ПРОШТАЛНАТА ХУТБА

Фалбата Му припаѓа само на Аллах теала. Нему Му оддаваме фалба, од Него бараме простување и кон Него се каеме. Кај Аллах теала бараме засолниште од злото на нашите нефсови и од гревовите на нашите дела. Оној кого Аллах теала ќе го упати на правиот пат, никој не може да го заведе, а оној кого Тој ќе го остави во заблуда, никој не може да го упати на правиот пат. Сведочам дека нема друг бог освен Аллах теала. Тој е Еден. Нема рамен ни ортак. И уште сведочам дека Мухаммед (алејхиселам) е Негов роб и Негов ресул.

О Аллахови робови! Ви завештувам да се плашите од Аллах теала и да Му се покорувате.

О луѓе! Добро слушајте ги моите зборови! Не знам, можеби по оваа година никогаш повеќе нема да се сретнам со вас на ова место. Луѓе! Како што овој ваш ден е свет ден, како што овој ваш месец е свет месец, како што овој ваш град (Мека) е благословен град, така се свети и вашите животи, вашиот имот и вашата чест. Заштитени се од секаков напад.

Асхаби мои! Утре ќе се сретнете со својот Господар и сигурно ќе бидете прашани за секоја своја денешна состојба и постапка. Внимавајте по мене да не се вратите на старите заблуди и да не почнете да си ги сечете вратовите еден на друг!

Нека оваа моја опорака оние што се присутни тука ја пренесат на оние што не се присутни!

Може да биде оној на кого ќе му биде пренесена подобро да ја разбере и да ја сочува од оној што бил тука и слушнал. Асхаби мои! Кој и да има кај себе некаков аманет, нека му го врати на сопственикот!

Секој вид камата е укинат. Тој е под моите нозе. Но главнината на својот долг морате да ја вратите. Ниту правете насилство, ниту трпете насилство. По наредбата на Аллах теала, каматата сега е забранета. Секој вид на овој грд обичај од времето на џахилијетот е под моите нозе. Првата камата што ја укинувам е каматата на Абас, синот на Абдулмуталиб (мојот чичко). Асхаби мои! Целосно се укинати и крвните одмазди што се водеа во времето на џахилијетот. Првата крвна одмазда што ја укинувам е крвната одмазда на Ребиа, внукот на Абдулмуталиб (синот на мојот чичко).

О луѓе! Поместувањето на светите месеци за да може да се војува, без сомнение, значи отидување многу далеку во куфрот. Тоа е нешто со што кафирите се фрлаат во делалет (заблуда). (Еден месец) една година го сметаат за халал (дозволен), а друга година го прогласуваат за харам (забранет). Тоа го прават за да се усогласат со бројот на месеците што Џенаб-и Хак ги направил халал и харам. Тие она што Аллах теала го направил харам го прават халал, а она што го направил халал го прават харам.

О асхаби мои! Ние го правиме хаџот точно во неговото време. Редоследот на месеците е како во времето кога Аллах теала ги создаде. Нема сомнение дека времето се врати во обликот и редот што ги имаше на денот кога Аллах теала го создаде.

„Аллаху мој! Зголеми ги честа, возвишеноста, величественоста и угледот на овој Дом. Зголеми ги и честа, величественоста, почитта и добрината на оние што го почитуваат со хаџ и со умра!“ Хадис-и шериф

О луѓе! Шејтанот денес засекогаш ја изгуби моќта повторно да го воспостави своето влијание и својата власт на оваа ваша земја. Но ако, освен во овие работи што ги укинав, го следите во делата што ги сметате за ситни, тоа ќе го израдува. За да ја сочувате својата вера, чувајте се и од тоа!

О луѓе! Ви препорачувам да ги чувате правата на жените и во тоа да се плашите од Аллах теала. Вие ги зедовте жените како аманет од Аллах теала; нивната чест и чедност ги направивте халал за себе давајќи збор во името на Аллах теала. Вие имате право врз жените, а и тие имаат права врз вас. Вашето право врз жените е да не дозволат никој што вие не го сакате да ја наруши приватноста на вашиот дом. Ако во вашиот дом примат некого со кого не сте задоволни, можете да ги одвратите со лесно удирање. А правото на жените врз вас е на дозволен начин да им обезбедите секаква храна и облека. О верници! Ви оставам еден аманет: сѐ додека цврсто се држите за него, никогаш нема да залутате од патот. Тој аманет е Книгата на Аллах теала, Чесниот Кур’ан. (Во други преданија е речено и: „Мојот сунет“ и „Мојот Ехли бејт“.)

О верници! Добро слушајте ги моите зборови и добро чувајте ги! Муслиманот е брат на муслиманот, и така сите муслимани се браќа. На друг не му е халал да посегне по кое било право што му припаѓа на неговиот брат во верата, освен ако тој самиот доброволно не му го даде. Асхаби мои! Не правете насилство врз своите нефсови (врз себеси). И вашиот нефс има право врз вас. О луѓе! Аллах теала му го даде на секој што има право неговото право (во Чесниот Кур’ан). На наследникот не му е потребна опорака. Детето му припаѓа на оној во чија постела се родило. За оној што прави зина (блуд) има лишување. Оној без потекло што си присвојува потекло од друг освен од својот татко, или неблагодарникот што се приклонува кон друг освен кон својот сопственик, нека го стигне гневот на Аллах теала и проклетството на мелеките и на сите муслимани! Џенаб-и Хак од таквите луѓе не прима ни тевба (покајание), ни праведно сведочење. О луѓе! Вашиот Господар е Еден. И вашиот татко е еден: сите вие сте деца на Адем. А Адем е од земја. Пред Аллах највреден меѓу вас е оној што има најмногу таква (богобојазливост). Арапинот нема никаква предност пред оној што не е Арапин. Предноста е само во таквата. Ако за управител ви биде поставен и сакат црн роб и ако управува со вас според Книгата на Аллах, слушајте го и покорувајте му се. Виновникот не може да биде обвинет за ништо друго освен за својата вина. Таткото не може да биде обвинет за вината на својот син, ниту синот за вината на својот татко.

О луѓе! Внимавајте! Овие четири работи никако не смеете да ги правите:

1. Не Му припишувајте на Аллах ништо како ортак.

2. Не убивајте без право никого чиј живот Аллах го направил харам (неприкосновен).

3. Не правете зина.

4. Не крадете.

Наредено ми е да водам џихад против луѓето сѐ додека не кажат „Ла илахе иллаллах, Мухаммедун ресулуллах“ (односно додека не станат муслимани). Кога ќе го кажат тоа, ги сочувале својата крв и својот имот. А нивната сметка Му припаѓа на Аллах теала. О луѓе! Утре ќе ве прашаат за мене, што ќе кажете?.. Есхаб-и кирам рекоа: „Сведочиме дека ја пренесе верата на Аллах теала, дека ја исполни својата должност и дека ни остави опорака и совет.“ На тоа Ресул-и екрем (саллаллаху алејхи ве селлем) го крена својот благословен показалец, го спушти кон џематот и рече: „Биди сведок, Господаре мој! Биди сведок, Господаре мој! Биди сведок, Господаре мој!“

На денот кога нашиот сакан Пејгамбер ја одржа Прошталната хутба, беше објавен третиот ајет-и керим од сурата Ел-Маида, чие значење е: „Денес ја усовршив за вас вашата вера, ја дополнив Мојата благодат кон вас и бев задоволен што ви го дадов исламот како вера…“ Кога Пејгамберот им го проучи овој ајет-и керим на Есхаб-и кирам, хазрети Ебу Бекр заплака. Кога Есхаб-и кирам го прашаа зошто плаче, рече: „Овој ајет-и керим укажува дека преселувањето на Ресулуллах на ахиретот е блиску. Затоа плачам.“1

По хутбата застана на вакфе (стоење) на Џебел-и Рахме. Акшам-намазот не го клања на Арафат, туку го предводеше заедно со јација-намазот на Муздалифа. Таа ноќ останаа на Муздалифа. Следното утро застанаа на вакфе кај Мешарул-Харам. На првиот ден од бајрамот тргнаа од Муздалифа кон Мина. Патем, без да застанат, поминаа низ долината наречена Мухасир, местото каде што застанале асхаб-и фил2. Стигнаа на Мина; таму Пејгамберот самиот закла шеесет и три курбански камили, а потоа му го даде ножот на хазрети Алија. Останатите ги закла хазрети Алија. На вториот, третиот и четвртиот ден од бајрамот ги фрлаа камењата на џемретите, а на четиринаесеттиот ден од месецот зулхиџе, пред сабах-намазот, дојдоа во Бејтуллах и го направија прошталниот таваф. Ресулуллах остана во Мека десет дена и, откако ги изврши Прошталниот хаџ и прошталниот таваф, се врати во Медина. Во Месџидун Небеви клања два реката намаз и го почести со своето доаѓање својот среќен дом. По Прошталниот хаџ Есхаб-и кирам отидоа во краиштата од кои беа дошле и таму го раскажуваа она што Ресулуллах го соопшти и го нареди.