ANNAR HLUTI LÍFIÐ Í GRÖFINNI

Spámaðurinn er lifandi í gröf sinni

Spámennirnir eru lifandi í gröfum sínum, með lífi sem við þekkjum ekki. Awliya og shahidar eru einnig lifandi. Að þeir séu lifandi eru engin orðin tóm. Þeir eru lifandi í fyllsta skilningi. Í 169. göfuga versi súru Al Imran segir að merkingu til: „Haldið ekki að þeir sem drepnir eru á vegi Allahu Taala séu dánir! Þeir eru lifandi hjá Rabb sínum. Þeim er séð fyrir viðurværi.“

Þetta göfuga vers kunngjörir að shahidarnir séu lifandi. Spámennirnir standa vissulega framar shahidunum og eru þeim æðri. Að sögn fræðimanna Íslams andaðist sérhver spámaður sem shahid. Í síðustu veikindum sínum sagði Rasulullah: „Ætíð hef ég fundið fyrir sársaukanum af matnum sem ég borðaði í Khaybar.“1 Þessi hadith sharif greinir frá því að Rasulullah hafi andast sem shahid. Af þeim sökum má einnig skilja af þessu að Spámaðurinn sé lifandi í gröf sinni eins og allir shahidar.

Í hadith sharif sem greint er frá í „Bukhari“ og „Muslim“ segir: „Mi’raj-nóttina var ég leiddur fram hjá gröf Musa (alayhis-salam). Hann stóð í gröf sinni og iðkaði salat.“2

Í öðrum hadith sharif segir: „Allahu Taala hefur gert moldinni haram að láta líkama spámannanna rotna.“3 Fræðimennirnir eru einróma um að þetta sé rétt. Í „Bukhari“ og „Muslim“ stendur skrifað: „Mi’raj-nóttina sendi Allahu Taala alla spámennina til Spámannsins okkar. Hann var imam þeirra og þeir iðkuðu tveggja rak’a salat.“

Salat er iðkað með ruku og sajda. Þessi frásögn sýnir að þeir iðkuðu það lifandi, í holdi og líkama. Að Musa alayhis-salam skyldi iðka salat í gröf sinni sýnir þetta einnig. Í hadith sharif sem Abu Hurayra greindi frá og tekinn er úr Muslim, í lok fyrsta hluta kaflans um Mi’raj í síðasta bindi bókarinnar „Mishkat“, segir: „Allahu Taala sýndi mér það. Musa (alayhis-salam) stóð og iðkaði salat; hann var grannvaxinn. Hár hans var hvorki úfið né hangandi. Hann var eins og ungur kappi af ættbálkinum Shan’a. Isa (alayhis-salam) líktist Urwa ibn Mas’ud Thaqafi.“4 Shan’a er nafn tveggja ættbálka í Jemen. Þessir hadith sharif sýna að spámennirnir eru lifandi hjá Rabb sínum. Hold þeirra (líkamar þeirra) er orðið fíngert eins og sálir þeirra. Það er hvorki gróft né hart. Þeir geta birst bæði í heimi efnisins og í heimi sálnanna. Þess vegna geta spámennirnir birst bæði með sál sinni og líkama. Í hadith sharif er greint frá því að Musa og Isa alayhimas-salam hafi iðkað salat. Að iðka salat er að gera ýmsar hreyfingar. Þær hreyfingar eru gerðar með líkamanum, ekki með sálinni. Þegar Spámaðurinn segir um Musa alayhis-salam: „Ég sá að hann var meðalmaður á hæð, holdgrannur og mjór, með samanbundið hár“, sýnir það að hann sá ekki sál hans, heldur líkama hans.

„Haldið ekki að þeir sem drepnir eru á vegi Allahu Taala séu dánir! Þeir eru lifandi hjá Rabb sínum. Þeim er séð fyrir viðurværi“ Al Imran: 169

Imam Bayhaqi sagði: „Eftir að spámennirnir hafa verið lagðir í gröfina er sálum þeirra skilað aftur í líkama þeirra. Við getum ekki séð þá. Þeir verða ósýnilegir eins og englarnir. Aðeins útvaldir menn, sem Allahu Taala veitir það sem karama, geta séð þá.“ Imam Suyuti greindi einnig frá þessu á sama veg. Margir hafa oftsinnis heyrt kveðjum svarað úr Qabr as-Sa’ada. Oft hefur einnig heyrst að kveðjum væri svarað úr öðrum gröfum.

Í hadith sharif segir einnig: „Þegar mér er heilsað skilar Allahu Taala mér sál minni og ég tek undir kveðjuna.“5

Hazrat Imam Suyuti sagði: „Rasulullah er sokkinn í að horfa á fegurð Allahs (Jamal Ilahi). Hann hefur gleymt skynjunum líkamans. Þegar múslimi heilsar honum hverfur blessuð sál hans úr þessu ástandi og tekur við skynjunum líkamans. Í þessum heimi eru þeir heldur ekki fáir sem svo er ástatt um. Þegar maður er niðursokkinn í eitthvert mál þessa heims eða eftirlífsins heyrir hann ekki það sem talað er við hlið hans. Getur þá sá sem sokkinn er í Jamal Ilahi heyrt hljóð?“

Hazrat Qadi Iyad greinir frá því í bók sinni „Shifa“, eftir frásögn Sulaymans ibn Suhaym: „Nótt eina sá ég Sóma alheimsins í draumi og sagði: ‚Ó Rasulallah! Þekkir þú kveðjur þeirra sem koma og heilsa þér?‘ Hann sagði: ‚Já, ég þekki þær; ég tek við kveðju þeirra og svara henni.‘“ Hadith sharif sem greina frá því að spámennirnir séu lifandi í gröfum sínum eru svo margir að þeir styrkja hver annan. Til dæmis segir: „Ég heyri salawat sem farið er með fyrir mig við gröf mína. Það sem farið er með á fjarlægum stöðum er mér tilkynnt.“ Abu Bakr ibn Abi Shayba greindi frá þessum hadith sharif. Þennan og aðra slíka hadith sharif er að finna í bókum hinna sex miklu imama hadith-fræðanna. Í hadith sharif sem Ibn Abi’d-Dunya greindi frá eftir hazrat Abdullah ibn Abbas segir: „Ef maður kemur að gröf einhvers sem hann þekkti og heilsar honum, þekkir hinn látni hann og svarar. Heilsi hann látnum manni sem hann þekkti ekki, gleðst hinn látni og svarar.“

Ef spurt er hvernig Rasulullah geti svarað hverjum og einum sem fer með salat og salam fyrir hann, hvar sem er í heiminum og á sama tíma, er því svarað að það sé eins og þegar sólin um hádegisbil varpar á einu andartaki birtu yfir þúsundir borga. Hazrat Ibrahim ibn Bishar sagði: „Eftir að ég hafði farið í hajj fór ég til Medínu til að vitja Qabr as-Sa’ada. Ég heilsaði fyrir framan Hujrat as-Sa’ada. Og ég heyrði svarið: Wa alaykas-salam.“

Í hadith sharif segir: „Eftir að ég dey skil ég eins og þegar ég var lifandi.“ Í öðrum hadith sharif segir: „Spámennirnir eru lifandi í gröfum sínum og iðka salat.“6

Í mjög traustum bókum stendur skrifað að hazrat Sayyid Ahmad Rifa’i, einn af hinum miklu awliya, og margir aðrir awliya hafi heyrt svarið við kveðju sinni til Rasulullah, og að Ahmad Rifa’i hafi hlotið þann heiður að kyssa blessaða hönd Rasulullah. Imam Suyuti segir í bók sinni: „Awliya af háu stigi sjá spámennina eins og þeir hefðu aldrei dáið. Að Spámaðurinn skyldi sjá Musa alayhis-salam lifandi í gröf sinni var kraftaverk (mu’jiza). Að awliya sjái á sama hátt er karama. Að trúa ekki á karama stafar af fáfræði.“

Í hadith sharif sem Ibn Hibban, Ibn Maja og Abu Dawud greindu frá segir: „Farið með mikið salawat fyrir mig á föstudögum! Mér er tilkynnt um það.“ Þegar spurt var: „Verður þér einnig tilkynnt um það eftir dauða þinn?“ sagði hann: „Moldin lætur ekki líkama spámannanna rotna. Þegar trúaður maður fer með salawat fyrir mig flytur engill mér fregnina og segir: ‚Þessi og þessi, sonur þess og þess, úr ummu þinni sendi þér kveðju og bað fyrir þér.‘“

Eins og Rasulullah var Sahaba sínum miskunn og mikil velgjörð frá Allahu Taala meðan hann lifði, eins er hann allri ummu sinni mikil velgjörð eftir andlát sitt. Hann er orsök alls hins góða. Í hadith sharif sem Bakr ibn Abdullah Muzani greindi frá sagði Rasul al-akram: „Líf mitt er ykkur til góðs. Þið segið mér og ég segi ykkur. Eftir að ég dey verður andlát mitt ykkur einnig til góðs. Verk ykkar verða sýnd mér. Þegar ég sé góð verk ykkar lofa ég Allahu Taala. Þegar ég sé ill verk ykkar bið ég um fyrirgefningu og náð ykkur til handa.“7

Hazrat Qutham ibn Abbas hlaut þann heiður að þjóna við greftrun Rasulullah. Þegar verkinu í gröfinni var lokið kom hann síðastur upp. Hann sagði: „Ég er sá sem síðastur sá blessað andlit Rasulullah. Blessaðar varir hans bærðust í gröfinni. Ég laut yfir hann og lagði við hlustir. (Ó Rabb minn! Umma mín!.. Ó Rabb minn! Umma mín!..) sagði hann.“8

Að sjá Spámanninn

Er hægt að sjá Rasulullah í svefni og í vöku? Og ef hann sést, er það þá hann sjálfur sem sést, eða eftirmynd hans? Fræðimenn okkar hafa svarað þessu á ýmsa vegu. Eftir að hafa lýst því einróma að hann sé lifandi í gröf sinni hafa flestir þeirra lýst yfir að það sé hann sjálfur sem sést. Að svo sé má einnig skilja af hadith sharif. Í hadith sharif segir: „Sá sem sér mig í draumi er eins og hann hafi séð mig í vöku.“9 Þess vegna sagði hazrat Imam Nawawi: „Að sjá hann í draumi er að sjá hann sjálfan.“ Í hadith sharif segir: „Sá sem sér mig í draumi hefur séð rétt, því að Satan getur ekki tekið á sig mína mynd.“10

„Sá sem sér mig í draumi er eins og hann hafi séð mig í vöku“ Hadith sharif

Hazrat Ibrahim Laqani segir: „Fræðimenn hadith-fræðanna hafa einróma greint frá því að Rasulullah geti sést í vöku eins og í draumi. Nefna má mörg dæmi um hvort tveggja. Við skulum greina frá nokkrum þeirra:“

Hazrat Mu’inuddin Chishti vitjaði grafreitanna í hverri borg sem hann kom til og dvaldist þar um hríð. Þegar hann varð þekktur og nafnkunnur þar sem hann kom staldraði hann ekki við, heldur hélt á brott í kyrrþey án þess að láta nokkurn vita. Ein af þessum ferðum hans var til Mekku. Hann fór til Mekku al-Mukarrama og vitjaði Kaaba al-Mu’azzama. Eftir að hafa dvalist um hríð í Mekku hélt hann þaðan til Medínu al-Munawwara. Dag einn, þegar hann vitjaði hinnar göfugu grafar Spámannsins, heyrðist rödd úr grafhýsinu: „Kallið á Mu’inuddin!“ Að þessu boði kallaði grafhýsisvörðurinn: „Mu’inuddin!“ Frá mörgum stöðum heyrðist svarað: „Hér er ég!“ Síðan sögðu menn: „Hvaða Mu’inuddin viltu? Hér eru margir sem heita Mu’inuddin.“ Þá sneri vörðurinn aftur og nam staðar við dyrnar að Rawda al-Mutahhara. Tvisvar heyrði hann rödd sem kallaði: „Kallaðu á Mu’inuddin Chishti!“ Að þessu boði hrópaði vörðurinn til mannfjöldans: „Það er kallað á Mu’inuddin Chishti!“

Þegar hazrat Mu’inuddin Chishti heyrði þessi orð komst hann í allt annað ástand. Grátandi, með tárin streymandi og farandi með salawat nálgaðist hann grafhýsi ástkæra Spámannsins okkar og stóð þar með lotningu. Í því heyrði hann rödd segja: „Ó Qutb al-Mashayikh! Gakktu inn!“

Spámaðurinn sagði: „Þú ert þjónn trúar minnar. Þér ber að fara til Indlands. Farðu til Indlands. Þar er borg sem heitir Ajmer. Þar er einn af afkomendum mínum (barnabörnum mínum), Sayyid Husayn að nafni. Hann hafði farið þangað til að heyja jihad og fara í herför. Nú er hann fallinn sem shahid. Ajmer er í þann veginn að falla í hendur vantrúarmanna. Fyrir það að þú ferð þangað, og fyrir blessun þess, mun Íslam breiðast út, en vantrúarmennirnir verða auðmýktir, máttvana og áhrifalausir.“ Síðan gaf hann honum granatepli og sagði: „Horfðu vandlega á þetta granatepli, sjáðu hvert þú átt að fara og skildu það.“ Hazrat Mu’inuddin Chishti tók við granateplinu sem Spámaðurinn gaf honum, horfði á það eins og honum var boðið og sá allt sem er milli austurs og vesturs. Hazrat Ahmad Rifa’i hafði farið í hajj. Á heimleiðinni, þegar hann vitjaði blessaðs grafhýsis Rasul al-akram í Medínu al-Munawwara, fór hann með ljóð sem merkir:

Ég var fjarri; til að kyssa mold þína, herra minn,
gat ég ekki komið sjálfur, ég sendi sál mína í minn stað.
Nú hefur mér hlotnast sú velgjörð að vitja þín,
réttu fram blessaða hönd þína, lát varir mínar kyssa hana, ó Habib!

Þegar ljóðinu lauk birtust blessaðar hendur ástkæra Spámannsins okkar úr gröf hans. Sayyid Ahmad Rifa’i kyssti þá blessaða hönd Spámannsins af ýtrustu lotningu og virðingu. Allir sem þar voru sáu atburðinn og undruðust. Eftir að hafa kysst blessaðar hendur Spámannsins lagðist hann á þröskulda dyranna að Rawda al-Mutahhara. Grátandi grátbað hann alla sem þar voru: „Stígið á mig og gangið yfir!“ Fræðimennirnir neyddust til að fara út um aðrar dyr. Þessi karama er víðfræg og hefur borist mann fram af manni allt til okkar daga. Kunnugt er hve trúlega hazrat Ibn Abidin fylgdi trúnni, og karamat hans og frásagnir af honum eru margar.

Þegar hann fór með tahiyyat í hinum fimm daglegu salat sá hann Rasulullah með eigin augum. Þegar hann gat ekki séð hann iðkaði hann það salat að nýju. Einn hinna mestu fræðimanna Íslams, mujaddid annars árþúsundsins, hazrat Imam Rabbani Ahmad Faruqi Sirhindi, sagði: „Síðustu daga hins göfuga ramadan birtist mér undurfagurt ástand. Ég lá útafliggjandi á beði mínum. Augun hafði ég lokað. Þá fann ég að einhver kom og settist á beð minn. Og hvað sá ég! Þar var sayyid og höfðingi hinna fyrstu og hinna síðustu. Ég reis óðara upp. Ástkæri Spámaðurinn okkar sagði: ‚Ég er kominn til að skrifa þér ijaza. Engum hef ég skrifað slíka ijaza.‘ Ég sá að í texta þessa ijaza-bréfs voru skráðar miklar velgjörðir sem lutu að þessum heimi, og á bakhliðinni margar náðargjafir sem lutu að hinum heiminum.“

Hazrat Abdulqadir Gilani greinir svo frá í bók sinni Ghunya eftir hazrat Ibrahim Tamimi: Khidr alayhis-salam sagði við mig: „Ef þú vilt sjá Rasulullah í draumi skaltu, eftir að hafa iðkað kvöldsalat, rísa á fætur án þess að tala við nokkurn mann fram að náttsalati og iðka awwabin-salat, sem iðkað er á eftir kvöldsalati. Þú heilsar með salam eftir hverjar tvær rak’a.

Í hverri rak’a ferð þú einu sinni með Hamd, það er að segja súru al-Fatiha, og sjö sinnum með súru al-Ikhlas. Eftir að hafa iðkað náttsalat með jama’a ferð þú heim og iðkar witr. Þegar þú leggst til svefns iðkar þú tveggja rak’a salat og ferð í hverri rak’a sjö sinnum með Hamd og súru al-Ikhlas. Eftir salatið fellur þú fram í sajda, biður Allahu Taala sjö sinnum um fyrirgefningu (istighfar) og segir sjö sinnum: ‚Subhanallahi wal-hamdu lillahi wa la ilaha illallahu wallahu akbar wa la hawla wa la quwwata illa billahil-aliyyil-azim.‘ Síðan lyftir þú höfðinu úr sajda, sest upp, lyftir höndunum og segir: ‚Ya Hayyu, ya Qayyum, ya Dhal-jalali wal-ikram, ya Ilahal-awwalina wal-akhirin, wa ya Rahmanad-dunya wal-akhirati wa Rahimahuma, ya Rabbi, ya Rabbi, ya Rabbi, ya Allah, ya Allah, ya Allah.‘

Síðan rís þú á fætur og ferð með sömu bæn. Síðan fellur þú fram í sajda og ferð með sömu bæn. Síðan lyftir þú höfðinu úr sajda, snýrð þér að qiblu, leggst eins og þér hentar og sefur. Uns svefninn sigrar þig ferð þú með salawat sharifa fyrir Spámanninn,“ sagði hann.

Ég sagði: „Ég vil að þú segir mér af hverjum þú lærðir þessa bæn.“ Hazrat Khidr sagði: „Trúir þú mér ekki?“ Ég sagði: „Ég sver við Allahu Taala, sem sendi Muhammad alayhis-salam sem sannan spámann, að ég trúi þér.“

Khidr alayhis-salam sagði: „Ég var viðstaddur samkomuna þar sem Rasulullah kenndi þessa bæn og lagði mönnum hana á hjarta. Ég lærði þessa bæn af þeim sem hann kenndi hana.“ Ég gerði þá eins og Khidr alayhis-salam hafði sagt. Í rúmi mínu tók ég að fara með salawat sharifa fyrir Spámanninn. Af gleði yfir því að ég fengi að sjá Spámanninn hvarf mér svefninn og ég kom ekki dúr á auga fyrr en undir morgun.

„Fræðimenn hadith-fræðanna hafa einróma greint frá því að Rasulullah geti sést í vöku eins og í draumi“ Ibrahim Laqani (rahmatullahi alayh)

Ég iðkaði morgunsalat og sat kyrr uns sólin var komin hátt á loft. Ég iðkaði Duha, það er að segja dagmálasalat. Ég sagði við sjálfan mig: „Ef ég lifi fram á kvöld geri ég eins og ég gerði í nótt.“ Í sömu svifum hef ég sofnað. Í draumi mínum komu englar, tóku mig og fóru með mig til Paradísar. Þar sá ég skála og hallir úr rúbín, smaragði og perlum, og fljót af hunangi, mjólk og drykkjum Paradísar. Ég spurði englana sem farið höfðu með mig til Paradísar: „Fyrir hvern er þessi skáli?“ Englarnir sögðu: „Hann er fyrir þá sem gera það verk sem þú gerðir.“ Þeir fóru ekki með mig út úr Paradís fyrr en þeir höfðu gefið mér að borða af mat Paradísar og að drekka af vötnum hennar. Síðan fóru þeir með mig út úr Paradís og fluttu mig aftur þangað sem ég hafði verið.

Síðan kom Rasulullah til mín ásamt sjötíu spámönnum og sjötíu röðum engla, og var bilið milli hverra tveggja raða jafnlangt og milli austurs og vesturs; hann heilsaði mér og tók í hönd mína. Þá sagði ég: „Ó Rasulallah! Khidr alayhis-salam sagði mér að hann hefði heyrt þennan hadith frá þér.“ Spámaðurinn sagði: „Khidr sagði satt; það sem hann sagði er satt. Khidr er lærðastur þeirra sem á jörðinni eru. Hann er leiðtogi abdal. Hann er einn af hermönnum Allahs á jörðinni.“

Ég sagði aftur: „Ó Rasulallah! Er til önnur umbun fyrir þann sem gerir þetta verk en sú sem ég hef séð?“ Hann sagði: „Hvaða umbun getur verið æðri því sem þú hefur séð og því sem þér hefur verið veitt? Þú hefur séð stað þinn og stig í Paradís. Þú hefur borðað af ávöxtum Paradísar og drukkið af drykkjum hennar. Þú hefur séð englana og spámennina með mér. Þú hefur séð huri-meyjarnar.“

„Ó Rasulallah! Verður þeim sem gerir það verk sem ég gerði, en sér ekki í draumi það sem ég sá, veitt það sem mér var veitt?“ spurði ég. Hann sagði: „Ég sver við Allahu Taala, sem sendi mig sem sannan spámann, að stórsyndir þess manns verða fyrirgefnar. Reiði Allahu Taala gagnvart þeim manni verður af honum létt. Ég sver við Allahu Taala, sem sendi mig sem sannan spámann, að þeim sem gerir þetta verk verður veitt það sem þér var veitt, þótt hann sjái ekki í draumi það sem þú sást. Rödd af himni mun kalla að Allahu Taala hafi fyrirgefið þeim sem gerði þetta verk og ummu Muhammads frá austri til vesturs.“

„Ó Rasulallah! Hlotnast þeim manni einnig hlutdeild í þessu, eins og mér hlotnaðist að sjá fegurð þína og Paradís?“ spurði ég. Hann sagði: „Já, allt þetta verður honum veitt.“

Þegar ég spurði: „Ó Rasulallah! Er rétt að kenna öllum trúuðum, körlum og konum, þessa bæn og greina þeim frá umbuninni fyrir hana?“ sagði hann: „Ég sver við Allahu Taala, sem sendi mig sem sannan spámann, að enginn gerir þetta verk nema þeir sem Allahu Taala hefur skapað sæla (sa’id).“ Sá sem sér Spámanninn okkar, Muhammad alayhis-salam, í draumi í sinni raunverulegu mynd hefur vissulega séð hann. Því að Satan getur ekki tekið á sig mynd hans. En Satan getur birst í annarri mynd. Fyrir þann sem ekki þekkir Rasulullah er ekki auðvelt að greina þar á milli. Sumir fræðimenn hafa sagt: „Að sjá Spámanninn í annarri mynd er einnig að sjá hann. En það er merki um ágalla í trú þess sem sér. Hver sem sér Spámanninn í draumi í sinni réttu mynd og deyr sem trúaður maður fer til Paradísar.“

Abu Hurayra greindi frá þessum hadith sharif Spámannsins: „Ef maður iðkar tveggja rak’a salat aðfaranótt föstudags og fer í hverri rak’a einu sinni með al-Fatiha og Ayat al-Kursi og fimmtán sinnum með súru al-Ikhlas, og segir eftir salatið þúsund sinnum: ‚Allahumma salli ala Muhammadin an-nabiyyil-ummiyy‘, þá sér hann mig í draumi áður en næsti föstudagur rennur upp. Allar fyrri og síðari syndir þess manns verða fyrirgefnar. Paradís er fyrir þá sem sjá mig.“

Að vitja hinnar göfugu grafar Spámannsins

Sómi alheimsins sagði: „Sá sem vitjar mín eftir andlát mitt er eins og hann hafi vitjað mín meðan ég lifði.“ Í hadith sharif sem greint er frá í bókinni „Mir’at al-Madina“ sagði hann: „Þeim sem vitjar grafar minnar eru árnaðarorð mín orðin wajib.“ Ibn Khuzayma, Bazzar, Daraqutni og Tabarani greina frá þessum hadith sharif. Í öðrum hadith sharif, sem hazrat Bazzar greindi frá, segir: „Þeim sem vitjar grafar minnar eru árnaðarorð mín orðin halal.“ Í hadith sharif sem greint er frá í „Muslim sharif“ og í bók Abu Bakrs ibn Makkari, „Mu’jam“, segir: „Ef maður kemur til að vitja mín og hefur engan annan ásetning, hefur hann unnið til þess að ég beri fram árnaðarorð fyrir hann á upprisudeginum.“ Þessi hadith sharif greinir frá því að Rasulullah sall-Allahu alayhi wa sallam muni bera fram árnaðarorð fyrir þá sem koma til Medínu al-Munawwara til að vitja hans.

Varast þú að bregðast lotningunni, hér er gata ástvinar Allahs,
hingað lítur Allah, þetta er maqam Mustafa!
Nýja tunglið á himninum er harmþrunginn elskhugi Bab as-Salam,
lampi þess eru Tvíburarnir, upprás nurs og ljóma er þetta.
Hér er hvílustaður Ástvinar Hins mikla; að ágæti
tekur þessi staður fram Arsh Janab al-Kibriya.
Af ljóma þessarar moldar hvarf myrkur tilveruleysisins,
tilveran læknaðist af blindu; smyrsl beggja augna er þetta.
Gakk inn í þennan helgidóm, Nabi, og gæt þess að sýna lotningu,
hér fara heilagir englar tawaf, hér kyssa spámennirnir moldina!
Nabi

Í öðrum hadith sharif, sem Daraqutni greindi frá, segir: „Sá sem fer í hajj en vitjar mín ekki hefur sært mig.“ Að Rasulullah sall-Allahu alayhi wa sallam vildi að hans væri vitjað var til þess að umma hans gæti einnig á þennan hátt unnið sér inn umbun. Þess vegna komu fræðimenn okkar í fiqh til Medínu al-Munawwara eftir að hafa innt af hendi skyldu hajj og iðkuðu salat í hinni göfugu mosku. Síðan vitjuðu þeir Rawda al-Mutahhara og Minbar al-Munir og hinnar göfugu grafar, sem er ágætari en Arsh al-a’la; þá staðanna þar sem hann sat, gekk og hallaði sér, súlunnar sem hann hallaði sér upp að þegar opinberun (wahy) kom, og þeirra staða sem Sahaba og Tabi’in höfðu gengið um, þeirra sem unnu við byggingu og viðgerð moskunnar og hlutu þann heiður að gefa eigur sínar og fé; og þeir hlutu blessun af því að sjá þá. Fræðimennirnir og hinir salih sem komu á eftir þeim komu einnig til Medínu eftir hajj og gerðu eins og fræðimenn okkar í fiqh. Í dag, eins og forðum, halda hajj-farar fast við þennan sið og vitja staðanna í Medínu al-Munawwara.

„Ef maður kemur til að vitja mín og hefur engan annan ásetning, hefur hann unnið til þess að ég beri fram árnaðarorð fyrir hann á upprisudeginum“ Hadith sharif

Sól fræðimanna Íslams, hazrat Abu Hanifa, sagði: „Að vitja Qabr as-Sa’ada, sem er meðal hinna ágætustu mustahabb-verka (lofsverðra og æskilegra verka), er tilbeiðsla sem nálgast stig wajib (nauðsynlegrar trúarskyldu).“ Sá sem fer til að vitja hinnar göfugu grafar Rasulullah skal fara oft með salawat sharifa. Í hadith sharif er greint frá því að þetta salat og þessar kveðjur berist Spámanninum. Siðum (adab) þess að vitja ástkæra Spámannsins okkar er lýst svo:

Þegar borgin Medína al-Munawwara sést í fjarska er farið með salat og salam. Síðan er sagt: „Allahumma hadha haramu nabiyyika faj’alhu wiqayatan li minan-nari wa amanan minal-adhabi wa su’il-hisab.“ Sé þess kostur er tekið ghusl áður en gengið er inn í borgina eða moskuna. Borinn er á sig góður ilmur. Klæðst er nýjum, hreinum fötum. Því að þetta tjáir lotningu og virðingu. Gengið er inn í Medínu al-Munawwara af auðmýkt, með virðuleik og í kyrrð. Eftir að hafa sagt „Bismillahi wa ala millati Rasulillah“ skal fara með 80. göfuga vers súru al-Isra. Strax á eftir er sagt: „Allahumma salli ala Muhammadin wa ala ali Muhammad. Waghfir li dhunubi waftah li abwaba rahmatika wa fadlik“, og gengið inn í Masjid an-Nabawi. Síðan skal iðka tveggja rak’a tahiyyat al-masjid-salat við minbar Rasulullah og standa þannig að súla minbarsins sé við hægri öxl. Ástkæri Spámaðurinn okkar iðkaði salat á þessum stað. Þetta er svæðið milli grafar Spámannsins og minbars hans. Í hadith sharif segir: „Milli grafar minnar og minbars míns er einn af görðum Paradísar. Minbar minn stendur á hawd mínum.“11 Síðan skal falla fram í sajda til Allahu Taala í þakklætisskyni fyrir að hafa veitt manni að vitja blessaðrar grafar Rasulullah.

Eftir bænina rís maður upp og kemur að hinni göfugu gröf Spámannsins, Hujrat as-Sa’ada, snýr baki í qiblu og stendur með lotningu um tvo metra frá blessuðu andliti Rasulullah. Nær er ekki gengið. Maður skal vera í djúpri auðmýkt og undirgefni og standa með lotningu frammi fyrir Rasulullah, eins og Allahu Taala hefur boðið í hinum göfuga Kóran, rétt eins og hann væri á lífi og maður stæði í hinni háu návist hans. Maður skal ekki víkja frá kyrrð og virðuleik. Að leggja ekki hönd á veggi hinnar göfugu grafar, heldur standa með lotningu í fjarlægð, hæfir betur virðingunni. Maður skal standa eins og í salat. Maður skal kalla fram í hugann blessaða og fíngerða ásýnd Rasulullah og hugsa til þess að hann þekki mann, heyri orð manns, kveðju og bænir, svari og segi amín. Því að Rasulullah sagði: „Ef einhver fer með salat fyrir mig við gröf mína heyri ég það.“ Í hadith sharif er einnig greint frá því að við hina göfugu gröf Rasulullah hafi verið settur engill sem fulltrúi hans og að sá engill flytji honum kveðjur þeirra úr ummu hans sem heilsa honum. Síðan skal segja: „As-salamu alayka ya sayyidi ya Rasulallah! As-salamu alayka ya Nabiyyallah! As-salamu alayka ya Safiyyallah! As-salamu alayka ya Habiballah! As-salamu alayka ya Nabiyyar-rahma! As-salamu alayka ya Shafi’al-umma! As-salamu alayka ya Sayyidal-mursalin! As-salamu alayka ya Khataman-nabiyyin!“

„Megi Allahu Taala veita þér hin æðstu laun og umbun. Ég ber vitni um að þú hefur innt af hendi skyldu spámennskunnar. Þú hefur skilað því sem þér var trúað fyrir. Þú hefur ráðlagt ummu þinni. Þú háðir jihad á vegi Allahu Taala uns hið vissa (dauðinn) kom til þín. Megi Allahu Taala senda yfir þig salat og salam allt til upprisudagsins. Ó Rasulallah! Við erum komin til þín um langan veg. Við erum komin til að vitja hinnar göfugu grafar þinnar, til að gjalda þér það sem við skuldum þér, til að sjá á sínum stað það sem þú gerðir, til að hljóta blessun af því að vitja þín og til að biðja þig að bera fram árnaðarorð fyrir okkur hjá Allahu Taala. Því að yfirsjónir okkar hafa beygt bök okkar. Syndir okkar hvíla þungt á herðum okkar. Ó Rasulallah! Þú ert bæði sá sem ber fram árnaðarorð og sá sem árnaðarorð eru þegin af. Þér hefur verið heitið Maqam Mahmud. Og Allahu Taala segir einnig í hinum göfuga Kóran (í 64. göfuga versi súru an-Nisa að merkingu til): ‚Vér höfum ekki sent neinn spámann nema til þess að honum sé hlýtt að boði Allahu Taala (af þeirri þjóð sem hann var sendur til). Ef þeir, eftir að hafa gert nafs sínum rangt (unnið sjálfum sér tjón), koma til þín og biðja Allahu Taala fyrirgefningar, og Rasul Minn biður einnig fyrirgefningar þeim til handa, munu þeir vissulega finna að Allahu Taala tekur við iðrun og er miskunnsamur.‘ Við erum komin í návist þína. En við höfum gert nafs okkar rangt. Við óskum þess að syndir okkar verði fyrirgefnar. Ó Rasulallah! Ber þú fram árnaðarorð fyrir okkur hjá Allahu Taala. Ó Rasulallah! Bið þú Allahu Taala að taka sálir okkar meðan við fylgjum sunnu þinni, að skipa okkur á morgun, á upprisudeginum, meðal þeirra sem koma með þér á stað samansafnaðarins (mahshar), og að veita okkur að koma að hawd þínum og drekka af honum. Ó Rasulallah! Við biðjum um árnaðarorð þín,“ þannig skal biðja, og síðan skal fara með 10. göfuga vers súru al-Hashr, sem merkir: „… Ó Rabb okkar! Fyrirgef okkur og bræðrum okkar sem á undan okkur fóru í trú (iman)! Lát ekki í hjörtum okkar búa neina óvild í garð þeirra sem trúa! Ó Rabb okkar! Vissulega ert Þú fullur samúðar og miskunnar!..“

Síðan skilar maður kveðjum þeirra sem sendu kveðjur og segir: „As-salamu alayka ya Rasulallah! Þessi maður óskar þess að þú berir fram árnaðarorð fyrir hann hjá Allahu Taala. Ber þú fram árnaðarorð fyrir hann og fyrir alla múslima,“ og fer með salawat eins oft og hann vill.

Síðan færir maður sig hálfan metra til hægri, að blessuðu höfði hazrat Abu Bakrs as-Siddiq, og biður þannig: „As-salamu alayka ya khalifata Rasulillah! As-salamu alayka ya rafiqahu fil-ghar! As-salamu alayka ya aminahu alal-asrar! Megi Allahu Taala veita þér, imam þessarar ummu, hin æðstu laun og umbun. Þú varst kalífi Rasulullah á hinn fegursta hátt. Þú fylgdir hinni háu sunnu hans á hinn besta hátt. Þú barðist við murtaddana (þá sem snúið höfðu frá trúnni) og við þá sem vikið höfðu af réttri leið. Ætíð sagðir þú sannleikann. Uns þú andaðist hjálpaðir þú þeim sem voru á vegi sannleikans. Megi kveðja Allahu Taala, miskunn Hans og blessun vera yfir þér! Ó Allah! Tak þú sálir okkar af miskunn Þinni meðan ást til hans býr í okkur. Lát ekki vitjun okkar til hans verða til einskis!“

„Milli grafar minnar og minbars míns er einn af görðum Paradísar. Minbar minn stendur á hawd mínum“ Hadith sharif

Síðan færir maður sig aftur hálfan metra til hægri, að gröf hazrat Umars, og segir: „As-salamu alayka ya Amiral-mu’minin! As-salamu alayka ya Muzhiral-Islam! As-salamu alayka ya Muksiral-asnam! Megi Allahu Taala veita þér hin æðstu laun og umbun. Bæði í lífi þínu og í dauða þínum hjálpaðir þú Íslam og múslimum. Þú tókst að þér munaðarleysingjana. Þú gerðir vel við ættingja þína. Þú varst múslimum sá leiðtogi sem þeir voru ánægðir með, sem sjálfur var á réttri leið og leiddi fólk á rétta braut. Þú komst skipan á mál þeirra. Þú gerðir hina fátæku meðal þeirra ríka og bast um sár þeirra. Megi kveðja Allahu Taala, miskunn Hans og blessun vera yfir þér!“

Síðan snýr maður sér að hazrat Abu Bakr og hazrat Umar og segir: „As-salamu alaykuma ya daji’ay Rasulillah wa rafiqayhi wa wazirayhi wa mushirayhi wal-mu’awinayni lahu alal-qiyami fid-dini wal-qa’imayni ba’dahu bi-masalihil-muslimin! Megi Allahu Taala launa ykkur á hinn fegursta hátt. Við höfum ykkur að wasila hjá Rasulullah, til þess að þið biðjið Allahu Taala að Rasulullah beri fram árnaðarorð fyrir okkur, að Hann taki við viðleitni okkar, láti okkur deyja í trú Íslams og veki okkur aftur upp í trú Íslams, og að Hann safni okkur á upprisudeginum saman meðal þeirra sem eru nærri Rasulullah.“

Síðan biður maður fyrir sjálfum sér, foreldrum sínum, þeim sem hafa beðið hann um bænir og öllum múslimum. Eftir það stendur maður andspænis blessuðu andliti Rasulullah og biður: „Ó Allah! Þú segir: ‚Vér höfum ekki sent neinn spámann nema til þess að honum sé hlýtt að boði Allahu Taala (af þeirri þjóð sem hann var sendur til). Ef þeir, eftir að hafa gert nafs sínum rangt (unnið sjálfum sér tjón), koma til þín og biðja Allahu Taala fyrirgefningar, og Rasul Minn biður einnig fyrirgefningar þeim til handa, munu þeir vissulega finna að Allahu Taala tekur við iðrun og er miskunnsamur.‘12 Ó Rabb minn! Við fylgjum Þínu háa orði og hlýðum boði Þínu og biðjum þess að ástkær Spámaður Þinn beri fram árnaðarorð fyrir okkur frammi fyrir Þér.“ Að þessari bæn lokinni fer maður með 10. göfuga vers súru al-Hashr, sem hann fór áður með og merkir:

„Ó Rabb okkar! Fyrirgef okkur og bræðrum okkar sem á undan okkur fóru í trú (iman)! Lát ekki í hjörtum okkar búa neina óvild í garð þeirra sem trúa! Ó Rabb okkar! Vissulega ert Þú mjög samúðarfullur og miskunnsamur!“ Ásamt því fer maður með göfugu versin „Rabbanaghfir lana wa li-aba’ina wa li-ummahatina wa li-ikhwaninal-ladhina sabaquna bil-iman“, „Rabbana atina…“ og „Subhana Rabbika…“ og lýkur þannig vitjuninni við Hujrat as-Sa’ada. Síðan kemur maður að Rawda al-Mutahhara, sem er milli grafar Rasulullah og minbars hans. Þetta er ferhyrndur reitur. Hér iðkar maður salat eins og hann vill. Hann biður bæna. Hann fer með tasbih. Hann lofar Allahu Taala og vegsamar Hann. Síðan kemur hann að minbarnum og leggur hönd sína, í von um að blessun Rasulullah berist honum, á þann stað þar sem Spámaðurinn lagði blessaða hönd sína þegar hann flutti khutbu. Hér iðkar hann tveggja rak’a salat. Hann biður Allahu Taala um það sem hann óskar sér. Undan reiði Allahu Taala leitar hann hælis í miskunn Hans. Síðan kemur hann að súlunni sem reist var þar sem Hannana-súlan stóð forðum. Hannana er súlan sem stundi af því að Rasulullah yfirgaf hana þegar hann gekk upp í minbarinn til að flytja khutbu, og þagnaði þegar Rasulullah steig niður og faðmaði hana. Síðan kemur hann að súlunni þar sem hazrat Abu Lubaba batt sig og iðraðist. Hér iðkar hann tveggja rak’a salat og snýr sér til Allahu Taala í iðrun (tawba) og biður um fyrirgefningu (istighfar). Hann fer með þær bænir sem hann vill.

Meðan hann dvelst þar skal hann verja nóttunum til að lesa hinn göfuga Kóran, minnast Allahu Taala, biðja í hljóði og upphátt við minbarinn og gröfina og rækja rabita. Að fara í Baqi’-grafreitinn eftir að hafa vitjað Rasulullah og vitja hans einnig er mustahabb. Síðan skal vitja annarra grafa, einkum grafar hazrat Hamza, Sayyid ash-Shuhada (höfðingja shahidanna). Í Baqi’ skal einnig vitja hazrat Abbas og þeirra sem þar hvíla: Hasans ibn Ali, Zayn al-Abidins, sonar hans Muhammads Baqir og sonar hans Ja’fars as-Sadiq, Amir al-Mu’minin hazrat Uthmans, Ibrahims, sonar Rasulullah, hinna hreinu eiginkvenna Rasulullah sem þar hvíla, föðursystur hans Safiyyu og margra annarra stórmenna úr röðum Sahaba og Tabi’in (radiy-Allahu anhum ajma’in). Í Fatima-moskunni í Baqi’ skal iðka salat. Að vitja shahidanna við Uhud á fimmtudegi er mustahabb. Þar skal segja: „Salamun alaykum bima sabartum. Fa-ni’ma uqbad-dar. Salamun alaykum ya ahla daril-qawmil-mu’minin, wa inna insha’allahu an qaribin bikum lahiqun.“ Síðan skal fara með Ayat al-Kursi og súru al-Ikhlas. Þeir sem vitja Hujrat as-Sa’ada verða að vera mjög árvakrir. Í hjarta þeirra mega ekki búa hugsanir um þennan heim. Þeir skulu hugsa um blessaðan nur Muhammads alayhis-salam og hversu hátt stig hans er. Bænir sem beðnar eru með hugann við veraldleg mál, við að hitta stórmenni sér til ávinnings og við kaup og sölu tekur Allahu Taala ekki gildar, og menn ná þá ekki óskum sínum. Að vitja Hujrat as-Sa’ada er göfug tilbeiðsla. Óttast er að þeir sem trúa þessu ekki falli úr Íslam. Því að þeir hafa þá risið gegn Allahu Taala, Rasul Hans og öllum múslimum. Þótt nokkrir fræðimenn Maliki-madhhabsins hafi sagt að það sé wajib að vitja Rasulullah sall-Allahu alayhi wa sallam, hefur einróma verið lýst yfir að það sé mustahabb.

AS-SUBHU BADA
As-subhu bada min tal’atihi.
Wal-laylu daja min wafratihi.
Faqar-rusula fadlan wa ula.
Ahdas-subula li-dalalatihi.
Morguninn tók nur sinn af ásjónu hans.
Nóttin tók myrkur sitt af svörtu hári hans.
Að ágæti og tign tók hann fram öllum sendiboðunum.
Þeir sem leiðsögn hlutu fundu veginn fyrir leiðsögn hans.
Kanzul-karami mawlan-ni’ami.
Hadil-umami li-shari’atihi.
Azkan-nasabi a’lal-hasabi.
Kullul-arabi fi khidmatihi.
Fjársjóður örlætisins, hann gaf af þeim fjársjóði.
Hann leiddi þjóðirnar til trúar sinnar og réttrar leiðsagnar.
Ætterni hans er hið hreinasta, sómi hans hinn æðsti.
Allir Arabar eru í þjónustu hans.
Sa’atish-shajaru nataqal-hajaru.
Shuqqal-qamaru bi-isharatihi.
Jibrilu ata laylatal-isra.
War-Rabbu da’a li-hadratihi.
Trén hlupu í návist hans, steinarnir tóku að mæla.
Við (undursamlega) bendingu hans klofnaði tunglið í tvennt.
Isra-nóttina kom Jibril (alayhis-salam) til hans.
Og Rabb hans bauð honum í návist Sína.
Nalash-sharafa wallahu afa.
Amma salafa min ummatihi.
Fa-Muhammaduna huwa sayyiduna.
Fal-izzu lana bi-ijabatihi.
Hann náði hinum æðstu tignarstigum.
Og Allah (jalla jalaluh) fyrirgaf ummu hans.
Muhammad okkar (sall-Allahu alayhi wa sallam), hann er höfðingi okkar.
Heiðurinn er okkar af því að við tókum við honum.
Abdullah ibn Rawaha (radiy-Allahu anh)