ПЕЙГЪАМБЕР ЭФЕНДИМИЗНИНЪ ЭХЛ-И БЕЙТИ
Севимли Пейгъамберимизнинъ бутюн аиле азаларына Эхл-и Бейт дейлер. Мубарек зевджелери, къызы Азрети Фатыма иле Азрети Али ве оларнынъ мубарек эвлятлары Азрети Хасан ве Азрети Хусейн, оларнынъ балалары ве торунларынынъ эписи, айрыджа Пейгъамберимизнинъ темиз сою багълы олгъан Хашим огъуллары Эхл-и Бейттирлер. Ресулуллахнынъ Эхл-и Бейти учь къысымдыр: Биринджиси – несеп, сой иле акърабалар. Алалары бойледир. Экинджиси – темиз зевджелеридир. Учюнджиси – зевджелерининъ сачларыны тарамакъ, ашларыны пиширмек, одаларны сипирмек, урба ювмакъ ве эв ишлерини япмакъ ичюн даима эвлеринде булунгъан хызметчи къадынлардыр. Тыштаки ишлерни япкъан, месджитте эзан окъугъан Билял, Селман, Сухейб де Хане-и сеадеттен ашап-иче эдилер. Ресулуллах бир кунь эмджеси Аббаснынъ эвине барып, оны ве эвлятларыны янына отуртып, усьтлерини ихрамынен орьтип: «Я Рабби! Бу меним эмджем ве бабамнынъ къардашыдыр. Булар да меним Эхл-и Бейтимдир. Шу орьтюмнен оларны орьткеним киби, Сен де оларны джеэннем атешинден орьт, къору!» буюрды.
Пейгъамбер Эфендимизнинъ эвленме себеплери
Ресулуллах (саллаллаху алейхи ве селлем) ильк оларакъ йигирми беш яшында экенде Азрети Хатидже (радыяллаху анха) иле эвленди. Азрети Хатидже къыркъ яшында ве тул эди. Лякин малы, джемали, акълы, ильми, шерефи, несеби, иффети ве эдеби пек зияде эди. Йигирми беш йыл берабер яшадылар. Азрети Хатидже сагъ экенде, Ресул-ы Экрем (саллаллаху алейхи ве селлем) ич эвленмеди.
Ресулуллах (саллаллаху алейхи ве селлем) Эфендимиз анамыз Азрети Хатидженинъ (радыяллаху анха) вефатындан сонъ экинджи кере оларакъ, элли беш яшында экенде Азрети Эбу Бекирнинъ къызы анамыз Азрети Айше (радыяллаху анха) иле эвленди. Аллаh Таалянынъ эмринен никях эткен эди. Ахиретке кочькендже, секиз йыл онен яшады. Пек акъыллы, зеки, алиме, эдибе, афифе ве салиха эди. Хафызасы пек кучьлю олгъаны ичюн, Асхаб-ы кирам бир чокъ шейлерни ондан сорап огрене эдилер.
Дигер эвленювлерини эп диний, сиясий себеплернен я да мерхамет ве ихсан этип япкъан. Буларнынъ эписи тул эди, чокъусы да яшлы эди. Меселя: Меккедеки кяфирлернинъ мусульманларгъа эзиет ве зарарлары даянылмайджакъ бир дереджеге еткенде, Асхаб-ы кирамнынъ бир къысмы Хабешистангъа иджрет эткен эди. Хабеш падишасы Неджаши христиан эди. Мусульманлардан чешит шейлер сорады ве алгъан олгъун джеваплар къаршысында шашып, имангъа кельди. Мусульманларгъа чокъ эйилик этти. Иман эткен киби корюнген Убейдуллах бин Джахш фукъареликтен къуртулмакъ ичюн папазларгъа алданып, муртед олгъан, динини дюньягъа денъишкен эди.1 Ресулуллах Эфендимизнинъ аласынынъ огълу олгъан бу мелун къадыны Умму Хабибени де динден чыкъып зенгин олмагъа зорлады ве тешвикъ этти; лякин къадын фукъареликке ве олюмге разы оладжагъыны, амма Муhаммед алейхисселямнынъ дининден чыкъмайджагъыны айткъанда, оны бошады. Онынъ сюрюнип, сефалеттен ольмесини беклей эди. Лякин аз вакъытта озю ольди. Умму Хабибе Меккедеки Къурейшнинъ о вакъыттаки баш къоманданы Эбу Суфьяннынъ къызы эди. Ресулуллах Эфендимиз о вакъытларда Къурейш ордуларынен пек агъыр дженклер эте эди, Эбу Суфьян исе Ислямиетни ёкъ этмек ичюн сонъки гъайретинен чарпыша эди. Ресулуллах анамыз Умму Хабибенинъ (радыяллаху анха) дининде не къадар кучьлю олгъаныны ве башына кельген пек аджы алны эшитти. Неджашиге мектюп язып, шойле истеди: «Андаки Умму Хабибе иле эвленеджегим. Никяхымны яп! Сонъра оны мында ёлла.» Неджаши эвельден мусульман олгъан эди. Мектюпке пек урьмет косьтерди, андаки мусульманларны сарайына давет этип, зияфет берди. Иджретнинъ единджи йылында никях япылды, эдиелер ве ихсанлар берильди. Бойлеликнен Умму Хабибе иманынынъ мукяфатына иришип, анда зенгин ве раат олды. Онынъ саесинде дигер мусульманлар да раатландылар. Дженнетте къадынлар эрлерининъ янында оладжакълары ичюн, онъа дженнетнинъ энъ юксек дереджеси мужделенди; дюньянынъ бутюн зевкъ ве ниметлери бу мужде янында пек кучюк къалыр. Бу никях Эбу Суфьяннынъ илериде мусульман олмакъ шерефине иришмесини азырлагъан себеплерден бири олды. Корюне ки, бу никях Ресулуллахнынъ акълынынъ, зекясынынъ, дехасынынъ, ихсанынынъ ве мерхаметининъ дереджесини де косьтере.2
Экинджи мисаль оларакъ: Азрети Умернинъ къызы анамыз Азрети Хафса (радыяллаху анха) тул къалгъан эди. Иджретнинъ учюнджи йылында Азрети Умер Азрети Эбу Бекирге ве Азрети Османгъа: «Къызымны аларсынъмы?» дегенде, олар: «Тюшюнейим» дегенлер эди. Бир кунь Ресулуллах (саллаллаху алейхи ве селлем) Эфендимиз, учю де ве башкъалары янында экенде: «Я Умер! Сени кедерли корем, себеби недир?» деп сорады. Бир шишедеки мерекепнинъ ренки къолай корюльгени киби, Ресулуллах Эфендимиз де эр кеснинъ тюшюнджесини бир бакъышта анълай эди. Лязим корьсе, сорай эди. Онъа, атта эр кеске догъру сёйлемемиз фарз олгъаны ичюн, Азрети Умер де: «Я Ресулаллах! Къызымны Эбу Бекирге ве Османгъа теклиф эттим, алмадылар» деп джевап берди. Ресулуллах энъ чокъ севген бу учь асхабынынъ кедерленмесини ич истемегенинден, оларны севиндирмек ичюн дерал буюрды ки: «Я Умер! Къызынъны Эбу Бекирден ве Османдан даа яхшы бирисине бермемни истейсинъми?» Азрети Умер шашты. Чюнки Азрети Эбу Бекирден ве Азрети Османдан даа яхшы кимсе олмагъаныны биле эди. «Эбет, я Ресулаллах!» деди. «Я Умер, къызынъны манъа бер!» буюрды. Бойлеликнен Азрети Хафса Азрети Эбу Бекирнинъ, Азрети Османнынъ ве бутюн му’минлернинъ анасы олды, олар онъа хызметчи олдылар; Азрети Эбу Бекир, Азрети Умер ве Азрети Осман да бир-бирлерине даа якъын ве даа севимли олдылар.3
Учюнджи бир мисаль: иджретнинъ бешинджи я да алтынджы сенесинде Бени Мусталикъ къабилесинден алынгъан юзлердже эсир арасында къабиле реиси Хариснинъ къызы Джувейрие де бар эди. Оны сатын алып азат этип, озюне никях эткенде, Асхаб-ы кирамнынъ (алейхимуррыдван) эписи: «Биз Ресулуллах Эфендимизнинъ аилесининъ, анамызнынъ акърабасыны джарие оларакъ, хызметчи оларакъ къулланмакътан утанырмыз» дедилер. Эписи эсирлерини азат эттилер. Бу никях юзлердже эсирнинъ азат олмасына себеп олды. Анамыз Азрети Джувейрие (радыяллаху анха) бу алны эр вакъыт айтып ифтихар эте эди. Азрети Айше: «Джувейриеден даа хайырлы, даа берекетли бир къадын корьмедим» дей эди.4 Хадис-и шерифте шойле буюрылды: «Бутюн зевджелеримнен эвленювлерим ве къызларымны эвлендирмем – эписи Джебраилнинъ (алейхисселям) Аллаh Таалядан кетирген изнинен олгъандыр.»
Ресулуллах Эфендимизнинъ чокъ эвленмесининъ муим бир себеби де Ислям динини бильдирмек эди. Хиджаб аети кельмеден эвель, яни къадынларнынъ орьтюнмелери эмир олунмаздан эвель, къадынлар да Ресулуллахкъа келип, бильмегенлерини сорап огрене эдилер. Ресулуллах бир кимсенинъ эвине барса, къадынлар да келип отура, динълей, истифаде эте эдилер. Хиджаб аети келип, къадынларнынъ ябанджы эркеклернен отурмалары, лаф этмелери ясакъ этильгенде, ябанджы къадынларны къабул этмеди. Бильмегенлерини мубарек зевджеси Азрети Айшеден сорап огренмелерини эмир этти. Келип сорагъанлар о къадар чокъ эди ки, Азрети Айше эписине джевап етиштирмеге вакъыт тапалмай эди. Бу муим хызметни къолайлаштырмакъ ве анамыз Айшенинъ юкюни енгиллештирмек ичюн, лязим олгъан къадар ханымны никях этти. Къадынларгъа аит юзлердже назик бильгини мусульман къадынларына мубарек зевджелери вастасынен бильдирди. Бир зевджеси олса эди, бутюн къадынларнынъ ондан сорамасы къыйын, атта имкянсыз олур эди. Аллаh Таалянынъ динини там бильдирмек ичюн чокъ эвленмек юкюни де омузларына алды.
Пейгъамбер Эфендимизнинъ мубарек ханымлары
Хатидже-и Кубра (радыяллаху анха): Къурейшнинъ асильзаде, кибар аилесиндендир. Хувейлид бин Эсед бин Абдуль-Узза бин Къусайнынъ къызыдыр. Ресулуллахнынъ ильк зевджесидир. Бабасы Хувейлид, анасы Фатымадыр. Къыркъ яшында ве тул экенде Ресулуллахнен эвленди. Ресулуллах о вакъыт йигирми беш яшында эди. Ондан дёрт къызы ве эки огълу олды. Тул экенде тиджарет япа эди. Мемурлары, кятиплери ве къуллары бар эди. Пек зенгин, алиме ве акъыллы эди. Ильк иман эткен азат къадындыр. Джебраил алейхисселям Ресулуллахкъа ильк корюнгенде, Ресулуллах къоркъкъан эди. Бу алны Хатиджеге айтты. Энъ эвеля Хатидже (радыяллаху анха) иман этти. Кяфирлер хейкельге табына, Ресулуллахкъа инанмай, алай эте эдилер. Пек эзиет эте эдилер. Хатидже (радыяллаху анха) Ресулуллахкъа теселли ве гъайрет бере эди. Бутюн малыны-мулькини Онынъ ёлунда феда этти. Ресулуллахкъа йигирми беш йыл садакъатнен хызмет этти. Бир кере биле Оны инджитмеди.
Иджреттен учь йыл эвель, Эбу Талибнинъ ольгенинден учь кунь сонъ, алтмыш беш яшында Мекке-и мукерремеде вефат этти.
Ресулуллах вефатына къадар эр вакъыт оны медх эте эди. Атта бир кунь эвде медх эткенде, анамыз Айше даянамайып: (Дженаб-ы Хакъ сизге ондан даа яхшысыны берди) деди. «Ёкъ! Ондан яхшысы берильмеди. Эр кес манъа яланджы деген куньлерде, о манъа инанды. Эр кес манъа эзиет бергенде, о манъа яр олды. Кедерлеримни кеткизе эди» буюрды.
Азрети Хатидже иле къызы Фатыма-и Зехра дюньядаки бутюн къадынларнынъ энъ усьтюни олгъанлары хадис-и шерифте бильдирильген дёрт къадындан экисидир. Учюнджиси – Фыравуннынъ зевджеси Азрети Асие, дёртюнджиси – Азрети Мерьемдир (радыяллаху тааля анхунне).
«Бутюн зевджелеримнен эвленювлерим ве къызларымны эвлендирмем – эписи Джебраилнинъ (алейхисселям) Аллаh Таалядан кетирген изнинен олгъандыр» Хадис-и шериф
Айше (радыяллаху анха): Ресулуллахнынъ экинджи зевдже-и мутаххарасыдыр. Эбу Бекир-и Сыддыкънынъ къызыдыр. Анасы Умму Румандыр. Иджреттен секиз йыл эвель догъды. Эвляды олмады. Хатидже-и Кубранынъ вефатындан бир йыл сонъ ве иджреттен эки йыл эвель никях этильди. Учь йыл сонъ Мединеде худжре-и сеадетке кетирильмекнен шерефленди. Акълы, зекясы, иффети ве такъвасы шашмагъа ляйыкъ дереджеде чокъ эди. Ресулуллах оны пек севе ве пек макъта эди. Никяхы Аллаh Таалянынъ эмринен япылды. Ает-и керименен медх этильди. Асхаб-ы кирам мушкюллерини чезмек ичюн онъа мураджаат эте эдилер. Ресулуллахнынъ (саллаллаху тааля алейхи ве селлем) вефатында он секиз яшында эди. Иджтихады Азрети Алиге уймагъаны ичюн, Деве вакъиасында Азрети Али иле дженк эткен Асхаб-ы кирам иле берабер эди. Азрети Али шеит этильгенде пек кедерленди. Хуруфийлер онъа чокъ ифтира этелер. «Азрети Алини севмей эди» дейлер. Албуки «Алини севмек имандандыр» хадис-и шерифини Азрети Айше хабер берди. Бойлеликнен оны севгенини ве эр кеснинъ де севмеси лязим олгъаныны бильдирди. Иджретнинъ элли единджи йылында алтмыш беш яшында Мединеде вефат этти. Къабри Бакъидедир.
Севде бинт Зем’а (радыяллаху анха): Ресулуллахнынъ учюнджи зевджесидир. Зевджи иле имангъа келип, Хабешистангъа иджрет эткен эдилер. Меккеге къайткъанда зевджи вефат этти. Ресулуллах эвеля Азрети Айшени, сонъра Севдени никяхлады. Севдени Меккеде, Азрети Айшени исе Мединеде эвине алды. Пек мерхаметли ве иффетли бир ханымэфенди эди. Азрети Умер заманында вефат этти.5
Хафса (радыяллаху анха): Азрети Умернинъ (радыяллаху анху) къызыдыр. Биринджи зевджи Хунейс эди. Хабешистангъа ве Мединеге бирликте иджрет эттилер. Генч яшында тул къалгъанда, бабасы оны Азрети Эбу Бекирге ве сонъра Османгъа теклиф этти. Экиси де узюр диледилер. Азрети Умер кедерленди. Иджретнинъ учюнджи йылында Ресулуллахнынъ никяхынен шерефленди. Ресулуллах бир муддет сонъ Хафсаны бошады. Сонъра Джебраил алейхисселямнынъ ишаретинен кене никях этти. Чокъ ораза тута, чокъ намаз къыла эди. Иджретнинъ 41-нджи йылында алтмыш яшында вефат этти.
Зейнеб бинт Хузейме (радыяллаху анха): Чокъ ибадет эте, чокъ садакъа бере эди. Эвель Абдуллах бин Джахшнынъ зевджеси эди. Абдуллах Ресулуллахнынъ аласы Умейменинъ огълу эди. Ухуд гъазвасында шеит олды. Ресулуллахнынъ никяхынен шерефленди, лякин секиз ай сонъ вефат этти.6
Умму Селеме (радыяллаху анха): Ады Хинд эди. Зевджи Эбу Селеме иле Хабешистангъа ильк иджрет эткенлерден эдилер. Эбу Селеме Ресулуллахнынъ аласы Берренинъ огълу Убейдуллах бин Джахшнынъ къардашы эди; Мединеде, иджретнинъ дёртюнджи йылында Ухуд гъазвасында алгъан ярадан вефат этти. Умму Селеме Эбу Бекир ве Умернинъ никях талеплерини къабул этмеди. Ресулуллахнынъ никяхынен шерефленди. Элли докъузынджы йылда Мединеде сексен дёрт яшында вефат этти. Зевджелеринден энъ сонъ вефат эткени бу эди.7
«Ёкъ! Ондан (Хатиджеден) яхшысы берильмеди. Эр кес манъа яланджы деген куньлерде, о манъа инанды. Эр кес манъа эзиет бергенде, о манъа яр олды. Кедерлеримни кеткизе эди» Хадис-и шериф
Джувейрие (радыяллаху анха): Бени Мусталикъ къабилесининъ реиси олгъан Хариснинъ къызы эди. Иджретнинъ бешинджи сенесинде япылгъан Мурейси гъазвасында эсир алынгъан эди. Эмджесининъ огълу олгъан зевджи дженкте ольдюрильди. Йигирми яшында, пек хасна, яни гузель эди. Джувейрие сатылыкъкъа чыкъарылгъанда, бир риваетте бабасы оны сатын алмакъ ичюн Мединеге бир сюрю деве кетирди. Эки аля девеге къыялмайып, оларны шеэр тышында сакълады. Ресул алейхисселям онъа фелян ерде сакълагъан эки девесини де кетирмесини буюрды. Харис шашып, эки огълу ве даа чокъ кимсенен иман этти. Ресул алейхисселям девелерни алып, къызыны кери берди. Къызы да имангъа кельди. Ресулуллах (саллаллаху алейхи ве селлем) Джувейриени бабасындан истеп, никях буюрды. Иджретнинъ элли алтынджы сенесинде вефат этти.
Зейнеб бинт Джахш (радыяллаху анха): Ресулуллахнынъ аласы олгъан Умейменинъ къызы, Абдуллах бин Джахшнынъ къызкъардашы эди. Бабасынынъ ады Бурре эди. Иман этмегени ичюн, онъа Джахш денильди. Зейнеб ильк иман эткенлердендир.
Ресулуллах Эфендимиз (саллаллаху алейхи ве селлем) оны эвеля огъуллыгъы олгъан Зейд бин Харисеге никях этти. Зейд Зейнебнинъ акъкъыны козеталмагъаны ичюн, иджретнинъ учюнджи йылында айрылдылар. Ресул алейхисселям оны никях этмек истеди. Зейнеб буны эшиткенде, севинчинден эки рекят намаз къылып: «Я Рабби! Сенинъ Ресулынъ мени истей. Эгер Онынъ зевджелигинен шерефленмемни такъдир буюргъан олсанъ, мени Онъа Сен бер» деп дуа этти. Дуасы къабул олды ве Аhзаб суресининъ «Зейд онынъ акъкъында истегенини япкъандан сонъ (яни Зейнебни бошагъандан сонъ), Биз оны санъа зевдже эттик» меал-и шерифинде олгъан отуз единджи аети назиль олды. Зейнебнинъ никяхыны Аллаh Тааля япкъаны ичюн, Ресулуллах Эфендимиз (саллаллаху алейхи ве селлем) айрыджа никях япмады. Зейнеб (радыяллаху анха) бунен эр ань ифтихар эте ве: «Эр къадынны бабасы эвлендирир. Мени исе Аллаh Тааля никяхлады» дей эди. О вакъыт отуз секиз яшында эди. Иджретнинъ йигирминджи йылында элли учь яшында вефат этти.8 Хайры ве ихсаны бол эди, садакъа бермекни пек севе эди. Эль ишлеринде де махир эди. Япкъан шейлерини ве элине кечкен эр шейни акърабасына ве фукъарелерге бере эди. Атта Халифе Умер Эзвадж-ы мутаххаратнынъ эр бирине он эки бинъ дирхем бере эди. Зейнеб бинт Джахш алыр-алмаз эписини садакъа эте, дагъыта эди. Азрети Айше оны чокъ медх ве сена этти. «Зевджелерим арасында манъа энъ эвеля иришеджек олгъаны – эли ачыкъ олгъаныдыр»9 хадис-и шерифи онынъ эвель вефат этеджегини хабер берген эди. Чюнки энъ чокъ садакъа берген о эди.
Франсыз эдепсиз ве муфтери шаир Вольтер Ресулуллахнынъ Азрети Зейнебни зевджеликке къабул буюрмасыны тарихлерге, вакъиа ве хаберлерге тамамен зыт ве уйдурма, алчакъ ифтиралар иле шиир тизип, бир театр китабы язгъан. Эдебият ве фикир адамына якъышмагъан бу чиркин, мурдар язысы озюни афороз эткен буюк душманы папанынъ хошуна кеткен, папа онъа окъшайыджы бир мектюп язгъан. Мусульманларнынъ халифеси Султан Экинджи Абдулхамид Хан бу пиеснинъ сахнеде ойнатыладжагъыны эшиткенде, Франса ве Инглитере укюметлерине сонъки ихтарны берип, дерал огюни алгъан, бутюн инсаниетни юз къызартыджы алчакълыкълардан къуртаргъан.
Азрети Сафие (радыяллаху анха): Хайбер еудийлерининъ башы олгъан Хуйей бин Ахтабнынъ къызы эди. Хайберде бир еудийге нишанлы эди. Сонъра пек зенгин олгъан Кенане бин Хакъикъ иле эвленген эди. Иджретнинъ единджи сенесинде Хайбер фетх олунгъанда, Сафие де эсир алынгъан эди. Ресулуллахнынъ пайына тюшти, Ресулуллах оны азат этти; о иман этти ве Ресулуллахнынъ никяхынен шерефленди. Иджретнинъ эллинджи сенесинде Мединеде вефат этти.10
Умму Хабибе (радыяллаху анха): Эбу Суфьян бин Харб бин Умейенинъ къызы эди. Азрети Муавиенинъ къызкъардашы эди. Анасы Хинд эди. Зевджи Убейдуллах бин Джахш иле бирликте мусульман олып, Хабешистангъа иджрет эттилер. Къызы Хабибе Хабешистанда догъгъаны ичюн, озю де Умму Хабибе (Хабибенинъ анасы) куньесинен мешур олды. Зевджи анда папазларгъа алданып, муртед олды ве ольди. Ялынъыз, гъарип, фукъаре къалды. «Ресулуллахнынъ дининден айрылмам» деди. Ресулуллах (саллаллаху алейхи ве селлем) оны севиндирмек ичюн никях этмек истеди. Иджретнинъ единджи сенесинде Неджашиге мектюп язды. Неджаши бу эмр-и небеви узерине оны Ресул-ы Экремге никях этти ве Мединеге ёллады. Иджретнинъ къыркъ дёртюнджи сенесинде Мединеде вефат этти.
Азрети Меймуне (радыяллаху анха): Ады Берре экен, Ресулуллах Меймуне япты. Меймуненинъ зевджи вефат эткен эди. Хайбер фетхинден сонъ Меккеге умре ичюн барылгъанда, Мединеге къайтаяткъанда Ресулуллахнынъ никяхынен шерефленди. Иджретнинъ элли учюнджи сенесинде Меккеде хасталанды. «Мени Меккеден чыкъарынъыз! Чюнки Ресулуллах меним Меккенинъ тышында вефат этеджегимни хабер берди» деди. Оны чыкъаргъанларында, Ресулуллахкъа никяхы япылгъан (Серф денильген) ерде вефат этти.11
Азрети Марие (радыяллаху анха): Пейгъамбер Эфендимизнинъ джариеси экенде иман этти ве Эфендимизнинъ никяхынен шерефленди. Марие Мысыр/Искендериенинъ укюмдары Мукъавкъыстан эдие оларакъ ёллангъаны ичюн, несеби (сильсилеси) ве догъгъан тарихы кесен-кес бельгили дегиль. Ресул-ы Экрем Эфендимизнинъ анамыз Азрети Мариеден Ибрахим адлы бир огълу олгъан. Азрети Марие пек сакин, сессиз ве озь алында эди. Азрети Умернинъ халифелигининъ сонъки йылларында, 637 (иджрий 16) сенесинде вефат эткен. Бакъи’ мезарлыгъына дефн этильген.12
Азрети Рейхане (радыяллаху анха): Пейгъамбер Эфендимизнинъ джариеси экенде мусульман олгъан. Мединеде булунгъан еудийлернинъ Бени Къурейза къабилесиндендир. Несеби (сильсилеси) Рейхане бинт Шем’ун бин Езид я да Рейхане бинт Зейд бин Амр бин Ханефе бин Шем’ун бин Езиддир. Догъгъан тарихы кесен-кес бельгили дегиль. Пейгъамбер Эфендимизден эвель, 631 (иджрий 10) сенесинде Мединеде вефат этти. Бакъи’ мезарлыгъына дефн этильген.13
«Сейидлерни ве шерифлерни севмек сонъ нефесте иман иле кетмеге себеп олур» Эбу’ль-Муджахид Энвер бин Назиф (рахметуллахи алейх)
