Севимли Пейгъамберим

КУЧЮК БЕДИР ГЪАЗВАСЫ

Бу гъазвагъа Бедр-и Мев’уд ве Бедр-и Сугъра да дейлер. Эбу Суфьян Ухуддан къайтып кеткенде: «Кельген йыл Бедирде кене дженклешейик» дегенде, Азрети Фарукъ-ы а’зам (радыяллаху анху) Хабиб-и Экремнинъ (саллаллаху алейхи ве селлем) ишаретинен: «Ойле олсун» деп джевап берген эди. Эбу Суфьян аскер топлай, Къурейшни дженкке ве давагъа тешвикъ эте эди. Амма юрегинден истемей эди. Лякин халкъ «сёзюнде турмады» демесин деп, халкънынъ огюне тюше эди. Шу вакъыт Нуайм бин Месуд Эшджаий Меккеге кельген эди. О, Ислям аскерининъ дженкке азыр олгъаныны анълатты, къувет ве шевкетини тариф этти. Эбу Суфьян онъа: «Эгер Мединеге барып, Муhаммедни ве асхабыны дженкке чыкъмакътан вазгечирсенъ, санъа учь яшында йигирми деве береджегим. Сухейль бин Амр бу вадеме кефиль олсун» деди. Нуайм разы олды. Мединеге кельди ве кяфирлер аскерининъ чокъ олгъаныны бильдирди. Асхабнынъ бир къысмы тереддютте къалды. Амма Эбу Бекир ве Умер (радыяллаху анхума) узурына барып, Мединеден чыкъмакъны теклиф эттилер. Ресулуллах Эфендимиз бунъа къуванды ве: «Джаным Онынъ къудрет элинде олгъан Аллаhкъа ант олсун ки, мытлакъа дженкке чыкъарым» буюрды. Абдуллах бин Реваханы Мединеде векиль къалдырып, байракъны Азрети Алиге берди.

Шу вакъыт меккели мушриклер Эбу Суфьяннынъ къомандасында эки бинъ аскернен Ислямнынъ яйылмасына мани олмакъ ичюн Бедирге ёлгъа чыкътылар. Алемлернинъ Эфендиси бинъ беш юз къараман асхабынен олардан эвель Бедирге етип кельди. Муджахидлернинъ озьлеринден эвель Бедирге кельгенини огренген мушриклернинъ юреклерине къоркъу тюшти. Анджакъ Мерруззахрангъа къадар илерилеп олдылар. Къараман Ислям аскеринен къаршылашмагъа джесарет эталмадылар. Юреклерине къоркъу тюшип, о йылнынъ къытлыгъыны да себеп косьтерип, Меккеге кери къайттылар. Мекке халкъы оларнен алай этип, масхара эттилер.

Ислям эхлининъ эки аты бар эди. Лякин тиджарет маллары чокъ эди. Бедирде оларны пек паагъа саттылар. Зилькъаде айынынъ ортасы эди. Чокъ пара къазандылар. Ресул-ы Экрем Эфендимиз шанлы асхабынен мушриклерни секиз кунь Бедирде бекледи. Сонъра севинч ве иззетнен Мединеге ёлгъа чыкътылар.

Зату’р-Рикъа’ гъазвасы

Бу гъазва Мухаррем айында олды. Мединеге къоюн сатмагъа кельген бир адам мусульманларгъа Бени Энмар ве Бени Селеме къабилелерининъ мусульманларгъа къаршы аскер топлагъаныны хабер берди. Бу хабер Пейгъамбер (саллаллаху алейхи ве селлем) Эфендимизге етти. Азрети Османны Мединеде векиль къалдырып, дёрт юз, бир риваетте исе еди юз кишилик бир кучьнен, о айнынъ онунджы куню, базар геджеси Мединеден чыкътылар. Мушриклернинъ тургъан ерине етип бардылар. О ерде къадынлардан башкъа кимсени тапалмадылар. Мушриклернинъ эркеклери дагъларгъа къачып кеткен эдилер. Мушриклер пусу къурып уджюм этмесинлер деп, о ерлер ягъма этильди ве этрафтаки мушрик къабилелер къоркъутылып басылды.1 Он беш кунь сеферде къалгъандан сонъ, Мединеге къайттылар.

«Джаным Онынъ къудрет элинде олгъан Аллаhкъа ант олсун ки, мытлакъа дженкке чыкъарым» Хадис-и шериф

Мурейси гъазвасы

Думету’ль-Джендель гъазвасы

Ресулуллах Эфендимиз Думету’ль-Джендельде яшагъан, Шамгъа барып-кельген ёлджуларны раатсыз эткен ве Медине-и мунаввереге къоркъу салгъан къабилелерге къаршы бинъ кишилик бир орду иле сеферге чыкъты. Ребиуль-эввель айынынъ сонъларына догъру, базарэртеси куню эди. Сиба бин Уртуфаны Мединеде векиль къалдырды. Ислям ордусынынъ кельгенини эшиткен душман къабилелери къачып кеттилер. Анда бир къач кунь къалгъандан сонъ, Ребиуль-ахыр айынынъ йигирмисине догъру Мединеге къайтылды.2

Мурейси гъазвасы

Бу гъазвагъа Бени Мусталикъ гъазвасы да дейлер. Мурейси – Хузаа къабилесининъ Къудейдде олгъан сув къуюларынынъ ве бу къуюны къорчаламакъ ичюн къурулгъан къаленинъ адыдыр. Бу ер эм де Бени Хузаа къабилесининъ огдеки къаравул еридир.

Иджретнинъ бешинджи йылында Мусталикъ огъулларынынъ башы Харис бин Эби Дырар Пейгъамбер Эфендимизнен чарпышмакъ ичюн пек чокъ адам топлагъан эди. Оларны силяландырып, Медине усьтюне юрмек ниетинде эди. Бу хабер севимли Пейгъамберимизге еткенде, тез еди юз кишилик бир болюкнен Мусталикъ огъулларына къаршы сеферге чыкъылды. Мурейси къуюсынынъ башында къараргях къурулды, эвеля Мусталикъ огъуллары Ислямгъа давет этильди. Олар къабул этмеди, окъ атып дженкни башлаттылар. Ресулуллах Эфендимизнинъ: «Эпинъиз бирликте апансыздан уджюмге кечинъиз!» эмрини ерине кетирген Асхаб-ы кирам Мусталикъ огъулларындан он кишини ольдюрди. Къабиле башы къачып, джаныны къуртаргъан эди, амма къызы Берре ве къабилесинден 600 киши эсир тюшкен эди. Гъаниметлер пайлаштырылды. Берре Пейгъамбер Эфендимизнинъ узурына чыкъып: «Пайына тюшкен саибимнен докъуз алтын къаршылыгъында азат олмагъа сёзлештим. Манъа ярдым этинъиз!» деди. Пейгъамбер Эфендимиз мерхамет этип, онынъ бу истегини ерине кетирди ве оны сатын алды. Сонъра азат этип, оны азатлыгъына къавуштырды. Севимли Пейгъамберимиз онъа Ислямны теблигъ эткенинен, о мусульман олды. Онынъ мусульман олгъанына пек къувангъан Алемлернинъ Эфендиси мукяфат оларакъ оны никяхынен шерефлендирди. Буны корьген Асхаб-ы кирамнынъ эписи: «Ресулуллахнынъ аилеси олгъан анамызнынъ акърабаларыны хызметчи этип къулланмакътан утанырмыз» дедилер ве эсирлерини азат эттилер. Бу никях юзлердже эсирнинъ азат олмасына себеп олды.

Севимли Пейгъамберимиз мубарек зевджесининъ Берре адыны Джувейрие деп денъиштирди. Анамыз Азрети Айше, анамыз Азрети Джувейрие акъкъында: «Мен Джувейриеден даа хайырлы, даа берекетли бир къадын корьмедим» дей эди.3

Ислям ордусы зафернен нурлу Мединенинъ ёлуны туткъанда, этрафтаки мушрик къабилелерининъ козьлери къоркъкъан эди; мусульманларгъа уджюм этмеге джесарет этмекнинъ не къадар телюкели олгъаныны анълагъан эдилер.

Иджрий бешинджи сенеде олгъан базы вакъиалар

Мусталикъ гъазвасындан къайткъанда, къуветли бир рузгяр эсти. Асхаб душман Мединеге келип, ягъма этмек истей деп сандылар. Ресулуллах: «Къоркъманъыз. Медине эмин бир ердир, эр кошесинде къорчалайыджы мелеклер бар. Лякин бугунь бир мунафыкъ ольди. О, Убей Селюльнинъ досту Зейд бин Фураа эди» буюрды.

«Мен Джувейриеден даа хайырлы, даа берекетли бир къадын корьмедим» Азрети Айше (радыяллаху анха)

Бу гъазвагъа му’минлернинъ аналары Азрети Айше ве Умму Селеме де баргъан эдилер. Мунафыкълар анамыз Азрети Айшеге ифтира эттилер. Базы мусульманлар да бу ифтираларгъа алдангъан эди. Ает-и керимелер кельди, мунафыкъларнынъ ифтиралары ортагъа чыкъарылды ве Азрети Айше макъталды.4 Ресулуллах: «Санъа мужделер олсун, эй Айше! Хакъ Тааля сени темизге чыкъарды. Сенинъ пакълыгъынъа шеадет этти» буюрды. Пейгъамбер алейхисселям асхабыны месджитке топлады. Хутбе окъуп, назиль олгъан ает-и джелилелерни окъуды. Бу ает-и керимелернинъ берекетинен му’минлернинъ юреклериндеки шубелер кетти. Бу ифтирагъа джесарет эткенлерге де джезалары берильди. Бу гъазвадан къайткъанда, Тейеммум аети5 назиль олды.

Айшенинъ (радыяллаху анха) герданлыгъы Салсала деген ерде бир кере даа гъайып олды. О ер Мединеге якъын эди. Герданлыкъ тапылгъандже, анда бекледилер. О ерде сув ёкъ эди. Асхабнынъ янларында да сув ёкъ эди. Ресулуллах алейхисселям Айше Сыддыкъанынъ тизинде юкълай эди. Асхаб-ы кирам сувсызлыкъны Азрети Эбу Бекирге арз эттилер. О да Ресулуллахнынъ янына барды, Ресулуллах алейхисселям уянды. Аллаh Тааля тейеммум аетини ёллады. Асхаб тейеммум этип, саба намазыны эда эттилер. Сонъра Айшени (радыяллаху анха) девеге миндирдилер. Деве тургъанда, герданлыкъ тапылды.

Бугунь сен нур-ы алемсинъ, эм де махбуб-и Худа,
Ашыкъларынъны бир ань къапынъдан айырма.
Шериф адынъ бу тилимден эр ань кетмесин,
Дертли гонълюме девадыр, джан ондан сафа тапар.
Умют этем, эр бир адынъ айры шефаат эйлесин:
Аhмед ве Маhмуд, Эбу’ль-Къасым, Муhаммед Мустафа.
Чюнки онъа „Ве’ш-Шемс“ де, „Ве’д-Духа“ да денильди,
Юзюни, алныны куньге ве айгъа бенъзетсем, не ола?
Къануний Султан Сулейман (Мухиббий)