மக்கா வெற்றி

யார் மஸ்ஜிதுல் ஹராமில் அடைக்கலம் தேடுகிறாரோ

அபூ சுஃப்யான் மதீனாவை விட்டுச் சென்றதும், நமது அன்புக்குரிய நபி மக்காவைக் கைப்பற்ற முடிவு செய்தார்கள். ஏனெனில் குறைஷிகள் தங்கள் வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றவில்லை, அவர்கள் உடன்படிக்கையை முறித்துவிட்டனர். இதை அவர் இரகசியமாக வைத்திருந்தார்; முஷ்ரிக்குகளுக்குத் தயாராவதற்கு வாய்ப்பளிக்காமலும், ஹரம் அஷ்ஷரீஃபில் இரத்தம் சிந்தாமலும் மக்காவைக் கைப்பற்ற அவர் விரும்பினார். இது ஒரு போர் முன்னெச்சரிக்கை. ஏனெனில் மக்கா கைப்பற்றப்படும்போது, எத்தனை பேர் முஸ்லிம்களாகி கௌரவிக்கப்படுவார்கள் என்பது யாருக்குத் தெரியும்.

இது குறித்து அவர் ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர் மற்றும் தம் அஸ்ஹாப்களின் முக்கியஸ்தர்கள் சிலருக்குத் தெரிவித்தார். தம் அஸ்ஹாப்களை ஒரு போருக்குத் தயாராகுமாறு அவர் கட்டளையிட்டார், ஆனால் அவர்கள் எங்கு செல்வார்கள் என்று அவர்களிடம் கூறவில்லை. அஸ்ஹாபுல் கிராம் ஜிஹாதுக்குத் தயாராகத் தொடங்கினர். நமது தலைவர், நபி அண்டை முஸ்லிம் கோத்திரங்களுக்கும் செய்திகளை அனுப்பினார்; அஸ்லம், அஷ்ஜா, ஜுஹைனா, ஹுஸைன், ஃகிஃபார், முஸைனா, சுலைம், தம்ரா மற்றும் குஸாஆவின் மகன்கள். அந்தச் செய்தியில், “அல்லாஹு தஆலாவையும் ஆகிரத்தையும் நம்புபவர்கள், ரமழான் அஷ்ஷரீஃபின் தொடக்கத்தில் மதீனாவில் இருக்க வேண்டும்,” என்று கூறப்பட்டிருந்தது. அவர்கள் போரில் சேர அழைக்கப்பட்டனர்.

ஒரு முன்னெச்சரிக்கையாக, நமது தலைவர் ஹபீபுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வ ஸல்லம்) மக்காவிற்குச் செல்லும் சாலைகளைத் தடுப்பதன் மூலம் தகவல் தொடர்பு இணைப்புகளைத் துண்டிக்க ஹஸ்ரத் உமரை நியமித்தார்கள். ஹஸ்ரத் உமர் உடனடியாக மலைச் சாலைகள், கணவாய்கள் மற்றும் பிற சாலைகளில் காவலர்களை நிறுத்தி, “மக்காவிற்குச் செல்ல விரும்பும் அனைவரையும் நீங்கள் திருப்பி அனுப்ப வேண்டும்!” என்று அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டார்.

நமது அன்புக்குரிய நபி இந்தப் பணி இரகசியமாக மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தார்கள், “என் ரப்பே! நாங்கள் திடீரென்று அவர்களின் தாயகங்களை அடையும் வரை, குறைஷிகளின் ஒற்றர்களையும் தூதர்களையும் பிடித்துக்கொள், அவர்களைக் குருடர்களாகவும் செவிடர்களாகவும் ஆக்கு. அவர்கள் எங்களைத் திடீரென்று காணவும் கேட்கவும் செய்வாயாக.”

“தாயகப் பற்று ஈமானின் ஒரு பகுதியாகும்.”
ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப்

நமது தலைவர், நபி அவர்கள் வடக்கில் உள்ள முஷ்ரிக்குகளையோ அல்லது பைசாந்தியர்களையோ தாக்கப் போகிறார்கள் என்ற தோற்றத்தை அளிக்க, ஹஸ்ரத் அபூ கத்தாதாவை ஒரு இராணுவப் பிரிவுடன் வடக்கே, இஸாம் பள்ளத்தாக்கை நோக்கி அனுப்பினார்கள்.

இதற்கிடையில், நமது அன்புக்குரிய நபி, ஓர் அற்புதமாக, மதீனாவில் நடக்கும் தயாரிப்புகள் குறித்து மக்கா முஷ்ரிக்குகளுக்குத் தெரிவிக்க ஒரு கடிதம் அனுப்பப்பட்டிருப்பதாக அறிவித்தார்கள். அவர் ஹஸ்ரத் அலியை அனுப்பி அதைப் பிடிக்கச் செய்தார்கள்.

ரமளானின் இரண்டாம் நாள் வரை, அண்டை கோத்திரங்களிலிருந்து உதவி வந்திருந்தது, அவர்கள் அபூ இனாபா கிணற்றைச் சுற்றியுள்ள முகாமில் கூடியிருந்தனர். அஸ்ஹாபுல் கிராமின் எண்ணிக்கை பன்னிரண்டாயிரத்தை எட்டியிருந்தது. அவர்களில் நான்காயிரம் பேர் அன்ஸார்கள், எழுநூறு பேர் முஹாஜிர்கள், மீதமுள்ளவர்கள் சுற்றியுள்ள முஸ்லிம் கோத்திரங்களைச் சேர்ந்தவர்கள்.3

நமது அன்புக்குரிய நபி ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு உம்மு மக்தூமை மதீனாவில் தம் பிரதிநிதியாக விட்டுச் சென்றார்கள்.4 அவர் ஹஸ்ரத் ஸுபைர் இப்னு அவ்வாமை இருநூறு பேர் கொண்ட குதிரைப்படைப் பிரிவின் தலைவராக ஒற்றராக முன்னே அனுப்பினார்.

ஹிஜ்ரி எட்டாம் ஆண்டு, ரமழான் அஷ்ஷரீஃபின் பத்தாம் நாள் திங்கட்கிழமை, அகிலங்களின் தலைவர் அல்லாஹு தஆலாவின் திருநாமத்துடன், அல்லாஹு தஆலா மற்றும் அவனது ரஸூலின் அன்பால் இதயங்கள் நிரம்பிய பன்னிரண்டாயிரம் பேர் கொண்ட தம் பெரும் படையின் தலைவராக மதீனாவிலிருந்து புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் மக்காவிற்குச் சென்று கொண்டிருந்தார்கள், எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சித்திரவதைகளாலும் துன்புறுத்தல்களாலும் அவர்கள் வெளியேற்றப்பட்ட தங்கள் தாயகத்திற்கு, அவர்கள் கம்பீரமான கஃபாவை சிலைகளிலிருந்து தூய்மைப்படுத்தப் போகிறார்கள். தங்கள் பிடிவாதத்தைக் கைவிட விரும்பாத முஷ்ரிக்குகளுக்கு உண்மை, நீதி மற்றும் கருணையின் பாதையைக் காட்டப் போகிறார்கள்… அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவின் மார்க்கத்தைப் பரப்பவும், அங்குள்ளவர்கள் ஜஹன்னத்தின் நித்திய வேதனையிலிருந்து காப்பாற்றப்பட உதவவும் போகிறார்கள். யா ரப்பே! இது எவ்வளவு பெரிய கருணை!

இஸ்லாமியப் படை துல்-ஹுலைஃபாவிற்கு வந்தபோது, அவர்கள் நமது தலைவர், நபியின் மாமா ஹஸ்ரத் அப்பாஸைச் சந்தித்தனர். அவர் தன் குடும்பத்துடன் மக்காவிலிருந்து ஹிஜ்ரத் செய்து கொண்டிருந்தார். நமது அன்புக்குரிய நபி தம் மாமா வந்ததில் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து, “யா அப்பாஸ்! நான் நபிமார்களில் இறுதியானவன் போல, நீர் முஹாஜிர்களில் இறுதியானவர்,” என்று கூறி அவரை மகிழ்வித்தார்கள். அவர் ஹஸ்ரத் அப்பாஸின் சுமையை மதீனாவிற்கு அனுப்பி வைத்தார். ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் நமது தலைவர், நபியுடன் தங்கி, மக்காவின் வெற்றியில் இணைந்தார்.5

மக்காவிற்கு அருகில் அமைந்துள்ள குதைதிற்கு அவர்கள் வந்தபோது, நமது தலைவர் ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தம் புகழ்பெற்ற அஸ்ஹாப்களைப் போர் வியூகம் அமைக்கச் செய்தார்கள். அவர் ஒவ்வொரு கோத்திரத்திற்கும் தனித்தனிக் கொடிகளை (பதாகைகளை) வழங்கினார். அவர் அவற்றை ஒவ்வொரு கோத்திரத்தின் கொடி ஏந்துபவர்களிடம் ஒப்படைத்தார். முஹாஜிர்களின் கொடிகளை ஹஸ்ரத் அலீ, ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம் மற்றும் ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் ஆகியோர் ஏந்தினர். அன்ஸார்களுக்குப் பன்னிரண்டு கொடி ஏந்துபவர்கள் இருந்தனர், அஷ்ஜாக்களுக்கும் சுலைம்களுக்கும் ஒரு கொடி ஏந்துபவர், முஸைனாக்களுக்கு மூன்று, அஸ்லம்களுக்கு இரண்டு, குஸாஆவின் மகன்களுக்கு மூன்று, ஜுஹைனாக்களுக்கு நான்கு கொடி ஏந்துபவர்கள் இருந்தனர்.6

அவர்கள் மதீனாவை விட்டுப் புறப்பட்டுப் பத்து நாட்கள் கடந்திருந்தன. மாலை வேளையில், அவர்கள் மக்காவிற்கு மிக அருகில் வந்திருந்தனர், மேலும் இரவு ஸலாத் நேரத்திற்குள், அவர்கள் மர்ருஸ்ஸஹ்ரானை அடைந்தனர். நமது தலைவர், நபி தம் அஸ்ஹாப்களை இங்கே நிறுத்தும்படி கட்டளையிட்டார்கள். ஒவ்வொரு முஜாஹிதும் ஒரு நெருப்பை மூட்டுவதை உறுதி செய்யுமாறு அவர் ஹஸ்ரத் உமருக்கும் கட்டளையிட்டார்கள்.7

பத்தாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட நெருப்புகள் திடீரென மூட்டப்பட்டபோது, மக்கா ஒளியில் குளித்தது. எதுவும் அறியாத மக்கா முஷ்ரிக்குகள் வியப்படைந்தனர். என்ன நடக்கிறது என்பதைக் கண்டறியும் பொறுப்பை அவர்கள் அபூ சுஃப்யானிடம் ஒப்படைத்தனர். அவர் சிலரைத் தன்னுடன் அழைத்துக்கொண்டு இரகசியமாக இஸ்லாமியப் படையை அணுகினார். இதற்கிடையில், நமது அன்புக்குரிய நபி தம் அஸ்ஹாப்களில் சிலரிடம், “அபூ சுஃப்யானைக் கவனித்துக் கொண்டிருங்கள். நீங்கள் நிச்சயமாக அவரைக் கண்டுபிடிப்பீர்கள்!” என்றார்கள்.

குறைஷி மக்கள் முன்னேறிச் செல்லச் செல்ல, அவர்களின் வியப்பு அதிகரித்தது, அவர்கள் திகிலடைந்தனர். மக்காவைச் சுற்றி எத்தனை வீரர்கள் கூடியிருந்தனர், எத்தனை நெருப்புகளை அவர்கள் மூட்டியிருந்தனர்... இதைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டே, அவர்கள் எரக் என்ற இடத்திற்கு வந்தனர். அந்த நேரத்தில், நமது தலைவர், நபி, “அபூ சுஃப்யான் இப்போது எரக்கில் இருக்கிறார்,” என்றார்கள்.

“நீங்கள் எங்கிருந்தாலும் தக்வாவின் பாதையில் நிலைத்திருங்கள்; நீங்கள் ஹிஜ்ரத் செய்யாவிட்டாலும் அதனால் எந்தத் தீங்கும் இல்லை. அது உங்கள் மார்க்கத்திற்கோ தேசத்திற்கோ சேதம் விளைவிக்காது.”
ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப்

ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் உடனடியாக எரக் இடத்தை நோக்கி நகர்ந்தார். மேலும் அவர் தனக்குத்தானே, “நான் அங்கே ஒருவரைக் கண்டுபிடித்து மக்காவிற்கு அனுப்பி, இஸ்லாமியப் படை அவர்களை நோக்கி வருவதைத் தெரிவிக்க வேண்டும். அதனால் போர் மூளுவதற்கு முன்பு மக்காவாசிகள் ரஸூலுல்லாஹ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களிடம் வந்து பாதுகாப்புக் கேட்க முடியும்,” என்று கூறிக்கொண்டார். இதைச் செய்ய ஒருவரைத் தேடிக்கொண்டிருந்தபோது, அவர் அபூ சுஃப்யானை அவருடைய குரலிலிருந்து அடையாளம் கண்டு, “யா அபா ஹன்ஸலா!” என்று அழைத்தார். அபூ சுஃப்யானும் அவரை அடையாளம் கண்டு, “யா அபுல் ஃபழ்ல்! நீர்தானா! என் பெற்றோர்கள் உமக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்!” என்றார். பின்னர் அவர்கள் இருவரும் இஸ்லாமிய முகாமை நோக்கிப் புறப்பட்டனர்.

வழியில், அபூ சுஃப்யான் ஹஸ்ரத் அப்பாஸிடம், “என்ன செய்தி?” என்று கேட்டார். அவர், “அபூ சுஃப்யான்! உமக்கு வெட்கமாக இல்லையா! ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் உம்மால் எதிர்க்க முடியாத ஒரு படையுடன் உமக்கு எதிராக வருகிறார். குறைஷிகளின் நிலைமை மோசமாக இருக்கும் என்று நான் சத்தியம் செய்கிறேன். அவர்களுக்குக் கேடுதான்!” என்று பதிலளித்தார். அபூ சுஃப்யானும் அவருடைய தோழர்களும் பெரும் நம்பிக்கையுடன் முஜாஹித்களைக் கடந்து நமது அன்புக்குரிய நபியின் முன் வந்தனர். அகிலங்களின் சுல்தான் அவர்களை அன்புடன் வரவேற்றார். அவர் மக்காவாசிகளைப் பற்றிய தகவல்களைப் பெற்றார். இரவு வெகுநேரம் வரை அவர்கள் பேசிய பிறகு, அவர் அவர்களை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தார். ஹாகிம் இப்னு ஹிஸாமும் புதைலும் உடனடியாக கலிமா அஷ்ஷஹாதாவை ஓதி முஸ்லிம்களானார்கள் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா). ஆனால் அபூ சுஃப்யானின் தயக்கம் தொடர்ந்தது.

காலையில், நமது அன்புக்குரிய நபி, கருணைக் கடல், “அபூ சுஃப்யான்! உமக்கு வெட்கமாக இல்லையா! அல்லாஹு தஆலாவைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்பதை அறியும் நேரம் இன்னும் வரவில்லையா?” என்றார்கள். அவர், “என் பெற்றோர்கள் தங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும்! மென்மை, கண்ணியம் மற்றும் உறவினர்களின் உரிமைகளைக் கடைப்பிடிப்பதில் உம்மை விட உயர்ந்தவர் யாரும் இல்லை. நாங்கள் உமக்கு இழைத்த இத்தனை துன்பங்களுக்குப் பிறகும், நீர் எங்களை நேர்வழியின் பாதைக்கு அழைக்கிறீர். உம்மிடம் எவ்வளவு அழகான தாராள குணம் இருக்கிறது. அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை என்று நான் நம்புகிறேன்... இருந்திருந்தால், அவன் எனக்கு உதவியிருப்பான். நீர் அல்லாஹ்வின் ரஸூல்.” என்று பதிலளித்தார். இவ்வாறு, அவர் அஸ்ஹாபுல் கிராமில் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) சேர்வதன் மூலம் கௌரவிக்கப்பட்டார்.8

ஹஸ்ரத் அப்பாஸ், “யா ரஸூலுல்லாஹ்! அபூ சுஃப்யானை மக்காவாசிகளால் மதிக்கப்படச் செய்யும் எதையாவது நீர் அவருக்கு வழங்குவீர்களா?” என்றார். நமது தலைவர், நபி இதை ஏற்றுக்கொண்டு, “யார் அபூ சுஃப்யானின் வீட்டில் நுழைந்து அங்கே அடைக்கலம் தேடுகிறாரோ அவர் பாதுகாக்கப்படுவார், கொல்லப்படுவதிலிருந்து பாதுகாப்பாக இருப்பார்,” என்றார்கள். ஹஸ்ரத் அபூ சுஃப்யான், “யா ரஸூலுல்லாஹ்! இதை அதிகரிப்பீர்களா?” என்று கேட்டபோது, நமது அன்புக்குரிய நபி, “யார் மஸ்ஜிதுல் ஹராமில் நுழைந்து அங்கே அடைக்கலம் தேடுகிறாரோ அவர் பாதுகாப்பாக இருப்பார்! யார் தன் கதவை மூடிக்கொண்டு தன் வீட்டில் இருக்கிறாரோ அவர் பாதுகாப்பாக இருப்பார்,” என்றார்கள்.

நமது தலைவர் ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஹஸ்ரத் அப்பாஸிடம், “பள்ளத்தாக்கு குறுகி, குதிரைகள் கடந்து செல்ல நெரிசலாக இருக்கும் மலைக் கணவாய்க்கு அவரை அழைத்துச் செல்லுங்கள், அதனால் அவர் முஸ்லிம்களின் மகத்துவத்தையும், அல்லாஹு தஆலாவின் படையையும் காண்பார்,” என்று கூறினார்கள், இதனால் அபூ சுஃப்யான் இஸ்லாமியப் படையின் கம்பீரத்தையும் எண்ணிக்கையையும் கண்டு, இது குறித்து மக்கா முஷ்ரிக்குகளிடம் சொல்வார்.

அபூ சுஃப்யான் காண வேண்டும், அதனால் அவர் கண்ட காட்சியைப் பற்றி முஷ்ரிக்குகளிடம் கூற முடியும், யாரும் எதிர்க்க மாட்டார்கள். இவ்வாறு, ஹரம் அஷ்ஷரீஃபில் இரத்தம் சிந்தப்படாது.

ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் அபூ சுஃப்யானுடன் கணவாய்க்குச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, முஜாஹித்கள் போர் வியூகம் அமைத்தனர். தங்கள் கொடிகளை விரித்து, ஒவ்வொரு கோத்திரமும் கணவாய் வழியாகச் செல்லத் தொடங்கியது. அவர்கள் அனைவரும் ஆயுதம் ஏந்தி, கவசம் அணிந்திருந்தனர். ஒவ்வொரு குழுவும் கடந்து செல்லும்போது தக்பீர் கூறிக் கொண்டிருந்தது. ஹஸ்ரத் அபூ சுஃப்யான், “இவர்கள் யார்?” என்று கேட்பார். ஹஸ்ரத் அப்பாஸ், “இவர்கள் சுலைமின் மகன்கள்! அவர்களின் தளபதி காலித் இப்னு வலீத்... இவர்கள் ஃகிஃபாரின் மகன்கள்... இவர்கள் காபின் மகன்கள்!” என்று பதிலளிப்பார். “அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!” என்ற முழக்கங்கள் வானத்தையும் பூமியையும் நிரப்பின, முஜாஹித்களின் பெருந்திரளும் அவர்களின் ஆயுதங்களின் பளபளப்பும் கண்களைப் பறித்தன.

ஹஸ்ரத் அபூ சுஃப்யான் நமது தலைவர் ஃபக்ருல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வ ஸல்லம்) மீது அதிக ஆர்வம் காட்டினார். அவரைச் சுற்றியுள்ள வீரர்களின் அணிவகுப்பு குறித்து அவர் மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தார், அவர்கள் மற்றவர்களிடமிருந்து வித்தியாசமாக இருப்பார்கள் என்று யூகித்தார். இந்தக் காரணத்திற்காக, அவரால், “இவர்கள் ரஸூலுல்லாஹ்வின் படையா?” என்று கேட்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

இறுதியாக, நபிமார்களின் சுல்தான், அகிலங்களின் தலைவர் தம் குஸ்வா ஒட்டகத்தில், சூரியனைப் போலப் பிரகாசமாகத் தோன்றினார். அவரைச் சுற்றி முஹாஜிர்களும் அன்ஸார்களும் இருந்தனர். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தலை முதல் கால் வரை தாவூதி கவசம் அணிந்து, இந்திய வாள்களை ஏந்தி, குதிரைகள் மற்றும் ஒட்டகங்களில் சவாரி செய்து வந்தனர்.

ஹஸ்ரத் அபூ சுஃப்யான் அவர்களைக் கண்டபோது, ஆர்வத்துடன், “அப்பாஸ், இவர்கள் யார்?” என்று கேட்டார். அவர், “நடுவில் இருப்பவர் ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம். அவரைச் சுற்றி இருப்பவர்கள் ஷஹாதத்தை அடைய வேண்டும் என்ற ஆவலில் எரியும் அன்ஸார்களும் முஹாஜிர்களும்!” என்று பதிலளித்தார்.

நமது அன்புக்குரிய நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களைக் கடந்து செல்லும்போது, அவர் ஹஸ்ரத் அபூ சுஃப்யானிடம், “இன்று அல்லாஹு தஆலா கஃபாவின் மகிமையை அதிகரிக்கும் நாள். இன்று பைத்துல்லாஹ் திரையிடப்படும் நாள்! இன்று கருணையின் நாள்… இன்று அல்லாஹு தஆலா குறைஷிகளை (இஸ்லாத்தின் மூலம்) மகிமைப்படுத்தும் நாள்…” என்றார்கள்.

ஹஸ்ரத் அபூ சுஃப்யான் கண்டதும் கேட்டதும் அவருக்குப் போதுமானதாக இருந்தது. அவர், “நான் ரோமானிய மற்றும் ஈரானியப் பேரரசர்களின் ஆட்சிகளைக் கண்டிருக்கிறேன். ஆனால் இது போன்ற கம்பீரமான எதையும் நான் கண்டதில்லை. இன்று வரை, இது போன்ற எந்தப் படையையோ சமூகத்தையோ நான் கண்டதில்லை. யாரும் அத்தகைய படையை எதிர்க்க முடியாது. யாரும் அவர்களை வெல்ல முடியாது,” என்று கூறி மக்காவிற்குப் புறப்பட்டார்…

அபூ சுஃப்யான் மக்காவிற்கு வந்து, ஆவலுடன் காத்திருந்த முஷ்ரிக்குகளிடம் தான் முஸ்லிமாகிவிட்டதாக அறிவித்த பிறகு, அவர், “குறைஷி மக்களே! முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் உங்களால் எதிர்க்க முடியாத ஒரு பெரிய படையுடன் உங்கள் அருகே வந்துவிட்டார். வீணாக உங்களை ஏமாற்றிக் கொள்ளாதீர்கள். நீங்கள் காப்பாற்றப்பட முஸ்லிம்களாகிவிடுங்கள். நீங்கள் காணாததை நான் கண்டேன். எண்ணற்ற வீரர்கள், குதிரைகள் மற்றும் ஆயுதங்களைக் கண்டேன். யாரும் அவர்களைத் தடுக்க முடியாது. யார் அபூ சுஃப்யானின் வீட்டில் நுழைகிறாரோ அவருக்குப் பாதுகாப்பு வழங்கப்பட்டுள்ளது, அவர் கொல்லப்படுவதிலிருந்து பாதுகாப்பாக இருப்பார். யார் பைத்துல்லாஹ்வில் அடைக்கலம் தேடுகிறாரோ, அவருடைய பாதுகாப்புக்கு உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. யார் தன் சொந்த வீட்டிற்குள் நுழைந்து தன் கதவை மூடிக்கொள்கிறாரோ, அவருடைய பாதுகாப்புக்கும் உத்தரவாதம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது,” என்றார்.9

“உமர்! உமக்கும் (அபூ பக்ருக்கும்) இடையிலான வேறுபாடு, உங்கள் வார்த்தைகளுக்கு இடையிலான வேறுபாட்டைப் போன்றதேயாகும்.”
ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப்

இதைக் கேட்டதும், மூர்க்கமான முஷ்ரிக்குகளில் சிலர் ஹஸ்ரத் அபூ சுஃப்யானை எதிர்த்து அவமதித்தனர். அவர்கள் இஸ்லாமியப் படையை எதிர்கொள்ள அவசர அவசரமாகத் தயாராகத் தொடங்கினர். ஆனால் அவர்களின் எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாக இருந்தது. மற்றவர்கள் அவர்களைக் கேட்காமல் தங்கள் வீடுகளுக்கு ஓடினர். அவர்களில் சிலர் மஸ்ஜிதுல் ஹராமில் அடைக்கலம் தேடினர்.

ஸர்வருல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களும் புகழ்பெற்ற ஸஹாபாக்களும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) ஸீ-துவா பள்ளத்தாக்கிற்கு வந்து கூடினர். அகிலங்களின் தலைவர் தம் பாக்கியம் பெற்ற கண்களால் தம் அஸ்ஹாபுல் கிராமைப் பார்த்த பிறகு, எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அவர் மக்காவிலிருந்து புறப்பட்டதும் அவருடைய ஹிஜ்ரத்தும் அவர் நினைவுக்கு வந்தது. முஷ்ரிக்குகள் அவருடைய பாக்கியம் பெற்ற வீட்டை எப்படிச் சூழ்ந்திருந்தார்கள், ஸூரா யாஸீனிலிருந்து ஆயத் அல்-கரீமாக்களை ஓதிக்கொண்டே அவர் தம் வீட்டிலிருந்து எப்படி வெளியேறினார், அவரும் ஹஸ்ரத் அபூ பக்ரும் யாராலும் பார்க்கப்படாமல் தவ்ர் குகைக்குள் எப்படி நுழைந்தார்கள், மக்கா எல்லையை விட்டு வெளியேறும் முன் அவர் கடைசியாக நகரத்தைப் பார்த்து, “(யா மக்கா!) அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, அல்லாஹு தஆலாவால் படைக்கப்பட்ட இடங்களில் நீயே சிறந்தவள் என்பதை நான் அறிவேன். என் ரப்புக்கும் எனக்கும் மிகவும் பிரியமானவள் நீயே. உன்னிடமிருந்து நான் வெளியேற்றப்படாவிட்டால், நான் உன்னை விட்டுப் பிரிந்திருக்க மாட்டேன்,” என்று எப்படிச் சொன்னார், அவருடைய துக்கத்தின் போது, ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவருடைய பாக்கியம் பெற்ற இதயத்தை ஆறுதல்படுத்த ஸூரா அல்-கஸஸின் 85வது ஆயத் அல்-கரீமாவை எப்படி ஓதினார், அவர் மக்கா அல்-முகர்ரமாவிற்குத் திரும்புவார் என்ற நற்செய்தியை எப்படி வழங்கினார், அவரும் அவருடைய சில அஸ்ஹாப்களும் பத்ர், உஹுத், அகழி, கைபர் மற்றும் முஃதாவில் எதிரியை எப்படி வென்றார்கள் என்பதையெல்லாம் அவர் நினைவு கூர்ந்தார். இப்போது, அவருடைய பன்னிரண்டாயிரம் அஸ்ஹாப்கள் அவரைச் சுற்றி கூடியிருந்தனர், மக்காவிற்குள் நுழைய அவருடைய கட்டளைக்காகக் காத்திருந்தனர். நமது தலைவர் ஸர்வாருல் ஆலம் இவை அனைத்தையும் வழங்கிய அல்லாஹு தஆலாவை ஆழ்ந்த நன்றியுணர்வுடன் புகழ்ந்தார். அவர் தம் பாக்கியம் பெற்ற தலையை பணிவுடன் தாழ்த்தினார்.

நமது தலைவர், ஃபக்ருல் காயினாத் தம் வீரமிக்க அஸ்ஹாப்களை நான்கு குழுக்களாகப் பிரித்தார். அவர் வலது பக்கத்திற்கு ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீதையும், இடது பக்கத்திற்கு ஹஸ்ரத் ஸுபைர் இப்னு அவ்வாமையும், காலாட்படைக்கு ஹஸ்ரத் அபூ உபைதா இப்னு ஜர்ராஹையும், மற்ற குழுவிற்கு ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு உபாதாவையும் தளபதிகளாக நியமித்தார். ஹஸ்ரத் காலித் மக்காவின் தெற்கிலிருந்து நுழைந்து, எதிர்க்கும் எந்த முஷ்ரிக்கையும் தண்டித்து, ஸஃபா குன்றில் நமது தலைவர், ஃபக்ருல் காயினாத்துடன் இணைவார். ஹஸ்ரத் ஸுபைர் மக்காவின் வடக்கிலிருந்து நுழைந்து, ஹஜூன் இடத்தில் கொடியை நாட்டி, நமது தலைவர் ஸர்வாருல் ஆலமிற்காகக் காத்திருப்பார். மேற்கிலிருந்து, ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு உபாதா முன்னேறுவார்.10

நமது தலைவர் ரஸூல் அல்-அக்ரம் தம் தளபதிகளிடம், “நீங்கள் தாக்கப்படாத வரை, யாருடனும் போரில் ஈடுபடக்கூடாது. நீங்கள் யாரையும் கொல்ல மாட்டீர்கள்,” என்றார்கள். இருப்பினும், பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டவர்களில் யார் பிடிபட்டாலும், அவர்கள் கஃபாவின் திரையின் கீழ் மறைந்திருந்தாலும், அவர்களின் தலை துண்டிக்கப்படும்.11

சத்தியம் வந்தது, அசத்தியம் அழிந்தது

ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீத் வருவதை அறிந்ததும், இக்ரிமா இப்னு அபீ ஜஹில், ஸஃப்வான் இப்னு உமைய்யா, சுஹைல் இப்னு அம்ர் மற்றும் பனீ பக்ர், பனீ ஹாரிஸைச் சேர்ந்த சிலர் சாலையை மறித்து காத்திருக்கத் தொடங்கினர். முஜாஹித்களில் முதலில் நடவடிக்கை எடுத்தவர் ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீத் ஆவார். அவர்கள் மக்காவின் தெற்கிலிருந்து கந்தமா மலையின் அடிவாரத்திற்கு வந்தபோது, மூர்க்கமான குறைஷி முஷ்ரிக்குகள் அவர்கள் மீது அம்புகளைப் பொழிவதைக் கண்டார். இரண்டு முஜாஹித்கள் ஷஹீதாக்கப்பட்டனர். அவர்களில் ஒருவர் குர்ஸ் இப்னு ஜாபிர், மற்றவர் ஹபஷ் இப்னு அஷ்அர். ஹஸ்ரத் காலித் போர் வியூகத்தில் இருந்த தம் வீரர்களுக்கு, “தோற்கடிக்கப்பட்டு ஓடுபவர்கள் மட்டுமே கொல்லப்பட மாட்டார்கள்,” என்று கட்டளையிட்ட பிறகு, அவர்கள் முன்னோக்கிப் பாய்ந்தனர். முஷ்ரிக்குகளை ஒரு நொடியில் விரட்டியடித்து, அவர்கள் மஸ்ஜிதுல் ஹராமை நோக்கி முன்னேறினர். சண்டையின் போது, எழுபது முஷ்ரிக்குகள் கொல்லப்பட்டனர்.12 முஷ்ரிக்குகளில் சிலர் மலைகளுக்கும், சிலர் தங்கள் வீடுகளுக்கும் தப்பி ஓடினர்.

மற்ற திசைகளிலிருந்து புனித மக்காவிற்குள் நுழைந்த புகழ்பெற்ற ஸஹாபாக்கள் (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) எந்த எதிர்ப்பையும் சந்திக்கவில்லை. கொல்லப்பட வேண்டும் என்று கட்டளையிடப்பட்டவர்களில் ஐந்து பேர் பிடிக்கப்பட்டு உடனடியாக மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டனர். மற்றவர்கள் மக்காவிலிருந்து தப்பி ஓடினர்.

ரமழானின் இருபதாம் நாள் வியாழக்கிழமை, முஜாஹித்கள் பெரும் உற்சாகத்துடன், அலை அலையாக, “அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!” என்ற தக்பீர்களுடன் மக்காவிற்குள் நுழைந்து கொண்டிருந்தனர்.

நமது தலைவர் ஸர்வாருல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), மிகுந்த பணிவுடன், தம் பிறந்த இடமான புனித மக்காவிற்குள் நுழைந்தார்கள். அவர் தம் குஸ்வா ஒட்டகத்தில் உஸாமா இப்னு ஸைதுடன் இருந்தார். இந்த நாளைக் காணச் செய்த அல்லாஹு தஆலாவைப் புகழ்ந்து கொண்டிருந்தார், அத்துடன் மக்காவின் வெற்றியின் நற்செய்தியை வழங்கிய ஸூரா அல்-ஃபத்ஹை ஓதிக் கொண்டிருந்தார்.

நமது தலைவர் ஃபக்ருல் காயினாத், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், தம் வெற்றி பெற்ற அஸ்ஹாபுகளுடன் கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவை நோக்கிச் சென்றார்கள். அவர் தம் வலதுபுறம் ஹஸ்ரத் அபூ பக்ருடனும், தம் இடதுபுறம் ஹஸ்ரத் உஸைத் இப்னு ஹுதைருடனும் கஃபாவை அணுகினார். ஹஜருல் அஸ்வதைச் சந்தித்த பிறகு, அவர் தல்பியாவும் தக்பீர்களும் கூறினார். ஸஹாபாக்கள் இதைப் பின்பற்றினர், மக்காவின் வானங்கள் “அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!” என்ற குரல்களால் எதிரொலிக்கத் தொடங்கின. இந்த உன்னதமான காட்சியைக் கண்டு, முஸ்லிம்கள் ஆனந்தக் கண்ணீர் வடித்தனர், அதே நேரத்தில் ஹரம் அஷ்ஷரீஃபில் அடைக்கலம் தேடி, தங்கள் வீடுகளில் தங்களைப் பூட்டிக்கொண்ட முஷ்ரிக்குகள் பயத்துடன் காத்திருந்தனர்.

பின்னர் அகிலங்களின் தலைவரும் அவருடைய புகழ்பெற்ற அஸ்ஹாப்களும் தவாஃப் செய்யத் தொடங்கினர். ஏழாவது தவாஃபை முடித்த பிறகு, நமது அன்புக்குரிய நபி தம் ஒட்டகத்திலிருந்து இறங்கி, மகாம் அல்-இப்ராஹீம் என்ற இடத்தில் இரண்டு ரக்அத் தொழுதார்கள். பின்னர் அவர் ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் கிணற்றிலிருந்து எடுத்த ஸம்ஸம் நீரைக் குடித்தார். அவர் ஸம்ஸம் நீரால் அப்தஸ்த் (வுழூ சடங்கு) செய்ய விரும்பினார். நமது தலைவர் ஃபக்ருல் காயினாத் அப்தஸ்த் செய்து கொண்டிருந்தபோது, அஸ்ஹாபுல் கிராம் நமது அன்புக்குரிய நபியின் பாக்கியம் பெற்ற உடலைத் தொட்ட நீர் தரையில் விழுவதற்கு முன்பு அதைப் பிடிக்கத் தொடங்கினர். இந்தக் காட்சியைக் கண்ட முஷ்ரிக்குகள் வியப்படைந்து, “எங்கள் வாழ்வில் இப்படிப்பட்ட ஒரு ஆட்சியாளரை நாங்கள் கண்டதும் இல்லை, கேட்டதும் இல்லை,” என்றனர்.

“இன்று யார் ஸதகா கொடுக்கிறாரோ, அவருடைய ஸதகா கியாமத் நாளில் அல்லாஹு தஆலாவின் முன் அவருக்கு சாதகமாக சாட்சி சொல்லும்.”
ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப்

நமது தலைவர் ஸர்வாருல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கஃபாவைச் சுற்றியுள்ள கல் மற்றும் மரத்தால் ஆன அனைத்து சிலைகளையும் தகர்க்க விரும்பினார்கள். “சத்தியம் வரும்போது, அசத்தியம் அழிந்துவிடும்; அசத்தியம் எப்போதும் அழியக் கூடியதே,”13 என்று மஆலில் வரும் ஆயத் அல்-கரீமாவை ஓதிக்கொண்டே, அவர் தம் பாக்கியம் பெற்ற கையிலிருந்த கோலை சிலைகளை நோக்கி நீட்டினார். கோல் தொட்ட ஒவ்வொரு சிலையும் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக முகங்குப்புற விழுந்தது. முன்னூற்று அறுபது சிலைகள் அழிக்கப்பட்டன.14

அஸர் ஸலாத் நேரம் வந்தபோது, நமது தலைவர் ரஸூல் அல்-அக்ரம் ஹஸ்ரத் பிலாலை கஃபாவில் அதான் அல்-முஹம்மதீயை ஓதுமாறு கட்டளையிட்டார்கள். அவர் உடனடியாக இந்தப் புனிதக் கடமையைச் செய்தார். அதான் ஓதப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ​​நம்பிக்கையாளர்களின் இதயங்களில் ஆழ்ந்த மகிழ்ச்சி மலர்ந்தது, முஷ்ரிக்குகள் பெரும் துக்கத்தையும் சோகத்தையும் அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தனர்.15

நமது அன்புக்குரிய நபி கஃபாவின் சாவியைக் கேட்டார்கள். அவர்கள் அதைக் கொண்டு வந்தனர். உட்புறத்தை சிதைக்கப்பட்ட படங்கள் மற்றும் அனைத்து சிலைகளிலிருந்தும் சுத்தம் செய்த பிறகு, அவர் ஹஸ்ரத் உஸாமா இப்னு ஸைத், ஹஸ்ரத் பிலால் மற்றும் ஹஸ்ரத் உத்மான் இப்னு தல்ஹா ஆகியோருடன் கஃபாவிற்குள் நுழைந்தார்கள். உள்ளே, கதவுக்குப் பின்னால் நின்று, நமது அன்புக்குரிய நபி இரண்டு ரக்அத் தொழுதார்கள். ஒவ்வொரு மூலையிலும், அவர் தக்பீர் கூறி பிரார்த்தனை செய்தார்கள். ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீத் கதவின் முன் நின்று மக்கள் அங்கே கூடுவதைத் தடுக்க முயன்றார்.

அகிலங்களின் சுல்தான் கஃபாவின் கதவின் இரு இறக்கைகளையும் பிடித்தார்கள். குறைஷி மக்கள் அனைவரும் மஸ்ஜிதுல் ஹராமில் கூடியிருந்தனர், பயம் கலந்த நம்பிக்கையுடன் நமது அன்புக்குரிய நபியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். ஏனெனில் அவர்கள் நமது தலைவர், நபியை அவமதித்திருந்தனர், அவரை அடிக்க முயன்றனர், அவரைக் கொல்ல முயன்றனர்! அவர்கள் அவருடைய அஸ்ஹாப்களை எல்லா வழிகளிலும் சித்திரவதை செய்திருந்தனர். அவர்கள் கழுத்தில் கயிறுகளைக் கட்டி இழுத்துச் சென்றனர். அவர்களை நெருப்பில் எறிந்து எரிக்க முயன்றனர். அவர்களின் மார்பில் சுடும் பாறைகளை வைத்து, அவர்கள் மயக்கமடையும் வரை சித்திரவதை செய்தனர். நெருப்பில் சூடாக்கப்பட்ட கம்பிகளை அவர்களின் உடல்களில் செருகினர். அவர்களை மூன்று ஆண்டுகள் உணவு அல்லது தண்ணீர் இல்லாமல் ஒரு சுற்றுப்புறத்தில் சிறைவைத்து, எல்லாவற்றையும் பறித்தனர். அவர்களின் கால்களை ஒட்டகங்களில் கட்டி வெவ்வேறு திசைகளில் இழுத்து, அவர்களைத் துண்டு துண்டாகக் கிழித்தனர். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவர்கள் அவர்களைத் தங்கள் தாயகத்திலிருந்து விரட்டியடித்தனர். இது போதாதென்று, அவர்களை முழுமையாக அழிக்க பலமுறை போரிட்டனர்.

இவை அனைத்தையும் மீறி, அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் இருந்தனர். ஏனெனில் அவர்களுக்கு முன்னால் அகிலங்களுக்கு அருளாக அனுப்பப்பட்ட கருணைக் கடல் இருந்தார். சிறிது நேரம் அவர்களைப் பார்த்த பிறகு, நமது அன்புக்குரிய நபி, “குறைஷி மக்களே, இப்போது உங்களைப் பற்றி நான் என்ன செய்வேன் என்று நினைக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், “நாங்கள் உம்மிடமிருந்து நன்மையை எதிர்பார்க்கிறோம், நன்மைக்காக நம்புகிறோம். ஏனெனில் நீர் ஒரு தாராளமான சகோதரர். நீர் ஒரு தாராளமான மற்றும் நல்ல சகோதரரின் மகன். நீர் எங்களை தோற்கடித்துவிட்டீர். நாங்கள் உம்மிடமிருந்து நன்மையை எதிர்பார்க்கிறோம்.” என்று பதிலளித்தனர்.

ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களைப் பார்த்து புன்னகைத்து, “நமக்கிடையேயான நிலைமை யூஸுஃப் அலைஹிஸ்ஸலாம் தம் சகோதரர்களிடம் கூறியதைப் போல இருக்கும். அவர் கூறியது போலவே நான் உங்களிடம் கூறுகிறேன், ‘இன்று, நீங்கள் செய்ததற்காக நான் உங்களைக் கணக்குக் கேட்க மாட்டேன் (உங்கள் தவறுகளை உங்கள் முகத்தில் வீச மாட்டேன்). அல்லாஹு தஆலா உங்களை மன்னிப்பானாக.’16 செல்லுங்கள். நீங்கள் சுதந்திரமானவர்கள்,” என்றார்கள்.

இந்த மாபெரும் கருணை கடினமான இதயங்களை மென்மையாக்கி, வெறுப்பை அன்பாக மாற்றியது. அகிலங்களின் தலைவர் அவர்களை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தபோது, அவர்கள் முஸ்லிம்களாக ஒன்று கூடினர்.

நமது அன்புக்குரிய நபி ஸஃபா குன்றின் மீது ஏறினார்கள், அங்குதான் அவர் முதன்முறையாகத் தம் நுபுவ்வத்தை குறைஷிகளுக்கு அறிவித்து, அவர்களை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தார்கள். மீண்டும் அங்கே, அவர் அனைத்து மக்காவாசிகள், இளைஞர்கள் மற்றும் முதியவர்கள், ஆண்கள் மற்றும் பெண்கள் ஆகியோரின் பைஅத்தை (உறுதிமொழியை) ஏற்றுக்கொண்டார்கள். இவ்வாறு, குறைஷிகள் முஸ்லிம்களாகி, அஸ்ஹாபுல் கிராமில் சேர்வதன் மூலம் கௌரவிக்கப்பட்டனர்.

ஆண்களுடன் உடன்படிக்கை செய்த பிறகு, பெண்களிடமிருந்தும் சில விஷயங்களில் வாக்குறுதிகள் எடுக்கப்பட்டன.17 அவற்றில் அல்லாஹு தஆலாவிற்கு இணை கற்பிக்காமல் இருப்பது, நமது தலைவர், நபியை மீறாமல் இருப்பது, திருடாமல் இருப்பது, தங்கள் கற்பை (இஃப்பத்) மற்றும் ஒழுக்கத்தைப் பாதுகாப்பது, அவதூறு (புஹ்தான்) கூறாமல் இருப்பது, பெண் குழந்தைகளைக் கொல்லாமல் இருப்பது ஆகியவை அடங்கும்.

நமது தலைவர், நபியின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) சமூகத்தில் இருந்த பெண்கள் இவை அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டு, வார்த்தைகளால் மட்டுமே சத்தியம் செய்தனர். ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் மீது பரக்கத்துக்காகவும், அவர்கள் மன்னிக்கப்படவும் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அபூ சுஃப்யானின் மனைவியும், ஹஸ்ரத் முஆவியாவின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) தாயாருமான ஹஸ்ரத் ஹிந்த் (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களில் இருந்தார், மேலும் அவர்களின் தலைவராகவும் செயல்பட்டார். பெண்களின் இந்த பைஅத்தின் போது, அவர் அவர்கள் சார்பாகப் பேசினார். (அவருடைய சத்தியம் மற்றும் அந்த மன்னிப்புப் பிரார்த்தனையைப் பெற்றதன் காரணமாக அவர் மறுமையை வென்றார் என்று பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. எந்தவொரு முஸ்லிம் பெண்ணும் இந்த நிபந்தனைகளை ஏற்று, அவற்றைக் கடைப்பிடித்தால், அவர் இந்த சத்தியத்தில் சேர்க்கப்பட்டவராகவும், இந்தப் பிரார்த்தனையிலிருந்து பயனடைபவராகவும் கருதப்படுவார்.)

முஸ்லிமான அனைவரும் தங்கள் வீடுகளில் இருந்த அனைத்து சிலைகளையும் உடைத்தனர். சுற்றியுள்ள கோத்திரங்களுக்கு இராணுவப் பிரிவுகள் அனுப்பப்பட்டு, அங்கிருந்த சிலைகளும் அழிக்கப்பட்டன. இவ்வாறு, சத்தியம் வந்தவுடன், அசத்தியம் ஒழிக்கப்பட்டது.

தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள்

இஸ்லாத்தின் ஆரம்ப நாட்கள் முதல் ஹிஜ்ரி எட்டாம் ஆண்டு வரை, பல்வேறு குற்றங்களுக்காக மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டவர்கள் இருந்தனர். ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), அவர்களின் பெயர்களை (பதினொரு ஆண்கள் மற்றும் ஆறு பெண்கள்) கூறி, “இந்த மக்களை நீங்கள் எங்கு கண்டாலும் கொல்லுங்கள்,” என்று கட்டளையிட்டார்கள். தண்டனை விதிக்கப்பட்ட ஆண்கள்: இக்ரிமா இப்னு அபீ ஜஹில், வஹ்ஷீ இப்னு ஹர்ப் ஹபஷீ, அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ ஸர்ஹ், ஹப்பார் இப்னு அஸ்வத், ஸஃப்வான் இப்னு உமைய்யா, கஅப் இப்னு ஸுஹைர், அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸபாரி, அப்துல் உஸ்ஸா இப்னு ஹதல், ஹுவைரிஸ் இப்னு முஆஸ், மகீஸ் இப்னு ஸபாபா மற்றும் ஹாரித் இப்னு துலா. பெண்கள்: ஹிந்த் பின்த் உத்பா, கரிதா, கரீதா, இப்னு ஹன்ஸலாவின் மற்றொரு ஜாரியா, ஸாரா, பனீ அப்துல் முத்தலிபின் ஜாரியா, மற்றும் உம்மு ஸஅத்.

கருணை பெற்றவர்கள்

ஹிந்த் பின்த் உத்பா: முஸ்லிமான பெண்களில், கொல்லப்பட வேண்டியவர்களின் பட்டியலில் இருந்த அபூ சுஃப்யானின் மனைவி ஹிந்தும் இருந்தார். ஆனால் அகிலங்களுக்கு அருளாக அனுப்பப்பட்ட நமது அன்புக்குரிய நபி, அவரையும் மன்னித்திருந்தார்கள். அவர் முஸ்லிம்களை சித்திரவதை செய்து துன்புறுத்தி வந்தார். ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா மற்றும் உஹுதின் மற்ற ஷஹீத்கள் அனுபவித்த கொடுமைகள் அவருடைய சொல்லால்தான் செய்யப்பட்டன. மக்கா வெற்றியின் நாளில், ஃபக்ருல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஸஃபா குன்றின் மீது ஏறி அமர்ந்தார்கள். ஹஸ்ரத் உமர் அல்-ஃபாரூக் அவருக்குக் கீழே அமர்ந்தார். முதலில் ஆண்களும், பின்னர் பெண்களும் வந்து, ஒவ்வொருவராக முஸ்லிம்களானார்கள். பெண்களில் ஹஸ்ரத் அலீயின் சகோதரி உம்மு ஹானீ மற்றும் ஹஸ்ரத் முஆவியாவின் தாய் ஹிந்த் ஆகியோர் இருந்தனர். அவர் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் பைஅத் செய்தார். அவர் பெண்கள் சார்பாக ரஸூலுல்லாஹ்வுடன் ஓர் உடன்படிக்கை செய்தார். அவர் ஒரு அழகான பிரார்த்தனையைப் பெற்றார்.

இக்ரிமா இப்னு அபீ ஜஹில்: அபூ ஜஹ்லின் மகன். அவர் கருணை பெற்ற ஆண்களில் ஒருவர். வெற்றியின் நாளில், அவர் ஒரு ஸஹாபியை ஷஹீதாக்கிவிட்டு யமனுக்குத் தப்பி ஓடினார். இந்தச் செய்தி ரஸூலுல்லாஹ்வை அடைந்தபோது, அவர் புன்னகைத்தார். அஸ்ஹாப்கள் இதைப் பற்றிக் கேட்டபோது, அவர், “இக்ரிமா, அவரால் ஷஹீதாக்கப்பட்டவருடன் கைகோர்த்து ஜன்னாவில் உலாவுகிறார்,” என்றார்கள். அவருடைய மனைவி உம்மு ஹகீம் பின்த் ஹாரித் இப்னு ஹிஷாம் பைஅத் அந்-நிஸாவில் (பெண்களின் உறுதிமொழி) முஸ்லிமாகி, இக்ரிமாவை மன்னிக்குமாறு ரஸூலுல்லாஹ்விடம் கேட்டார். அவர் உம்மு ஹகீமுடன் மக்காவிற்குத் திரும்பினார். அவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் சமூகத்திற்குச் சென்று மன்னிப்புக் கேட்டார். ரஸூலுல்லாஹ் தம் கைகளை விரித்து, அவர் மன்னிக்கப்பட வேண்டும் என்று கேட்டார்கள். முஸ்லிமான பிறகு, இக்ரிமா ரழியல்லாஹு அன்ஹு பெரும் முயற்சியையும் அர்ப்பணிப்பையும் காட்டினார். அவர் அஸ்ஹாபுல் கிராமின் வீரர்களில் ஒருவரானார். அவர் ஓமான் மற்றும் யமனில் போரிட்டு, யர்மூக் போரில் ஷஹீதாக்கப்பட்டார்.

வஹ்ஷீ இப்னு ஹர்ப் ஹபஷீ: அவர் உஹுத் கஸ்வாவில் ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவை (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஷஹீதாக்கியிருந்தார். முஸ்லிம்கள் அவரைக் கொல்ல மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தனர். உஹுதின் போது, ரஸூலுல்லாஹ் சில காஃபிர்களைச் சபித்தார்கள். அவர்கள் ஏன் வஹ்ஷீயைச் சபிக்கவில்லை என்று கேட்டபோது, அவர், “மிஃராஜ் இரவில், ஹம்ஸாவும் வஹ்ஷீயும் கைகோர்த்து ஜன்னாவில் நுழைவதைக் கண்டேன்,” என்றார்கள். மக்கா வெற்றியின் நாளில் வஹ்ஷீ தப்பி ஓடினார். வருத்தத்தால் நிரம்பி, அவர் தாயிஃப் மக்களுடன் மதீனாவில் உள்ள மஸ்ஜிதிற்கு வந்து ஸலாம் கூறினார். ரஸூலுல்லாஹ் அவருடைய ஸலாமிற்குப் பதிலளித்தார். அவர் முஸ்லிமானார். அவர் மன்னிக்கப்பட்டார். இருப்பினும், அவர் யமாமாவிற்குச் செல்லும்படி கட்டளையிடப்பட்டார். அவர் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் வெட்கம் உணர்ந்து, தலைகுனிந்து வாழ்ந்தார். அவர் மீண்டும் மதீனாவிற்கு வரவில்லை. ஈமான் கொண்ட பிறகு, அவர் தூய்மையானார். அவருடைய தரம் அனைத்து அவ்லியாக்களை விடவும் உயர்ந்தது.

ஹிஜ்ரி பதினொன்றாம் ஆண்டில், யமாமாவில் முர்தத்களுக்கு எதிராக மிகவும் கடுமையான போர் நடந்தது. முஸைலமாவின் படையிலிருந்து இருபதாயிரம் பேரும், ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீதின் வீரர்களிலிருந்து இரண்டாயிரம் பேரும் இறந்தனர். முஸ்லிம்கள் முதலில் சிதறினர். பின்னர் ஹஸ்ரத் வஹ்ஷீ வீரத்துடன் தாக்கி, ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவை ஷஹீதாக்கிய அதே ஈட்டியால் முஸைலமா அல்-கத்தாபைக் கொன்றார்.18 இதைக் கண்ட முஸ்லிம்கள் தாக்கி வெற்றி பெற்றனர். இவ்வாறு, ரஸூலுல்லாஹ் வஹ்ஷீயை அப்போது யமாமாவிற்கு அனுப்பியது ஒரு பெரும் அற்புதம் என்பது தெளிவாகியது. அவர் ஹிஜ்ரி பன்னிரண்டாம் ஆண்டில் நடந்த யர்மூக் போரிலும் கலந்து கொண்டு, ரோமானியர்களுக்கு எதிராக பெரும் வீரத்தைக் காட்டினார். அவர் ஹோம்ஸில் குடியேறினார். ஹஸ்ரத் உஸ்மானின் கிலாஃபத்தின் போது அவர் அங்கே காலமானார்.

“என் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ அந்த அல்லாஹு தஆலாவின் மீது சத்தியமாக, கியாமத் நாளில் ஷஹீத்கள் தங்கள் வாள்களை முதுகில் தரித்தவர்களாக வருவார்கள். அவர்கள் நூரினாலான சிம்மாசனங்களில் அமர்ந்திருப்பார்கள்.”
ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப்

குற்றம் செய்தோரின் மன்னிப்பை அவர் நளினமாக ஏற்பார்.
கருணை நிறைந்த உன்னத குணம் கொண்டவர் அவர், அந்த வள்ளன்மை ஊற்று.
செல்வத்தை விட வறுமையை விரும்பி, அதில் பெருமிதம் கொண்டார் அவர்,
ஆதரவற்றோருடன் அவர் நட்பு கொள்வார், அந்த வள்ளன்மை ஊற்று.
தம் ஆடைகளைத் தாமே தைப்பார், மரக்காலணிகளையும் அணிவார்,
நோயுற்றோரைச் சந்தித்து நலம் விசாரிப்பார், அந்த வள்ளன்மை ஊற்று.
தம் குடும்பத்திற்குத் தாமே சேவை செய்வார்,
எல்லாக் கஷ்டங்களையும் எளிதாக்குவார், அந்த வள்ளன்மை ஊற்று.
பருப்புக் கஞ்சியும் வாற்கோதுமை ரொட்டியும் மட்டுமே உள்ள உணவிற்கு அழைக்கப்பட்டாலும்,
விருந்தினராக ஏற்பார், அந்த வள்ளன்மை ஊற்று.
சில சமயம் ஒட்டகம் அல்லது குதிரை, சில சமயம் கோவேறு கழுதை அல்லது கழுதையில் சவாரி செய்வார்,
அந்த சுல்தான் சில சமயம் நடந்தும் செல்வார், அந்த வள்ளன்மை ஊற்று.