Mój umiłowany Prorok

Obszary, do których wysłano poborców zekatu

Hazrat Ebu Musę el-Esz’ariego wyznaczył w Mekce, aby nauczał Świętego Koranu i spraw religijnych.1 Ebu Sufjana bin Harba mianował emirem Nedżranu w prowincji Jemen, a Kesira bin Abdullaha wyznaczył na jego pomocnika. Gdy sprawy w Mekce zostały uporządkowane, udali się do Merruzzahran. Tam rozdzielono pozostałe łupy. Potem Szlachetny Prorok ze Swoimi sławnymi Towarzyszami znów ruszył w drogę i pod koniec miesiąca Zilkade przybył do Medyny. Opuścili Medynę w środę, dziesiątego dnia Ramazan-i szerif. Ta wyprawa trwała około trzech miesięcy.

Pewnego dnia zanurzyłem się myślami w morzu smutku,
Nie wiedziałem, co czynię, zatraciłem samego siebie,
Wspomniałem swoje grzechy i zląkłem się swojego końca,
Wtedy usłyszałem, jak jeden z Twoich potomków (sejjid) wypowiada ten wers:
Jesteś Ahmedem i Mahmudem, i Muhammedem, mój Przywódco,
Jesteś sułtanem, którego Hak potwierdził dla nas, mój Przywódco.
Mamy nadzieję, nie wzdychamy w rozpaczy.
Nie trwonimy kapitału imanu.
Nie szukamy schronienia u innych, gdy jest Twoja brama.
Dzięki Tobie nie musimy spoglądać na nikogo innego.
Jesteś Ahmedem i Mahmudem, i Muhammedem, mój Przywódco,
Jesteś sułtanem, którego Hak potwierdził dla nas, mój Przywódco.
Szejch Galib

Ważne wydarzenia ósmego roku Hidżri

Czterech ludzi z Beni Sa’lebe przyszło na zgromadzenie Wysłannika Allaha. Powiedzieli: „Przysłał nas nasz lud. Słyszeliśmy, że islam człowieka nie jest pełny, jeśli nie dokona on hidżry”. Oznajmił: „Gdziekolwiek jesteście, trzymajcie się takwy; nie zaszkodzi, jeśli nie dokonacie hidżry. Nie zaszkodzi to ani waszej religii, ani waszemu ludowi”. Potem wysłał ich do domu Remle binti Haris, gdzie ich ugoszczono. Później dał każdemu z nich po cztery wakijje srebra i pozwolił im wrócić do domów. W tym samym roku zmarła Zejneb, córka Wysłannika Allaha (sallallahu alejhi we sellem). Zrobiono dla niej mary. Były to pierwsze mary w islamie. Była żoną Ebul-Asa. Gdy w czasie Badr wyprawił ją z Mekki do Medyny, Hebar po drodze rzucił włócznią w wielbłąda Hazrat Zejneb. Spadła z wielbłąda, poroniła dziecko, które nosiła, i zachorowała. To stało się przyczyną jej śmierci. Pozostawiła dwoje dzieci. W tym samym roku, w miesiącu Zilhidżdże, urodził się Ibrahim, syn Wysłannika Allaha. Jego matką była Marije Hatun (radyjallahu teala anha). Ebu Rafi’ przyszedł i przyniósł radosną nowinę. Za to Wysłannik Allaha wyzwolił niewolnika. Jako akikę zarżnął barana. Kazał ogolić Ibrahimowi włosy i dał jako sadakę (jałmużnę) tyle srebra, ile ważyły włosy. Jego włosy zakopał w ziemi.

Ważne wydarzenia dziewiątego roku Hidżri

Na początku miesiąca Muharrem dziewiątego roku Hidżri Przywódca światów ustanowił dla plemion poborców zekatu (amil, sai). W miarę możliwości każde plemię otrzymało amila, który sam do niego należał. Do Eslem i Gifar wysłał Ibn Hasiba el-Eslemiego, do Beni Sulejm i Muzejne – Abbada bin Biszra, do Fezare – Amra bin Asa, do Beni Kilab – Dahhaka bin Sinana, do Dżuhejne – Rafi’a bin Mekneta el-Dżehniego, a do Beni Ka’b i Beni Temim – Biszra bin Sufjana Ka’ba.

Rok później mieszkańcy Taif wysłali do naszego umiłowanego Proroka w Medynie sześcioosobową delegację z zamiarem przyjęcia islamu. Opuszczając Taif rok wcześniej, Przywódca światów pomodlił się: „O mój Panie! Wskaż ludowi Sakif właściwą drogę, przyprowadź ich do nas”. Teraz lud Sakif przyszedł, aby zostać muzułmanami. Najszlachetniejszy Wysłannik bardzo się ucieszył z tego, że zostali muzułmanami, obdarzył ich pewnymi przywilejami i odesłał do Taif. Na ich czele postawił jako gubernatora Hazrat Osmana bin Ebil-Asa.2

Śmierć Nedżasziego

Był miesiąc Redżeb dziewiątego roku Hidżri. Pewnego dnia Wysłannik Allaha powiedział do Swoich Towarzyszy: „Dzisiaj zmarł wasz prawy (salih) brat. Wstańcie i odprawcie za niego modlitwę pogrzebową (salat-i dżenaze)”. Szlachetny Prorok został imamem i poprowadził modlitwę pogrzebową za zmarłego pod jego nieobecność. Potem oznajmił: „Prosiliśmy Allaha Najwyższego o przebaczenie dla waszego brata Eshamego, Nedżasziego”.

Po pewnym czasie przyszły wiadomości z Abisynii i dowiedziano się, że Nedżaszi Eshame (rahmetullahi teala alejh) zmarł. Był to ten sam dzień, w którym Szlachetny Prorok poprowadził za niego modlitwę pogrzebową w Medynie.3

„Gdziekolwiek jesteście, trzymajcie się takwy; nie zaszkodzi, jeśli nie dokonacie hidżry. Nie zaszkodzi to ani waszej religii, ani waszemu ludowi”. Hadis-i szerif

Niech moje życie będzie ofiarą na Twojej drodze,
Muhammed – piękne imię, piękny On sam,
Przyjdź i wstaw się za Swoim najlichszym sługą,
Muhammed – piękne imię, piękny On sam.
Wiele jest udręk tych, którzy są wierzący,
Ich radość i szczęście są w życiu po śmierci,
On jest Mustafą osiemnastu tysięcy światów,
Muhammed – piękne imię, piękny On sam.
Ten, który przemierzył siedem niebios i krążył ponad Kursi,
Ten, który w Miradżu prosił Haka za Swoją wspólnotą,
Muhammed – piękne imię, piękny On sam.
Cóż Junus pocznie z dwoma światami bez Ciebie?
Jesteś prawdziwym Prorokiem, bez wątpienia i bez podejrzeń,
Ci, którzy nie idą za Tobą, odchodzą bez imanu,
Muhammed – piękne imię, piękny On sam.