HAJJ VERÐUR FARD

Hazrat Abu Bakr og hazrat Ali sendir til hajj

Það ár fóru Sahaba til Mekku í þrjú hundruð manna lest undir forystu hazrat Abu Bakrs. Á þeim tíma voru fyrstu göfugu vers súru Bara’a send niður. Þar voru kunngjörð nokkur ákvæði um samninga. Ástkæri Spámaðurinn okkar sendi einnig hazrat Ali til Mekku til að kunngjöra þessi ákvæði.2

Samkvæmt siðvenju sem þá var útbreidd meðal Araba var það sá sem sjálfur gerði samning, eða ættingi sem hann tilnefndi, sem lýsti því yfir þegar samningur var gerður eða gerður samningur rofinn. Í þessu skyni sendi Spámaðurinn hazrat Ali til Mekku á eftir hajj-lestinni. Hazrat Ali náði lestinni og þeir héldu saman inn í Mekku.3 Hazrat Abu Bakr flutti khutba og útskýrði hajj-tilbeiðsluna. Sahaba alayhimur-ridwan fóru í hajj samkvæmt þeim undirstöðum sem þeim höfðu verið kenndar. Meðan hajj-tilbeiðslan var innt af hendi flutti hazrat Ali einnig khutba í Mina, á staðnum sem nefnist Jamrat al-Aqaba. Í þessari khutba sinni hóf hann mál sitt með orðunum:

„Ó menn! Rasulullah hefur sent mig til ykkar,“ og fór síðan með fyrsta göfuga vers súru Bara’a. Eftir það sagði hann: „Mér hefur verið falið að kunngjöra ykkur fjögur atriði.“ Þessi fjögur atriði voru:

1- Enginn nema hinir trúuðu getur gengið inn í Paradís.

2- Eftir þetta ár skal enginn mushrik koma nærri Kaaba.

3- Enginn skal ganga tawaf umhverfis Kaaba nakinn. (Á þeim tíma gengu mushrikarnir tawaf umhverfis Kaaba naktir.)

4- Hver sem hefur gert samning við Rasulullah, honum skal samningurinn gilda þar til tími hans er á enda. Öðrum er veittur fjögurra mánaða frestur. Eftir það er hvorki samningur né vernd fyrir nokkurn mushrik.

„Þar (við Kaaba) eru augljós tákn, Maqam Ibrahims. Hver sem gengur þar inn er óhultur fyrir árásum. Það er réttur Allahu Taala yfir mönnunum, fard, að þeir sem finna leið þangað (þeir sem hafa getu til þess) fari í hajj (og heimsókn) til þessa Húss“ Al Imran: 97

Frá þeim degi kom enginn mushrik til Kaaba og enginn gekk tawaf umhverfis Kaaba nakinn. Eftir að þessi atriði höfðu verið kunngjörð gerðust flestir mushrikanna múslimar. Þegar hajj-skyldan hafði verið innt af hendi sneru hazrat Abu Bakr og hazrat Ali aftur til Medínu ásamt Sahaba sem með þeim voru.4

Herflokkur Khalids ibn Walid til Jemen

Á tíunda ári eftir Hijru, í mánuðinum rabi al-awwal, sendi ástkæri Spámaðurinn okkar Khalid ibn Walid með fjögur hundruð mujahida til að bjóða sonum Harith ibn Ka’bs, sem bjuggu í grennd við Jemen, til Íslams. Að boði Rasulullah bauð hazrat Khalid ibn Walid þessum ættbálki til Íslams þrjá daga í röð. Þeir tóku boðinu og gerðust múslimar.

Úr lind sólarinnar streymir ætíð tært vatn gnóttarinnar niður,
Þurfi smiðurinn sem endurnýjar gröf þína vatn.
Óttinn við Víti hefur kastað eldi sorgarinnar í mitt brennandi hjarta;
Von mín er sú að ský gæsku þinnar skvetti vatni á þann eld.
Fyrir blessun lofkvæðisins um þig urðu orð Fuzulis að gimsteinum,
Eins og vatnið úr apríl-skýinu verður að konunglegri perlu.
Á degi samansafnaðarins, þegar menn vakna af svefni gáleysisins
Og vökul augun fella tár þrárinnar sem vatn,
Er von mín sú að ég verði ekki sviptur á degi samansafnaðarins,
Heldur gefi lind samvista við þig mér, sem þyrsti eftir að sjá þig, vatn.
Fuzuli

Atburðir á tíunda ári eftir Hijru

Á tíunda ári eftir Hijru breiddist Íslam út um allan Arabíuskagann. Eins og á níunda árinu streymdu menn þetta ár hópum saman til Medínu hvaðanæva úr Arabíu og kepptust hver við annan um að hljóta þann heiður að gerast múslimar og öðlast eilífa sælu. Nú var ekkert vald eftir í Arabíu sem gæti staðið gegn múslimum; Íslam hafði náð yfirráðum alls staðar. Aðeins nokkrir ættbálkar gyðinga og kristinna manna höfðu ekki gerst múslimar.

Sama ár sendi Rasul al-akram sall-Allahu alayhi wa sallam kristnum mönnum í Najran bréf og bauð þeim til Íslams. Þeir völdu fjórtán menn og sendu þá til Medínu til að kynna sér hagi Rasulullah. Að nokkrum tíma liðnum gerði sendinefndin friðarsamning. Sumir þeirra gerðust síðar múslimar af sjálfsdáðum. Það ár andaðist Bazan, landstjóri Jemens. Þegar fréttin um andlát hans barst skipti Rasulullah landi hans og gaf hluta þess Shahr syni hans, hluta Abu Musa al-Ash’ari, hluta Ya’li ibn Umayya og hluta Mu’adh ibn Jabal.

Þetta ár sendi Spámaðurinn landstjóra til allra þeirra landa sem Íslam hafði breiðst út til. Hazrat Ali var einnig sendur með þrjú hundruð menn til að bjóða Mudlij-ættbálkinum í Jemen til Íslams. Í fyrstu snerust þeir til varnar og skutu örvum að her Íslams. Því var þegar svarað. Tuttugu menn féllu. Flestir tvístruðust. Hazrat Ali radiy-Allahu anh hindraði að Sahaba eltu óvinina. Hann áminnti þá og bauð þeim aftur til Íslams. Þeir þekktust boðið og komu til trúar. Í skyndi sneru þeir aftur til Medínu og náðu Rasulullah í Mekku. Þetta ár héldu sendimenn áfram að koma eins og á níunda árinu. Einn þeirra var sendimaður Ghamid og annar sendimaður Banu Hanifa. Þeir komu á fund Rasulullah og gerðust múslimar.

Firuz, systursonur Najashis, kom og gerðist múslimi. Sendinefnd frá Abd al-Qays kom einnig, og gerðust þeir múslimar.

Það ár andaðist Ibrahim, sonur Rasulullah, hálfs annars árs gamall. Þegar Rasulullah missti þennan augastein sinn fylltust blessuð augu hans tárum. Hazrat Ibrahim var jarðsettur í Baqi’-grafreitnum við hlið Uthmans ibn Maz’un. Á gröf hans var einnig í fyrsta sinn stökkt vatni.5

Umma þín er bjargarlaus; líttu ekki á óhlýðni hennar,
Hrintu okkur ekki burt með hendi þinni og láttu okkur ekki brenna í Víti af þrá.
Sýndu miskunn, láttu okkur ekki brenna í eldi aðskilnaðarins;
Í stuttu máli: yfirgefðu ekki Galib, þjón þinn, svo fullan af sekt.
Þú ert Ahmad, Mahmud og Muhammad, herra minn,
Þú ert okkur soldán, styrktur af Haqq, herra minn.
Şeyh Galib

„Varist bölbæn hins kúgaða. Milli bænar hins kúgaða og hazrat Haqq Taala er engin hula“ Hadith sharif

Útbreiðsla Íslams á Arabíuskaganum