ISTIGHFAR SPÁMANNSINS1

Eins og Spámaðurinn var æðstur alls hins skapaða, þannig var hann einnig sá sem þekkti Allahu Taala sem Honum ber og óttaðist Hann mest. Þótt Janab al-Haqq varðveitti hann frá því að drýgja synd tilbað hann án afláts, bað til Allahu Taala og bað um fyrirgefningu (istighfar). Fyrri hluta nætur (eftir náttsalatið) svaf hann, en undir lok hennar tilbað hann. Ibn Abbas segir svo frá: „Eina nótt var ég gestur á heimili móður hinna trúuðu, hazrat Maymunu. Rasulullah svaf til miðnættis, eða til litlu fyrir eða eftir það. Síðan vaknaði hann, settist upp og strauk svefnmerkin af andliti sér með hendinni. Hann stóð upp, tók vatnskönnuna sem hékk þar og tók wudu. Hann las tíu göfug vers úr lokum súru Al Imran og hóf salat. Ég stóð einnig upp, tók wudu eins og Rasulullah hafði gert og tók mér stöðu í salatinu við hlið þessa Höfðingja. Rasulullah iðkaði tveggja rak’a salat. Síðan iðkaði hann tvær rak’a til viðbótar. Þar á eftir aftur tvær rak’a. Þá hóf hann witr-salatið. Síðan lagðist hann fyrir uns adhan morgunsins var kallað. Þá reis hann upp, iðkaði aftur tveggja rak’a salat, gekk út í moskuna og iðkaði fard morgunsalatsins.“2 Móðir okkar, hazrat Aisha, segir frá: „Eina nótt hafði Rasulullah sofnað. Þegar hann vaknaði sagði hann: ‚Ó Aisha, leyfir þú mér að verja þessari nótt til tilbeiðslu Rabbs míns?‘ Síðan stóð hann upp. Hann las hinn göfuga Kóran og grét, svo að bæði hné hans vöknuðu af tárum. Hann hélt áfram að lesa, og meðan hann las vættu blessuð tár hans hvern þann stað líkama hans sem þau féllu á. Svo hélst það til morguns.

Um morguninn kom Bilal al-Habashi, og þegar hann sá hvernig komið var sagði hann: ‚Megi faðir minn og móðir verða þér að lausnargjaldi, ó Rasulallah! Hefur Allahu Taala ekki fyrirgefið þér fyrri og síðari yfirsjónir þínar?‘ Rasulullah sagði: ‚Ó Bilal! Á ég þá ekki að vera þakklátur þjónn, úr því að Allahu Taala hefur þessa nótt3 sent niður hundraðasta og nítugasta göfuga vers súru Al Imran, sem merkir: Vissulega eru í sköpun himnanna og jarðarinnar og í því að nótt og dagur fylgja hvor öðrum mörg tákn og merki handa þeim sem skynsemi hafa?‘“ Einnig í hadith sharif sem greint er frá í „Muslim“ sagði hann: „Slíkt kemur í hjarta mitt að ég bið Allahu Taala fyrirgefningar (istighfar) sjötíu sinnum á degi hverjum og nóttu vegna þess“; og: „Í hjarta mínu myndast hula (sem hindrar að ljós Allahs berist). Þess vegna geri ég istighfar 70 sinnum á dag“; og enn fremur: „Ég bið Allahu Taala fyrirgefningar hundrað sinnum á dag.“4

Ótti Spámannsins við Allahu Taala var svo mikill að aldrei sást hann skellihlæja. Í hadith sharif sem Imam Tirmidhi greinir frá eftir Abu Dharr sem marfu’5 sagði hann: „Vissulega sé ég það sem þið sjáið ekki og heyri það sem þið heyrið ekki. Á himninum er hvergi autt rúm fjögurra fingra breitt þar sem englarnir falla ekki fram í sajda. Við Allah! Vissuð þið það sem ég veit mynduð þið hlæja lítið og gráta mikið. Þið mynduð halda út á vegina og grátbæna Allahu Taala svo hátt sem rödd ykkar næði.“6

Í hadith sharif sem Abu Hurayra greinir frá sagði Rasulullah: „Engan munu verk hans leiða inn í Paradís.“ Þegar spurt var: „Ekki þig heldur, ó Rasulallah?“ sagði hann: „Já, ekki mig heldur munu verk mín leiða inn í Paradís. En gæska (fadl) og miskunn Allahu Taala munu umlykja mig.“

Ibn Umar segir frá: „Þegar við vorum á samkomu með Rasulullah töldum við að hann sagði hundrað sinnum: ‚Ó Rabb minn! Fyrirgefðu mér og taktu iðrun mína gilda. Þú ert sá sem tekur við iðruninni, hinn Miskunnsami.‘“7

Anas ibn Malik greindi frá: „Rasulullah sall-Allahu alayhi wa sallam sagði í sífellu: ‚Allahumma ya muqallibal-qulub, thabbit qalbi ala dinik.‘“8 Í hadith sharif sem Tirmidhi greinir frá eftir Abu Sa’id al-Khudri sagði Spámaðurinn: „Sá sem segir þrisvar þegar hann gengur til hvílu: ‚Astaghfirullahal-azim, alladhi la ilaha illa huwal-hayyul-qayyum, wa atubu ilayh‘, honum fyrirgefur Allahu Taala syndir hans, jafnvel þótt þær væru jafnmargar og froða sjávarins, sandkorn í landi Tamims, laufblöð trjánna eða dagar heimsins.“

Samkvæmt því sem Bukhari og Muslim greina frá bað Rasulullah fyrirgefningar með þessum orðum: „Allahummaghfir li khati’ati wa jahli wa israfi fi amri wa ma anta a’lamu bihi minni.“ (Ó Allah! Fyrirgefðu mér þær yfirsjónir sem Þú veist um og ég hef drýgt (vitandi eða) óafvitandi með því að fara út fyrir mörk mín!)

Samkvæmt því sem greint er frá eftir Abu Musa al-Ash’ari radiy-Allahu anh bað Rasul al-akram sall-Allahu alayhi wa sallam einnig fyrirgefningar með þessum orðum:

„Allahummaghfir li hazli wa jiddi wa khata’i wa amdi wa kullu dhalika indi. Allahummaghfir li ma qaddamtu wa ma akhkhartu wa ma asrartu wa ma a’lantu wa ma anta a’lamu bihi minni, antal-muqaddimu wa antal-mu’akhkhiru wa anta ala kulli shay’in qadir.“9 (Ó Allah! Fyrirgefðu mér alla þá bresti sem mér kann að hafa orðið á, í gamni og alvöru, af gleymsku og af ásetningi. Ó Allah! Fyrirgefðu mér hvers kyns bresti mína sem Þú veist um: það sem ég hef gert áður og það sem ég hef látið bíða, það sem ég gerði í leynum og það sem ég gerði opinberlega. Þú ert sá sem flýtir og Þú ert sá sem frestar. Þú ert þess megnugur að gera alla hluti.)

Rasulullah fastaði um daga,
og um nætur stóð hann í salati.
Sért þú af ummu hins Útvalda,
fylgdu ætíð sunnu og forðastu það sem er makruh.

„Í hjarta mínu myndast hula (sem hindrar að ljós Allahs berist). Þess vegna geri ég istighfar 70 sinnum á dag“ Hadith sharif