மெதுவாக

இஸ்ராயீல் உன்னிடம் வரும்போது,
கால்களும் கைகளும் மெதுவாக உடையும்.
மவ்லா மார்க்கத்தையும் ஈமானையும் வழங்குவானாக,
உன் கண்களிலிருந்து ஒரு வெள்ளம் மெதுவாகப் பாயும்.
உயரப் பறக்கும் இதயம் ஒரு நாள் சோர்வடையும்,
அதற்கு ஒரு தராசு ஒரு நாள் அமைக்கப்படும்.
ஒவ்வொருவரும் செய்தது ஒரு நாள் கேட்கப்படும்,
யா ரப்பே, நாக்கு மெதுவாக அசையுமா?
நீ எப்போதும் உன் நஃப்ஸுக்குக் கீழ்ப்படிந்தாய், தவ்பா செய்யவில்லை,
நீ கண்டதை உண்டாய், நன்றி செலுத்தவில்லை.
இறுதியாக, நீ இந்தக் கரிய மண்ணுக்கு வந்தாய்,
உன் கைகள் உலகிலிருந்து மெதுவாக விலகும்.
அவர்கள் உன் கப்ரில் ஒரு கல் வைப்பார்கள்,
நீ ஒரு பிடி மண்ணில் உன் தலையை வைப்பாய்.
தந்தை மகனைக் காண மாட்டான், சகோதரன் தன் சகோதரனை,
அது திரும்பாது; பாதை மெதுவாகச் செல்லும்.
அவர்கள் காஃபூருடன் வெதுவெதுப்பான நீரை வைப்பார்கள்,
அவர்கள் அந்த மென்மையான உடலை முழுவதுமாக உரிப்பார்கள்.
உன் அண்டை வீட்டார் உன் மரணத்தைக் கேட்பார்கள்,
உன் நண்பர்கள் மெதுவாகத் திரும்பிச் செல்வார்கள்.