තබූක් ගාසාව

හස්‍රත් කාලිද් ඉබ්නු වලීද් තුමාගේ දූමතුල්-ජන්දල් ගවේෂණය

හස්‍රත් හබීබ් අල්-අක්‍රම් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් තබූක් හි සිටියදී, එතුමාණන් හස්‍රත් කාලිද් ඉබ්නු වලීද් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාව දූමතුල්-ජන්දල් වෙත යැවූහ. එහි පාලකයා වූ අකීදිර් ඉබ්නු අබ්දුල්මලික් ක්‍රිස්තියානි භක්තිකයෙකි. ඉස්ලාම් සෙබළුන් බලකොටුවට ළඟා වී සැඟවී බලා සිටියහ. කඳුකර ගවයෙකු බලකොටුව ඉදිරියට පැමිණ ඇති බවට පුවත අකීදිර්ට සැල වූ විට, ඔහු තම අශ්වයා පිට පැන එය දඩයම් කිරීමට ගියේය. අකීදිර්, ඔහුගේ සහෝදරයා හස්සාන් සහ ඔහුගේ පිරිස දඩයම් කරමින් සිටියදී, මුජාහිද්වරුන් ඔවුන්ව වට කළහ. හස්සාන් තම කඩුව ඇදීමට උත්සාහ කළ විට, ඔහු මරා දමන ලදී. අකීදිර් සිරකරුවෙකු ලෙස ගන්නා ලදී. අනෙක් අය පලා ගොස් බලකොටුවේ රැකවරණය ලබා ගත්හ.හස්‍රත් කාලිද් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාණන් අකීදිර්ට, "මම ඔබව ආරක්ෂා කර රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් අභිමුවට ගෙන යන්නෙමි. නමුත් මෙම කොන්දේසිය මත: ඔබ බලකොටුවට ගොස් ඔටුවන් දෙදහසක්, අශ්වයන් අටසියයක්, පලිහ අටසියයක් සහ හෙල්ල හාරසියයක් ගෙන ආ යුතුය. ඔබ තවමත් පාලකයා වනු ඇත" යැයි පැවසූහ. අකීදිර් එය පිළිගත්තේය. ඔවුහු බලකොටුවට ගොස්, යුද කොල්ලය රැගෙන මදීනාවට පැමිණියහ. අකීදිර් සහ ඔහුගේ සහෝදරයා හසාර් උතුම් අභිමුවට පිළිගෙන මුස්ලිම්වරුන් බවට පත් වූහ.

සැඟවී පහර දීම

මුජාහිද්වරුන් තබූක් නුවරින් පිටත්ව මදීනාව බලා ගමන් කරමින් සිටියහ. මුනාෆික්වරු (කුහකයින්) අපගේ ප්‍රිය නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ට සැඟවී පහර දී මරා දැමීමට තමන් අතර එකඟ වූහ. එක් රාත්‍රියක, ඔවුහු මුස්ලිම් සෙබළුන් ගමන් කළ මාර්ගයේ වූ පටු කපොල්ලක සැඟවී බලා සිටියහ. අම්මාර් ඉබ්නු යාසර් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාණන් අපගේ නායකයා වන නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ගේ ඔටුවාගේ ලණුව අදිමින් සිටි අතර, හස්‍රත් හුසයිෆා ඉබ්නු යමාන් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාණන් එතුමාණන් පිටුපසින් පැමිණෙමින් සිටියහ.ජිබ්‍රාඊල් අලෛහිස්සලාම් තුමාණන්, මුනාෆික්වරුන් කුමන්ත්‍රණය කර ඝාතනයක් සැලසුම් කර ඇති බව දැනුම් දුන්හ. අපගේ නායකයා වන නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් කපොල්ලට ළඟා වූ විට, එතුමාණන් හමුදාවට, "ඔබ නිම්නයට යන්න, එය පහසු සහ පුළුල් ය" යැයි පැවසූහ. එතුමාණන් පටු කපොල්ල දෙසට ගමන් කරන අතරතුර, හමුදාව නිම්නයට ගමන් කළේය.රසූල් අල්-අක්‍රම් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් කපොල්ල අසලට පැමිණි විට, මෙම මුනාෆික්වරුන් කණ්ඩායම තම මුහුණු ආවරණය කරගෙන පහර දුන්හ. හස්‍රත් හුසයිෆා (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාණන්, "ඕ අල්ලාහු තආලාගේ සතුරනි!" යැයි ගිගුම් දී, තම අතේ තිබූ සැරයටියෙන් මුනාෆික්වරුන්ට සහ ඔවුන්ගේ සතුන්ට පහර දීමට පටන් ගත්හ. මෙම කෑගැසීම්වලින් බියට පත් වූ මුනාෆික්වරුන් දොළොස් දෙනා වහාම සෙබළුන්ගේ ශ්‍රේණි තුළට කිමිදුණහ. අපගේ නායකයා වන රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් හස්‍රත් හුසයිෆා (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාට ඔවුන්ගේ නම් දන්වා, අන් අයට නොකියන ලෙස අවවාද කළහ.

සිද්ධිය ඇසූ හස්‍රත් උසයිද් ඉබ්නු හුදය්‍ර් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාණන් ඉදිරියට පැමිණ, "මාගේ ජීවිතය ඔබ වෙනුවෙන් පූජා වේවා, ඕ රසූලුල්ලාහ්! ඔවුන් කවුදැයි මට කියන්න, එවිට මට ඔවුන්ගේ හිස් ඔබ වෙත ගෙන ඒමට හැකි වනු ඇත!" යැයි බැගෑපත් විය. කෙසේ වෙතත්, රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් එයට ඉඩ දුන්නේ නැත.10

මස්ජිද් අල්-දිරාර්

"මාගේ පැවැත්ම තම අතෙහි දරා සිටින අල්ලාහු තආලා මත දිවුරමි, කියාමත් දිනයේදී (විනිශ්චය දිනයේදී), ශුහදාවරුන් (දිවි පිදූවන්) තම කඩු පිටේ බැඳගෙන පැමිණෙනු ඇත. ඔවුහු නූර් (ආලෝකයේ) සිංහාසන මත හිඳිනු ඇත."
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්

බයිසැන්තියානුවන් බිය ගන්වා ඔවුන්ගේ ප්‍රතිරෝධය බිඳ දැමීමෙන් පසු, අපගේ ප්‍රිය නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් සහ එතුමාණන්ගේ වීරෝදාර අස්හාබ්වරු (සහාබිවරු) අවසානයේ ආලෝකමත් මදීනාවට ළඟා වී තිබුණි. විශ්වයේ සුල්තාන්වරයා (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් එතුමාණන්ගේ අස්හාබ්වරුන්ට (සහාබිවරුන්ට) මදීනාවට ඉතා ආසන්නව පිහිටි සී-අවාන් නම් ස්ථානයේ කඳවුරු බැඳ ගන්නා ලෙස අණ කළහ.සහාබිවරු විවේක ගනිමින් සිටියදී, මුනාෆික්වරු (කුහකයින්) කිහිප දෙනෙක් පැමිණ අපගේ ප්‍රිය නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ගෙන් මස්ජිද් අල්-දිරාර් වෙත ගෞරව කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ.

මස්ජිද් අල්-දිරාර් පිහිටා තිබුණේ කුබා හි ය. එය, අපගේ නායකයා වන රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් මදීනාවට හිජ්‍රා (සංක්‍රමණය) වීමේදී කුබා හි ඉදිකළ පළමු පල්ලියට විරුද්ධ දෙසින් මුනාෆික්වරුන් විසින් ඉදිකර තිබුණි. අපගේ ප්‍රිය නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් එතුමාණන්ගේ අස්හාබ්වරුන් (සහාබිවරුන්) සමඟ තබූක් වෙත යමින් සිටියදී, මුනාෆික්වරුන් එතුමාණන් අභිමුවට පැමිණ, "ඕ රසූලුල්ලාහ්! අපි අලුත් මස්ජිදයක් (පල්ලියක්) ඉදි කළෙමු. ඔබ එහි ගෞරව කර අපට සලාතය (නැමදුම) මෙහෙයවනවාද?" යැයි පවසමින් එතුමාණන්ට ආරාධනා කර තිබුණි. නමුත් ගවේෂණයක යෙදී සිටි ලෝකයන්ගේ නායකයා (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්, හැකි නම්, තබූක් සිට ආපසු පැමිණීමේදී තමන් පැමිණිය හැකි බවට පිළිතුරු දී තිබුණි.

මුනාෆික්වරුන්ගේ (කුහකයින්ගේ) අරමුණ වූයේ මුස්ලිම් ප්‍රජාව බෙදා වෙන් කිරීම, ඔවුන්ව තමන්ගේම අරමුණු සඳහා යොදා ගැනීම, ආරවුල් ඇති කිරීම සහ ඔවුන් එකිනෙකාට එරෙහිව හැරවීමයි. ඔවුන් බයිසැන්තියානු සෙබළුන්ට මදීනාවට ආරාධනා කර, මෙම මස්ජිදයේ (පල්ලියේ) ගබඩා කර තිබූ ආයුධවලින් ඔවුන්ට උදව් කිරීමට පවා සූදානම්ව සිටියහ. අපගේ නායකයා වන නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් එහි සලාතය (නැමදුම) ඉටු කිරීම සහතික කිරීමෙන්, මස්ජිද් අල්-දිරාර් ශුද්ධ ස්ථානයක් යන හැඟීම ඇති වනු ඇත. මෙලෙස, මුස්ලිම්වරු එම ස්ථානයේ සලාතය ඉටු කිරීමට එකිනෙකා සමඟ තරඟ වදිනු ඇති අතර - අනුමාන වශයෙන් - මුනාෆික්වරුන්ගේ උගුලට හසු වනු ඇත!

අපගේ නායකයා සර්වාර් අල්-ආලම් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් මුනාෆික්වරුන්ගේ මෙම ආරාධනය පිළිගෙන යාමට තීරණය කර තිබුණි. අල්ලාහු තආලා සූරා අත්-තව්බා හි 107 වන සහ 108 වන ආයත් (වැකි) පහළ කර කාරණයේ සත්‍යය දැන්වීය. ඒ මත, විශ්වයේ නායකයා (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් මාලික් ඉබ්නු දුහ්ෂුම් සහ ආසිම් ඉබ්නු අදිය් (රළියල්ලාහු අන්හුමා) ට,එම කුරිරු මිනිසුන් සිටින මස්ජිදයට යන්න! එය කඩා දමා ගිනි තබන්න!” සවස සහ රාත්‍රී සලාතය අතරතුර, ඔවුන් ගොස් එම ගොඩනැගිල්ලට ගිනි තැබූහ. ඉන්පසු ඔවුහු එය කඩා බිමට සමතලා කළහ. මුනාෆික්වරු කිසිවක් කීවේ නැත.11

අපගේ නායකයා වන නබිතුමාණන් සහ එතුමාණන්ගේ මහිමාන්විත අස්හාබ්වරුන් පැමිණෙන බව අසා, මදීනාවේ වැසියෝ වහාම එක්‍රැස් වී මහත් උද්‍යෝගයෙන් ඔවුන්ව හමුවීමට පිටත්ව ගියහ.

අබ්දුල්ලාහ් ඉබ්නු උබය්ගේ මරණය

අපගේ ප්‍රිය නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් තබූක් ගවේෂණයෙන් ආපසු පැමිණ මාස දෙකකට පසු, ෂව්වාල් මාසයේදී, මුනාෆික්වරුන්ගේ (කුහකයින්ගේ) නායකයා වූ අබ්දුල්ලා ඉබ්නු උබය් මිය ගියේය. ඉන් පසුව, මුනාෆික්වරුන්ගේ එකමුතුකම බිඳී ගොස් ඔවුහු විසිරී ගියහ.12

මෙලෙස, මුනාෆික්වරුන් පමණක් නොව, අරාබියේ සිටි මුෂ්‍රික්වරුන් (බහුදේවවාදීන්) සහ යුදෙව්වන් ද මර්දනය කරනු ලැබූ අතර, ඉස්ලාමයට එරෙහිව ඔවුන්ගේ විරෝධතා සහ වැළැක්වීමේ ව්‍යාපාර නිවා දමන ලදී.

හිජ්‍රතයේ නවවන වසරේ සිදු වූ වෙනත් සිදුවීම්

රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් තබූක් වෙත පැමිණි විට, පළමුව අයිලාහි පාලකයා ද, පසුව ජර්බාහි පාලකයා ද පැමිණ කප්පම් (ජිස්‍යා) ගෙවූහ. රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් එය සටහන් කරවා ලේඛනය ඔවුන්ට ලබා දුන්හ. මෙම ගවේෂණයේදී, එතුමාණන් හෙරක්ලියස්ට ලිපියක් යවා නැවතත් ඉස්ලාමය වෙත ආරාධනා කළහ. නමුත් ඔහුට මඟ පෙන්වීම ලැබීමේ භාග්‍යය නොතිබුණි.

මෙම වසරේ, රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ගේ දියණිය වූ උම්මු ගුල්තූම් (රළියල්ලාහු අන්හා) තුමිය අභාවප්‍රාප්ත වූවාය. අපගේ නායකයා වන නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් ඇයගේ ජනාසා සලාතය (අවමංගල්‍ය නැමදුම) මෙහෙයවූ අතර, ඇයව භූමදානය කරනු ලබන විට, එතුමාණන්ගේ ආශිර්වාද ලත් දෑසින් කඳුළු ඇයගේ සොහොන මතට වැටුණි.

සනත් අල්-වුෆූද් (නියෝජිතයන්ගේ වර්ෂය)

අපගේ නායකයා, සර්වාර් අල්-ආලම් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් තබූක් ගවේෂණයෙන් ආපසු පැමිණි පසු, එතුමාණන් විවිධ රාජ්‍යයන් වෙත නියෝජිතයින් යවා ඔවුන්ට ඉස්ලාමය වෙත ආරාධනා කළහ. ඕමාන් සහ බහරේන්හි ජනතාව මුස්ලිම්වරුන් බවට පත්වීමෙන් ගෞරවයට පාත්‍ර වූහ. දැන්, ඉස්ලාමය ඉතා වේගයෙන් ව්‍යාප්ත වෙමින් පැවතුණි. අවට ගෝත්‍ර සහ රාජ්‍යයන් වෙත ඉස්ලාමයේ මූලධර්ම ඉගැන්වීම සඳහා ගුරුවරුන් යවන ලද අතර, ඔවුන් පාලනය කිරීම සඳහා ආණ්ඩුකාරවරුන් යවන ලදී.

හිජ්‍රි නවවන වසරේදී, ඉස්ලාමය වැළඳගත් බොහෝ නියෝජිත පිරිස් මදීනාවට ඇදී ආහ. විවිධ ගෝත්‍රවලින් නියෝජිත පිරිස් පැමිණ ලෝකයන්ගේ නායකයා (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ට තම කීකරුකම ප්‍රකාශ කළ අතර, එලෙස ඔවුහු සතුට (සෞභාග්‍යය) ළඟා කර ගත්හ. නියෝජිතයින්ගේ සංඛ්‍යාවේ විශාලත්වය නිසා, මෙම වසර සනත් අල්-වුෆූද් (නියෝජිතයින්ගේ වසර) ලෙස නම් කරන ලදී.

නියෝජිතයෙකු පැමිණි සෑම විටම, රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් වටිනා වස්ත්‍ර පැළඳ සිටියහ. එතුමාණන් අස්හාබ්වරුන්ට (සහාබිවරුන්ට) ද අලංකාර වස්ත්‍ර අන්දවනු ඇත. එතුමාණන් ඔවුන්ව පිරිසිදු හා අලංකාර ස්ථානයක පිළිගනු ඇත. එතුමාණන් භෝජන සංග්‍රහයක් පවත්වා බොහෝ තෑගි සමඟ ඔවුන්ව පිටත් කර හරිනු ඇත. ඔවුහු සතුටින් සහ ස්තූති ප්‍රශංසා සමඟ පිටත්ව යනු ඇත.

නියෝජිතයින් එවන ලද ගෝත්‍රවලින් එකක් වූයේ බනී මුර්‍රා ගෝත්‍රයයි. ඔවුහු නියෝජිතයින් ලෙස දහතුන් දෙනෙකු එවා තිබුණි. ඔවුන්ගේ ගෝත්‍රය මුස්ලිම්වරුන් බවට පත්ව ඇති බව ඔවුහු පැවසූහ. ඔවුන්ගේ උපන් ගමේ වර්ෂාව නොමැති බවත්, තණකොළ නොවැවෙන බවත්, ඔවුන් දරුණු සාගතයකින් පෙළෙන බවත් ඔවුහු පැහැදිලි කළහ. ඔවුන්ගේ දුක් වේදනා අවසන් වීම සඳහා ප්‍රාර්ථනා කරන ලෙස ඔවුහු රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියහ. එතුමාණන්, "ඕ මාගේ රබ් (ස්වාමියා), වර්ෂාවෙන් ඔවුන්ව තෘප්තිමත් කළ මැනව" යැයි ප්‍රාර්ථනා කළහ.බනී මුර්‍රා නියෝජිතයින් තම ගෝත්‍රය වෙත ආපසු ගිය විට, ඔවුන්ගේ ජනතාව සම්පූර්ණයෙන්ම සහනය ලබා ඇති බව ඔවුහු දුටුවෝය. මක්නිසාද යත්, රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් ඔවුන් වෙනුවෙන් ප්‍රාර්ථනා කළ දිනයේ තද වර්ෂාවක් ඇද හැලී තිබුණි. එය හරියටම ප්‍රාර්ථනාවේ වේලාවට සමපාත විය.

බනී අසද් ගෝත්‍රයෙන් දස දෙනෙක් පැමිණ මුස්ලිම්වරුන් වීම ගැන කෘතඥතාව අපේක්ෂා කළහ. ඔවුහු, "අපි සාගත වසරක දුර සිට පැමිණියෙමු. අප වෙත සෙබළුන් නොපැමිණ අපගේම කැමැත්තෙන් අපි මුස්ලිම්වරුන් බවට පත් වූවෙමු" යැයි කීහ. සූරා අල්-හුජුරාත් හි දහහත්වන ආයතය (වැකිය) ඔවුන් ගැන පහළ විය.

"මාගේ රබ් (ස්වාමීනි), ඔවුන්ව (බනී මුර්‍රා ගෝත්‍රය) වර්ෂාවෙන් තෘප්තිමත් කළ මැනව."
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්

බනී බිකාර් නියෝජිත කණ්ඩායමේ නායකයා වූ මුආවියා තබ්නි සව්‍ර ඉබ්නු උබාදා ඉබ්නු බිකාර් සියක් වියැති විය. ඔහුගේ පුත් බුෂය්‍ර්, මජ්ම ඉබ්නු අබ්දුල්ලා සහ අබ්ද් අල්-අම්‍ර් ඉබ්නු අසම් ඔහු සමඟ සිටියහ. ඔහු තම පුතාගේ අත් පා එතුමාණන්ගේ ආශිර්වාද ලත් දෑතින් ස්පර්ශ කරන ලෙස රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ගෙන් ඉල්ලා සිටියේය. ඔහු, "ඔහු මට ගෞරවයෙන් සලකා ඇති අතර මට ඉතා යහපත් විය" යැයි පැවසීය. රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් බුෂය්‍ර්ගේ මුහුණ එතුමාණන්ගේ ආශිර්වාද ලත් දෑතින් ස්පර්ශ කර ඔවුන්ට බොහෝ එළුවන් ලබා දුන්හ. එතුමාණන් අබ්ද් අල්-අම්‍ර්ගේ නම අබ්දුර්‍රහ්මාන් ලෙස ද වෙනස් කළහ.

බනී නජීබ් නියෝජිත කණ්ඩායම දස දෙනෙකුගෙන් සමන්විත විය. ඔවුහු තම භාණ්ඩ හා සතුන්ගේ සකාත් (අනිවාර්‍ය දානය) ද රැගෙන පැමිණ තිබුණි. ඔවුන් පැමිණීම ගැන රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් ඉතා සතුටු වූහ. එතුමාණන් ඔවුන්ව හොඳ ස්ථානයක පදිංචි කරවන ලෙස අණ කළහ. නජීබ් නියෝජිතයා ෆර්ද් (අනිවාර්‍ය)සහ සුන්නා (නබි පිළිවෙත්) ගැන කොතරම් ප්‍රශ්න ඇසුවාද යත්, ඔහු කෙරෙහි රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ගේ සෙනෙහස තවත් වැඩි විය. එතුමාණන් ඔහුට දක්වන ගෞරවය සහ ආගන්තුක සත්කාරය වැඩි කළහ. එතුමාණන් ඔහුට අනෙකුත් නියෝජිතයින්ට වඩා වෙනස් ලෙස සැලකූහ. බඩු බාහිරාදිය සමඟ නැවතී සිටි තරුණයා අල්ලාහු තආලා හැර අන් සියල්ලෙන් ඉවත් වී ඇති බව නිරීක්ෂණය කළ විට එතුමාණන් ඔහුව කැඳවා ඔහුට ආශිර්වාද කරන ලෙස ප්‍රාර්ථනා කළහ. එතුමාණන් ඔහුට ද අනෙක් අයට මෙන් තෑගි ලබා දුන්හ. එම කණ්ඩායම තමන් කැමති පරිදි සතුටින් තම ගෝත්‍රය වෙත ආපසු ගියහ.

බනී කනානා ගෝත්‍රයෙන් කණ්ඩායමක් පැමිණ මුස්ලිම්වරුන් බවට පත් වූහ. ඔවුන්ගේ නායකයා වූයේ වාසිලා තබ්නි අස්ක ය. ඔහු පැමිණි විට, රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් තබූක් ගවේෂණය සඳහා සූදානම් වෙමින් සිටියහ. ඔහු බීඅත් (ප්‍රතිඥාව) දීමෙන් පසු, ඔහු තම ගෝත්‍රය වෙත ආපසු ගියේය. ඔහුගේ පියා මුස්ලිම්වරයෙකු නොවූ නමුත්, ඔහුගේ සහෝදරිය මුස්ලිම් වූවාය. ඔහු මදීනාවට ගොස් තබූක් ගවේෂණය අනුගමනය කළේය. ඔහු රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන් වෙත ළඟා විය. හස්‍රත් කාලිද් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාණන් සහ අකීදිර් අතර වූ සටනට ඔහුව යවන ලදී. බොහෝ ඔටුවන් ඔහුගේ කොටසට හිමි විය.

බනී සාඉදා ගෝත්‍රයෙන් දමාම් ඉබ්නු සඅලබා පැමිණියේය. ඔහු අභිමුවට පැමිණ සලාතය (නැමදුම), උපවාසය, හජ් (වන්දනාව) සහ සකාත් (අනිවාර්‍ය දානය) ගැන රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහිවසල්ලම්) තුමාණන්ගෙන් බොහෝ ප්‍රශ්න ඇසුවේය. ඔහුගේ ප්‍රශ්න අවසන් වූ විට, ඔහු, "මම විශ්වාස කරමි, ඔබ අල්ලාහ්ගෙන් ගෙනා සියල්ල මම විශ්වාස කරමි" යැයි පැවසීය. ඔහු තම ජනතාව වෙත ගොස් ඉස්ලාමය දැන්වීය. එම මුළු ගෝත්‍රයම මුස්ලිම්වරුන් බවට පත් වූහ.

ඕ රසූලුල්ලාහ්! යම් පුද්ගලයෙකු සිප නොගන්නේ නම්,
ඔබගේ දොරටුවේ දාසයාගේ පා ස්පර්ශ කළ පස,
තවද මෙම සතුට උදෙසා තම ජීවිතය පූජා නොකරන්නේ නම්,
ඔහු ඔබට ආදරය නොකරයි; මම ඔහුගේ වචන විශ්වාස නොකරමි.
ඔබ පය තැබූ පස මාගේ හිසෙහි ඔටුන්න කරගන්නෙමි,
එය සිප මාගේ මුහුණේ අතුල්ලා, මාගේ හදවතට ඔසුව කරගන්නෙමි,
සත්‍ය මාර්ගය පෙන්වන ඉටිපන්දම එය කරගන්නෙමි,
තවද ඔබව අගය කරමින් සහ ඔබට ආදරය කරමින් ඔබගේ මාවතේ යන්නෙමි.
ඔබගේ දෙසින් එන සෑම සුළඟක්ම මම ආඝ්‍රාණය කරමි,
ඔබගේ සුන්දර සුවඳෙහි සලකුණක් සොයමි,
මාගේ බිරිඳ සහ දරුවන් ඔබ වෙනුවෙන් පූජා වේවා,
මාගේ මව, පියා, ඥාතීන් සහ දහස් ගණන් ජීවිත.
ඔබගේ සැබෑ අගය කරන්නා වන මව්ලානා කාලිද් පවසයි,
ඕ විශ්වයේ සුල්තාන්වරයනි, ඕ මිහිතලයේ ප්‍රියතමයාණනි!
මට ඔබෙන් එක් ජීවිතයක් ඇත, එය ඔබ මට දුන් තෑග්ගකි,
පූජා කිරීමට ජීවිතයක් ගෙනා බවවත් මට කිව නොහැක.
මව්ලානා කාලිද් අල්-බග්දාදී