KVEÐJUKHUTBAN

Lof sé Allahu Taala einum. Við lofum Hann, biðjum Hann fyrirgefningar og snúum okkur til Hans í iðrun. Við leitum hælis hjá Allahu Taala gegn illsku nafs okkar og syndum verka okkar. Enginn fær leitt afvega þann sem Allahu Taala leiðir á rétta leið, og enginn fær leitt á rétta leið þann sem Hann lætur villast. Ég ber vitni um að enginn guð er til nema Allahu Taala. Hann er einn. Hann á sér engan jafningja og engan félaga. Og ég ber einnig vitni um að Muhammad (alayhis-salam) er þjónn Hans og sendiboði.

Ó þjónar Allahs! Ég legg ykkur á hjarta að óttast Allahu Taala og hlýða Honum.

Ó menn! Hlustið vel á orð mín! Ég veit ekki nema ég hitti ykkur aldrei framar hér eftir þetta ár. Ó menn! Eins og þessi dagur ykkar er heilagur dagur, eins og þessi mánuður ykkar er heilagur mánuður og eins og þessi borg ykkar (Mekka) er blessuð borg, svo eru líf ykkar, eigur og sæmd heilög. Þau eru varin gegn hvers kyns ágangi.

Sahaba mínir! Á morgun munuð þið hitta Rabb ykkar, og þið verðið vissulega spurðir um hverja athöfn ykkar og breytni í dag. Gætið þess að hverfa ekki eftir minn dag aftur til fyrri villu og höggva hver annan!

Þeir sem hér eru viðstaddir skulu flytja þessa erfðaskrá mína þeim sem ekki eru hér!

Vera má að sá sem fær hana flutta skilji hana betur og varðveiti hana betur en sá sem hér var og heyrði. Sahaba mínir! Hver sem hefur eitthvað í vörslu sinni skal skila því til eigandans!

Vextir af hverju tagi eru afnumdir. Þeir eru undir fótum mínum. En höfuðstól skulda ykkar ber ykkur að greiða. Beitið hvorki ranglæti né verðið fyrir ranglæti. Að boði Allahu Taala eru vextir héðan í frá bannaðir. Hver mynd þessa ljóta siðar, sem eftir er frá Jahiliyya, er undir fótum mínum. Fyrstu vextirnir sem ég afnem eru vextir Abbas (föðurbróður míns), sonar Abdulmuttalibs. Sahaba mínir! Blóðhefndarmálin sem rekin voru á tímum Jahiliyya eru einnig algjörlega afnumin. Fyrsta blóðhefndarmálið sem ég afnem er blóðhefndarmál Rabi’a (föðurbróðursonar míns), sonarsonar Abdulmuttalibs.

Ó menn! Að færa hina helgu mánuði, sem stríð er haram í, úr stað til að geta háð stríð er vissulega að ganga langt í vantrú. Það er nokkuð sem vantrúarmennirnir eru leiddir í villu með. Eitt árið lýsa þeir (mánuð) halal og næsta ár haram. Það gera þeir til að laga sig að tölu þeirra mánaða sem Janab al-Haqq hefur gert halal og haram. Þeir gera halal það sem Allahu Taala hefur gert haram, og haram það sem Hann hefur gert halal.

Sahaba mínir! Við förum í hajj nákvæmlega á réttum tíma. Röð mánaðanna er eins og hún var á þeim tíma sem Allahu Taala skapaði þá. Enginn vafi leikur á því að tíminn er aftur kominn í það form og þá skipan sem hann hafði daginn sem Allahu Taala skapaði hann.

„Ó Allah! Auk þú heiður þessa Húss, tign þess, mikilfengleik og virðingu. Og auk einnig heiður, mikilfengleik, lotningu og gæsku þeirra sem sýna því lotningu með hajj og umra!“ Hadith sharif

Ó menn! Í dag hefur Satan að eilífu misst máttinn til að ná aftur áhrifum og yfirráðum í þessu landi ykkar. En ef þið fylgið honum, fyrir utan það sem ég hef nú afnumið, í málum sem ykkur þykja smávægileg, mun það gleðja hann. Varist þau einnig til að vernda trú ykkar!

Ó menn! Ég legg ykkur á hjarta að virða réttindi kvenna og óttast Allahu Taala í þessu efni. Þið tókuð konurnar sem það sem Allahu Taala hefur trúað ykkur fyrir; þið gerðuð sæmd þeirra og skírlífi ykkur halal með heiti í nafni Allahu Taala. Þið eigið rétt á konunum, og þær eiga rétt á ykkur. Réttur ykkar á konunum er sá að þær láti engan sem ykkur er ekki að skapi rjúfa helgi heimilis ykkar. Ef þær hleypa inn á heimili ykkar einhverjum sem þið eruð ekki sáttir við megið þið slá þær létt og vara þær við. Réttur kvennanna á ykkur er sá að þið sjáið þeim, á lögmætan hátt, fyrir öllu sem þær þurfa til matar og klæða. Ó trúuðu! Ég skil eftir hjá ykkur dýrmæta vörslu; meðan þið haldið fast í hana villist þið aldrei af leið. Sú varsla er Bók Allahu Taala, hinn göfugi Kóran. (Í öðrum frásögnum er einnig sagt: „sunna mín“ og „Ahl al-Bayt minn“.)

Ó trúuðu! Hlustið vel á orð mín og varðveitið þau vel! Múslimi er bróðir múslima, og þannig eru allir múslimar bræður. Engum öðrum er halal að ganga á nokkurn rétt sem trúbróður ykkar ber, nema hann gefi hann sjálfur af fúsum vilja. Sahaba mínir! Beitið ekki nafs ykkar (sjálfa ykkur) ranglæti. Þið eigið líka skyldur við sjálfa ykkur. Ó menn! Allahu Taala hefur veitt hverjum þeim sem rétt á sinn rétt (í hinum göfuga Kóran). Erfingi þarf enga erfðaskrá. Barnið tilheyrir þeim sem það fæddist í hvílu hjá. Sá sem drýgir zina hlýtur sviptingu. Sá ættlausi sem eignar sér annan föður en sinn eigin, eða sá vanþakkláti sem reynir að telja sig til annars húsbónda en síns eigin, verði fyrir reiði Allahu Taala og bölvun englanna og allra múslima! Janab al-Haqq tekur hvorki við iðrun slíkra manna né vitnisburði þeirra sem réttlátra manna. Ó menn! Rabb ykkar er einn. Faðir ykkar er einnig einn; þið eruð öll börn Adams. Og Adam er úr mold. Sá ykkar sem Allah metur mest er sá sem mesta hefur taqwa. Arabi hefur enga yfirburði yfir þann sem ekki er Arabi. Yfirburðir felast aðeins í taqwa. Þótt bæklaður svartur þræll væri skipaður yfir ykkur, hlustið þá á hann og hlýðið honum, ef hann stjórnar ykkur eftir Bók Allahs. Hinn seki verður ekki sakaður um annað en eigin sök. Faðir verður ekki sakaður um sök sonar síns, né sonur um sök föður síns.

Ó menn! Gætið að! Þessi fjögur atriði megið þið aldrei gera:

1- Tengið ekkert sem félaga við Allah.

2- Drepið ekki án réttar neinn þann sem Allah hefur bannað að drepa.

3- Drýgið ekki zina.

4- Stelið ekki.

Mér hefur verið boðið að heyja jihad við mennina uns þeir segja La ilaha illallah, Muhammadun Rasulullah (það er að segja uns þeir gerast múslimar). Þegar þeir segja það hafa þeir varið blóð sitt og eigur. Reikningsskil þeirra eru hjá Allahu Taala. Ó menn! Á morgun verðið þið spurðir um mig; hvað munuð þið segja?… Sahaba svöruðu: „Við berum vitni um að þú hefur boðað trú Allahu Taala. Þú hefur rækt skyldu þína. Þú hefur gefið okkur ráð og áminningar.“ Þá lyfti Rasul al-akram sall-Allahu alayhi wa sallam blessuðum vísifingri sínum, beindi honum niður að mannfjöldanum og sagði: „Vertu vitni, ó Rabb! Vertu vitni, ó Rabb! Vertu vitni, ó Rabb!“

Daginn sem ástkæri Spámaðurinn okkar flutti kveðjukhutbuna kom þriðja göfuga vers súru al-Ma’ida niður, sem merkir: „Í dag hef Ég fullkomnað trú ykkar fyrir ykkur. Ég hef fullgert velgjörð Mína við ykkur og hef velþóknun á því að gefa ykkur Íslam sem trú…“ Þegar Spámaðurinn fór með þetta göfuga vers fyrir Sahaba tók hazrat Abu Bakr að gráta. Þegar Sahaba spurðu hvers vegna hann gréti sagði hann: „Þetta göfuga vers bendir til þess að andlát Rasulullah sé í nánd. Þess vegna græt ég.“1

Að khutbunni lokinni stóð hann í wuqfa við Jabal ar-Rahma. Hann iðkaði ekki kvöldsalatið í Arafat, heldur leiddi það ásamt náttsalatinu í Muzdalifa. Um nóttina dvöldust þeir í Muzdalifa. Næsta morgun stóð hann í wuqfa við Mash’ar al-Haram. Fyrsta dag hátíðarinnar hélt hann frá Muzdalifa til Mina. Á leiðinni nam hann ekki staðar í dalnum sem nefnist Muhassir, áningarstað Ashab al-Fil,2 heldur fór hann um hann. Hann kom til Mina, slátraði þar sjálfur sextíu og þremur af fórnarúlföldunum og fékk hazrat Ali hnífinn. Hazrat Ali slátraði þeim sem eftir voru. Annan, þriðja og fjórða dag hátíðarinnar kastaði hann steinum á jamra-stólpana, og fjórtánda dag dhul-hijja, fyrir morgunsalatið, kom hann til Baytullah og gekk kveðju-tawaf. Rasulullah dvaldist tíu daga í Mekku, innti af hendi kveðjuhajjið og kveðju-tawafið og sneri síðan aftur til Medínu. Hann iðkaði tveggja rak’a salat í Masjid an-Nabawi og heiðraði síðan sitt gæfuríka hús með komu sinni. Eftir kveðjuhajjið fóru Sahaba aftur þangað sem þeir höfðu komið frá og sögðu mönnum þar frá því sem Rasulullah hafði kunngjört og boðið.