ПЕЙГЪАМБЕР ЭФЕНДИМИЗНИНЪ ИСТИГЪФАРЫ1
Пейгъамбер Эфендимиз яратылгъанларнынъ энъ усьтюни олгъаны киби, Аллаh Тааляны акъкъынен таныгъан ве Ондан энъ чокъ къоркъкъан да эди. Дженаб-ы Хакъ Оны гунах ишлемектен къоругъаны алда, токътамадан ибадет эте, Аллаh Таалягъа дуа ве истигъфар эте эди. Гедженинъ эвелинде (ятсыдан сонъ) юкълай, сонъунда да ибадет эте эди. Ибн Аббас шойле анълата: «Бир гедже му’минлернинъ анасы Азрети Меймуненинъ эвинде мусафир олдым. Ресулуллах гедже ярысына къадар, я бираз эвель, я да бираз сонъра къадар юкълады. Сонъра уянып отурды, элинен юзюнден юкъу излерини кеткизди. Турып, асылы тургъан сув ибригини алды да, абдест алды. Ал-и Имран суресининъ сонъундан он ает-и кериме окъуды ве намазгъа турды. Мен де турып, Ресулуллах алгъаны киби абдест алдым ве намазда о Сервернинъ янына турдым. Ресулуллах эки рекят намаз къылды. Сонъра даа эки рекят къылды. Аркъасындан кене эки рекят къылды. Сонъра витир намазына турды. Ондан сонъ саба эзаны окъулгъандже ятты. Сонъ турып, кене эки рекят намаз къылды ве месджитке чыкъып, саба намазынынъ фарзыны къылды.»2 Анамыз Азрети Айше анълата: «Ресулуллах Эфендимиз бир гедже юкълагъан эди. Уянгъанда: „Эй Айше, изин берсенъ, бу гедже Раббиме ибадетнен мешгъуль олайым“ буюрды. Сонъра турды. Къур’ан-ы Керим окъуп агълады. Атта козь яшларындан эки тизи ыслакъ олды. Окъумагъа девам этти; окъугъан сайын мубарек козь яшлары беденининъ тийген эр ерини ыслакъ эткен эди. Бу ал сабагъа къадар девам этти.
Сабасы Билял-и Хабеши келип, бу алны корьгенде: „Анам-бабам феда олсун, я Ресулаллах! Аллаh Тааля сенинъ кечмиш ве келеджек хаталарынъны афу этмедими?“ дегенде, Ресулуллах: „Эй Билял! Мен шукюр эткен бир къул олмайыммы ки, Аллаh Тааля бу гедже3 «Коклернинъ ве ернинъ яратылмасында, гедже ве куньдюзнинъ бир-бирининъ артындан кельмесинде акъыл саиплери ичюн эльбетте чокъ аетлер, ишаретлер бардыр» меалиндеки Ал-и Имран суресининъ 190-нджы ает-и керимесини эндирди“ буюрды.» «Муслим»де бильдирильген хадис-и шерифте де: «Юрегиме ойле шейлер келе ки, эр кунь ве гедже олардан етмиш кере Аллаh Таалягъа истигъфар этем»; ве: «Юрегимде (иляхий нурларнынъ кельмесине мани олгъан) бир перде пейда ола. Шунынъ ичюн эр кунь 70 кере истигъфар этем»; ве кене: «Аллаh Таалягъа эр кунь юз кере истигъфар этем» буюрды.4
Пейгъамбер Эфендимизнинъ Аллаh Таалядан къоркъувы о дереджеде зияде эди ки, къахкъаханен кульгени корюльмез эди. Имам-ы Тирмизийнинъ Эбу Зерден мерфу’ан5 бильдирген хадис-и шерифинде шойле буюргъан: «Шубесиз, сизинъ корьмегенлеринъизни мен корем. Эшитмегенлеринъизни де эшитем. Кокте мелеклернинъ седжде этмеген дёрт пармакъ къадар бош бир ер ёкътыр. Валлахи, меним бильгенимни бильсе эдинъиз, аз кулер, чокъ агълар эдинъиз. Ёлларгъа тюшип, сесинъиз еткени къадар юксек сеснен Аллаh Таалягъа ялварыр эдинъиз.»6
Эбу Хурейренинъ ривает эткен хадис-и шерифинде Ресулуллах Эфендимиз: «Ич бир кимсени амели дженнетке алып бармаз» буюрды. «Я Ресулаллах, сизни де алып бармазмы?» деп сорагъанларында: «Эбет, мени де амелим дженнетке алып бармаз. Анджакъ Аллаh Таалянынъ фазлы ве рахмети мени орьтер» буюрды.
Ибн Умер анълата: «Ресулуллахнен бирликте бир меджлисте булунгъанымызда: „Я Рабби! Мени багъышла ве тёвбемни къабул эйле. Тёвбелерни къабул эткен Сенсинъ ве рахимсинъ“ деп юз кере буюргъаныны сая эдик.»7
Энес бин Малик накъиль этти: «Ресулуллах (саллаллаху алейхи ве селлем) даима: „Аллаhумме я мукъаллибе’ль-къулюб, себбит къальби аля диник“ буюра эди.»8 Тирмизийнинъ Эбу Саид-и Худрийден ривает эткен хадис-и шерифинде Пейгъамбер Эфендимиз шойле буюрды: «Ятагъына кирген вакъытта учь кере „Эстагъфируллахе’ль-азим эллези ля иляхе илля хуве’ль-хайе’ль-къайюм ве этубу илейх“ деген кимсенинъ гунахлары денъиз копюклери, я Темим диярынынъ къумлары, я тереклернинъ япракъларынынъ сайысы, я да дюньянынъ куньлери къадар чокъ олса да, Аллаh Тааля онынъ гунахларыны багъышлар.»
Бухарий ве Муслимнинъ накъиль эткенлерине коре Ресулуллах шойле истигъфар эте эди: «Аллаhуммагъфирли хатиети ве джехли ве исрафи фи эмри ве ма энте а’лему бихи минни.» (Аллаhым! Сенинъ бильгенинъ ве меним (билип я да) бильмейип хаддимни ашып япкъан, ишлеген хаталарымны афу эйле!)
Эбу Муса-и Эш’арийден (радыяллаху анху) ривает этильгенине коре, Ресул-ы Экрем (саллаллаху алейхи ве селлем) шойле де истигъфар эте эди:
«Аллаhуммагъфирли хезли ве джидди ве хатаи ве амди ве куллю залике инди. Аллаhуммагъфирли ма къаддемту ве ма аххарту ве ма эсрарту ве ма а’ленту ве ма энте а’лему бихи минни, энте’ль-мукъаддему ве энте’ль-муаххару ве энте аля кулли шей’ин къадир.»9 (Аллаhым! Шакъа, джиддий, унутып ве билип меним ичюн япылмасы мумкюн олгъан бутюн къусурларымны магъфирет эт. Аллаhым! Огге алгъан ве сонъгъа къалдыргъан, гизли ве ачыкъ ишлеген, Сенинъ бильген эр тюрлю къусурларымны багъышла. Мукъаддем ве Муаххар олгъан Сенсинъ. Эр шейге къадир олгъан Сенсинъ.)
Ресулуллах куньдюз ола эди саим,
Гедже де намазгъа ола эди къаим.
Уммет исенъ о Муджтебагъа,
Суннетке, мекрухкъа дикъкъат эт даим.
«Юрегимде (иляхий нурларнынъ кельмесине мани олгъан) бир перде пейда ола. Шунынъ ичюн эр кунь 70 кере истигъфар этем» Хадис-и шериф
