КАКО ХАЏОТ СТАНА ФАРЗ

Испраќањето на хазрети Ебу Бекр и хазрети Алија на хаџ

Таа година Есхаб-и кирам тргнаа кон Мека под емирството на хазрети Ебу Бекр, во караван од триста луѓе. Во тоа време беа објавени првите ајет-и керими од сурата Бераа. Во нив беа соопштени некои прописи за договорите. За да ги објави овие прописи, нашиот сакан Пејгамбер го испрати во Мека и хазрети Алија.2

Според еден обичај што тогаш беше раширен меѓу Арапите, кога ќе се склучеше договор или кога ќе се раскинеше склучен договор, тоа го објавуваше лично оној што го склучил или некој негов роднина што тој ќе го определеше. Пејгамберот за таа работа го испрати хазрети Алија во Мека по караванот за хаџ. Хазрети Алија го стигна караванот и заедно влегоа во Мека.3 Хазрети Ебу Бекр одржа хутба и го објасни ибадетот на хаџот. Есхаб-и кирам (алејхимур-ридван) го извршија хаџот според начелата во кои беа подучени. Додека се извршуваше ибадетот на хаџот, и хазрети Алија на Мина, на местото наречено Џемре-и Акаба, одржа хутба. Својата хутба ја започна вака:

„О луѓе! Мене ме испрати кај вас Ресулуллах.“ Потоа го проучи првиот ајет-и керим од сурата Бераа. По тоа рече: „Задолжен сум да ви соопштам четири работи.“ Тие четири работи беа овие:

1. Никој освен верниците не може да влезе во џенетот.

2. По оваа година ниту еден мушрик нема да може да се приближи до Кааба.

3. Никој нема да прави таваф околу Кааба гол. (Тогаш мушриците правеа таваф околу Кааба голи.)

4. Кој и да има договор со Ресулуллах, тој договор важи сѐ додека не му истече рокот. На другите им е даден рок од четири месеци. По тоа за ниту еден мушрик нема ни договор ни заштита.

„Таму (во Кааба) има јасни знаци, Макам-и Ибрахим. Кој ќе влезе таму, безбеден е од напад. Хаџот (и посетата) на тој Дом од страна на оние што можат да најдат пат до него (што се способни) е право на Аллах теала врз луѓето, фарз“ Али Имран: 97

Од тој ден ниту еден мушрик не дојде во Кааба и никој не направи таваф околу Кааба гол. Откако беа соопштени овие работи, повеќето мушрици го примија исламот. Откако беше извршен фарзот на хаџот, хазрети Ебу Бекр и хазрети Алија се вратија во Медина со Есхаб-и кирам што беа со нив.4

Серијата на Халид ибн Велид во Јемен

Нашиот сакан Пејгамбер, во десеттата година по хиџрата, во месецот ребиул-евел, го испрати Халид ибн Велид со четиристотини муџахиди да ги повика во исламот синовите на Харис ибн Ка’б, кои живееја во околината на Јемен. По наредба на Ресулуллах, хазрети Халид ибн Велид три дена едноподруго го повикуваше ова племе во исламот. И тие се одзваа на повикот и станаа муслимани.

Од изворот на сонцето постојано се спушта бистра вода на фејзот,
Кога ќе му затреба на градителот што ти го обновува гробот – вода.
Стравот од џехенемот фрли оган на тага во моето срце што гори;
Се надевам дека облакот на твојата дарежливост ќе истури врз тој оган вода.
Од берекетот на фалбата за тебе зборовите на Физули станаа бисер,
Како што во кралски бисер се претвора, од априлскиот облак, вода.
Кога на махшерскиот ден ќе се разбудат од сонот на небрежноста,
И кога будните очи ќе пролеат од солзите на копнежот вода,
Се надевам дека на махшерскиот ден нема да останам ускратен,
Дека изворот на средбата со тебе ќе ми даде мене, жедниот за твоето лице, вода.
Fuzûlî

Настани во десеттата година по хиџрата

Во десеттата година по хиџрата исламот се рашири по целиот Арапски Полуостров. Како и во деветтата година, и таа година луѓето од сите краишта на Арабија во групи доаѓаа во Медина и се натпреваруваа да се почестат со исламот и да ја стекнат вечната среќа. Сега во Арабија веќе немаше сила што би можела да им се спротивстави на муслиманите, а исламот завладеа на сите страни. Само некои еврејски и христијански племиња не станаа муслимански.

Истата година Ресул-и екрем (саллаллаху алејхи ве селлем) им испрати писмо на христијаните од Неџран и ги повика во исламот. Тие избраа четиринаесет луѓе и ги испратија во Медина за одблиску да ја испитаат состојбата на Ресулуллах. По извесно време делегацијата склучи мировен договор. Некои од нив подоцна сами од себе станаа муслимани. Таа година почина јеменскиот валија Базан. Кога стигна веста за неговата смрт, Ресулуллах ја подели неговата земја и еден дел му го даде на неговиот син Шехр, еден дел на Ебу Муса Ешари, еден дел на Јала ибн Умеја, а еден дел на Муаз ибн Џебел.

Пејгамберот таа година испрати валии во сите краишта во кои се рашири исламот. И хазрети Алија беше испратен со триста луѓе да го повика во исламот племето Мудлеџ во Јемен. Тие најнапред се спротивставија и ја гаѓаа исламската војска со стрели. Веднаш им беше возвратено. Дваесет луѓе беа убиени. Повеќето се растурија. Хазрети Алија (радијаллаху анху) не им дозволи на асхабите да го гонат непријателот. Ги посоветува и повторно ги повика во исламот. Тие прифатија и примија иман. Хазрети Алија и асхабите веднаш, набрзина, се упатија кон Медина и го стигнаа Ресулуллах во Мека. И таа година, како и во деветтата, продолжија да доаѓаат пратеници. Едните беа пратениците на Гамид, а другите на Бени Ханифа. Дојдоа во меџлисот на Ресулуллах и станаа муслимани.

Фируз, синот на сестрата на Неџаши, дојде и стана муслиман. И од Абду Кајс дојде делегација, чии членови станаа муслимани.

Таа година, на возраст од година и пол, се пресели на ахиретот синот на Ресулуллах, Ибрахим. Кога Ресулуллах го изгуби своето мило чедо, неговите благословени очи се наполнија со солзи. Хазрети Ибрахим го погребаа на гробиштата Беки, покрај Осман ибн Мазун. Тој е и првиот на чиј гроб е посипана вода.5

Беден е твојот умет, не гледај на неговите гревови,
Не нѐ одбивај со раката, не гори нѐ со копнеж во џехенемот.
Смилувај се, аман, во огнот на разделбата со тебе не гори нѐ;
Накратко, не го оставај својот роб Галиб, полн со гревови.
Ти си Ахмед, и Махмуд, и Мухаммед, предводниче мој,
Ти си султанот поддржан од Хак за нас, предводниче мој.
Şeyh Galib

„Чувајте се од клетвата на угнетениот. Меѓу довата на угнетениот и хазрети Хак теала нема превез“ Хадис-и шериф

Ширењето на исламот на Арапскиот Полуостров