Mój umiłowany Prorok

HADŻDŻ

Piątym z pięciu warunków islamu jest odbycie hadżdż (wielkiej pielgrzymki). Dla tego, kto jest w stanie i kto ma dość pieniędzy, by udać się do miasta Mekka i wrócić, ponad majątek wystarczający na utrzymanie rodziny, którą pozostawia, aż do swojego powrotu, fard jest raz w życiu w stanie ihramu okrążyć (tawaf) Kaabę i stanąć na postój (wakfe) na równinie Arafat, pod warunkiem, że droga jest bezpieczna, a ciało zdrowe.

Warunki, by hadżdż był fard

Osiem jest warunków, które muszą być spełnione, by odbycie hadżdż było dla człowieka fard: 1- Być muzułmaninem. 2- Osiągnąć dojrzałość płciową (bulugh). 3- Mieć zdrowy rozum. 4- Być zdrowym. 5- Nie być niewolnikiem. 6- Posiadać majątek ponad swoje podstawowe potrzeby. 7- Nadejście pory hadżdż. Porą hadżdż jest dzień Arefe i cztery dni Święta (Ofiar). Wlicza się także czas potrzebny na drogę. 8- Kobiecie, która przebywa w takiej odległości (od Mekki), jaką wynosi (daleka podróż zwana) sefer – trzy dni drogi pieszo, czyli w mezheb Hanefi około stu czterech kilometrów – musi towarzyszyć albo jej mąż, albo krewny mahrem, z którym (zawarcie islamskiej umowy małżeńskiej zwanej) nikah jest dla niej na zawsze zakazane.

Dla tego, kto spełnia te osiem warunków, fard jest odbyć hadżdż raz w życiu. Jeśli uda się na hadżdż więcej niż raz, hadżdż odbyte w późniejszych latach są hadżdżami nafile. Ibadet nafile oznacza ibadet wykonywany z własnej woli, choć nie jest ani fard, ani sunną. Nagroda (sewab) za ibadet nafile jest w porównaniu z nagrodą za ibadet fard tak mała, jak kropla wody w porównaniu z wodą oceanu. Uczeni islamscy nie zezwolili muzułmanom mieszkającym w krajach odległych od Mekki na ponowne udawanie się na hadżdż. Abdullah Dehlewi (kuddise sirruhu) mówi w 63. liście (swojej cennej księgi zatytułowanej Mekatib-i szerife): „W podróży odbywanej w celu hadżdż przeważnie nie można w pełni wykonywać ibadetów. Dlatego Imam Rabbani (rahmetullahi alejh) w swoich listach 123. i 124. (w pierwszym tomie swojego błogosławionego dzieła zatytułowanego Mektubat) oznajmił, że nie aprobuje udawania się na umrę ani na hadżdż nafile”. Hadżdż nafile, który przeszkadza w wypełnieniu jakiegoś fard albo w należytym zakrywaniu się kobiet, jest haram. Udawanie się na taki hadżdż nafile przynosi zamiast nagrody grzech. Tak samo jest z udawaniem się na umrę.

Fard hadżdż

Hadżdż ma trzy fard:

1- Uczynienie nijjet hadżdż przy wejściu w stan ihramu (stan uświęcenia zwany ihram).

2- Stanięcie na postój (wakfe) na Arafat. 3- Wykonanie tawaf-i zijaret (wokół Kaaby).

Fard jest uczynienie nijjet wejścia w stan ihramu dla hadżdż. Owinięcie się płachtą lub płachtami tkaniny ihramu (która jest tylko zewnętrznym znakiem tego stanu) jest sunną. Wadżib jest pozostawanie wolnym od szytych ubrań.

Czas postoju (wakfe) na Arafat trwa od pory zewal (południa) dziewiątego dnia miesiąca Zilhidżdże do rana dnia następnego. (Jeśli stanie się na wakfe na Arafat dzień wcześniej lub dzień później, hadżdż staje się batil [nieważny]. Wahhabici obchodzą święto dzień wcześniej, choć nie ujrzeli nowego księżyca. Hadżdż tych, którzy nie stają na wakfe w wyznaczonym czasie, nie jest sahih [ważny].)

TO TY, O WYSŁANNIKU ALLAHA
Przywódco wszystkich wysłanników,
To Ty, o Wysłanniku Allaha.
Księżycu w pełni na niebiosach pewności,
To Ty, o Wysłanniku Allaha.
Twój Nur jest najjaśniejszą lampą,
Wszystkie światy Ciebie potrzebują,
Ten, do którego należą korona i Miradż,
To Ty, o Wysłanniku Allaha.
Zwierciadło Miłosiernego (Rahman),
Czysty Nur Przenajświętszego (Subhan),
Tajemnica Fatihy,
To Ty, o Wysłanniku Allaha.
Świadkiem Twym w noc Isra jest:
„Subhanellezi esra”,
Ten, w którym zebrane są wszystkie imiona,
To Ty, o Wysłanniku Allaha.
O źródło łaski i szczodrości,
Twoim miejscem jest Makam Mahmud,
Celem wszystkiego, co stworzone,
To Ty, o Wysłanniku Allaha.
Ukochany pośród wszystkich dusz,
Kopalnia wiedzy i irfanu,
Mój przodek, mój mistrz (pir) i sułtan,
To Ty, o Wysłanniku Allaha.
Ten, który otworzył drogę tewhidu,
Ten, który odkrył tajemnicę tefridu,
Nadzieja Hudajiego,
To Ty, o Wysłanniku Allaha.
Aziz Mahmud Hudaji

„Najcenniejszym uczynkiem jest hadżdż-i mebrur (przyjęty hadżdż). Temu, kto odbędzie hadżdż-i mebrur, zostają wybaczone grzechy. Staje się jak nowo narodzone dziecko”. Hadis-i szerif