துக்க ஆண்டு

ஒரு குழந்தையின் மரணம்

எமது நபிகள் நாயகம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் மூத்த மகனான காஸிம், பதினேழு மாத வயதில் காலமானார். இந்த சோகமான சம்பவத்திற்கு சில ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவரது மற்ற மகன் அப்துல்லாஹ்வும் காலமானார். ரஸூலுல்லாஹ்வின் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்து கொண்டிருந்தபோது அவர் மலையின் பக்கம் திரும்பி, "மலையே! எனக்கு நடந்தது உங்களுக்கு நடந்திருந்தால், உங்களால் அதைத் தாங்க முடியாது; நீங்கள் சரிந்து போயிருப்பீர்கள்!" என்று கூறி, அவர் தனது வருத்தத்தை வெளிப்படுத்தினார். "ரஸூலுல்லாஹ்வே! அவர்கள் இப்போது எங்கே?" என்ற நமது தாய் ஹஸ்ரத் கதீஜாவின் கேள்விக்கு, அவர், "அவர்கள் ஜன்னத்தில் இருக்கிறார்கள்" என்று கூறினார்.

பிரபஞ்சத்தின் சுல்தானானாகிய நமது பிரியமான நபியவர்களின் இரண்டு மகன்கள் இறந்தபோது முஷ்ரிக்குகள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தனர். அபூ ஜஹ்ல் போன்ற காஃபிர்கள் இதை ஒரு வாய்ப்பாகக் கருதி, "இப்போது, முஹம்மத் ஒழிந்துவிட்டார், அவருடைய சந்ததியினர் துண்டிக்கப்பட்டுள்ளனர். அவருடைய வம்சத்தைத் தொடர அவருக்கு மகன்கள் எவரும் இல்லை. அவர் இறக்கும் போது, அவரது பெயர் மறக்கப்படும்." என்றனர்.

இதைத் தொடர்ந்து, அல்லாஹு தஆலா ஸூரா அல்-கவ்ஸரை இறக்கியருளி, தனது ரஸூலை சமாதானப்படுத்தினார். மஆலின்படி அது, “(எனது ஹபீபே!) உண்மையில், நாங்கள் உங்களுக்கு கவ்ஸரை வழங்கினோம் (உங்களுக்கு கவ்ஸர் தடாகத்தை வழங்கியுள்ளோம், பல அருள்கள்). எனவே, உங்கள் இறைவனுக்காக தொழுது வாருங்கள் மற்றும் விலங்குகளைப் பலியிடுங்கள். மெய்யாகவே, (சந்ததி இல்லாமல்) என்று சொல்லி உங்களை அவமதிப்பவர் கெட்டவர், சந்ததி இல்லாதவர். (உங்களை அப்தர் என்று அழைப்பவர் பரம்பரை இல்லாதவர், அவமானப்படுத்தப்பட்டவர், அறியப்படாதவர். எனது ஹபீபே, உங்கள் தூய பரம்பரையும், உங்கள் பெயரும் கியாமத் நாள் வரை தொடரும். கற்பனை செய்ய முடியாத பல பெருமைகள் ஆகிரத்தில் உங்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளன.)”1

அபூ தாலிபின் மரணம்

நமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் மகன் அப்துல்லாஹ் மரணமடைந்த அடுத்த சில நாட்களில், அபூதாலிப் நோய்வாய்ப்பட்டார். அவரது நோய் நாளுக்கு நாள் தீவிரமடைந்தது. இதைக் கேட்ட குறைஷி முஷ்ரிக்குகள் அபூதாலிபிடம் வந்தனர். அவர்களின் எண்ணம் இவ்வாறு இருந்தது: “அபூ தாலிப் உயிருடன் இருந்தபோது, முஹம்மதைக் காப்பாற்ற பெரும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டார். இப்போது அவரது மரணம் நெருங்கிவிட்டது. அவரது கடைசி நாளாக அது இருக்க முடியுமென்பதால் அவரை தரிசிப்போம். ஏனென்றால், நிகரற்ற அரபு மாவீரன் ஹம்ஸாவும், சூரியனைப் போல் கம்பீரமும், வீரமும், அச்சமின்மையும் வெளிப்படும் உமரும் முஸ்லிம்களாகி விட்டார்கள். ஒவ்வொரு நாளும், அரபுக் கோத்திரங்களின் மக்கள் குழுக்கள் வந்து அவருக்கு அடிபணிகின்றனர். இதனால், முஸ்லிம்களின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருகிறது, அவர்களின் குரல் உலகம் முழுவதும் பரவி வருகிறது. இந்த சூழ்நிலையில், நாம் அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிவது அல்லது போருக்கும் யுத்தத்துக்கும் தயாராக இருப்பது அவசியம். அபூதாலிபிடம் சென்று நிலைமையை விளக்கினால் அவர் நம்மை சமரசம் செய்து வைப்பார். முஹம்மதுடைய மதத்தை நாம் தாக்கக் கூடாது எனவும், அவர் நம் மதத்தை தாக்கக் கூடாது எனவும் உடன்பாட்டொன்றை ஏற்படுத்திக் கொள்ளலாம்."

உக்பா, ஷைபா, அபூஜஹ்ல் மற்றும் உமையா இப்னு கலஃப் போன்ற பிரபலமானவர்கள் அபூதாலிபின் படுக்கைக்கு அடுத்த மெத்தைகளில் அமர்ந்தனர். அவர்கள், “உங்கள் மேன்மையை நாங்கள் நம்புகிறோம், உங்கள் மேன்மையை நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம். இந்த காரணத்திற்காக, நாங்கள் உங்களை ஒருபோதும் எதிர்க்கவில்லை. நீங்கள் இறந்த பிறகு, முஹம்மத் எங்களைத் தொந்தரவு செய்வார், எங்களுக்குள் பகை தொடரும் என்று நாங்கள் பயப்படுகிறோம். நாங்கள் ஒருவரையொருவர் மதத்தைத் தாக்காமல் இருக்க எங்களை சமரசம் செய்து வையுங்கள்” என்றனர்.

“மாமாவே! ஒரு முறை 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறுங்கள்! அதனைக் கொண்டு நான் கியாமத் நாளில் உங்களுக்காகப் பரிந்து பேசுவேன்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

எமது அன்புக்குரிய நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் முதல் மனைவி, எமது தாயார் ஹஸ்ரத் கதீஜா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களின் அடக்கஸ்தளம் துரதிர்ஷ்டவசமாக வஹ்ஹாபி அரசாங்கத்தின் கொடுமையைச் சந்தித்தது. இஸ்லாத்தின் பல முக்கியஸ்தர்களுக்கு அவர்கள் செய்தது போல், அவளுடைய அழகிய அடக்கஸ்தளத்தையும் இடித்துத் தள்ளினார்கள்.

அபூதாலிப் எமது நபியை அழைத்து, “குறைஷிகளின் முக்கியஸ்தர்கள் அனைவரும் தங்கள் மதத்தில் தலையிட வேண்டாம் என்று உங்களிடம் கேட்டுக்கொள்கிறார்கள். நீங்கள் இதை ஏற்றுக்கொண்டால், அவர்கள் உங்களுக்கு ஆதரவு தந்து, உங்களுக்கு உதவுவார்கள்." என்று கூறினார். உலகத்தின் நாயகம் தனது மாமாவிடம், “மாமாவே! அரேபியர்கள் அனைவரும் அவர்களுக்கு அடிபணிந்து, அரேபியர்கள் அல்லாதவர்கள் அவர்களுக்கு ஜிஸ்யா (ஒரு வகையான வரி) செலுத்தச் செய்யும் ஒரே ஒரு வார்த்தையை நோக்கி மட்டுமே நான் அவர்களை அழைக்க விரும்புகிறேன்." என்றார். அவர் குறைஷிகளின் முக்கியஸ்தர்களிடம், “ஆம்! நீங்கள் என்னிடம் ஒரு வார்த்தையைச் சொன்னால், அதைக் கொண்டு, நீங்கள் அனைத்து அரேபியர்களையும் ஆட்சி செய்வீர்கள், அரேபியர் அல்லாதவர்கள் உங்களுக்கு அடிபணிவார்கள்." என்று கூறினார். அபூஜஹ்ல், “சரி. அதனை நாம் பத்து முறை என்றாலும் சொல்வோம். அந்த வார்த்தை என்ன?" என்று வினவினான். “லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்” என்று கூறிவிட்டு, "அல்லாஹு தஆலாவைத் தவிர நீங்கள் வணங்கும் சிலைகளை எறிந்து விடுங்கள்” என்று எமது ஆசான் ரஸூலுல்லாஹ் கூறிய போது, “இதைத் தவிர வேறு ஏதாவது எங்களிடம் கேளுங்கள்!” என்று முஷ்ரிக்குகள் உடனே கூறினார்கள். எங்கள் நபிகள் நாயகம், அவர்களிடம், "நீங்கள் சூரியனைக் கொண்டு வந்து என் கைகளில் வைத்தாலும், நான் உங்களிடம் வேறு எதையும் கேட்க மாட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

பலதெய்வவாதிகள், “அபுல் காஸிமே! நீங்கள் மிகவும் விசித்திரமான வேண்டுகோளை முன்வைக்கிறீர்கள். நாங்கள் உங்களை மகிழ்விக்க விரும்புகிறோம். இருப்பினும், நீங்கள் எங்களைப் பிரியப்படுத்தவில்லை!” என்று கூறிவிட்டு வெளியேறினார்கள். அவர்கள் சென்றதும், அபூதாலிப் எமது நபியவர்களிடம், “குறைஷிகளிடம் நீங்கள் கேட்ட விடயம் மிகவும் பொருத்தமானது. நீங்கள் சரியாக சொன்னீர்கள்." என்றார். மாமாவின் இந்த வார்த்தை எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வை நம்பிக்கையடையச் செய்தது; அபூதாலிப் ஈமானுக்கு வருவார் என்று எண்ணி, “மாமாவே! ஒரு முறை 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று கூறுங்கள்! அதனைக் கொண்டு நான் கியாமத் நாளில் உங்களுக்காகப் பரிந்து பேசுவேன்." என்றார். அபூதாலிப், "மக்கள் என்னைக் கண்டிப்பார்கள் என்று நான் பயப்படுகிறேன், 'மரணத்திற்கு பயந்ததால் அவர் ஒரு முஸ்லிமாக ஆனார்'.என்று மக்கள் கூறுவார்கள். இல்லையெனில், நான் உம்மை மகிழ்விப்பேன்." என்று பதிலளித்தார். அது அவரது நஃப்ஸுக்கு மிகவும் கனமானது என்று அவர் வெளிப்படுத்தினார். அவரது நோய் மேலும் தீவிரமடைந்தது. அந்நிலையில் அவர் இறந்தார்.2

எங்கள் தாயார் ஹஸ்ரத் கதீஜாவின் மறைவு

நபித்துவத்தின் பத்தாம் ஆண்டில், அபூ தாலிபின் மறைவுக்கு மூன்று நாட்களுக்குப் பிறகு, ஹிஜ்ரத்துக்கு மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், ரமழானின் தொடக்கத்தில், 65 வயதில், நமது அன்பு நபி ரஸூலுல்லாஹ் அவர்களின் துன்பங்களைப் பகிர்ந்து கொண்ட நபியவர்களின் மனைவி, இருபத்து ஐந்து ஆண்டுகளாக அவருடைய துணைவியாராக இருந்த நம் தாயார் ஹஸ்ரத் கதீஜா, மூன்று ஆண்டுகள் தொடர்ந்து நடந்த சோதனைகள் மற்றும் துன்பங்களால் நிறைந்த போராட்டத்தின் பிறகு மறைந்தார்.3 நமது அன்பு நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் நம் தாயார் ஹஸ்ரத் கதீஜாவை தமது புனித கரங்களால் அடக்கம் செய்தார். அவரது மறைவு நபியவர்களுக்கு மிகுந்த துயரத்தை ஏற்படுத்தியது. நம் அன்பு நபி, புனித நபி, தனது மாமா அபூ தாலிபின் மறைவாலும், நம் தாயார் ஹஸ்ரத் கதீஜாவின் மறைவாலும் ஏற்பட்ட துயரத்தில் மிகுந்த கவலையில் ஆழ்ந்தார். அதற்காக அந்த ஆண்டை “ஸனத் அல்-ஹுஸ்ன்/ஆம் அல்-ஹுஸ்ன்”, அதாவது துயரத்தின் ஆண்டு என்று அழைத்தனர். நம் அன்பு நபிக்கு மிகுந்த துயரத்தை ஏற்படுத்திய இந்த நிகழ்வு, நம் புனித நபியவர்களின் முதலாவது நம்பிக்கை கொண்டவரும் உறுதியான ஆதரவாளருமான நம் தாயார் ஹஸ்ரத் கதீஜாவின் மறைவால் ஏற்பட்டது. ஹஸ்ரத் கதீஜா நபியவர்களை ஆழமாகக் காதலித்து, அவருடைய பணி மற்றும் இஸ்லாமின் வளர்ச்சிக்காக தன் அனைத்து செல்வத்தையும், உடைமைகளையும் செலவழித்தார். அவர் நபியவர்களை ஒருபோதும் துன்பப்படுத்தவில்லை; ஒருபோதும் அவருக்கு துயரம் ஏற்படுத்தவில்லை. நம் அன்பு நபியவர்கள் அவ்வப்போது இதைப் பற்றிக் கூறி, தமது புனித மனைவியின் நற்குணங்களை நினைவுகூர்ந்து பேசுவார்.

ஒரு நாள் நபியவர்கள் வீட்டில் இல்லாத போது, ஹஸ்ரத் கதீஜா அவரைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது, ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் மனித வடிவில் தோன்றினார். நம் தாயார் ஹஸ்ரத் கதீஜா அவரிடம் நபியவர்களைப் பற்றிக் கேட்க நினைத்தார். ஆனால் அவர் எதிரிகளில் ஒருவராக இருக்கலாம் என்று நினைத்து வீடு திரும்பினார். நபியவர்கள் வீட்டிற்கு வந்தபோது, இந்த நிகழ்வை அவரிடம் கூறினார். அதற்கு நபியவர்கள், “நீங்கள் பார்த்து, என்னைப் பற்றிக் கேட்க நினைத்தவர் யாரென்று தெரியுமா? அவர் ஜிப்ரஈல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) தான். அவர் உங்களுக்காக தனது வாழ்த்துகளைத் தெரிவிக்கும்படி எனக்குக் கூறினார். மேலும், ஜன்னாவில் முத்துக்களால் செய்யப்பட்ட ஒரு மாளிகை உங்களுக்காகத் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளதாகவும்,அங்கு இவ்விதமான துயரங்களும், சோதனைகளும், கஷ்டங்களும் இருக்கமாட்டாது என்றும் கூறினார்,” என்றார்.

ஒருவரால் கையை நகர்த்த முடியவில்லை, ஒருவர் குருடனாகினார்

நம் அன்பு நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தமது அஸ்ஹாப்களிடம் பேசுவதன் மூலம், மனிதகுலத்தில் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலியான அஷ்ஹாப்களிடம் பேசி, அவர்களின் இதயங்களை ஒளிரச் செய்வார்கள். இறங்கிய ஆயத் அல்-கரீமாக்களை விளக்குவார்கள். எதையும் சொல்லாமல் அவர் விட்டுவிடவில்லை. அவர் இணைவைப்பாளர்கள் கூடும் இடங்களுக்குச் சென்று, இறை நம்பிக்கையின் பக்கம் அழைக்கும் பணியை ஓயாமல் செய்து வந்தார்.

அபூ ஜஹ்லும் வலீத் இப்னு முகீராவும் இந்த நிலைமையால் கோபமடைந்தனர். "இந்த வேகத்தில், முஹம்மத் அனைவரையும் தனது மதத்திற்கு மாற்றிவிடுவார்; எங்கள் சிலைகளை வணங்க எவரும் மிஞ்சமாட்டார்கள்" என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். ஒருநாள், இந்தப் பிரச்சினையை முடிக்க ஒரே வழி உலகங்களின் தலைவர், நம் அன்பு நபியவர்களைக் கொலை செய்வதுதான் என அவர்கள் முடிவு செய்தனர்.

அபூ ஜஹ்ல், வலீத் இப்னு முகீரா மற்றும் மக்ஸூம் இனத்திலிருந்து சில இளைஞர்களை அழைத்துக் கொண்டு பைதுல்லாஹ்வுக்கு வந்தான். அப்போது நபியவர்கள் தொழுது கொண்டிருந்தார். அபூ ஜஹ்ல் கையில் ஒரு கல்லை சுமந்து கொண்டு உடனே முன்னேறினான். கையைத் தூக்கி, நபியவர்கள் மீது கல்லை வீச முயன்றபோது, அவனது கைகள் காற்றில் நகர முடியாமல் மடங்கி விட்டன. அவன் எதுவும் செய்ய முடியாமல் திகைத்து விட்டான். பிறகு அப்படியே பின்வாங்கினான். அவன் இணைவைப்பாளர்களின் அருகில் சென்றபோது, அவனது கை முந்தைய நிலைக்குத் திரும்பியது. பின்னர், அந்தக் கல்லைத் தரையில் போட்டான்.

"அல்லாஹு தஆலாவின் நபித்துவத்தின் கடமையை நான் நிறைவேற்றும் வரை எனக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பவர் யார்? அவருக்கு ஜன்னா கொடுக்கப்படும்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

மஹ்ஸூமின் மகன்களில் ஒருவன் அதே கல்லை எடுத்து நம்முடைய நபியவர்களை நோக்கி நடந்தான். "நான் அவரைக் கொல்லப் போகிறேன்! அதை நீங்கள் பார்ப்பீர்கள்!" என்று அவன் சொன்னான். அவன் நபியின் அருகில் சென்றபோது, ​​திடீரென்று பார்வையற்றவனாகி, சுற்றிலும் பார்க்க முடியாமல் போனான். இதைத் தொடர்ந்து, மஹ்ஸூமின் மகன்கள் எங்கள் அன்பான நபியை நோக்கிச் சென்றனர். அவர்கள் எங்கள் நபியின் அருகில் வந்தபோது, ​​திடீரென்று அவர்களால் அவரைப் பார்க்க முடியாமல் போனது. இருப்பினும், அவர்கள் அவருடைய அருள்வாய்ந்த குரலைக் கேட்டனர். குரல் வந்த இடத்தை நோக்கி அவர்கள் நடந்தபோது, ​​பின்னால் இருந்து மீண்டும் குரல் வந்தது; அவர்கள் திரும்பிப் பார்த்தபோது, ​​முந்தைய இடத்திலிருந்து குரல் வந்தது. இவ்வாறு பலமுறை நிகழ்ந்தது. இறுதியில், அவர்கள் மிகவும் குழப்பமடைந்து, நமது நபியவர்களுக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யாமலேயே அங்கிருந்து வெளியேறினர்.

ஹஸ்ரத் ஆயிஷா மற்றும் ஹஸ்ரத் ஸவ்தாவின் நிச்சயதார்த்தம்

ஹஸ்ரத் கதீஜா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) காலமானபோது, ​​ரஸூலுல்லாஹ்வின் வீட்டை நிர்வகிக்க யாரும் இருக்கவில்லை. அன்னை ஹவ்லா பின்த் ஹகீம் இதைக் கவனித்து, சர்வார் அல்-ஆலமின் முன்னிலைக்கு வந்தார். அவர், “ரஸூலல்லாஹ்வே! உங்களுக்குத் தகுந்த துணையும் உங்கள் சேவைக்குத் தகுதியான ஒரு பெண்ணும் உங்களுக்குத் தேவைப்படுகிறார். நீங்கள் விரும்பினால், நான் உங்களுக்கு ஒரு மனைவியைத் தேடித்தர முடியும்." என்றார். அதற்கு ரஸூலுல்லாஹ், "ஹவ்லாவே, இந்தப் பணிக்கு ஏற்ற பெண் எங்கே உள்ளார்?" என வினவினார். அதற்கு ஹவ்லா, “உமக்கு ஒரு கன்னிப் பெண் வேண்டுமென்றால், அங்கே உமது நண்பர் அபூபக்ரின் மகள் ஆயிஷா இருக்கிறாள். நீங்கள் விதவையை விரும்பினால், ஸவ்தா பின்த் ஜமா பொருத்தமானவராக இருப்பார்." என்றார். அதற்கு ரஸூல் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள், "எனக்காக அவ்விருவரையும் கேளுங்கள்" என்று கூறினார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் முதலில் ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவுடனும் பிறகு ஸவ்தாவுடனும் நிச்சயதார்த்தம் செய்து கொண்டார். அவர் ஹஸ்ரத் ஸவ்தாவை மக்காவில் உள்ள அவரது வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார். ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவுடனான அவரது திருமணம் ஹிஜ்ரத்தின் இரண்டாம் ஆண்டு ஷௌவால் மாதத்தில் மதீனாவில் நடைபெற்றது.

அகபா கூட்டம்

ஒவ்வொரு வருடமும் கஃபாவைத் தரிசிக்க வரும் கோத்திரத்தவர்களை மார்க்கத்தின் பக்கம் வரவழைத்து, ஜஹன்னம் எனும் தீயிலிருந்து அவர்களைக் காப்பாற்றி, முடிவில்லாத பேரின்பத்தைப் பெறுவதற்காக நம் அன்புத் தூதர் பாடுபட்டார். அனைத்து வகையான அவமானங்களையும் புறக்கணித்து, அவர் தனது நபித்துவக் கடமையை தொடர்ந்து நிறைவேற்றினார். கோத்திரத்தவர்கள் முகாமிட்ட இடத்தில் நபியவர்கள் நின்று, "அல்லாஹு தஆலாவின் நபித்துவத்தின் கடமையை நான் நிறைவேற்றும் வரை எனக்கு அடைக்கலம் கொடுப்பவர் யார்? அவருக்கு ஜன்னாஹ் கொடுக்கப்படும்." என்று கேட்பார். எனினும், அவருக்குத் தங்குமிடம் கொடுக்கவோ, உதவி செய்யவோ எவரும் இருக்கவில்லை.

அது பிஃஸத்தின் பத்தாம் ஆண்டு துல்ஹிஜ்ஜா மாதம். ஒரு சந்தையில், எமது நபிகள் நாயகம் மதீனாவிலிருந்து கஃபாவைத் தரிசிக்க வந்த ஒரு குழுவினரை சந்தித்தார். அவர் அவர்களிடம், “நீங்கள் யார்?” என்று கேட்டபோது, அவர்கள் மதீனாவைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும், கஸ்ரஜ் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும் கூறினார்கள். நமது நபியின் பாட்டன் அப்துல்முத்தலிபின் தாயாரான அன்னை ஸல்மாவும் கஸ்ரஜ் கோத்திரத்தின் கிளையான நஜ்ரான் வம்சத்தின் பிள்ளைகளில் ஒருவராக இருந்தார். நமது நபிகள் நாயகம் கஸ்ரஜின் இந்த ஆறு பேருடன் சிறிது நேரம் அமர்ந்து, ஸூரா இப்ராஹீமின் 35-52 ஆவது ஆயத்துல் கரீமாக்களை ஓதி அவர்களுக்கு இஸ்லாத்தைப் பற்றிக் கூறினார். இந்த மார்க்கத்தைத் தழுவும்படி அவர்களை அழைத்தார்.

மதீனாவில், அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் கோத்திரத்தினர் நீண்ட காலமாக யூதர்களுக்கு எதிரிகளாக இருந்தனர். அவர்கள் ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்திலும் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக் கொண்டனர். அவர்கள் போரிடும் போதெல்லாம் யூதர்கள், "ஒரு நபி விரைவில் வருவார். அதற்கு நீண்ட காலம் இல்லை, அவர் எந்த நாளும் தோன்றலாம். நாம் அவருக்கு அடிபணிந்து, வல்லமையைப் பெறுவோம். பிறகு நாங்கள் உங்களைத் தோற்கடிப்போம்" என்று கூறுவார்கள். யூதர்களுக்கு முன்பே அவர்கள் முஸ்லிம்களாகி, இஸ்லாத்தின் மூலம் கௌரவிக்கப்பட்டால், அவர்கள் மீது வெற்றியடைந்து, அவர்களை மதீனாவிலிருந்து வெளியேற்றலாம் என்று அவ்ஸ், கஸ்ரஜ் மக்கள் நினைத்தனர்.

ஒரு நபி விரைவில் வருவார் என்று தங்களின் கோத்திரப் பெரியவர்கள் மற்றும் மதீனாவில் வாழ்ந்த யூதர்களிடமிருந்து கேள்விப்பட்ட இந்த அதிர்ஷ்டசாலிகள், ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மீது நபித்துவத்தின் அடையாளங்களைக் கண்டனர். நபியவர்கள் அவர்களை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தபோது, ​​அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டனர். "இவர்தான் யூதர்கள் புகழ்ந்து பேசும் நபியாவார்" என்று அவர்கள் தங்களுக்குள் பேசிக்கொண்டனர்.

எனவே, அவர்கள் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் கலிமா அஷ்ஷஹதாவை ஓதி, உடனடியாக முஸ்லிம்களாக மாறினர். தொடர்ந்து அவர்கள், "ரஸூலல்லாஹ்வே! யூதர்களுக்கு எதிராகப் போராடும் நம் மக்களை நாம் விட்டுவிட்டு வந்தோம். உங்கள் பொருட்டால், அல்லாஹு தஆலா அவர்களை முஸ்லிம்களாக மாற்றுவான் என்று நாம் நம்புகிறோம். நாம் திரும்பிச் சென்றால், அவர்களையும் நம் மக்களையும் உங்கள் நபித்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு அழைப்போம். நாம் இந்த மார்க்கத்திலிருந்து ஏற்றுக்கொண்டதை அவர்களுக்குச் சொல்வோம். அல்லாஹு தஆலா அவர்களை ஒன்று திரட்டி இந்த மார்க்கத்தில் இணைத்தால் உங்களை விட மதிப்பு மிக்கவர்கள் யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்." என்று கூறினார்கள்.

அந்த ஆறு பேரும் உண்மையாகவே இறை நம்பிக்கை கொண்டார்கள், அல்லாஹு தஆலா எமது நபிக்கு வெளிப்படுத்தியதை ஏற்றுக் கொண்டார்கள். அவர்கள் தாயகம் திரும்புவதற்கு எங்கள் நபியிடம் அனுமதி பெற்று, அடுத்த வருடம் துல்ஹிஜ்ஜா மாதத்தில் திரும்பி வர முடிவு செய்தனர். அந்த ஆறு நபர்கள்: உக்பா இப்னு ஆமீர், அஸ்அத் இப்னு ஸுராரா, அவ்ப் இப்னு ஹாரித், ராஃபி இப்னு மாலிக், குத்பா இப்னு ஆமீர், ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹூம்) ஆகியோர் ஆவர்.4

முஸ்லிம்களாக மாறிய ஆறு பேரும் மதீனாவில் உள்ள தங்கள் மக்களிடம் திரும்பியதும், அவர்கள் உடனடியாக இஸ்லாத்தைப் பற்றியும் நமது நபியைப் பற்றியும் பேசத் தொடங்கினர். இஸ்லாம் மார்க்கத்தைத் தழுவுமாறு மக்களை அழைத்தனர். மதீனாவில் நமது நபியையும் இஸ்லாத்தையும் குறிப்பிடாத எந்த ஒரு வீடும் இல்லாத அளவுக்கு அவர்கள் இதில் ஈடுபட்டனர். இவ்வாறு, இஸ்லாம் கஸ்ரஜ் கோத்திரத்தினரிடையே பரவியதால், அவ்ஸ் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த சிலரும் முஸ்லிம்களாக மாறினர்.

தாயிஃப் மக்களுக்கு அவர் விடுத்த ஈமானிய அழைப்பு

பலதெய்வவாதிகள் நம் அன்பிற்குரிய நபியின் பல அற்புதங்களைக் கண்டிருந்தாலும், அவர்களின் பிடிவாதத்தால் அவர்கள் இறை நம்பிக்கை கொள்ளவில்லை. அத்துடன், அவர்கள் தங்கள் பிள்ளைகள், உடன்பிறப்புகள், உறவினர்கள் மற்றும் முஸ்லிம்களாக மாறிய நண்பர்களை துன்புறுத்துவதை நிறுத்தவில்லை. அவர்கள் அதிகரித்து வரும் கொடுமைகள், சித்திரவதைகள் குறித்து நமது அன்பார்ந்த நபியவர்கள் ஆழ்ந்த வருத்தமடைந்தார். மக்காவுக்கு அருகிலுள்ள தாயிஃப் நகருக்குச் சென்று, அதன் மக்களை இஸ்லாத்திற்கு அழைப்பதற்கு அவர் நினைத்தார். இதன் காரணமாக, அவர் ஸைத் இப்னு ஹாரிஸாவைத் தன்னுடன் அழைத்துக்கொண்டு தாயிஃப் நகரை அடைந்தார்.

தாயிஃபின் முக்கியஸ்தர்களான அம்ரின் மகன்களான அப்துல்-யாலில், ஹபீப் மற்றும் மஸ்ஊத் ஆகியோருடன் அவர் பேசினார். அவர்களுக்கு இஸ்லாத்தைப் பற்றிச் சொல்லி, அல்லாஹு தஆலாவை நம்பும்படி கேட்டுக் கொண்டார். அவர்கள் நம்பவில்லை, அவர்கள் அவரை அவமதித்தார்கள். "அல்லாஹு தஆலா உங்களைத் தவிர வேறு யாரையும் நபியாக அனுப்பக் காணவில்லையா? அல்லாஹு தஆலாவுக்கு உங்களைத் தவிர வேறு ஒருவரை நபியாக அனுப்ப முடியாதா? நீங்கள் விரும்பும் இடத்திற்குச் செல்லுங்கள், எங்கள் நிலத்தை விட்டு வெளியேறுங்கள்! உங்கள் மக்கள் உங்கள் வார்த்தைகளை ஏற்கவில்லை, எனவே நீங்கள் இங்கு வந்தீர்கள் அல்லவா? நாங்களும் உங்களை விட்டு விலகி இருப்போம் என்று சத்தியம் செய்கிறோம்! உங்களின் எந்தக் கோரிக்கையையும் நாங்கள் ஏற்க மாட்டோம்." என்று அவர்கள் நபியவர்களிடம் கூறினார்கள்.

“நிறுத்துங்கள்! அடிக்காதீர்கள்! இவர்தான் உலகங்களின் தலைவர்! இவர் அல்லாஹ்வின் தூதர்! என் உடலை துண்டு துண்டாக வெட்டுங்கள். ஆனால் எமது நபியைக் காயப்படுத்தாதீர்கள்!"
ஸைத் இப்னு ஹாரிஸா (ரழியல்லாஹு அன்ஹ்)

எங்கள் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) துக்கத்துடன் அங்கிருந்து வெளியேறினார். அவர் பத்து நாட்கள் அல்லது ஒரு மாதத்திற்கு தாயிஃப் கோத்திரத்தவர்களை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தார். ஆனால் அவர்களில் யாரும் அவரை நம்பாததால், அவர்களும் அவரைக் கேலி செய்தார்கள். அவரை ஏளனம் செய்து துன்புறுத்தினார்கள். அவர்கள் இளைஞர்களையும் குழந்தைகளையும் சாலையோரங்களில் வரிசையாக நிறுத்தி கற்களை வீசி எமது நாயகத்தைத் தாக்கினார்கள். ஹஸ்ரத் ஸைத் தனது உடலைக் கேடயமாகப் பயன்படுத்தி, தாயிஃப் இளைஞர்கள் எறிந்த கற்களால் நமது நபிக்கு எந்தத் தீங்கும் ஏற்படாமல் தடுக்க முயன்றார். ஹஸ்ரத் ஸைத் நம்முடைய பிரியமான நபியவர்களைச் சுற்றி வலம் வந்து கொண்டிருந்தார். கற்கள் அவரைத் தொடாதபடி அவர் வைத்திருந்த அனைத்தையும் கொண்டு போராடினார்.

நபியவர்களது புனித உடலுக்கு எந்தப் பாதிப்பும் வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகத் தன்னைத் தாக்கும் கற்களைப் பற்றி அவர் கவலைப்படவில்லை. இந்த நாட்களுக்காகத் தன் உயிரைத் தியாகம் செய்ய ஒரு சந்தர்ப்பத்திற்காக அவர் காத்திருக்கவில்லையா? இங்கே, அவர்கள் உலகங்களின் தலைவர் மீது கல்லெறிந்து, சித்திரவதைகள் செய்து, தமது நிலங்களிலிருந்து அவரை வெளியேற்ற முயன்றனர்.

ஹஸ்ரத் ஸைத் வலப்புறமும் இடப்புறமும் விரைந்து நமது நபிகளாரைப் பாதுகாக்க முயன்றபோது, கற்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அவரது தலை, உடல் மற்றும் பாதங்களில் மோதிக் கொண்டிருந்தன. இதன் காரணமாக ஹஸ்ரத் ஸைதின் உடல் முழுவதும் ரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கியது. அவர் தனது அன்புக்குரிய நபியைப் பாதுகாக்க எல்லாவற்றையும் செய்து கொண்டிருந்தார். கற்களை வீசும் கொடூரமான மக்களை நோக்கி, “நிறுத்துங்கள்! அடிக்காதீர்கள்! இவர்தான் உலகங்களின் தலைவர்! இவர் அல்லாஹ்வின் தூதர்! என் உடலை துண்டு துண்டாக வெட்டுங்கள். ஆனால் எமது நபியைக் காயப்படுத்தாதீர்கள்!" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார். ஸைத் இப்னு ஹாரிஸாவைக் கடந்து சென்ற கற்கள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வை அடைந்து, அவருடைய அருள்மிகு கால்களில் இரத்தம் வழிந்தன.

சோகத்துடனும், சோர்வுடனும், காயத்துடனும், உத்பா மற்றும் ஷைபா என்ற இரண்டு சகோதரர்களின் திராட்சைத் தோட்டத்திற்கு அருகில் எமது அன்பான நபியவர்கள் வந்தார். அங்கு, யாருக்காக அனைத்து விசுவாசிகளும் தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்ய விரும்புவார்களோ அந்த ரஸூலுல்லாஹ், அவருடைய அருள்மிக்க கால்களிலிருந்து இரத்தத்தைத் துடைத்தார். அவர் அங்கு வுழூ செய்து, ஒரு மரத்தடியில் இரண்டு ரக்அத்கள் தொழுதார். பின்னர், அவர் தனது கைகளை உயர்த்தி அல்லாஹு தஆலாவிடம் பிரார்த்தனை செய்தார்.

திராட்சைத் தோட்டத்தின் உரிமையாளர்கள் இதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு நடந்ததைக் கண்டார்கள்; அவருடைய துயரத்தைக் கண்டார்கள். அவர்களின் இதயங்களில் கருணை எழுந்தது. அவர்கள் அத்தாஸ் எனும் அவர்களின் அடிமையிடம் திராட்சைகளை அனுப்பி வைத்தார்கள். நமது அன்பார்ந்த நபியவர்கள் அந்த கிறிஸ்தவர் முன் பஸ்மலாவை (பிஸ்மில்லாஹ்) சொன்னார். பஸ்மலாவைக் கேட்டதும் அத்தாஸ் ஆச்சரியப்பட்டார். “நான் இங்கு பல வருடங்களாக இருக்கிறேன், ஆனால் நான் யாரிடமிருந்தும் இத்தகைய வார்த்தையைக் கேட்டதில்லை. இது என்ன வார்த்தை?" என்று நபியவர்களிடம் அவர் கேட்டார்.

ரஸூலுல்லாஹ், “நீங்கள் எந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர்?” என்று கேட்டார். "நான் நைனவாவைச் சேர்ந்தவன்." என்று அத்தாஸ் பதிலளித்தார். அதற்கு நபியவர்கள், "அப்படியானால் நீர் யூனுஸ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் நாட்டைச் சேர்ந்தவர்" என்று கூறினார். “உமக்கு யூனுஸை எப்படித் தெரியும்? அவரை இங்கு யாருக்கும் தெரியாது." என்று அத்தாஸ் கேட்டார். அதற்கு ரஸூலுல்லாஹ், "அவர் என் சகோதரர். அவர் என்னைப் போன்ற ஒரு நபி" என்று பதிலளித்தார்.

"இந்த அழகிய முகமும், இனிய வார்த்தைகளும் கொண்டவர் பொய்யராக இருக்க முடியாது. நீங்கள் அல்லாஹ்வின் தூதர் என்று நான் நம்புகிறேன்." என்று அத்தாஸ் கூறி, முஸ்லிமாக மாறினார். அவர், "ரஸூலல்லாஹ்வே, நான் பல ஆண்டுகளாக இந்தக் கொடூரமான, பொய்யான மக்களுக்கு அடிமையாக இருக்கிறேன். அவர்கள் மக்களின் உரிமைகளைப் பறிக்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரையும் ஏமாற்றுகிறார்கள். அவர்களிடம் ஒரு நல்ல பண்பு கூட இல்லை. உலகச் செல்வங்களைச் சேகரித்து தங்கள் இச்சைகளைத் திருப்திப்படுத்துவதற்காக அவர்கள் எந்தக் கெட்ட செயலையும் செய்வார்கள். நான் அவர்களை வெறுக்கிறேன். நான் உங்களுடன் செல்ல விரும்புகிறேன், உங்களுக்கு சேவை செய்வதன் மூலம் கௌரவிக்கப்பட வேண்டுமென நான் விரும்புகிறேன். அறியாமையும் முட்டாள்தனமும் நிறைந்த மக்கள் உங்களுக்கு எதிராகச் செய்யும் துன்புறுத்தல்களுக்கு முகம்கொடுத்து, உங்கள் அருள்மிகு உடலைப் பாதுகாக்க என்னை நான் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருக்கிறேன்." என்று கூறினார்.5

எங்கள் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் சிரித்துக்கொண்டே, “இப்போதைக்கு உங்கள் எஜமானர்களுடன் இருங்கள்! சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, நீங்கள் என் பெயரை எங்கும் பரவலாகக் கேட்பீர்கள். அப்போது என்னிடம் வாருங்கள்" என்று கூறினார். பிறகு அவர்கள் சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்துவிட்டு மக்காவை நோக்கி நடந்தார்கள். அவர்கள் மக்காவிலிருந்து இரண்டு நாள் தொலைவில் இருந்தபோது, ​​நபியவர்கள் ஒரு மேகம் தனக்கு நிழலிடுவதைக் கண்டார். அவர் கவனமாகப் பார்த்தபோது, ​​அது ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் என்பதை அவர் உணர்ந்தார். இந்தச் சம்பவத்தைப் பற்றி எமது அன்னை ஆயிஷா அஸ்-ஸித்தீகா அவர்களிடம் எமது அன்பான நபி கூறியுள்ளார்.

“அவர் (யூனுஸ் அலைஹிஸ்ஸலாம்) என் சகோதரர். அவர் என்னைப் போன்ற ஒரு நபியாக இருந்தார்."
ஹதீஸ் அல்குத்ஸி

அது “ஸஹீஹ் அல்-புகாரி” மற்றும் அஹ்மத் இப்னு ஹன்பலின் “முஸ்னத்” ஆகிய நூல்களில் பதிவாகியுள்ளது: ஒரு நாள் எமது தாயார் ஹஸ்ரத் ஆயிஷா, "ரஸூலல்லாஹ்வே! உஹத் நாளை விட வேதனையான நாளை நீங்கள் எப்போதாவது அனுபவித்திருக்கிறீர்களா?” என்று வினவினார். அதற்கு எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் பின்வருமாறு பதிலளித்தார்: “வல்லாஹி, உஹதுப் போரில் உமது மக்களால் நான் அனுபவித்த அளவு காஃபிர்களால் நான் துன்பப்பட்டதில்லை. நான் இப்னு அப்துல் யாலில் இப்னு அப்துல் குலாலிடம் என்னை அறிமுகப்படுத்தியபோது (அதாவது, நான் எனது நபித்துவத்தை அறிவித்து, அவரை மார்க்கத்திற்கு அழைத்தபோது) அவர் ஏற்கவில்லை. நான் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து, கர்ன் அஸ்-ஸாலிப் எனும் இடத்தை அடையும் வரை சுயநினைவுக்கு வர முடியாதளவு துன்புறுத்தப்பட்டேன். அங்கே நான் தலையை உயர்த்தினேன். ஒரு மேகம் எனக்கு நிழலிடுவதைக் கண்டேன். நிச்சயமாக நான் ஜிப்ரஈல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) மேகத்தில் நின்று கொண்டிருப்பதைக் கண்டேன். அவர் என்னை நோக்கி, "முஹம்மதே! உங்கள் மக்கள் உங்களைப் பற்றி என்ன சொன்னார்கள் என்பதை ஹக் தஆலா செவிமடுத்தான். அவர்கள் உங்களைப் பாதுகாக்க விரும்பவில்லை என்பது அவனுக்குத் தெரியும். நீங்கள் விரும்பியபடி கட்டளையிடுவதற்காக அவன் மலைகளுக்குப் பொறுப்பான இந்த வானவரை உங்களிடம் அனுப்பியுள்ளான்." என்று கூறினார். அந்த வானவர், என்னைப் பார்த்து வாழ்த்திய பின், "முஹம்மதே! ஜிப்ரஈல் உங்களிடம் கூறியது போல், ஹக் தஆலா, மலைகளுக்குப் பொறுப்பான வானவரான என்னை உங்களிடம் அனுப்பியுள்ளான். அதனால் நீங்கள் என்ன வேண்டுமானாலும் எனக்குக் கட்டளையிடலாம். நான் உங்களது கட்டளையை நிறைவேற்றவே இருக்கிறேன். இந்த இரண்டு செங்குத்தான மலைகளும் (குவைகியன் மலை மற்றும் அபூ குபைஸ் மலை) ஒன்றோடொன்று ஒன்றிணைந்து, மக்கா வாசிகளை மூடி (மற்றும் பலதெய்வவாதிகளை நசுக்க) நீங்கள் விரும்பினால், எனக்குக் கட்டளையிடுங்கள், நான் அவ்வாறு செய்வேன்." என்று வேண்டினார். நான் அதற்குச் சம்மதிக்கவில்லை, "(இல்லை! நான் உலகங்களுக்கு அருளாகவே அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்) அல்லாஹு தஆலா இந்த முஷ்ரிக்குகளின் முள்ளந்தண்டிலிருந்து அல்லாஹு தஆலாவை மட்டுமே வணங்கும், அவனுக்கு எதையும் இணைவைக்காத தலைமுறை ஒன்றை உருவாக்குமாறு நான் அவனிடம் பிரார்த்திக்கிறேன்." என்றேன்."

தாயிஃபிலிருந்து மக்காவுக்குத் திரும்பும் போது, ​​எமது நபி நக்லாவில் சிறிது நேரம் ஓய்வெடுத்தார். ஒரு கட்டத்தில், அவர் தொழுது கொண்டிருந்தார். நுஸைபினுடைய ஜின்கள் குழு ஒன்று அவ்வழியாகச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, ​​எங்கள் அன்பிற்குரிய நபிகள் நாயகம் ஓதிக் கொண்டிருந்த குர்ஆன் அல்-கரீமின் அயத்களைக் கேட்டனர். அவர்கள் அங்கே நின்று அதனை செவிமடுத்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் எமது நபிகள் நாயகத்துடன் பேசி முஸ்லிம்களாக மாறினார்கள். எமது நபிகள் நாயகம் அவர்களிடம், “உங்கள் மக்களை நீங்கள் சென்றடைந்ததும், ஈமானுக்கு நான் விடுத்த அழைப்பைப் பற்றி அவர்களிடம் கூறுங்கள். அவர்களையும் ஈமானின் பக்கம் அழையுங்கள்” என்றார். அந்த ஜின்கள் தங்களுடைய மக்களிடம் சென்று இதைத் தெரிவித்தபோது, ​​அதைக் கேட்ட ஜின்கள் அனைவரும் முஸ்லிம்களாக மாறினர்.6 இது குர்ஆன் அல்-கரீமில், ஸூரா அல் ஜின்னிலும், நன்கு அறியப்பட்ட ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப் புத்தகங்களான “புகாரி” “முஸ்லிம்” என்பவற்றிலும் பதிவாகியுள்ளது.

நபியவர்கள் மக்காவை நெருங்கிய போது, ​​முஃமின்கள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு ஒரு செய்தியை அனுப்பினார்கள், “தாயிஃபிலுள்ள அக்கிரமக்காரர்கள் உங்களை இழிவாக நடத்தியதைக் குறைஷிகள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறார்கள். இப்போது நீங்கள் இங்கு வருகை தந்தால் அவர்கள் தங்கள் கொடுமையை அதிகரிக்கக்கூடும்." என்பதாக அச்செய்தி இருந்தது.

எமது நபிகள் நாயகம் ஹிராவை அடைந்ததும், பாதுகாப்புக் கோரி சுஹைல் இப்னு அம்ரிடம் ஒருவரை அனுப்பினார். அந்த துரதிஷ்டசாலி மறுத்தபோது, ​​அவர் முத்யிம் இப்னு ஆதிக்கு தகவல் அனுப்பினார். இந்தக் கோரிக்கையை அவர் ஏற்றுக்கொண்டார். எமது நாயகம் ஹபீப் அல்-அக்ரம், நபி அல்-முஹ்தரம் முத்யிம் இப்னு ஆதியின் பாதுகாப்பில் மக்காவிற்கு வந்தார். முத்யிம் இந்த நிலையை குறைஷிகளுக்குத் தெரிவித்தார். ரஸூலுல்லாஹ் பைத் அஷ்ஷரீஃப் (கஃபா)வைச் சுற்றி தவாஃப் செய்து ஹஜர் அல் அஸ்வத்தை முத்தமிட்டார்.

சில நாட்களுக்குப் பிறகு, அவர் முத்யீமிடம், "நான் இனி உங்கள் பாதுகாப்பில் இருக்கக் கூடாது" என்றார். இதை முத்யீமும் ஏற்றுக் கொண்டார். ஜனாப் அல்-ஹக் தனது ஹபீபை தனது பாதுகாப்பில் எடுத்துக் கொண்டான்.

"லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" என்று கூறி காப்பாற்றப்படுங்கள்

ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் மக்களை நேர்வழிக்கு அழைத்தார். இந்த சூழ்நிலையை எதிர்கொண்டு, பல தெய்வவாதிகள் மீண்டும் வெறித்தனமாகி, முன்னைவிட அதிகமான சித்திரவதைகளையும் வேதனையையும் செய்யத் தொடங்கினர். பின்னர், ஜனாப் அல் ஹக் நம்முடைய நபியவர்களிடம், கஃபாவை தரிசனம் செய்ய வரும் அரபுக் கோத்திரங்களை சந்தித்து, அவர்களை இஸ்லாத்தின் பக்கம் அழைக்கும்படி கட்டளையிட்டான். இந்த உத்தரவின் பேரில், நம்முடைய பிரியமான நபியவர்கள் மக்காவைச் சுற்றியுள்ள துல்-மஜாஸ், உகாஸ் மற்றும் மஜ்னா சந்தைகளுக்குச் செல்லத் தொடங்கினார்.

அவர் அடிக்கடி அந்த இடங்களுக்குச் சென்று அல்லாஹு தஆலாவின் ஏகத்துவத்தை நம்புவதற்கும் அவனை வணங்குவதற்கும் கோத்திரத்தவர்களை அழைப்பார். அவர் தனது நபித்துவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அவர்களிடம் கூறுவார். அவர்கள் ஏற்றுக்கொண்டால், ஜனாப் அல்-ஹக் அவர்களுக்கு ஜன்னாவை வழங்குவான் என்று அறிவிப்பார். துரதிருஷ்டவசமாக, எமது நபியவர்கள் வலியுறுத்திய இந்த அழைப்புகளுக்கு யாரும் செவிசாய்க்கவில்லை. அவர்களில் சிலர் அவரை அநாகரிகமாக நடத்தினார்கள், அவமதித்தார்கள், அவர்களில் சிலர் முகம் சுளித்தார்கள், அவரைப் பற்றி மோசமாகப் பேசினார்கள். அத்துடன், குறைஷ் பலதெய்வவாதிகள் அவரைப் பின்பற்றி, அவர் சென்ற கோத்திரங்களை வழிகெடுத்தார்கள்.

இமாம் அஹ்மத், பைஹகி, தபரானி மற்றும் இப்னு இஸ்ஹாக் ஆகியோரின் அறிவிப்புகளின்படி, ரபீயா இப்னு அப்பாத் கூறினார்: “நான் இளமையாக இருந்தேன். நாங்கள் என் தந்தையுடன் மினாவுக்குச் சென்றிருந்தோம். ரஸூல் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் அரேபிய கோத்திரத்தவர்கள் முகாமிட்ட இடங்களுக்குச் சென்று, "இந்த, இந்த நபர்களின் மகன்களே! நான் அல்லாஹு தஆலாவின் தூதர், நீங்கள் வணங்கும் சிலைகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, அல்லாஹு தஆலாவை அவனுக்கு இணை கற்பிக்காமல் வணங்குங்கள், என்னை நம்புங்கள், ஹக் தஆலாவால் நான் அனுப்பப்பட்ட கடமையை நான் எடுத்துரைத்து, நிறைவேற்றும் வரை என்னைப் பாதுகாப்பதாக உறுதியளியுங்கள்!" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார்.

அவரைப் பின்தொடர்ந்து வந்த ஒரு முரட்டுக் கண்கள் கொண்ட நபர், "இந்த, இந்த நபர்களின் மகன்களே! இந்த நபர் நீங்கள் எங்கள் சிலைகளான லாத் மற்றும் உஸ்ஸாவை வணங்குவதைத் தடுக்கிறார். அவர் உருவாக்கிய மதத்திற்கு உங்களை அழைக்கிறார்! ஜாக்கிரதை! அவர் சொல்வதைக் கேட்காதீர்கள், அவருக்குக் கீழ்ப்படியாதீர்கள்!” என்று கூறிக் கொண்டு சென்றார். நான் என் தந்தையிடம், “இவரைப் பின்தொடர்பவர் யார்?” என்று கேட்டேன். அவர், “அவரது மாமா அபூலஹப்” என்றார்.

தபரானி தாரிக் இப்னு அப்துல்லாஹ்விடமிருந்து இவ்வாறு அறிவித்துள்ளார், “நான் துல் மஜாஸ் சந்தையில் ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களைப் பார்த்தேன். மக்கள் கேட்பதற்காக அவர் உரத்த குரலில், 'ஓ மக்களே! 'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (அல்லாஹு தஆலாவைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை) என்று நீங்கள் கூறுங்கள். அதன்மூலம் இரட்சிக்கப்படுவீர்கள்" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார். அவரைப் பின்தொடர்ந்த ஒரு நபர் அவரது காலில் கற்களை எறிந்துவிட்டு, 'ஓ மக்களே! அவரை நம்பாதீர்கள்! அவரிடமிருந்து எச்சரிக்கையாக இருங்கள்! நிச்சயமாக அவர் ஒரு பொய்யர்!" என்று கூறிக் கொண்டு சென்றார். அந்தக் கற்கள் அவருடைய பாக்கியமுள்ள கால்களை இரத்தம் சிந்தச் செய்தன; ஆயினும், அவர் தனது அழைப்பைத் தொடர்ந்து அயராமல் தொடர்ந்தார். சிலர், "இந்த இளைஞன் யார்?" என்று கேட்டனர். ஒரு நபர், "அவர் அப்துல்முத்தலிபின் மகன்களில் ஒரு இளைஞன்" என்று பதிலளித்தார். "கல்லெறிந்தவர் யார்?" என்று கேட்டபோது, அவர், "அவரது மாமா அபூலஹப்" என்றார்."

இமாம் அல்-புகாரி தனது “தாரிஃக் அல்-கபீர்” புத்தகத்திலும், தபரானி “முஃஜம் அல்-கபீர்” இலும் பின்வருமாறு குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்:

முத்ரிக் இப்னு முனிப் தனது தந்தையிடமிருந்தும், அவரது தந்தை தனது தாத்தாவிடமிருந்தும் இதனை அறிவித்துள்ளார்கள்: "நாங்கள் மினாவுக்கு வந்து அங்கு தற்காலிகமாகத் தங்கியிருந்தோம். நாங்கள் ஒரு குழுவினரை சந்தித்தோம். ஒரு நபர் அவர்களிடம், "மக்களே! "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" என்று கூறுங்கள், நீங்கள் காப்பாற்றப்படுவீர்கள்." என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார். சுற்றியிருந்தவர்களில் சிலர் அவருடைய அழகிய முகத்தில் எச்சில் உமிழ்ந்தனர், சிலர் அவரது தலையில் மண்ணை அள்ளிப் போட்டுக் கொண்டிருந்தனர், சிலர் பலவிதமான தூஷணங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தனர். இந்த நிலை மதியம் வரை நீடித்தது. இதற்கிடையில் ஒரு சிறுமி கையில் தண்ணீர் கோப்பையுடன் வந்தாள். அவரை இந்த நிலையில் பார்த்ததும் அவள் அழ ஆரம்பித்தாள். அந்த நபர் தண்ணீரைக் குடித்த பிறகு, அவர் சிறுமியின் பக்கம் திரும்பி, “என் மகளே! உன் தகப்பனைப் பொறுத்தவரை, அவர் சிக்கிக்கொண்டு கொல்லப்படுவார் அல்லது அவர் அவமானத்திற்கு ஆளாகிறார் என்று பயப்பட வேண்டாம்." என்று கூறினார். பின்னர் நாங்கள் அங்கு இருந்தவர்களிடம், "இந்த நபரும் அந்தச் சிறுமியும் யார்?" என்று கேட்டோம். அவர்கள், "இவர் அப்துல்முத்தலிபின் மகன்களில் ஒருவரான முஹம்மத், அடுத்தவர் அவரது மகள் ஸைனப்" என்று கூறினார்கள்.

ஸஈத் இப்னு யஹ்யா இப்னு ஸஈத் அமவீ தனது புத்தகமான "மகாஸி" எனும் நூலில் தனது தந்தையிடமிருந்து அறிவித்துள்ளார். அத்துடன் அவரது தந்தை அபூ நயீம், அப்துர்ரஹ்மான் ஆமிரி இடமிருந்தும், அப்துர்ரஹ்மான் ஆமிரி பலரிடமிருந்தும் அறிவித்துள்ளனர். அவர்கள் இவ்வாறு கூறியுள்ளனர்: ஒரு நாள், எமது அன்பார்ந்த நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் உகாஸ் சந்தைக்குச் சென்றார்கள். அவர் பனீ ஆமிர் கோத்திரத்தவர்களைக் கண்டுபிடித்து அவர்களிடம், "பனீ ஆமிரே! உம்மிடம் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களை நீங்கள் எப்படிக் காப்பீர்கள்?” என்று வினவினார். அதற்கு அவர்கள், “எங்களுடன் யாரும் குழப்பம் செய்ய முடியாது; நாங்கள் அனுமதியளித்தாலன்றி எவரும் எங்கள் நெருப்பில் குளிர்காய மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள். எங்கள் நபிகள் நாயகம் அந்த மக்களிடம், “நான் அல்லாஹு தஆலாவின் தூதர். என் ரப்பினால் எனக்கு வழங்கப்பட்ட நபித்துவக் கடமையை மக்களுக்கு எடுத்துரைக்கும் வரை என்னை நீங்கள் பாதுகாப்பீர்களா?” என்று கேட்டார். அவர்கள், “நீங்கள் எந்தக் குறைஷிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்?” என்று கேட்டார்கள். “நான் அப்துல்முத்தலிபின் மகன்களில் இருந்து வந்தவன்” என்று எங்கள் நாயகம் சொன்னபோது, ​​“நீங்கள் அப்துல்முத்தலிபின் மகன்களில் இருந்து வந்தால், அவர்கள் ஏன் உங்களைப் பாதுகாக்கவில்லை?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு எங்கள் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், “என்னை மறுப்பவர்களில் அவர்கள் முதன்மையானவர்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள். பனீ ஆமிர் குழுவினர், “முஹம்மதே! நாங்கள் உங்களை நிராகரிக்கவும் இல்லை, நீங்கள் கொண்டு வந்ததை நம்பவும் இல்லை. ஆனால், நீங்கள் மக்களுக்கு உங்களுடைய நபித்துவக் கடமையை நிறைவேற்றும் வரை நாங்கள் உங்களைப் பாதுகாப்போம்" என்றார்கள்.

அதன்பின் எங்கள் நபிகள் நாயகம், அவர்கள் அருகில் அமர்ந்தார்கள். பின்னர் பனீ ஆமிரின் பிரமுகர்களில் ஒருவரான பைஹரா இப்னு ஃபாரிஸ், சந்தையில் தனது கொள்முதலை முடித்துவிட்டுத் திரும்பினார். எங்கள் நபியை சுட்டிக்காட்டி, “இவர் யார்?” என்று கேட்டார். அவர்கள், “இவர்தான் முஹம்மத் இப்னு அப்துல்லாஹ்” என்றார்கள். பைஹரா, "அவரை அருகில் அமரவைத்து, உங்களுக்கு அவருடன் என்ன விவகாரம்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “அவர் எங்களிடம் தஞ்சம் புகுந்தார்; அவர் தன்னை அல்லாஹ்வின் ரஸூல் (தூதர்) என்று கூறுகிறார்; அவர் மக்களுக்குத் தம்முடைய நபித்துவத்தை எடுத்துரைக்கும் வரையில் எங்கள் பாதுகாப்பைக் கேட்கிறார்." என்றார்கள். பைஹரா எங்கள் நபியின் பக்கம் திரும்பி, “உம்மைப் பாதுகாக்கும் எங்கள் முயற்சி, எங்கள் நெஞ்சை எல்லா அரேபியர்களின் அம்புகளுக்கும் இலக்காகச் செய்யும்” என்று கூறினார். அத்துடன் அவர் தனது மக்களிடம், "உங்களை விட மோசமான ஒன்றைக் கொண்டு தனது தாயகத்திற்குத் திரும்பும் கோத்திரத்தினர் இல்லை. எனவே நீங்கள் அனைத்து அரேபியர்களுக்கும் எதிராகப் போரிட்டு, உங்கள் உடல்களை அவர்களின் அம்புகளுக்கு இலக்காக்குவீர்கள், இல்லையா? அவருடைய மக்கள் அவரிடம் ஏதேனும் நல்லதைக் கண்டிருந்தால், அவர்கள் முதலில் அவரைப் பாதுகாத்திருப்பார்கள். சொந்த மக்களே கண்டித்து விரட்டியடித்த ஒருவருக்கு அடைக்கலம் கொடுத்து உதவ முயற்சிக்கிறீர்கள்! நீங்கள் தவறாக நினைக்கிறீர்கள்!” என்றார்.

"மக்களே! "லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்" என்று கூறுங்கள், நீங்கள் காப்பாற்றப்படுவீர்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

பின்னர், அவர் எங்கள் அன்பான நபியை நோக்கித் திரும்பி, இந்த துரதிர்ஷ்டவசமான வார்த்தைகளை உச்சரித்தார், “உடனே, எங்களை விட்டுவிட்டு உங்கள் மக்களிடம் திரும்புங்கள்! நீங்கள் என் மக்களிடையே இல்லையென்றால், நான் இப்போது உங்கள் தலையை வெட்டுவேன் என்று சத்தியம் செய்கிறேன்!". இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட, உலகங்களின் தலைவர் மிகுந்த வருத்தத்துடன் தனது ஒட்டகத்தின் மீது ஏறினார். அந்த அநாகரிகமான பைஹரா நமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வை அவரது ஒட்டகத்திலிருந்து கீழே தள்ளினார். இதனைக் கண்ட அஸ்ஹாப் அல்-கிராமைச் சேர்ந்த தபா பின்த் ஆமிர் என்ற பெண்மணி, அலறிக் கொண்டு தன் உறவினர்களை அழைத்து, “அல்லாஹு தஆலாவின் ஹபீபிற்குச் செய்யப்படுவதை நீங்கள் எப்படிச் சரியாகக் கருதுகிறீர்கள்? என் பொருட்டு, இவர்களிடமிருந்து ரஸூலுல்லாஹ்வை மீட்பவர்கள் யாரும் இல்லையா?” என்று வேண்டினார். அவருடைய மாமாவின் மூன்று மகன்கள் உடனடியாக துரதிர்ஷ்டவசமான பைஹராவுக்கு எதிராக அணிவகுத்துச் சென்றனர். பைஹராவின் வம்சத்தைச் சேர்ந்த இரண்டு பேர் அவருக்கு உதவ விரும்பினாலும், மற்றவர்கள் பைஹராவையும் அவரது ஆதரவாளர்களையும் அடித்து நொறுக்கினர். இந்நிலையை அவதானித்த நம் அருமை நபி, தனக்காகப் போரிட்ட மூவருக்காகப் பிரார்த்தித்தார், "என் இறைவா! இவர்கள் மீது கருணை புரிவாயாக!" என்றார். பைஹரா மற்றும் அவரது ஆதரவாளர்களுக்கு எதிராக, அவர், "என் ரப்பே! உனது கருணையிலிருந்து அவர்களை விலக்கிவிடுவாயாக!” என்று பிரார்த்தித்தார்.

அவர் நலவைக் கேட்டு பிரார்த்தனை செய்தவர்கள் முஸ்லிம்களாக மாறியதன் மூலம் கௌரவிக்கப்பட்டனர். மற்றவர்கள் இறைமறுப்பாளர்களாகவே இறந்தனர். பனீ ஆமிர் கோத்திரத்தினர் தங்கள் சொந்த ஊருக்குத் திரும்பியதும், அவர்கள் தங்கள் கோத்திரத்தினரின் புனித நூல்களைப் படித்த ஒரு முதியவரிடம் மக்காவில் நடந்ததைப் பற்றிச் சொன்னார்கள். அந்த மனிதர் நமது நபிகளாரின் பெயரைக் கேட்டதும் அவர்களைக் கண்டித்து, “ஓ பனீ ஆமிரே! நீங்கள் என்ன செய்தீர்கள்? இதுவரை, இஸ்மாயீலின் மகன்களில் எவரும் பொய்யாக நபி என்று கூறியதில்லை. நிச்சயமாக அவர் கூறுவது உண்மையே. இந்த தவறவிட்ட வாய்ப்பை இப்போது ஈடுகட்டுவது மிகவும் கடினம்" என்றார்.

அவர் ஜிப்ரஈலுடன் பேசிக் கொண்டிருக்கும் போது,
​​ரஃப்ரப் அவர் முன் வந்து வாழ்த்தினார்.
பின்னர் அது அந்த உலகத்தின் ஷாவை அழைத்துக் கொண்டு,
அவரைச் சித்ராவுக்கு அழைத்துச் சென்றது.