ஹுனைன் கஸ்வா
ஹுனைன் என்பது மக்காவிற்கும் தாயிஃபிற்கும் இடையிலான ஒரு பள்ளத்தாக்கு. இந்தப் போர் ஹவாஸின் கஸ்வா என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. நமது தலைவர், ஸர்வாருல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மக்காவைக் கைப்பற்றும் எண்ணத்துடன் மதீனாவிலிருந்து புறப்பட்டபோது, மக்காவைச் சுற்றியுள்ள ஹவாஸின் மற்றும் தஃகீஃப் என்ற இரண்டு பெரிய கோத்திரங்கள், முஸ்லிம்கள் தங்களுக்கு எதிராக அணிவகுத்து வருவார்கள் என்று நினைத்து போருக்குத் தயாராகத் தொடங்கினர். அகிலங்களின் தலைவர் மக்காவைக் கைப்பற்ற வந்திருப்பதை அறிந்ததும் அவர்கள் சற்று நிம்மதியடைந்தாலும், குறைஷிகளுக்குப் பிறகு நிச்சயமாகத் தங்கள் முறைதான் வரும் என்று நினைத்துத் தங்கள் தயாரிப்புகளைத் துரிதப்படுத்தினர். கூடுதலாக, அவர்கள், “நன்றாகப் போரிடும் ஒரு தேசத்தை முஸ்லிம்கள் இதுவரை எதிர்கொண்டதில்லை என்று நாங்கள் சத்தியம் செய்கிறோம். அவர் எங்களுக்கு எதிராக அணிவகுத்து வருவதற்கு முன்பு நாங்கள் அவருக்கு எதிராக அணிவகுத்துச் சென்று, போர் என்றால் என்ன என்பதைக் காட்டுவோம்,” என்றனர். ஹவாஸின் கோத்திரத்தின் தலைவரான மாலிக் இப்னு அவ்ஃப் தலைமையில் இருபதாயிரம் வீரர்கள் கொண்ட மிக வலிமையான படையுடன் அவர்கள் நடவடிக்கை எடுத்தனர். தங்கள் வீரர்களின் தைரியத்தை அதிகரிக்கவும், அவர்கள் சிரமத்தை எதிர்கொள்ளும்போது தப்பி ஓடுவதைத் தடுக்கவும் அவர்கள் தங்கள் மதிப்புமிக்க பொருட்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளை எல்லாம் அழைத்துச் சென்றனர்.
இந்தச் செய்தி விரைவில் மக்காவில் கேட்கப்பட்டது. இந்தச் செய்தி சரியானதா என்பதைத் தீர்மானிக்க நமது தலைவர் ஃபக்ருல் காயினாத் அப்துல்லாஹ் இப்னு அபீ ஹத்ரதை ஹவாஸின் கோத்திரத்திற்கு அனுப்பினார். ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் மாறுவேடமிட்டு எதிரிகளிடையே சென்றார். அவர்களின் கருத்துக்கள், செயல் முறை ஆகியவற்றை அறிந்து, உடனடியாக நிலைமையை நமது அன்புக்குரிய நபியிடம் தெரிவித்தார்.
நமது தலைவர் ரஸூல் அல்-அக்ரம் உடனடியாகத் தம் புகழ்பெற்ற அஸ்ஹாப்களை ஒன்று கூட்டினார். இருபது வயதான ஹஸ்ரத் அத்தாப் இப்னு அஸீதை மக்காவின் ஆளுநராக நியமித்துவிட்டு விரைவாகப் புறப்பட்டார். தம் பன்னிரண்டாயிரம் பேர் கொண்ட படை பலத்துடன், முஷ்ரிக் ஹவாஸின் மற்றும் தஃகீஃப் கோத்திரங்களை அவர்களின் தலைமையகங்களில் திடீர்த் தாக்குதல் நடத்த அவர் இலக்கு வைத்தார். முஜாஹித்களின் கொடியை ஹஸ்ரத் அலீ ஏந்தியிருந்தார்.1 ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீத் முன்னணிப் படைகளின் தளபதியாக இருந்தார்.2 அகிலங்களின் தலைவர் தம் தலைக்கவசத்தையும் இரண்டு அடுக்குக் கவசங்களையும் அணிந்து, துல்துல் என்ற தம் கோவேறு கழுதையில் சவாரி செய்தார். ஷவ்வால் மாதத்தின் பதினொன்றாம் நாள், அவர்கள் ஹுனைன் பள்ளத்தாக்கை அடைந்தனர். அன்று இரவு, நமது தலைவர் ஸர்வாருல் ஆலம் தம் படையைப் பரிசோதித்து, அதை போர் வியூகத்தில் நிறுத்தினார். காலை ஸலாத்தைத் தலைமை தாங்கி நடத்திய பிறகு, அவர் நடவடிக்கை எடுத்தார்.
முஷ்ரிக்குகளின் தளபதி இரவைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு, ஹுனைன் பள்ளத்தாக்கின் இரு சரிவுகளிலும் தன் படையை நிறுத்தி, பதுங்கித் தாக்குதல் நடத்த ஏற்பாடு செய்தான். தம் துருப்புகளுடன் முன்னணியில் இருந்த ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீத், பதுங்கியிருப்பதை அறியாமல், கணவாய்க்குத் தம் குதிரையை ஓட்டிச் சென்றார். விடியலின் மங்கல் ஒளி எதிரியைக் காணவிடாமல் தடுத்தது. திடீரென்று, ஆயிரக்கணக்கான அம்புகள் முஜாஹித்கள் மீது பொழியத் தொடங்கின. இந்த எதிர்பாராத அம்பு மழையிலிருந்து தப்பிக்க முஜாஹித்கள் பின்வாங்க வேண்டியிருந்தது.
இந்த விரைவான பின்வாங்கல், பின்னாலிருந்து வந்த வீரர்களின் வரிசையில் ஒரு முறிவை ஏற்படுத்தியது. அவர்களும் பின்வாங்கத் திரும்பியபோது, இருபதாயிரம் வீரர்கள் கொண்ட எதிரிப் படை பள்ளத்தாக்கிற்குள் கொட்டத் தொடங்கியது தெரிந்தது.
“என் ரப்பே, அவர்களை (பனீ முர்ரா கோத்திரத்தை) மழையால் நிறைவூட்டுவாயாக.”
ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப்
நமது அன்புக்குரிய நபி தாக்கும் முஷ்ரிக்குகளை நோக்கித் தனியாக முன்னோக்கி விரைந்தார்கள். ஹஸ்ரத் அப்பாஸ், ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர் மற்றும் சுமார் நூறு வீரமிக்க ஸஹாபாக்கள் மட்டுமே, தங்கள் உயிரைப் பணயம் வைத்து, நமது தலைவர் ரஸூல் அல்-அக்ரமை அடைந்தனர். அவர்கள் நமது அன்புக்குரிய நபிக்குத் தங்கள் உடல்களைக் கேடயமாகப் பயன்படுத்தினர். ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் அவருடைய கோவேறு கழுதையின் கடிவாளத்தைப் பிடித்திருந்தார், ஹஸ்ரத் சுஃப்யான் இப்னு ஹாரித் அவருடைய கோவேறு கழுதையின் அங்கவடியைப் பிடித்திருந்தார், அவரை மெதுவாக்கவும், நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் எதிரி அணிகளுக்குள் பாய்வதைத் தடுக்கவும் முயன்றனர். அகிலங்களின் தலைவர், அல்லாஹு தஆலாவின் மார்க்கம் மறைந்துவிடுமோ என்று வருத்தப்பட்டு, “அப்பாஸ்! அவர்களிடம், ‘மதீனா மக்களே! ஸமுரா மரத்தின் கீழ் பைஅத் செய்த ஸஹாபாக்களே!’ என்று அழையுங்கள்,” என்றார்கள். ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் பெரியவராகவும் கம்பீரமாகவும் இருந்தார். அவர் கத்தும்போது, அவருடைய குரல் வெகு தொலைவிலிருந்து கேட்கும். அவர் தம் முழு பலத்துடன் கத்தினார், “மதீனா மக்களே! ஸமுரா மரத்தின் கீழ் நமது நபியிடம் வாக்குறுதி அளித்த அஸ்ஹாப்களே, சிதறாதீர்கள்! இங்கே கூடுங்கள்!”. இதைக் கேட்டதும், அஸ்ஹாபுல் கிராம் திரும்ப விரும்பினர். இருப்பினும், அவர்களின் விலங்குகள் மிகவும் பயந்துபோய், அவர்களைத் திரும்புவதைத் தடுத்தன. இறுதியாக, அவர்கள் தங்கள் கவசங்கள், வாள்கள் மற்றும் ஈட்டிகளை எடுத்துக் கொண்டு, தங்கள் விலங்குகளிலிருந்து கீழே குதிக்க வேண்டியிருந்தது. அவர்கள் உடனடியாக நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வை அடைந்து, எதிரியுடன் கடுமையாகப் போரிடத் தொடங்கினர். அவர்கள் “அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!” என்ற இடி முழக்க ஒலிகளால் அவர்களைப் பயமுறுத்திக் கொண்டிருந்தனர். பத்ர், உஹத், ஹந்தக் மற்றும் கைபரில் பெரும் வீரத்தைக் காட்டிய அஸ்ஹாப்கள், குறிப்பாக ஹஸ்ரத் அலீ, அபூ துஜானா மற்றும் ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம் ஆகியோர், அசைக்க முடியாத வீரத்துடன் போரிட்டு, எதிரியை அழித்து, அவர்களைப் பின்னுக்குத் தள்ளினர்.
அகிலங்களின் தலைவர் தம் அஸ்ஹாப்கள் முழு மனதுடனும் ஆன்மாவுடனும் போரிடுவதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். அவருடைய பாக்கியம் பெற்ற உதடுகளிலிருந்து பிரார்த்தனை கேட்கப்பட்டது, “யா அல்லாஹ், எங்களுக்கு உமது உதவியை இறக்குவாயாக. நிச்சயமாக, அவர்கள் எங்களை வெல்வதை நீ விரும்பவில்லை.” அல்லாஹு தஆலாவிடம் அவர் செய்த துஆவிற்கு இடையில், நமது அன்புக்குரிய நபி தரையிலிருந்து ஒரு கைப்பிடி மணலை எடுத்து, “அவர்களின் முகங்கள் கறுத்துப் போகட்டும்,” என்று கூறி முஷ்ரிக்குகள் மீது வீசினார்கள். நமது அன்புக்குரிய நபியின் ஒரு அற்புதமாக, கண்கள் மணலால் நிரம்பாத எதிரி வீரர் எவரும் இருக்கவில்லை. வானவர்களும் உதவிக்கு வந்தனர். நமது தலைவர், நபி, “அல்லாஹு தஆலாவின் மீது சத்தியமாக, அவர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டுவிட்டனர்,” என்றார்கள். முஷ்ரிக்குகள் சிதறி ஓடத் தொடங்கியிருந்தனர். அவர்கள் திரும்பிப் பார்க்கும்போதெல்லாம், புகழ்பெற்ற ஸஹாபாக்கள் அவர்களைத் துரத்துவதைக் கண்டனர்; அவர்கள் போர்க்களத்திற்கு கொண்டு வந்த தங்கள் மனைவிகள், குழந்தைகள் மற்றும் சொத்துக்களை விட்டுவிட்டு முழு வேகத்தில் ஓடிக்கொண்டிருந்தனர். தப்பி ஓடியவர்களில் சிலர் தாயிஃப் கோட்டையில் அடைக்கலம் தேடினர்.3 அவர்களில் சிலர் நக்லா மற்றும் அவ்தாஸிற்குச் சென்றனர். அவர்கள் எழுபது இறந்தவர்களையும், ஆறாயிரம் கைதிகளையும், எண்ணற்ற பொருட்களையும் போர்க்களத்தில் விட்டுச் சென்றிருந்தனர்.
இந்த கஸ்வாவில், அல்லாஹு தஆலாவின் அனுமதியுடனும், நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பரக்கத்துடனும் வெற்றி மீண்டும் முஸ்லிம்களுக்குக் கிடைத்தது. நான்கு ஷஹீத்கள் இருந்தனர், சில ஸஹாபாக்கள் காயமடைந்தனர். ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீதும் காயமடைந்ததைக் கேட்டு, நமது அன்புக்குரிய நபி அவரிடம் சென்று, தம் பாக்கியம் பெற்ற கைகளால் அவருடைய காயத்தைத் தடவியபோது, காயம் உடனடியாகக் குணமடைந்தது.
அவ்தாஸ் படை
ஹுனைன் கஸ்வாவில் ஹவாஸின் முஷ்ரிக்குகள் பேரழிவிற்கு உள்ளான பிறகு, அவர்கள் அவ்தாஸில் கூடினர். ரஸூலுல்லாஹ் அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரியின் மாமாவான அபூ ஆமிர் தலைமையில் ஒரு படையை அவ்தாஸிற்கு அனுப்பினார். அவ்தாஸில் மீண்டும் கடுமையான மோதல்கள் நடந்தன. அபூ ஆமிர் ஷஹீதாக்கப்பட்டார். ஹஸ்ரத் அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரீ அவருடைய இடத்தைப் பிடித்து எதிரியைத் தோற்கடித்தார்.4 முஜாஹித்கள் பல கைதிகள் மற்றும் போர்ச் செல்வங்களுடன் திரும்பினர்.
கைதிகளில் ரஸூலுல்லாஹ்வின் பால்குடிச் சகோதரி ஷைமாவும் இருந்தார். அவர், “நான் உங்கள் நபியின் பால்குடிச் சகோதரி,” என்றார். அவர்கள் அவரை நம்பவில்லை. அவர்கள் அவரை ஒட்டகத்தில் ஏற்றி ரஸூலுல்லாஹ்வின் சமூகத்திற்குக் கொண்டு சென்றனர். ஷைமா தன் குழந்தைப் பருவத்தின் பல நினைவுகளை விரிவாகக் கூறினார். ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் தம் ரிதாவை (ஒரு மேலாடை போன்ற வெளிப்புற ஆடை) தரையில் விரித்து, அவரை அதில் அமர வைத்தார். அவரும் அமர்ந்து அழுதார்.5 அவர் ஹலீமா அம்மையார் மற்றும் அவருடைய தந்தையைப் பற்றிக் கேட்டார். அவர், “அவர்கள் நீண்ட காலத்திற்கு முன்பே இறந்துவிட்டனர்,” என்றார். இத்தகைய கருணையைக் கண்ட பிறகு, அவர் முஸ்லிமானார்.6 ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம், “நீர் விரும்பினால் எங்களுடன் தங்குவீர்.7 நீர் கவனிக்கப்படுவீர். நீர் விரும்பினால், நாங்கள் உம்மை உமது இடத்திற்கு அனுப்பலாம்,” என்றார்கள். “தாயகத்தை நேசிப்பது ஈமானின் ஒரு பகுதி,” என்ற ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபின்படி ஷைமா தன் தாயகத்தை விரும்பினார். பின்னர் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவரைப் பரிசுகளுடன்; ஒரு ஜாரியா, மூன்று அடிமைகள், சில ஒட்டகங்கள் மற்றும் ஆடுகளுடன் அவருடைய தாயகத்திற்கு அனுப்பி வைத்தார்கள்.
தாயிஃப் கஸ்வா
அகிலங்களின் சுல்தான் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஹுனைனிலிருந்து தாயிஃபிற்குத் தப்பி ஓடிய எதிரிக்கு எதிராக அணிவகுத்துச் சென்று ஒரு திட்டவட்டமான முடிவை விரும்பினார்கள். அவர்களின் தளபதி, மாலிக் பின் அவ்ஃப், தாயிஃபில் அடைக்கலம் தேடியவர்களில் ஒருவராக இருந்தார். மக்காவிற்கு அருகிலுள்ள இந்தக் கோட்டை, குஃப்ரின் (இறைமறுப்பின்) கடைசி ஆனால் வலிமையான கோட்டைகளில் ஒன்றாகும். நமது தலைவர், நபி ஹிஜ்ரத்திற்கு முன்பு தாயிஃபிற்கு வந்திருந்தார்கள், மேலும் அவர் அவர்களுக்கு ஒரு மாதம் உபதேசம் செய்தார்கள். இருப்பினும், தாயிஃப் மக்கள் அகிலங்களின் தலைவரை முன்னெப்போதும் இல்லாத சித்திரவதைகளுக்கும் கொடுமைகளுக்கும் உட்படுத்தியிருந்தனர். அவர்கள் அவருடைய பாக்கியம் பெற்ற பாதங்களைக் கூட இரத்தத்தால் நனைத்தனர். நமது தலைவர் தம் வாழ்வின் மிகவும் சோகமான மற்றும் வேதனையான நாட்களை இங்கே ஸைத் இப்னு ஹாரிதாவுடன் கழித்தார்.
கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவின் இரவுக் காட்சி
“அதில் (கஃபாவில்) தெளிவான அத்தாட்சிகள் இருக்கின்றன. இப்ராஹீம் நின்ற இடம் (மகாமு இப்ராஹீம்) இருக்கின்றது. மேலும் எவர் அதில் நுழைகிறாரோ அவர் (எத்தகைய ஆபத்துகளிலிருந்தும்) பாதுகாப்புப் பெற்றவராவார். மனிதர்களில் எவருக்கு (அந்த) ஆலயத்திற்குச் சென்றுவர சக்தி இருக்கிறதோ, அத்தகையோர் அல்லாஹ்விற்காக அவ்வீட்டை ஹஜ் செய்வது அவர்கள் மீது கடமையாகும்.”
ஆல இம்ரான்: 97
கூறுகிறார் மௌலானா காலித், உமது உண்மையான அபிமானி,
யா அகிலங்களின் சுல்தானே, யா பூமியின் நேசரே!
உம்மிடமிருந்து எனக்கு ஒரு உயிர் உள்ளது, அது உமது அன்பளிப்பு எனக்கு,
தியாகம் செய்ய ஒரு உயிரைக் கொண்டு வந்தேன் என்று கூட என்னால் சொல்ல முடியாது.
மௌலானா காலித் அல்-பஃக்தாதீ
ஹிஜ்ரி எட்டாம் ஆண்டு ஷவ்வால் மாதத்தில், நமது அன்புக்குரிய நபி ஹுனைன் கஸ்வாவின் போர்ச் செல்வங்களை ஜிரானாவில் விட்டுவிட்டு தாயிஃபிற்குப் புறப்பட்டார்கள். அவர் ஹஸ்ரத் காலித் இப்னு வலீதை முன்கூட்டியே அனுப்பினார்.8 பின்னர் அவரும் அவருடைய புகழ்பெற்ற அஸ்ஹாப்களும் தாயிஃபிற்கு முன் வந்தனர். தஃகீஃப் கோத்திரம் தங்கள் கோட்டையில் ஏராளமான உணவைச் சேமித்து வைத்திருந்தது. அஸ்ஹாபுல் கிராம் வருவதைக் கண்டதும், அவர்கள் வாயில்களை மூடிவிட்டுத் தங்கள் பாதுகாப்பைத் தொடங்கினர். கோட்டையை அணுகிய முஜாஹித்கள் மீது அம்புகளை எய்து அவர்கள் பதிலளித்தனர். போர் இப்படியே தொடர்ந்தது. தாயிஃப் மக்கள் கோட்டையை விட்டு வெளியேறி களத்தில் நேருக்கு நேர் போரிடத் துணியவில்லை.
அஸ்ஹாபுல் கிராமில் சிலர் கவண் மூலம் கோட்டைக்குள் கற்களை வீசப் பரிந்துரைத்தனர். நமது தலைவர், நபி இதை அங்கீகரித்து, தப்பாபா என்ற கவண்களைக் கட்டச் சொன்னார்கள். அவற்றைக் கொண்டு முஷ்ரிக்குகள் மீது கற்களை வீசி முற்றுகையைத் தொடர்ந்தார். அஸ்ஹாபுல் கிராம் கூடிய விரைவில் கோட்டையைக் கைப்பற்ற முழு பலத்துடன் உழைத்துக் கொண்டிருந்தனர். கோட்டை மிகவும் வலுவாக இருந்ததால் வெற்றி தடைபட்டது. இதற்கிடையில், பன்னிரண்டு ஸஹாபாக்கள் ஷஹாதத்தை அடைந்திருந்தனர். அபூ சுஃப்யான் இப்னு ஹர்ப் வீரமாகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, அவருடைய கண்களில் ஒன்று அதன் குழியிலிருந்து வெளியே வந்தது.9 ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), “அபா சுஃப்யான்! எதை நீர் விரும்புகிறீர்? நீர் விரும்பினால், நான் உமக்காகப் பிரார்த்தனை செய்வேன், உமது கண் மாற்றப்படும். நீர் விரும்பினால், அல்லாஹு தஆலா உமக்கு ஜன்னாவில் ஒரு கண்ணைக் கொடுப்பான்,” என்றார்கள். அபூ சுஃப்யான், “யா ரஸூலல்லாஹ்! எனக்கு ஜன்னாவில் ஒரு கண் கொடுக்கப்பட வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன்,” என்று பதிலளித்து, தம் உள்ளங்கையில் இருந்த கண்ணைத் தரையில் வீசினார்.10
முற்றுகையின் இருபதாம் நாளை நோக்கிய ஒரு இரவில், நமது தலைவர் ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தம் கனவில், தமக்கு அன்பளிப்பாகக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு கோப்பை வெண்ணெய் ஒரு சேவலால் கொத்தப்பட்டு தரையில் சிந்தியதைக் கண்டார்கள். இந்தக் கனவை இந்த ஆண்டு தாயிஃபைக் கைப்பற்ற முடியாது என்பதற்கான அறிகுறியாக விளக்கி, அவர் முற்றுகையை நிறுத்தினார்.
எட்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, தம்மைச் சித்திரவதை செய்த தாயிஃப் மக்களைப் பற்றி வானவர் அவரிடம், “நீர் அனுமதித்தால், நான் அந்த மலைகளை அவர்கள் தலை மீது திருப்புவேன்,” என்று கூறியபோது, கருணைக் கடலான நமது அன்புக்குரிய நபி, “நான் அகிலங்களுக்கு அருளாக அனுப்பப்பட்டுள்ளேன். நான் விரும்புவதெல்லாம், அல்லாஹு தஆலா இந்த முஷ்ரிக்குகளின் முள்ளந்தண்டுகளிலிருந்து, அல்லாஹு தஆலாவிற்கு எந்த இணையையும் கற்பிக்காமல் வணங்கும் ஒரு தலைமுறையை உருவாக்க வேண்டும் என்பதுதான்,” என்று பதிலளித்தார்கள். மீண்டும், அவர் கருணை காட்டி, “என் ரப்பே! தஃகீஃப் மக்களுக்கு நேர்வழியைக் காட்டுவாயாக! அவர்களை எங்களிடம் கொண்டு வருவாயாக,” என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.
நமது தலைவர் ஹபீப் அல்-அக்ரம் தம் அஸ்ஹாபுகளுடன் தாயிஃபை விட்டுப் புறப்பட்டு, ஹுனைனில் கைப்பற்றப்பட்ட கைதிகள் மற்றும் போர்ச் செல்வங்கள் சேகரிக்கப்பட்டிருந்த ஜிரானாவிற்கு வந்தார்கள். ஆறாயிரம் கைதிகளுக்கு மேலாக, இருபதாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கால்நடைகள், நாற்பதாயிரம் ஆடுகள் மற்றும் செம்மறியாடுகள், எண்ணற்ற நகைகள் போர்ச் செல்வங்களாகக் கைப்பற்றப்பட்டிருந்தன. அவர் அவற்றை உரிய முஜாஹித்களுக்குப் பகிர்ந்தளித்திருந்தார்.
அப்போது, ஹவாஸின் கோத்திரத்திலிருந்து ஒரு தூதுக்குழு சந்திப்பைக் கோருவதாக அறியப்பட்டது. நமது அன்புக்குரிய நபி அவர்களை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். தூதுக்குழு அனைத்து ஹவாஸின் கோத்திரமும் இஸ்லாத்தைத் தழுவியதாக அறிவித்தபோது, அகிலங்களின் தலைவர் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். இதன் பேரில், அவர் உடனடியாகத் தம் பங்கிற்கு ஒதுக்கப்பட்ட கைதிகளை விடுவித்து அவர்களைத் திருப்பி அனுப்பினார். அஸ்ஹாபுல் கிராம் நமது அன்புக்குரிய நபியைப் பின்பற்றினர். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் கருணை ஒரே நேரத்தில் ஆறாயிரம் கைதிகளின் சுதந்திரத்திற்குக் காரணமானது.
இந்தச் செய்தி தாயிஃபில் அடைக்கலம் தேடிய ஹவாஸின் கோத்திரத்தின் தலைவர் மாலிக் இப்னு அவ்ஃபை அடைந்தபோது, அவரும் வந்து முஸ்லிமானார். நமது தலைவர், நபி அவருக்குப் பல பரிசுகளை வழங்கினார்கள்.11
அங்கே செய்வதற்கு வேறு எதுவும் இருக்கவில்லை. அங்கே பதின்மூன்று நாட்கள் தங்கிய பிறகு, ஒரு புதன்கிழமை இரவு, நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் உம்ராவின் நிய்யத்துடன் இஹ்ராம் அணிந்தார்கள். வழக்கம் போல், அகிலங்களின் சுல்தான் தம் அஸ்ஹாபுகளுடன் வெற்றி வீரராக மக்காவிற்கு வந்தார்கள். அவர் கஃபாவைத் தவாஃப் செய்து தம் உம்ராவை நிறைவேற்றினார்கள். அவர் அத்தாப் இப்னு அஸீதை ஹஜ்ஜை மேற்பார்வையிடும் பொறுப்புடன் (அமீருல் ஹஜ்) மக்காவின் ஆளுநராக நியமித்தார்.12 அவர் குர்ஆன் அல்-கரீம் மற்றும் மார்க்க விவகாரங்களைக் கற்பிக்க ஹஸ்ரத் அபூ மூஸா அல்-அஷ்அரியையும் மக்காவில் நியமித்தார்.13 அவர் அபூ சுஃப்யான் இப்னு ஹர்பை யமனில் உள்ள நஜ்ரானின் ஆளுநராக நியமித்தார். அவர் கஸீர் இப்னு அப்துல்லாஹ்வை அவருடைய உதவியாளராக நியமித்தார்.
மீதமுள்ள போர்ச் செல்வங்கள் அங்கே விநியோகிக்கப்பட்டன. பின்னர், அவர் தம் புகழ்பெற்ற அஸ்ஹாபுகளுடன் மீண்டும் புறப்பட்டு, துல்கஃதாவின் இறுதியில் மதீனாவை வந்தடைந்தார். அவர்கள் ரமழான் அஷ்-ஷரீஃபின் பத்தாம் நாள் புதன்கிழமை மதீனாவிலிருந்து புறப்பட்டிருந்தனர். இந்தப் பயணம் சுமார் மூன்று மாதங்கள் நீடித்தது.
“ஒடுக்கப்பட்டவரின் சாபத்திற்கு அஞ்சுங்கள். ஏனெனில், ஒடுக்கப்பட்டவரின் பிரார்த்தனைக்கும் ஹக் தஆலாவிற்கும் இடையில் எந்தத் திரையும் இல்லை.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்
ஒரு நாள், நான் துயரமான சிந்தனைக் கடலில் அலைந்து திரிந்தேன்,
என்ன செய்கிறேன் என்று அறியாமல், என்னையே இழந்தேன்,
என் பாவங்களை நினைத்து, என் முடிவைக் கண்டு அஞ்சினேன்,
உமது வழித்தோன்றல் ஒருவர் இந்தக் கவிதையைக் கூறுவதைக் கேட்டேன்.
நீர் அஹ்மதும் மஹ்மூதும் முஹம்மதும் ஆவீர், என் தலைவரே,
ஹக்கினால் எங்களுக்காக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சுல்தான் நீர், என் தலைவரே.
நாங்கள் நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறோம், விரக்தியால் அழுவதில்லை.
ஈமானின் மூலதனத்தை நாங்கள் பாழாக்குவதில்லை.
உமது வாசல் இருக்கையில் மற்றவரிடம் அடைக்கலம் தேடுவதில்லை.
உம்மால் நாங்கள் மற்றவரை நோக்கத் தேவையில்லை.
நீர் அஹ்மதும் மஹ்மூதும் முஹம்மதும் ஆவீர், என் தலைவரே,
ஹக்கினால் எங்களுக்காக உறுதிப்படுத்தப்பட்ட சுல்தான் நீர், என் தலைவரே.
ஷைக் ஃகாலிப்
ஹிஜ்ரி எட்டாம் ஆண்டில் நடந்த சில நிகழ்வுகள்
பனீ ஸஃலபாவைச் சேர்ந்த நான்கு பேர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் சமூகத்திற்கு வந்தனர். அவர்கள், “எங்கள் மக்கள் எங்களை அனுப்பினார்கள். ஒருவர் ஹிஜ்ரத் செய்யாவிட்டால், அவருடைய ஈமான் முழுமையடையாது என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டோம்,” என்றனர். அவர், “நீங்கள் எங்கிருந்தாலும், தக்வாவின் (இறையச்சத்தின்) பாதையில் நிலைத்திருங்கள்; நீங்கள் ஹிஜ்ரத் செய்யாவிட்டாலும் அதனால் எந்தத் தீங்கும் இல்லை. அது உங்கள் மார்க்கத்திற்கோ தேசத்திற்கோ சேதம் விளைவிக்காது,” என்றார்கள். பின்னர் அவர் அவர்களை ரம்லா பின்த் ஹாரிதின் வீட்டிற்கு அனுப்பி விருந்தளித்தார். அவர் அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் நான்கு ஓக்கா வெள்ளி கொடுத்து வீட்டிற்குச் செல்ல அனுமதித்தார்.
அதே ஆண்டில், ரஸூலுல்லாஹ்வின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மகள் ஸைனப் காலமானார். அவர்கள் அவருக்காக ஒரு சந்தாக்கை (பிரேதத்தை சுமந்து செல்லும் பெட்டி) செய்தார்கள். இஸ்லாத்தில் முதல் சந்தாக்கு அவருக்காகவே செய்யப்பட்டது. அவர் அபுல் ஆஸின் மனைவியாவார். பத்ர் காலத்தில் அவரை மக்காவிலிருந்து மதீனாவிற்கு அனுப்பி வைத்தபோது, வழியில், ஹப்பார் என்பவன் ஹஸ்ரத் ஸைனபின் ஒட்டகத்தின் மீது ஈட்டியை எறிந்தான். அவர் ஒட்டகத்திலிருந்து விழுந்து, தம் குழந்தை கருச்சிதைவான பிறகு நோய்வாய்ப்பட்டார். இவ்வாறு தொடர்ந்து நோய்வாய்ப்பட்டிருந்த அவர் அதன் காரணமாகக் காலமானார், தம் பின்னால் இரண்டு குழந்தைகளை விட்டுச் சென்றார்.
அந்த ஆண்டு, துல்ஹஜ் மாதத்தில், ரஸூலுல்லாஹ்வின் மகன் இப்ராஹீம் பிறந்தார். அவருடைய தாய் மாரியா அம்மையார் ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹா ஆவார். அபூ ராஃபி வந்து நற்செய்தியைக் கூறினார். அவருக்காக அவர் ஓர் அடிமையை விடுவித்தார். அவர் அகீகாவாக ஓர் ஆட்டை அறுத்தார். அவர் இப்ராஹீமின் தலையை மழித்து, அவருடைய முடியின் எடைக்குச் சமமான வெள்ளியை ஸதகாவாகக் கொடுத்தார்.
ஹிஜ்ரி ஒன்பதாம் ஆண்டில் நடந்த முக்கிய நிகழ்வுகள்
ஹிஜ்ரி ஒன்பதாம் ஆண்டில், முஹர்ரம் மாதத்தின் தொடக்கத்தில், அகிலங்களின் தலைவர் கோத்திரங்களுக்கு ஸகாத் அதிகாரிகளை (ஆமில், ஸாஈ) நியமித்தார். முடிந்தவரை, ஒவ்வொரு கோத்திரத்திற்கும் அதிலிருந்து ஒரு உறுப்பினரான ஆமில் வழங்கப்பட்டார். அவர் இப்னு ஹஸீப் அல்-அஸ்லமீயை அஸ்லம் மற்றும் ஃகஃப்பாருக்கும், அப்பாத் இப்னு பிஷ்ரை பனீ ஸலீம் மற்றும் முஸைனாவிற்கும், அம்ர் இப்னு ஆஸை ஃபஸாராவிற்கும், தஹ்ஹாக் இப்னு ஸினானை பனீ கிலாபிற்கும், ராஃபி இப்னு மக்னத் அல்-ஜுஹ்னியை ஜுஹைனாவிற்கும், பிஷ்ர் இப்னு சுஃப்யான் காபியை பனீ காப் மற்றும் பனீ தமீமிற்கும் அனுப்பினார்.
ஓர் ஆண்டுக்குப் பிறகு, தாயிஃப் மக்கள் முஸ்லிம்களாவதற்காக, ஆறு பேர் கொண்ட ஒரு தூதுக்குழுவை மதீனாவிற்கு, நமது அன்புக்குரிய நபியின் சமூகத்திற்கு அனுப்பினர். அகிலங்களின் தலைவர் ஓராண்டுக்கு முன்பு தாயிஃபை விட்டுப் புறப்பட்டபோது, அவர், “என் ரப்பே! தஃகீஃப் மக்களுக்கு நேர்வழியைக் காட்டுவாயாக, அவர்களை எங்களிடம் கொண்டு வருவாயாக,” என்று பிரார்த்தனை செய்திருந்தார்கள். இப்போது, தஃகீஃப் மக்கள் முஸ்லிம்களாக வந்திருந்தனர். அவர்கள் முஸ்லிம்களானதில் நமது தலைவர் ரஸூல் அல்-அக்ரம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தார். அவர் அவர்களுக்குச் சில சலுகைகளை வழங்கி, அவர்களைத் தாயிஃபிற்கு அனுப்பினார். அவர் ஹஸ்ரத் உத்மான் இப்னு அபில் ஆஸை அவர்களின் ஆளுநராக நியமித்தார்.14
“யா அல்லாஹ்! இந்த ஹஜ்ஜை எனக்காக, ரியாவோ (முகஸ்துதி, பகட்டு) புகழோ இல்லாத, ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட ஹஜ்ஜாக ஆக்குவாயாக.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்
நஜ்ஜாஷியின் மரணம்
அது ஹிஜ்ரி ஒன்பதாம் ஆண்டு ரஜப் மாதம். ஒரு நாள், நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் தம் அஸ்ஹாபிடம், “இன்று, உங்கள் பக்தியுள்ள சகோதரர்களில் ஒருவர் இறந்துவிட்டார். தயவுசெய்து எழுந்து அவருடைய ஜனாஸா ஸலாத்தைத் தொழுங்கள்,” என்றார்கள். நமது தலைவர், நபி இமாமாக நின்று, இறந்தவர் இல்லாத நிலையில் ஜனாஸா ஸலாத்தைத் தலைமை தாங்கி நடத்தினார்கள். பின்னர் அவர், “உங்கள் சகோதரர் அஷ்ஹமா, நஜ்ஜாஷிக்காக நாங்கள் அல்லாஹு தஆலாவிடம் மன்னிப்புக் கேட்டோம்,” என்றார்கள்.
சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, அபிசீனியாவிலிருந்து வந்த செய்தியுடன், நஜ்ஜாஷி அஷ்ஹமா இறந்துவிட்டார் (ரஹ்மத்துல்லாஹி தஆலா அலைஹி) என்பது தெரியவந்தது. அது நமது தலைவர், நபி மதீனாவில் ஜனாஸா ஸலாத்தைத் தலைமை தாங்கி நடத்திய நாளுடன் ஒத்துப்போனது.15
என் உயிர் உமக்காக அர்ப்பணமாகட்டும்,
முஹம்மதே, பெயர் அழகானவரே, சுயம் அழகானவரே,
தம்முடைய இந்தக் குற்றமுள்ள அடிமைக்காக அவர் பரிந்துரைப்பார் என்று நம்புகிறேன்,
முஹம்மதே, பெயர் அழகானவரே, சுயம் அழகானவரே.
முஃமின்களாக இருப்பவர்களுக்குப் பல கஷ்டங்கள் உண்டு,
அவர்களின் மகிழ்ச்சியும் ஆனந்தமும் ஆகிரத்தில் உள்ளது,
அவர் பதினெட்டாயிரம் உலகங்களின் முஸ்தஃபா ஆவார்,
முஹம்மதே, பெயர் அழகானவரே, சுயம் அழகானவரே.
அவர் ஏழு வானங்களையும் சுற்றி வந்தவர்,
குர்ஸியைக் கடந்து சென்றவர்.
மிஃராஜில் தம் உம்மத்திற்காகக் கேட்டவர்,
முஹம்மதே, பெயர் அழகானவரே, சுயம் அழகானவரே.
யூனுஸுக்கு உம்மை இன்றி இரு உலகங்களில் என்ன வேலை,
நிச்சயமாக நீர் உண்மையான நபி, சந்தேகமின்றி,
உம்மைப் பின்பற்றாதவர்கள் காஃபிர்களாக இறப்பார்கள்,
முஹம்மதே, பெயர் அழகானவரே, சுயம் அழகானவரே.
