Sagan af Laylat at-Ta’ris
Á heimleiðinni frá Khaybar-herförinni áðu þeir á staðnum Ta’ris. Um kvöldið kallaði Rasulullah á hazrat Bilal og sagði: „Ó Bilal! Sofðu ekki í nótt! Gættu að morgninum og vektu okkur til salats.“ Síðan lagðist Rasulullah til svefns ásamt Sahaba. Hazrat Bilal iðkaði salat um stund. Hann sneri andlitinu í austur og hallaði baki að farangri sínum. Meðan hann beið þess að tími salatsins kæmi sofnaði hann. Svo þreyttir voru þeir að enginn opnaði augun fyrr en sólargeislarnir höfðu hitað jörðina og skinu á andlit þeirra. Rasulullah vaknaði fyrstur allra. Í stuttu máli stóðu þeir upp og tóku wudu. Hazrat Bilal fór með iqama, og þeir iðkuðu morgunsalatið í söfnuði sem qada. Þegar salatinu var lokið sagði Rasulullah sall-Allahu alayhi wa sallam: „Gleymi einhver salati sínu skal hann iðka það um leið og hann minnist þess. Því að Haqq Taala hefur sagt: ‚Aqimis-salata li-dhikri (iðkaðu salat til að minnast Mín, til að minnast mikilleika Míns).‘“
Sólin snýr aftur vegna hazrat Alis
Á heimleiðinni frá Khaybar-herförinni hvíldist Rasulullah sall-Allahu alayhi wa sallam í Sahba. Hann hafði lagt blessað höfuð sitt í kjöltu hazrat Alis radiy-Allahu anh. Í því tók opinberun að koma. Sólin var við sjóndeildarhring. Hazrat Ali radiy-Allahu anh hafði ekki iðkað síðdegissalatið. Þegar opinberuninni var lokið settist sólin. Rasulullah sall-Allahu alayhi wa sallam bað: „Ó Rabb minn! Ef Ali radiy-Allahu anh er á Þínu bandi og Rasuls Þíns, láttu þá sólina snúa aftur.“ Eftir að hazrat Ali hafði iðkað salatið settist hún aftur. Asma bint Umays segir: „Ég sá að sólin, sem þegar var sest, kom upp aftur og lýsti upp jörðina.“
Wadi al-Qura-herförin
Þessi herför átti sér stað í mánuðinum jumada al-akhira í Wadi al-Qura. Þegar gyðingarnir á þeim slóðum fréttu að Rasulullah væri kominn til Wadi al-Qura með her Íslams bjuggust þeir til bardaga með hjálp flokks af arabískum mushrikum. Þeir yfirgáfu bústaði sína og fylktu liði. Spámaðurinn alayhis-salam lét einnig fylkja liði sínu og fékk einum af Sahaba gunnfánann. Hann kallaði vantrúarmennina til Íslams og sagði: „Ef þið takið trú bjargið þið lífi ykkar og eigum.“ En þeir tóku ekki ráðinu. Einn mushrikanna gekk fram og skoraði á menn til einvígis. Zubayr ibn Awwam radiy-Allahu anh drap hann. Annar gekk fram gegn hazrat Ali. Hazrat imam sendi þann vantrúarmann þegar í stað í eld Vítis. Enn einn kom fram; hann drap hann líka. Abu Dujana radiy-Allahu anh drap tvo gyðinga. Þann dag voru fimmtán vantrúarmenn drepnir. Þegar kvöld var komið hélt hver til síns náttstaðar. Um morguninn brugðu báðir flokkar aftur sverðum og bjuggust til bardaga. Þegar sólin var orðin spjótslengd yfir sjóndeildarhring greip ótti vantrúarmennina og þeir flýðu. Mujahidarnir tóku mikið af gæðum og herfangi. Gyðingarnir í Tayma urðu einnig hræddir við þessi afdrif gyðinganna í Wadi al-Qura. Til að halda eignum sínum féllust þeir á að greiða jizya, og friður var saminn.
„Ég lyfti hliði Khaybar-virkisins ekki með líkamlegum krafti heldur með andlegum krafti“ Hazrat Ali (radiy-Allahu anh)
Wadi al-Qura-herförin