Севимли Пейгъамберим

Пейгъамбер Эфендимизнинъ балалары

Пейгъамбер Эфендимизнинъ еди баласы олгъан: учю огълан, дёртю къыз. Азрети Фатымадан башкъа эписи Ресулуллах Эфендимизден эвель вефат эткенлер. Севимли Пейгъамберимизнинъ сою анамыз Азрети Фатыманен девам эткен. Торунлары Азрети Хусейннинъ союна сейид, Азрети Хасаннынъ союна шериф дейлер. Сейидлерге ве шерифлерге урьмет – Пейгъамбер Эфендимизге урьметтир. Сейидлерни ве шерифлерни севмек сонъ нефесте иман иле кетмеге себеп олур.

Къасым (радыяллаху анху): Ресулуллахнынъ учь огълундан биринджисидир. Шунынъ ичюн Ресулуллахкъа «Эбу’ль-Къасым» денильди. Нубувваттан эвель Меккеде дюньягъа кельди. Анасы Хатидже-и Кубрадыр. Он еди айлыкъ экенде вефат этти.1

Зейнеб (радыяллаху анха): Ресулуллахнынъ дёрт къызындан биринджисидир. Пейгъамберимиз отуз яшында экенде дюньягъа кельди. Нубувваттан эвель анасы Хатидженинъ къызкъардашынынъ огълу Эбу’ль-Ас бин Реби иле эвленди.2 Эбу’ль-Ас эвеля иман этмеди. Бедир гъазвасында эсир тюшип, зевджесини Мединеге ёлламакъ шартынен къойып йиберильди. Оны озь къардашы иле ёллагъан олса да, кяфирлер Зейнебни ёлда кери чевирдилер. Ресул алейхисселям Зейд бин Харисени Меккеге ёллап, Зейнебни гедже Мединеге къачыртты. Эбу’ль-Ас Худейбие сеферинден сонъ имангъа кельди. Зейнеб кене онъа берильди. Иджретнинъ секизинджи йылында отуз бир яшында вефат этти. Эки баласы къалды. Бири Али эди, о балигъ яшына якъын вефат этти. Дигери Умамедир. Зейнеб оны Фатымагъа (радыяллаху анха) васиет этип, Имам-ы Алиге тапшыргъан эди. Огълу Али Мекке фетхинде Ресулуллахнынъ девесинде, Онынъ аркъасында эди. Умамени исе Азрети Али озюне никях этти.3

Рукъайе (радыяллаху анха): Ресулуллах Эфендимизнинъ экинджи къызыдыр. Пейгъамберимиз отуз учь яшында экенде дюньягъа кельди. Анасы Хатидже-и Кубрадыр. Пек гузель эди. Азрети Османнынъ зевджесидир. Эвеля Эбу Леhебнинъ огълу Утбе иле нишанлы эди. Эбу Леhеб иле зевджеси Ресулуллахкъа эзиет бермек ичюн огъулларыны бу никяхтан вазгечирдилер. «Теббет яда» суреси кельгенде, Утбе тойдан эвель оны бошады. Вахий келип, Азрети Османгъа никях этильди. Бирликте эки кере Хабешистангъа ве сонъра Медине-и мунаввереге иджрет эттилер. Азрети Рукъайе йигирми эки яшында экенде, Бедир гъазвасындан эвель хасталанды. Азрети Османгъа Бедирге кельмейип, зевджесине хызмет этмеси эмир олунды. Бедир гъазвасынынъ зафер муждеси Медине-и мунаввереге кельген куню вефат этти ве о кунь дефн олунды.4

Умму Гульсум (радыяллаху анха): Ресулуллахнынъ учюнджи къызыдыр. Эбу Леhебнинъ экинджи огълу Утейбе иле нишанлы эди. «Теббет яда» суреси кельгенде, Утейбе даа тойлары олмадан оны бошады ве Ресулуллахкъа кедерлендириджи сёзлер айтты. Ресулуллах Эфендимиз (саллаллаху алейхи ве селлем) де: «Я Рабби! Онъа йыртыджыларынъдан бирини мусаллат эт!» деп беддуа этти. Шам ёлунда бир арслан оны парчалады. Рукъайе вефат эткенден сонъ вахий келип, Умму Гульсум де Азрети Османгъа никях этильди. Иджретнинъ докъузынджы сенесинде вефат этти. Намазыны Ресулуллах къылдырды, дефн олунгъанда къабри янында турды, мубарек козьлеринден яш акъа эди.5

Фатыма (радыяллаху анха): Ресулуллахнынъ дёртюнджи къызы, Азрети Алининъ зевджеси ве Азрети Умернинъ къайнанасыдыр. Никях япылгъанда он беш яшында эди.6 Мехри дёрт юз мыскъаль кумюш олгъаны «Мевахиб-и ледунийе»де Севикъ гъазвасында язылыдыр. Бу 57,14 мыскъаль алтын къаршылыгъы демектир. (Бугунь ичюн 38 алтын лирадыр.) Али (радыяллаху анху) йигирми беш яшында эди. Эхл-и Бейттендир. Беяз, пек гузель эди. Иджреттен он учь йыл эвель Меккеде догъды, он биринджи йылда йигирми дёрт яшында вефат этти. Хасан, Хусейн ве Мухсин адлы учь огълу ве Умму Гульсум ве Зейнеб адлы эки къызы олды.7

Ресулуллахнынъ сою Фатымадан девам этти. Зейнеб Абдуллах бин Джафер-и Тайяр иле никяхланып, Али ве Умму Гульсум адлы балалары олды. Буларгъа Шериф-и Джафери дейлер.

«Эхл-и Бейтим Нуh алейхисселямнынъ гемиси кибидир. Оларгъа табий олгъан селямет тапар. Кери къалгъан эляк олур» Хадис-и шериф

1. Дженнету’ль-Бакъи – Медине-и мунаввере
2. Эхл-и Бейт
3. Бенату’н-Неби (Пейгъамбер Эфендимизнинъ къызлары)
4. Шухедау’ль-Бакъи (Дженнету’ль-Бакъи шеитлери)
5. Эзваджу’н-Неби (Пейгъамбер Эфендимизнинъ зевджелери)
6. Имам-ы Малик.

Дженнету’ль-Бакъидеки тюрбелернинъ йыкъылмадан эвельки алы

Абдуллах (радыяллаху анху): Ресулуллахнынъ Хатидже-и Кубрадан олгъан сонъки баласыдыр. Нубувваттан сонъ догъып, даа эмчекте экенде вефат этти. Онъа Таййиб ве Тахир де дейлер. Абдуллах вефат эткенде, Ас бин Ваиль: «Муhаммед эбтер олды», яни сою кесильди деди. Аллаh Тааля «Инна а’тайна» суресинен Ас кяфирине джевап берди.8

Ибрахим (радыяллаху анху): Ресулуллахнынъ огъулларынынъ учюнджиси ве бутюн балаларынынъ сонъкисидир. Хераклиюснынъ Мысыр валиси олгъан Мукъавкъыс эдие оларакъ ёллагъан Азрети Мариенинъ огълудыр. Иджретнинъ секизинджи сенеси дюньягъа кельди ве бир буджукъ яшында вефат этти. Хаста экенде, Ресулуллах оны къучагъына ала, мубарек козьлеринден яш акъа эди. Ибрахим вефат эткенде: «Я Ибрахим! Олюминъе пек кедерлендик. Козьлеримиз агълай, юрегимиз сызлай. Лякин Раббимизни гуджендиреджек бир шей айтмамыз» буюрды.9 Дженнету’ль-Бакъиге дефн этильди. О кунь кунеш тутулды. «Онынъ вефаты ичюн кунеш тутулды» дедилер. Ресулуллах Эфендимиз (саллаллаху алейхи ве селлем) буны эшиткенде: «Ай ве кунеш Аллаh Таалянынъ варлыгъыны ве бирлигини косьтерген эки махлюкъыдыр. Кимсенинъ ольмеси, къалмасы иле тутулмазлар. Оларны корьгенде Аллаh Тааляны хатырланъыз!» буюрды.

Иляхи! Фатыма эвляды хатырына,
Сонъ сёзюм келиме-и тевхид иле олсун!
Эгер бу дуамны этсенъ ред я къабул!
Сарылдым Эхл-и Бейт-и Небининъ этегине.

Эхл-и Бейт-и Ресул (Ал-и Ресул – Ал-и Аба)

Аллаh Тааля Къур’ан-ы Керимде Эхл-и Бейтке меален шойле буюра: «Аллаh Тааля сизлерден риджсни, яни эр къусур ве кирни кеткизмек истей ве сизни там бир тахаретнен темизлемек истей.»10

Асхаб-ы кирам: «Я Ресулаллах! Эхл-и Бейт кимлердир?» деп сорадылар. О вакъыт Имам-ы Али кельди. Оны мубарек абасынынъ тюбюне алды. Сырасынен Фатыма-и Зехра, Имам-ы Хасан ве Имам-ы Хусейн кельдилер. Эр бирини бир тарафына алып: «Иште булар меним Эхл-и Бейтимдир» буюрды. Бу юксек затларгъа «Ал-и Аба ве Ал-и Ресул» да дейлер.11

Эхл-и Бейт-и небевийни севмек ахиретке иман иле кетмеге, сонъ нефесте селяметке иришмеге себеп олур. Эхл-и Бейтни севмек эр му’минге фарздыр. Сервер-и алем (саллаллаху алейхи ве селлем) бир хадис-и шерифинде шойле буюра: «Эхл-и Бейтим Нуh алейхисселямнынъ гемиси кибидир. Оларгъа табий олгъан селямет тапар. Кери къалгъан эляк олур.»12

Эхл-и Бейт-и небевийнинъ фазилет ве кемаляты пек чокътыр. Сайып битирильмез. Оларны анълатмагъа, медх этмеге инсан кучю етмез. Оларнынъ къыйметлери ве буюклиги анджакъ ает-и керименен анълашыла.

Али иле Хасан, Хусейн анда,
Севгиси гонъюльде, мухаббети джанда,
Ярын махшер куню, улу диванда
Я Муhаммед, джаным арзулар сени.
Арафат дагъыдыр бизим дагъымыз,
Анда къабул олур бизим дуамыз,
Мединеде ятар Пейгъамберимиз,
Я Муhаммед, джаным арзулар сени.

Имам-ы Шафии: «Эй Эхл-и Бейт-и Ресул! Сизни севмекни Аллаh Тааля Къур’ан-ы Керимде эмир эте. Намазларында сизге дуа этмегенлернинъ намазлары къабул олмамасы къыйметинъизни ве юксек дередженъизни косьтере. Шерефинъиз не къадар буюктир ки, Аллаh Тааля Къур’ан-ы Керимде сизлерге селям бере» деп, буны энъ гузель шекильде бильдире. Азрети Энес шойле дей: «Ресулуллахкъа: „Эхл-и Бейтинъ ичинден энъ чокъ кимни севесинъиз?“ деп сорадылар. „Хасан иле Хусейнни“ буюрды.»13

Азрети Эбу Хурейре шойле дей: «Ресулуллахнынъ янында эдим. Хасан кельди. „Я Рабби! Буны севем. Сен де буны сев ве буны севгенлерни де сев“ ве башкъа бир вакъыт да: „Хасан иле Хусейн дюньяда меним гузель къокъуларымдыр“ буюрды.» Пейгъамбер Эфендимиз кене шойле буюрды: «Менден сонъ сизге эки шей къалдырам. Буларгъа сарылсанъыз, ёлдан чыкъмазсынъыз. Биринджиси экинджисинден даа буюктир. Бири Аллаh Таалянынъ китабы олгъан Къур’ан-ы Керимдир ки, коктен ерге къадар узангъан сагълам бир иптир. Экинджиси Эхл-и Бейтимдир. Буларнынъ экиси бир-биринден айрылмаз. Буларгъа уймагъан меним ёлумдан айрылыр.»14

Азрети Хасан ве Азрети Хусейн (радыяллаху анхума) хаста олгъан эдилер. Пейгъамбер Эфендимиз Азрети Али ве Азрети Фатымагъа: «Бу джигерпарелеринъиз ичюн бир адакъ адайынъыз!» буюрды. Азрети Али, анамыз Фатыма ве Фидда адлы джариелери учер кунь ораза ададылар. О эки дженнет къокъусы шифа тапты. Лякин эвлеринде ашайджакъ бир шейлери ёкъ эди. Азрети Али бир еудийден учь са’15 арпа борджгъа алды. Учю де адагъан оразаларына ниет эттилер. О арпанынъ бир ольчюсини Азрети Фатыма огютип, беш отьмек пиширди. Озьлери беш киши эдилер. Ифтар вакъты кельди. О беш отьмекнинъ бирини Азрети Алининъ огюне, бирини Азрети Хасаннынъ огюне, бирини Азрети Хусейннинъ огюне, бирини Фидда джариеге ве бирини де озь огюне къойды. Ифтар этеджек эдилер. Бир мискин келип: «Я Эхл-и Бейт-и Ресулаллах! Мискин мусульманлардан бир мискиним. Манъа ашайджакъ бир шей беринъиз. Аллаh Тааля сизни дженнет ниметлеринен мукяфатландырсын» деди. Эллериндеки отьмеклерни онъа садакъа берип, озьлери сувнен ифтар эттилер. Эртеси кунь кене ораза туттылар. Хызметчи даа бир ольчю арпа огютип, кене беш отьмек пиширди. Ифтар вакътында отьмеклерни оглерине алып, ифтар этеджек вакъытта бир етим кельди. Бешиси де отьмеклерини онъа берип, о етимни севиндирип, озьлери сувнен ифтар этип юкъладылар. Эртеси куню кене ораза туттылар. О къалгъан бир ольчю арпаны да беш отьмек япып, оглерине алдылар. Ифтар этеджек вакъытта бир эсир келип: «Учь куньдир ачым. Мени багълап, аш да бермедилер. Аллаh Тааля ичюн манъа аджынъыз» деди. Бешиси де отьмеклерини онъа берип, кене сувнен ифтар эттилер. Бунынъ узерине кельген ает-и керимелерде Аллаh Тааля меален шойле буюрды: «Булар адакъларыны ерине кетирдилер. Узун ве девамлы олгъан къыямет кунюнден къоркъкъанлары ичюн, пек истеген ве джанлары тарткъан ашларыны мискинге, етимге ве эсирлерге бердилер. „Биз буларны Аллаh Таалянынъ ризасы ичюн ашаттыкъ. Сизден къаршылыкъ оларакъ бир тешеккюр, бир шей беклемедик, бир шей истемеймиз“ дедилер.»16 «Шунынъ ичюн Дженаб-ы Хакъ оларгъа шераб-ы тахур (тап-темиз бир ичимлик) ичирди…»17 Эбу Хурейре (радыяллаху анху) шойле дей: Пейгъамберимиз буюрды ки: «Сизинъ эйилеринъиз менден сонъ Эхл-и Бейтиме эйилик эткенлердир.»

«Сырат копюрюсинден аякълары таймадан кечкенлер Эхл-и Бейтимни ве Асхабымны чокъ севгенлердир» Хадис-и шериф

Азрети Али шойле дей: Пейгъамберимиз буюрды ки: «Эхл-и Бейтиме эйилик эткенлерге къыямет куню шефаат этерим.» «Сырат копюрюсинден аякълары таймадан кечкенлер Эхл-и Бейтимни ве Асхабымны чокъ севгенлердир.»

Азрети Имам-ы Раббани бильдирген бир хадис-и шерифте шойле буюрылды: «Алини севген шубесиз мени севген. Онъа душманлыкъ эткен шубесиз манъа душманлыкъ эткен. Оны инджиткен шубесиз мени инджиткен. Мени инджиткен шубесиз Аллаh Тааляны инджиткен олур.»

Ресулуллах Эфендимиз буюрды ки: «Аллаh Тааля манъа дёрт кимсени севмемни эмир этти. Оларны Озюнинъ де севгенини бильдирди.» «Булар кимлер, адларыны бизге айтырсынъызмы?» денильгенде:

«Али олардандыр, Али олардандыр, Али олардандыр, Эбу Зер, Микъдад ве Селман.»

«Аилем себебинден мени инджиткенлерге шиддетли азап бардыр.»

Бир хадис-и шерифте де: «Фатыма меним бир джуз’юмдир (яни менден бир парчадыр). Оны инджиткен мени инджитир» буюрды. Азрети Эбу Хурейре шойле дей: «Пейгъамбер Эфендимиз Азрети Алиге: „Фатыма манъа сенден даа севимлидир. Сен манъа ондан даа азизсинъ (яни къыйметлисинъ!)“ буюрды.»18

Кене буюрды ки: «Сизлерге Ислям динини кетиргеним ичюн бир къаршылыкъ истемейим. Ялынъыз манъа якъын олгъан Эхл-и Бейтимни севменъизни истейим.»

Ислям алимлери Эхл-и Бейт севгисини сонъ нефесте иман иле кетмек ичюн шарт корьдилер. Буларда Ресулуллахнынъ зеррелери бар. Эхл-и Бейтке къыймет бермек, урьмет косьтермек эр мусульманнынъ вазифесидир. Буюк Ислям алими Имам-ы Раббани (рахметуллахи алейх) шойле буюрды: «Бабам захир ве батын ильмлеринде, яни юрек ильмлеринде пек алим эди. Эр вакъыт Эхл-и Бейтни севмекни тевсие ве тешвикъ буюра эди. „Бу севги инсаннынъ сонъ нефесте иман иле кетмесине чокъ ярдым этер“ дей эди. Вефат этеджеги вакъытта башуджунда эдим. Сонъ аньларында шууры азалгъанда, онъа бу насиатларны хатырлаттым ве о севгининъ насыл тесир эткенини сорадым. О алда экенде биле: „Эхл-и Бейтнинъ севгисининъ деръясында юзем“ буюрды. Дерал Аллаh Таалягъа хамд ве сена эттим. Эхл-и Бейтнинъ севгиси Эхл-и суннетнинъ сермаесидир. Ахирет къазанчларыны эп бу сермае кетиреджек.»

Азрети Фатыма иле къыяметке къадар олгъан балалары Эхл-и Бейттирлер. Буларны, асий олсалар да, севмек лязимдир. Буларны севмек, юрек, беден ве малнен ярдым, урьмет ве риает этмек иман иле ольмеге себеп олур. (Суриенинъ Хама шеэринде сейидлер ичюн махкеме бар эди. Бу мубарек суляледен догъгъан балалар эки шаатнен хаким узурында къайд этиле эди. Бу махкемени инглизлернинъ садыкъ досту Мустафа Решид Паша къалдырды.) Эхл-и суннет имамлары иман ве фыкъых бильгилерининъ, тасаввуф марифетлерининъ, атта тефсир ве хадис бильгилерининъ чокъусыны Эхл-и Бейт имамларындан огрендилер. Оларнынъ тербиесинен етиштилер. Оларнынъ теведжджухлеринен юксельдилер. Олардан мужделер алдылар. Мусульманлар Ресулуллахнынъ Эхл-и Бейтини (радыяллаху тааля анхум эджмаин) эр кестен чокъ северлер ве Эхл-и Бейтни севгенлерни де северлер. Эхл-и Бейтни севгенлерге, Эхл-и Бейтнинъ ёлундан кеткен догъру мусульманларгъа (Эхл-и суннет) дейлер. Эхл-и суннетнинъ эписи эр намазында Эхл-и Бейтке хайыр дуа этелер.

Ресулны корьген му’минге (Сахаби) ады берильди.
Эписини бильдирмек ичюн (Асхаб-ы кирам) денильди.
Пейгъамберни севген эр юрек нурнен толар эди бир аньде,
Онъа сахаби олгъанлар медх олундылар Къур’анда.
Эписи Ресулуллах ичюн малыны, джаныны берди.
Сульхта ильм яяр эдилер, дженкте исе кукюрер эдилер.
Хадис-и шерифте Асхаб бенъзетильди йылдызларгъа.
Эр къайсына уйгъан етер ярыкъ ёлларгъа.
Асхаб чокъ севише эдилер, бир-бирлерини макъта эдилер.
Сонъ кельген мусульманлар эписи бойле дей эдилер.
Къур’анны ве хадислерни олар бильдирди бизлерге.
Юреклернинъ темизлиги ишанч берди зихинлерге.
Сёгюльсе булардан бири, яралана Ислям дини.
Сахабийни яманлагъан чюрюте Къур’ан-ы Керимни.
Акъикъий мусульман исенъ, урьмет косьтер эр бирине,
Эвеля салават, селям эйле Ресулнынъ Эхл-и Бейтине!