ПЕЙГЪАМБЕР ЭФЕНДИМИЗНИНЪ ШЕФААТЫ
Ресул-ы Экрем Эфендимиз къыямет куню умметине шефаат этеджек, оларны сыкъынты ве кедерден къуртараджакъ. Бир хадис-и шерифинде шойле буюрды: «Умметимнинъ ярысынынъ дженнетке кирмеси иле шефаат арасында манъа ихтияр берильди. Мен шефаатны сайладым. Чюнки о даа шумуллыдыр. Оны тек такъвагъа иришкенлер ичюн санманъыз; о, айны заманда хатагъа тюшкен гунахкярлар ичюн де…»1
Азрети Эбу Хурейренинъ ривает эткен хадис-и шерифинде Пейгъамбер Эфендимиз: «Шефаатым юреги тилини тасдикъ эткен шекильде, ихляснен „Ля иляхе иллаллах“ деп Келиме-и шеадет кетирген кимсе ичюндир» буюрды.2
Базы хадис-и шерифлерде де шойле буюрылды:
«Умметимден Эхл-и Бейтимни севгенлерге шефаат этеджегим.» «Умметимден буюк гунах ишлегенлерге шефаат этеджегим.» «Асхабыма тиль узаткъанлардан башкъа эр кеске шефаат эте билирим.» «Умметимден нефсине зулум эткенлерге, нефислерине алдангъанларгъа шефаат этеджегим.» «Къыямет куню энъ эвеля мен шефаат этеджегим.»3
«Шефаатыма инанмагъан онъа иришалмаз.»4
Къыямет куню «Сур»гъа уфюрильмесининъ дешетинден тюклер урперир, козьлер къайда бакъаджагъыны шашырыр, му’минлер ве кяфирлер махшер ерине айдалыр. Бу – къыямет кунюнинъ шиддетини арттыргъан бир азаптыр. Бу вакъыт Аршны секиз мелек юкленип алып кетер. Олардан бир мелек бир адымында йигирми бинъ йыллыкъ дюнья ёлуны юрер. Мелеклер ве булутлар Арш-ы а’ля къарар тапкъандже, акъылларнынъ анъламайджагъы тесбихлернен тесбих этерлер. Бу шекильде Арш-ы а’ля Аллаh Таалянынъ онынъ ичюн яраткъан беяз ернинъ усьтюнде къарар къылар. Бу заман ич бир шейнинъ такъат кетиралмайджагъы Аллаh Таалянынъ азабындан башлар ашагъы эгилир. Бутюн халкъ сыкъынты ичинде апс ве шашкъын къалып, шефкъат арарлар. Махшерде инсанларнынъ аллары зиядесинен яманлашыр. Мешакъкъат ве захметлери артар. Инсанлардан эр бири дюньяда сыкъы сакълагъан малыны бойнуна кечирген. Деве зекятыны бермегенлернинъ бойнуна деве юкленир. О ойле багъырыр ве агъырлашыр ки, буюк дагълар киби олур. Сыгъыр, къоюн зекятыны бермегенлер де бойле олур. Буларнынъ багъырувлары гуя кок гурюльтиси кибидир.5 Экин зекятыны, яни ушруны бермегенлернинъ бойнуна экин денклери юкленир. Дюньяда къайсы джынс экиннинъ зекятыны бермеген олса, о нев’ден денклер урулгъан. Богъдай олса – богъдай, арпа олса – арпа урулгъан. Агъырлыгъындан астында «вавейля, васебура» деп багъырыр. («Вейль» азап келимесидир. Инсан азапкъа такъат кетиралмагъан вакъытта бойле багъырыр. «Себур» да эляк вакътында къулланылыр.) Алтын, кумюш ве (кягъыт) пара ве саир тиджарет малы зекятыны бермегенлерге де дешетли бир йылан мусаллат этилир. Багъырып: «Бу недир?» дегенлеринде, мелеклер: «Булар дюньяда зекятыны бермегенинъиз малларынъыздыр» деп джевап берирлер. Иште бу дешетли ал Ал-и Имран суресининъ юз сексенинджи ает-и керимесинде: «Дюньяда хасислик эткен шейлери къыямет куню боюнларына доланаджакъ» меал-и шерифинен бильдирильди.
«Шефаатыма инанмагъан онъа иришалмаз» Хадис-и шериф
Дигер бир фыркъанынъ исе аврет ерлеринден джерахат ве ирин акъар. Оларнынъ фена къокъусындан этрафта булунгъанлар пек раатсыз олурлар. Булар зина япкъанлар ве арам ишлегенлердир. Дигер бир фыркъа да бар ки, терек далларына асылырлар. Булар дюньяда ливата япкъанлардыр.
Дигер бир фыркъанынъ да тиллери агъызларындан чыкъып, кокюслерине саркъкъан, гъает чиркин бир алдадырлар. Инсанлар оларны корьмек истемез. Булар ялан ве ифтира айткъанлардыр.
Бир фыркъа исе къарынлары юксек дагълар къадар буюген алда булуныр. Булар дюньяда зарурет олмадан ве муамеле япмадан фаизли мал ве пара алып бергенлердир. Бойле арам ишлегенлернинъ гунахлары фена алда ачыкъкъа урулыр. Пейгъамберлерге ве алимлерге къоркъу келир. Эвлия ве шеитлер такъат кетирильмеси къыйын олгъан Аллаh Таалянынъ азабындан багъырырлар. Олар бу алда экенде, кунешнинъ нурундан даа пек зияде олгъан бир нур оларны ичине алыр. Эсасен кунешнинъ сыджагъына такъат кетиралмагъан кимселер буны корьгенлеринен бутюнлей шашып къалырлар. Бинъ йыл да бу алда къалырлар. Аллаh Тааля оларгъа бир шей айтмаз. Бу вакъыт инсанлар ильк пейгъамбер олгъан Адем алейхисселямгъа барып, ялварырлар: «Я Адем алейхисселям! Сен азиз ве шериф бир пейгъамберсинъ. Аллаh Тааля сени яратты ве мелеклерни санъа седжде эттирди. Санъа озь рухундан уфюрди. Эсапкъа башламасы ичюн бизге шефаат эт де, Аллаh Тааля не мурат этсе, онъа коре укюм олунайыкъ. Къайда эмир этсе, эр кес о ерге кетсин. Эр шейнинъ хакими ве малики олгъан Аллаh Тааля махлюкъларына истегенини япсын.»
Адем алейхисселям буюрыр ки: «Мен Аллаh Таалянынъ ясакъ эткен терегининъ мейвесинден ашадым. Бу заманда Аллаh Таалядан утанам. Лякин сиз Нуhкъа барынъыз.» Бунынъ узерине бинъ йыл араларында меслеат этип турарлар. Сонъра Нуh алейхисселямгъа барып: «Ич даянылмайджакъ бир алдамыз. Муакемемиз тез япылсын деп шефаат эт. Шу махшер джезасындан къуртулайыкъ» деп ялварырлар. Нуh алейхисселям оларгъа джевап оларакъ шойле дер: «Мен Аллаh Таалягъа дуа эттим. Ер юзюнде не къадар инсан бар эди исе, о дуа себебинен богъулды. Шунынъ ичюн Аллаh Таалядан утанам. Лякин сиз Халилуллах олгъан Ибрахим алейхисселямгъа барынъыз. Аллаh Тааля Хадж суресининъ сонъки аетинде меален: „Бабанъыз Ибрахимнинъ (алейхисселям) динине уйынъыз. Пейгъамбернинъ сизге шаат олмасы, сизинъ де инсанларгъа шаат олманъыз ичюн Аллаh Тааля бундан эвельки китапларда да, Къур’ан-ы Керимде де сизге мусульман адыны бергендир“ буюрды. Бельки о сизге шефаат этер.»
Кене эвельки киби араларында даа бинъ йыл лаф этерлер. Сонъра Ибрахим алейхисселямгъа келирлер: «Эй мусульманларнынъ бабасы! Сен Аллаh Тааля озюне халиль эткен затсынъ. Бизге шефаат эт! Аллаh Тааля махлюкъат арасында укюмини берсин» дерлер. Ибрахим алейхисселям оларгъа: «Мен дюньяда учь кере кинае айттым. Буларны айтып, дин ёлунда муджаделе эттим. Шимди Аллаh Таалядан бу макъамда шефаат изни истемектен утанам. Сиз Муса алейхисселямгъа барынъыз. Зира Аллаh Тааля онынънен къонушты ве онъа маневий якъынлыкъ косьтерди. О, сизинъ ичюн шефаат этер» буюрыр. Бунынъ узерине кене бинъ йыл турып, бир-бирлеринен меслеатлешерлер. Лякин бу заманда аллары гъает агъырлашыр. Махшер ери пек тарлашыр. Сонъра Муса алейхисселямгъа келип дерлер ки: «Я Ибн Имран! Сен Аллаh Тааля сеннен къонушкъан ве санъа Тевратны эндирген пейгъамберсинъ. Эсап башлансын деп бизге шефаат эт! Зира мында турувымыз пек узады. Къалабалыкътан аякълар бир-бирининъ усьтюне топланды.» Муса алейхисселям оларгъа буюрыр ки: «Мен Аллаh Таалягъа Фыравун аилесининъ йыллар боюнджа хошланмайджакъ шейлернен джезаландырылмасы ичюн дуа эттим. Сонъ кельгенлерге ибрет олмаларыны риджа эттим. Шимди шефаат этмеге утанам. Лякин Дженаб-ы Хакъ рахмет, магъфирет саибидир. Сиз Иса алейхисселямгъа барынъыз. Чюнки якъин джеэтинден ресуллернинъ энъ эсаххы, марифет ве зухд джеэтинден энъ эфдали ве икмет джеэтинден энъ усьтюни одыр. Сизге о шефаат этер» буюрыр. Махшер сыкъынтысындан къуртулмакъ ичюн сонъра Иса алейхисселямгъа келирлер. Дерлер ки: «Сен Аллаh Таалянынъ руху ве келимесисинъ. Аллаh Тааля сенинъ ичюн Ал-и Имран суресининъ къыркъ бешинджи аетинде меален: „Дюньяда ве ахиретте Веджих, яни пек къыйметли (шерефли ве итибарлы)“ буюрды. Раббинъден бизге шефаат эт!»
Иса алейхисселям буюрыр ки: «Меним къавмым мени ве анамны Аллаhтан башкъа илях эдинди. Бу алда насыл шефаат этейим? Манъа да ибадет эттилер; манъа огъул ве Аллаh Таалягъа баба дедилер. Лякин сиз биринъизнинъ кесеси олып, ичинде нафакъасы олмагъаныны ве агъзы муурьленмегенини корьдинъизми? О муурни бозмадан о нафакъагъа етишмек мумкюнми? Пейгъамберлернинъ энъ усьтюни ве сонъкиси олгъан Муhаммедге (саллаллаху алейхи ве селлем) барынъыз. Зира О, давет ве шефаатыны уммети ичюн азырлай эди. Чюнки къавмы онъа чокъ кере эзиет эттилер. Мубарек алныны ярдылар. Мубарек тишини сындырдылар. Онъа делилик иснат эттилер. Албуки о юдже Пейгъамбер ифтихар джеэтинден оларнынъ энъ яхшысы ве шереф джеэтинден энъ юксеги эди. Оларнынъ такъат кетирильмез эзиет ве джефаларына къаршы Юсуф алейхисселямнынъ къардашларына айткъан: „Бугунь мен артыкъ япкъанларынъыз ичюн сизден эсап сораджакъ дегилим (хаталарынъызны юзюнъизге урмайджагъым). Эрхамуррахимин олгъан Дженаб-ы Аллаh сизни магъфирет этер“6 меалиндеки ает-и кериме иле джевап бере эди.» Иса алейхисселям Пейгъамберимизнинъ (саллаллаху алейхи ве селлем) фазилетлерини анълаткъанда, эписи бир ань эвель Онъа иришмек истерлер. Дерал Муhаммед алейхисселямнынъ минберине келирлер. Дерлер ки: «Сен Хабибуллахсынъ! Хабиб исе васталарнынъ энъ файдалысыдыр. Бизге шефаат эт! Зира пейгъамберлернинъ биринджиси олгъан Адем алейхисселямгъа бардыкъ. Бизни Нуh алейхисселямгъа ёллады. Нуh алейхисселямгъа бардыкъ. Ибрахим алейхисселямгъа ёллады. Ибрахим алейхисселямгъа бардыкъ; Муса алейхисселямгъа ёллады. Муса алейхисселямгъа бардыкъ; Иса алейхисселямгъа ёллады; о да сизге ёллады. Я Ресулаллах (саллаллаху алейхи ве селлем)! Сенден сонъ бараджакъ бир ер ёкътыр.»
«Дюньяда къызгъангъанлары (мал) къыямет куню боюнларына такъылыр» Ал-и Имран: 180
Ресулуллах (саллаллаху алейхи ве селлем) Эфендимиз: «Аллаh Тааля изин берсе ве разы олса, шефаат этерим» буюрыр.
Сурадикъат-ы джеляльге, яни джеляль пердесине барыр. Аллаh Таалядан шефаат ичюн изин истер. Онъа изин берилир. Перделер котерилир. Арш-ы а’лягъа кирер. Седждеге къапаныр. Бинъ йыл седждеде къалыр. Бундан сонъ Дженаб-ы Хакъкъа ойле бир хамднен хамд этер ки, алем яратылгъандан берли ич кимсе Аллаh Тааляны бойле медх этмеген. Базы арифлер Аллаh Тааля алемлерни яраткъанда Озюни бойле хамдлернен медх ве сена эткенини айткъанлар. Аллаh Тааля меален: «Я Муhаммед, башынъны седждеден котер! Айт, динъленир. (Не айтсанъ, динъленеджек. Не истесенъ, бериледжек.) Шефаат эт, къабул олуныр» буюрыр. Бунынъ узерине Пейгъамбер (саллаллаху алейхи ве селлем) Эфендимиз: «Я Рабби! Къулларынъ арасындан эйилерни ве яманларны айыр, чюнки заманлары гъает узады. Эр бири гунахларынен Арасат мейданында резиль ве рюсвай олды» буюрыр.
Дженаб-ы Хакъ дженнетнинъ кетирильмесини эмир этер. Дженнет эр джынс зийнетнен зийнетленир. Арасат мейданына кетирилир. Ойле гузель къокъусы бар ки, беш юз йыллыкъ ёлдан дуюлыр. Бу алдан юреклер ферахланыр. Рухлар тирилир. (Лякин кяфирлер, муртедлер ве мусульманларнен алай эткенлер, генчлерни алдатып иманларыны чалгъанлар ве) амеллери хабис, яман олгъанлар дженнетнинъ къокъусыны дуймазлар.
Мелеклер джеэннемни зынджырларнен багълап, махшер мейданына кетирирлер. О вакъыт джеэннемнинъ багъырувы, гурюльтиси, атеш сачувы ве бутюн кок юзюни къап-къара эткен шиддетли тютюни бар. Гурюльтиси, гумбюртиси ве сыджагъы такъат кетирильмейджек дереджеде. Эр кеснинъ тизлерининъ багъы чезилир ве булунгъан ерлерине чёкип къалырлар. Атта пейгъамберлер ве ресуллер биле озьлерини туталмазлар. Азрети Ибрахим, Азрети Муса, Азрети Иса Арш-ы а’лягъа сарылыр. Ибрахим алейхисселям къурбан этмек истегени Исмаил алейхисселямны унутыр. Муса алейхисселям къардашы Харун алейхисселямны, Иса алейхисселям анасы Азрети Мерьемни унутырлар. Эр бири: «Я Рабби! Бугунь нефсимден башкъа бир шей истемем» дер.
Муhаммед алейхисселям исе: «Умметиме селямет ве неджат бер, я Рабби!» буюрыр. Анда бунъа такъат кетире биледжек кимсе булунмаз. Зира Аллаh Тааля буны хабер берип, Джасие суресининъ йигирми секизинджи аетинде меален: «Эр умметни Дженаб-ы Хакънынъ къоркъусындан тизлери усьтюне чёккен алда корерсинъ. Эр бири дюньяда ишлеген амеллерининъ китабына давет олуныр» буюргъандыр.
Аллаh Тааля Мульк суресининъ секизинджи аетинде меален: «Ачувынынъ ве шиддетининъ чокълугъындан Нар экиге айрыладжакъ киби олур» буюрыр.
Бунынъ узерине Пейгъамберимиз (саллаллаху алейхи ве селлем) ортагъа чыкъып, джеэннемни токътатыр. Буюрыр ки: «Хакъир ве зелиль оларакъ кери къайт! Та ки санъа эхлинъ болюк-болюк кельсин.» Джеэннем де: «Я Муhаммед! Манъа изин бер! Зира сен манъа арамсынъ» дер. Арштан нида келип: «Эй джеэннем! Муhаммед алейхисселямнынъ кялямыны динъле ве онъа итаат эт!» дер. Сонъра Ресулуллах Эфендимиз джеэннемни чекер. Арш-ы а’лянынъ сол тарафында бир ерге ерлештирир. Махшердекилер Пейгъамбер Эфендимизнинъ бу мерхаметли муамелесини ве шефаатыны бир-бирлерине мужделерлер. Къоркъулары бираз азалыр. Энбия суресиндеки юз единджи ает-и керименинъ: «Сени алемлерге рахмет оларакъ ёлладыкъ» меал-и шерифи захир олур.7
Хулясасы, Ресулуллах Эфендимиз беш ерде шефаат этеджек.8
Биринджиси: «Макъам-ы Махмуд» денильген шефаатынен бутюн инсанларны махшерде беклемек азабындан къуртараджакъ.9
Экинджиси: шефаатынен чокъ кимсени эсапсыз дженнетке кирсетеджек. Учюнджиси: гунахы чокъ олгъан му’минлерни джеэннемден чыкъараджакъ. Дёртюнджиси: севабы ве гунахы мусавий олып, «А’раф» денильген ерде беклегенлернинъ дженнетке кетмелери ичюн шефаат этеджек. Бешинджиси: дженнетте олгъанларнынъ дереджелерининъ юксельмеси ичюн шефаат этеджек.
Шефаатнен эсаптан къуртаргъан етмиш бинъ кимсенинъ эр бирининъ шефаатынен де етмишер бинъ киши эсапсыз дженнетке киреджеклер.
ШЕФААТ, Я РЕСУЛАЛЛАХ!
Пек мухтаджым, санъа кельдим,
Шефаат, я Ресулаллах!
Къабаатим недир, бильдим,
Шефаат, я Ресулаллах!
Гунахкярым, юзюм къара,
Атылырым бельки нара,
Мегер сенден ола чаре,
Шефаат, я Ресулаллах!
Севгинъ эр шейден эвлядыр,
Ильминъ эр кестен а’лядыр,
Сени медх эткен Мевлядыр,
Шефаат, я Ресулаллах!
Сени насыл макътар инсан?
Мегер сенден ола ихсан,
Имдат эйле бизге, аман!
Шефаат, я Ресулаллах!
Сенсиз манъа дюнья зиндан,
Ишим бозукъ, алим яман,
Мегер сенден ола дерман,
Шефаат, я Ресулаллах!
Нур сачтынъ шу джихангъа,
Салават, селям олсун санъа,
Ольген, тири мусульмангъа
Шефаат, я Ресулаллах!
Эльбетте чокътыр исьяным,
Эм аджизим, эм нокъсаным,
Лякин догърудыр иманым,
Шефаат, я Ресулаллах!
Джеэннем къайнап ташса,
Билинмез не келир башымызгъа,
Джихад эткен аркъадашкъа
Шефаат, я Ресулаллах!
Козьлеримден къалкъсын перде,
Девасынъ сен бутюн дертке,
Му’мин олгъан эр бир фердге
Шефаат, я Ресулаллах!
Денильди шанынъа «Левляке»,
Кене денильди «Атейнаке»,
Сенсинъ шах-ы «Эрсельнаке»,
Шефаат, я Ресулаллах!
Динимизни яйгъанларгъа,
Суннетинъе уйгъанларгъа,
Ёлунъа баш къойгъанларгъа
Шефаат, я Ресулаллах!
Умметинънинъ хакъирине,
Шакирине, закирине,
Зенгинине, факъирине
Шефаат, я Ресулаллах!
Муhаммед Хадими (рахметуллахи алейх)
«Эр умметни Дженаб-ы Хакънынъ къоркъусындан тизлери усьтюне чёккен алда корерсинъ. Эр бири дюньяда ишлеген амеллерининъ китабына давет олуныр» Джасие: 28
