BŁOGOSŁAWIONE IMIONA NASZEGO SZLACHETNEGO PROROKA

Spośród imion naszego umiłowanego Proroka (sallallahu alejhi we sellem) najczęściej wypowiadane jest imię „Muhammed”. Oznacza ono ‚bardzo wychwalany, bardzo podziwiany’. To imię pojawia się w Świętym Koranie cztery razy: w 144. ajecie Sury Al-i Imran, w 40. ajecie Sury Ahzab, w 29. ajecie Sury Fetih i w 22. ajecie Sury Muhammed. Hazrat Isa powiadomił swoją wspólnotę, jak oznajmiono w 6. świętym ajecie Sury Saf, w tym znaczeniu: «O synowie Izraela! Ja jestem dla was prorokiem Allaha. Przyszedłem, aby potwierdzić Tewrat (Torę) i zwiastować proroka, który przyjdzie po mnie; imię tego proroka to Ahmed». Ahmed oznacza ‚najbardziej wychwalany i kochany’.

Poza imionami „Muhammed” i „Ahmed” nasz umiłowany Prorok (sallallahu alejhi we sellem) jest wspominany w Świętym Koranie jako Mahmud, Resul, Nebi, Szahid, Beszir, Nezir, Mubeszszir, Munzir, Dai-i ilallah, Siradż-i munir, Rauf, Rahim, Musaddyk, Muzekkir, Muddessir, Abdullah, Kerim, Hak, Munir, Nur, Hatemun-Nebijjin, Rahmet, Nimet, Hadi, Taha, Jasin… Spośród pozostałych Jego Błogosławionych imion część została wspomniana w Świętym Koranie, część w hadis-i szerif, a część w świętych księgach zesłanych wcześniejszym prorokom. W niektórych hadis-i szerif imiona naszego Proroka podane są jako Mahi, Akib, Mukaffi, Nebijjur-Rahme, Nebijjut-Tewbe, Nebijj-ul-Mulahim, Kattal, Mutewekkil, Fatih, Hatem, Mustafa, Ummi, Kusem (‚ten, który zebrał w sobie wszelkie dobro’). W jednym z hadis-i szerif nasz umiłowany Prorok oznajmił: „Jest pięć imion, które należą tylko do Mnie: Ja jestem Muhammed, Ja jestem Ahmed, Ja jestem Mahi – ten, przez którego Allah Najwyższy niszczy niewiarę (kufr). Ja jestem Haszir – ludzie w Dniu Sądu Ostatecznego zostaną zgromadzeni Moim śladem. Ja jestem Akib – po Mnie nie ma proroka”.1

Nasz umiłowany Prorok otrzymał przydomek (kunje) „Ebu’l-Kasym” z powodu Swojego syna Kasyma, który urodził się z Hazrat Hadidże i zmarł jako małe dziecko. Przed ogłoszeniem proroctwa w plemieniu Kurajsz nazywano Go też el-Emin ze względu na Jego niezliczone wspaniałe zalety, takie jak prawdomówność, wiarygodność i to, że można było Mu ufać. Jednym z imion naszego Szlachetnego Proroka, które pojawiają się w Świętym Koranie, jest słowo „Jasin” z Sury Jasin, która jest sercem Świętego Koranu. Hazrat Sejjid Abdulhakim Arwasi, jeden z wielkich spośród ulema-i rasihin, oznajmił: „Jasin oznacza: ‚O Mój Ulubieńcze, który jesteś nurkiem w Moim morzu miłości (muhabbet)’”. Wszyscy, którzy usłyszeli imię tego morza, którzy ujrzeli je z daleka, którzy podeszli do niego blisko i którzy zanurzyli się w nim tak głęboko, jak pozwalał im ich udział, we wszystkich okresach swojego życia płonęli miłością do Wysłannika Allaha i wyrażali tę miłość płomiennymi lamentami, rzewnymi łzami i żarliwymi wersami. Jednym z największych i najsłynniejszych spośród nich, który otrzymał wielki udział w tym morzu miłości, jest Mewlana Halid-i Bagdadi. W jednej ze swoich kasyd, w której wyraził swoją miłość do Szlachetnego Proroka, napisał:

„O synowie Izraela! Ja jestem dla was prorokiem Allaha. Przyszedłem, aby potwierdzić Tewrat (Torę) i zwiastować proroka, który przyjdzie po mnie; imię tego proroka to Ahmed”. Saf: 6

Płonę z miłości do Ciebie, o Serwer-i alem (Przywódco światów)!
Gdziekolwiek jestem, zawsze szukam Twego piękna.
Tyś Sułtanem na tronie Kabe Kawsejn, ja jestem niczym,
za brak szacunku uważam powiedzieć, że jestem Twoim gościem.
Wszystko na tym świecie stworzone jest dla Twej czci,
jeśli Twe miłosierdzie spadnie i na mnie, ta chwila będzie mą wiosną.
Wszyscy przybywają do Hidżazu, by okrążać (tawaf) Kaabę,
ja przemierzam góry w tęsknocie, by dotrzeć do Ciebie.
We śnie włożono mi na głowę koronę szczęścia,
zdaje mi się, że pył spod Twej stopy posypano mi na twarz.
O Dżami, ty słowiku zakochanych, wychwalających swego Przyjaciela!
Te wersy z twego diwanu stają się moim tłumaczem:
„Jak parszywy pies z wywieszonym językiem, spragniony,
pragnę jednej kropli z morza Twej dobroci”.

Pomijając liczne wiersze i pochwały napisane na cześć Szlachetnego Proroka, napisano o Nim także wiele dzieł. Nawet ci spośród ich autorów, których sława i sztuka rozeszły się po całym świecie i przetrwały wieki, wyznali, że nie potrafią należycie wychwalić Wysłannika Allaha. Ci, którzy Go widzieli i zakochali się w Jego pięknie, starali się opisać Go, jak tylko mogli, i oznajmili, że ludzkie siły nie wystarczą, by to piękno opisać.

W księgach uczonych islamskich zapisano setki relacji przekazanych przez tych zakochanych. Ci, którzy je czytają, od razu rozumieją, że Allah Najwyższy stworzył Swojego umiłowanego Proroka w doskonałości, której nie można sobie wyobrazić, i w pięknie, na które nie można się napatrzeć. Ludzie oddawali Mu serce, nie widząc Go. Ci, którzy kochają Ulubieńca Allaha (Habibullah), przy każdym oddechu odczuwają smak miłości do Niego w chłodzie powietrza wpływającego do ich płuc. Za każdym razem, gdy patrzą na księżyc, rozkoszują się szukaniem odbicia promieni, które wyszły z Jego Błogosławionych oczu. Każda cząstka tych, którzy dostąpili choćby jednej kropli z morza Jego piękna, mówi:

Kto zna Twój piękny policzek, ten nawet nie spojrzy na różę,
kto topnieje w miłości do Ciebie, nie szuka lekarstwa!

W hadis-i szerif przekazanym przez Enesa bin Malika oznajmiono: „Żaden z was nie będzie (prawdziwie) wierzącym, dopóki nie będę mu droższy od jego dzieci, od jego ojca i od wszystkich ludzi”.2 Pewnego dnia Hazrat Omar powiedział do Szlachetnego Proroka: „O Wysłanniku Allaha! Przysięgam na Allaha Najwyższego, że jesteś mi droższy niż wszystko, z wyjątkiem mojego własnego życia”. Wtedy Szlachetny Prorok oznajmił: „Żaden z was nie będzie (prawdziwie) wierzącym, dopóki nie będę mu droższy od jego własnego życia”. Na to Hazrat Omar powiedział: „O Wysłanniku Allaha! Przysięgam na Allaha Najwyższego, który zesłał Ci Święty Koran, że jesteś mi droższy od mojego własnego życia”. Wtedy Szlachetny Prorok oznajmił: „O Omarze, teraz jest (w całości)”.

Era kosmiczna, komputery,
tyle nowoczesnych narzędzi –
źródło wszystkiego jest w Koranie,
Tyś miłosierdziem, o Wysłanniku Allaha.
Przywiązywałeś wagę do doświadczenia,
do uczenia się wiedzy i nauki,
Tyś wskazał drogę naprzód,
Tyś światłem, o Wysłanniku Allaha.
Kto Cię kocha, jest naszym przyjacielem,
bez Ciebie świat jest nam ciasny,
wszystko istnieje ze względu na Ciebie,
Tyś łaską, o Wysłanniku Allaha.
Od Ciebie wzięto wszystkie myśli,
wiedzę, naukę i sztukę,
skorzystały z nich Wschód i Zachód,
Tyś przewodnikiem, o Wysłanniku Allaha.
Wszystko, co powiedziałeś, okazało się prawdą,
piętnaście wieków wcześniej,
Ty jesteś Muhammed el-Emin,
Tyś sprawiedliwy, o Wysłanniku Allaha.
W dobroci, w sprawiedliwości,
w hojności, w szlachetności,
w miłosierdziu, w cnocie
Tyś wzorem, o Wysłanniku Allaha.

„Żaden z was nie będzie (prawdziwie) wierzącym, dopóki nie będę mu droższy od jego własnego życia”. Hadis-i szerif