na imani huanza” Hadithi sharif

Bwana wa walimwengu alianza kulia. Alivua kilemba kutoka katika kichwa Chake kilichobarikiwa, akaanza kuomba shafaa na kumsihi (Allahu taala). Alisema kwamba umma Wake ni dhaifu na hautaweza kustahimili adhabu kama hiyo, akalia kiasi kwamba Jibril alaihis-salaam na malaika wote walilia pamoja Naye. Ndipo likaja neno la Allahu taala: “Ewe Habibu Wangu! Heshima Yako na thamani Yako mbele Yangu ni kubwa, na dua Yako imekubaliwa. Tuliza moyo Wako. Nimekufikisha kwenye matakwa Yako. Nitakupa daraja ya juu kiasi kwamba, kwa shafaa Yako, nitawasamehe waasi wengi mno, mpaka Wewe useme: ‘Inatosha.’ Ewe Habibu Wangu! Yeyote anayeshika amri Zangu huokoka na mateso na adhabu, hupata rehema Yangu na hupata heshima ya kuniona Peponi. Kwako na kwa umma Wako nimefaradhisha (nimefanya kuwa lazima) sala hamsini usiku na mchana.”

Mtume wetu (sallallahu alayhi wasallam) aliendelea akasema: “Kutoka katika daraja ile (baadaye) nilifika Arshi. Nikapita mbingu, nikafika kwenye daraja aliyokuwamo Musa (alaihis-salaam). Akaniuliza: ‘Haki taala amekufaradhishia nini Wewe na umma Wako?’ Nikasema: ‘Amenifaradhishia kusali sala hamsini kila mchana na usiku.’ Akasema: ‘Rudi kwa Mola Wako umwombe akupunguzie kidogo, kwa sababu umma Wako hautaweza kulibeba hilo. Mimi niliwajaribu na kuwapima Wana wa Israili.’ Hapo nilirudi kwa Mola wangu nikasema: ‘Ewe Mola wangu! Uupunguzie umma wangu (amri hii) kidogo!’ Hapo akapunguza tano tu kutoka katika hamsini. Nilirudi kwa Musa (alaihis-salaam) nikamwambia (kwamba amepunguza tano). Akasema: ‘Rudi kwa Mola Wako! Mwombe akupunguzie zaidi kidogo, kwa sababu umma Wako hautaweza kulibeba hilo.’ Hivyo nilienda na kurudi kati ya Musa (alaihis-salaam) na Mola wangu, na mwishowe Allahu taala alisema: ‘Sala hii nimeipunguza kuwa mara tano. Kwa kila sala kuna thawabu kumi. Kwa hiyo mwishowe zitakuwa hamsini vilevile. Hii ni kwa sababu yeyote anayekusudia jambo jema na asiweze kulifanya, huandikiwa thawabu moja. Lakini akilifanya, kwa moja huandikiwa thawabu kumi kamili. Na akikusudia dhambi asiifanye, hakuandikwi chochote. Akiifanya, huandikiwa dhambi moja tu.’ Kisha nilishuka kwa Musa (alaihis-salaam) nikamweleza yaliyotokea. Akasema tena: ‘Rudi umwombe akupunguzie zaidi kidogo.’ Hapo nikamwambia: ‘Kwa kuwa nimemwomba Mola wangu kwa unyenyekevu mara nyingi kiasi hiki, sasa naona haya.’”5 Hivyo Allahu taala aliufariji moyo uliobarikiwa wa Mtume wetu mpendwa, uliojeruhiwa na dhiki alizozipata. Alimjaalia neema ambazo hakumpa kiumbe Wake mwingine yeyote, na ambazo hakuna awezaye kuzijua wala kuzifahamu.

Njoo huku, ewe uteketeaye katika moto wa mapenzi,
ewe ujidhaniaye kuwa wewe mwenyewe ndiwe mpenzi wa mpendwa.
Njoo, sikiliza habari iliyo wazi ya Miraji ya yule Shah,
ukiwa ni mpenzi, usisite, teketea katika moto wa mapenzi.
Ulikuwa usiku wa kuamkia Jumatatu, habari hii ni ya hakika,
usiku ule, kumbe, ulikuwa Laylat al-Qadr.
Yule mwenye bahati iliyobarikiwa na daraja ya juu,
usiku ule alikuwa nyumbani kwa Ummu Hani.
Hakuna aliyetangulia aliyeifikia neema hii,
hakuna aliyepandishwa kwenye utukufu huu.
Kwa kuwa aliviona vyote akapita mbele,
akaenda akaifikia ile Hadhara Kuu.
Dhul-Jalal, aliyetakasika na pande sita,
alimwonyesha uzuri Wake bila “vipi” wala “kiasi gani”.
Alimwona waziwazi Rabbul-izzat,
hivyo ndivyo umma Wake watakavyomwona akhera.
Wewe uliyepanda Miraji ukaomba dua Yako,
Miraji ya umma Wako nimeifanya kuwa sala.

“Ewe Habibu Wangu! Yeyote anayeshika amri Zangu huokoka na mateso na adhabu, hupata rehema Yangu na hupata heshima ya kuniona Peponi” Hadithi qudsi