БЕНИ НАДИР ГЪАЗВАСЫ
Амр бин Умейе (радыяллаху анху) Маунеде эсир экенде багъдан къуртулып, Мединеге къайткъанда, ёлда Бени Амирден эки мушрикке раст кельди. О эки кяфирни ольдюрди. Булар Ресулуллахнынъ эманына кирген эдилер, Амрнынъ исе бундан хабери ёкъ эди. Мединеге кельди. Алны Ресулуллахкъа арз этти. Пейгъамбер Эфендимиз Амрнынъ хата эткенини бильдирди ве оларнынъ диетини мирасчыларына бермесини эмир этти.
Бени Амир иле Бени Надир къабилелери арасында достлукъ бар эди. Бени Надир къомшулыкъ акъкъына да риает эте эдилер. Шу себептен бу диет ичюн Бени Надир къабилесининъ арагъа кирмеси керек олды.
Ухуд гъазвасындан сонъ, иджретнинъ дёртюнджи сенеси, Ребиуль-эввель айында Ресулуллах сахабе-и кирамдан Азрети Эбу Бекир, Умер, Али, Зубейр, Талха, Са’д бин Муаз ве Усейд бин Худайрны (радыяллаху анхум) алып, Бени Надирге барды. Алны бильдирдилер. Олар да о эки кяфирнинъ диетине ярдым этмеге азыр олгъанларыны бильдирип: «Бираз бекленъиз, аш азырлайыкъ» дедилер. Ресул алейхисселям о вакъыт токътагъанлары эвнинъ диварына аркъасынен таянып отура эди, асхаб да топланып этрафында отургъан эдилер. Шу вакъыт Хуйей бин Ахтаб: «Эй еудийлер! Муhаммедни бойле ялынъыз тапмакъ фырсаты асла элимизге кечмез. Биринъиз бу эвнинъ дамына чыкъсын. Андан онынъ башына бир таш атсын, ондан къуртулайыкъ» деди. Амр ибн Джехаш: «Бу ишни мен япарым» деди. Селям ибн Мушкем оларны бундан не къадар вазгечирмеге тырышса да, файда бермеди. О: «Бу иштен вазгечинъиз. Оны бундан хабердар этерлер. Бу иш ахтымызнынъ бозулмасына себеп олур. Бундан пек яман шейлер чыкъып олур» деди. Бени Надир еудийлери оны динълемедилер. Шу ань Джебраил алейхисселям келип, бу алны Ресулуллахкъа хабер берди. Пейгъамбер Эфендимиз асхабгъа бир шей демеди, бир иш ичюн кеткен киби о меджлистен турып, Мединеге кетти. Бойлеликнен гизли план нетиджесиз къалды.
Бунынъ узерине Алемлернинъ Эфендиси анълашманы бозгъан бу еудий къабилесине Муhаммед бин Меслемени ёллады ве: «Надир огъуллары еудийлерине бар! Оларгъа айт: „Ресулуллах мени сизге шу эмирни бильдирмек ичюн ёллады: Юртумдан чыкъып кетинъиз! Мында меннен берабер отурманъыз! Сиз мени ольдюрмек ичюн гизли бир план къурдынъыз. Сизге он кунь муддет берем. Бу муддеттен сонъ бу ерлерде сизден ким корюльсе, онынъ бойну уруладжакъ.“» буюрды.
Азрети Муhаммед бин Меслеме бу эмирни бильдиргенде, къоркъуларындан ёл азырлыгъына башладылар. Факъат мунафыкъларнынъ башы Абдуллах бин Убей оларгъа: «Сакъын къаленъизден чыкъманъыз. Малларынъызны ве юртунъызны ташлап кетменъиз. Адамларымдан эки бинъ кишинен сизге ярдымгъа келемиз» деп хабер ёллады.
Буны эшиткен Кяинатнынъ Султаны Эфендимиз Асхаб-ы кирамынен Месджид-и Небевиден дёрт километр узакълыкъта олгъан Надир огъуллары къалесине юрди. Мединеде Азрети Ибн Умму Мектум векиль къалдырылгъан эди. Байракъны Азрети Али ташый эди. Къале къушатылды ве къушатув башлады. Даа эвель Асхаб-ы кирамны мейдангъа чагъыргъан еудийлер къаледен чыкъмагъа джесарет эталмадылар. Мунафыкъларнынъ ярдымы да етишмеди.
Асхаб-ы кирам къалени ойле незарет алтына алды ки, къуш биле учалмай эди. Йигирми куньден зияде девам эткен къушатувнынъ сонъунда еудийлер теслим олдылар. Бутюн силяларыны, алтын ве кумюшлерини мусульманларгъа ташлап, бир къысмы Шамгъа, бир къысмы да Хайберге сюргюн этильди. Бойлеликнен Медине тарафында еудийлерден тек Къурейза огъуллары къалды.1
«Еудийлер мени ольдюрмекни планладылар! Джебраил манъа буны хабер бергенде, турдым!» Хадис-и шериф
Иджрий дёртюнджи сене олгъан муим вакъиалар
Бу сене ички ичмекни арам эткен ает-и кериме назиль олды.2 Ресул-ы Экрем (саллаллаху алейхи ве селлем) Эфендимизнинъ мубарек зевджелеринден Азрети Зейнеб бинт Хузейме Ресулуллахнынъ никяхынен шерефленген Ребиуль-ахыр айындан секиз ай сонъ, отуз яшында экенде вефат этти.3 Кене бу сене Азрети Али иле Азрети Фатыманынъ экинджи баласы Азрети Хусейн дюньягъа кельди.4 Ухуд гъазвасында яраланып, сонъра вефат эткен Азрети Умму Селеменинъ эри артында бир къач бала къалдыргъан эди. Анамыз Умму Селеме яшлы алынен агъыр вазиетте къалгъан эди. Севимли Пейгъамберимиз онъа пек аджынып, мерхамет этип, оны никяхына алмакънен шерефлендирди.5
Фатыма бинт Эседнинъ вефаты
Азрети Алининъ анасы Фатыма бинт Эсед де бу йыл вефат этти.6 Бунъа севимли Пейгъамберимиз пек кедерленип: «Бугунь анам вефат этти!» буюрды. Севимли Пейгъамберимиз къартбабасы Абдулмутталибнинъ вефатындан сонъ онынъ янында оськен эди. Пейгъамберлигини бильдиргенде исе о тез мусульман олмакънен шерефленген эди. Шунынъ ичюн Кяинатнынъ Султаны оны ана еринде тута, онъа пек урьмет косьтере эди. Онъа олгъан мерхаметинден усьтюндеки мубарек кольмегини чыкъарып, оны кефен оларакъ сармаларыны эмир этти. Дженазе намазыны къылдыргъандан сонъ, етмиш бинъ мелекнинъ намазда азыр олгъаныны бильдирди. Къабирге къадар барып, ичине тюшти. Къабир аяты раат ве хош олсун деп, къабирнинъ кошелерине догъру кенишлеткен киби ишарет эткенден сонъ, къабирге узанды.
Къабирден чыкъкъанда мубарек козьлери яшнен толгъан, мубарек козь яшлары къабирге тёкюльген эди. Аман я Рабби! Бу не мерхамет эди?… Ве бу не къадар бахтлы бир хатун эди?… Атта Азрети Умер де даяналмады: «Джаным санъа феда олсун, я Ресулаллах! Ич бир кимсеге япмагъанынъызны бу хатунгъа яптынъыз!» дегенде, вефалыларнынъ энъ вефалысы олгъан севимли Пейгъамберимиз: «Эбу Талибден сонъ бу хатунчыкъ къадар манъа эйилиги токъунгъан бир кимсе олмагъандыр. О меним анам эди. Озь балалары ач тургъанда, энъ эвеля меним къарнымны тойдура эди. Озь балаларынынъ усьт-башы тозлу-топракълы тургъанда, о энъ эвеля меним сачымны тарар ве гуль ягъларынен ягълар эди. О меним анам эди! Онъа дженнет урбаларындан кийдирильсин деп, кольмегимни кефен оларакъ кийдирдим. Къабир аяты онъа йымшакъ ве къолай олсун деп, къабирде янына узандым. Джебраил Аллаh Тааля тарафындан: „Бу хатун дженнет эхлиндендир“ деп манъа хабер берди» буюрды. Бундан сонъ анамыз Фатыма бинт Эсед ичюн шойле дуа этти: «Аллаh Тааля сени магъфирет этсин, багъышласын, сени мукяфатландырсын. Эй анам! Аллаh Тааля санъа рахмет этсин. Озюнъ ач экенде мени тойдурдынъ. Озюнъ киймей, манъа кийдирир, озюнъ ашамай, манъа ашатыр эдинъ. Тирильткен де, ольдюрген де Аллаh Таалядыр. О даима тиридир. О ольмез. Аллаhым! Анам Фатыма бинт Эседни афу эт, багъышла! Онъа худжджетини бильдир. Къабирини кенишлет. Эй мерхаметлилернинъ энъ мерхаметлиси олгъан Аллаhым! Пейгъамберинъ олгъан меним ве кечмиш пейгъамберлернинъ акъкъы ичюн бу дуамны къабул буюр.»
Иджрий дёртюнджи сене олгъан дигер муим вакъиалар
Азрети Османнынъ Азрети Рукъайеден олгъан алты яшындаки огълу Абдуллах вефат этти. Алемлернинъ Эфендиси торунынынъ намазыны къылдырды ве озю къабирге къойды. Пек кедерленген эди, мубарек козь яшлары къабирге тёкюльди. Мезар ташыны мубарек эллеринен тикти ве: «Аллаh Тааля къулларындан мерхаметли ве йымшакъ юрекли олгъанларгъа рахмет этер» буюрды.7
Ресуллернинъ султаны, шанлы шахысынъ, Эфендим.
Чаресизлернинъ эбедий девлетисинъ, Эфендим.
Иляхий диванда биринджисинъ, Эфендим.
«Леамрук» ферманынен къуветлендирильгенсинъ, Эфендим.
Сен Аhмед, Маhмуд ве Муhаммедсинъ, Эфендим,
Хакътан бизге къуветлендирильген султансынъ, Эфендим.
Сафий рухларгъа парылты берген – сенинъ джевхеринъдир.
Мелеклернинъ юзь сюрткен ери – къапынънынъ топрагъыдыр.
Теджеллий дидарынынъ кузгюси – сенинъ назарынъдыр.
Эбу Бекир, Умер, Осман ве Али – сенинъ ярларынъдыр.
Сен Аhмед, Маhмуд ве Муhаммедсинъ, Эфендим,
Хакътан бизге къуветлендирильген султансынъ, Эфендим.
Хутбенъ бекъа иклимининъ минберинде окъула.
Укюмюнъ джеза кунюнинъ махкемесинде тутула.
Кельгенинъ гульбанкы Худанынъ Аршында чекиле.
Шериф адларынъ ерде ве кокте аныла.
Сен Аhмед, Маhмуд ве Муhаммедсинъ, Эфендим,
Хакътан бизге къуветлендирильген султансынъ, Эфендим.
Шейх Гъалиб
«Эбу Талибден сонъ бу хатунчыкъ (Фатыма бинт Эсед) къадар манъа эйилиги токъунгъан бир кимсе олмагъандыр. О меним анам эди» Хадис-и шериф
Кучюк Бедир гъазвасы
