Подрачјата во кои беа испратени собирачите на зекат
Хазрети Ебу Муса Ешари го задолжи во Мека да ги подучува Чесниот Кур’ан и верските работи.1 Ебу Суфјан ибн Харб го постави за емир на Неџран во покраината Јемен, а Кесир ибн Абдуллах му го определи за помошник. Откако работите во Мека беа завршени, дојдоа во Меруз-Захран. Таму беше поделен и останатиот плен. Потоа Пејгамберот, со своите славни асхаби, повторно тргна на пат и кон крајот на зулкаде стигнаа во Медина. Од Медина беа излегле на десеттиот ден од благословениот месец рамазан, во среда. Овој поход траеше околу три месеци.
Еден ден, нурнат во морето на тагата, потонав во мисли,
Губејќи се себеси, заборавив кој сум,
Сеќавајќи се на своите гревови, се исплашив од својот крај,
Тогаш чув еден сејид како го повторува овој стих:
Ти си Ахмед, и Махмуд, и Мухаммед, предводниче мој,
Ти си султанот поддржан од Хак за нас, предводниче мој.
Ние се надеваме, од очај не воздивнуваме,
Капиталот на иманот не го уништуваме,
Не ја оставаме твојата врата за да бараме засолниште кај туѓите,
Во твојата сенка кон никого друг не гледаме.
Ти си Ахмед, и Махмуд, и Мухаммед, предводниче мој,
Ти си султанот поддржан од Хак за нас, предводниче мој.
Şeyh Galib
Некои настани во осмата година по хиџрата
Четворица луѓе од Бени Салеба дојдоа во меџлисот на Ресулуллах. Рекоа: „Нѐ испрати нашиот народ. Чувме дека исламот не е потполн ако не се направи хиџра.“ Тој рече: „Каде и да сте, бидете во таква (богобојазливост); ако и не направите хиџра, нема да ви наштети. На вашата вера и на вашиот народ нема да им се случи никаква штета.“ Потоа ги испратија во куќата на Ремла бинт Харис и им приредија гозба. Потоа на секој од нив му дадоа по четири укии сребро и им дозволија да се вратат во своите домови. Истата година се пресели на ахиретот ќерката на Ресулуллах (саллаллаху алејхи ве селлем), Зејнеб. За неа направија табут (носило за мртовци). Првиот табут во исламот беше направен за неа. Беше сопруга на Ебул-Ас. Кога тој во времето на Бедр ја испраќаше од Мека во Медина, Хебар на патот фрли копје кон камилата на хазрети Зејнеб. Кога падна од камилата, го загуби детето што го носеше и се разболе. Тоа беше причината за нејзината смрт. Останаа две нејзини деца. Таа година, во месецот зулхиџе, се роди синот на Ресулуллах, Ибрахим. Неговата мајка е Марија-хатун (радијаллаху теала анха). Ебу Рафи дојде и ја донесе радосната вест. Поради тоа Ресулуллах ослободи еден роб. Како акика закла еден овен. Нареди детето да се избричи и раздели како садака толку сребро колку што тежеше неговата коса.
Важни настани во деветтата година по хиџрата
Во деветтата година по хиџрата, на почетокот на месецот мухарем, Предводникот на световите им определи на племињата собирачи на зекат (амил, саи). Колку што беше можно, на секое племе му беше даден амил од неговите редови. Ибн Хасиб Еслеми го испрати кај Еслем и Гифар, Абад ибн Бишр кај Бени Сулејм и Музејна, Амр ибн Ас кај Фезара, Дахак ибн Синан кај Бени Килаб, Рафи ибн Мекнет Џухени кај Џухејна, а Бишр ибн Суфјан Ка’би кај Бени Ка’б и Бени Темим.
Една година подоцна, жителите на Таиф испратија делегација од шест луѓе во Медина, во присуство на нашиот сакан Пејгамбер, за да станат муслимани. Предводникот на световите, кога една година претходно си заминуваше од Таиф, беше упатил дова: „Господаре мој! Покажи им го вистинскиот пат на луѓето од Секиф, доведи ги кај нас.“ И ете, сега луѓето од Секиф дојдоа за да станат муслимани. Ресул-и екрем многу се израдува што станаа муслимани, им даде некои повластици и ги врати во Таиф. За валија им го постави хазрети Осман ибн Ебул-Ас.2
Смртта на Неџаши
Беше месецот реџеп од деветтата година по хиџрата. Еден ден Ресулуллах им рече на своите асхаби: „Денес се пресели на ахиретот еден ваш праведен брат. Станете и клањајте му џеназа-намаз.“ Пејгамберот, како имам, го предводеше џеназа-намазот во отсуство (гаиб). Потоа рече: „Побаравме од Аллах теала простување за вашиот брат Неџаши Асхама.“
Нешто подоцна, од веста што стигна од Абисинија, се дозна дека Неџаши Асхама (рахметуллахи теала алејх) се преселил на ахиретот. Тоа се совпаѓаше со денот кога Пејгамберот го клања неговиот џеназа-намаз во Медина.3
„Каде и да сте, бидете во таква (богобојазливост); ако и не направите хиџра, нема да ви наштети. На вашата вера и на вашиот народ нема да им се случи никаква штета“ Хадис-и шериф
Нека ти е жртва мојата душа на твојот пат,
Убав по име, убав и самиот, Мухаммед,
Дојди, направи шефаат за својот понизен роб,
Убав по име, убав и самиот, Мухаммед.
Многу се маките на оној што е верник,
На ахиретот ќе има радост и уживање,
Мустафа на осумнаесет илјади светови,
Убав по име, убав и самиот, Мухаммед.
Оној што седумте небеса ги прошета, што над Курсијата се движеше,
Што на Мираџот од Хак го побара својот умет –
Убав по име, убав и самиот, Мухаммед.
Што ќе прави Јунус со двата света без тебе,
Ти си вистински пејгамбер, без сомнеж и двоумење,
Оние што не те следат ќе заминат без иман,
Убав по име, убав и самиот, Мухаммед.