நமது தலைவர், நபியவர்களின் சில ஸவாஇத் ஸுன்னாக்கள்

நமது நபி தூய்மைக்கும் ஒழுங்கிற்கும் கொடுத்த முக்கியத்துவம்

நமது தலைவர், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தூய்மை, ஒழுங்கமைப்பு மற்றும் ஒழுங்கிற்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்கள்.

அவர் எல்லாவற்றையும் வலது பக்கத்திலிருந்தும் தனது வலது கையாலும் தொடங்க விரும்பினார்.6 ஆனால் அவர் கழிப்பறையில் கழுவுவதற்குத் தனது இடது கையைப் பயன்படுத்தினார். முடிந்தபோதெல்லாம், அவர் எல்லாவற்றையும் ஒற்றைப்படை எண்களில் செய்வார். அவர், “யாருக்கு முடி இருக்கிறதோ, அவர் அதை நன்கு கவனித்துக்கொள்ள வேண்டும்!” என்பார்.

ஒருமுறை, நமது நபி மஸ்ஜிதில் இருந்தபோது, கலைந்த முடியும் தாடியுமாக ஒருவர் உள்ளே வந்தார். நமது பிரியமான நபி, “அவரது முடியை ஒழுங்குபடுத்த ரோஜா எண்ணெய் இல்லையா?” என்று கேட்டுவிட்டு, உடனடியாக வெளியே சென்று தனது முடியையும் தாடியையும் ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும் என்று தனது கையால் சைகை செய்தார். அந்த நபர் அவ்வாறு செய்துவிட்டுத் திரும்பியபோது, நமது நபி, “உங்களில் ஒருவர் இப்படி வருவது சிறந்ததா, அல்லது ஷைத்தானைப் போல கலைந்த முடியும் தாடியுமாக வருவது சிறந்ததா?” என்றார்கள்.

அவர் பயணம் செய்யும்போது கூட, ஒரு புட்டியில் எண்ணெய் கொண்டு வருவார். அவர் எண்ணெய் தடவும்போது, முதலில் தனது தலையில் ஒரு தலைப்பாகையை அணிந்து, அதன் மேல் தனது தலைக்கவசத்தை வைப்பார். இந்த வழியில், எண்ணெய் கவனிக்கப்படாது.

நமது நபி ஒரு நாளைக்கு இரண்டு முறை தனது தாடியை வாருவார்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் கூறினார், “ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் அடிக்கடி தனது அருள்நிறைந்த முடியில் ரோஜா எண்ணெயைத் தடவி, தனது அருள்நிறைந்த தாடியை நீரால் ஈரப்படுத்தி வாருவார்கள்.”7

நமது தலைவர், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தனது அருள்நிறைந்த தாடியை அதன் நீளத்திலிருந்தும் பக்கங்களிலிருந்தும் சிறிது வெட்டுவார்கள். வெள்ளிக்கிழமை ஸலாத்திற்குச் செல்வதற்கு முன்பு, அவர் தனது அருள்நிறைந்த மீசையை வெட்டி, தனது அருள்நிறைந்த நகங்களை வெட்டுவார். அவர் முஸ்லிம்களையும் தங்கள் மீசையைக் குறைக்கும்படி கட்டளையிட்டார்.

நமது நபி கண்ணாடியில் பார்க்கும்போதெல்லாம், அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்து, “யா அல்லாஹ்! நீ என் தோற்றத்தை அழகாகப் படைத்ததைப் போலவே, என் அஃக்லாக்கையும் அழகாக்குவாயாக” என்பார்.

நமது நபி உறங்கச் செல்வதற்கு முன்பு ஒவ்வொரு இரவும் மூன்று முறை தனது அருள்நிறைந்த கண்களுக்கு குஹ்ல் (சுர்மா) இடுவார். அவர் தனது அருள்நிறைந்த வலது கண்ணுக்கு மூன்று முறையும், தனது அருள்நிறைந்த இடது கண்ணுக்கு இரண்டு முறையும் குஹ்ல் இடுவார். அவர், “உங்கள் கண்களுக்கு குஹ்ல் இடுங்கள்! ஏனென்றால் அது கண்களைப் பளபளப்பாக்குகிறது மற்றும் முடியை (கண் இமைகளை) அதிகரிக்கிறது”8 என்பார்.

இஸ்லாத்தின் அறிஞர்கள், ஒரு ஆண் மருத்துவ நோக்கங்களுக்காக குஹ்ல் இடுவது ஆகுமானது என்றும், ஆனால் அலங்காரத்திற்காக இடுவது ஆகுமானதல்ல என்றும் கூறியுள்ளனர். ஜமால் (அழகு) மற்றும் ஸீனத் (அலங்காரம்) என்ற வார்த்தைகளை ஒன்றோடொன்று குழப்பிக்கொள்ளக்கூடாது. ஜமால் என்பது அசிங்கத்தை நீக்குவது, ஒருவரின் கண்ணியத்தைப் பாதுகாப்பது மற்றும் அல்லாஹு தஆலாவிற்கு நன்றி செலுத்த அருட்கொடைகளைக் காட்டுவது என்பதாகும். தற்பெருமைக்காக அல்லது பெருமைக்காக அருட்கொடைகளைக் காட்டுவது ஜமால் அல்ல, அது கிப்ர் (பெருமை).

“எனக்கு யமனின் திசையிலிருந்து கருணை காற்று வீசுவதை உணர்கிறேன்.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் மிஸ்வாக் (அராக் மரத்தின் குச்சிகளிலிருந்து தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு இயற்கை பல் துலக்கி) பயன்படுத்துவதற்கு மிகுந்த முக்கியத்துவம் கொடுத்தார். அவர் அதை எப்போதும் தன்னுடனே வைத்திருப்பார். அவர், “அராக் மரத்தின் குச்சியைக் கொண்டு மிஸ்வாக் செய்யுங்கள்!” என்பார். அது வாய்க்கு ஒரு இனிமையான நறுமணத்தைக் கொடுக்கிறது. நமது நபி, “அது எனது ஸுன்னாவும், எனக்கு முந்தைய நபிமார்களின் ஸுன்னாவும் ஆகும்!” என்றார்கள்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள்:

“என் உம்மத்திற்குச் சிரமத்தை ஏற்படுத்தாது என்றால், ஒவ்வொரு ஸலாத்திற்கு முன்பும் மிஸ்வாக் பயன்படுத்தும்படி நான் அவர்களுக்குக் கட்டளையிட்டிருப்பேன்!” 9என்றார்கள்.

“மிஸ்வாக் பயன்படுத்துவதை நான் வன்மையாகப் பரிந்துரைக்கிறேன்!”
“மிஸ்வாக் வாயின் தூய்மையும் என் ரப்பின் திருப்தியுமாகும்!”

நமது பிரியமான நபியவர்கள் தமது வீட்டிற்குள் நுழைந்ததும் செய்த முதல் காரியம், மிஸ்வாக் கொண்டு தமது அருள்நிறைந்த பற்களைத் தூய்மைப்படுத்தியதுதான். தம்முடன் மிஸ்வாக் இல்லாமல் அவர் உறங்கச் செல்லமாட்டார், அத்துடன் அவர் விழித்தெழுந்ததும், முதலில் மிஸ்வாக் கொண்டு தமது பற்களைத் தூய்மைப்படுத்துவார். இரவின் மூன்றில் இரண்டு பகுதி கடந்த பிறகு தொழப்படும் தஹஜ்ஜுத் ஸலாத்திற்காக எழும்போதும் அவர் தமது அருள்நிறைந்த பற்களை மிஸ்வாக் கொண்டு தூய்மைப்படுத்துவார்.10

நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) கூறினார்கள், “நபி அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் விழித்தெழும் எந்த இரவிலோ அல்லது பகலிலோ, வுழூ செய்வதற்கு முன்பு மிஸ்வாக் பயன்படுத்தாமல் இருந்ததே இல்லை!”

நமது பிரியமான நபியின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மகன் இப்ராஹீம் வஃபாத்தானார். அவர் அடக்கம் செய்யப்படும்போது, செங்கற்களில் ஒன்று கோணலாக வைக்கப்பட்டது. நமது நபியவர்கள் தலையிட்டு அதை நேராக்கினார்கள். செங்கல் கோணலாக இருப்பது மய்யித்திற்கு நன்மையோ தீமையோ தராது, ஆனால் ஒழுங்கற்ற காரியங்கள் தமக்கு மன உளைச்சலைத் தருகின்றன என்று அவர் விளக்கினார்கள்.

நமது தலைவரின், நபியின் அருள்நிறைந்த இல்லம்

நமது பிரியமான நபியவர்கள் மதீனாவில் தமது மஸ்ஜிதைக் கட்டியபோது, மஸ்ஜிதிற்கு அருகில் செங்கற்களால் இரண்டு அறைகளைக் கட்டி, அவற்றை பேரீச்சை மரக்கட்டைகளாலும் கிளைகளாலும் மூடினார்கள். மஸ்ஜித் அஷ்-ஷரீஃப் கட்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்தபோது, ஆயிஷா மற்றும் ஸவ்தா (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) ஆகியோருக்காக இரண்டு அறைகள் கட்டப்பட்டன. நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவின் அறையின் கதவு மஸ்ஜிதின் பாதையை நோக்கியிருந்தது. நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஸவ்தாவிற்காகக் கட்டப்பட்ட அறையின் கதவு, மஸ்ஜிதின் மூன்றாவது வாயிலான ஆல் அல்-உஸ்மான் வாயிலை நோக்கியிருந்தது. நமது நபியவர்கள் மற்ற மனைவிகளை மணந்தபோது, அறைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்து ஒன்பதாகியது. அவை ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவின் அறைக்கும் கிப்லாவிற்கும் இடையில் கட்டப்பட்டன. சில அறைகள் செங்கற்களாலும் சில கற்களாலும் கட்டப்பட்டன. சில பேரீச்சைக் கிளைகளால் (பக்தாத் பாணியில்) கட்டப்பட்டு, களிமண் சாந்து பூசப்பட்டு, கூரைகள் பேரீச்சைக் கிளைகளால் வேயப்பட்டிருந்தன.

ஹஸன் இப்னு அபில்-ஹஸன் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறுகிறார், “நான் ஒரு வாலிபனாக இருந்தபோது, ரஸூலுல்லாஹ்வின் வீட்டிற்குச் சென்றேன், என்னால் கூரையை எட்டித் தொட முடிந்தது. ரஸூலுல்லாஹ்வின் அறையின் கூரை, ஒரு சைப்ரஸ் அல்லது ஜூனிபர் மரக்கட்டையின் மீது விரிக்கப்பட்டிருந்த ஒரு மயிர்த் துணி மூடி மட்டுமேயாகும்.”

இமாம் அல்-புகாரியின் கூற்றுப்படி, “ரஸூலுல்லாஹ்வின் வீட்டுக் கதவில் தட்டும் வளையம் இருக்கவில்லை, அதனால் கதவை வில்லின் முனையால் தட்டுவார்கள்.” முஹம்மத் இப்னு கிலால் மற்றும் அதா-உல்-குராசானி ஆகியோர் நமது நபியின் மனைவிகளின் அறைகளைப் பார்த்ததாகவும், அவை பேரீச்சைக் கிளைகளால் செய்யப்பட்டு, கறுப்பு மயிரால் ஆன திரைகளைக் கதவுகளாகக் கொண்டிருந்தன என்றும் கூறினர். தாவூத் இப்னு கைய்ஸ் பார்த்ததன்படி, ஒவ்வொரு அறையின் அகலமும் கதவிற்கும் பக்கவாட்டுச் சுவர்களுக்கும் இடையில் சுமார் 6-7 த்ரா11 (3-3.5 மீ) ஆகவும், உள்ளே நீளம் சுமார் 10 த்ரா (4.8 மீ) ஆகவும் இருந்தது.

கலீஃபா அப்துல்மலிக்கின் கடிதம், நமது தலைவரின், நபியின் மனைவிகளுக்குச் சொந்தமான அறைகளைக் கையகப்படுத்தி அவற்றை மஸ்ஜிதில் சேர்ப்பது குறித்து மதீனாவில் வாசிக்கப்பட்ட நாளில், பலரால் தங்கள் கண்ணீரைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை, அத்துஅ மதீனா மக்கள் நமது நபியவர்கள் வஃபாத்தான நாளைப் போல அழுதார்கள்.12

ஸஈத் இப்னு முஸைய்யப் தமது துயரத்தை இவ்வாறு வெளிப்படுத்தினார், “அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக, அவை இருந்தபடியே விடப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று நான் எவ்வளவு விரும்புகிறேன்! அவ்வாறாயின், மதீனாவின் இளைஞர்களும் வெளியிலிருந்து மதீனாவிற்கு வருபவர்களும் ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் தமது வாழ்வில் எதைக் கொண்டு திருப்தியடைந்திருந்தார் என்பதைக் காண்பார்கள், மேலும் மக்கள் அதிகச் செல்வம் இருப்பதையும் அதைப் பற்றிப் பெருமையடிப்பதையும் பொருட்படுத்த மாட்டார்கள்.”

நமது தலைவரின், நபியின் இல்லத்தில் உள்ள நடத்தை

ஹஸ்ரத் ஹுஸைன் விவரிக்கிறார், “நான் என் தந்தையிடம் நமது தலைவரின், நபியின் இல்லத்தில் உள்ள செயல்பாடுகளைப் பற்றிக் கேட்டேன். என் தந்தை பின்வருமாறு பதிலளித்தார்:

நமது தலைவர், நபியவர்கள் தமது இல்லத்திற்குள் நுழைந்த கணம் முதல், தமது நேரத்தை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்துக்கொள்வார்: அல்லாஹ்வை வணங்குதல், வீட்டாரைக் கவனித்தல் மற்றும் தமது தனிப்பட்ட காரியங்கள்.

அவர் தமக்காக ஒதுக்கிய நேரத்தைத் தமக்கும் மக்களுக்கும் இடையில் பிரித்துக்கொள்வார். அந்த நேரப் பகுதிக்குள், குறிப்பிடத்தக்க ஸஹாபிகள் மட்டுமே அவர் சமூகத்தில் நுழைவார்கள். அவர் அவர்கள் மூலம் மக்களுக்கு மார்க்க விஷயங்களைத் தெரிவிப்பார், மக்களுக்குத் தொடர்பான எந்தத் தகவலையும் தமக்குள்ளேயே ஒருபோதும் வைத்திருக்க மாட்டார்.

நமது தலைவர், நபியின் வழக்கம், தமது உம்மத்திற்குச் சொந்தமான நேரத்தை, அவர்களின் மார்க்க மேன்மைக்கு ஏற்ப, நற்பண்புடைய மக்களுக்கு மத்தியில் பிரித்து, அதற்கேற்ப அவர்களைத் தமது சமூகத்திற்கு அழைப்பதாகும். அவர்களில் சிலருக்கு ஒரு தேவை இருந்தது, சிலருக்கு இரண்டு, சிலருக்குப் பல தேவைகள் இருந்தன.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் அவர்களின் மார்க்க விஷயங்களைக் கையாள்வார், அவர்களின் கேள்விகளுக்குத் தேவையான பதில்களை அளித்துவிட்டுப் பின்னர், ‘இங்கு இருப்பவர்கள் இங்கு இல்லாதவர்களுக்குத் தெரிவியுங்கள்! தங்கள் தேவைகளைச் சமர்ப்பிக்க வர முடியாதவர்களின் தேவைகளை என்னிடம் சமர்ப்பியுங்கள். நிச்சயமாக, கியாமத் நாளில், தங்கள் தேவைகளைச் சமர்ப்பிக்க முடியாத மற்றவர்களின் தேவைகளைத் தெரிவிப்பவர்களின் பாதங்களை அல்லாஹ் சிராத் பாலத்தில் உறுதியானதாக ஆக்குவான்!’ என்று கூறுவார்.

நமது தலைவரின், நபியின் சமூகத்தில் வேறு எதுவும் குறிப்பிடப்படவோ வெளிப்படுத்தப்படவோ மாட்டாது. உண்மையில், அவர் வேறு எதையும் யாரிடமிருந்தும் ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார்.

நமது தலைவரின், நபியின் சமூகத்தில் நுழைபவர்கள், அறிவைத் தேடி நுழைந்து, அறிவின் இன்பத்தை ருசித்து, அதில் தேர்ச்சி பெற்றவராக ஆகி, மாபெரும் அறிஞர்களாக வெளியேறுவார்கள்!”

நமது தலைவரின், நபியின் இல்லத்திற்கு வெளியே உள்ள நடத்தை

“யா ரப்பீ! இந்த ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃபின் பரிசுத்தத்திற்காகவும், நமது பிரியமான நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் பரிசுத்தத்திற்காகவும், உம்மத்து முஹம்மதின் அனைவரையும் மன்னித்து அருள்புரியவும்.”
ஹஸ்ரத் உவெய்ஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு)

ஹஸ்ரத் ஹுஸைன் தமது தந்தை ஹஸ்ரத் அலியிடம் நமது தலைவரின், நபியின் இல்லத்திற்கு வெளியே உள்ள நிலையைப் பற்றிக் கேட்டார். அவர் இவற்றை பின்வருமாறு கூறினார்:

“அகிலங்களின் தலைவர் அவர்கள் தேவையின்றி வெளியே பேசமாட்டார். அவருடைய வார்த்தைகள் முஸ்லிம்களுக்குப் பயனளிக்கும் போதும், அவர்களை ஒருவருக்கொருவர் அரவணைத்து, அவர்களுக்கு இடையேயான பிரிவினையையும் மனக்கசப்பையும் நீக்கும் போதும் மட்டுமே பேசுவார்.

ஒவ்வொரு கோத்திரத்திலும் மிக உயர்ந்த நற்பண்புகளைக் கொண்ட நபரை அவர் கொளரவித்து, அவரைத் தம் மக்களின் தலைவராக ஆக்குவார்.13 அவர் மக்களைத் தீயவர்களிடமிருந்தும் தீங்கிலிருந்தும் பாதுகாப்பார்; அத்தோடு, தாமும் அத்தகைய சூழ்நிலைகளில் சிக்குவதைத் தவிர்ப்பார். அவர் தமது புன்னகைத்த முகத்தையும் அழகான நன்னடத்தையையும் ஒருபோதும் மறைத்ததில்லை.

அவர் தமது அஸ்ஹாபிகளைக் காணவில்லை என்றால், அவர்களைத் தேடி, அவர்களுக்குள் என்ன நடக்கிறது என்று கேட்பார். அவர் நன்மையைப் பாராட்டி வலுப்படுத்துவார், தீமையைக் கண்டித்துப் பலவீனப்படுத்துவார். அவர் செய்த அனைத்தும் மிதமாகவும் சீராகவும் இருந்தன. முஸ்லிம்கள் கவனக்குறைவில் விழுந்துவிடுவார்களோ என்ற கவலையில் அவர்களை எச்சரிக்க அவர் தயங்கமாட்டார். அவர் ஒருபோதும் வரம்பு மீறியதில்லை.

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு இபாதத்தில் ஒரு முழுமையான நாட்டம் இருந்தது. அவர் ஒரு உரிமையை மீறவோ அல்லது அதை நிறைவேற்றத் தவறவோ மாட்டார். அவருக்கு நெருக்கமானவர்கள் மக்களில் மிகவும் பாக்கியம் பெற்றவர்களாக இருந்தனர். அவரது பார்வையில், அவரது அஸ்ஹாபிகளில் மிகவும் மேலானவர், யாருடைய அறிவுரை மிகவும் விரிவானதாக இருந்ததோ அவரே; மேலும், யாருடைய உதவியும் தேவையுடையோருக்கான கருணையும் சிறந்ததாக இருந்ததோ, அவரே மிக உயர்ந்த தகுதியைக் கொண்டிருந்தார்.

அகிலங்களின் தலைவர் அவர்கள் அல்லாஹ்வின் திருநாமத்தைக் குறிப்பிடாமல் ஒருபோதும் அமரவோ எழவோ மாட்டார்.”

நமது பிரியமான நபியின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அருள்நிறைந்த ஹிர்கா, அவர் வைஸல் கரனீக்கு (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) அன்பளிப்பாக வழங்கியது, ரமளான் மாதத்தில் ஃபாத்திஹ்/இஸ்தான்புல்லில் உள்ள ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃப் மஸ்ஜிதில் தரிசிக்கப்படுகிறது.

அவர் சபைகளில் தமக்கென ஒரு இடத்தைத் தீர்மானிக்க மாட்டார், அவ்வாறு செய்வதையும் தடை செய்வார். எங்கு சென்றாலும், அமர்ந்திருக்கும் ஒரு குழுவினரைச் சந்தித்தால், அவர் மிகவும் சிறப்புமிக்க இடத்தில் அமரமாட்டார். மாறாக, அவர் சபையின் இறுதியில் அமர்ந்து, முஸ்லிம்களையும் அவ்வாறு செய்யும்படி கட்டளையிடுவார்.

அவருடன் அமர்ந்திருக்கும் ஒவ்வொருவருக்கும் அவர் பங்கு கொடுப்பார், மேலும் ஒவ்வொருவரும் ரஸூலுல்லாஹ்வின் பார்வையில் தங்களை விட மதிப்புமிக்கவர் யாருமில்லை என்று நினைக்கும் வகையில் அவர்களை நடத்துவார். அவருடன் அமர்ந்திருப்பவர்களிடமிருந்தோ அல்லது தங்கள் தேவைகளுடன் வருபவர்களிடமிருந்தோ அவர்கள் புறப்படும் வரை அனைத்தையும் அவர் பொறுத்துக்கொள்வார்.14

யாராவது அவரிடம் ஏதாவது கோரிக்கை வைத்தால், அவர் அவர்களின் கோரிக்கையை மறுக்கமாட்டார்; ஒன்று கோரப்பட்டதைக் கொடுப்பார் அல்லது அவர்களை இனிமையான மற்றும் மென்மையான வார்த்தைகளால் திருப்பி அனுப்புவார். அவருடைய அழகான நற்குணங்கள் எல்லா மக்களையும் உள்ளடக்கும் அளவுக்குப் பரந்திருந்தன. அவர் அவர்களுக்கு ஒரு இரக்கமுள்ள தந்தையாகிவிட்டார். உரிமைகள் விடயத்தில் அனைவரும் அவர் பார்வையில் சமமாக இருந்தனர்.

நமது தலைவரின், நபியின் சபை அறிவு, அடக்கம், பொறுமை மற்றும் நம்பிக்கையின் சபையாக இருந்தது. அவர் சமூகத்தில், யாரும் தங்கள் குரலை உயர்த்த மாட்டார்கள், யாரும் மற்றவரைக் குற்றம் சாட்ட மாட்டார்கள், யாரும் மற்றவரின் தவறுகளையோ பிழைகளையோ வெளியிட மாட்டார்கள். அகிலங்களின் தலைவரின் சபையில் இருந்தவர்கள் அனைவரும் ஒருவருக்கொருவர் சமமானவர்கள், மேலும் ஒருவருக்கொருவர் மீதான அவர்களின் மேன்மை தக்வாவின் அடிப்படையில் மட்டுமே இருந்தது. அவர்கள் அனைவரும் பணிவானவர்களாக இருந்தனர். அவர் பெரியவர்களுக்கு மரியாதை கொடுப்பார், இளைஞர்களுக்கு இரக்கமும் கருணையும் காட்டுவார். அவர் தேவையுடையோரை மற்றவர்களை விட விரும்பி, அவர்களின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்ய முயற்சிப்பார். அவர் ஏழைகளையும் அந்நியர்களையும் பாதுகாத்து, கவனித்துக்கொள்வார்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் எப்போதும் புன்னகை பூத்தவராகவும், மென்மையான இயல்புடையவராகவும் இருந்தார். அவர் மிகவும் பாதுகாப்பவராகவும் மன்னிப்பவராகவும் இருந்தார். அவர் கடின இதயம் கொண்டவராக இருக்கவில்லை. அவர் யாருடனும் வாக்குவாதம் செய்யவில்லை. அவர் ஒருபோதும் கத்தவோ கெட்ட வார்த்தைகள் பேசவோ மாட்டார். அவர் ஒருபோதும் யாரையும் நிந்திக்க மாட்டார். அவர் கஞ்சனாக இருக்கவில்லை. அவர் விரும்பாததைக் கண்டுகொள்ளாமல் இருந்துவிடுவார். அவர் நம்பிக்கையுள்ளவர்களை புண்படுத்த மாட்டார் அல்லது ஒரு விஷயத்தைப் பற்றிய தனது அதிருப்தியை வெளிப்படுத்த மாட்டார்.

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் மூன்று விஷயங்களிலிருந்து விலகியிருப்பார்:

- மக்களுடன் வாக்குவாதம் செய்வது,

- அதிகமாகப் பேசுவது,

- பயனற்ற மற்றும் வீணான காரியங்களில் ஈடுபடுவது.

அவர் மூன்று விஷயங்களில் மக்களைத் தங்கள் போக்கில் விட்டுவிடுவார்:

- அவர் ஒருபோதும் யாரையும் அவர்களின் முகத்திற்கு நேராகவோ அல்லது முதுகுக்குப் பின்னாலோ குறை கூறவோ கண்டிக்கவோ மாட்டார்.

- அவர் யாருடைய தவறுகளையும் குறைகளையும் ஆராய மாட்டார்.

- தவாப்களை ஏற்படுத்தாத அல்லது அவர்களுக்குப் பயனளிக்காத எதையும் அவர் யாரிடமும் சொல்ல மாட்டார்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவர் சமூகத்தில் இருப்பவர்கள், தங்கள் தலைகளில் பறவைகள் அமர்ந்திருப்பது போல, அமைதியாகவும் அசைவின்றியும் இருப்பார்கள், அத்தோடு அவர் பேசி முடித்து அமைதியானதும், அவர்கள் சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்வார்கள், ஆனால் அவர்கள் ஒருபோதும் அவர் சமூகத்தில் வாக்குவாதம் செய்யவோ விவாதிக்கவோ மாட்டார்கள். யாராவது தலைவர், நபியுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவர் பேசி முடிக்கும் வரை மற்றவர்கள் அமைதியாக இருப்பார்கள். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் பார்வையில், முதலில் பேசியவர்களுக்கும் கடைசியாகப் பேசியவர்களுக்கும் இடையில் எந்த வித்தியாசமும் இல்லை.

அவர் சமூகத்தில் இருப்பவர்கள் எதையாவது பார்த்துச் சிரித்தால், அவரும் அவர்களுடன் சேர்ந்து சிரிப்பார், மேலும் அவர்கள் எதையாவது கண்டு வியந்தால், அவரும் அதைக் கண்டு வியப்பார். தம்மிடம் வரும் அந்நியர்கள் மற்றும் வெளிநாட்டினரின் முரட்டுத்தனத்தையும் புண்படுத்தும் வார்த்தைகளையும் கேள்விகளையும் அவர் பொறுத்துக்கொள்வார், அவரது அஸ்ஹாபிகளும் அவரைப் போலவே நடந்துகொள்வார்கள். நமது தலைவர், நபியவர்கள், “தேவையுடைய ஒருவர் தனது தேவையைக் கோருவதைக் கண்டால், அவர் தனது தேவைகளைப் பெற அவருக்கு உதவுங்கள்!” என்று கூறுவார்.

“வழிபாட்டுக்குரிய தெய்வம் அல்லாஹ் தவிர எதுவுமில்லை என்பதற்கும், முஹம்மத் ‘அலைஹிஸ்ஸலாம் அவனது அடிமையும் ரஸூலும் ஆவார் என்பதற்கும் நான் சாட்சி கூறுகிறேன்.”
கஅப் இப்னு சுஹைர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு)

நமது தலைவர், நபியவர்கள் பொய்யான புகழ்ச்சியை ஏற்றுக்கொள்ள மாட்டார். ஒருவர் மற்றவரின் உரிமைகளை மீறாத வரை, அவர் யாருடைய பேச்சையும் குறுக்கிட மாட்டார். ஒருவர் மற்றவரின் உரிமைகளை மீறும்போது, அவர் ஒன்று அவரைக் குறுக்கிட்டு, அவ்வாறு செய்வதைத் தடுப்பார், அல்லது அந்த இடத்தை விட்டுச் சென்றுவிடுவார்.

அகிலங்களின் தலைவர் நான்கு காரணங்களுக்காக அமைதியாக இருப்பார்: ஹில்ம் (சாந்தம், மென்மை), ஹத்ர் (தவிர்த்தல்), தக்தீர் (ஒப்புதல்), மற்றும் தஃபக்குர் (அல்லாஹ் தஆலா படைத்தவற்றிலிருந்து பாடம் கற்று, ஆழமாகச் சிந்திப்பது).

அவரது தக்தீர், அவர் மக்களைச் சமமாக நடத்திய விதத்திலும், அவர்களுக்குச் செவிசாய்த்த விதத்திலும் உடனடியாகத் தெரிந்தது.

அவரது தஃபக்குர், அவர் இவ்வுலக மற்றும் மறுவுலக விவகாரங்களைப் பற்றிச் சிந்தித்ததிலிருந்து வெளிப்பட்டது.

அவர் தம்மில் ஹில்மையும் பொறுமையையும் ஒன்று சேர்த்திருந்தார். இந்த உலகத்தைச் சேர்ந்த எதுவும் அவரை ஒருபோதும் கோபப்படுத்தாது.

ஹத்ரைப் பொறுத்தவரை, அவரிடம் நான்கு குணங்கள் ஒன்று சேர்ந்திருந்தன:

- அவர் பின்பற்றுவதற்காகச் சிறந்ததை எடுத்துக்கொள்வார்.

- தவிர்க்கப்பட வேண்டிய அருவருப்பான விஷயங்களைத் தவிர்ப்பார்.

- தமது உம்மத்திற்குப் பயனளிக்கும் விஷயங்களுக்காக முயற்சி செய்வார்.

- தமது உம்மத்தின் இவ்வுலக மற்றும் மறுவுலக மகிழ்ச்சியை வழங்கும் விஷயங்களில் அவர் ஆர்வமாக இருந்தார்.

அகிலங்களின் தலைவர் அவர்கள் எதற்கும் “இல்லை!” என்று சொன்னதில்லை. அவர் செய்ய விரும்பும் ஒன்றைச் செய்யும்படி கேட்கப்பட்டால், அவர், “சரி!” என்பார், அதேபோல் அவர் செய்ய விரும்பாத ஒன்றைச் செய்யும்படி கேட்கப்பட்டால், அவர் அமைதியாக இருந்துவிடுவார், மேலும் அவரது அமைதியிலிருந்து அவர் அதைச் செய்ய விரும்பவில்லை என்பது புரிந்து கொள்ளப்படும். அவர் அனைவரின் இவ்வுலக மற்றும் மறுவுலகப் பேரின்பத்திற்காக முயற்சி செய்வார்.

ஒரு யுத்தத்தின் போது, காஃபிர்களின் அழிவிற்காகப் பிரார்த்தனை செய்யுமாறு அவரிடம் கேட்கப்பட்டபோது, அவர், “நான் மக்களைச் சபிக்கவோ அல்லது அவர்கள் வேதனைக்குள்ளாகவோ அனுப்பப்படவில்லை. நான் அனைவருக்கும் நன்மை செய்வதற்கும், மக்கள் அமைதியை அடைவதற்கும் அனுப்பப்பட்டுள்ளேன்” என்றார்.

ஸூரத்துல் அன்பியாவின் 107வது ஆயத்தில், மஆலாக (அதன் பொருள்), “நாம் உங்களை அகிலத்தாருக்கு ஓர் அருளாக, ஒரு பாக்கியமாகவே அனுப்பியுள்ளோம்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. அதனால்தான் அவர் எப்போதும் அனைவரின் நன்மைக்காகவும் பாடுபடுவார்.

அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவித்ததன்படி, நமது தலைவர், நபியவர்கள் ஒருவரைச் சந்தித்தால், அவருடன் முஸாஃபஹா15 செய்வார்கள், அந்த நபர் தன் கையை விலக்காத வரை, நமது தலைவர், நபியவர்கள் தம் கையை விலக்க மாட்டார்கள்; அந்த நபர் தன் முகத்தைத் திருப்பாத வரை, நமது தலைவர், நபியவர்கள் தம் முகத்தை அவரிடமிருந்து திருப்ப மாட்டார்கள்.

மீண்டும், அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவித்தார், “நாங்கள் நமது தலைவரிடம், ‘யா ரஸூலல்லாஹ்! எங்களில் சிலர் மற்றவர்களுக்கு முன் குனிய வேண்டுமா?’ என்று கேட்டோம். அவர், ‘இல்லை!’ என்றார். பிறகு நாங்கள், ‘நாங்கள் ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொள்ள வேண்டுமா?’ என்று கேட்டோம். அவர், ‘இல்லை! ஆனால் முஸாஃபஹா செய்யுங்கள்!’ என்றார்.”16

ஹஸ்ரத் பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவிக்கிறார், நமது தலைவர், நபியவர்கள், “இரண்டு முஸ்லிம்கள் சந்தித்து, ஸலாம் கூறி முஸாஃபஹா செய்தால், அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பிரிவதற்கு முன்பே மன்னிக்கப்படுவார்கள்!” என்றார்கள்.

அகிலங்களின் தலைவரவர்கள் எப்போதும் சிந்தனையுடன் இருப்பார்கள். அவர் பேசும் நேரத்தை விட மௌனமாக இருக்கும் நேரமே அதிகமாக இருக்கும். ரஸூலுல்லாஹ் தேவையற்றதைப் பேச மாட்டார். அவர் தம் வார்த்தைகளைத் தொடங்கும்போதும் முடிக்கும்போதும் அல்லாஹ்வின் திருநாமத்தைக் குறிப்பிடுவார்.

பேசும்போது, அவர் சுருக்கமான மற்றும் செறிவான வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்துவார். ரஸூலுல்லாஹ்வின் வார்த்தைகள் எப்போதும் உண்மையாகவும் பொருத்தமானதாகவும் இருந்தன. பேசும்போது, ரஸூலுல்லாஹ் அதிகமாகவோ குறைவாகவோ வார்த்தைகளைப் பயன்படுத்த மாட்டார்.

அவர் யாருடைய மனதையும் புண்படுத்தவோ யாரையும் தாழ்வாகப் பார்க்கவோ மாட்டார்.

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் உலகத்தைப் பற்றியோ உலக விவகாரங்களைப் பற்றியோ கோபப்பட மாட்டார். இருப்பினும், யாராவது ஒரு உரிமையை மீற விரும்பினால், நீதி நிலைநாட்டப்படும் வரை அவரது கோபம் தணியாது.

அவர் ஒருபோதும் தமக்காகக் கோபப்படவோ பழிவாங்கவோ மாட்டார். அவர் எதையாவது சுட்டிக்காட்டும்போது, தம் விரலால் மட்டும் அல்லாமல், தம் முழு கையாலும் சுட்டிக்காட்டுவார். அவர் ஆச்சரியமும் வியப்பும் அடையும்போது, தம் கையின் நிலையை மாற்றுவார், அதாவது, அவரது உள்ளங்கை வானத்தை நோக்கியிருந்தால், அதைத் தரையை நோக்கித் திருப்புவார், அவரது உள்ளங்கை தரையை நோக்கியிருந்தால், அதை வானத்தை நோக்கித் திருப்புவார். பேசும்போது, அவர் சைகைகள் செய்து, தம் அருள்நிறைந்த வலது கையின் உள்ளங்கையைத் தம் இடது கையின் பெருவிரலின் உட்புறத்தில் தட்டுவார். அவர் கோபமடைந்தால், உடனடியாகத் தம் கோபத்தைக் கைவிட்டு, அதைக் காட்ட மாட்டார்.

அவர் மகிழ்ச்சியாகவும் நிம்மதியாகவும் இருக்கும்போது, தம் அருள்நிறைந்த கண்களை மூடிக்கொள்வார். அவரது சிரிப்பு புன்னகையாகவே இருந்தது. அவர் புன்னகைக்கும்போது, அவரது அருள்நிறைந்த பற்கள் முத்துக்களைப் போலக் காணப்படும்.17

நல்ல காரியங்கள் செய்யும்போது, அவர் தம் வலது பக்கத்தை விரும்பினார்,
வுழூ செய்த பிறகு, அவசரமாக மூடிக்கொள்வார், அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.
அவர் தம் வலது பக்கத்தில் படுத்து, தம் முகத்தைக் கிப்லாவை நோக்கித் திருப்புவார்.
ஒவ்வொரு சுவாசத்திலும், அவர் கண்ணுக்குத் தெரியாத பிரபஞ்சத்தில் பயணித்தார், அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.
அவரது படுக்கையும் தலையணையும் தோலால் செய்யப்பட்டு, நாரால் நிரப்பப்பட்டிருந்தன,
அவர் இரவில் படுக்கும்போது, குறைவாகவே உறங்குவார், அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.
அவரது கண்கள் உறங்கின, அவரது இதயம் விழித்திருந்து தம் ரப்புடன் இருந்தது,
அவர் அநாதியிலிருந்து அவனது அழகில் வியந்திருந்தார், அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.

நமது தலைவர், நபியின் படுக்கும் மற்றும் உறங்கும் முறை

நமது தலைவர், நபியவர்கள் தமது படுக்கையில் உறங்க விரும்பும்போது, அவர் தம் வலது பக்கத்தில் படுத்து, தம் அருள்நிறைந்த வலது கையைத் தம் அருள்நிறைந்த வலது கன்னத்தின் கீழ் வைத்து, பின்னர் பின்வருமாறு பிரார்த்தனை செய்வார்:

"ரஸூலுல்லாஹ் தங்கம் மற்றும் இரும்பு மோதிரங்களை அகற்றச் சொல்வார்கள், ஆனால் வெள்ளி மோதிரங்களை அல்ல."
அம்ர் இப்னு ஷுஐப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு)

“யா அல்லாஹ்! நான் என்னை உன்னிடம் ஒப்படைத்தேன். நான் என் முகத்தை உன்னை நோக்கித் திருப்பினேன். என் காரியத்தை உன்னிடம் ஒப்படைக்கிறேன். என் முதுகை உன்னிடம் சாய்க்கிறேன் (உன்னையே நம்பியிருக்கிறேன்). உன் வேதனையை அஞ்சி, உன் கருணையை எதிர்பார்க்கிறேன். உன் கருணையைத் தவிர வேறு புகலிடம் இல்லை. உன் வேதனையிலிருந்து மட்டுமே பாதுகாப்பு உண்டு. உன் கருணையில் மட்டுமே அடைக்கலம் தேட முடியும், உன் கருணையால் மட்டுமே இரட்சிக்கப்பட முடியும். நீ அனுப்பிய உன் வேதத்தையும், நீ அனுப்பிய உன் நபியையும் நான் விசுவாசிக்கிறேன்.

யா ரப்பே! உன் பெயரால், நான் என்னைப் படுக்கையில் சாய்க்கிறேன். நீ என் ஆன்மாவை எடுத்து வைத்துக்கொண்டால், அதை உன் கருணையுடன் நடத்து! நீ அதை விடுவித்தால், உன் நல்லடியார்களைப் பாதுகாப்பது போல் அதைப் பாதுகாப்பாயாக!

யா அல்லாஹ்! உன் பெயரால் நான் இறக்கிறேன், உன் பெயரால் உயிர்த்தெழுகிறேன். எங்களுக்கு உணவளித்து, பானம் தந்து, எங்கள் ஒவ்வொரு தேவையையும் சந்தித்து நிறைவேற்றி, எங்களுக்குப் புகலிடம் தரும் என் அல்லாஹ்வே! தங்கள் தேவைகளைச் சந்திக்கவோ, புகலிடம் அளிக்கவோ யாருமில்லாதவர்கள் பலர் உள்ளனர்!

யா அல்லாஹ்! உன் அடியார்களை உன் சமூகத்தில் ஒன்று சேர்க்கும் நாளில் உன் வேதனையிலிருந்து என்னைப் பாதுகாப்பாயாக.” யா அல்லாஹ்! நீயே அநாதியானவன்! உனக்கு முன் எதுவும் இருந்ததில்லை! நீயே நித்தியமானவன்! உனக்குப் பின் எதுவும் இல்லை! நீயே வெளியானவன்! உன்னைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை!”

அவர் விழித்தெழும்போது, பின்வருமாறு பிரார்த்தனை செய்வார்: “உன்னைத் தவிர வேறு இறைவன் இல்லை! நான் உன் திருநாமத்தைக் குறிப்பிடுகிறேன், நீ எந்தக் குறையுமற்றவன் என்று கூறி உன்னைப் புகழ்கிறேன். யா அல்லாஹ்! என் பாவங்களுக்கு உன் மன்னிப்பையும், உன் கருணையையும் கேட்கிறேன். மரணத்திற்குப் பிறகு எங்களை உயிர்ப்பித்த அல்லாஹ்வுக்கே எல்லாப் புகழும். கியாமத் நாளில், எங்கள் மீளுதல் அவனிடமே.”18பிறகு அவர், “யா அல்லாஹ்! என் அறிவை அதிகரிப்பாயாக! நீ எனக்கு நேர்வழியைக் காட்டிய பிறகு என் இதயத்தைத் திசைதிருப்பாதே! உன் சர்வ வல்லமையுள்ள சமூகத்திலிருந்து எனக்குக் கருணை வழங்குவாயாக! நிச்சயமாக, நீயே மிகவும் அருளாளன்!” என்று பிரார்த்தனை செய்வார்.

ஹஸ்ரத் பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவிக்கிறார்: அகிலங்களின் தலைவர் என்னிடம், “நீ உறங்கச் செல்லும் இடத்திற்குச் செல்லும்போது, ஸலாத்திற்காகச் செய்வது போல் வுழூ செய்! பிறகு உன் வலது பக்கத்தில் படுத்துக்கொண்டு, ‘யா அல்லாஹ்! நான் என்னை உன்னிடம் ஒப்படைத்தேன். நான் என் முகத்தை உன்னை நோக்கித் திருப்பினேன். என் காரியத்தை உன்னிடம் ஒப்படைக்கிறேன். என் முதுகை உன்னிடம் சாய்க்கிறேன் (உன்னையே நம்பியிருக்கிறேன்). உன் வேதனையை அஞ்சி, உன் கருணையை எதிர்பார்க்கிறேன். உன் கருணையைத் தவிர வேறு புகலிடம் இல்லை. உன் வேதனையிலிருந்து மட்டுமே பாதுகாப்பு உண்டு. உன் கருணையில் மட்டுமே அடைக்கலம் தேட முடியும், உன் கருணையால் மட்டுமே இரட்சிக்கப்பட முடியும். நீ அனுப்பிய உன் வேதத்தையும், நீ அனுப்பிய உன் நபியையும் நான் விசுவாசிக்கிறேன்’ என்று சொல். அந்த இரவில் நீ இறந்தால், இஸ்லாத்தின் வழிமுறைப்படி இறந்தவனாவாய். யார் இந்தப் பிரார்த்தனையைச் சொல்லி அந்த இரவில் இறக்கிறார்களோ, அவர்கள் இஸ்லாத்தின் வழிமுறைப்படி இறக்கிறார்கள்!” என்றார்கள்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் இரவில் தம் படுக்கையிலிருந்து எழுந்து மீண்டும் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது, அவர் தம் படுக்கையை மூன்று முறை தட்டிவிட வேண்டும். ஏனென்றால், அவருக்குப் பிறகு என்ன நடந்தது, படுக்கையில் என்ன வந்து அமர்ந்தது என்பதை ஒருவர் அறிய முடியாது” என்றார்கள்.

அஸ்ஹாபுஸ் ஸுஃப்பாவைச் சேர்ந்த அப்துல்லாஹ் இப்னு தஹ்ஃபா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறினார்: நான் காலை ஸலாத்திற்கு முன்பு மஸ்ஜிதில் என் வயிற்றில், அதாவது, முகம் குப்புறப் படுத்து உறங்கிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒருவர் தம் காலால் என்னைத் தொட்டார்.

- “யார் இது?” என்று அவர் கேட்டார்.

- “நான் அப்துல்லாஹ் இப்னு தஹ்ஃபா” என்றேன்.

அப்போதுதான் அது அகிலங்களின் தலைவர் என்பதை உணர்ந்தேன்! நான் உடனடியாக என்னைச் சரிசெய்துகொண்டேன்.

- “இது சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ் மிகவும் வெறுக்கும் படுக்கும் முறையாகும்!” என்று அவர் கூறினார்.19

நமது தலைவர், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் வுழூ இல்லாமல் தரையில் கால் வைக்க மாட்டார்கள். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் கழிப்பறைக்குச் சென்ற பிறகு வுழூ செய்யாமல் இருந்ததைக் கண்டதே இல்லை.

நமது தலைவர், நபியின் நடை

ஹஸ்ரத் ஹிந்த் இப்னு அபீ ஹாலா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) பின்வருமாறு அறிவித்தார்: நடக்கும்போது, அகிலங்களின் தலைவர் தம் கால்களைத் தரையிலிருந்து ஆற்றலுடன் உயர்த்துவார். அவர் பக்கவாட்டில் ஆட மாட்டார். அவர் எளிதாகவும் கண்ணியமாகவும் நடந்தார்; அவர் அகலமான அடிகள் எடுத்து, உயரமான இடத்திலிருந்து இறங்குவது போலச் சற்று முன்னோக்கிக் குனிந்து நடப்பார்.

அவர் பார்க்க விரும்பும் திசையில் தம் உடல் முழுவதையும் திருப்பிப் பார்ப்பார்.

அவர் நோக்கமின்றிச் சுற்றிப் பார்க்க மாட்டார்.

அவர் வானத்தை விடத் தரையை அதிக நேரம் பார்ப்பார்.

அவர் தரையைப் பார்ப்பது ஒரு நோட்டத்துடன் மட்டுமே இருக்கும்.

அவர் தம் ஸஹாபிகளுக்குப் பின்னால் நடப்பார். அவர் ஒருவரைச் சந்தித்தால், அவரே முதலில் ஸலாம் கூறுவார்.

ஹஸ்ரத் அபூ ஹுரைரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) பின்வருமாறு அறிவிக்கிறார்: நான் அகிலங்களின் தலைவரை விட வேகமாக நடப்பவரைப் பார்த்ததில்லை. அவர் நடக்கும்போது, தரை அவர் கால்களுக்குக் கீழ் உருள்வது போல இருக்கும்! நாங்கள் அவரைப் பிடிப்பதற்காக முயற்சி செய்து சிரமப்படுவோம். அகிலங்களின் தலைவர் நடக்கும்போது சிறிதும் சிரமப்பட மாட்டார்.20

நமது தலைவர், நபியின் அமரும் முறை

அவர் பெரும்பாலும் தம் முழங்கால்களில் அமர்ந்திருப்பார். அவர் தம் முழங்கால்களை உயர்த்தி, தம் கைகளால் அவற்றைக் கட்டிக்கொண்டு அமர்ந்திருப்பதும் காணப்பட்டுள்ளது.21 அவர் தம் சமூகத்தில் இருப்பவர்களை நோக்கித் தம் கால்களை ஒருபோதும் நீட்டமாட்டார். வழக்கமாக, அவர் கிப்லாவை நோக்கி அமர்ந்திருப்பார். அவர் தம் வருகையாளர்களுக்குத் தம் முதுகில் உள்ள மேலங்கியைத் தரையில் விரித்து, அதில் அவர்களை அமர வைப்பார். சில சமயங்களில் அவர் தம் சொந்த மெத்தையை அவர்களுக்குக் கொடுப்பார்.

ஹன்ஸலா இப்னு ஹிஸ்யாம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறினார், “நான் நமது தலைவர், நபியிடம் சென்றேன், அவர் சம்மணமிட்டு அமர்ந்திருப்பதை நான் கண்டேன்.”

ஜாபிர் இப்னு ஸமுரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் கூற்றுப்படி, காலை ஸலாத்தை நிறைவேற்றிய பிறகு, நமது தலைவர், நபியவர்கள் சூரிய உதயம் வரை தாம் தொழுத இடத்தில் சம்மணமிட்டு அமர்ந்திருப்பார்கள்.

ஷரீத் இப்னு ஸுவைத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறினார், “நமது தலைவர், நபியவர்கள் என்னைச் சந்திக்க வந்தார்கள். அந்த நேரத்தில், நான் என் இடது கையை எனக்குப் பின்னால் வைத்து, என் உள்ளங்கையின் பாதியில் சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தேன். அகிலங்களின் தலைவர், ‘அல்லாஹு தஆலாவின் கோபத்திற்கு ஆளானவர்களைப் (யூதர்களைப்) போலவா அமர்ந்திருக்கிறாய்?’” என்றார்கள்.

"யூதர்களுக்கு ஒப்பாகாமல் இருப்பதற்காக உங்கள் காலணிகளுடன் தொழுங்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அபூ ஜுஹைஃபா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவிக்கிறார்: நமது தலைவர், நபியவர்கள், “நான் எதன் மீதும் சாய்ந்துகொண்டு சாப்பிட மாட்டேன்” என்றார்கள்.22

அவர் சம்மணமிட்டு, தம் முழங்கால்களில், அல்லது அவற்றை உயர்த்தி அமர்ந்திருப்பார்,

அவர் வெளியிலும் மறைவிலும் ஒழுக்கம் நிறைந்தவராக இருந்தார், அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.

அவர் தம் மூன்று விரல்களால் சாப்பிட்டு, அவற்றைச் சுவையாக நக்குவார்,

அவர் மூன்று மூச்சுகளில் தண்ணீர் குடிப்பார், அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.

அவர் தேன், ஹல்வா, சுரைக்காய், வினிகர் மற்றும் தரீத் உணவை விரும்பினார், ஆனால்,

அவர் வயிறு நிறையும் வரை வாற்கோதுமை ரொட்டியை ஒருபோதும் சாப்பிடவில்லை, அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.

சில சமயங்களில் அவர் தம் வயிற்றில் ஒரு கல்லைக் கட்டிக்கொள்வார், பசியின் காரணமாக,

என் இதயம் தடுமாறாமல் இருக்க வேண்டும் என்று கூறுவார், அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.

பல மாதங்களாக அவரது அருள்நிறைந்த இல்லத்தில் சமைக்க நெருப்பு மூட்ட முடியவில்லை,

அவர் பேரீச்சம்பழத்தையும் மாதுளையையும் திருப்தியுடன் சாப்பிடுவார், அந்தத் தாராளத்தின் ஊற்று.

நமது தலைவர், நபியின் உண்ணும் மற்றும் பருகும் முறை

நமது தலைவர், நபியவர்கள் கூறினார்கள்:

“உணவின் பரக்கத், உணவிற்கு முன் வுழூ செய்வதிலும், உணவிற்குப் பின் கைகளைக் கழுவுவதிலும் உள்ளது!”23

“தன் கைகளிலிருந்து இறைச்சி அல்லது எண்ணெயின் வாசனையையோ கறையையோ கழுவாமல் உறங்கும் ஒருவருக்கு ஏதேனும் நேர்ந்தால், அவர் தன்னையன்றி வேறு யாரையும் குற்றம் சாட்டக் கூடாது!”

“உணவின் பரக்கத் நடுவில் உள்ளது! உங்களில் ஒருவர் சாப்பிடும்போது, தட்டின் நடுவிலிருந்து சாப்பிட வேண்டாம், ஓரத்தில் இருந்து சாப்பிடுங்கள். ஏனென்றால், பரக்கத்துகள் உணவின் நடுவில் இறங்குகின்றன!”

நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) கூறினார்கள்: அகிலங்களின் தலைவர், “உங்களில் ஒருவர் சாப்பிடத் தொடங்கும்போது, பிஸ்மில்லாஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம் என்று கூறி, சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வின் திருநாமத்தைக் குறிப்பிடுங்கள். அவர் சாப்பிடத் தொடங்குவதற்கு முன் இதைக் கூற மறந்துவிட்டால், அவர் ‘உணவின் ஆரம்பத்திற்கும் முடிவிற்கும் பிஸ்மில்லாஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம்!’ என்று கூற வேண்டும்” என்றார்கள்.24

உமய்யா இப்னு மக்ஷீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் கூற்றுப்படி: ஒரு மனிதர் பஸ்மலா சொல்லாமல் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தார். அவர் பஸ்மலா சொல்லவில்லை என்பதை நமது தலைவர், நபியவர்கள் உணர்ந்து, “இந்த உணவின் ஆரம்பத்திற்கும் முடிவிற்கும், பிஸ்மில்லாஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம் என்று சொல்!” என்றார்கள். அந்த மனிதர், “பிஸ்மில்லாஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம்” என்று சொன்னபோது, நமது தலைவர், நபியவர்கள் புன்னகைத்து, “ஷைத்தான் உன்னுடன் சாப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தான். நீ சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வின் திருநாமத்தைக் குறிப்பிட்டபோது, ஷைத்தான் தன் வயிற்றில் இருந்த அனைத்தையும் வாந்தி எடுத்துவிட்டான்!” என்றார்கள்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவித்தார், நமது தலைவர், நபியவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் சாப்பிடும்போது, அவர் தம் வலது கையால் சாப்பிட வேண்டும். அவர் ஏதாவது குடிக்கும்போது, அவர் தம் வலது கையால் குடிக்க வேண்டும். ஏனென்றால், ஷைத்தான் தன் இடது கையால் சாப்பிடுகிறான், தன் இடது கையால் குடிக்கிறான்!” என்றார்கள்.25

ஸலமா இப்னு அக்வா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) தன் தந்தையிடமிருந்து அறிவித்தார்: நமது தலைவர், நபியவர்கள், புஸ்ர் இப்னு ரஇயுல்ஈர் என்று அறியப்பட்ட அஷ்ஜா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மனிதர் தன் இடது கையால் சாப்பிடுவதைக் கண்டபோது, அவரிடம், “உன் வலது கையால் சாப்பிடு!” என்றார்கள். அந்த மனிதர், “என்னால் அதைச் செய்ய முடியவில்லை, என் வலது கையால் சாப்பிட முடியாது!” என்று பொய் சொன்னார். அப்போது நமது தலைவர், நபியவர்கள், “நீ அதைச் செய்ய முடியாமல் போவாயாக! அவனது ஆணவமும் பெருமையும்தான் அவனை வலது கையால் சாப்பிடவிடாமல் தடுக்கிறது!” என்றார்கள். அன்று முதல், அந்த மனிதனால் தன் கையைத் தன் வாய்க்கு உயர்த்த முடியவில்லை!26

நமது தலைவர், நபியவர்கள், “அஸீஸ் மற்றும் ஜலீலான அல்லாஹ், உண்ணக்கூடியதை உண்ட பிறகோ அல்லது பருகக்கூடியதைப் பருகிய பிறகோ அவனைப் புகழும் தன் அடியாரைக் கண்டு நிச்சயமாக மகிழ்ச்சியடைகிறான்” என்றார்கள்.

நமது தலைவர், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தரையில் அமர்ந்து தம் உணவை உண்பார்கள். அவர், “நான் அல்லாஹ்வின் அடியாரைப் போல அமர்ந்து, அல்லாஹ்வின் அடியாரைப் போலச் சாப்பிடுகிறேன். நான் ஒரு அடியான் மட்டுமே! என் ஸுன்னாவைப் புறக்கணிப்பவன் என்னைச் சேர்ந்தவன் அல்ல!”27 என்பார்கள்.

உமர் இப்னு அபூ ஸலமா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறுகிறார், “நான் அகிலங்களின் தலைவரின் பராமரிப்பில் ஒரு குழந்தையாக இருந்தேன். சாப்பிடும்போது, என் கை தட்டு முழுவதும் அலைந்துகொண்டிருந்தது. அகிலங்களின் தலைவர் என்னிடம், ‘மகனே! பஸ்மலாவை ஓது. உன் வலது கையால் சாப்பிடு! உனக்கு முன்னால் இருந்து சாப்பிடு!’28என்றார்கள். அதன்பிறகு, நான் எப்போதும் அவர் சொன்னபடியே சாப்பிட்டேன்.”

நமது தலைவர், நபியவர்கள் எந்த உணவையும் ஒருபோதும் இழிவாகவோ தாழ்வாகவோ கருதியதில்லை. அவர் ஒரு உணவை விரும்பியதால் புகழவோ, விரும்பாததால் இழிவுபடுத்தவோ மாட்டார். அவர் ஒரு உணவை விரும்பினால், அதைச் சாப்பிடுவார்; அவர் அதை விரும்பவில்லை என்றால், அதைச் சாப்பிடாமல் மௌனமாக இருந்துவிடுவார். அவர் மிகச்சிறிய அருட்கொடைகளுக்கும் மரியாதை காட்டுவார், எந்த அருட்கொடையையும் ஒருபோதும் தாழ்வாகக் கருதமாட்டார்.

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் இதைச் செய், அதைச் செய் என்று சொல்ல மாட்டார். எது கிடைக்கிறதோ அதைச் சாப்பிடுவார். நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அறிவித்தார், “நமது தலைவர், நபியவர்கள் வந்து என்னிடம், ‘உன்னிடம் ஏதாவது உணவு இருக்கிறதா?’ என்று கேட்பார்கள், நான், ‘இல்லை!’ என்பேன். அதன் பேரில், அவர், ‘அப்படியானால் நான் நோன்பு நோற்கிறேன்!’29 என்பார்கள்.”

நமது அன்னை, ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அறிவிக்கிறார், “நமது தலைவர், நபியவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்த காலத்திலிருந்து அவர் வஃபாத்தாகும் வரை, அவரது வீட்டார்கள் தொடர்ந்து மூன்று நாட்கள் கோதுமை ரொட்டியைச் சாப்பிடவில்லை.30 பெரும்பாலான நேரங்களில், அவர்கள் சாப்பிட்டது வாற்கோதுமை ரொட்டியும் பேரீச்சம்பழங்களும்தான், அதுவும் அதிக அளவில் இல்லை. நமது தலைவர், நபியவர்கள் ஒரே நாளில் இரண்டு வகையான உணவுகளைத் தம் வயிற்றில் கொண்டிருக்கவில்லை; அவர் பேரீச்சம்பழங்களை வயிறு நிறையச் சாப்பிட்டபோது ரொட்டியை வயிறு நிறையச் சாப்பிடவில்லை, ரொட்டியை வயிறு நிறையச் சாப்பிட்டபோது பேரீச்சம்பழங்களை வயிறு நிறையச் சாப்பிடவில்லை! இதுதான் என்னை அழ வைக்கிறது!”31

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் ஹல்வா மற்றும் தேன், ரொட்டி தரீத், பேரீச்சம்பழ தரீத் மற்றும் காய்கறி உணவுகளை விரும்பினார்கள். நமது தலைவரிடம் பால் கொண்டு வந்து கொடுக்கப்பட்டபோது, அவர், “பாலில் இரண்டு பரக்கத்துகள் உள்ளன” என்பார்கள்.32

அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவிக்கிறார், “நானும் காலித் இப்னு வலீதும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அகிலங்களின் தலைவருடன் என் தாயின் சகோதரியான மைமூனா பின்த் ஹாரிஸின் வீட்டிற்குச் சென்றோம். என் அத்தை, ‘நான் உங்களுக்குப் பால் கொடுக்கலாமா?’ என்று கேட்டார்கள்.

அகிலங்களின் தலைவர், ‘சரி!’ என்றார்கள்.

என் அத்தை சென்று ஒரு பாத்திரத்தில் பால் கொண்டு வந்தார். அகிலங்களின் தலைவர் அதை எடுத்து அதிலிருந்து குடித்தார்கள். நான் நமது தலைவரின் வலது பக்கத்தில் இருந்தேன். காலித் இப்னு வலீத் அவரது இடது பக்கத்தில் இருந்தார். ரஸூலுல்லாஹ் பாத்திரத்தில் மீதமிருந்த பாலை எனக்குக் கொடுத்து,

‘குடி. நீ விரும்பினால், அதை காலித்துக்குக் கொடு!’ என்றார்கள்.

நான், ‘உங்கள் மீதியைக் குடிக்கும் வாய்ப்பில் நான் ஒருபோதும் என்னை விட வேறு யாரையும் விரும்ப மாட்டேன்!’ என்றேன். இதன் பேரில், நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் கூறினார்கள்:

‘அல்லாஹு தஆலா யாருக்கு உணவளிக்கிறானோ, அவர், அல்லாஹும்ம பாரிக் லனா ஃபீஹி வ அத்அம்னா கைரன் மின்ஹு (யா அல்லாஹ்! இந்த உணவில் எங்களுக்குப் பரக்கத் செய்வாயாக! இதை விடவும் சிறந்த உணவை நாங்கள் உண்போமாக)! என்று கூற வேண்டும்.”

அல்லாஹு தஆலா யாருக்குப் பால் அருந்த அனுமதிக்கிறானோ, அவர், ‘அல்லாஹும்ம பாரிக் லனா ஃபீஹி வ ஸித்னா மின்ஹு’ (யா அல்லாஹ்! இந்த பாலில் எங்களுக்குப் பரக்கத் செய்வாயாக, அதிலிருந்து எங்களுக்கு வழங்குவதை அதிகரிப்பாயாக!) என்று கூற வேண்டும். ஏனென்றால், பாலைத் தவிர, உணவுக்கும் பானங்களுக்கும் மாற்றாக எதுவும் இல்லை.’”33

மதீனாவின் முஸ்லிம்கள் பேரீச்சம்பழத்தின் முதல் அறுவடையைக் கண்டபோது, அவற்றை நமது தலைவர், நபியிடம் கொண்டு வருவார்கள். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் அவற்றை தம் கைகளில் எடுத்து, பரக்கத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்த பிறகு, அவர் கண்ட மிக இளைய குழந்தையை அழைத்து அந்தப் பேரீச்சம்பழங்களை அவர்களுக்குக் கொடுப்பார். அவர், “ஒரு வீட்டில் பேரீச்சம்பழங்கள் இல்லையென்றால், அந்த வீட்டார் பசியுடன் இருப்பார்கள்” என்பார்கள்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் தட்டின் அடியில் மீதமுள்ள உணவைச் சாப்பிடுவதை விரும்பினார்கள். அவர், “யாராவது தன் தட்டில் உள்ள ஒவ்வொரு கவளம் உணவையும் சாப்பிட்டால், அந்த உணவு அவருக்காக மன்னிப்புக் கோருகிறது!” என்பார்கள்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள், “யா அபூ தர்! நீ இறைச்சியைச் சமைக்கும்போது, நிறைய குழம்பு வைத்து, உன் அண்டை வீட்டாரைக் கருத்தில் கொண்டு, அவர்களுடன் அதைப் பகிர்ந்துகொள்”34 என்று கூறியதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

"யூதர்களுக்கு ஒப்பாகாமல் இருப்பதற்காக உங்கள் காலணிகளுடன் தொழுங்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

நஃலின் அஷ்-ஷரீஃப்
ரஸூலுல்லாஹ்வின் நஃலின் வானங்களுக்கு உயர்கிறது,
ஒவ்வொரு படைப்பும் அதன் நிழலின் கீழ் உள்ளது.
மூஸாவுக்கு தூர் மலையில், உன் நஃலின்களைக் கழற்று என்று கூறப்பட்டது,
ஆனால் அர்ஷின் மீது, கழற்ற வேண்டாம் என்று அவருக்குக் கூறப்பட்டது.
இது மேன்மைமிக்க ரஸூலின் நஃலினின் வடிவம்,
நட்சத்திரங்களும், அவர் மிதிக்கும் மண்ணாக இருக்க விரும்புகின்றன.
ஏழு வானங்களில் உள்ளவர்கள் அவருக்காக ஏங்குகிறார்கள்,
சுல்தான்களின் கிரீடங்கள் அவற்றைப் பொறாமையுடன் பார்க்கின்றன.
நஃலின் அல்-முஸ்தஃபாவிற்கு, நிகராக எதுவும் இல்லை,
அவற்றிலிருந்து இதயத்தின் அமைதியும், கண்களின் ஒளியும் வருகிறது.
நஃலினின் வடிவத்திற்கு மிகவும் மரியாதையுடன் இரு,
ஒவ்வொரு தலையும் அவற்றின் பாதங்களாக இருக்க விரும்புகிறது.
எல்லா இடங்களிலும் பேரழிவும் துயரமும் நிறைந்திருக்கும்போது,
நஃலின் அஷ்-ஷரீஃப் எனக்கு ஒரு பாதுகாப்பான கோட்டையாகும்.
நான் இந்தக் உறுதியான கோட்டையில் பாதுகாப்பில் இருக்கிறேன்,
நான் அதில் தஞ்சம் புகும்போது அது என்னைப் பாதுகாக்கிறது.
நஃலினின் வடிவத்திற்குச் சேவை செய்வதன் மூலம், இதயம் விரும்புகிறது,
இரு உலகங்களிலும் அதன் நிழலின் கீழ் வாழ.
இப்னு மஸ்ஊத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) நஃலின்களுக்குச் சேவை செய்யும் பாக்கியம் பெற்றார்,
ஆனால் என் பேரின்பம் அவற்றின் மாதிரியுடன் மட்டுமே உள்ளது.
யூஸுஃப் நப்ஹானீ

“தன் அண்டை வீட்டார் பசியுடன் இருக்கும்போது வயிறு நிறையச் சாப்பிடுபவன் ஒரு முழுமையான முஃமின் அல்ல!”
“அல்லாஹ்வை வணங்குங்கள்! மக்களுக்கு உணவளியுங்கள்! ஸலாத்தைப் பரப்புங்கள், அதனால் நீங்கள் ஜன்னாக்களில் நுழைவீர்கள்!”35

“ஒரு நபரின் உணவு இரண்டு நபர்களுக்குப் போதுமானது. மூன்று நபர்களின் உணவு நான்கு நபர்களுக்குப் போதுமானது. நான்கு நபர்களின் உணவு எட்டு நபர்களுக்குப் போதுமானது!”36

ஹஸ்ரத் அஸ்மா பின்த் அபீ பக்ர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அறிவித்தார்: ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் உணவைக் கொதிக்க வைத்து, நீராவி போகும் வரை மூடி வைக்க அறிவுறுத்துவார்கள், மேலும் அவர், “அதுதான் மிகப்பெரிய பரக்கத்!” என்பார்கள்.

மக்கா வெற்றியின் போது, நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் தம் தந்தையின் சகோதரர் அபூ தாலிபின் மகள் ஹஸ்ரத் உம்மு ஹானீயின் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள். அவர், “உன்னிடம் சாப்பிட ஏதாவது இருக்கிறதா?” என்று கேட்டார். ஹஸ்ரத் உம்மு ஹானீ, “இல்லை! காய்ந்த ரொட்டித் துண்டுகளும் வினிகரும் மட்டுமே உள்ளன! ஆனால் அவற்றை உங்களுக்குக் கொடுக்க நான் வெட்கப்படுவேன்!” என்றார். நமது தலைவர், நபியவர்கள், “அவற்றைக் கொண்டு வா. அவற்றை நீரில் நொறுக்கிப் போடு. உப்பும் கொண்டு வா!” என்றார்கள். அதன் மீது வினிகரை ஊற்றி, அதைச் சாப்பிட்டு, சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வைப் புகழ்ந்தார்கள். அவர், “யா உம்மு ஹானீ! வினிகர் என்ன ஒரு நல்ல துணை உணவு! வினிகர் உள்ள ஒரு வீடு ஒருபோதும் துணை உணவுகள் இல்லாமல் இருக்காது!” என்றார்கள்.37

அவர் ரொட்டியைத் தனியாகவோ அல்லது பேரீச்சம்பழங்கள், வினிகர், பழம், சூப், அல்லது ரொட்டித் துண்டுகளை ஆலிவ் எண்ணெயில் தோய்த்தோ சாப்பிடுவார். அவர் கோழி, முயல், ஒட்டகம், மறிமான், மீன், உலர்ந்த இறைச்சி மற்றும் பாலாடைக்கட்டி ஆகியவற்றைச் சாப்பிட்டார். அவர் முன்னங்கால்களின் இறைச்சியை விரும்பினார். அவர் இறைச்சியைத் தம் கைகளால் பிடித்து, கடித்துச் சாப்பிடுவார். (அதைக் கத்தியால் வெட்டிச் சாப்பிடுவதும் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது.) பெரும்பாலான நேரங்களில், அவர் பால் குடிப்பார் அல்லது பேரீச்சம்பழங்களைச் சாப்பிடுவார். உணவுகளில், அவர் ஆட்டிறைச்சி, இறைச்சிக் குழம்பு, சுரைக்காய், இனிப்புகள், தேன், பேரீச்சம்பழங்கள், பால், பாலாடை, தர்பூசணி, முலாம்பழம், திராட்சை மற்றும் வெள்ளரிகளை விரும்பினார்.38

அவர் தண்ணீர் குடிக்கும்போது, பஸ்மலா கூறி, மெதுவாக மூன்று மிடறுகளில் குடிப்பார். குடித்த பிறகு, “அல்ஹம்துலில்லாஹ்” என்று கூறிப் பிரார்த்தனை செய்வார். நமது தலைவர், நபியவர்கள் புயூத்துஸ்ஸுக்யாவிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட இனிமையான தண்ணீரைக் குடிப்பார்கள். புயூத்துஸ்ஸுக்யாவின் தண்ணீர் மதீனாவிலிருந்து இரண்டு நாட்கள் பயண தூரத்தில் இருந்தது.39 “எந்தப் பானம் மிகவும் சுவையானது?” என்று அவரிடம் கேட்கப்பட்டபோது, நமது தலைவர், நபியவர்கள், “இனிமையான மற்றும் குளிர்ச்சியான தண்ணீர்!” என்று பதிலளித்தார்கள்.40

நமது தலைவர், நபியவர்கள், “உங்களில் ஒருவர் ஏதாவது குடிக்கும்போது, கோப்பையில் மூச்சு விட வேண்டாம்” என்றார்கள். உணவு மற்றும் பானத்தின் மீது மூச்சு விடுவதைத் தடை செய்தது போலவே, தங்கம் அல்லது வெள்ளியால் செய்யப்பட்ட பாத்திரங்களில் சாப்பிடுவதையும் அவர் தடை செய்தார்.

"அலியைப் போல் ஒரு வீரரும் இல்லை, ஸுல்ஃபிகாரைப் போல் ஒரு வாளும் இல்லை."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

தண்ணீர் குடிக்கும்போது, நமது தலைவர், நபியவர்கள் ஒரு கிளாஸ் தண்ணீரில் இரண்டு அல்லது மூன்று மூச்சுகள் எடுத்து, “இந்த முறை அதிக நன்மை பயக்கும், இது திருப்திகரமானது” என்பார்கள். மேலும், “உங்களில் ஒருவர் ஏதாவது குடிக்கும்போது, அதை ஒரே மூச்சில் குடிக்கக் கூடாது.” மேலும், “ஒட்டகங்களைப் போல ஒரே மூச்சில் குடிக்காதீர்கள்! இரண்டு அல்லது மூன்று மூச்சுகள் எடுத்துக் குடியுங்கள்! குடிப்பதற்கு முன் ‘பிஸ்மில்லாஹ்’ என்றும், கோப்பையை வாயிலிருந்து எடுத்த பிறகு ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’ என்றும் கூறுங்கள்!”41

ஹஸ்ரத் நவ்ஃபல் இப்னு முஆவியா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவிக்கிறார், “அகிலங்களின் தலைவர் ஏதாவது குடிக்கும்போது மூன்று மூச்சுகள் எடுப்பார்கள். அவர் முதலில் சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ்வின் திருநாமத்தைக் குறிப்பிடுவார், ‘பிஸ்மில்லாஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம்’ என்று கூறி, ‘அல்ஹம்துலில்லாஹ்’ என்று புகழ்ந்து முடிப்பார்.”42

அபூ உமாமத் அல்-பாஹிலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவித்தார்: நமது தலைவர், நபியவர்கள், “என் ரப்பான அஸீஸ் மற்றும் ஜலீல் எனக்கு மக்காவின் பள்ளத்தாக்கைத் தங்கமாக மாற்றுவதாக வழங்கியபோது, நான், ‘வேண்டாம்! யா ரப்பே! ஒரு நாள் நான் வயிறு நிறைந்தவனாகவும், அடுத்த நாள் பசியுள்ளவனாகவும் இருக்க வேண்டும். நான் பசியுடன் இருக்கும்போது, உன்னிடம் பிரார்த்தனை செய்து, உன் திருநாமத்தைக் குறிப்பிடுவேன். நான் வயிறு நிறைந்திருக்கும்போது, உன்னைப் புகழ்ந்து உனக்கு நன்றி செலுத்துவேன்!’ என்றேன்.”43

வணக்கத்தின் அறிவைக் கற்பதை விட, உண்ணுதல் மற்றும் பருகுதலின் அறிவைக் கற்பது முன்னுரிமை பெறுகிறது.

உணவிற்கு முன்னும் பின்னும் கைகளைக் கழுவுவதும், வலது கையால் உண்பதும் பருகுவதும் ரஸூலுல்லாஹ்வின் வழக்கமாக இருந்தது. உணவிற்கு முன், இளைஞர்கள் முதலில் தங்கள் கைகளைக் கழுவுகிறார்கள், உணவிற்குப் பிறகு, முதியவர்கள் முதலில் தங்கள் கைகளைக் கழுவுகிறார்கள்.44

தட்டின் ஓரத்தில் இருந்து சாப்பிடுவதும், தனக்கு முன்னால் இருந்து சாப்பிடுவதும், இடது காலில் அமர்ந்து வலது முழங்காலை உயர்த்துவதும் ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஸுன்னத்தாகும்.

மிகவும் சூடான உணவைச் சாப்பிடவோ முகரவோ கூடாது.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் சாப்பிடும்போது மௌனமாக இருப்பதைப் பொருத்தமற்றதாகக் கருதினார்கள். இது நெருப்பை வணங்குபவர்களின் வழக்கம். ஒருவர் மகிழ்ச்சியாகப் பேச வேண்டும்.

உணவை உப்புடன் தொடங்கி உப்புடன் முடிப்பது ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஸுன்னத்தாகும், மேலும் அது குணமளிக்கும்.

இஸ்லாத்தில் ஆரம்பகால பித்அத்துகளில் ஒன்று வயிறு நிறையும் வரை சாப்பிடுவது.

தினமும் இறைச்சி சாப்பிடுவது இதயத்தைப் பாதிக்கிறது. அவ்வாறு செய்பவர்களை வானவர்கள் விரும்புவதில்லை. மிகக் குறைவாக இறைச்சி சாப்பிடுவது நற்குணங்களைக் கெடுக்கிறது. ஒரு ஸுஃப்ராவில், அதாவது, தரையில் விரிக்கப்பட்ட ஒரு துணியில் சாப்பிடுவது ஒரு நல்ல செயல். ஸுஃப்ரா தோலால் செய்யப்பட்டிருந்தது. காய்கறிகள் சாப்பிடுவது மிகவும் நல்லது. காய்கறிகள் இல்லாத ஒரு ஸுஃப்ரா அறிவற்ற முதியவருக்கு ஒப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இமாம் ஜஃபர் அஸ்-ஸாதிக் (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) அவர்கள், “யார் அதிக செல்வத்தையும் குழந்தைகளையும் விரும்புகிறாரோ, அவர் நிறைய காய்கறிகளைச் சாப்பிட வேண்டும்!” என்றார்கள். முதலில் ஸுஃப்ராவில் அமருங்கள், பிறகு உணவைக் கொண்டு வாருங்கள். நமது நபியவர்கள், “நான் அல்லாஹு தஆலாவின் அடியான். நான் தரையில் அமர்ந்து ஒரு அடியானைப் போலச் சாப்பிடுகிறேன்” என்றார்கள். 45

பசியில்லாமல் சாப்பிடக் கூடாது; வயிறு நிறைவதற்கு முன் சாப்பிடுவதை நிறுத்த வேண்டும் (அதிகமாகச் சாப்பிடக் கூடாது), மேலும் ஆச்சரியமான ஒன்று இல்லாவிட்டால் சிரிக்கக் கூடாது.

நமது தலைவர், நபியவர்கள், “நன்மையின் ஆரம்பம் பசி. தீமையின் ஆரம்பம் வயிறு நிறைதல்” என்றார்கள். பசி அதிகரிக்க அதிகரிக்க உணவின் சுவை அதிகரிக்கிறது. வயிறு நிறைதல் மறதியை ஏற்படுத்துகிறது. அது இதயத்தைக் குருடாக்கி, மதுபானங்களைப் போல இரத்தத்தைக் கெடுக்கிறது. பசி மனதைத் தூய்மைப்படுத்தி, இதயத்தை ஒளிரச் செய்கிறது.

ஃபாஸிக்குகளுடனும் (வெளிப்படையாகப் பாவம் செய்யும் முஸ்லிம்கள்) தீய மக்களுடனும் உண்ணவோ பருகவோ கூடாது.

கொதிக்கும் உணவுகளை மூடி ஆறவைக்க வேண்டும்.

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், “உன் வலது கையால் சாப்பிடு. உன் வலது கையால் குடி” என்றார்கள். மூன்று விரல்களால் சாப்பிடுவது ஸுன்னத்தாகும். நமது தலைவர், நபியவர்கள், “அலி! உணவை மூன்று விரல்களால் சாப்பிடு, ஏனென்றால் ஷைத்தான் தன் இரண்டு விரல்களால் சாப்பிடுகிறான்” என்றார்கள். தர்பூசணி சாப்பிடும்போது, நமது நபியவர்கள் தம் வலது கையால் ரொட்டியை எடுத்துக்கொண்டு, பிறகு தம் இடது கையால் தர்பூசணியைச் சாப்பிடுவார்கள். ரொட்டியை இரு கைகளாலும் பிட்க வேண்டும், ஒன்றால் அல்ல.46

உணவுக் கவளங்கள் சிறியதாக இருக்க வேண்டும், மேலும் நன்கு மெல்லப்பட வேண்டும். சுற்றிப் பார்க்காதீர்கள், மாறாக உங்கள் உணவுக் கவளங்களையும் உங்களுக்கு முன்னால் உள்ளதையும் பாருங்கள். உங்கள் வாயை அகலமாகத் திறக்காதீர்கள். உங்கள் கைகளை உங்கள் மீது துடைக்காதீர்கள். இருமலின்போதோ தும்மலின்போதோ தலையை பின்னோக்கித் திருப்புங்கள்.

நீங்கள் அழைக்கப்படாத ஒரு ஸுஃப்ராவில் அமராதீர்கள். ஸுஃப்ராவில், மற்றவர்களை விட அதிகமாகச் சாப்பிடாதீர்கள். வயிறு நிறைந்திருக்கும்போது, அதைப் பாவங்கள் செய்யப் பயன்படுத்தாமல் இருக்கப் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள். கியாமத் நாளில் இதற்கான கணக்கைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். இபாதத்களைச் செய்ய வலிமை பெறும் நோக்கத்தில் சாப்பிடுங்கள். பசியாக இருந்தாலும், மெதுவாகச் சாப்பிட வேண்டும். முதியவர்கள் முதலில் சாப்பிடத் தொடங்க வேண்டும். மூன்று முறைக்கு மேல் “சாப்பிடுங்கள்” என்று கூறி மக்களைத் தொந்தரவு செய்யாதீர்கள்.

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் குறைவாகச் சாப்பிட்டார்கள், மேலும் அதிகமாகச் சாப்பிட வேண்டாம் என்பதை வன்மையாக வலியுறுத்தினார்கள். “மனித இதயம் வயலில் உள்ள பயிரைப் போன்றது. உணவு மழையைப் போன்றது. அதிகப்படியான நீர் பயிரைக் கெடுப்பது போல, அதிகப்படியான உணவு இதயத்தைக் கொல்கிறது. அல்லாஹு தஆலா அதிகமாக உண்பவர்களையும் அதிகமாகக் குடிப்பவர்களையும் விரும்புவதில்லை.”

வயிற்றின் மூன்றில் ஒரு பகுதியை உணவுக்காகவும், மூன்றில் ஒரு பகுதியைப் பானங்களுக்காகவும் ஒதுக்க வேண்டும் என்று ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் பரிந்துரைத்தார்கள். மூன்றில் ஒரு பகுதியைக் காற்றுக்காக ஒதுக்குவது, அதாவது, அதை காலியாக வைத்திருப்பது மிகக் குறைந்த படியாகும். சிறந்த படி, குறைவாகச் சாப்பிட்டு, குறைவாக உறங்குவதாகும். அதிகமாகச் சாப்பிடுவது நோய்களின் வேராகும், குறைவாகச் சாப்பிடுவது மருந்துகளின் வேராகும்.

விருந்தினர், விருந்தளிப்பவரிடமிருந்து உப்பு மற்றும் ரொட்டியைத் தவிர வேறு எதையும் எதிர்பார்க்கக் கூடாது. விருந்தளிப்பவர் விருந்தினருக்கு உணவைப் பரிமாறி, அவர் கையில் தண்ணீர் ஊற்ற வேண்டும். விருந்தளிப்பவர், விருந்தினர் விரும்பும் உணவை விருந்தினரின் வாயில் வைக்க வேண்டும். சுத்தமான இடத்தில் விழுந்த கவளங்களை விருந்தினர்களுக்கு வழங்கலாம். அது அசுத்தமாக இருந்தால், பூனை அல்லது மற்ற விலங்குகளுக்கு விடப்பட வேண்டும். அத்தகைய வீட்டின் பரக்கத் அதிகரித்து, ஒருவரின் பேரக்குழந்தைகளைக் கூடச் சென்றடையும். கீழே விழுந்த கவளங்கள் சேகரிக்கப்படாவிட்டால், ஷைத்தான் அவற்றைச் சாப்பிடுகிறான்.

"அல்லாஹ்வையும் அவனது ரஸூலையும் நேசிக்கும், அல்லாஹ்வும் அவனது ரஸூலும் நேசிக்கும் ஒரு வீரருக்கு நான் கொடியைக் கொடுப்பேன்!"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

தட்டில் உள்ள உணவின் மிச்சத்தைச் சாப்பிட்டு முடிப்பது ஸுன்னத்தாகும். பழ பானம் மற்றும் மோர் போன்ற பானங்களின் மிச்சத்தில் தண்ணீர் ஊற்றி, கலக்கி, அதைக் குடிப்பது மிகவும் தவாப் ஆகும். தட்டிலோ அல்லது கிளாஸிலோ மிச்சம் வைப்பது ஜாயிஸ் (அனுமதிக்கப்பட்டது). ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் ஒரு முஸ்லிமின் தட்டில் உள்ள மிச்சத்தைச் சாப்பிட விரும்பினார்கள்.

உணவிற்குப் பிறகு மிஸ்வாக் மற்றும் பல் குத்தும் குச்சியால் பற்களைச் சுத்தம் செய்வது ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஸுன்னத்தாகும். அது தூய்மையாகும். தூய்மை ஈமானை வலுப்படுத்துகிறது. உணவிற்குப் பிறகு, விருந்தளிப்பவருக்காக பரக்கத், கருணை மற்றும் மன்னிப்புடன் பிரார்த்தனை செய்யப்படுகிறது. பிறகு வெளியேற அனுமதி கோரப்படுகிறது. பதிலுக்கு, விருந்தளிப்பவர் ஒரு விருந்திற்கு அழைக்கப்படுகிறார்.

உணவின் போது பயமுறுத்தும், அருவருப்பான விஷயங்களைப் பேசக்கூடாது. மரணம் மற்றும் நோய் பற்றிக் குறிப்பிடக்கூடாது. மேசைக்கு வரும் உணவை உற்றுப் பார்க்கக்கூடாது. முந்தைய கவளம் விழுங்கப்படுவதற்கு முன்பு மற்றொரு கவளத்தை எடுக்கக்கூடாது. ஸலாத் செய்வதற்காகக் கூட, உணவின் போது ஸுஃப்ராவை விட்டு வெளியேறக்கூடாது. ஸலாத்தை முன்கூட்டியே செய்ய வேண்டும்.

தயாரிக்கப்பட்ட உணவு ஆறிவிடுமானால் அல்லது கெட்டுவிடுமானால், ஸலாத் நேரம் உணவிற்குப் பிறகு செய்வதற்குப் பொருத்தமாக இருந்தால், ஸலாத்திற்கு முன் சாப்பிட வேண்டும். உணவு அகற்றப்பட்டதும், ஸுஃப்ராவிலிருந்து எழுந்துவிட வேண்டும். சாலையில், நின்றுகொண்டோ அல்லது நடந்துகொண்டோ சாப்பிடக் கூடாது.

கைகளிலோ அல்லது வாயிலோ இறைச்சி அல்லது உணவின் வாசனை இருக்கும்போது உறங்கச் செல்லக்கூடாது. குழந்தைகளின் கைகளும் கழுவப்பட வேண்டும். வயிறு நிறைந்திருக்கும்போது உறங்கக்கூடாது. உணவுப் பொருட்களைத் தேவைக்கேற்ப, அளந்து வாங்க வேண்டும், மேலும் தேவைக்கு அதிகமாகவோ அல்லது அளவுக்கு அதிகமாகவோ எடுக்கக்கூடாது. இல்லையெனில், அது இஸ்ராஃப் (வீண்விரயம்) ஆகும். உணவு மற்றும் பானப் பாத்திரங்களுக்கு மூடிகள் இருக்க வேண்டும். ஒரு நதி அல்லது குளத்திலிருந்து நேரடியாகத் தண்ணீர் குடிக்கக் குனியக்கூடாது. ஒரு கூஜா அல்லது குடத்தின் முனையிலிருந்தும் குடிக்கக் கூடாது. ஒரு கோப்பை அல்லது கிளாஸின் உடைந்த பகுதியிலிருந்து குடிக்கக் கூடாது.

கோடையில், குளிர் பானங்களைக் குடிக்க வேண்டும். ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் குளிர் சர்பத் குடிப்பதில் பிரியமாக இருந்தார்கள். ஸம்ஸம் தண்ணீரை நின்றுகொண்டு குடிக்கலாம். ஒரு பயணி எந்தத் தண்ணீரையும் நின்றுகொண்டு குடிக்கலாம் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. வெறும் வயிற்றில் தண்ணீர் குடிக்கக்கூடாது. தண்ணீரை மெதுவாகப் பருக வேண்டும்.

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் கஷ்கக் சாப்பிட விரும்பினார்கள். ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் நமது தலைவர், நபியவர்களுக்கு ஹரீஸா, அதாவது, கஷ்கக் சமைப்பது எப்படி என்று கற்றுக் கொடுத்தார்கள். ஹரீஸா மக்களை மிகவும் வலிமையாக்குகிறது. எல்லா நபிமார்களும் வாற்கோதுமை ரொட்டியைச் சாப்பிட்டார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் பூசணி இனிப்பு, பருப்பு சூப், வேட்டை இறைச்சி மற்றும் ஆட்டிறைச்சியை விரும்பினார்கள். அவர் ஆட்டின் கணைக்கால், மார்பு மற்றும் தோள்பட்டையை விரும்பினார். அவர் இளம் ஆட்டின் தோள்பட்டையை மிகவும் விரும்பினார். இளம் ஆட்டு இறைச்சி எளிதில் ஜீரணமாகும். அது அனைவருக்கும் ஏற்றது.47

ஒரு ஆண் விலங்கின் இறைச்சி ஒரு பெண் விலங்கின் இறைச்சியை விட எளிதில் ஜீரணமாகும், மேலும் சிவப்பு இறைச்சி வெள்ளை இறைச்சியை விட எளிதில் ஜீரணமாகும். ஜீரண எளிமை மற்றும் சுவையின் அடிப்படையில், ஆட்டு இறைச்சியும் மாட்டுப் பாலும் சிறந்தவை. சிறந்த வேட்டை இறைச்சி மான் இறைச்சியாகும். முயல் இறைச்சி ஹலால் ஆகும். நமது தலைவர், நபியவர்கள் முயல் இறைச்சி சாப்பிட்டிருக்கிறார்கள். அது சிறுநீர் கழிப்பதை அதிகரிக்கிறது, அதிகமாகச் சாப்பிடுவது தூக்கமின்மையை ஏற்படுத்துகிறது. அது யாருக்கும் ஏற்றது.

பறவை, கோழி இறைச்சி அனைவருக்கும் நல்லது. கோழி இனங்களில் சிறந்த இறைச்சி கோழி இறைச்சியாகும்.

நமது நபியவர்கள், “வினிகர் என்ன ஒரு நல்ல உணவு” என்றார்கள். வினிகர் மிகவும் நன்மை பயக்கும் உணவாகும். பேரீச்சம்பழங்களும் உணவாகும். அதாவது, அது ரொட்டியுடன் சாப்பிடப்படுகிறது. திராட்சை உணவு மற்றும் பழம் ஆகிய இரண்டுமாகும்.

திராட்சையை ரொட்டியுடன் சாப்பிடுவது ஸுன்னத்தாகும். பேரீச்சம்பழங்களை ஒற்றைப்படை எண்ணிக்கையில் சாப்பிடுவது ஸுன்னத்தாகும். உலர் திராட்சை, அக்ரூட் பருப்புகள் மற்றும் பாதாம் பருப்புகளைச் சாப்பிடுவது ஸுன்னத்தாகும். தேன் குணமளிக்கும். எழுபது நபிமார்கள் தேனின் பரக்கத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் பேரீச்சம்பழங்களை மிகவும் விரும்பினார்கள். அவர் பேரீச்சம்பழங்களை முலாம்பழம் மற்றும் தர்பூசணியுடன் சேர்த்துச் சாப்பிடுவார். முலாம்பழமும் தர்பூசணியும் சிறுநீரகங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, தலைவலியை நீக்குகின்றன. அவை புழுக்களை நீக்கி, கண்களை வலுப்படுத்துகின்றன. அரிசி சாப்பிடும்போது ஸலவாத் அஷ்-ஷரீஃபா சொல்ல வேண்டும்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் அவரைக்காய்களை அவற்றின் தோலுடன் சாப்பிடுவதைப் புகழ்ந்தார்கள். அவர், “ஹப்பத்துஸ்ஸவ்தா, அதாவது, கருஞ்சீரகம், துன்பங்களுக்கு ஒரு மருந்தாகும்” என்றார்கள். அக்ரூட் பருப்புகளைப் பாலாடைக்கட்டியுடன் சாப்பிடுவது குணமளிக்கும். அவற்றை மட்டும் சாப்பிடுவது தீங்கு விளைவிக்கும். அவற்றை வேறு எதனுடனாவது சேர்த்துச் சாப்பிட வேண்டும். நமது தலைவர் ஒரு கொத்து திராட்சையைத் தம் இடது கையில் எடுத்துக்கொண்டு, தம் வலது கையால் திராட்சையைச் சாப்பிடுவார்கள்.48

சீமைமாதுளம்பழம் இதயத்தின் துயரத்தை நீக்குகிறது. ஒவ்வொரு முலாம்பழம், தர்பூசணி மற்றும் மாதுளையிலும் ஜன்னாவின் ஒரு துளி நீர் உள்ளது. ஒரு மாதுளையைத் தனியாகச் சாப்பிட வேண்டும், அதன் ஒரு துளி கூட வீணாகக் கூடாது. மாதுளை படபடப்புக்கு நல்லது. அது வயிற்றை வலுப்படுத்துகிறது. அது அதன் கூழுடன் பிழியப்பட்டுப் பருகப்பட்டால், அது பித்தப்பையைச் சுத்தப்படுத்தி, மலச்சிக்கலை நீக்குகிறது. அத்திப்பழங்கள் இதயத்திற்கு ஆறுதல் அளிக்கின்றன. அது செரிமான மண்டலத்தின் வலிகளை நீக்குகிறது.

பச்சை வெள்ளரிக்காயை உப்புடனும், அக்ரூட் பருப்புகளைப் பேரீச்சம்பழங்கள் மற்றும் தேனுடனும் சாப்பிடுவது ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஸுன்னத்தாகும்.49 நமது நபியவர்கள் கத்தரிக்காயைப் புகழ்ந்து, “அதை ஆலிவ் எண்ணெயுடன் சமை” என்றார்கள். அவர் பசலைக்கீரையையும் புகழ்ந்தார்கள்.

செலரி மறதியை நீக்குகிறது. அது சிறுநீர் பெருக்கி விளைவைக் கொண்டுள்ளது, உடலுக்கு இரத்தம் மற்றும் பாலை உற்பத்தி செய்ய உதவுகிறது, மேலும் கல்லீரலைச் சுத்தப்படுத்துகிறது. அல்-கர்ஷஃப், அதாவது, கூனைப்பூ பித்தக் கற்களைக் கரைக்கிறது, இரத்தத்தைச் சுத்தப்படுத்துகிறது, மேலும் தமனித் தடிப்புக்கு நல்லது. அது வியர்வை நாற்றத்தையும் நீக்குகிறது.

ஒரு நாட்டிற்கு வந்தவுடன், முதலில் சில பச்சை வெங்காயங்களைச் சாப்பிடுவது ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது. வெங்காயம் நுண்ணுயிரிகளுக்கு எதிரான எதிர்ப்பை அதிகரிக்கிறது. வெங்காயத்திற்குப் பிறகு செலரி சாப்பிட்டால், அது வெங்காயத்தின் துர்நாற்றத்தை நீக்குகிறது. அருவதா சாப்பிடுவதும் அதன் வாசனையை நீக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் சாப்பிட்ட கடைசி உணவில் வெங்காயம் இருந்தது. அவர், “வெங்காயம் மற்றும் பூண்டைச் சமைத்துச் சாப்பிடுங்கள்” என்பார்கள். அவற்றின் வாசனையால் வானவர்கள் தொந்தரவுக்குள்ளாகிறார்கள். முள்ளங்கி சிறுநீர் பெருக்கி விளைவைக் கொண்டுள்ளது. அது ஜீரணத்தை எளிதாக்குகிறது.

"யா அல்லாஹ்! என் தோற்றத்தை அழகாகப் படைத்ததைப் போலவே, என் அக்லாக்கையும் அழகாக்குவாயாக."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

நமது தலைவர், நபியின் அருள்நிறைந்த தாடியும் முடியும்

நமது தலைவர், நபியின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அருள்நிறைந்த முடியும் அவரது தாடியின் முடியும் மிகவும் சுருண்டதாகவும் இல்லை, மிகவும் நேராகவும் இல்லை, அவை இயற்கையாகவே அலை அலையாக இருந்தன. அவரது அருள்நிறைந்த முடி நீளமாக இருந்தது. அவர் முதலில் நெற்றியில் முடி விழும்படி வைத்திருந்தார், ஆனால் பின்னர் அதை இருபுறமும் பிரிக்கத் தொடங்கினார். சில சமயங்களில் அவர் தம் அருள்நிறைந்த முடியை வளர்ப்பார், சில சமயங்களில் அவர் தம் முடியை வெட்டிச் சிறிதாக்குவார்.

ஹஸ்ரத் அனஸ் இப்னு மாலிக்கிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அருள்நிறைந்த முடியை விவரிக்கும்படி கேட்கப்பட்டபோது, அவர், “அது மிகவும் சுருண்டதாகவும் இல்லை, மிகவும் நேராகவும் இல்லை. அது இரண்டிற்கும் இடையில் இருந்தது. அது எவ்வளவு நீளமாக அல்லது குட்டையாக இருந்தது என்பதைப் பொறுத்தவரை, அது அவரது காதுகளுக்கும் தோள்களின் உச்சிக்கும் இடையில் பாதியளவு இருந்தது” என்றார்.50

ஹஸ்ரத் இப்னு அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறினார், “நமது தலைவர் ஃபக்ருல் ஆலம் அவர்கள் தம் அருள்நிறைந்த முடியைத் தம் நெற்றியில் விழும்படி விடுவார்கள். பின்னர், அவர் தம் அருள்நிறைந்த முடியைப் பிரிக்கத் தொடங்கினார்.”51

அறிஞர்கள் கூறியுள்ளனர்: “முடியை இருபுறமும் பிரிப்பது நமது தலைவர் ஃபக்ருல் காயினாத் அவர்களின் ஸுன்னத்தாகும். ஏனென்றால், அவர் பிற்காலத்தில் அவ்வாறு செய்யத் தொடங்கினார். முடியை நெற்றியில் விழும்படி விடுவதும், அதை இருபுறமும் பிரிப்பதும் ஜாயிஸ் ஆகும். ஆனால் பிரிப்பது மேலானது.”

நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா அஸ்-ஸித்தீக்கா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) கூறினார், “நமது தலைவர், நபியின் அருள்நிறைந்த முடி ஜும்மாவை விட மேலாகவும், வஃப்ராவை விடக் கீழாகவும் இருந்தது.”52 தோள்பட்டையை அடையும் முடி ‘ஜும்மா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. மேலும் காது மடலை அடையும் முடி ‘வஃப்ரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறது. சுருக்கமாக, ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அறிவிப்பின்படி, நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அருள்நிறைந்த முடியின் நீளம் அவரது அருள்நிறைந்த காதுகளின் மடலைத் தாண்டியும், ஆனால் அவரது தோள்களை அடையாமலும் இருந்தது. அது இரண்டிற்கும் இடையில் இருந்தது.

ஹஸ்ரத் காழி இயாத் (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) கூறினார், “இந்த அறிவிப்புகளின் இணக்கம் பின்வருமாறு: அவரது அருள்நிறைந்த காதுகளின் பக்கத்தில் உள்ள முடி அவரது அருள்நிறைந்த காது மடல்களை அடையும் அளவுக்கு நீளமாக இருந்தது. அவரது பின்புறத்தில் உள்ள முடியைப் பொறுத்தவரை, அது அவரது தோள்களை அடைந்தது.” சில அறிவிப்புகளில் அது அவரது காதுகள் வரை இறங்கியதாகவும், சில அறிவிப்புகளில் அது அவரது அருள்நிறைந்த தோள்பட்டை வரை இறங்கியதாகவும் அவர்கள் கூறுவதற்குக் காரணம், அது ஒரு நேரத்தில் இப்படியும், மற்றொரு நேரத்தில் அப்படியும் இருந்தது என்றும் கூறப்பட்டது. எல்லா அறிவிப்புகளும் உண்மையானவை.

சில சமயங்களில் நமது தலைவர், நபியவர்கள் தம் அருள்நிறைந்த முடியை அது தம் தோள்களை அடையும் வரை வளர்ப்பார்கள். சில சமயங்களில் அவர் தம் முடியை அது தம் காது மடல்களையோ அல்லது தம் அருள்நிறைந்த காதுகளின் நடுப்பகுதியையோ அடையும்படி வெட்டுவார்கள்.

ஆண்கள் தங்கள் தலைகளை மழிப்பது அல்லது தங்கள் முடியை நீளமாக வளர்த்து, அதைச் சீவி, இரண்டாகப் பிரிப்பது ஸுன்னத்தாகும். ஒருவர் சூழ்நிலைகள், வழக்கம் மற்றும் காலத்திற்கு ஏற்ப நடந்துகொள்ள வேண்டும். முடியைச் சுருட்டுவது (ஜடாமுடி போல) அல்லது பின்னுவது மக்ரூஹ் ஆகும். ஒருவர் தன் முகத்தைப் பெண்களைப் போல வழவழப்பாக ஆக்குவது அல்லது பெண்களைப் போலத் தன் தாடியை மழிப்பது அல்லது கன்னத்தை மழித்து கன்னங்களில் முடி வளர்ப்பது ஹராம் ஆகும்.

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அருள்நிறைந்த தாடியின் குணாதிசயங்கள் குறித்து ஹஸ்ரத் அனஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) தெரிவிக்கிறார்: நமது தலைவர், நபியின் அருள்நிறைந்த தாடியில் மிகக் குறைவான வெள்ளையே இருந்தது. அவரது முடியிலும் தாடியிலும் உள்ள வெள்ளை முடிகளின் எண்ணிக்கை பதினேழு அல்லது பதினெட்டை விட அதிகமாக இல்லை. ஒரு நாள், ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர் ஸித்தீக் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), “யா ரஸூலல்லாஹ், நீங்கள் (உங்கள் முடிகள்) நரைத்துவிட்டீர்கள்” என்றார். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், “ஹூத், வாகிஆ, முர்ஸலாத், நபா (அம்ம யதஸாஅலூன) மற்றும் தக்வீர் (இதஷ்-ஷம்ஸு குவ்விரத்) ஸூராக்கள் அதை வெண்மையாக்கிவிட்டன”53 என்று பதிலளித்தார்கள். அதாவது, அவர், அந்த ஸூராக்களில் ஜன்னா மற்றும் ஜஹன்னத்தின் நிலைகள் பலமுறை குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன என்றார். என் உம்மத்திற்கு என்ன நடக்குமோ என்று நினைத்து, துயரத்தாலும் சோகத்தாலும் என் முடியும் தாடியும் நரைத்துவிட்டன.

அம்ர் இப்னு ஷுஐப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறினார், “நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் தம் அருள்நிறைந்த தாடியின் அகலம் மற்றும் நீளம் இரண்டையும் குறைப்பார்கள்.”

ஹஸ்ரத் திர்மிதீ (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) அறிவித்த ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில் நமது தலைவர், நபியவர்கள், “யார் தன் மீசையை ஒழுங்குபடுத்தவில்லையோ, அவர் நம்மைச் சேர்ந்தவர் அல்ல” என்றார்கள்.54 மற்றொரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், அவர், “உங்கள் தாடியை தாராளமாக வைத்து, உங்கள் மீசையைக் குறைத்துக் கொள்ளுங்கள்” என்றார்கள்.55

இப்னுல் அப்துல்ஹகீம் (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) கூறினார், “மீசையை அதிகமாக ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும், தாடியை மிகவும் நெருக்கமாக ஒழுங்குபடுத்தக் கூடாது. மீசையை அதிகமாக ஒழுங்குபடுத்துவது அதை மழிப்பதைக் குறிக்காது.”

ஹஸ்ரத் இமாம் அந்-நவவீ (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி) கூறினார், “மீசையை ஒழுங்குபடுத்துவதற்கான சரியான வழி, உதட்டின் ஓரம் தெரியும் வரை ஒழுங்குபடுத்துவதாகும், அதை மழிப்பது அல்ல, ஆனால் அதைக் குறைப்பதாகும்.”

அறிஞர்கள் மீசையின் மேல் பகுதியை ஒழுங்குபடுத்துவதையும், முனைகளை இருபுறமும் கீழே விடுவதையும் தீயதாகக் கருதினர்.

இப்னுல் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) பின்வருமாறு அறிவிக்கிறார், “ஒருவர் நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் ஜொராஸ்ட்ரிய மக்களைப் பற்றிக் கூறினார். இதன் பேரில், நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், ‘அவர்கள் தங்கள் மீசைகளின் முனைகளை வளர்த்து, தங்கள் தாடிகளை மழிக்கிறார்கள். எனவே, அவர்களுக்கு மாறாகச் செயல்படுங்கள்’ என்றார்கள்.”56

அபூ உமாமா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), “யா ரஸூலல்லாஹ்! வேதமுடையவர்கள் தங்கள் தாடிகளை ஒழுங்குபடுத்தி, தங்கள் மீசைகளை வளர்க்கிறார்கள்” என்றபோது, நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், “நீங்கள் உங்கள் மீசைகளின் முனைகளை ஒழுங்குபடுத்தி, உங்கள் தாடிகளை வளருங்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

அறிஞர்களின் கூற்றுப்படி, மீசையைப் புருவங்களைப் போலக் குட்டையாக ஒழுங்குபடுத்துவது ஸுன்னத்தாகும்.

"யா ரஸூலல்லாஹ்! உம்மைப் புகழ்வதில் நான் குறைவாக இருக்கிறேன்; நாங்கள் அனைவரும் உமக்காகவே படைக்கப்பட்டோம். விசுவாச தேசத்தின் ஷாவே, என் உயிரை, எல்லாவற்றையும் உமக்காகத் தியாகம் செய்ய விரும்புகிறேன்!"
ஹுஸைன் ஹில்மி இப்னு ஸஈத் (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி)

தாடியை ஒரு கைப்பிடி நீளத்திற்கு வளர்த்து, கைப்பிடியை மீறும் பகுதியை வெட்டுவது ஸுன்னத்தாகும். தாடியை ஒரு கைப்பிடியை விடக் குறைவாக வைத்திருப்பது ஸுன்னத்துடன் பொருந்தாது. ஸுன்னத்தைப் பின்பற்றும் நோக்கத்தில் ஒரு கைப்பிடியை விடக் குறைவாகத் தாடியைப் பராமரிப்பது பித்அத் ஆகும். அது ஹராம் ஆகும். தாடி வளர்ப்பது ஒரு ஸுன்னத் அஸ்-ஸவாயித் ஆகும். அம்ரு பில் மஃரூஃப் செய்வதற்காக (அல்லாஹு தஆலாவின் கட்டளைகளையும் தடைகளையும் போதிப்பதற்காக), ஒரு வாழ்க்கையைச் சம்பாதிப்பதற்காக, மற்றும் ஃபித்னாவைத் (குழப்பம், கலகம்) தடுப்பதற்காகத் தாடியை முழுமையாக மழிப்பது ஜாயிஸ் ஆகவும், அவசியமாகவும் கூட ஆகிறது. இவை ஒரு ஸுன்னத்தைக் கைவிடுவதற்கான சாக்குகளாக இருக்கலாம், ஆனால் அவை பித்அத்தைச் செய்வதற்கான சாக்குகள் அல்ல.

நமது தலைவர், நபியின் ஆடைகள்

அவர் அணிவதற்கு அனுமதிக்கப்பட்ட எதையும் கண்டால் அணிவார். அவர் இஹ்ராம் போன்ற தடித்த துணியால் செய்யப்பட்ட தையல் இல்லாத ஆடைகளால் தம்மை மூடிக்கொள்வார், தம்மைச் சுற்றி இடுப்புத் துணிகளைக் கட்டிக்கொள்வார், மேலும் சட்டைகளையும் ஜுப்பாக்களையும் அணிவார். இந்த ஆடைகள் பருத்தி, கம்பளி அல்லது விலங்குகளின் முடியிலிருந்து நெய்யப்பட்டன. அவர் வழக்கமாக வெள்ளை நிறத்தையும், சில சமயங்களில் பச்சை நிறத்தையும் அணிவார். அவர் தைக்கப்பட்ட ஆடைகளை அணிந்த சமயங்களும் இருந்தன. வெள்ளிக்கிழமைகளிலும், ஈத் பெருநாட்களிலும், வெளிநாட்டுத் தூதர்கள் வந்தபோதும், போர்க் காலங்களிலும் அவர் மதிப்புமிக்க சட்டைகளையும் ஜுப்பாக்களையும் (முழுக்கை கொண்ட நீண்ட அங்கிகள்) அணிவார். அவரது ஆடைகள் பெரும்பாலும் வெள்ளையாக இருந்தன. அவர் பச்சை, சிவப்பு அல்லது கருப்பு நிறங்களை அணிந்த சமயங்களும் இருந்தன. அவர் தம் கைகளை மணிக்கட்டு வரையிலும், தம் அருள்நிறைந்த கால்களைக் கணுக்காலுக்குச் சற்று மேல் வரையிலும் மூடுவார்.

இமாம் அத்-திர்மிதீ (ரஹிமஹுல்லாஹு தஆலா) அவர்கள் தம்முடைய ஷமாயில் அஷ்-ஷரீஃப் என்ற நூலில், “ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் கமீஸ், அதாவது, சட்டைகள் அணிவதை விரும்பினார்கள். அவரது சட்டையின் கைகள் மணிக்கட்டு வரை இருந்தன. அவரது சட்டையின் கைகளிலோ அல்லது கழுத்துப் பட்டையிலோ பொத்தான்கள் இல்லை. அவரது காலணிகள் தோலால் செய்யப்பட்டிருந்தன, ஒரு வார் மற்றும் இரண்டு கிபால்களைக் கொண்டிருந்தன. கிபால் என்பது ஒரு பட்டை, அது ஒருபுறம் வாருடனும் மறுபுறம் முன்னாலும் தைக்கப்பட்டிருக்கும். அது இரண்டு கால்விரல்களுக்கு இடையில் செல்லும்.

ஆடைகள் மற்றும் காலணிகளைப் பொறுத்தவரை, ஒருவரின் நாட்டின் வழக்கம் பின்பற்றப்படுகிறது. வழக்கங்களிலிருந்து மாறுபடுவது புகழை ஏற்படுத்துகிறது. புகழ் தவிர்க்கப்பட வேண்டும். அவர் மக்காவிற்குள் நுழைந்தபோது, அவர் தம் அருள்நிறைந்த தலையைச் சுற்றிக் கருப்புத் தலைப்பாகை அணிந்திருந்தார்.”

அவர் வழக்கமாக வெள்ளை நிறத்திலும், சில சமயங்களில் கருப்பு நிறத்திலும் உள்ள ஒரு துணியைத் தம் தலையைச் சுற்றித் தலைப்பாகையாகக் கட்டி, அதன் முனையைச் சுமார் ஒரு சாண் நீளத்திற்குத் தம் தோள்களுக்கு இடையில் தொங்கவிடுவார். அவரது தலைப்பாகை மிகவும் பெரியதாகவும் இல்லை, மிகவும் சிறியதாகவும் இல்லை, ஆனால் சுமார் மூன்றரை மீட்டர் நீளமாக இருந்தது. அவர் தொப்பி (தக்கீ) இல்லாமல் தம் தலைப்பாகையைக் கட்டுவார், சில சமயங்களில் அவர் தலைப்பாகை இல்லாமல் ஒரு கார்டுராய் தொப்பியை அணிவார்.

நமது தலைவர், நபியிடம் ஹிபரா எனப்படும் கோடிட்ட யெமன் தேச துணியால் செய்யப்பட்ட ஒரு ஆடை இருந்தது, அது பருத்தி மற்றும் லினன் நூலால் நெய்யப்பட்டது. அவர் இந்த ஆடையை அணிவதை மிகவும் விரும்பினார்.

நமது தலைவர், நபியிடமும் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஒரு வெள்ளை ஆடை இருந்தது. நமது தலைவர், “உங்கள் ஆடைகளில், வெள்ளையை அணியுங்கள்! உயிருடன் இருப்பவர்கள் வெள்ளையை அணியட்டும். உங்கள் இறந்தவர்களை வெள்ளைக் கஃபன்களில் சுற்றுங்கள்! ஏனென்றால், அந்த ஆடை உங்கள் மங்களகரமான, நல்ல ஆடையாகும்!” என்றார்கள்.57

நமது நபியவர்கள் பச்சை நிற ஆடைகளை அணிந்திருந்ததும் காணப்பட்டுள்ளது. ஹஸ்ரத் அபூ ரிம்ஸா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், நமது நபி அவர்கள் இரண்டு துண்டுகளான பச்சை நிற ஆடையை, ஒன்றை மேலும், ஒன்றை கீழுமாக அணிந்திருந்ததைக் கண்டதாகக் கூறினார்.58

நமது நபியவர்கள் பல வண்ண ஹுல்லாவையும் (இரண்டு துண்டுகளைக் கொண்ட ஒரு வகை ஆடை) அணிவார்கள். ஹஸ்ரத் பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறினார், “ஒரு (பல வண்ண) சிவப்பு ஹுல்லாவை அணிந்து, காது மடல்களை அடையும் முடி கொண்டவர்களில் ரஸூலுல்லாஹ் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களை விட அழகான ஒருவரை நான் கண்டதில்லை!”59

நமது நபியிடம் ஒரு சிவப்பு ஜுப்பா இருந்தது, அதை அவர் வெள்ளிக்கிழமைகளிலும் ஈத் பெருநாட்களிலும் அணிவார். நமது நபியிடம் ஒரு யெமன் தேச ஜுப்பாவும் இருந்தது.

படையெடுப்புகளின் போது, நமது நபியவர்கள் டமஸ்கஸில் செய்யப்பட்ட குறுகிய கைகளைக் கொண்ட ஒரு ஜுப்பாவை அணிவார்கள்.

போர்க்காலத்தில், எதிரியைச் சந்திக்கும்போது, நமது நபியவர்கள் ஈரானிய ஷாக்கள் அணியும் தைலசான் துணியால் செய்யப்பட்ட ஒரு ஜுப்பாவை அணிவார்கள். அந்த ஜுப்பாவின் கழுத்துப் பட்டையில் அட்லஸ் (தங்கம் மற்றும் வெள்ளி நூல்களைக் கொண்ட சாடின் போன்ற துணி) இருந்தது, முன்புறம் மற்றும் பின்புறத்தில் பாவாடையின் இரண்டு திறந்த பக்கங்களிலும் உள்ள ஓரங்களிலும், கைகளின் ஓரங்களிலும் அது இருந்தது. ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்கள் இறக்கும் வரை அவரிடம் இருந்த இந்த ஜுப்பா, பின்னர் அஸ்மா பின்த் அபீ பக்ர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களால் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டது. நமது நபியவர்கள் அணிந்த இந்த ஜுப்பாவைக் கழுவிய நீர், நோயாளிகளைக் குளிப்பாட்டப் பயன்படுத்தப்பட்டது, அவர்கள் தங்கள் ஆரோக்கியத்தை மீட்டெடுப்பார்கள்.60

தூமதுல்-ஜந்தல் கஸ்வாவில் எடுக்கப்பட்ட போர் மீட்புப் பொருட்களில் ஒரு ஜுப்பா நமது பிரியமான நபியின் பங்கிற்கு வந்தது. அது அட்லஸ் துணியால் செய்யப்பட்டது, அதன் பாவும் ஊடும் சாடினால் நெய்யப்பட்டது. அது தங்க நூலால் பேரீச்சை இலை வடிவத்தில் பூத்தையல் செய்யப்பட்டிருந்தது. நமது நபியவர்கள், இந்த ஜுப்பாவை அணிந்துகொண்டு, மின்பருக்கு ஏறி, அமர்ந்து, ஒரு வார்த்தையும் பேசாமல், மின்பரிலிருந்து இறங்கினார்கள். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் அதைத் தொட்டுப் பார்த்தும், அதைப் பார்த்தும், அதன் அழகைப் பாராட்டியும் கொண்டிருந்தனர். நமது நபியவர்கள், “அதன் அழகில் நீங்கள் ஆச்சரியப்படுகிறீர்களா? அது உங்களுக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறதா?” என்று கேட்டார்கள். அவர்கள், “இதை விட அழகான ஆடையை நாங்கள் கண்டதில்லை!” என்று பதிலளித்தார்கள். நமது நபியவர்கள், “என் உயிர் எவன் கைவசம் உள்ளதோ, அந்த அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, ஜன்னாவில் உள்ள ஸஃத் இப்னு முஆதின் கைக்குட்டைகள் நீங்கள் இப்போது காண்பதை விட அழகாகவும் நேர்த்தியாகவும் உள்ளன!” என்றார்கள்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள், “புகழுக்காகவும் பகட்டுக்காகவும் ஆடை அணியும் நபரிடமிருந்து, அவன் அந்த எண்ணத்தைக் கைவிடும் வரை அல்லாஹ் முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்கிறான்! கியாமத் நாளில், அவன் அவமான ஆடையை அணியும்படிச் செய்வான்!” என்றார்கள்.

மீண்டும் அவர், “புகழுக்காகவும் பகட்டுக்காகவும் ஆடை அணிபவரை, கியாமத் நாளில் அதே வகையான ஆடையை அணியும்படி அல்லாஹ் செய்வான். பிறகு அதை நெருப்பால் கொளுத்துவான்!” என்றார்கள்.

ஸஹ்ல் இப்னு ஸஃத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறினார், “ஒரு பெண், தான் நெய்த ஓரங்களைக் கொண்ட ஒரு புர்தாவைக்61 கொண்டு வந்தார். அவர், ‘யா ரஸூலல்லாஹ்! இதை நான் என் சொந்தக் கைகளால் நெய்து, உங்களுக்காகப் பரிசாகக் கொண்டு வந்தேன்’ என்றார். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் அவரது பரிசை ஏற்றுக்கொண்டார்கள். அவர் அந்த புர்தாவை அணிந்துகொண்டு எங்களிடம் வந்தார். ஜமாஅத்திலிருந்து ஒருவர் அதைத் தொட்டு, ‘யா ரஸூலல்லாஹ்! இதை விட அழகான புர்தா இருக்க முடியாது! அதை எனக்குத் தருவீர்களா?’ என்றார். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், ‘சரி!’ என்றார்கள். மஸ்ஜிதில் எங்களுக்கு அறிவுரை கூறிய பிறகு, அவர் வீட்டிற்குத் திரும்பினார். அவர் அந்த புர்தாவைச் சுற்றிக் கட்டி அந்த நபருக்கு அனுப்பி வைத்தார். ஜமாஅத்தினர் அந்த நபரைக் கண்டித்து, ‘நீ செய்தது கொஞ்சமும் சரியில்லை! ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் அணிந்திருந்ததும், தேவைப்பட்டதுமான ஒன்றை நீ கேட்டாய்! கேட்பவர் எவரையும் ரஸூலுல்லாஹ் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் நிராகரிப்பதில்லை, அவர்களைத் திருப்பி அனுப்புவதுமில்லை என்பதை நீ அறிந்திருந்தும்!’ என்றார்கள். அந்த நபர், ‘இதை அணிவதற்காக நான் விரும்பவில்லை என்று அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாகச் சொல்கிறேன். நான் இறக்கும் நாளில் இது என் கஃபனாக இருக்க வேண்டும் என்றுதான் விரும்பினேன்!’ என்றார். உண்மையில், அவர் இறந்த நாளில் அந்த புர்தா அவரது கஃபனாக ஆனது.”62

நமது நபியவர்கள் ஒரு கருப்புக் கம்பளி ஆடையையும் அணிந்தார்கள். நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) கூறினார், “ரஸூலுல்லாஹ் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுக்காக ஒரு கருப்புக் கம்பளி ஆடை செய்யப்பட்டிருந்தது. அதை அணிந்திருந்தபோது வியர்த்ததால், அவருக்குக் கம்பளி வாசனை வந்தது. அவர் உடனடியாக அந்த ஆடையைக் கழற்றிவிட்டார். ஏனென்றால், அவர் நல்ல வாசனைகளை மட்டுமே விரும்பினார்.”

நமது தலைவர், நபியவர்கள் கஃப்தான்களின் வேட்டிகள் காலின் நடுப்பகுதியை அல்லது சற்று கீழே, கணுக்கால்களை அடையும் அளவுக்கு நீளமாக இருக்க மட்டுமே அனுமதிப்பார்கள். அவை கணுக்கால்களுக்குக் கீழே இருப்பதை, அதாவது, தரையில் இழுபடும் அளவுக்கு நீளமாக இருப்பதை அவர் தடை செய்தார். கியாமத் நாளில், பெருமையுடன் தங்கள் கஃப்தான்களைத் தரையில் இழுத்துச் சென்ற ஆண்களை சர்வவல்லமையுள்ள அல்லாஹ் கருணையுடன் பார்க்க மாட்டான் என்று அவர் கூறினார்.

ஒரு நாள், நமது தலைவர், நபியவர்கள் ஹஸ்ரத் ஜாபிர் இப்னு சுலைமிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), “உன் கஃப்தானின் வேட்டியை உன் கால்களுக்குப் பாதி வரை நீளமாக்கு! இதை உன்னால் செய்ய முடியாவிட்டால், அதை உன் கணுக்கால்கள் வரை இறக்கி வை! அது தரையில் இழுபடும் அளவுக்கு நீளமாக ஆக்குவதைத் தவிர்! ஏனென்றால், இது பெருமையின் அடையாளம். அல்லாஹு தஆலா பெருமையை வெறுக்கிறான்!” என்றார்கள். இதன் காரணமாக, அப்துல்லாஹ் இப்னு உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தம் கஃப்தானைத் தம் கால்களின் நடுப்பகுதி வரை இறக்கி வைத்திருந்தார். 63

நமது தலைவர், நபியிடம் ஒற்றை நூலால் நெய்யப்பட்ட பருத்தித் துணியால் செய்யப்பட்ட ஒரு சட்டை இருந்தது.

நமது அன்னை, ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அறிவிக்கிறார்: ஹஸ்ரத் அபூ ஜஹ்ம் அவர்கள் நமது தலைவர், நபிக்கு அதன் மீது சித்திர வேலைப்பாடுகள் கொண்ட ஒரு ஸஜ்ஜாதாவை (தொழுகை விரிப்பை) பரிசளித்திருந்தார். ஒரு நாள், ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் அந்த ஸஜ்ஜாதாவில் ஸலாத் தொழுதுகொண்டிருந்தபோது, அந்த சித்திர வேலைப்பாடுகள் அவரது அருள்நிறைந்த கண்களைக் கவர்ந்தன. அவர் தம் ஸலாத்தை முடித்த பிறகு, “இதை அபூ ஜஹ்மிடம் கொண்டு செல்லுங்கள். அது என் ஸலாத்தில் என் கவனத்தைச் சிதறடித்தது. அவரிடம் அலங்காரமற்ற, சாதாரணமான ஒன்றைக் கொண்டு வரச் சொல்லுங்கள்” என்றார்கள்.

மதீனாவின் மண் ஈரமாகவும் தரிசாகவும் இருந்ததால், நமது நபியவர்கள் இறந்தபோது இந்த ஸஜ்ஜாதா அவரது அருள்நிறைந்த கப்ரின் தரையில் விரிக்கப்பட்டது.

அவர் ஹஸ்ரத் உவைஸ் அல் கரனீக்கு அனுப்பிய ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃப்

உவைஸ் இப்னு ஆமிர் கரனீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தாபியீன்களின் (அஸ்ஹாப் அல்-கிராமைச் சந்தித்த பெரும் முஸ்லிம்கள்) முக்கியமான ஒருவராவார். அவர் யமனின் கர்ன் கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர். முஸ்லிமாக ஆன பிறகு, தன் வாழ்நாள் முழுவதும், அவர் நமது பிரியமான நபியின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அன்பால் எரிந்துகொண்டிருந்தார், ஒரு கணம் கூடத் தம் ரப்பை மறக்கவில்லை. அவர் அல்லாஹ்வுக்குச் செய்யும் அடிமைத்தனத்தில் உயர்ந்த ஒரு நிலையை அடைந்திருந்தார், அவரது ஒவ்வொரு நிலையும், ஒவ்வொரு செயலும், ஒவ்வொரு வார்த்தையும் மக்களுக்கு ஒரு பாடமாகவும் ஆலோசனையாகவும் ஆனது. அவர் யாராலும் புண்படுத்தப்படவில்லை, யாரும் அவராலும் புண்படுத்தப்படவில்லை. அவரது மிக முக்கியமான குணங்கள் நமது தலைவர், நபியின் மீதான அவரது அன்பு, இதயத்துடனும் ஆன்மாவுடனும் அவர் தொடர்ந்த இபாதத்கள், மற்றும் அவரது தாய்க்கு அவர் காட்டிய மரியாதை. அவர் தம் தாயைக் கவனித்து, அவரிடமிருந்து பல பிரார்த்தனைகளைப் பெற்றார். நமது பிரியமான நபியின் மீதான அவரது இந்த அன்பும், இஸ்லாத்தின் மீதான பக்தியும் நமது தலைவர் அவரைப் புகழக் காரணமாயின.

அவ்வப்போது, நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தம் அருள்நிறைந்த முகத்தை யமன் பக்கம் திருப்பி, “யமனிலிருந்து கருணைக் காற்று வீசுவதை நான் உணர்கிறேன்” என்பார்கள். மேலும் அவர், “கியாமத் நாளில், அல்லாஹு தஆலா உவைஸின் உருவத்தில் எழுபதாயிரம் வானவர்களைப் படைப்பான், அவர்கள் உவைஸை தங்களுக்கு மத்தியில் அர்ஸாத்திற்கு அழைத்துச் செல்வார்கள். அவர் ஜன்னாவிற்குச் செல்வார், அல்லாஹு தஆலா நாடுபவர்களைத் (அறிவிப்பவர்களைத்) தவிர வேறு யாரும் உவைஸ் யார் என்பதை அறிய மாட்டார்கள்” என்றார்கள். அவர், “என் உம்மத்தில் ஒரு நபர் இருக்கிறார், அவர் கியாமத் நாளில் ரபீஆ மற்றும் முழர் கோத்திரங்களின் ஆடுகளின் முடிகளின் எண்ணிக்கையளவிற்கு மக்களுக்காகப் பரிந்துரைப்பார்” என்றபோது, அஸ்ஹாப் அல்-கிராம், “யா ரஸூலல்லாஹ், அவர் யார்?” என்று கேட்டார்கள். அவர், “அல்லாஹ்வின் அடிமைகளில் ஒருவர்” என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள், “நாங்கள் அனைவரும் அடிமைகள்தான், அவர் பெயர் என்ன?” என்றார்கள். அவர், “உவைஸ்” என்று பதிலளித்தார்கள். இதன் பேரில், அவர்கள், “அவர் எங்கிருந்து வருகிறார்?” என்று கேட்டார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், “அவர் கர்னைச் சேர்ந்தவர்” என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள், “அவர் உங்களைப் பார்த்திருக்கிறாரா?” என்றபோது, அவர், “அவர் தம் இரு கண்களால் என்னைப் பார்க்கவில்லை” என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள், “அவர் உங்களை அவ்வளவு நேசிக்கிறார், ஆனால் உங்கள் முன்னிலையிலும் சேவைக்கும் ஓடி வராதது எவ்வளவு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது” என்றார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் பதிலுக்கு, “இரண்டு காரணங்களுக்காக: ஒன்று, அவர் தம் ஆன்மீக நிலைகளில் தொலைந்துவிட்டார். இரண்டு, என் மார்க்கத்தின் மீதான அவரது பக்தி. அவருக்கு முஸ்லிமான ஒரு வயதான தாய் இருக்கிறார். அவரது கண்களால் பார்க்க முடியாது; அவரது கைகளும் கால்களும் அசையாது. உவைஸ் பகலில் ஒட்டகம் மேய்ப்பவராக வேலை செய்து, அந்த ஊதியத்தைத் தனக்கும் தன் தாயின் தேவைகளுக்கும் செலவிடுகிறார்” என்றார்கள். அவர்கள், “நாங்கள் அவரைப் பார்ப்போமா?” என்று கேட்டார்கள். அவர் ஹஸ்ரத் அபூ பக்ரிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), “உங்கள் காலத்தில் நீங்கள் அவரைப் பார்க்க மாட்டீர்கள்” என்றார். பிறகு அவர் ஹஸ்ரத் உமர் மற்றும் ஹஸ்ரத் அலியிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா), “நீங்கள் அவரைப் பார்ப்பீர்கள். அவரது உடல் ரோமமுள்ளது. அவரது இடது பக்கத்திலும் உள்ளங்கையிலும், ஒரு வெள்ளி நாணயம் அளவு வெண்மை உள்ளது. இது பரஸ் நோயின் வெண்மை அல்ல. நீங்கள் அவரைச் சென்றடைந்ததும், அவருக்கு என் ஸலாத்தைச் சொல்லி, என் உம்மத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்யச் சொல்லுங்கள்” என்றார்.

அவரது தாய் மரணித்த பிறகு, ஹஸ்ரத் உவைஸல் கரனீ (உவைஸ் கரனீ) அவர்கள் கர்ன் கிராமத்தை விட்டு வெளியேறி, கூஃபா நகரத்திற்குச் சென்றார்.

நமது தலைவர், நபியின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மரணம் நெருங்கியபோது, அவர்கள், “உங்கள் ஹிர்காவை (மேலங்கி) யாரிடம் கொடுக்க வேண்டும்?” என்று கேட்டார்கள். அவர், “அதை உவைஸ் அல்-கரனீக்குக் கொடுங்கள்” என்றார்.

ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் மரணித்த பிறகு ஹஸ்ரத் உமர் மற்றும் ஹஸ்ரத் அலி (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அவர்கள் கூஃபாவிற்கு வந்தபோது, ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “நஜ்த் மக்களே, உங்களில் கர்னைச் சேர்ந்த ஒருவர் இருக்கிறாரா?” என்று கேட்டார்கள். இருப்பதாக அவர்கள் சொன்னார்கள். அவர் ஹஸ்ரத் உவைஸைப் பற்றிக் கேட்டார். கர்னைச் சேர்ந்தவர்கள், “நாங்கள் அவரை அறிவோம். நீங்கள் தேடுவதற்கு அவர் மிகவும் தாழ்ந்தவர். அவர் பைத்தியக்காரர், அறிவற்றவர், மேலும் அவர் மக்களைத் தவிர்க்கிறார்” என்றார்கள். ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “நான் அவரைத் தேடுகிறேன், அவர் எங்கே?” என்றார். அவர்கள், “அவர் அர்னா பள்ளத்தாக்கில் எங்கள் ஒட்டகங்களை மேய்த்துக்கொண்டிருக்கிறார், அதற்குப் பதிலாக, நாங்கள் அவருக்கு இரவு உணவு கொடுக்கிறோம். அவரது முடியும் தாடியும் சிக்கலாக உள்ளன; அவர் ஊருக்கு வருவதில்லை, யாருடனும் பேசுவதில்லை, மக்கள் சாப்பிடுவதைச் சாப்பிடுவதில்லை. அவர் சோகத்தையோ மகிழ்ச்சியையோ அறிவதில்லை; மக்கள் சிரிக்கும்போது, அவர் அழுகிறார்; மக்கள் அழும்போது, அவர் சிரிக்கிறார்” என்றார்கள். அவர், “நான் தேடுவது அவரையே” என்றார். அவர்கள் அவர் இருக்கும் இடத்தைக் குறிப்பிட்டார்கள்.

ஹஸ்ரத் உமர் மற்றும் ஹஸ்ரத் அலி (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அவர்கள் அவர் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றார்கள். அவர் தொழுதுகொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். அல்லாஹு தஆலா ஒட்டகங்களை மேய்ப்பதற்காக ஒரு வானவரை நியமித்திருந்தான். அவர் தம் ஸலாத்தை முடித்ததும், ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) எழுந்து நின்று ஸலாம் கூறினார். அவர் பதில் கூறினார். ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “உங்கள் பெயர் என்ன?” என்று கேட்டார்கள். அவர், “அப்துல்லாஹ் (அதாவது, அல்லாஹ்வின் அடிமை)” என்றார். ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “நாங்கள் அனைவரும் அல்லாஹ்வின் அடிமைகள்தான், உங்கள் உண்மையான பெயர் என்ன?” என்றபோது, அவர், “உவைஸ்” என்று பதிலளித்தார். இதன் பேரில், ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “உங்கள் வலது கையைக் காட்டுங்கள்” என்றார். அவர் அதைக் காட்டியபோது, ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “நமது தலைவர், நபியவர்கள் உங்களுக்கு ஸலாம் சொன்னார்கள். அவர் தம் அருள்நிறைந்த ஹிர்காவை உங்களுக்கு அனுப்பி, ‘அவர் அதை எடுத்து அணிந்து, என் உம்மத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும்’ என்று ஒரு உயில் செய்தார்கள்” என்றார்.

உவைஸ் அல்-கரனீ, “யா உமர்! நான் ஒரு பலவீனமான, சக்தியற்ற, பாவியான அடிமை. தயவுசெய்து கவனமாக இருங்கள், இந்த உயில் வேறு யாருக்காவது இருக்க வேண்டும்” என்றார். ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “இல்லை. யா உவைஸ், நாங்கள் தேடியவர் நீங்கள்தான். நமது தலைவர், நபியவர்கள் உங்கள் தோற்றத்தையும் குணங்களையும் விவரித்தார்கள்” என்று பதிலளித்தார்கள்.

இதன் பேரில், ஹஸ்ரத் உவைஸ் அவர்கள் ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃபை மரியாதையுடன் எடுத்து, அதை முத்தமிட்டு, முகர்ந்து, தம் முகத்தில் தேய்த்தார். அவர் மிகவும் அழுது, “இங்கேயே காத்திருங்கள்” என்று கூறிவிட்டுச் சென்றார்.

அவர் சிறிது தூரம் சென்றதும், ஸஜ்தா செய்தார். கண்ணீருடன், அவர் அல்லாஹு தஆலாவிடம் கெஞ்சி, முஹம்மத் உம்மத்திற்காகப் பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கினார். அவர், “யா ரப்பீ, நமது பிரியமான தலைவர், நபியவர்கள் தம் ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃபை ஹஸ்ரத் உமர் மற்றும் ஹஸ்ரத் அலியுடன் உனது ஏழை, சக்தியற்ற அடிமைக்கு அனுப்பியிருக்கிறார்கள், நான் அதற்குத் தகுதியற்றவனாக இருந்தாலும். அவர் தம் பாவியான உம்மத்திற்காக நான் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னார். யா ரப்பீ! இந்த ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃபின் பொருட்டால், நமது பிரியமான நபியின் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பொருட்டால், முஹம்மத் உம்மத் அனைவரையும் மன்னித்தருள்வாயாக… மன்னிப்பாயாக, என் அல்லாஹ்வே, மன்னிப்பாயாக… என் அல்லாஹ்வே…” என்று கெஞ்சியும் விம்மியும் பிரார்த்தனை செய்தார்.

பல பாவியான முஸ்லிம்கள் மன்னிக்கப்பட்டதாக அவருக்கு அறிவிக்கப்பட்டபோது, அவர் ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃபை மரியாதையுடன் அணிந்துகொண்டார். உவைஸல் கரனீக்கு அன்பளிப்பாக வழங்கப்பட்ட இந்த ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃப், வானுக்கு அருகிலுள்ள இரிசான் பேக்களிடம் (பிரபுக்கள்) வந்தது, 1618 இல், அது ஒட்டோமான் பேரரசின் பாதுஷாக்களில் ஒருவரான சுல்தான் இரண்டாம் உஸ்மானுக்குப் பரிசாகக் கொண்டுவரப்பட்டது. சுல்தான் அப்துல்மஜீத் கான் அவர்கள் இந்த ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃபிற்காக ஃபாத்திஹ் என்ற இடத்தில் “ஹிர்கா-இ ஷரீஃப் மஸ்ஜித்” கட்டினார். நமது பிரியமான, புகழ்பெற்ற தலைவர், நபியின் அருள்நிறைந்த தோலின் ரோஜா மணத்தை இன்னும் சுமந்துகொண்டிருக்கும், மேலும் கிரீம் நிற தேன் நுரை நிறத்தைக் கொண்ட இந்த அருள்நிறைந்த ஹிர்கா அஷ்-ஷரீஃப், ஒவ்வொரு ஆண்டும் ரமழான் அஷ்-ஷரீஃபில் ஒரு கண்ணாடிக் கூண்டில் தரிசிக்கப்படுகிறது.

அவர் கஅப் இப்னு ஸுஹைருக்குக் கொடுத்த ஹிர்கா அஸ்-ஸஆதத்

ஹஸ்ரத் கஅப் இப்னு ஸுஹைர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), ஒரு கவிஞர் குடும்பத்தின் மகன், அவரும் ஒரு கவிஞராக இருந்தார். முன்பு, அவர் நமது தலைவர், நபிக்கும் இஸ்லாத்திற்கும் எதிராகக் கவிதைகள் எழுதுவார். அவர்கள் இதைப் பற்றி நமது தலைவரிடம் தெரிவித்தார்கள், அவர் எங்கு காணப்பட்டாலும் கொல்லப்பட வேண்டும் என்று அவர் உத்தரவிட்டார்.

அவரது சகோதரர் ஹஸ்ரத் புஜைர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் முன்பே முஸ்லிமாகி, இந்த உத்தரவைப் பற்றி அவருக்கு எழுதினார், மேலும் அவர் முஸ்லிமாகிவிட்டால் நமது பிரியமான நபி, கருணைக் கடல், அவரை மன்னித்துவிடுவார் என்றும் எழுதினார். அந்தக் கடிதத்தைப் படித்ததும், ஹஸ்ரத் கஅப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் ஆழ்ந்து சிந்தித்து, சிலைகளை வணங்குவதன் அபத்தத்தையும், இஸ்லாத்தின் மேன்மையையும், நமது நபியின் மகத்துவத்தையும் புரிந்துகொள்ளத் தொடங்கினார், அவரது இதயம் ஒளிரத் தொடங்கியது.

இறுதியாக, முஸ்லிமாகத் தீர்மானித்து, அவர் ஒளிமயமான மதீனாவிற்குப் புறப்பட்டார். அவர் நமது தலைவர், நபியைப் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) புகழ்ந்தும், அவர் எப்படி மனம் திருந்தி முஸ்லிமானார் என்பதைப் பற்றியும் ஒரு நீண்ட கவிதையை எழுதினார்.

அவர் மதீனாவிற்கு வந்தபோது, அவர் ஜுஹைனி கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த தம் நண்பருடன் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலைக்கு வந்தார். நமது தலைவர் தம் அஸ்ஹாபுகளுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தார். தம்மை அறிமுகப்படுத்திக்கொள்வதற்கு முன்பு, ஹஸ்ரத் கஅப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “யா ரஸூலல்லாஹ்! கஅப் இப்னு ஸுஹைர் தான் செய்த செயலுக்காக வருந்தி முஸ்லிமாகிவிட்டார், அத்துடன் அவர் மன்னிப்புக் கேட்க வந்துள்ளார். நான் அவரை உங்களிடம் கொண்டு வந்தால், நீங்கள் அவரை மன்னித்து, அவரை ஒரு முஸ்லிமாக ஏற்றுக்கொள்வீர்களா?” என்றார். நமது தலைவர், நபியவர்கள், “ஆம்” என்றார்கள்.

இதன் பேரில், ஹஸ்ரத் கஅப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “வணக்கத்திற்குரிய இறைவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் அவனது அடிமையும் ரஸூலும் ஆவார்கள்” என்றார்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள், “நீங்கள் யார்?” என்று கேட்டார்கள். அவர், “நான் கஅப் இப்னு ஸுஹைர், யா ரஸூலல்லாஹ்” என்று பதிலளித்தார். அன்சாரிகளில் ஒருவர், “யா ரஸூலல்லாஹ், தயவுசெய்து எனக்கு அனுமதி கொடுங்கள்; உங்களுக்கு எதிரான இந்த நபரை நான் சிரச்சேதம் செய்வேன்” என்றபோது, நமது தலைவர், “அதை விட்டுவிடு. அவர் இருந்த நிலையிலிருந்து மனம் திருந்தி, ஹக்கின் பக்கம் திரும்பி வந்துள்ளார்” என்றார்.

இதன் பேரில், கஅப் இப்னு ஸுஹைர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தாம் முஸ்லிமானதையும், நமது பிரியமான நபி மற்றும் அஸ்ஹாப் அல்-கிராமின் மகத்துவம் மற்றும் மதிப்பு பற்றியும் விவரிக்கும் தம் புகழ்பெற்ற கவிதையைப் படித்தார். நமது தலைவர், நபியவர்கள் “பானத் ஸுஆத்/பிரியமானவள் நடந்து சென்றாள்” என்று தொடங்கும் இந்தக் கவிதையை விரும்பினார்கள், அது பின்வருமாறு தொடர்ந்தது:

நிச்சயமாக, ஒரு நாள், ஒவ்வொரு நபரும் ஒரு சவப்பெட்டியில் கொண்டு செல்லப்படுவார்கள்...
யா ரஸூலல்லாஹ், நான் மன்னிப்புக் கேட்டு உங்கள் பெரும் சமுகத்திற்கு வந்தேன்...
அவருடைய மன்னிப்புதான் மிகவும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது...
அவருடைய சமுகத்தில் மன்னிப்புகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன...
என் மீது கருணை காட்டுங்கள், யா ரஸூலல்லாஹ்...
என்னை மன்னியுங்கள், யா ரஸூலல்லாஹ்...
சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள்
ஹக் தஆலாவின் தீமையை அழிக்கும் கூரிய வாள்களிலிருந்து உருவப்பட்ட வாள்...
அவர் வழிகாட்டுதலைப் பரப்பி, நேர்வழியைக் காட்டும் ஒரு நூர்...
அவர் அவரை மன்னித்தார். மேலும் அவர் இந்தக் கண்ணிக்கு வந்தபோது:
இன்னர்-ரஸூல ல நூருன் யுஸ்தழாஉ பிஹி,
முஹம்மதுன் மின் ஸுயூஃபில்லாஹி மஸ்லூலு.
ரஸூலுல்லாஹ் ஒரு நூர், மக்கள் அவரால் ஒளியூட்டப்படுகிறார்கள்,
அவர் ஹக் தஆலாவின் உருவப்பட்ட வாள்களில் ஒரு வாள்.

இரு உலகங்களின் தலைவர், ஃபக்ருல் ஆலம் முஹம்மத் முஸ்தஃபா (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தம் அருள்நிறைந்த தோள்களிலிருந்து தம் “ஹிர்கா அஸ்-ஸஆதத்”தை எடுத்து, ஹஸ்ரத் கஅப் இப்னு ஸுஹைரின் தோள்களில் அணிவித்தார்கள்.64

ஹஸ்ரத் முஆவியா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அவரது கிலாஃபத்தின் போது, கஅப் இப்னு ஸுஹைருக்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஒரு செய்தி அனுப்பி, “ரஸூலுல்லாஹ்வின் மேலங்கியை எங்களுக்கு விற்றுவிடுங்கள்!” என்று கூறி, அவருக்குப் பத்தாயிரம் திர்ஹம்களை அனுப்பினார். கஅப் இப்னு ஸுஹைர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஹிர்காவை அணிவதில் எனக்கு மேல் யாரையும் நான் தேர்ந்தெடுக்க முடியாது!” என்று கூறி ஹஸ்ரத் முஆவியாவின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கோரிக்கையை மறுத்துவிட்டார். ஹஸ்ரத் கஅப் இப்னு ஸுஹைர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் இறந்தபோது, ஹஸ்ரத் முஆவியா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அதை கஅபின் மகன்களிடமிருந்து இருபதாயிரம் திர்ஹம்களுக்கு வாங்கினார்.

நமது நபியவர்கள் ஹஸ்ரத் கஅப் இப்னு ஸுஹைருக்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கொடுத்த அந்த அருள்நிறைந்த ஹிர்கா, கலீஃபாவிலிருந்து கலீஃபாவிற்குப் பரம்பரையாக வந்தது. உமைய்யா சுல்தானகம் வீழ்ச்சியடைந்த பிறகு, அது அபுல்-அப்பாஸ் ஸஃப்பாஹ் இப்னு அப்துல்லாஹ் இப்னு முஹம்மத் என்ற முதல் அப்பாஸிய கலீஃபாவால் முந்நூறு தீனார்களுக்கு வாங்கப்பட்டது. அது ஈத் பெருநாட்களின் போது கலீஃபாக்களால் அணியப்பட்டது. அப்பாஸியர்கள் எகிப்துக்குச் சென்றபோது அதைத் தங்களுடன் எடுத்துச் சென்றனர். யாவுஸ் சுல்தான் முதலாம் செலிம் கான் அவர்கள் எகிப்தைக் கைப்பற்றி கலீஃபாவானபோது, இந்த அருள்நிறைந்த ஹிர்கா எகிப்திலிருந்து இஸ்தான்புல்லுக்குக் கொண்டுவரப்பட்ட “புனித அமானிதங்களில்” ஒன்றாக இருந்தது. அது தோப்காபி அரண்மனையில் உள்ள ஹிர்கா அஸ்-ஸஆதத் அறையில் அனைவராலும் தரிசிக்கப்படுகிறது.

இந்த அருள்நிறைந்த ஹிர்கா கருப்புக் கம்பளித் துணியால் ஆனது, 124 செ.மீ நீளமானது, அகலமான கைகளைக் கொண்டது. ஹிர்காவின் உட்புறம் கிரீம் நிறக் கம்பளித் துணியால் வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. பல பொதிகளில் சுற்றப்பட்டு, அது சுல்தான் மூன்றாம் முராத் அவர்களால் கட்டப்பட்ட, மேலிருந்து திறக்கும் மூடியைக் கொண்ட ஒரு தங்கப் பெட்டியில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. மரகதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இந்த பிரமிக்க வைக்கும் பெட்டி, ஒரு இணையற்ற கலைப் படைப்பாகும். பெட்டியில், இது எழுதப்பட்டுள்ளது:

“லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ மா அர்ஸல்னாக இல்லா ரஹ்மதன்-லில்-ஆலமீன். லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் அல்-மலிகுல் ஹக்குல் முபீன், முஹம்மதுன் ரஸூலுல்லாஹ், அஸ்-ஸாதிகுல் வஃதில் அமீன்.”

நமது தலைவர், நபியின் படுக்கை

நமது தலைவர், நபியவர்கள் உறங்கிய மெத்தை தோலால் செய்யப்பட்டது. அது பேரீச்சை நார்களால் நிரப்பப்பட்டிருந்தது. அவரும் அவரது மனைவியும் இருவரும் அதன் மீது உறங்கினார்கள். நமது நபியவர்கள் தம் அருள்நிறைந்த தலைக்குக் கீழ் வைத்த தலையணையும் தோலால் செய்யப்பட்டு, பேரீச்சை நார்களால் நிரப்பப்பட்டிருந்தது. நமது தலைவர், நபியவர்கள் உலகத்திற்கும் உலகிலுள்ள பொருட்களுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கவில்லை.

அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் அறிவிக்கிறார்: அகிலங்களின் தலைவர் ஒரு பாயில் உறங்கியிருந்தார்கள், அந்தப் பாய் அவரது அருள்நிறைந்த பக்கத்தில் ஒரு அடையாளத்தை விட்டுச் சென்றது. அவர் எழுந்ததும், நான் அவரது அருள்நிறைந்த பக்கத்தைத் தடவி, “என் தந்தையும் தாயும் உங்களுக்காக அர்ப்பணம், யா ரஸூலல்லாஹ்! நீங்கள் எங்களிடம் சொல்லியிருந்தால், நாங்கள் பாயின் மீது எதையாவது விரித்து உங்களை அதிலிருந்து பாதுகாத்திருப்போமே!” என்றேன். பிறகு நான், “உங்களுக்காக ஒரு மென்மையான படுக்கையை நாங்கள் கொண்டு வரலாமா?” என்று பரிந்துரைத்தேன். அகிலங்களின் தலைவர், “உலகப் பொருட்களிலிருந்து எனக்கு என்ன தேவை? இந்த உலகில் என் நிலை, ஒரு மரத்தின் கீழ் சிறிது நிழல் பெற்ற பிறகு, அதை விட்டுவிட்டுத் தன் வழியில் தொடரும் ஒரு பயணியைப் போன்றது!” என்றார்கள்.65

நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா அறிவித்தார்: அன்சாரி கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் என்னிடம் வந்தார். அவர் ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் படுக்கையைக் கண்டதும், அவர் சென்று கம்பளியால் நிரப்பப்பட்ட ஒரு படுக்கையை அனுப்பினார்.

ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் என்னிடம் வந்து, “இது என்ன?” என்று கேட்டார்கள். நான், “யா ரஸூலல்லாஹ்! அன்சாரைச் சேர்ந்த ஒரு பெண் சந்திக்க வந்தார். அவர் உங்கள் படுக்கையைக் கண்டதும், அவர் சென்று இந்தப் படுக்கையை உங்களுக்கு அனுப்பினார்” என்றேன். நமது நபியவர்கள், “இதை உடனடியாக அவளிடம் திருப்பி அனுப்பு!” என்றார்கள். இருப்பினும், நான் அதை அவளிடம் திருப்பி அனுப்பவில்லை. அது என் வீட்டில் இருப்பதை நான் விரும்பினேன். ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் தம் வார்த்தைகளை மூன்று முறை திரும்பத் திரும்பக் கூறினார்கள். கடைசியாக, அவர், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக, யா ஆயிஷா! நான் விரும்பியிருந்தால், அல்லாஹ் தங்கம் மற்றும் வெள்ளி மலைகளை என்னுடன் நடக்கச் செய்திருப்பான்!”66 என்றார்கள். நபி அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் மெத்தை இரண்டு அபாக்களைக் (கரடுமுரடான கம்பளித் துணி) கொண்டிருந்தது.

ஒரு இரவு, அவர் என்னிடம் வந்தபோது, நான் அந்த அபாவை மடித்துச் சிறிதாக்கியிருந்தேன். அவர் அதன் மீது உறங்கினார். பிறகு அவர், “ஆயிஷா! இன்று இரவு என் படுக்கை ஏன் வழக்கம் போல் இல்லை?” என்று கேட்டார்கள். நான், “யா ரஸூலல்லாஹ்! நான் உங்களுக்காக அதை மடித்துச் சிறிதாக்கினேன்” என்றேன். அவர், “அதை அதன் அசல் நிலைக்குத் திருப்பு!” என்றார்கள்.67

ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அவர்களால் இதுவும் அறிவிக்கப்பட்டது: குறைஷி மக்களுக்கு, மக்காவில் ஒரு படுக்கையில் உறங்குவதை விடப் பிரியமானது எதுவும் இல்லை. ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் மதீனாவிற்கு வந்து அபூ அய்யூபின் வீட்டில் குடியேறியபோது, அவர் அவரிடம், “அபூ அய்யூப்! உன்னிடம் ஒரு படுக்கை இல்லையா?” என்று கேட்டார்கள். அபூ அய்யூப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியமாக என்னிடம் இல்லை!” என்றார்.

அன்சாரைச் சேர்ந்த ஸஃத் இப்னு ஸுராரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) இதைக் கேட்டதும், அவர் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு ஒரு படுக்கையை அனுப்பினார், அதன் உத்திரங்கள் கருப்பு ஜூனிபரால் செய்யப்பட்டு, லினன் நாரால் நெய்யப்பட்ட ஒரு பாயால் மூடப்பட்டிருந்தன.

ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் தம் வீட்டிற்கு மாறும் வரை அதன் மீது உறங்கியிருந்தார்கள். அவர் இறக்கும் வரை அதன் மீது உறங்கினார்.

ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் குளிப்பாட்டப்பட்டு, கஃபனிடப்பட்டபோது, அவர் இந்தப் படுக்கையின் மீது வைக்கப்பட்டார், மேலும் அவர் அதன் மீது இருக்கும்போதே அவரது ஜனாஸா ஸலாத் தொழப்பட்டது. மக்கள் தங்கள் இறந்தவர்களைச் சுமப்பதற்காக எங்களிடம் அதைக் கேட்பார்கள், மேலும் அதனால் பரக்கத் பெறுவார்கள். ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர் மற்றும் ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) ஆகியோரின் உடல்களும் அதன் மீது சுமக்கப்பட்டன.

ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) கூறினார், “ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களிடம் ஒரு பாய் இருந்தது, அதன் மீது அவர் இரவில் தொழுவார், பகல் நேரத்தில் மக்களுடன் அமர்வதற்காக அதைத் தரையில் விரிப்பார்.”68

ஆண்களுக்கு வெள்ளி மோதிரங்கள் மட்டுமே ஹலால் (அனுமதிக்கப்பட்டவை) என்றும், தங்கம், இரும்பு அல்லது பித்தளையால் செய்யப்பட்ட மோதிரங்களை அணிவது ஹராம் (தடுக்கப்பட்டது) என்றும் நமது நபி அவர்கள் விளக்கினார்கள். அவர் இறக்கும் வரை, அவர் வெள்ளி மோதிரங்களை மட்டுமே பயன்படுத்தினார். ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் தம் மோதிரத்தை தம் அருள்நிறைந்த வலது கையில் அணிவார்கள். அவர் அதைத் தம் இடது கையில் அணிந்திருந்ததும் காணப்பட்டுள்ளது. வலது அல்லது இடது கையில் மோதிரம் அணிவது ஜாயிஸ் ஆகும். மோதிரம் சுண்டு விரலிலோ அல்லது அதற்கு அடுத்த விரலிலோ அணியப்படுகிறது. ஈத் பெருநாட்களில் அனைவரும் மோதிரம் அணிவது முஸ்தஹப் ஆகும். பெருமைக்காகவோ அல்லது தற்பெருமைக்காகவோ மோதிரம் அணிவது ஹராம் ஆகும்.

நஜாஷி அஸ்ஹமா அவர்கள் நமது நபிக்கு அனுப்பிய பரிசுகளில், அபிசீனியக் கல்லுடன் கூடிய ஒரு தங்க மோதிரமும் இருந்தது. நமது பிரியமான நபியவர்கள், அபுல்-ஆஸின் மகளின் மகளான ஹஸ்ரத் உமாமாவை அழைத்து, “என் மகளே! நீ இந்த மோதிரத்தை அணிந்துகொள்!” என்றார்கள்.69

ஒரு நாள், ஹஸ்ரத் நுஃமான் இப்னு பஷீர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் வந்தார். அவர் தம் விரலில் ஒரு தங்க மோதிரம் அணிந்திருந்தார். நமது நபியவர்கள், “நீங்கள் ஏன் ஜன்னாவிற்குள் நுழைவதற்கு முன்பே ஜன்னாவின் ஆபரணத்தைப் பயன்படுத்துகிறீர்கள்?” என்றார்கள். பிறகு அவர் ஒரு இரும்பு மோதிரத்தைப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார். நமது நபியவர்கள் இதைக் கண்டபோது, “நீங்கள் ஏன் ஜஹன்னத்திலிருந்து ஒன்றைச் சுமக்கிறீர்கள்?” என்றார்கள். பிறகு அவர் அதை அகற்றிவிட்டு, ஒரு வெண்கல மோதிரத்தை அணியத் தொடங்கினார். நமது நபியவர்கள் அதைக் கண்டபோது, “உங்களிடமிருந்து ஒரு சிலையின் வாசனையை நான் ஏன் நுகர்கிறேன்?” என்றார்கள். அவர், “நான் எந்த வகையான மோதிரத்தைப் பயன்படுத்த வேண்டும், யா ரஸூலல்லாஹ்?” என்று கேட்டார். நமது நபியவர்கள், “நீங்கள் ஒரு வெள்ளி மோதிரத்தை அணியலாம். அதன் எடை ஒரு மித்காலை (4.8 கிராம்) தாண்டக்கூடாது, அதை உங்கள் வலது கையில் அணியுங்கள்!” என்று பதிலளித்தார்கள்.

ஹஸ்ரத் அம்ர் இப்னு ஷுஐப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கூறுகிறார், “ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் தங்கம் மற்றும் இரும்பு மோதிரங்களை அகற்றச் செய்வார்கள், ஆனால் வெள்ளி மோதிரங்களை அல்ல.”

நமது பிரியமான நபியவர்கள் பாரசீக ஷா, பைசாந்திய கைசர் மற்றும் அபிசீனியாவின் நஜாஷி ஆகியோருக்குக் கடிதங்கள் எழுத விரும்பியபோது, அவரிடம் கூறப்பட்டது: - யா ரஸூலல்லாஹ்! அவர்கள் முத்திரையிடப்படாத கடிதத்தைப் படிப்பதில்லை! இதன் பேரில், நமது நபியவர்கள் “முஹம்மதுன் ரஸூலுல்லாஹ்” என்ற வார்த்தைகள் மூன்று வரிகளில் பொறிக்கப்பட்ட ஒரு வெள்ளி மோதிரத்தைப் பெற்றார்கள். அந்த முத்திரை மோதிரத்தில் உள்ள பொறிப்பு, மேலிருந்து கீழாக, மூன்று வரிகளில் பின்வருமாறு இருந்தது:

ஒரு வரியில் “அல்லாஹ்”,

ஒரு வரியில் “ரஸூல்”,

ஒரு வரியில் “முஹம்மத்”.

நமது தலைவர், நபியின் வெள்ளி மோதிரத்தில் இருந்த கல் ஒரு அபிசீனியக் கல் ஆகும்.70

அந்த வெள்ளி மோதிரத்தின் மேற்பகுதி வெள்ளியால் செய்யப்பட்டதாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஹஸ்ரத் அம்ர் இப்னு ஸஈத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் நமது பிரியமான நபியிடம் வந்திருந்தார். நமது நபியவர்கள் அவரது விரலில் இருந்த மோதிரத்தைக் கண்டபோது, “உங்கள் கையில் உள்ள இந்த மோதிரம் என்ன?” என்று கேட்டார்கள். அம்ர் இப்னு ஸஈத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “யா ரஸூலல்லாஹ்! இது ஒரு மோதிரம். நான் இதைச் செய்தேன்” என்று பதிலளித்தார். நமது நபியவர்கள், “பொறிப்பு என்ன?” என்று கேட்டார்கள். அம்ர் இப்னு ஸஈத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “முஹம்மதுன் ரஸூலுல்லாஹ்” என்றார். நமது நபியவர்கள், “நான் அதைப் பார்க்கிறேன்!” என்றார்கள். அவர் அதை எடுத்து, அதை ஒரு தனிப்பட்ட முத்திரையாகப் பயன்படுத்தத் தொடங்கினார், மற்றவர்கள் தங்கள் மோதிரங்களில் “முஹம்மதுன் ரஸூலுல்லாஹ்” என்று பொறிப்பதைத் தடை செய்தார்.71 நமது பிரியமான நபியவர்கள் தம் அருள்நிறைந்த விரலில் இந்த முத்திரை மோதிரம் இருக்கும்போதே இறந்தார்கள்.

"இஸ்லாம் 'ஸஆதத் அத்-தாரைன்', அதாவது, இவ்வுலக மற்றும் ஆகிரத்தின் பாக்கியத்தை தன்னுள் திரட்டியுள்ளது."
ஸையித் அப்துல்ஹகீம் அர்வாஸீ (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி)

நமது நபியவர்கள் தம் மோதிரத்தின் மேற்பகுதியை தம் அருள்நிறைந்த உள்ளங்கையை நோக்கித் திருப்புவார்கள்.

கழிப்பறைக்குள் நுழைவதற்கு முன்பு, அவர் தம் அருள்நிறைந்த விரலிலிருந்து தம் மோதிரத்தை அகற்றுவார்.

அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு, ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர், பிறகு ஹஸ்ரத் உமர், ஹஸ்ரத் உமருக்குப் பிறகு ஹஸ்ரத் உஸ்மான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) ஆகியோர் நமது பிரியமான நபியின் முத்திரை மோதிரத்தை அணிந்தார்கள். ஒரு நாள், அவரது கிலாஃபத்தின் போது, ஏரிஸ் என்று அழைக்கப்படும் கிணற்றின் விளிம்பிற்கு அருகில் அமர்ந்திருந்தபோது, ஹஸ்ரத் உஸ்மான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அதை கிணற்றுக்குள் தவறவிட்டார். கிணற்றிலிருந்து நீர் வெளியேற்றப்பட்டு, மக்கள் மூன்று நாட்கள் அதைத் தேடியபோதிலும், இந்த அருள்நிறைந்த மோதிரத்தைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.72

நமது நபிக்குப் பிறகும் மோதிரங்களின் கற்களில் பொறிப்பது தொடர்ந்தது.

ஹஸ்ரத் அபூ பக்ரின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மோதிரத்தில், “நிஃமல் காதிர் அல்லாஹ்” (அல்லாஹு தஆலாவின் சக்தி எல்லாவற்றிற்கும் எவ்வளவு அழகாகப் போதுமானது) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் உமரின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மோதிரத்தில், “கஃபா பில்-மவ்த் வாஇழன் யா உமர்” (ஆலோசனையாக, மரணம் போதும், யா உமர்) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் உஸ்மானின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மோதிரத்தில், “ல-நஸ்பிரன்ன” (நாம் நிச்சயமாகப் பொறுமையாக இருப்போம்) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் அலியின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மோதிரத்தில், “அல்-முல்கு லில்லாஹ்” (ஆட்சி அல்லாஹு தஆலாவுக்கு மட்டுமே சொந்தமானது) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் ஹஸனின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மோதிரத்தில், “அல்-இஸ்ஸது லில்லாஹ்” (மகிமையும் மகத்துவமும் அல்லாஹு தஆலாவுக்குச் சொந்தமானது) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் முஆவியாவின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மோதிரத்தில், “ரப்பிக்ஃபிர்-லீ” (என் ரப்பே, என்னை மன்னிப்பாயாக) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் இப்னு அபீ லைலாவின் (ரஹிமஹுல்லாஹு தஆலா) மோதிரத்தில், “அத்-துன்யா கரூருன்” (உலகம் ஏமாற்றக்கூடியது, ஒரு பொய்யன்) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் இமாம் அல்-அஃலம் அபூ ஹனீஃபாவின் (ரஹிமஹுல்லாஹு தஆலா) மோதிரத்தில், “குல்-இல்-கைர் வ இல்லா ஃபஸ்குத்” (ஒன்று நல்லதைச் சொல் அல்லது மௌனமாக இரு) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் இமாம் அபூ யூசுஃபின் (ரஹிமஹுல்லாஹு தஆலா) மோதிரத்தில், “மன் அமில பி-ரஃயிஹீ நதிம” (தன் சொந்தக் கருத்தின்படி செயல்படுபவன் வருந்துவான்) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் இமாம் முஹம்மதின் (ரஹிமஹுல்லாஹு தஆலா) மோதிரத்தில், “மன் ஸபர ழஃபிர” (பொறுமையாக இருப்பவன், வெற்றியை அடைகிறான்) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

ஹஸ்ரத் இமாம் அஷ்-ஷாஃபியின் (ரஹிமஹுல்லாஹு தஆலா) மோதிரத்தில், “அல்-பரகது ஃபில் கனாஆ” (திருப்தியில் பரக்கத் உள்ளது) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

அவர்கள் தங்கள் மோதிரங்களைத் தங்கள் முத்திரைகளாகப் பயன்படுத்துவார்கள்.

நமது தலைவர், நபியின் நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃப்

நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃப் என்பது நமது பிரியமான நபி முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் அருள்நிறைந்த கால்தடம் ஆகும்.

நமது தலைவர், நபியின் அற்புதங்களில் ஒன்று, அவர் ஒரு மென்மையான மேற்பரப்பில், உதாரணமாக, மணலில் காலடி எடுத்து வைக்கும்போது, அவரது கால்கள் ஒரு தடத்தை விடாது. ஆனால் அவர் ஒரு கடினமான மேற்பரப்பில், ஒரு கல்லில் காலடி எடுத்து வைக்கும்போது, அவரது கால்கள் ஒரு தடத்தை விடும்.

அவரது அருள்நிறைந்த பாதங்கள் காலடி எடுத்து வைத்து, அதன் தடத்தை விட்டுச் சென்ற சில கற்களும் பளிங்குகளும் நினைவுச்சின்னங்களாக வைக்கப்பட்டு, நபரிடமிருந்து நபருக்கு ஒப்படைக்கப்பட்டு, பல நூற்றாண்டுகளாக பரக்கத் பெறப்பட்டு வருகின்றன.

குறிப்பாக, முஸ்லிம் அரசியல்வாதிகளும் பாதுஷாக்களும் இந்தப் பொக்கிஷமான நினைவுச்சின்னங்களை முக்கியமான இடங்களில் பாதுகாத்து, அவற்றைப் பார்வையிட்டு, மற்றவர்களையும் பார்வையிட அனுமதித்தனர்.

அறியப்பட்ட மற்றும் பாதுகாக்கப்பட்ட நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃப்களில் மிகவும் பிரபலமானவை இவை:

1. இந்தியாவில், ஃபிரூஸ் ஷா துக்ளக்கின் மகனான ஃபதே கானின் மண்ணறையில் உள்ள நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃப்.

2. கெய்ரோவில் உள்ள கைத்பேயின் மண்ணறையில் உள்ள இரண்டு அருள்நிறைந்த கால்தடங்கள்.

3. கெய்ரோவில் உள்ள அதார் அல்-நபி மஸ்ஜிதில் உள்ள இரண்டு அருள்நிறைந்த கால்தடங்கள்.

4. இஸ்தான்புல்லில் உள்ள காலித் இப்னு ஸைத் அபூ அய்யூப் அல்-அன்சாரியின் (அய்யூப் சுல்தான்) மண்ணறையில் உள்ள அருள்நிறைந்த வலது கால்தடம். இந்த நக்ஷ் அல்-கதம் அல்-பய்கம்பரி 1734 இல் முதலாம் மஹ்மூத் கானின் உத்தரவின் பேரில் அரண்மனையிலிருந்து கல்லறைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டது.

5. முதலாம் அப்துல்ஹமீத் கானின் கல்லறையில் புதிய மஸ்ஜித் பக்கத்தில் உள்ள சுவரில் ஒரு அலமாரியில் வைக்கப்பட்டிருக்கும் இரண்டு கால்தடங்கள்.

6. இஸ்தான்புல்லில், லாலெலியில் உள்ள மூன்றாம் சுல்தான் முஸ்தஃபா கானின் மண்ணறையின் சுவரில் பிரத்யேகமாகத் தயாரிக்கப்பட்ட அலமாரியில் பாதுகாக்கப்படும் ஒரு கல்லில் உள்ள இரண்டு அருள்நிறைந்த கால்தடங்கள்.

7. இஸ்தான்புல்லில் உள்ள தோப்காபி அரண்மனையில் உள்ள புனித அமானிதங்கள் அறையில் உள்ள கால்தடங்கள்.

தோப்காபி அரண்மனையின் ஹிர்கா அஸ்-ஸஆதத் அறையில், ஆறு நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃப்கள் உள்ளன, அவற்றில் நான்கு கல் மற்றும் இரண்டு செங்கல். அவற்றில் ஒன்று, நமது தலைவர், நபியவர்கள் மிஃராஜிற்கு ஏறிச் சென்றபோது அவர் காலடி எடுத்து வைத்த பாறையில் உள்ள அருள்நிறைந்த கால்தடம்; அது ஹிர்கா அஸ்-ஸஆதத் அறையில் ஒரு அலமாரியில் பாதுகாக்கப்படுகிறது. குப்பத் அஸ்-ஸஹ்ரா என்று அழைக்கப்படும் கட்டிடம், நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் மிஃராஜிற்கு ஏறிச் சென்றபோது அவர் காலடி எடுத்து வைத்த இந்த அருள்நிறைந்த பாறையின் மீது கட்டப்பட்டது.

நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃப்கள், அவை இப்போது இருக்கும் இடத்திற்கு மாற்றப்படுவதற்கு முன்பு, பல நூற்றாண்டுகளாகப் பல்வேறு இடங்களில் பாதுகாக்கப்பட்டன. கடைசியாக, அவை இன்று இருக்கும் இடத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டன. உண்மையான நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃப்கள் பரக்கத் பெறுவதற்காகத் தரிசிக்கப்படுகின்றன.

கதம் (பாதம்) அஷ்-ஷரீஃப் மற்றும் முதலாம் சுல்தான் அஹ்மத் கான்

"எனது உம்மத் எழுபத்து மூன்று கூட்டங்களாகப் பிரியும். அந்தக் கூட்டங்களில் ஒன்று மட்டுமே ஜஹன்னத்திலிருந்து காப்பாற்றப்படும், மற்றவை அழிந்துவிடும்; அவை ஜஹன்னத்திற்குச் செல்லும்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

பதின்மூன்று வயதில் அரியணை ஏறி, இருபத்தெட்டு வயதில் காலமான ஒட்டோமான் பாதுஷா, முதலாம் சுல்தான் அஹ்மத் அவர்கள், இஸ்லாத்திற்கும் நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்விற்கும் முழு மனதுடன் அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தார். பஹ்தீ மற்றும் அஹ்மதீ என்ற புனைப்பெயர்களில் கவிதைகளும் எழுதிய முதலாம் சுல்தான் அஹ்மத் அவர்கள், நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃபின் வடிவத்தில் நகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு கிரீடத்தைச் செய்து, அதன் நடுவில் நீல எனாமலில் தங்கத்தால் பொறிக்கப்பட்ட, தாம் எழுதிய இந்தக் கவிதையை வைத்திருந்தார்:

என் கிரீடத்தைப் போல அதை எப்போதும் என் தலையில் சுமக்க முடிந்தால்,
அந்த ஹஸ்ரத், ரஸூல்களின் ஷாவின் தூய கதம்.
அந்த கதமின் உரிமையாளர் நபிமார்களின் தோட்டத்தின் ரோஜா,
ஓ அஹ்மத், முன்னேறு, அந்த ரோஜாவின் கதத்தில் உன் முகத்தைத் தேய்த்துக்கொள்.
முதலாம் சுல்தான் அஹ்மத் (பஹ்தீ)

முதலாம் சுல்தான் அஹ்மத் அவர்கள் வெள்ளிக்கிழமைகள், ஈத் பெருநாட்கள் மற்றும் பிற அருள்நிறைந்த நாட்களில் அந்தக் கிரீடத்தைத் தம் தலையில் அணிவார். அயிந்தாபீ மெஹ்மத் முனீப் எஃபெண்டி அவர்கள், நக்ஷ் அல்-கதம் அஷ்-ஷரீஃப் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதையும், அது முதலாம் சுல்தான் அப்துல்ஹமீத் கானின் மண்ணறையில் வைக்கப்பட்டதையும் விவரிக்கும் “ஆஸாருல்-ஹிகெம் ஃபீ நக்ஸில்-கதம்” என்ற ஒரு நூலை எழுதினார். சுல்தான் அஹ்மத் கான் அவர்கள் இந்தக் கவிதையைத் தம் சொந்தக் கையெழுத்தில் எழுதி, ஷைக் அஸீஸ் மஹ்மூத் ஹுதாயீ எஃபெண்டிக்கு அனுப்பினார்.

கூடுதலாக, சுல்தான் அஹ்மத் அவர்கள் இந்தக் கவிதையை ஒரு பலகையில் வரைந்து, அதை அரியணைக்கு முன்னால் தொங்கவிட்டார். கவிதை எழுதப்பட்ட இந்தப் பலகை இன்றும் சுல்தான் அஹ்மத் மஸ்ஜிதில் தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது.

நமது தலைவர், நபியின் நஃலின் (காலணி) அஷ்-ஷரீஃப்

இன்றைய காலணிகள் நமது தலைவர், நபியின் காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டவற்றிலிருந்து வேறுபட்டவை. அவை தோல் அடிப்பகுதிகளைக் கொண்டிருந்தன, மேற்பகுதி திறந்திருந்ததுடன் ஒரு வாரைக் கொண்டிருந்தது. ரஸூலுல்லாஹ்வும் அஸ்ஹாப் அல்-கிராமும் தெருக்களில் அணிந்திருந்த காலணிகளுடன் தொழுவார்கள். அவர்களின் காலணிகள் சுத்தமாக இருந்தன, மஸ்ஜித் அந்-நபவியின் தரை மணலால் மூடப்பட்டிருந்தது. யாரும் அழுக்குக் காலணிகளுடன் நுழையவில்லை. ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், “உங்கள் காலணிகளுடன் தொழுங்கள், அதனால் நீங்கள் யூதர்களைப் போல் ஆக மாட்டீர்கள்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

நஃலின் அஸ்-ஸஆதத்களின் படங்கள் கூட பரக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்று நம்பப்படுகிறது, அத்துடன் அவை வீடுகளிலும் பணியிடங்களிலும் தொங்கவிடப்படுகின்றன. ஹிர்கா அஸ்-ஸஆதத் அறையில், நஃலின் அஸ்-ஸஆதத்களுடன், அவற்றின் உலோகம் மற்றும் மர மாதிரிகளும் உள்ளன.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் எடுத்துச் செல்லும் ஏழு பொருட்கள்

நமது பிரியமான நபியவர்கள் பயணம் செய்யும்போது, தம் சீப்பு, கண்ணாடி, மிஸ்வாக், ரோஜா எண்ணெய், சுர்மா மற்றும் கத்தரிக்கோல் ஆகியவற்றைத் தம்முடன் எடுத்துச் செல்வார், அத்தோடு அவர் பயணம் செய்தாலும் சரி, தங்கியிருந்தாலும் சரி, அவற்றை எப்போதும் தம்முடன் வைத்திருப்பார்.

ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) கூறினார், “கஸாக்களுக்காக (புனிதப் போர்கள்), நான் ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் ரோஜா எண்ணெய், சீப்பு, கண்ணாடி, இரண்டு கத்தரிக்கோல்கள், சுர்மா பெட்டி மற்றும் மிஸ்வாக் ஆகியவற்றைத் தயார் செய்வேன்.” மீண்டும், நமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) கூறினார், “ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் பயணம் செய்யும்போதும், தங்கியிருக்கும்போதும் இந்த ஏழு பொருட்களைத் தம்முடன் எடுத்துச் செல்வார்கள்:

1. ஒரு புட்டி ரோஜா எண்ணெய், 2. ஒரு சீப்பு, 3. ஒரு கண்ணாடி, 4. ஒரு சுர்மா பெட்டி, 5. ஒரு மிஸ்வாக், 6. இரண்டு கத்தரிக்கோல்கள், 7. முடியைப் பிரிப்பதற்கான ஒரு எலும்பு.”73

நமது தலைவர், நபியின் ஊன்றுகோல் மற்றும் பிரம்பு

நமது தலைவர், நபியவர்கள் வெள்ளிக்கிழமைகளில் குத்பா (பிரசங்கம்) சொல்லும்போது, அவர் ஒரு ஊன்றுகோல் அல்லது ஒரு வில் மீது சாய்ந்துகொள்வார். பயணம் செய்யும்போது, அவர் ஒரு வில் மீது சாய்ந்துகொண்டு குத்பா சொல்வார். நமது பிரியமான நபியவர்கள், ஒரு கோலில் சாய்வது நபிமார்களின் பழக்கங்களில் ஒன்றாகும் என்று கூறுவார்கள். அவரே ஒரு கோலில் சாய்ந்து, சாய்வதைப் பரிந்துரைப்பார்.

முஆவியா இப்னு அபீ சுஃப்யான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) அவர்களின் கிலாஃபத்தின் போது, நமது தலைவர், நபியின் கோல் ஸஃத் அல்-கரஸிடம் இருந்தது. ஹிஜ்ரி ஐம்பதாம் ஆண்டில், ஹஸ்ரத் முஆவியா இப்னு அபீ சுஃப்யான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் ஹஜ்ஜுக்கு வந்தார். அவர் நமது பிரியமான நபியின் மஸ்ஜிதிலிருந்து மின்பரை (பிரசங்க மேடை) அகற்றி, அதை டமஸ்கஸுக்கு மாற்ற விரும்பினார். அவர் ஸஃத் அல்-கரஸிடம் இருந்த கோலையும் கேட்டார். ஹஸ்ரத் ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் மற்றும் ஹஸ்ரத் அபூ ஹுரைரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) ஆகியோர் அவரிடம் சென்று, “அமீர் அல்-முஃமினீன் (முஸ்லிம்களின் ஆட்சியாளர்)! ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் மின்பரை அது வைக்கப்பட்டிருந்த இடத்திலிருந்து அகற்றுவதோ அல்லது அவரது கோலை டமஸ்கஸுக்கு மாற்றுவதோ சரியாக இருக்காது!” என்றார்கள். இதன் பேரில், ஹஸ்ரத் முஆவியா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களை விட்டுவிட்டு மன்னிப்புக் கேட்டார்.

ஒரு நாள், நமது நபியவர்கள் ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு உனைஸை (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மஸ்ஜிதிலிருந்து தம் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றார்; அவர் அவருக்கு ஒரு கோலைக் கொடுத்து, “இந்தக் கோலை உன்னுடன் வைத்துக்கொள், அப்துல்லாஹ் இப்னு உனைஸே!” என்றார். அப்துல்லாஹ் இப்னு உனைஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அந்தக் கோலுடன் மக்களிடையே சென்றபோது, அவரிடம், “இந்தக் கோல் என்ன?” என்று கேட்கப்பட்டது. அவர், “ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் இதை எனக்குக் கொடுத்து, என்னுடன் வைத்துக்கொள்ளும்படி எனக்கு உத்தரவிட்டார்கள்” என்று பதிலளித்தார். அவர்கள் ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு உனைஸிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), “நீங்கள் ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களிடம் திரும்பிச் சென்று, அவர் ஏன் இந்தக் கோலை உங்களுக்குக் கொடுத்தார் என்று கேட்க வேண்டும்!” என்றார்கள். அதன் பேரில், அப்துல்லாஹ் இப்னு உனைஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் நமது நபியிடம் சென்று, “யா ரஸூலல்லாஹ்! நீங்கள் ஏன் எனக்கு இந்தக் கோலைக் கொடுத்தீர்கள்?” என்று கேட்டார். நமது பிரியமான நபியவர்கள், “இது கியாமத் நாளில் நமக்கு மத்தியில் ஒரு அடையாளம்! அந்த நேரத்தில், சிலரே ஜன்னாவில் ஒரு கோலில் சாய்வார்கள்! நீ ஜன்னாவில் இதன் மீது சாய்வாய்!” என்றார்கள். அப்துல்லாஹ் இப்னு உனைஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அதைத் தம் வாளுடன் தம்முடன் வைத்துக்கொண்டார், அதிலிருந்து ஒருபோதும் பிரியவில்லை. அவர் தம் மரணப் படுக்கையில் இருந்தபோது, அந்தக் கோலைத் தம் கஃபனுக்குள் வைத்து, தம்முடன் புதைக்கும்படி தம் குடும்பத்தினருக்கு உயில் செய்தார். அந்தக் கோல் அவரது உடலுக்கும் அவரது கஃபனுக்கும் இடையில் வைக்கப்பட்டது, அதனால் அவரது உயில் நிறைவேற்றப்பட்டது.

நமது தலைவர், நபியிடம் ஒரு அர்ஷின் (சுமார் 68 செ.மீ) உயரம் அல்லது சற்று உயரமான ஒரு மிஹ்ஜன் இருந்தது. மிஹ்ஜன் என்பது வளைந்த முனையைக் கொண்ட ஒரு பிரம்பு. நமது நபியவர்கள் தூரத்திலிருந்து ஹஜர் அல்-அஸ்வத்தை (தவாஃப் தொடங்கும் இடம்) அந்தக் பிரம்பால் சுட்டிக்காட்டி இஸ்திலாம் (தொடக்கத்தை) செய்வார்கள்.

"ஈமானின் அடிப்படையும், வலிமையான அடையாளமும் முஸ்லிம்களை நேசிப்பதும், முஸ்லிம்களின் எதிரிகளை வெறுப்பதும் ஆகும்."
இமாம் அல்-கஸ்ஸாலீ (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி)

ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் தம் ஒட்டகத்தில் ஏறியதும், அதைத் தமக்கு முன்னால் தொங்கவிடுவார். நமது தலைவரிடம் உர்ஜுன் என்ற பெயரிடப்பட்ட ஒரு மிஹ்ஸர்ரா (உலர்ந்த பேரீச்சை கிளையிலிருந்து செய்யப்பட்டது) இருந்தது. ஒரு மரக் கிளையிலிருந்து செய்யப்பட்ட பிரம்பு மிஹ்ஸர்ரா என்று அழைக்கப்படுகிறது. நமது நபியவர்கள் பகீ அல்-கர்கத்திற்குச் செல்லும்போது, அதைத் தம்முடன் வைத்திருப்பார், அதன் மீது சாய்ந்துகொள்வார், அவர் அமர்ந்திருக்கும்போது அதைத் தம் கையில் திருப்பித் திருப்பிச் சுற்றுவார். சில சமயங்களில் நமது நபியவர்கள் இந்த மிஹ்ஸர்ராவைப் பிடித்துக்கொண்டு குத்பா செய்வார்கள்.

நமது நபியவர்களிடம் மலைப்பகுதி மரங்களிலிருந்து வெட்டப்பட்ட மம்ஷுக் என்ற கதீப் பிரம்பும் இருந்தது. ஹஸ்ரத் உஸ்மான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் மின்பரில் நமது நபியின் கதீபைப் பிடித்துக்கொண்டு குத்பா செய்து கொண்டிருந்தபோது, ஜஹ்ஜாஹ் இப்னு ஸஈத் அல்லது ஜஹ்ஜாஹ் இப்னு கைஸ் அங்கு வந்து, ஹஸ்ரத் உஸ்மானின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கையிலிருந்து கதீபை எடுத்து, அதைத் தம் முழங்காலில் வளைத்து உடைத்தார். அங்கிருந்தவர்கள் அவரை எதிர்த்துக் கத்தினார்கள். இது அல்லாஹு தஆலாவைப் புண்படுத்தியது, அவன் ஜஹ்ஜாஹின் கை அல்லது முழங்காலில் அகிலா (அரிப்பு) என்ற ஒரு நோயைக் கொடுத்தான். ஹஸ்ரத் உஸ்மானின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஷஹாதத்திற்குப் பிறகு ஒரு வருடத்திற்கு மேல் ஆகவில்லை, ஜஹ்ஜாஹ் அரிப்பால் இறந்தார்.

நமது தலைவர், நபியவர்களின் வாள்கள்

நமது தலைவர், நபியவர்களுக்கு ஒன்பது வாள்கள் இருந்தன.

அவரது தந்தையிடமிருந்து பரம்பரையாகப் பெற்றதும், மஃஸூர் என்று அறியப்பட்டதுமான வாள், நமது நபியவர்கள் மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்தபோது அவர்களுடன் இருந்தது.74

அப்த்: ஹஸ்ரத் ஸஃத் இப்னு உபாதா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் இந்த வாளை நமது நபியவர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்திருந்தார், நமது நபியவர்கள் பத்ரு கஸாவிற்குச் சென்றபோது அதைத் தம்முடன் எடுத்துச் சென்றார்கள்.

ஸுல்ஃபிகார்: இது குறைஷிகளின் ஒரு முஷ்ரிக்கான முனப்பிஹ் இப்னு ஹஜ்ஜாஜ் அல்லது ஆஸ் இப்னு முனப்பிஹ் என்பவரின் வாளாகும், இது பத்ரு கஸாவில் போர்ச் செல்வமாக எடுக்கப்பட்டது. நமது தலைவர், நபியவர்கள் ஸுல்ஃபிகாரை ஹஸ்ரத் அலிக்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) பரிசளித்தார்கள். அதன் கைப்பிடியின் தலைப்பகுதியும், அதன் வாரின் வளையங்களும் சங்கிலிகளும் வெள்ளியால் செய்யப்பட்டிருந்தன.75

நமது நபியவர்கள் இறந்த பிறகு, ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் ஹஸ்ரத் அபூ பக்ரிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) விண்ணப்பித்து, ஹஸ்ரத் அலியிடமிருந்து (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஸுல்ஃபிகாரை எடுக்கத் தம் விருப்பத்தைத் தெரிவித்தார். ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், “நான் எப்போதும் அந்த வாளை அவர் கையில் கண்டிருக்கிறேன். அந்த வாளை அவர் கையிலிருந்து எடுப்பதை நான் பொருத்தமானதாகக் கருதவில்லை!” என்றார்கள். எனவே, ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அதை ஹஸ்ரத் அலியிடமே (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) விட்டுவிட்டார்கள்.

நமது தலைவர், நபியவர்களின் ஈட்டிகள்

பனூ கைனுகா யூதர்களிடமிருந்து எடுக்கப்பட்ட யுத்த மீட்புப் பொருட்களிலிருந்து நமது நபியவர்களின் பங்கிற்கு மூன்று ஈட்டிகள் வந்திருந்தன.

நமது நபியவர்களின் ஈட்டிகளில் ஒன்றின் பெயர் முஸ்வி, மற்றொன்றின் பெயர் முஸ்னா. நமது நபியவர்களுக்கு பைதா என்ற பெயருடைய ஒரு பெரிய ஈட்டியும், அனஸா என்ற பெயருடைய ஈட்டியை விடச் சிறிய ஒரு ஈட்டியும் இருந்தன.

அபிசீனியாவின் நஜ்ஜாஷியான ஹஸ்ரத் அஸ்ஹமா அவர்கள், நபஃ என்று அழைக்கப்பட்ட மூன்று ஈட்டிகளையும் ஒரு ஈட்டியையும் நமது பிரியமான நபியவர்களுக்கு அனுப்பினார். நமது நபியவர்கள் ஒன்றைத் தமக்காக எடுத்துக்கொண்டு, இரண்டாவதை ஹஸ்ரத் அலிக்கும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மூன்றாவதை ஹஸ்ரத் உமருக்கும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கொடுத்தார்கள்.

ஈதுல் ஃபித்ர் (ரமளான் பெருநாள்) மற்றும் ஈதுல் அழ்ஹா (குர்பானி பெருநாள்) அன்று, பிலால் அல்-ஹபஷீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் நமது நபியவர்களின் ஈட்டியை ஸலாத்காவிற்கு (திறந்தவெளி தொழுகை இடம்) செல்லும் வழியில் நமது நபியவர்களுக்கு முன்னால் சுமந்து செல்வார், அவர்கள் அங்கு சென்றடைந்ததும், அவர் அதை நமது தலைவர், நபியவர்களுக்கு முன்னால் தரையில் செங்குத்தாக நட்டு வைப்பார். நமது பிரியமான நபியவர்கள் அந்த ஈட்டியை நோக்கி ஈத் ஸலாத்தைத் தலைமை தாங்கித் தொழுவிப்பார்கள்.

நமது நபியவர்கள் மரணித்த பிறகு, ஹஸ்ரத் பிலால் அல்-ஹபஷீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் இந்த ஈட்டியை ஈத் பெருநாட்களில் ஹஸ்ரத் அபூ பக்ருக்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) முன்னால் சுமந்து சென்று, ஸலாத்காவில் அவருக்கு முன்னால் நட்டு வைப்பார்.

ஹஸ்ரத் அபூ பக்ருக்குப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) பிறகு, ஹஸ்ரத் உமருக்காகவும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அதன்பிறகு, ஹஸ்ரத் உஸ்மானின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஆட்சியின் போதும், இந்தக் கடமை முஅத்தினான (அதான் சொல்லி தொழுகைக்கு அழைப்பவர்) ஹஸ்ரத் ஸஃத் அல்-கரஸால் அதே முறையில் செய்யப்பட்டது. இது மதீனாவின் ஆளுநர்களின் காலங்களிலும் தொடர்ந்து செய்யப்பட்டது.

நமது தலைவர், நபியவர்களின் வில்கள்

நமது பிரியமான நபியவர்களுக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) ஆறு வில்கள் இருந்தன. ரவ்ஹா, பைதா மற்றும் ஸஃப்ரா என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த மூன்று வில்களும் பனூ கைனுகா யூதர்களிடமிருந்து யுத்தப் பொருட்களாக எடுக்கப்பட்டன. ஸஃப்ரா வில் நெப்ஃ மரத்திலிருந்து செய்யப்பட்டது.76

கதும் என்று அழைக்கப்பட்ட வில்லும் நெப்ஃ மரத்தால் செய்யப்பட்டு, உஹுத் கஸாவில் உடைக்கப்பட்டது. ஹஸ்ரத் கதாதா இப்னு நுஃமான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் உடைந்த வில்லை ஒரு நினைவுப் பொருளாக எடுத்துக்கொண்டார். நமது நபியவர்களுக்கு ஸதாத் மற்றும் ஸவ்ரா என்ற பெயருடைய வில்களும் இருந்தன.77

நமது தலைவர், நபியவர்களின் கேடயங்கள்

நமது நபியவர்களுக்கு மூன்று கேடயங்கள் இருந்தன. ஸலூக் என்பது அதன் மீது ஆட்டுத்தலை உருவம் கொண்ட கேடயமாகும். இந்தக் கேடயம் நமது நபியவர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுக்கப்பட்டிருந்தது. இருப்பினும், நமது நபியவர்கள் அதன் மீது உருவம் இருந்ததால் அதை விரும்பவில்லை. அவர் காலையில் எழுந்தபோது, அல்லாஹு தஆலா கேடயத்தில் இருந்த உருவத்தை அகற்றிவிட்டதைக் கண்டார்.78

நமது தலைவர், நபியவர்களின் கவச அங்கிகள்

நமது நபியவர்களுக்கு ஏழு கவச அங்கிகள் இருந்தன. அந்தக் கவச அங்கிகள்:

தாதுல்-ஃபுழூல்: ஹஸ்ரத் ஸஃத் இப்னு உபாதா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் பத்ரு கஸாவிற்குப் புறப்படும்போது இதை நமது நபியவர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்தார்.79

"இன்று, ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் நான்கு மத்ஹப்களில் ஒன்றில் இருப்பது வாஜிப் (கட்டாயம்) ஆகும். நான்கு மத்ஹப்களில் ஒன்றில் இல்லாதவர்கள் அஹ்ல் அஸ்-ஸுன்னாவிலிருந்து வழிதவறுகிறார்கள். அஹ்ல் அஸ்-ஸுன்னாவிலிருந்து வழிதவறுபவர்கள் வழிகேடர்களாகவோ அல்லது காஃபிர்களாகவோ ஆகிவிடுகிறார்கள்."
ஸையித் அஹ்மத் தஹ்தாவீ (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி)

ஸஃதிய்யா மற்றும் ஃபித்தா: இந்த இரண்டு கவச அங்கிகளும் பனூ கைனுகா யூதர்களின் யுத்த மீட்புப் பொருட்களிலிருந்து நமது நபியவர்களின் பங்கிற்கு வந்தன.

ஸஃதிய்யா என்ற பெயருடைய கவச அங்கி, ஹஸ்ரத் தாவூத் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் ஜாலூத்துடன் (கோலியாத்) போரிட்டபோது அணிந்திருந்த பழங்காலக் கவச அங்கியியாகும். உஹுத் கஸாவில், நமது நபியவர்கள் தாதுல்-ஃபுழூல் மற்றும் ஃபித்தாவை ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அணிந்திருந்தார்கள்.80

நமது நபியவர்களின் மரணத்தின் போது, தாதுல்-ஃபுழூல் என்ற பெயருடைய கவச அங்கி, அவரது குடும்பத்தினரின் தேவைகளுக்காக வாங்கப்பட்ட முப்பது ஸாஃ பார்லிக்கு ஈடாக, பனூ ழஃபர் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த அபுஷஹ்ம் என்ற யூதரிடம் ஒரு பணயமாக விடப்பட்டிருந்தது.81

அவரது மற்ற கவச அங்கிகள்: தாதுல்-விஷாஹ், தாதுல்-ஹவாஷீ, பத்ராஃ மற்றும் கிர்னிக்.82

நமது நபியவர்கள் ஹுனைன் கஸாவில் தாதுல்-ஃபுழூல் மற்றும் ஸஃதிய்யாவை அணிந்திருந்தார்கள்.83

நமது தலைவர், நபியவர்களின் கவசத் தலைக்கவசங்கள்

ரஸூலுல்லாஹ்வின் தலைக்கவசங்களில் ஒன்று முவஷ்-ஷாஹ் ஆகும். இந்தத் தலைக்கவசம் பனூ கைனுகா யூதர்களின் யுத்த மீட்புப் பொருட்களிலிருந்து வந்ததாகும்.

துஸ்-ஸுபூக் அல்லது துஸ்-ஸுபூப் அல்லது மஷ்பூக் என்ற பெயருடைய தலைக்கவசம், நமது நபியவர்கள் உஹுத் கஸாவில் அணிந்திருந்த தலைக்கவசமாகும். அது முஷ்ரிக்குகளின் வாள் வீச்சுகளாலும், எறியப்பட்ட கற்களாலும் உடைக்கப்பட்டது, அதன் இரண்டு வளையங்கள் நமது பிரியமான நபியவர்களின் அருள்நிறைந்த கன்னங்களில் புதைந்தன.

நமது நபியவர்கள் மக்காவைக் கைப்பற்றியபோதும் ஒரு தலைக்கவசம் அணிந்திருந்தார்கள்.

சிப்பாய்கள் கொடிகளையும் பதாகைகளையும் உயர்த்தியவாறு ஏறினார்கள்,
அவர்கள் கிளாரியன் மற்றும் முரசுகளுடன் மஹ்தர்84 வாசித்தார்கள்.

நமது தலைவர், நபியவர்களின் கொடிகளும் பதாகைகளும்

நமது தலைவர், நபியவர்கள் கஸாக்களில் இரண்டு வகையான கொடிகளைப் பயன்படுத்தினார்கள். அவரது ராயா கருப்பாகவும், அவரது லிவா வெள்ளையாகவும் சற்றுச் சிறியதாகவும் இருந்தது.

முஹம்மத் இப்னு காஸிமின் விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையான யூனுஸ் இப்னு உபைத் கூறுகிறார்: “முஹம்மத் இப்னு காஸிம் அவர்கள் ரஸூலுல்லாஹ் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் கொடியைப் பற்றிக் கேட்பதற்காக என்னை பரா இப்னு ஆஸிபிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அனுப்பினார். பரா இப்னு ஆஸிப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள், ‘அது கருப்பாகவும், நான்கு மூலைகளையுடைய நமிராவால் (கருப்பு மற்றும் வெள்ளைக் கோடுகளைக் கொண்ட கம்பளித் துணி) செய்யப்பட்டதாகவும் இருந்தது’ என்றார்கள்.” இந்தக் கொடி ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) நெய்யப்பட்ட கம்பளிப் போர்வையாகும், அது கருப்பாகவும், சட்டமில்லாத ஒட்டக சேண பூத்தையலால் அலங்கரிக்கப்பட்டதாகவும் இருந்தது. அது உகாப் என்று அழைக்கப்பட்டது.

நமது பிரியமான நபியவர்களின் கொடி ஹஸ்ரத் அலியின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) வசம் இருந்தது. கைபர் கஸாவில், நமது நபியவர்கள், “அல்லாஹு தஆலாவையும் அவனது ரஸூலையும் நேசிக்கும், அல்லாஹு தஆலாவும் அவனது ரஸூலும் நேசிக்கும் ஒரு வீரருக்கு நான் கொடியைக் கொடுப்பேன்!” என்று கூறி, ஹஸ்ரத் அலியை (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அழைத்தார்கள். பிறகு அவர் தம் கொடியை அவரிடம் கொடுத்தார்கள்.85 அல்லாஹு தஆலா கைபரின் வெற்றியை ஹஸ்ரத் அலிக்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) வழங்கினான்.

லிவா அல்-ஹம்த் என்று அழைக்கப்பட்ட ரஸூலுல்லாஹ்வின் கொடியில், “லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் முஹம்மதுன் ரஸூலுல்லாஹ்” என்று எழுதப்பட்டிருந்தது.

நமது நபியவர்கள் கர்ரார் படையெடுப்பில் ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸிற்காக (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஒரு வெள்ளைப் பதாகையைக் கட்டியிருந்தார்கள்.

நமது நபியவர்கள் ஹஸ்ரத் அலியை (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) யமனுக்கு அனுப்பியபோது, அவர் ஒரு ஈட்டியின் தலையில் ஒரு தலைப்பாகையைக் கட்டி, “ஒரு லிவா இப்படித்தான் இருக்கும்!” என்றார்கள். படைத் தளபதி மட்டுமே லிவாவைப் பிடித்துச் சுமப்பார்.

ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அப்வா (வத்தான்) கஸாவில் நமது நபியவர்களின் வெள்ளைப் பதாகையையும், ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் புவாத் கஸாவிலும், ஹஸ்ரத் அலி (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் குர்ஸ் இப்னு ஜாபிர் அல்-ஃபிஹ்ரியைத் துரத்திச் சென்றபோதும், ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் துல்-உஷைரா கஸாவிலும் சுமந்தார்கள்.

பத்ரு கஸாவிற்குச் செல்லும்போது, நமது நபியவர்கள் தம் வெள்ளைப் பதாகையை (லிவா) முஸ்அப் இப்னு உமைருக்கும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), ஹஸ்ரத் அலி (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் தம் கருப்புக் கொடியை (உகாப்) நமது நபியவர்களுக்கு முன்னால் சுமந்தார்கள்.86

நமது நபியவர்களின் வெள்ளைப் பதாகை பனூ கைனுகா கஸாவில் ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவாலும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), கர்கரத் அல்-கத்ர், உஹுத் மற்றும் பத்ருல்-மவ்இத் கஸாக்களில் ஹஸ்ரத் அலியாலும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), அகழ் கஸாவில் ஸைத் இப்னு ஹாரிதாவாலும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) சுமக்கப்பட்டது.

நமது நபியவர்கள் தம் வெள்ளைப் பதாகையுடன் மக்காவையும் கைப்பற்றினார்கள்.

தபூக் கஸாவின் போது, நமது நபியவர்கள் ஹஸ்ரத் அபூ பக்ரை (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) தம் பெரிய பதாகையையும், ஸுபைர் இப்னு அவ்வாமை (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) தம் சிறிய பதாகையையும் சுமக்கச் செய்தார்கள்.

நமது தலைவர், நபியவர்களின் குதிரைகள்

நமது பிரியமான நபியவர்களின் முதல் குதிரை, அதை அவர் மதீனாவில் பனூ ஃபஸாரா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நாட்டுப்புற அரபியிடமிருந்து பத்து உகியா87 வெள்ளிக்கு வாங்கியிருந்தார், பாலைவன மக்கள் அதற்கு தரிஸ் என்றும் நமது நபியவர்கள் ஸக்ப் என்றும் பெயரிட்டார்கள். நமது நபியவர்கள் உஹுத் கஸாவில் அதன் மீது சவாரி செய்திருந்தார்கள்.88 ஸக்பின் உதடுகளில் வெண்மை இருந்தது. அதன் மூன்று கால்களில் திட்டுகள் இருந்தன, ஆனால் ஒரு வலது காலில் இல்லை. ஸக்ப் ஒரு வேகமான குதிரை. அது பாயும் நீரைப் போல மென்மையாகச் சவாரி செய்தது.

நமது நபியவர்கள் முர்தஜிஸ் என்ற தம் குதிரையை பனூ முர்ரா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நாட்டுப்புற அரபியிடமிருந்து வாங்கியிருந்தார்கள். முர்தஜிஸ் அழகாக இருந்தது, நன்றாகக் கையாளப்பட்டது, அது ஒரு கவிதையைச் சொல்வது போல் கனைக்கும்.89

அலெக்ஸாண்டிரியாவின் ஆட்சியாளரான முகவ்கிஸ், நமது நபியவர்களுக்கு லிஸாஸ் என்ற குதிரையைப் பரிசாக அனுப்பியிருந்தார். லிஸாஸ் மிகவும் வேகமாக இருந்தது.90

ஃபர்வா இப்னு உமைர் அல்-ஜுஸாமி அவர்கள் ஸாரிப் என்ற குதிரையை நமது நபியவர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்திருந்தார். ஸாரிப் மிகவும் வலிமையான மற்றும் உறுதியான குதிரையாகும்.

ரபீஆ இப்னு அபீ பராஉல் கல்பி அவர்கள் லஹீஃப் (அல்லது லுஹைஃப்) என்ற குதிரையை நமது நபியவர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்திருந்தார். லஹீஃபிற்கு நீண்ட வால் இருந்தது. அதன் வால் தரையைத் துடைக்கும்.

யஃஸூப் நமது நபியவர்களின் குதிரைகளில் சிறந்ததாக இருந்தது.

முராவிஹ் ஒரு பந்தயக் குதிரை, உபைத் இப்னு யாஸிர் அவர்கள் அதை தபூக்கில் நமது நபியவர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்திருந்தார். முராவிஹ் காற்றைப் போல ஓடும்.

ஹிஜ்ரி பத்தாம் ஆண்டில் மதீனாவிற்கு வந்த பனூ ரஹாஃ கோத்திரத்தின் பிரதிநிதிகள், மிர்வாஹ் என்ற குதிரையை நமது நபியவர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்திருந்தனர். மிர்வாஹ் சவாரி செய்யப்பட்டு, ரஸூலுல்லாஹ்விற்கு முன்னால் நடந்து சென்றபோது, நமது நபியவர்கள் அதை மிகவும் விரும்பினார்கள்.

வர்த் என்பது தமீம் அத்-தாரியால் நமது நபியவர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுக்கப்பட்ட ஒரு குதிரையாகும். வர்தின் நிறம் செம்பழுப்பு. நமது நபியவர்கள் அதை ஹஸ்ரத் உமருக்குப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) பரிசாகக் கொடுத்தார்கள். ஹஸ்ரத் உமர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் வர்தின் மீது சவாரி செய்து அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிட்டார்கள். அவர் கஸாவிலிருந்து கஸாவிற்குச் சென்றார்.

"அறிவைக் கற்றுக்கொள்ளுங்கள். அறிவைக் கற்பது ஒரு இபாதத் ஆகும். அறிவைக் கற்பவர்களுக்கும், கற்பிப்பவர்களுக்கும் ஜிஹாதின் ஸவாப் கொடுக்கப்படுகிறது."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

நமது நபியவர்கள் தம் மூன்று குதிரைகளைப் பந்தயத்தில் ஓட விடுவார்கள். ஹஸ்ரத் ஸஹ்ல் இப்னு ஸஃத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் ஸாரிபின் சவாரியாளராகவும், ஹஸ்ரத் அபூ உஸைத் அஸ்-ஸாஇதீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் லிஸாஸின் சவாரியாளராகவும் இருந்தனர். லிஸாஸ் முதலிடம் பிடிக்கும்; ஸாரிப் லிஸாஸைப் பின்தொடரும், ஸக்ப் ஸாரிபிற்குப் பின்னால் வரும்.

நமது தலைவர், நபியவர்களின் கோவேறு கழுதையும் கழுதையும்

நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்விற்கு ஒரு கழுதையும் ஒரு கோவேறு கழுதையும் இருந்தன. அலெக்ஸாண்டிரியாவின் ஆட்சியாளரான முகவ்கிஸ், நமது நபியவர்களுக்கு ஒரு சாம்பல் நிறக் கோவேறு கழுதையையும் ஒரு சாம்பல் நிறக் கழுதையையும் பரிசாக அனுப்பியிருந்தார். கோவேறு கழுதை துல்துல் என்றும், கழுதை யஃபூர் அல்லது உஃபைர் என்றும் அழைக்கப்பட்டது.91

இஸ்லாத்தில் காணப்பட்ட முதல் வெள்ளைக் கோவேறு கழுதை துல்துல் ஆகும். நமது நபியவர்கள் கைபர் கஸாவில் சவாரி செய்தது இந்தக் வெள்ளைக் கோவேறு கழுதைதான், ஹுனைன் கஸாவில் மற்றொன்று. நமது நபியவர்கள் ஒரு கஸாவில் ஹவாஸின் கோத்திரத்தின் மீது அணிவகுத்துச் செல்லத் தம் கோவேறு கழுதையைத் தூண்டியபோது, ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் கோவேறு கழுதையின் கடிவாளத்தையும், ஹஸ்ரத் சுஃப்யான் இப்னு ஹாரித் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அதன் அங்கவடியையும் பிடித்து, அதன் வேகத்தைக் குறைக்கவும், நமது நபியவர்கள் எதிரிப் படைகளுக்குள் பாய்வதைத் தடுக்கவும் முயன்றனர். கைபர் கஸாவின் போது, யஃபூரின் மீது ஒரு சேணம் வைக்கப்பட்டு, அதன் தலையில் பேரீச்சை நார்க் கயிற்றால் செய்யப்பட்ட ஒரு கயிறு போடப்பட்டு, நமது நபியவர்கள் அதன் மீது சவாரி செய்ததாகவும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

நமது நபியவர்கள் இறுதி ஹஜ்ஜிலிருந்து திரும்பியபோது, யஃபூர் இறந்துவிட்டது, நமது நபியவர்கள் மரணித்தபோது துல்துல் ஹஸ்ரத் அலிக்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) விடப்பட்டது. அவரது ஷஹாதத் வரை, ஹஸ்ரத் அலி (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), பிறகு ஹஸ்ரத் ஹஸன் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), பிறகு ஹஸ்ரத் ஹுஸைன் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), அதன்பிறகு ஹஸ்ரத் முஹம்மத் இப்னு ஹனஃபிய்யா (ரஹிமஹுல்லாஹு தஆலா) ஆகியோர் அதன் மீது சவாரி செய்தனர். துல்துல் ஹஸ்ரத் முஆவியாவின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) காலம் வரை வாழ்ந்தது.

நமது தலைவர், நபியவர்களின் ஒட்டகங்கள்

குஸ்வா: நமது தலைவர், நபியவர்களின் இந்த ஒட்டகம், ஜத்ஆ மற்றும் அத்பா என்றும் அறியப்பட்டது, இது பனூ குஷைர் இப்னு கஅப் இப்னு ரபீஆ இப்னு ஆமிர் கோத்திரம் அல்லது ஹுரைஷ் இப்னு கஅப் கோத்திரத்தின் விலங்குகளில் ஒன்றாகும், ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அதை நானூறு திர்ஹம்களுக்கு வாங்கி, அதே விலைக்கு நமது நபியவர்களுக்கு விற்றார்கள்.

நமது நபியவர்கள் குஸ்வாவின் மீது மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்தார்கள். அவர் அதன் மீது ஹுதைபிய்யா உம்ராவிற்குச் சென்றார். அவர் அதன் மீது இருக்கும்போதே மக்காவையும் கைப்பற்றினார். நமது நபியவர்கள் குஸ்வாவைப் பந்தயத்தில் ஓட விடுவார்கள், எந்த ஒட்டகமும் அதை முந்த முடியாது. இருப்பினும், ஒரு நாட்டுப்புற அரபி இரண்டு வயது ஒட்டகத்துடன் பந்தயத்தில் நுழைந்து, பந்தயத்தில் வெற்றி பெற்றார்.

நமது தலைவர், நபியவர்கள் தம் இறுதி ஹஜ்ஜின் போது தம் அரஃபாத் குத்பாவை குஸ்வாவின் மீது இருக்கும்போது நிகழ்த்தினார்கள். ஹஸ்ரத் அபூ பக்ரின் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) கிலாஃபத்தின் போது, குஸ்வா ஜன்னத் அல்-பகீ மண்ணறை பூமியில் விடப்பட்டது. சுதந்திரமாகச் சுற்றித் திரிய விடப்பட்டு, அது அங்கேயே இறந்தது.92

அபூ ஜஹ்லிடமிருந்து போர்ச் செல்வமாக எடுக்கப்பட்ட ஒட்டகம்: பத்ரு கஸாவின் போது, அபூ ஜஹ்லின் புகழ்பெற்ற ஒட்டகம் நமது பிரியமான நபியவர்களின் பங்கிற்கு யூத்தப் பொருளாக வந்தது. ஹுதைபிய்யா உம்ராவின் காலம் வரை, அவர் இந்த ஒட்டகத்தின் மீதும் கஸாக்களுக்குச் செல்வார்.

அவர் அதை உம்ராவிற்காகப் பலியிடக் குறித்தார். முஷ்ரிக்குகள் அதை நூறு ஒட்டகங்களுக்கு வாங்க விரும்பினர். நமது நபியவர்கள், “நாம் அதை பலியிடுவதற்காக நியமித்துத் தீர்மானிக்கவில்லை என்றால், நான் உங்கள் விருப்பத்தை நிறைவேற்றியிருப்பேன்” என்றார்கள்.

பால் கறக்கும் ஒட்டகங்கள்: நமது நபியவர்களுக்கு ஹன்னா, ஸம்ரா, உரைஸ், ஸஃதிய்யா, பகும், யஸிரா மற்றும் தப்பாஃ என்ற பெயருடைய ஏழு பால் கறக்கும் ஒட்டகங்கள் இருந்தன, அவை துல்ஜத்ர் மற்றும் ஜம்மா புல்வெளிகளில் மேய்ந்தன. நமது நபியவர்களின் குடும்பம் ஒவ்வொரு இரவும் இந்த ஒட்டகங்களிலிருந்து இரண்டு நீர்த் தோல்பைகள் நிறையப் பாலைப் பெற்றது.93 இருப்பினும், நமது நபியவர்களின் மரணத்தின் போது, இந்த ஒட்டகங்களில் எதுவும் உயிருடன் இருக்கவில்லை.

நமது தலைவர், நபியவர்களால் வக்ஃப் செய்யப்பட்ட சொத்துக்கள்

இஸ்லாத்தில் முதல் வக்ஃப் (அறக்கட்டளை) ஏழு தோட்டங்கள் மற்றும் பழத்தோட்டங்களைக் கொண்டிருந்தது, அவை உஹுதில் ஷஹீதான முஹைரிக்கின் உயிலின்படி நமது நபியவர்களுக்கு விடப்பட்டு, அவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன, அவற்றின் பெயர்கள்:

1. மிஸப், 2. ஸாஃபியா, 3. தலால், 4. ஹுஸ்னா, 5. புர்காஃ, 6. அஃவஃப், 7. மஷ்ரபா.94

உஹுத் கஸாவின் போது, முஸ்லிமாவதற்கு முன்பு ஒரு யூத அறிஞராகவும் செல்வந்தராகவும் இருந்த முஹைரிக், தம் மக்களிடம் எழுந்து நின்று, “முஹம்மத் அவர்கள் கடைசி காலத்தின் நபி என்பதை நீங்கள் நன்கு அறிவீர்கள். அவரது பண்புகள் தோராவில் தெளிவாக எழுதப்பட்டுள்ளன. இப்போது, நமக்கு ஏற்றது அவரைப் பின்பற்றி, அவரது கடினமான காலங்களில் அவருடன் இருப்பதே” என்றார். யூதர்கள், “நீங்கள் சொல்வது சரிதான், ஆனால் இன்று சனிக்கிழமை. நாம் வேலை செய்ய வேண்டும்!” என்றார்கள். வற்புறுத்துவது பயனற்றது என்பதை உணர்ந்ததும், அவர் தம் வாளைக் கட்டிக்கொண்டு, தாம் ஒரு முஸ்லிம் என்று அறிவித்தார். அவர் தம் உறவினர்களிடம், “நான் கொல்லப்பட்டால், என் சொத்துக்கள் அனைத்தும் முஹம்மத்திற்குச் சொந்தம். அவர் விரும்பியபடி அவற்றைப் பயன்படுத்த அவருக்குச் சுதந்திரம் உண்டு” என்று உயில் செய்தார். அவர் சென்று இஸ்லாமியப் படையில் சேர்ந்தார். மேலும் அவர் ஷஹாதத் ஷர்பத்திலிருந்து (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) பருகினார்.

இறுதியாக, போர் முடிந்தது, காயங்களுக்குக் கட்டுப் போடப்பட்டது. முஹைரிக்கின் உறவினர்கள் உயிலுக்கு உண்மையாக இருந்து, அவரது சொத்துக்களை ஹபீபுல்லாஹ்விடம் கொடுத்தனர். நமது தலைவர், நபியவர்கள் குளிர்ந்த நீரும், ஏராளமான பழங்களும் நிறைந்த அந்த வயல்களை ஒரு தர்மமாக வழங்கி, ஏழைகளின் பயன்பாட்டிற்குத் திறந்துவிட்டார்கள். இஸ்லாத்தில் வக்ஃப் பாரம்பரியம் முதன்முதலில் இப்படித்தான் தொடங்கியது. நமது நபியவர்கள் அவரை, “முஹைரிக் யூத இனத்தைச் சேர்ந்த ஒரு நல்ல மனிதர்” என்று புகழ்ந்தார்கள்.

மதீனாவில் நமது நபியவர்களின் வக்ஃபுகள் பெரும்பாலும் முஹைரிக்கின் சொத்துக்களிலிருந்தே இருந்தன.

இப்னு ஹுமைத் கூறுகிறார், “கலீஃபா உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள் முஹைரிக்கின் வக்ஃப் பேரீச்சந் தோட்டங்களிலிருந்து பேரீச்சம் பழங்களைக் கொண்டு வரச் சொல்லியிருந்தார். அவை ஒரு தட்டில் கொண்டு வரப்பட்டன. உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள், ‘அபூ பக்ர் இப்னு ஹஸ்ம் எனக்கு எழுதியுள்ளார், இந்தப் பேரீச்சம் பழங்கள் ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் காலத்திலிருந்து மீதமுள்ள பேரீச்சை மரத்திலிருந்து வந்தவை, ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் அவற்றிலிருந்து சாப்பிடுவார்கள்’ என்று சொன்னபோது, நான், ‘முஸ்லிம்களின் அமீரே! அவற்றை எங்களுக்குப் பங்கிடுங்கள்!’ என்றேன். அவர் அதைப் பங்கிட்டார். எங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒன்பது பேரீச்சம் பழங்கள் கிடைத்தன.”

உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள், “நான் மதீனாவின் ஆளுநராக இருந்தபோது, அந்தப் பேரீச்சந் தோட்டத்திற்குள் நுழைந்தேன், அந்தப் பேரீச்சை மரத்தின் பேரீச்சம் பழங்களைச் சாப்பிட்டேன், அவற்றைப் போலச் சுவையான மற்றும் இனிப்பான பேரீச்சம் பழங்களை நான் ஒருபோதும் சாப்பிட்டதில்லை!” என்றார்கள்.

அம்ர் இப்னு முஹாஜிர் கூறுகிறார், “ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் சொத்துக்கள் உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸிடம் ஒரு அறையில் இருந்தன, அவர் ஒவ்வொரு நாளும் அவற்றைப் பார்ப்பார். குறைஷ் மக்கள் அவருடன் கூடியிருக்கும்போது, அவர் அவர்களை இந்த அறைக்குள் செல்ல அனுமதித்து, இந்தச் சொத்துக்களை நோக்கித் திரும்பி, ‘அல்லாஹ் உங்களைக் கண்ணியப்படுத்திய நபரின் மரபுச் சொத்து இதோ!’ என்பார்.”

"அறிவில்லாமல் செய்யப்படும் பல இபாதத்களை விட, அறிவோடு செய்யப்படும் ஒரு சிறிய இபாதத் சிறந்தது."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இவை பின்வருவனவற்றைக் கொண்டிருந்தன:

1. பேரீச்சை ஓலைகளால் பின்னப்பட்ட ஒரு கட்டில்,

2. பேரீச்சை நாரால் நிரப்பப்பட்டு, தோலால் மூடப்பட்ட ஒரு தலையணை,

3. ஒரு பெரிய தட்டு,

4. ஒரு குடிக்கும் கோப்பை,

5. ஒரு ஆடை,

6. ஒரு கை அரவை,

7. அம்புகளுக்கான ஒரு அம்புக்கூடு,

8. ஒரு வெல்வெட் போர்வை.

(இந்தப் போர்வை நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அருள்நிறைந்த உடலிலிருந்து வந்த இனிய நறுமணத்தால் கஸ்தூரியை விட நறுமணத்துடன் மணத்தது. உமர் இப்னு அப்துல் அஸீஸ் அவர்கள் நோய்வாய்ப்படும்போதெல்லாம், இந்தப் போர்வையைக் கழுவிய நீரில் குளித்து, குணமடைவார்.)

அன்புக் கடல் அலைமோதியபோது,
அந்த ஒப்பற்ற முத்து தோன்றியது,
அவரது மகிமையைப் பற்றி, ஹக் கூறினானு,
லவ்லாக்க லமா ஹலக்துல் அஃப்லாக்.
அந்த சூரியனின் ஒளி, அது உதித்தபோது,
முழு பிரபஞ்சத்தையும் நிரப்பியது,
யார் அவரது அந்தப் பாதையைப் பின்பற்றுகிறாரோ,
அவர் எல்லாவற்றிலும் நன்மையைக் காண்பார்.
நாடுகள் அவரது ஆட்சியின் கீழ் இருந்தபோது,
அவரிடம் மூன்று சட்டைகள் கூட இல்லை.
அவரது வீட்டில் அதிகம் எதுவும் இல்லை,
அவர் இறந்தபோது, அவரது கவசம் ஒரு பணயமாக இருந்தது.
அவர் பொதுவாகக் கண்ட விஷயங்களுக்கு அடுத்ததாக,
உலகத்தின் மதிப்பு என்ன?
அனைவருக்கும் அவரது உதவிகள் பல,
அவரிடம் இல்லை என்று சொல்வதே இல்லை.
சில சமயங்களில், அவர் அத்தகைய தொகைகளைக் கொடுப்பார்,
வெட்கத்துடன், அவரது எதிரிகள் தலை குனிவார்கள்.
அவர் அனாதைகளுக்கு ஒரு கருணையுள்ள தந்தையாக இருந்தார்.
தாழ்ந்தவர்களுக்கு அவரது இரக்கம் ஏராளமாக இருந்தது.
அவரது ஒவ்வொரு அசைவும் ஞானத்தால் நிரம்பியிருந்தது, பரந்த அளவில்,
அவர் யாரிடமிருந்தும் எதையும் கேட்டதில்லை.
அவர் எப்போதும் நோயுற்றவர்களைச் சந்திப்பார்,
அவர் எல்லாத் துன்பங்களையும் குணப்படுத்துவார்.
இரவு ஸலாத்தை, அவர் ஒருபோதும் கைவிடவில்லை,
அல்லாஹ்வின் அச்சத்தால், (தொழாமல்) ஒருபோதும் படுத்ததில்லை.
நபியவர்கள் எப்போதும் அனைவரையும்,
தம் நிலைக்குச் சமமாக நடத்தினார்கள்.
அவர் அல்லாஹ்வின் அடிமையாக இருப்பதில் பெருமிதம் கொண்டார்,
அவரது அக்லாக் தெய்வீக அக்லாக்காக இருந்தது.
யார் இந்தப் பாதையை விரும்புகிறாரோ,
அவர் சிறந்த பண்புகளால் அலங்கரிக்கப்படுவார்.
அவர் ஒரு பள்ளிக்குச் சென்றார், அதில்,
அல்லாஹ் அதன் ஆசிரியராக இருந்தார்,
குர்ஆனில், அந்த ரஹ்மான்,
அவரை அழகாக விவரித்தார்.
மறுமை வரை, நபிமார்களின் ஷாஹிற்கு,
ஸலவாத்துகள் முடிவில்லாமல் சொல்லப்படும்!
அவரது ஆல் மற்றும் அஸ்ஹாபிற்கு,
ஸலாத்தும் ஸலாமும் பணிவுடன்

ஹில்யா அஸ்-ஸஆதத்

"ஒவ்வொரு முஸ்லிமும் தங்கள் பிள்ளைகளை (ஆமன்து) மனனம் செய்ய வைத்து, அதன் பொருளை முழுமையாகக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும்."
ஹுஸைன் இப்னு ஸஈத் (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி)

"அல்லாஹு தஆலாவிற்கு காலமோ இடமோ இல்லாததால், அவன் இருக்கிறான், பார்க்கிறான் என்று சொல்வது உருவகமானது. அதாவது, அவன் காலமும் இடமும் இன்றி இருக்கிறான், பார்க்கிறான்."
ஸையித் அப்துல்ஹகீம் அர்வாஸீ (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி)

"அல்லாஹு தஆலாவின் படைப்புகளைப் பற்றிச் சிந்தியுங்கள். அவனது தன்மை பற்றிச் சிந்திக்காதீர்கள். ஏனெனில் அவனது மகத்துவத்தை உங்களால் பாராட்டவோ, புரிந்துகொள்ளவோ முடியாது."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

"நாமே இந்தக் குர்ஆனை இறக்கினோம், நாமே அதைப் பாதுகாப்போம்."
ஹிஜ்ர்: 9

ஃபக்ருல் ஆலம் அவர்கள்,
தமது அஸ்ஹாப்களுக்கு அறிவுரை வழங்கிய பிறகு,
எனது வஃபாத்திற்குப் பிறகு,
ஒருவர் எனது தூய ஹில்யாவைப் பார்த்தால்,
அவர் என் முகத்தை உண்மையாகப் பார்த்தது போலாகும்,
அவர் என்னைப் பார்க்கும்போது, என்னை நேசித்தால்,
என் அழகில் நேசம் கொண்டால்,
இன்னும் என்னைப் பார்க்க விரும்பினால்,
என் அன்பு அவர் இதயத்தை நிரப்பினால்,
ஜஹன்னம் அவருக்கு ஹராமாகிவிடும்,
என் ரப்பு அவருக்கு ஜன்னத்தை வழங்குவான்.
ஹக் அவரை நிர்வாணமாகக்கூட எழுப்பமாட்டான்,
அவர் மன்னிக்கப்படத் தகுதியானவர்.
கூறப்படுகிறது, ஒருவர் ரஸூலுடைய ஹில்யாவை அன்புடன் எழுதினால்,
உலகமே கிழிந்தாலும், ஹக் அவரை அச்சத்திலிருந்து பாதுகாப்பான்.
அவரது தோலுக்கு எந்த நோயும் வராது,
அவரது உடல் முழுவதும் நோய்களிலிருந்து பாதுகாப்பாக இருக்கும்.
அந்த மனிதன் எவ்வளவு பாவியாக இருந்தாலும்,
ஜஹன்னம் அவரது உடலுக்கு ஹராமாகிவிடும்.
அவர் மறுமையின் வேதனையிலிருந்து பாதுகாக்கப்படுவார்,
இவ்வுலகில் அவரது ஒவ்வொரு செயலும் எளிதாக இருக்கும்.
ரப்புல் ஜல்ல அவரை மறுமையில்,
இவ்வுலகில் தூதரைப் பார்த்தவர்களுடன் எழுப்புவான்.
நபியவர்களின் ஹில்யாவை விவரிப்பது கடினம் என்றாலும்,
நாங்கள் தொடங்குவோம், அது எவ்வளவு கடினமாக இருந்தாலும் சரி.
நாங்கள் துல்-ஜலாலிடம் எங்களை ஒப்படைக்கிறோம்,
பணிவுடன், விவரணத்தைத் தொடங்குவோம்.
எல்லா உம்மத்தும் ஒப்புக்கொள்வது என்னவென்றால்,
ஃபக்ருல் ஆலம் அவர்கள் சிவப்பும் வெண்மையும் கலந்த நிறமுடையவர்களாக இருந்தார்கள்.
அது தூய வெண்மை, அவரது அருள்பாலிக்கப்பட்ட முகம்,
ரோஜாவைப் போல சிறிதளவு சிவப்பும் கொண்டிருந்தது.
அவரது முகத்தில் இருந்த வியர்வை ஒரு முத்தைப் போலிருந்தது,
அந்த அழகிய ஆபரணத்தை மேலும் அழகாக்கியது.
அந்தப் பாக்கியத்தின் ஊற்று வியர்த்தபோது,
நூர்க் கடல் அலைபாய்ந்தது போல் இருந்தது.
அவரது கண்கள் எப்போதும் சுர்மாவுடன் காணப்படும்,
அவற்றின் அழகு இதயங்களைக் கவரும்.
அவற்றின் வெண்மை மிகவும் வெண்மையாக இருந்தது,
அவரது ரப்பு அதை ஆயத் மூலம் புகழ்ந்தான்.
அவற்றின் கருவிழிகள் சிறியவை அல்ல,
அவருக்கு அருகிலும் தூரத்திலும் சமமாகத் தெரிந்தன.
அவரது கண்கள் பெரியவை, அழகானவை, அன்பானவை,
அவரது அருள்பாலிக்கப்பட்ட முகம் எப்போதும் நூரை வெளிப்படுத்தும்.
முஸ்தஃபாவின் பார்வையின் வலிமை,
இரவிலும் பகலிலும் வலுவாக இருந்தது.
அவர் எங்காவது பார்க்க விரும்பினால்,
அவரது தூய உடலும் திரும்பும்.
அவரது உடல் அவரது தலையைப் பின்தொடரும்,
இதை அவர் ஒருபோதும் கைவிட்டதில்லை.
ரஸூலுக்கு உடல் இருந்தாலும்,
அவர் ஒரு உருவம் பெற்ற ஆன்மாவைப் போலிருந்தார்.
ரஸூல் அழகானவராகவும், அன்பானவராகவும் இருந்தார்,
ஹக் தஆலா அவரை மிகவும் நேசித்தான்.
மாலிக் மற்றும் அபூ ஹாலா ஆகியோர் ஒத்திருந்தபடி,
அவரது புருவங்கள் ஒரு பிறையைப் போல திறந்திருந்தன.
அவரது புருவங்களுக்கு இடையில் தூய வெண்மை இருந்தது,
வெள்ளியைப் போலத் தெரிந்தது, அது அவ்வளவு பிரகாசமாக இருந்தது.
அவரது அருள்பாலிக்கப்பட்ட முகம் சற்று வட்டமாக இருந்தது,
மிகவும் பிரகாசமான தோலுடன், கிட்டத்தட்டத் தெளிவாக இருந்தது.
அவரது அருள்பாலிக்கப்பட்ட கரிய புருவங்களுக்கு இடையில்,
முழு பிரபஞ்சத்திற்குமான கிப்லா இருந்தது.
பக்கவாட்டில் அவரது அருள்பாலிக்கப்பட்ட மூக்கு,
நடுவில் சற்று உயரமாகத் தெரிந்தது.
அது மிகவும் நேர்த்தியாகவும், அழகாகவும், நன்றாகவும் இருந்தது,
அதை வரையறுப்பது யாருடைய சக்திக்கும் அப்பாற்பட்டது.
அவரது பற்களுக்கு இடையில் சற்று இடைவெளி இருந்தது;
அவை முத்துச் சரம் போலப் பிரகாசித்தன.
அவரது முன் பற்கள் தோன்றியபோதெல்லாம்,
அந்த இடத்தை ஒளிவட்டங்கள் சூழ்ந்தன.
ஈருலகத் தலைவர் புன்னகைத்தபோதெல்லாம்,
எல்லா உலகங்களிலும் உள்ள உயிருள்ள, உயிரற்ற அனைத்தின் நபி;
அவரது முன் பற்கள் தோன்றின, மிகவும் இனிமையாக,
ஆலங்கட்டி மழை போல, மிகவும் நேர்த்தியாக.
இப்னு அப்பாஸ் கூறினார்,
ஹுதாவின் பிரியமானவர் சத்தமாகச் சிரிக்க முடியாத அளவுக்கு நல்லொழுக்கமுள்ளவராக இருந்தார்.
இஸ்லாத்தின் அந்தச் சின்னம் மிகவும் நல்லொழுக்கமுள்ளதாக இருந்தது,
அவர் ஒருபோதும் சத்தமாகச் சிரிக்கவில்லை என்பதே கூற்று.
அல்லாஹ்வின் ரஸூல் மிகவும் வெட்கமும், நாணமும் உள்ளவராக இருந்தார்,
அவர் ஒருபோதும் மேலே நிமிர்ந்து பார்க்கமாட்டார்.
பௌர்ணமி சந்திரன் போல வட்டமானது,
அவரது முகம், மவ்லாவைப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு கண்ணாடியாக அவர் இருந்தார்.
அவரது அழகான முகம் மிகவும் பிரகாசமாக இருந்தது,
அவரை நேருக்கு நேர் பார்ப்பது திகைப்பூட்டுவதாக இருந்தது.
அந்த நபி இதயங்களுக்கு மிகவும் கவர்ச்சிகரமானவராக இருந்தார்,
ஒரு லட்சம் ஸஹாபிகள் அவர் மீது நேசம் கொண்டிருந்தனர்.
அவரைக் கனவில் ஒருமுறை கண்டவர்கள்,
உலகில் இதைத் தவிர வேறு இன்பம் இல்லை என்றார்கள்.
அவரது கன்னங்கள் அழகாக இருந்தன, நன்கு அறிந்து கொள்ளுங்கள்,
அவை சதைப்பற்றுள்ளதாக இல்லை என்று மக்கள் கூறுகிறார்கள்.
ஜனாப் அல்-ஹக் அவரை அன்புடன் படைத்திருந்தான்,
வெண்மையான முகமும், அகன்ற நெற்றியும் கொண்டவராக.
எந்த நேரத்திலும், அவரது கழுத்தின் நூர் பிரகாசிக்கும்,
அவரது கூந்தல் வழியாக, ஒரு ஒளிக்கற்றையின் மூலத்தைப் போல.
அவரது அருள்பாலிக்கப்பட்ட தாடியில் இருந்த நரை முடிகள்,
பதினேழுக்கு மேல் இல்லை, இல்லை.
அது சுருட்டையாகவோ அல்லது மிகவும் நீளமாகவோ இல்லை;
அவரைச் சேர்ந்த அனைத்து உறுப்புகளையும் போலவே நன்கு வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது.
ரஸூல் அல்-ஆஃபாக் தூய்மையான தொண்டையைக் கொண்டிருந்தார்,
நிறத்தில், அது வெண்மையாகவும், மிகவும் தெளிவாகவும் இருந்தது.
நற்பண்புள்ள பல அஸ்ஹாப்கள் வெளிப்படுத்தியபடி,
அவரது வயிறும் மார்பும் சமமாக இருந்தன.
அவரது அருள்பாலிக்கப்பட்ட மார்பைத் திறக்க முடிந்திருந்தால்,
அறிவின் புதையல் தெய்வீக ஆர்வத்தை வெளிப்படுத்தியிருக்கும்.95
தெய்வீக அன்பு அருள்பாலிக்கும் ஒரு மார்பு, வேறுவிதமாக இருக்க முடியாது.
அவரது அருள்பாலிக்கப்பட்ட மார்பு விரிந்திருந்தது; இல்முல் லதுன்னீ அங்கே இறங்கியது.
அந்த மாபெரும் மார்பு வெண்மையாகவும், தெளிவாகவும் இருந்தது;
அதைப் பார்த்தவர்கள் அது பௌர்ணமி என்று நினைத்தார்கள்.
நித்திய இறைவன் மீதான ஆழ்ந்த அன்பு,
அந்த நேர்த்தியான நிலைக்குத் தீ மூட்டியிருந்தது.
இளம் வயதினரோ, முதியவரோ, அனைவருக்கும் தெரியும்,
பிரபஞ்சத்தின் தலைவரின் தோள்பட்டைகள் தட்டையாக இருந்தன.
அவரது முதுகின் நடுப்பகுதி சதைப்பற்றுள்ளதாக இருந்தது;
அவர் தாராள மனப்பான்மையும், கம்பீரமும் கொண்டவராக இருந்தார்.
அவரது வெள்ளி நிறத் தோல் மிகவும் இனிமையானது;
அதன் மீது ஒரு பெரிய முத்திரை அவர் நபி என்று கூறியது.
நபித்துவ முத்திரை அவரது முதுகில், உயரத்தில் இருந்தது,
மேலும் அது வலது பக்கமாக அமைந்திருக்கும்.
இந்த விஷயத்தை அறிந்தவர்கள்,
ஒரு பெரிய மச்சம் தான் நபித்துவ முத்திரை என்றார்கள்.
அது கருப்பாகவும், மஞ்சள் நிறச் சாயலுடனும் இருந்தது,
ஒரு புறாவின் முட்டையின் அளவில் இருந்தது.
ஒரு எல்லைக் கோடு போலச் சூழப்பட்டிருந்தது,
வட்ட வடிவில் சிறிய முடிகளால்.
மிக உயர்ந்த வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர் என்று அறிந்தவர்கள்,
அந்த மாபெரும் நபி பெரிய எலும்புகளைக் கொண்டவர் என்றார்கள்.
அவரது ஒவ்வொரு எலும்பும் பெரியதாகவும், உறுதியாகவும் இருந்தது,
வடிவத்திலும், சாரத்திலும் நேர்த்தியானது.
அவரது ஒவ்வொரு உறுப்பும், மிகவும் அருள்பாலிக்கப்பட்டவை,
படைப்பிலேயே வடிவமாக இருந்தன, அதில் உறுதித்தன்மை வலியுறுத்தப்பட்டது.
நபியின் அனைத்து அருள்பாலிக்கப்பட்ட உறுப்புகளும்,
குர்ஆனின் ஆயத்துகளைப் போல நேர்த்தியாக இருந்தன.
அந்தக் கம்பீரமான ஆளுமையின் உள்ளங்கைகள்,
அகலமாகவும், தூய்மையாகவும், நன்றாகவும், அன்பாகவும் இருந்தன.
அவரது கைகளும், உள்ளங்கால்களும் மிகவும் விரும்பத்தக்கவையாக இருந்தன,
ஒரு புதிய ரோஜாவைப் போல மணமாகவும், அழகாகவும் இருந்தன.
அந்த அற்புதக் கைகள் மிகவும் நேர்த்தியாக இருந்தன என்று அறிஞர்கள் கூறினர்,
அவை மிகவும் அருள்பாலிக்கப்பட்டவை.
நபி ஒருவருக்கு வாழ்த்துத் தெரிவிக்கும்போதெல்லாம்,
அவரது இனிமையான புன்னகை யாரையும் ஆறுதல்படுத்தும்.
சம்பவத்திற்குப் பிறகு இரண்டு நாட்கள், இல்லை,
பல மாதங்களுக்குப் பிறகும் கூட, நாம் சொல்ல முடியும்,
கூட்டங்களுக்கு மத்தியில், அந்த அதிர்ஷ்டசாலி,
அவரது நறுமணத்திலிருந்து அறியப்படுவார்.
அவரது படிகத் தோல் வெண்மையாகவும், ரோமங்களற்றும் இருந்தது;
என்ன வார்த்தைகள் இத்தகைய குற்றமற்ற அழகைப் புகழ முடியும்!
பிரியமானவரை எப்போதும், என்றென்றும் பார்க்க,
அந்த அருள்பாலிக்கப்பட்ட, நேர்த்தியான உடல் முழுவதும் கண்களாக இருந்தது.
அந்த மென்மையான நிறம் மிகவும் சீராக இருந்தது,
அதன் மீது படைப்பாளன் தனது தெய்வீகப் படைப்பை வெளிப்படுத்தினான்.
அவரது வயிறு அல்லது மார்பில் முடிகள் இருக்கவில்லை,
ஒரு வெள்ளித் தட்டைப் போலத் தூய வெண்மையாக அது இருந்தது.
மார்பின் நடுவிலிருந்து கீழ்நோக்கி மட்டும்,
ஒரு முடி வரிசை இடுப்பு வரை சென்றது.
இந்தக் கறுப்புக் கோடு அவரது உடலில் தெரிந்தது, மிகவும் அருள்பாலிக்கப்பட்டது,
பௌர்ணமியைச் சுற்றியுள்ள ஒளிவட்டம் போல நேர்த்தியாக.
அருள்பாலிக்கப்பட்ட உறுப்புகள் அவரது வாழ்நாள் முழுவதும்,
அவரது இளம் வயதில் இருந்ததைப் போலவே இருந்தன.
காலம் செல்லச் செல்ல, நபி இயற்கையாகவே வயதானார்;
இருப்பினும், ஒரு மொட்டைப் போல, அவர் உடல் ரீதியாகப் புதுப்பிக்கப்பட்டார்.
பிரபஞ்சத்தின் சுல்தான்,
சாதாரண அளவை விடச் சற்று பருமனாக இருந்தார் என்று ஒருபோதும் கருத வேண்டாம்.
அவர் ஒல்லியாகவோ, சதைப்பற்றுள்ளதாகவோ இல்லை;
நடுத்தர அளவிலும், மிகவும் வலிமையாகவும் இருந்தார்.
இந்த விஷயத்தில் ஆழ்ந்த அறிவு உள்ளவர்கள்,
மிகவும் ஒல்லியாகவோ, சாதாரணத்தை விடப் பருமனாகவோ இல்லை என்றார்கள்.
படைத்தவன் அந்த அற்புதமான உடலை,
தெய்வீக நீதியுடனும், சமத்துவத்துடனும் படைத்திருந்தான்.
அவரது தூய தோலில் துல்லியம் ஆட்சி செய்தது;
அவரது உடல் முழுவதும் ஒளிவட்டங்கள் பொழிந்தன.
சித்ராவின் தலைவர் நடுத்தர உயரம் கொண்டவர்;
அவருடன் தான் உலகம் தனது அமைதியான ஒழுங்கைப் பெற்றது.
அவரது அற்புதங்களையும், அதிசயங்களையும் கண்டவர்கள்,
அவரைப் புகழ்வது தங்கள் சக்திக்கு அப்பாற்பட்டது என்றார்கள்;
இத்தகைய ரோஜா போன்ற அழகை நாங்கள் கண்டதில்லை,
உயரத்தில், பழக்கவழக்கங்களில், அம்சங்களில், மிகவும் அழகாக.
நபி நடுத்தர உயரம் கொண்டவர்; ஆனாலும், ஒரு உயரமான மனிதர் நபியுடன் நடந்தால்,
அந்த மனிதன் எவ்வளவு உயரமாக இருந்தாலும், நபி தான் உயரமானவராக இருப்பார்.
அந்த ஆபரணம், உயரமான மனிதனுடன் ஒப்பிடும்போது,
ஒரு உள்ளங்கை அளவு உயரமானதாக இருக்கும்.
அவர் நடக்கும்போதெல்லாம்,
கம்பீரமாக, ஓரளவு வேகமாக இருந்தார்.
அவர் நடக்கும்போது, அவரது பழக்கம், நாம் சொல்வோம்,
ஒரு தனித்துவமான வழியில் முன்னோக்கி வளைவது.
கீழ்நோக்கி நடப்பதைப் போல,
அதாவது, அவர் ஒரு சிறிய வழியில் முன்னோக்கிச் சாய்வார்.
அவர் கண்ணியம் மற்றும் ஆளுமையில் மிகவும் உயர்ந்தவராக இருந்தார்,
இப்ராஹீமின் ஆன்மா அவரது உயர்குணத்தால் பெருமிதம் கொண்டது.
ஹுதா ஒருவரை நேசித்தால்,
நிச்சயமாக, அவரது அனைத்து உறுப்புகளும் அழகில் சீராக இருக்கும்.
அல்லாஹ்வின் தூதர் அமைதியாக நடந்தபோது,
ஒருவர் திடீரென்று அவரை எதிர்கொண்டால்,
அந்த நபர் அச்சத்தால் தாக்கப்படுவார்;
ரஸூலுல்லாஹ்வின் உயரம் அவருக்கு அப்படித்தோன்றும்.
ஒருவர் நபியுடன் தொடர்ந்து பேசி, அவரது இனிமையான குரலை பக்தியுடன் கேட்டால்,
அவரது வார்த்தைகளில் உள்ள சுவை அவரை மிகவும் பாதிக்கும்,
அவரை அடிமையாக ஏற்றுக்கொண்டால்,
அவர் நபியின் அடிமையாகிவிடுவார்.
நித்திய படைப்பாளன் அவரை அத்தகைய அழகுடன் அலங்கரித்திருந்தான்,
எல்லா வகையான தார்மீக குணங்களிலும் நிகரற்றவர்.
யா ரஸூலல்லாஹ்! உம்மைப் புகழ்வதில் நான் குறைவாக இருக்கிறேன்;
நாங்கள் அனைவரும் உமக்காகவே படைக்கப்பட்டோம்.
ஓ, விசுவாச தேசத்தின் ஷாவே,
என் உயிரை, எல்லாவற்றையும் உமக்காகத் தியாகம் செய்ய விரும்புகிறேன்!
ஹுஸைன் ஹில்மி இஷிக்
(கத்தஸல்லாஹு தஆலா சிர்ரஹுல் அஸீஸ்)

அஹ்ல் அஸ்-ஸுன்னா கஸீதா

"நபிமார்கள் தங்கள் கப்ருகளில் தொழுகிறார்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

முதலில் உங்களுக்குத் தேவையானது அஹ்ல் அஸ்-ஸுன்னாவின் நம்பிக்கை,
எழுபத்து மூன்று கொள்கைகள் உள்ளன, ஆனால் மீதமுள்ளவை ஜஹன்னத்திற்கு உரியவை.
முஸ்லிம்கள் அனைவரும் ஸுன்னிகள், அவர்களின் தலைவர் நுஃமான் ஆவார்.
ஈமானில் அவர்களைப் பின்பற்றுபவர்களுக்கு ஜன்னத் வாக்களிக்கப்பட்டுள்ளது.
முதலில், உங்கள் நம்பிக்கையை உறுதியாக்குங்கள், பின்னர் இஸ்லாத்தைப் பற்றிக் கொள்ளுங்கள்!
இஸ்லாத்தின் ஐந்து கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படியுங்கள், ஹராமானவற்றைத் தவிர்ந்து கொள்ளுங்கள்!
நீங்கள் ஒரு பாவம் செய்தால், உடனடியாக தவ்பா செய்யுங்கள்!
இஸ்லாத்தை மீறுபவர் ஒரு நாள் வருந்துவார்.
நாத்திகரை ஒருபோதும் நம்பாதீர்கள், இல்லையெனில் நீங்கள் துயரத்தில் முடிவடைவீர்கள்!
இனிமையான வார்த்தைகளைக் கவனியுங்கள், இல்லையெனில் அவை உங்களைப் பேரழிவிற்குள் இழுத்துச் செல்லும்!
நயவஞ்சகர்கள் அதிகரித்து வருகின்றனர்; தோற்றத்தில் தேவதைகள், சாரத்தில் பாம்புகள்.
உங்களைச் சிக்க வைக்க, அவர்கள் உங்கள் நண்பர்களாக இருப்பார்கள், தோற்றத்தில் மிகவும் உண்மையானவர்களாக.
யார் வேண்டுமானாலும் தாம் சரி என்றும், மற்றவர்கள் தவறு என்றும் கூறலாம்,
யார் சரி என்பதைத் தீர்மானிக்கும் அளவுகோல் இஸ்லாம்!
இஸ்லாத்திற்குக் கீழ்ப்படியாதவர் ஒரு வழிதவறியவர்;
வரலாற்றை நன்கு அறிந்தவர் இந்த வார்த்தையை உறுதிப்படுத்துவார்.
உடல்நிலை சரியில்லாத ஒருவர் ஏன் மருத்துவரிடம் ஓடுகிறார்?
ஏனென்றால் யாரும் இறக்க விரும்புவதில்லை, எல்லாவற்றையும் விட வாழ்க்கை இனிமையானது.
பூமியில் யார் தான் என்றென்றும் வாழ விரும்பமாட்டேன் என்று கூற முடியும்?
மரணம் என்பது இல்லாமை அல்ல, கப்ருடைய வாழ்க்கையை நம்புங்கள்!
ஜன்னத் நித்தியமானது, ஜஹன்னமும் அப்படித்தான், அது குர்ஆனில் கூறப்பட்டுள்ளது,
நித்திய வேதனை குறித்து எச்சரிக்கையாக இருங்கள், அது ஒரு சந்தேகமாக இருந்தாலும் கூட,
ஆயினும் சிலர் இதை மறுக்கிறார்கள்; ஒரு வௌவால் ஒளியைத் தவிர்க்கும், ஒரு காகம்
குப்பைக் கூளங்களை ரசிக்கும். ரோஜாவைத் தேடுவது வானம்பாடி தான்.
சந்தேகமின்றி, சரீர ஆன்மாவுக்குக் கீழ்ப்படிந்தவர்களால் இஸ்லாத்தை விரும்ப முடியாது,
இவை இரண்டும் ஒருபோதும் ஒன்று சேராது; நல்லதும் கெட்டதும் எதிர்மாறானவை!
முஸ்லிம்கள் உரிமைகளைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள், அனைத்து உயிரினங்களிடமும் அன்பாக இருப்பவர்கள்;
காஃபிர்கள், பாம்புகளைப் போல, மற்றவர்களைத் துன்புறுத்துவதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.
அந்தோ, யா ரப்பீ, அந்தோ! நாம் எவ்வளவு கடினமான காலத்தில் வாழ்கிறோம்;
மிகச் சிலரே தொழுகிறார்கள், மார்க்க அறிவு மறதியில் மூழ்கிவிட்டது.