HADŻDŻ STAJE SIĘ FARD

Wysłanie Hazrat Ebu Bekra i Hazrat Aliego na hadżdż

Tego roku Towarzysze Proroka udali się do Mekki w trzystuosobowej karawanie pod przewodnictwem Hazrat Ebu Bekra. W tym czasie zostały zesłane pierwsze święte ajety Sury Berae. Oznajmiono w nich pewne postanowienia dotyczące porozumień. Nasz umiłowany Prorok wysłał do Mekki także Hazrat Aliego, żeby ogłosił te postanowienia.2

W tamtych czasach według rozpowszechnionego wśród Arabów zwyczaju, jeśli zawarto porozumienie lub zerwano zawarte porozumienie, ogłaszał to osobiście ten, kto to zrobił, albo wyznaczony przez niego członek jego rodziny. Szlachetny Prorok w tym celu wysłał Hazrat Aliego do Mekki za karawaną pielgrzymów. Hazrat Ali dogonił karawanę i razem weszli do Mekki.3 Hazrat Ebu Bekr wygłosił chutbę, w której wyjaśnił ibadet hadżdżu. Towarzysze Proroka odbyli hadżdż zgodnie z zasadami, których ich nauczono. Podczas odprawiania ibadetu hadżdżu Hazrat Ali wygłosił chutbę w Minie, w miejscu zwanym Dżemre-i Akabe. Rozpoczął swoją chutbę słowami:

„O ludzie! Wysłał mnie do was Wysłannik Allaha”. Potem wyrecytował pierwszy święty ajet Sury Berae. Następnie rzekł: „Nałożono na mnie obowiązek powiadomienia was o czterech sprawach”. Te cztery sprawy to:

1- Nikt poza wierzącymi nie wejdzie do Raju.

2- Po tym roku żaden poganin nie zbliży się do Kaaby.

3- Nikt nie będzie okrążał Kaaby (tawaf) nago. (W tamtych czasach poganie okrążali Kaabę nago.)

4- Kto ma porozumienie z Wysłannikiem Allaha, dla tego porozumienie będzie ważne aż do upływu jego terminu. Pozostałym dano czteromiesięczną zwłokę. Po niej nie ma dla żadnego poganina ani porozumienia, ani opieki.

„Tam (w Kaabie) są jasne znaki i Makam Ibrahima. Kto tam wejdzie, jest bezpieczny przed napaścią. Odbycie hadżdżu do tego Bejt (i odwiedzenie go) przez tych, którzy znajdą do niego drogę (są w stanie to zrobić), jest prawem Allaha Najwyższego wobec ludzi, jest fard”. Ali Imran: 97

Od tego dnia żaden poganin nie przyszedł do Kaaby i nikt nie okrążał Kaaby nago. Po ogłoszeniu tych spraw większość pogan przyjęła islam. Po spełnieniu fard hadżdżu Hazrat Ebu Bekr i Hazrat Ali wrócili do Medyny razem z Towarzyszami Proroka, którzy z nimi byli.4

Wyprawa Halida bin Welida do Jemenu

W dziesiątym roku Hidżri, w miesiącu Rebiul-ewwel, nasz umiłowany Prorok wysłał Hazrat Halida bin Welida z czterystoma mudżahidami do synów Harisa bin Ka’ba, mieszkających w pobliżu Jemenu, żeby zaprosić ich do islamu. Na ten rozkaz Wysłannika Allaha Hazrat Halid bin Welid przez trzy dni z rzędu zapraszał to plemię do islamu. Oni przyjęli zaproszenie i zostali muzułmanami.

Ze źródła słońca zawsze spływałaby czysta, chłodna woda,
gdyby budowniczy odnawiający Twój grób potrzebował wody.
Lęk przed Piekłem rzucił ogień smutku w moje płonące serce;
mam nadzieję, że chmura Twojej dobroci wyleje wodę na ten ogień.
Dzięki błogosławieństwu Twojego na’tu słowa Fuzulego stały się klejnotami,
jak kropla wody z kwietniowej chmury staje się królewską perłą.
W dniu zmartwychwstania, gdy przebudzą się ze snu niedbałości
i oczy wylewać będą łzy tęsknoty jak wodę,
mam nadzieję, że w dniu zmartwychwstania nie zostanę pozbawiony,
lecz źródło spotkania z Tobą da wodę mnie, spragnionemu Twego oblicza.
Fuzuli

Wydarzenia dziesiątego roku Hidżri

W dziesiątym roku Hidżri islam rozpowszechnił się na całym Półwyspie Arabskim. Tak jak w dziewiątym roku, także w tym roku ludzie ze wszystkich stron Arabii przybywali tłumnie do Medyny i prześcigali się nawzajem, żeby dostąpić zaszczytu zostania muzułmanami i osiągnąć wieczne szczęście. W Arabii nie było już żadnej siły, która mogłaby się przeciwstawić muzułmanom; islam panował wszędzie. Tylko niektóre plemiona żydowskie i chrześcijańskie nie przyjęły islamu.

W tym samym roku Najszlachetniejszy Wysłannik (sallallahu alejhi we sellem) wysłał list do chrześcijan z Nedżranu i zaprosił ich do islamu. Wybrali oni czternaście osób i wysłali je do Medyny, żeby przyjrzały się stanowi i sposobowi życia Wysłannika Allaha. Po pewnym czasie delegacja zawarła układ pokojowy. Niektórzy z nich później sami z siebie zostali muzułmanami. W tym roku zmarł gubernator Jemenu, Bazan. Gdy nadeszła wiadomość o jego śmierci, Wysłannik Allaha podzielił jego kraj i dał jedną część jego synowi Szehrowi, jedną Ebu Musie Esz’ariemu, jedną Ja’lemu bin Umejje, a jedną Mu’azowi bin Dżebelowi.

W tym roku Szlachetny Prorok wysłał gubernatorów do wszystkich krain, w których rozpowszechnił się islam. Hazrat Ali został wysłany z trzystoma ludźmi do plemienia Mudledż w Jemenie, żeby zaprosić ich do islamu. Najpierw się sprzeciwili i strzelali z łuków do żołnierzy islamu. Natychmiast im odpowiedziano. Dwudziestu z nich zostało zabitych. Większość się rozproszyła. Hazrat Ali (radyjallahu anh) powstrzymał Towarzyszy Proroka przed ściganiem wroga. Udzielił im rad i ponownie zaprosił ich do islamu. Przyjęli zaproszenie i uwierzyli. Hazrat Ali i Towarzysze Proroka w wielkim pośpiechu ruszyli z powrotem w stronę Medyny i dogonili Wysłannika Allaha w Mekce. Także w tym roku, tak jak w dziewiątym, nadal przybywali posłowie. Jednym z nich był poseł z Gamid, a drugim z Beni Hanife. Przybyli przed oblicze Wysłannika Allaha i zostali muzułmanami.

Firuz, syn siostry Nedżasziego, przyszedł i został muzułmaninem. Również delegacja z Abd-i Kajs przyszła i przyjęła islam.

W tym roku zmarł syn Wysłannika Allaha, Ibrahim, w wieku półtora roku. Gdy Wysłannik Allaha stracił to Swoje ukochane dziecko, Jego Błogosławione oczy napełniły się łzami. Hazrat Ibrahim został pochowany na cmentarzu Baki obok Osmana bin Maz’una. Był pierwszym, którego grób skropiono wodą.5

Twoja wspólnota jest bezradna; nie patrz na jej grzechy,
nie odpychaj nas Swą ręką i nie pal nas w Piekle tęsknoty.
Okaż miłosierdzie, nie pal nas w ogniu rozłąki;
krótko mówiąc, nie opuszczaj Swego sługi Galiba, pełnego winy.
Jesteś Ahmedem i Mahmudem, i Muhammedem, mój Przywódco,
Jesteś sułtanem, którego Hak potwierdził dla nas, mój Przywódco.
Szejch Galib

„Strzeżcie się przekleństwa skrzywdzonego. Między dua skrzywdzonego a Allahem Najwyższym nie ma żadnej zasłony”. Hadis-i szerif

Rozprzestrzenianie się islamu na Półwyspie Arabskim