ආඛිරත් ජීවිතය
ආඛිරත් ජීවිතය මරණයෙන් ආරම්භ වේ
මිය යාම යනු පැවැත්ම නැති වීම නොවේ. එය පැවැත්මට බාධා නොකරන සිදුවීමකි. මරණය යනු ආත්මයේ ශරීරයට ඇති බැඳීම අවසන් වීමයි. එය ආත්මය ශරීරයෙන් ඉවත් වීමයි. මරණය යනු මිනිසා එක් තත්වයකින් තවත් තත්වයකට වෙනස් වීමේ කාරණයකි. එය එක් නිවසකින් තවත් නිවසකට සංක්‍රමණය වීමයි. උමර් ඉබ්නු අබ්දුල්අසීස් (රහ්මතුල්ලාහි අලයිහි) තුමාණෝ පැවසුවේ, “ඔබව මවා ඇත්තේ සදාකාලිකත්වය සඳහා, නිමක් නැති බව සඳහා පමණි. ඔබ එක් නිවසකින් තවත් නිවසකට සංක්‍රමණය වනු ඇත!”
මරණය ඇදහිලිවන්තයාට ආශීර්වාදයක්, තෑග්ගකි. එය පව්කාරයාට විපතකි. එය දුප්පතාට සහනයක් වන අතර ධනවතාට ව්‍යසනයකි. ප්‍රඥාව යනු අල්ලාහු තආලා විසින් පිරිනමන ලද තෑග්ගකි. නොදැනුවත්කම නිවැරදි මාර්ගයෙන් බැහැර වීමට හේතුවයි. මිනිසුන් මරණයට කැමති නැත. එහෙත්, ඇත්ත වශයෙන්ම, ෆිත්නාවට වඩා මරණය ප්‍රයෝජනවත් වේ. මිනිසුන් ජීවත් වීමට කැමතිය. එහෙත්, ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන්ට මරණය වඩා හොඳය. මරණයත් සමඟ, සැබෑ ඇදහිලිවන්තයා මෙම ලෝකයේ වධ හිංසාවලින් සහ වෙහෙස මහන්සියෙන් මිදෙයි. කුරිරු අයගේ මරණයත් සමඟ, රටවල් සහ ජනතාව සහනයක් ලබති. මුස්ලිම්වරයෙකුගේ ආත්මය ඔහුගේ ශරීරයෙන් ඉවත් වීම, සිරකරුවෙකු සිරගෙයින් නිදහස් වීමක් වැනිය. මිය ගිය පසු, ඇදහිලිවන්තයෙකු මෙම ලෝකයට ආපසු ඒමට කැමති නැත. ෂහීද්වරුන් පමණක් නැවත වරක් ෂහීද් වීමට හැකි වන පරිදි ලෝකයට ආපසු ඒමට කැමති වෙති. ලෝකයේ යහපත සියල්ල නැති වී ගොස් ඇත. ඉතිරිව ඇත්තේ එහි දුක පමණි. එබැවින්, මරණය සෑම මුස්ලිම්වරයෙකුටම තෑග්ගකි. පුද්ගලයෙකුගේ ඇදහිල්ල ආරක්ෂා කළ හැක්කේ ඔහුගේ සොහොනෙන් පමණි. ඇදහිලිවන්තයින්ට පිරිනමනු ලබන තෑගිවලින් පළමුවැන්න මරණයේදී දැනෙන ප්‍රීතියයි. ඇදහිලිවන්තයෙකුට ඇති එකම සහනය අල්ලාහු තආලා වෙත ළඟා වීමයි. සෑම ඇදහිලිවන්තයෙකුටම, ජීවිතයට වඩා මරණය හොඳය. මරණය අවිශ්වාසවන්තයින්ට පවා ප්‍රයෝජනවත් වේ.
මුස්ලිම් කාන්තාවන්ගේ මරණය සම්බන්ධයෙන්
කාන්තාවක් ලෝකියා (ප්‍රසවයෙන් පසු රුධිර වහනය) හෝ ගර්භණීභාවය හෝ වසංගතය හෝ අභ්‍යන්තර දුක් වේදනා නිසා මිය ගියහොත්, හෝ මෙම හේතූන් කිසිවක් නොමැතිව, ඇය තම ශරීරය නිසි ලෙස ආවරණය නොකර (එනම්, ඉස්ලාමය විසින් උගන්වන ලද ආකාරයට) නා-මහ්‍රම් පිරිමින්ට කිසි විටෙකත් නොපෙන්වන ජීවිතයක් ගත කරමින්, සහ ඇගේ සැමියා ඇය ගැන සතුටු වන අතරතුර, ස්වාභාවික මරණයකින් මිය ගියහොත්, ඇගේ මරණයේදී ජන්නාහි දේවදූතයන් පැමිණ ඇය ඉදිරියේ පෙළ ගැසී, ගෞරවනීය ගෞරවයෙන් ඇයට සලාම් කරමින්, ඇයට මෙසේ පවසති, “අහෝ අල්ලාහු තආලාගේ ප්‍රිය සහ ෂහීද් වූ දාසිය! පිටතට එන්න, ඔබ මෙම ලෞකික මාලිගාවේ කුමක් කරන්නේද? අල්ලාහු තආලා ඔබ ගැන සතුටු වන සේක, තවද උන්වහන්සේ ඔබගේ මෙම රෝගය ඔබගේ පව් කමා කිරීමට හේතුවක් කර ඇත, තවද උන්වහන්සේ ඔබට උන්වහන්සේගේ ජන්නාව පිරිනමා ඇත. එන්න, ඔබගේ ආරක්ෂිත තැන්පතුව (ආත්මය) භාර දෙන්න!”
“ඔබ මෙහි රැඳී සිටින කාලය තරම් ලෝකය සඳහා වැඩ කරන්න, සහ ඔබ එහි රැඳී සිටින කාලය තරම් ආඛිරත් සඳහා වැඩ කරන්න!”
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්
එම කාන්තාව තමාට ලැබීමට නියමිත උසස් තනතුර දුටු විට, ඇය තම ආත්මය භාර දීමට කැමති වේ. කෙසේ වෙතත්, ඇය තමා වටා බලා මෙසේ පවසයි, “අල්ලාහු තආලා මාගේ මිතුරන්ට දයාව දක්වා ඔවුන්ට සමාව දෙනු මැනව, එවිට මම මාගේ ආත්මය භාර දෙන්නෙමි.” දේවදූතයන් ඇගේ ඉල්ලීම ජනාබ් අල්-හක් වෙත ඉදිරිපත් කරති. එවිට,
අල්ලාහු තආලාගේ වචනය ප්‍රකාශයට පත් වී මෙසේ පවසයි, “මාගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයේ අයිතිය මත, මම මාගේ මෙම දාසියගේ සියලු යාච්ඤා පිළිගත හැකි කර ඇත්තෙමි.” එබැවින් දේවදූතයන් ඇයට ශුභාරංචිය ලබා දෙති. ඉන්පසුව මරණයේ දේවදූතයා සහ දයාවේ දේවදූතයන් එකසිය විස්සක් එහි පැමිණෙති. ඔවුන්ගේ මුහුණුවල ඇති නූර් අර්ෂ් වෙත ළඟා වේ, ඔවුන්ගේ හිස් මත ඔටුනු පැළඳ සිටිති, ඔවුන් නූර් වස්ත්‍රවලින් සැරසී රන් පාවහන් පැළඳ සිටිති, තවද ඔවුන්ට කොළ පැහැති පියාපත් ඇත. ඔවුන්ගේ අත්වල ජන්නාහි පලතුරු ඇතිව සහ කස්තුරි මෙන් සුවඳවත් වෙමින්, ඔවුන් ගැඹුරු ගෞරවයෙන් සහ කරුණාවෙන් පහළට පැමිණ සලාම් කර මෙසේ පවසති, “ඛල්ලාක් අල්-ආලම් (සියලු ජීවීන්ගේ නිර්මාතෘ) උන්වහන්සේගේ සලාමය ඔබට එවයි, ඔබට ජන්නාව ලබා දෙයි, උන්වහන්සේගේ ප්‍රිය නබි මුහම්මද් අලයිහිස්සලාම් තුමාණන්ට අසල්වැසියෙකු සහ හස්‍රත් ආයිෂා තුමියට සහකාරියක් බවට පත් කරයි.”
ඊමාන් සහිත එම කාන්තාවට තමාට කියනු ලබන දේ ඇසෙයි, ඇගේ ඇස් ඉදිරිපිට ඇති තිරය විවෘත වන අතර, ඇය ඊමාන් සහිත කාන්තාවන් සහ ඔවුන්ගේ පව් නිසා වධ හිංසාවට ලක්වන අයව දකියි. එබැවින් ඇය, “කරුණාකර ඔවුන්ගේ පව්වලට සමාව දෙනු මැනව, මාගේ රබ්!” යැයි ආයාචනා කරයි. එවිට ජනාබ් අල්-ඉස්සත් වෙතින් හඬක් පැමිණ, “අහෝ මාගේ ජාරියා! මම ඔබගේ සියලු පැතුම් ඉටු කර ඇත්තෙමි. දැන්, ඔබගේ ආරක්ෂිත තැන්පතුව භාර දෙන්න, මාගේ හබීබ්ගේ බිරිඳ සහ දියණිය සූදානමින් බලා සිටිති.” යනුවෙන් පවසයි.
ඇයට මෙම හඬ ඇසුණු විගස, ඇය තම ජීවිතය දීමට උත්සාහ කරයි, ඇගේ ආත්මය වෙව්ලයි, ඇගේ පාද ඉදිරියට දිව යයි, තවද ඇය දහඩිය දමයි. ඇය තම ජීවිතය භාර දීමට ආසන්නව සිටියදී දේවදූතයන් දෙදෙනෙක් පැමිණෙති. ඔවුන් සෑම කෙනෙකුම තම අත්වල ගිනි සැරයටියක් තබාගෙන, ඇගේ දෙපස, එක් අයෙක් ඇගේ දකුණු පසින් සහ අනෙක් තැනැත්තා ඇගේ වම් පසින් සිටගෙන සිටිති. මේ අතර, ශාප ලත් ෂෛතාන්, “මම මෙයින් බොහෝ දේ බලාපොරොත්තු නොවෙමි, නමුත් බලමු!” යැයි තමාටම කියා ගනිමින් දුවගෙන එයි. ඔහු ඉදිරියට පැමිණ, ඇයට ආභරණවලින් සාදන ලද බඳුන සහ එහි ඇති පිරිසිදු අයිස් වතුර පෙන්වයි. එම දේවදූතයන් එම දුෂ්ට සත්වයා දුටු විට, ඔවුන් තම අත්වල ඇති සැරයටිවලින් ඔහු අල්ලාගෙන සිටින බඳුන කඩා දමා ඔහුව බිය ගන්වා පලවා හරිති. මුස්ලිම් කාන්තාව ඔවුන් දෙස බලා සිනාසෙයි. ඉන්පසුව, හූරි ගැහැණු ළමයින් (ජන්නාහි කන්‍යාවන්) ඇයට ආභරණවලින් සාදන ලද පාත්‍රවලින් කව්තර් පොකුණෙන් (ජන්නාහි) පානයක් පිරිනමන අතර, ඇය එය පානය කරයි. ජන්නාහි පානය කොතරම් රසවත්ද යත්, ඇගේ ආත්මය පැන කුසලානයට ඇලී සිටින අතර, එතැනින් මරණයේ දේවදූතයා එය ලබා ගනී. දේවදූතයන්, “ඉන්නා ලිල්ලාහි ව ඉන්නා ඉලයිහි රාජිඌන් (නියත වශයෙන්ම, අපි උන්වහන්සේගෙන් වන අතර, නියත වශයෙන්ම අපි උන්වහන්සේ වෙතටම නැවත පැමිණෙන්නෙමු)!” යැයි පවසමින් එකිනෙකාට මරණය නිවේදනය කරති. තවද ඔවුහු ආත්මය දර්ශන චාරිකාවක් මෙන් ස්වර්ගයට ගෙන ගොස්, ඇයට ජන්නාහි ඇගේ වාසස්ථානය පෙන්වා, කිසිදු වේලාවකින් තොරව ආත්මය සමඟ ආපසු පැමිණ, මළ සිරුරේ හිස පැත්තේ ආත්මය තබති.
ඔවුන් ඇගේ ඇඳුම් ගලවා ඇගේ හිසකෙස් ලිහන විට, ඇගේ ආත්මය වහාම ඇගේ මළ සිරුරේ හිස පැත්තට පැමිණ මෙසේ පවසයි, “අහෝ සෝදන්නිය! එය මෘදුව අල්ලන්න! මක්නිසාද, එය අස්‍රාඊල්ගේ නියපොතුවලින් මාරාන්තික තුවාලයක් ලබා ඇත. තවද මා විඳි සියලු වෙහෙස මහන්සියෙන් පසු මාගේ සම දුර්වල වී ඇත.”
සිරුර සෝදන ලෑල්ල වෙත ගෙන එන විට, ආත්මය නැවත පැමිණ මෙසේ පවසයි, “වතුර අධික ලෙස රත් නොකරන්න! මාගේ සම ඉතා දුර්වලය. මා සැනසීම ලබන පිණිස ඔබගේ අත්වලින් ඉක්මනින් ගැලවීමට මට ඉඩ දෙන්න!”
මළ සිරුර සෝදා කෆන් කළ විට, ආත්මය මොහොතක් බලා සිට පසුව මෙසේ පවසයි, “මෙය මා ලෝකය දකින අවසාන වතාවයි. මාගේ නෑදෑ හිතමිතුරන් දැකීමටත්, ඔවුන්ට මා දැකීමටත් ඉඩ දෙන්න, එවිට එය ඔවුන්ට අනතුරු ඇඟවීමක් වනු ඇත. ඔවුන්ද, මා මෙන්, ඉක්මනින් මිය යන බැවින්, මා පසුපස හඬා වැලපෙන්නට ඉඩ නොදෙන්න. ඔවුන් මා අමතක නොකර, සැමවිටම මා සිහිපත් කර, කුර්ආන් අල්-කරීම් කියවා (හෝ පාරායනය කර) (ඔවුන්ගේ එම යහපත් ක්‍රියාවේ තවාබය මාගේ ආත්මයට එවනු මැනව). ඔවුන්ගේ ආරවුල නිසා මා සොහොනේදී වධ හිංසාවට ලක් නොවන පිණිස, මා හැර යන දේපළ සම්බන්ධයෙන් ඔවුන් රණ්ඩු නොවනු මැනව. සිකුරාදා දිනවල සහ ඊද් දිනවල ඔවුන් මා සිහිපත් කරනු මැනව.”
ඉන්පසුව, මළ සිරුර සහිත මිනී පෙට්ටිය (ජනාසා සලාතය සඳහා) මුසල්ලා (ලෑල්ල) මත තැබූ විට, ආත්මය මෙසේ හඬ ගසයි, “සැනසීමෙන් සිටින්න, අහෝ මාගේ පුතුනි, දූවරුනි, මෑණියනි, පියාණෙනි! මෙවන් වෙන්වීමේ දිනයක් තවත් නැත. කියාමත් දිනයේදී මිස, ඊට පෙර අප නැවත හමුවන තුරු, අපට එකිනෙකා මග හැරෙනු ඇත. මා පසුපස හඬන ජනතාවනි, ඔබට සමුගනිමි!”
මිනී පෙට්ටිය උරහිස් මතට ඔසවන විට, ඇගේ ආත්මය නැවත හඬ ගසා මෙසේ පවසයි, “මාව සෙමින් ගෙන යන්න! ඔබගේ අරමුණ තවාබ් (උපයා ගැනීම) නම්, මට කරදර නොකරන්න! තවද (ඔබ සමඟ) මාගේ සතුට අල්ලාහු තආලා වෙත ගෙන යාමට මට ඉඩ දෙන්න!’”
මිනී පෙට්ටිය සොහොන අසල තැබූ විට, ඇගේ ආත්මය නැවත හඬ ගසා මෙසේ පවසයි, “මා සිටින තත්වය දැක එය ඔබට අනතුරු ඇඟවීමක් වීමට ඉඩ දෙන්න! දැන් ඔබ මාව අඳුරු තැනක තබා යනු ඇත. මම මාගේ අමල් (එනම්, ලෝකයේ මාගේ ක්‍රියා) සමඟ තනි වන්නෙමි. මෙම බොරුකාර ලෝකයේ කපටිකම්වලට ඔබ හසු නොවන පිණිස මෙම මොහොතවල් දෙස බලන්න!”
මළ සිරුර සොහොනට දැමූ විට, ආත්මය එහි හිස පැත්තේ තම ස්ථානය ගනී. කිසිම හේතුවක් නිසාවත් මියගිය පුද්ගලයෙකු තල්කීන් (කාවැද්දීම) නොමැතිව ඔවුන්ගේ සොහොනේ තැබිය යුතු නැත. [භූමදානයෙන් පසු සාලිහ් මුස්ලිම්වරයෙකු තල්කීන් ඉටු කිරීම සුන්නත් ක්‍රියාවකි. වහ්හාබිවරුන් තල්කීන් ඉටු කිරීම සුන්නත් බව ප්‍රතික්ෂේප කරති. ඔවුන් පවසන්නේ එසේ කිරීම බිද්අත් බවයි. ඔවුන් පවසන්නේ මියගිය පුද්ගලයෙකුට ඔබව ඇසෙන්නේ නැති බවයි. අහ්ල් අස්-සුන්නාහි විද්වතුන් (රහිමහුමුල්ලාහු තආලා) විවිධ ග්‍රන්ථ ලියා තල්කීන් දීම (එනම්, එය ඉටු කිරීම) සුන්නත් ක්‍රියාවක් බව ඔප්පු කළහ. මෙම වටිනා ග්‍රන්ථවලින් එකක් වන්නේ මුස්තෆා ඉබ්නු ඉබ්‍රාහීම් සියාමි (රහිමහුල්ලාහු තආලා) විසින් රචිත නූර්-අල්-යකීන් ෆී මෙභාස්-අත්-තල්කීන් ය.]
අල්ලාහු තආලාගේ අණ පරිදි, සොහොනේ ඇති මළ සිරුර, නින්දෙන් මෙන්, අවදි වී, තමා අඳුරු තැනක සිටින බව දකී. ඇය ලෝකයේදී තමාට සේවය කළ තම සේවකයාට හෝ වහලාට හෝ පුද්ගලයාට කතා කර, “මට ඉටිපන්දමක් ගෙනෙන්න!” යැයි පවසයි. කිසිදු පිළිතුරක්, එකදු ශබ්දයක් හෝ හඬක්වත් නොපැමිණේ. සොහොන දෙකට පැළී, ප්‍රශ්න කරන දේවදූතයන් දෙදෙනා (මුන්කර් සහ නකීර් ලෙස නම් කර ඇති) පෙනී සිටිති.
ඔවුන්ගේ මුඛයෙන් දරුණු ගිනිදැල් පිටවන අතර, ඔවුන්ගේ නාස්පුඩු වලින් අධික දුමාරයක් පිටවේ. ඔවුහු ඇය වෙත ළඟා වී, “මන් රබ්බුක ව මා දීනුක, ව මන් නබිය්‍යුක (එනම්, ඔබගේ රබ් කවුද, ඔබගේ ආගම කුමක්ද, සහ ඔබගේ නබිවරයා කවුද)?” යැයි අසති. ඇය ප්‍රශ්නවලට නිවැරදිව පිළිතුරු දුන්නොත්, දේවදූතයන් ඇයට හක් තආලාගේ දයාව පිළිබඳ ශුභාරංචිය ලබා දී පිටව යති. වහාම ඇගේ සොහොනේ දකුණු පැත්තේ ජනේලයක් විවෘත වන අතර, පුන්සඳ මෙන් දීප්තිමත් මුහුණක් ඇති අයෙකු ජනේලයෙන් ඇතුළු වේ. ඊමාන් වලින් ආශීර්වාද ලත් මෙම කාන්තාව, එම සුන්දර පුද්ගලයා තම අසල දුටු විගස, අනපේක්ෂිත ඇසුර ගැන ප්‍රීති වී, “ඔබ කවුද?” යැයි අසයි. පිළිතුර පැමිණෙන්නේ, “මම ලෝකයේ ඔබගේ ඉවසීම සහ ෂුක්‍ර් (කෘතඥතාව) වලින් මවන ලද්දෙමි. කියාමත් දිනය දක්වා මම ඔබගේ සහකාරිය වන්නෙමි.”
අවිශ්වාසවන්තයාගේ මරණය සම්බන්ධයෙන්
“මිනිසුන් නිදා සිටිති. ඔවුන් මිය ගිය විට අවදි වනු ඇත.”
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්
අවිශ්වාසවන්තයෙකු හෝ මුර්තද් (ඇදහිල්ල අත්හළ අයෙකු) හෝ ඉස්ලාමය හෙළා දකින සහ කුර්ආන් අල්-කරීම් ‘කාන්තාර නීතිය’ ලෙස හඳුන්වන, සහ සියලු නබිවරුන්ගේ නායකයා සහ ඉහළම සහ ගෞරවනීයම මනුෂ්‍යයා වන මුහම්මද් අලයිහිස්සලාම් තුමාණන්ව ‘ඔටුවන් පාලකයා’ ලෙස හැඳින්වීමට තරම් නොදන්නා සහ දුරාචාරී (අල්ලාහු තආලා එවැනි නින්දිත ක්‍රියාවකින් අපව ආරක්ෂා කරත්වා), සහ සමාජ සාමයේ සහ සතුටේ පදනම, දැනුමේ, සදාචාරයේ, පිරිසිදුකමේ, සෞඛ්‍යයේ සහ යුක්තියේ උල්පත, සහ සියලු සංස්කෘතීන්ගේ ගොඩනගන්නා වන ඉස්ලාමය - මළකුණු පෙට්ටියක් මෙන් දුගඳ හමන කුණු වූ මොළයක අල්ප නිර්ණායක යටතේ කරන ලද ඇගයීමක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ආගම් අනවශ්‍ය යැයි පැවසීමට තරම් පහත් වන, සහ තම නෆ්සයේ අතේ සෙල්ලම් බඩුවක් පමණක් වන මෝඩයෙකු මිය යාමට ආසන්න වූ විට, ඔහුගේ ඇස් ඉදිරිපිට ඇති තිරය ඔසවනු ලැබේ. ඔහුට ජන්නාව පෙන්වනු ලැබේ. සුන්දර දේවදූතයෙක් ඔහුට මෙසේ පවසයි, “අහෝ අවිශ්වාසවන්තය! අහෝ, මුස්ලිම්වරුන් ‘පරණ මතධාරීන්’ ලෙසත්, තම කාමයන් පසුපස දිව ගිය සහ සදාචාරාත්මක මූලධර්ම පාගා දැමූ මිනිසුන් ‘ආලෝකමත් සහ නූතන මිනිසුන්’ ලෙසත් හඳුන්වන නින්දිත පුද්ගලය! ඔබ වැරදි මාවතක ගොස් ඇත. ඔබ නිවැරදි ආගම වන ඉස්ලාමය හෙළා දැක ඇත. මුහම්මද් අලයිහිස්සලාම් තුමාණන් අල්ලාහු තආලාගෙන් ගෙන ආ ඉගැන්වීම් විශ්වාස කළ සහ ගරු කළ මිනිසුන් මෙම ජන්නාවට ඇතුළු වනු ඇත.” ඔහු ජන්නාවේ ඇති ආශීර්වාද දකියි. තවද ජන්නාවේ හූරිවරු, “ඊමාන් ඇති මිනිසුන් අල්ලාහු තආලා විසින් පමුණුවනු ලබන වධ හිංසාවලින් ගැලවෙනු ඇත” යැයි පවසති.
ඉන්පසුව, ෂෛතාන් පූජකයෙකුගේ වේශයෙන් පෙනී සිට මෙසේ පවසයි, “අහෝ, අසුවල් තැනැත්තාගේ පුත්, අසුවල් තැනැත්ත! මීට මොහොතකට පෙර ඔබ සමඟ සිටි අය බොරුකාරයෝය. එම ආශීර්වාද සියල්ල ඔබගේ වනු ඇත.” ඉන්පසු ඔහුට ජහන්නම පෙන්වනු ලැබේ. එහි ගිනි කඳු, කොටළුවන් තරම් විශාල ගෝනුස්සන් සහ පත්තෑයන් අඩංගු වේ. ඔහු හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්වල සඳහන් වධ හිංසා දකියි. සබානිවරුන් ලෙස හැඳින්වෙන ජහන්නමෙන් පැමිණි වධ දෙන දේවදූතයන් ගිනි සැරයටිවලින් පහර දෙති. ඔවුන්ගේ මුඛයෙන් ගිනිදැල් පිටවේ. ඔවුන් මිනාරම් තරම් උස වන අතර, ඔවුන්ගේ දත් ගව අං මෙන්‍ය. ඔවුන්ගේ හඬ ගිගුරුම් මෙන් ඇසේ. අවිශ්වාසවන්තයා ඔවුන්ගේ හඬට වෙව්ලමින් තම මුහුණ ෂෛතාන් දෙසට හරවයි. ෂෛතාන් කොතරම් බියට පත් වී ඇත්ද යත්, ඔහු හැරී පලා යයි. දේවදූතයන් ෂෛතාන්ව අල්ලා බිම හෙළති. අවිශ්වාසවන්තයා අමතමින්, ඔවුහු මෙසේ පවසති, “අහෝ, ඉස්ලාමයේ සතුරා! ලෝකයේදී, ඔබ රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු තආලා අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ව විශ්වාස නොකළෙහිය.”
තවද දැන් ඔබ දේවදූතයන්ව විශ්වාස නොකළෙහිය, තවද නැවත වරක්, ඔබ ශාප ලත් ෂෛතාන් විසින් රවටනු ලැබුවෙහිය.” ඔවුහු ඔහුගේ ගෙලෙහි ගිනි දම්වැල් එල්ලා, ඔහුගේ පාද ඔහුගේ හිස පිටුපසට වන සේ ඔහුගේ හිස දක්වා ඉහළට ඇද, ඔහුගේ දකුණු අත ඔහුගේ පපුවේ වම් පැත්තටත්, ඔහුගේ වම් අත ඔහුගේ දකුණු පැත්තටත් තද කර, ඔහුගේ දෑත් ඔහුගේ පිටුපසින් පිටතට නෙරා එන සේ සකස් කරති. මෙම ඛේදජනක සිදුවීම් පිළිබඳව අපට දන්වන ආයත් අල්-කරීමාවක් ඇත.1
ඔහු හඬා වැලපෙමින් ලෝකයේ සිටි තම චාටු බස් කියන්නන්ගෙන් උපකාර ඉල්ලා සිටියි. ඒ වෙනුවට සබානිවරු ඔහුට පිළිතුරු දෙමින්, “අහෝ අවිශ්වාසවන්තය, අහෝ මුස්ලිම්වරුන්ට සමච්චල් කළ මෝඩය! මෙය තවදුරටත් අයැද සිටින කාලය නොවේ. ඊමාන් හෝ යාච්ඤා තවදුරටත් පිළිගනු නොලැබේ. ඔබගේ අවිශ්වාසයට දඬුවම් ලැබිය යුතු කාලය මෙයයි.” යැයි පවසති. ඔවුහු ඔහුගේ දිව ඔහුගේ ගෙල පිටුපසින් ඇද දමති. ඔවුහු ඔහුගේ දෑස් උගුල්ලා දමති. තවත් බොහෝ දරුණු වධ හිංසා ක්‍රම යොදා ගනිමින්, ඔවුහු ඔහුගේ පිළිකුල් සහගත ආත්මය උදුරාගෙන එය ජහන්නමයට හෙළති.
අල්ලාහු තආලා, එම ශ්‍රේෂ්ඨතම නබිතුමාණන්ගේ ආගම අපට නිවැරදිව ගෙන ආ අහ්ල් අස්-සුන්නාහි විද්වතුන්ගේ ග්‍රන්ථවල ලියා ඇති අකීදාවෙන් සන්නද්ධව, මුහම්මද් අලයිහිස්සලාම් තුමාණන්ගේ ආගම තුළ අපගේ ආත්මය භාර දීමට අපට ආශීර්වාද කරත්වා! ආමීන්.
පව්කාර සහ පව් රහිත සියලුම ඇදහිලිවන්තයෝ සොහොනේදී ප්‍රශ්න කිරීමට ලක්වනු ඇත. සමාව නොලැබූවන්ට මෙන්ම අවිශ්වාසවන්තයින්ටද වධ හිංසා පමුණුවනු ලැබේ. මුස්ලිම්වරුන් අතර ඕපාදූප පතුරුවන අය සහ වැසිකිළියේදී තමන් මත මුත්‍රා ඉසින අය සොහොනේදී වධ හිංසාවට ලක්වනු ඇත. (සොහොනේ වධ හිංසාව ආත්මයට පමණක් නොව ආත්මයට සහ ශරීරයට යන දෙකටම [එනම්, ශාරීරිකවද] පමුණුවනු ලැබේ. මෙම කරුණු මනසට ගෝචර නොවේ. එබැවින් අපගේ මනස භාවිතා කර ඒවා විසඳීමට උත්සාහ කිරීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.) එම පුද්ගලයා ඊමාන් නොමැතිව (එනම්, අවිශ්වාසවන්තයෙකු ලෙස) මිය ගියහොත්, ඔහු (හෝ ඇය) මහ්ෂර් (එනම්, විනිශ්චය දිනය) දක්වා (සහ ඉන් පසුවද, සදාකාලිකවම ජහන්නමයේ) දරුණු වධ හිංසාවලට ලක්වනු ඇත.
ඔබගේ සැබෑ වටිනාකම තේරුම් ගැනීමට අපි අපොහොසත් වෙමු,
මේ නිසා, ප්‍රශංසා කරනවාට වඩා, නිහඬව සිටීම වඩා හොඳය.
දැනගන්න, අපගේ නායකයා වන නබිතුමාණන් සූර්‍යයෙකු වැනිය,
නබිවරුන්ගේ තාරකා උන්වහන්සේගෙන් ආලෝකමත් වේ.
අල්ලාහ් උන්වහන්සේව සුන්දර අඛ්ලාක් වලින් මවා ඇත,
උන්වහන්සේව යහපත් ස්වභාවයෙන් සහ සිනහමුසු මුහුණින් අලංකාර කළේය,
රෝස මල් සහ පුෂ්ප මෙන් උන්වහන්සේව සුන්දරව මැව්වේය,
පුන්සඳක් මෙන්, උන්වහන්සේ දීප්තිමත් හා තේජාන්විතය.
කාලය මෙන් නැවැත්විය නොහැකි, එම නබිතුමාණන්ගේ කරුණාව සහ දයාව,
උන්වහන්සේගේ ත්‍යාගශීලීත්වයට සාපේක්ෂව, සාගර යනු හුදු බිංදු පමණි.
උන්වහන්සේගේ ආශීර්වාද ලත් ශරීරය වැළඳ ගන්නා පසෙහි සුවඳ,
විශ්වාස කරන්න, ඕනෑම කස්තුරියකට වඩා සුන්දරය.
එම පස සුවඳ විඳ සිපගත් අය සතුටු වෙති,
එම ආශීර්වාද ලත් සුවඳින් තම පෙනහළු පුරවා ගත් අය.
උන්වහන්සේ අරාබි හෝ වේවා, සියලු මිනිසුන්ගේ නායකයාය,
තවද විශ්වය මවන ලද්දේ උන්වහන්සේ නිසාය.
උන්වහන්සේ නපුර තහනම් කර යහපත අණ කරයි,
උන්වහන්සේගේ අණ සහ තහනම් කිරීම් දිව්‍යමය නියෝගයන්‍ය.
කසීදත් අල්-බුර්දා
"මරණය පැමිණීමට පෙර මිය යන්න. ඔබගේ ගණන් බැලීමට පෙර ඔබවම ගණන් බලන්න!"
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්