ბენი ნადირის ღაზვა

ჰიჯრეთის მეოთხე წელს მომხდარი მნიშვნელოვანი ამბები

ამ წელს გარდამოევლინა წმინდა აიათი, რომელმაც ალკოჰოლური სასმელი ჰარამად აქცია.2 უკეთილშობილესი შუამავლის (სალლალლაჰუ ალეიჰი ვესელლემ) დალოცვილ მეუღლეთაგან ერთ-ერთი, ჰაზრეთი ზეინებ ბინთი ჰუზეიმე, რებიულ ახირის თვიდან, როცა ალლაჰის შუამავალთან ნიქაჰის პატივს ეღირსა, რვა თვის შემდეგ, ოცდაათი წლისა, გარდაიცვალა.3 ამავე წელს დაიბადა ჰაზრეთი ალისა და ჰაზრეთი ფატიმას მეორე შვილი, ჰაზრეთი ჰუსეინი.4 ჰაზრეთი უმმუ სელემეს ქმარმა, რომელიც უჰუდის ღაზვაში დაიჭრა და შემდეგ გარდაიცვალა, რამდენიმე შვილი დატოვა. ჩვენი დედა უმმუ სელემე, ხანდაზმული, მძიმე მდგომარეობაში აღმოჩნდა. ჩვენმა საყვარელმა შუამავალმა ის ძალიან შეიბრალა, წყალობა გამოიჩინა და ნიქაჰით ცოლად შერთვის პატივი მიაგო.5

ფატიმა ბინთი ესედის გარდაცვალება

ამ წელს ჰაზრეთი ალის დედაც, ფატიმა ბინთი ესედი, გარდაიცვალა.6 ჩვენი საყვარელი შუამავალი ამის გამო ძალიან დამწუხრდა და ბრძანა: „დღეს დედაჩემი გარდაიცვალა!“ ჩვენი საყვარელი შუამავალი ბაბუის, აბდულმუტტალიბის, გარდაცვალების შემდეგ მასთან გაიზარდა. როცა თავისი შუამავლობა აუწყა, ფატიმა მაშინვე ეღირსა მუსლიმობის პატივს. ამიტომ სამყაროს სულთანი მას დედის ადგილას თვლიდა და დიდ პატივს სცემდა. მისდამი წყალობის გამო ტანზე ჩაცმული დალოცვილი პერანგი გაიხადა და ბრძანა, ის სუდარად შემოეხვიათ. როცა დაკრძალვის (ჯენაზე) ნამაზი იმამობით შეასრულა, აუწყა, რომ ნამაზს სამოცდაათი ათასი ანგელოზი ესწრებოდა. საფლავამდე მივიდა და შიგ ჩავიდა. რომ საფლავის ცხოვრება მისთვის მშვიდი და სასიამოვნო ყოფილიყო, ისეთი მოძრაობა გააკეთა, თითქოს საფლავს კუთხეებისკენ აფართოებდა, შემდეგ კი საფლავში დაწვა.

საფლავიდან რომ ამოვიდა, დალოცვილი თვალები ცრემლით ჰქონდა სავსე და დალოცვილი ცრემლები საფლავში ცვიოდა. ჩემო უფალო! ეს რა წყალობა იყო?… და რა ბედნიერი ქალბატონი იყო?… ჰაზრეთი ომერმაც კი ვეღარ მოითმინა და იკითხა: „ჩემი სული შენ გენაცვალოს, ალლაჰის შუამავალო! ის, რაც არავისთვის გაგიკეთებიათ, ამ ქალბატონისთვის გააკეთეთ!“, და ერთგულთა შორის უერთგულესმა, ჩვენმა საყვარელმა შუამავალმა, ბრძანა: „ებუ ტალიბის შემდეგ ამ ძვირფასი ქალბატონივით სიკეთე არავის გაუკეთებია ჩემთვის. ის ჩემი დედა იყო. როცა მისი შვილები მშივრები იყვნენ, პირველ რიგში მე მაძღობდა. როცა მისი შვილები მტვერსა და ტალახში იყვნენ ამოსვრილნი, ის პირველ რიგში მე მივარცხნიდა თმას და ვარდის ზეთით მიზელდა. ის ჩემი დედა იყო! ჩემი პერანგი სუდარად ჩავაცვი, რომ სამოთხის სამოსი ჩაეცვათ მისთვის. საფლავში მის გვერდით დავწექი, რომ საფლავის ცხოვრება რბილი და მსუბუქი ყოფილიყო მისთვის. ჯებრაილმა უზენაესი ალლაჰისგან ამბავი მომიტანა: ‚ეს ქალბატონი სამოთხის ხალხთაგანია.‘“ შემდეგ ჩვენი დედის, ფატიმა ბინთი ესედისთვის, ასეთი ვედრება აღავლინა: „უზენაესმა ალლაჰმა მოგიტევოს, შეგინდოს და დაგაჯილდოოს. დედაჩემო! უზენაესმა ალლაჰმა შეგიწყალოს. თვითონ მშიერი იყავი და მე მაძღობდი. თვითონ არ იცვამდი და მე მაცმევდი; თვითონ არ ჭამდი და მე მაჭმევდი. ვინც აცოცხლებს და ვინც კლავს, უზენაესი ალლაჰია. ის მარადიულად ცოცხალია. ის არ კვდება. ჩემო ალლაჰო! დედაჩემს, ფატიმა ბინთი ესედს, აპატიე და შეუნდე! მისი საბუთი (ჰუჯჯეთი) ასწავლე. საფლავი გაუფართოვე. ჩემო ალლაჰო, მოწყალეთა შორის უმოწყალესო! შენი შუამავლის, ანუ ჩემი, და წინამორბედი შუამავლების ჰაყის (უფლების) გულისთვის, ეს ჩემი ვედრება მიიღე.“

ჰიჯრეთის მეოთხე წელს მომხდარი სხვა მნიშვნელოვანი ამბები

გარდაიცვალა ჰაზრეთი ოსმანისა და ჰაზრეთი რუყაიიეს ექვსი წლის ვაჟი, აბდულლაჰი. სამყაროთა ბატონმა თავის შვილიშვილს დაკრძალვის (ჯენაზე) ნამაზი იმამობით შეუსრულა და თვითონ ჩაასვენა საფლავში. ძალიან დამწუხრდა და დალოცვილი ცრემლები საფლავში ცვიოდა. საფლავის ქვა თავისი დალოცვილი ხელებით აღმართა და ბრძანა: „უზენაესი ალლაჰი თავის მონათაგან მოწყალეებსა და გულჩვილებს შეიწყალებს.“7

შენ ხარ შუამავალთა სულთანი, დიდებული შაჰი, ჩემო ბატონო.
უღონოთა მარადიული ბედნიერება ხარ, ჩემო ბატონო.
ღვთიურ დივანში შენ ხარ პირველი, ჩემო ბატონო.
„ლეამრუქის“ ფირმანით განმტკიცებული ხარ, ჩემო ბატონო.
შენ ხარ აჰმედიც, მაჰმუდიც და მუჰამმედიც, ჩემო ბატონო,
ალლაჰისგან ჩვენთვის განმტკიცებული სულთანი ხარ, ჩემო ბატონო.
წმინდა სულებს ნათელს შენი გოჰარი ანიჭებს.
ანგელოზთა სახის მისაყრდენი შენი კარის მტვერია.
თეჯელლის სახის სარკე შენი მზერაა,
ებუ ბექირი, ომერი, ოსმანი და ალი შენი მეგობრები არიან.
შენ ხარ აჰმედიც, მაჰმუდიც და მუჰამმედიც, ჩემო ბატონო,
ალლაჰისგან ჩვენთვის განმტკიცებული სულთანი ხარ, ჩემო ბატონო.
შენი ჰუტბე მარადისობის სამყაროს მინბარზე იკითხება.
შენი განაჩენი განკითხვის დღის სამსჯავროზე აღსრულდება.
შენი მობრძანების მაუწყებელი ძახილი ალლაჰის არშზე ისმის.
შენი დიდებული სახელები მიწასა და ცაზე იხსენიება.
შენ ხარ აჰმედიც, მაჰმუდიც და მუჰამმედიც, ჩემო ბატონო,
ალლაჰისგან ჩვენთვის განმტკიცებული სულთანი ხარ, ჩემო ბატონო.
შეიხ ღალიბი

„ებუ ტალიბის შემდეგ ამ ძვირფასი ქალბატონივით (ფატიმა ბინთი ესედივით) სიკეთე არავის გაუკეთებია ჩემთვის. ის ჩემი დედა იყო“ ჰადისი შერიფი

მცირე ბედრის ღაზვა