Децата на Пејгамберот
Пејгамберот имаше седум деца: три сина и четири ќерки. Освен хазрети Фатима, сите се преселија на ахиретот пред Ресулуллах. Лозата на нашиот сакан Пејгамбер продолжи преку нашата мајка хазрети Фатима. Потомците на неговиот внук хазрети Хусејн се викаат сејиди, а потомците на хазрети Хасан – шерифи. Почитта кон сејидите и шерифите е почит кон Пејгамберот. Љубовта кон сејидите и шерифите е причина човек да замине со иман при последниот здив.
Касим (радијаллаху анху): Тој е првиот од трите сина на Ресулуллах. Затоа на Ресулуллах му велеа „Ебул-Касим“. Дојде на светот во Мека пред пејгамберството. Мајка му е Хатиџетул-Кубра. Се пресели на ахиретот кога имаше седумнаесет месеци.1
Зејнеб (радијаллаху анха): Таа е првата од четирите ќерки на Ресулуллах. Дојде на светот кога нашиот Пејгамбер имаше триесет години. Пред пејгамберството се омажи за Ебул-Ас ибн Ребиа, синот на сестрата на својата мајка Хатиџа.2 Ебул-Ас отпрвин не поверува. Во газата Бедр падна во ропство и беше пуштен под услов да ја испрати својата сопруга во Медина. Ја испрати со својот брат, но кафирите ја вратија Зејнеб од патот. Ресул алејхиселам го испрати Зејд ибн Хариса во Мека и Зејнеб ноќе, тајно, беше пренесена во Медина. Ебул-Ас прими иман по патувањето за Худејбија. Зејнеб повторно му беше дадена. Се пресели на ахиретот во осмата година по хиџрата, на триесет и една година. Останаа две деца. Едното беше Алија, кој се пресели на ахиретот на возраст блиску до булугот (верската зрелост). Другото е Умама. Ѝ остави опорака на Фатима (радијаллаху анха), а децата ги беше доверила на имам Алија. Нејзиниот син Алија при освојувањето на Мека седеше на камилата на Ресулуллах, зад него. Со Умама склопи никах хазрети Алија.3
Рукаја (радијаллаху анха): Таа е втората ќерка на Ресулуллах. Дојде на светот кога нашиот Пејгамбер имаше триесет и три години. Мајка ѝ е Хатиџетул-Кубра. Беше многу убава. Таа е сопругата на хазрети Осман. Пред тоа беше свршена за Утба, синот на Ебу Лехеб. Ебу Лехеб и неговата жена, за да го мачат Ресулуллах, го натераа синот да се откаже. Кога беше спуштена сурата „Тебет једа“, Утба ја напушти уште пред свадбата. Дојде вахј и беше венчана со хазрети Осман. Заедно двапати направија хиџра во Абисинија, а потоа во Медина-и муневвере. Пред газата Бедр, на дваесет и две години, хазрети Рукаја се разболе. На хазрети Осман му беше наредено да не оди на Бедр, туку да ја негува својата сопруга. Се пресели на ахиретот на денот кога во Медина-и муневвере стигна радосната вест за победата на Бедр и истиот ден беше погребана.4
Уму Гулсум (радијаллаху анха): Таа е третата ќерка на Ресулуллах. Беше свршена за Утејба, другиот син на Ебу Лехеб. Кога беше спуштена сурата „Тебет једа“, Утејба ја напушти уште пред свадбата и му изрече на Ресулуллах навредливи зборови. Тогаш Ресулуллах (саллаллаху алејхи ве селлем) го проколна: „Господаре мој! Пушти врз него еден од Твоите ѕверови!“ На патот за Дамаск го растргна лав. Откако Рукаја се пресели на ахиретот, дојде вахј и Уму Гулсум исто така беше венчана со хазрети Осман. Се пресели на ахиретот во деветтата година по хиџрата. Џеназа-намазот ѝ го клањаше Ресулуллах, а додека ја погребуваа, стоеше покрај нејзиниот гроб и од неговите благословени очи течеа солзи.5
Фатима (радијаллаху анха): Таа е четвртата ќерка на Ресулуллах, сопругата на хазрети Алија и тештата на хазрети Омер. Кога беше склопен никахот, имаше петнаесет години.6 Во „Мевахиб-и ледунијје“, при газата Севик, е запишано дека нејзиниот мехр бил четиристотини мискали сребро. Тоа одговара на вредноста од 57,14 мискали злато. (Денес тоа се 38 златни лири.) Алија (радијаллаху анху) тогаш имаше дваесет и пет години. Фатима е од Ехли бејт. Беше со бела кожа и многу убава. Се роди во Мека тринаесет години пред хиџрата, а се пресели на ахиретот во единаесеттата година, на дваесет и четири години. Имаше три сина, по име Хасан, Хусејн и Мухсин, и две ќерки, по име Уму Гулсум и Зејнеб.7
Лозата на Ресулуллах продолжи од Фатима. Зејнеб склопи никах со Абдуллах ибн Џафер Тајар и имаа деца по име Алија и Уму Гулсум. Нив ги викаат Шериф-и Џафери.
„Мојот Ехли бејт е како кораблот на Нух алејхиселам. Кој ќе ги следи, ќе се спаси. Останатите ќе пропаднат“ Хадис-и шериф
1. Џенетул-Баки – во Медина-и муневвере
2. Ехли бејт
3. Бенатун-Неби (ќерките на Пејгамберот)
4. Шухедаул-Баки (шехидите на Џенетул-Баки)
5. Езваџун-Неби (сопругите на Пејгамберот)
6. Имам Малик
Турбињата во Џенетул-Баки пред уривањето
Абдуллах (радијаллаху анху): Тој е последното дете на Ресулуллах од Хатиџетул-Кубра. Се роди по пејгамберството и се пресели на ахиретот уште како доенче. Го викаат и Тајиб и Тахир. Кога Абдуллах се пресели на ахиретот, Ас ибн Ваил рече: „Мухаммед стана ебтер“, односно лозата му се прекина. Аллах теала му одговори на кафирот Ас со сурата „Инна атајна“.8
Ибрахим (радијаллаху анху): Тој е третиот од синовите на Ресулуллах и последното од сите негови деца. Син е на хазрети Марија, која ја испрати како подарок Мукавкис, намесникот на Ираклиј во Египет. Се роди во осмата година по хиџрата, а се пресели на ахиретот на година и половина. Додека беше болен, Ресулуллах го земаше в прегратка и од неговите благословени очи течеа солзи. Кога Ибрахим се пресели на ахиретот, рече: „О Ибрахиме! Многу сме натажени поради твојата смрт. Очите ни плачат, срцето нѐ боли. Но нема да кажеме ништо со што би Го налутиле нашиот Господар.“9 Погребан е во Џенетул-Баки. Тој ден се случи затемнување на сонцето. Луѓето велеа дека сонцето се затемнило поради неговата смрт. Кога го слушна тоа, Ресулуллах (саллаллаху алејхи ве селлем) рече: „Месечината и сонцето се две созданија што го покажуваат постоењето и единственоста на Аллах теала. Не се затемнуваат поради ничија смрт или живот. Кога ќе го видите тоа, сетете се на Аллах теала!“
Аллаху мој! Заради децата на Фатима,
нека мојот последен збор биде келиме-и тевхид!
Оваа моја дова одбиј ја или прими ја –
јас се фатив за скутот на Ехли бејт на Пејгамберот.
Ехли бејт-и Ресул (Ал-и Ресул – Ал-и аба)
Аллах теала во Чесниот Кур’ан му вели на Ехли бејт, по значење: „Аллах теала сака од вас да го отстрани рицсот, односно секоја мана и нечистотија, и сака да ве исчисти со целосна чистота.“10
Есхаб-и кирам прашаа: „Ја Ресулаллах! Кои се Ехли бејт?“ Во тој миг дојде имам Алија. Пејгамберот го зеде под својата благословена наметка. По ред дојдоа Фатиматуз-Зехра, имам Хасан и имам Хусејн. Земајќи го секого од нив до себе, рече: „Еве, ова е мојот Ехли бејт.“ На овие возвишени личности им се вели и „Ал-и аба и Ал-и Ресул“.11
Љубовта кон Ехли бејт на Пејгамберот е причина човек да замине на ахиретот со иман и при последниот здив да стигне до спас. Да се сака Ехли бејт е фарз (строга наредба од Аллах) за секој верник. Сервер-и алем (саллаллаху алејхи ве селлем) во еден свој хадис-и шериф вели: „Мојот Ехли бејт е како кораблот на Нух алејхиселам. Кој ќе ги следи, ќе се спаси. Останатите ќе пропаднат.“12
Доблестите и совршенствата на Ехли бејт на Пејгамберот се многубројни. Не можат да се избројат. Човечката сила не е доволна да ги опише и да ги пофали. Нивната вредност и нивната величина можат да се сфатат само преку ајет-и керимите.
Таму се Алија, Хасан и Хусејн,
во срцето е љубовта кон нив, во душата приврзаноста.
Утре, на махшерскиот ден, пред големиот суд,
Ја Мухаммед, душата моја копнее по тебе.
Арафат е нашата планина,
таму се прима нашата дова,
во Медина почива нашиот Пејгамбер,
Ја Мухаммед, душата моја копнее по тебе.
Имам Шафи тоа најубаво го изразува со зборовите: „О Ехли бејт на Ресулот! Аллах теала во Чесниот Кур’ан наредува да ве сакаме. Тоа што не се прима намазот на оние што во своите намази не ви упатуваат дова ги покажува вашата вредност и вашиот висок степен. Колку е голема вашата чест, кога Аллах теала во Чесниот Кур’ан ве поздравува со селам!“ Хазрети Енес вели: „Го прашаа Ресулуллах: ‚Кого најмногу го сакате од Ехли бејт?‘ Тој рече: ‚Хасан и Хусејн.‘“13
Хазрети Ебу Хурејре вели: „Бев кај Ресулуллах. Дојде Хасан. Ресулуллах рече: ‚Господаре мој! Јас го сакам него. Сакај го и Ти и сакај ги и оние што го сакаат него‘, а друг пат рече: ‚Хасан и Хусејн се моите два мирисни цвета на овој свет.‘“ Пејгамберот уште рече: „По себе ви оставам две нешта. Ако цврсто се држите за нив, нема да скршнете од патот. Првото е поголемо од второто. Едното е Книгата на Аллах теала, Чесниот Кур’ан, кој е цврсто јаже испружено од небото до земјата. Другото е мојот Ехли бејт. Овие две не се одделуваат едно од друго. Кој не ги следи, се одделува од мојот пат.“14
Хазрети Хасан и хазрети Хусејн (радијаллаху анхума) беа се разболеле. Пејгамберот им рече на хазрети Алија и на хазрети Фатима: „Заветете се нешто за овие ваши мили чеда!“ Хазрети Алија, нашата мајка Фатима и нивната робиња по име Фида се заветија да постат по три дена. Тие два џенетски мириса оздравеа. Но дома немаа ништо за јадење. Хазрети Алија позајми од еден Евреин три са’15 јачмен. Сите тројца донесоа нијет за оразата што ја беа заветиле. Хазрети Фатима сомеле една мерка од тој јачмен и испече пет леба. Самите беа петмина. Дојде времето за ифтар. Еден од тие пет леба го стави пред хазрети Алија, еден пред хазрети Хасан, еден пред хазрети Хусејн, еден пред робињата Фида, а еден пред себе. Сакаа да направат ифтар. Тогаш дојде еден сиромав и рече: „О Ехли бејт на Ресулуллах! Јас сум еден сиромав од сиромашните муслимани. Дајте ми нешто да јадам! Нека ве награди хазрети Аллах теала со џенетските благодати.“ Лебовите што ги имаа в раце му ги дадоа како садака, а самите направија ифтар со вода. Следниот ден повторно постеа. Слугинката сомеле уште една мерка јачмен и повторно испече пет леба. Во времето за ифтар, кога ги ставија пред себе и сакаа да направат ифтар, дојде едно сираче. Сите петмина му ги дадоа своите лебови, го израдуваа тоа сираче, а самите направија ифтар со вода и легнаа да спијат. Третиот ден повторно постеа. Од преостанатата мерка јачмен повторно направија пет леба и ги ставија пред себе. Кога сакаа да направат ифтар, дојде еден заробеник и рече: „Веќе три дена сум гладен. Ме врзаа и не ми дадоа ни да јадам. Смилувајте ми се заради Аллах теала!“ Сите петмина му ги дадоа своите лебови и повторно направија ифтар со вода. Тогаш беа спуштени ајет-и керимите во кои Аллах теала рече, по значење: „Тие ги исполнија своите завети. Бидејќи се плашеа од Судниот ден, кој е долг и трае, храната што многу ја посакуваа и што им ја сакаше душата им ја дадоа на сиромавиот, на сирачето и на заробениците. ‚Ние ве нахранивме заради задоволството на Аллах теала. Од вас не очекувавме за возврат никаква благодарност, ништо; ништо не бараме‘, рекоа.“16 „Затоа Џенаб-и Хак ги напои со шераб-и тахур (сосема чист пијалак)…“17 Ебу Хурејре (радијаллаху анху) раскажува дека нашиот Пејгамбер рекол: „Најдобрите меѓу вас се оние што по мене ќе му прават добро на мојот Ехли бејт.“
„Оние што ќе поминат преку мостот Сират без да им се лизнат нозете се оние што многу ги сакаат мојот Ехли бејт и моите асхаби“ Хадис-и шериф
Хазрети Алија раскажува дека нашиот Пејгамбер рекол: „На оние што ќе му прават добро на мојот Ехли бејт, на Судниот ден ќе им правам шефаат.“ „Оние што ќе поминат преку мостот Сират без да им се лизнат нозете се оние што многу ги сакаат мојот Ехли бејт и моите асхаби.“
Во еден хадис-и шериф што го соопшти хазрети имам Рабани е речено: „Кој го сака Алија, навистина ме сака мене. Кој му е непријател нему, навистина ми е непријател мене. Кој го навредува него, навистина ме навредил мене. А кој ме навредува мене, Го навредил Аллах теала.“
Ресулуллах рече: „Аллах теала ми нареди да сакам четири лица. Објави дека и Тој ги сака.“ Го прашаа: „Кои се тие? Ќе ни ги кажете ли нивните имиња?“
Тој рече: „Алија е од нив, Алија е од нив, Алија е од нив; и Ебу Зер, Микдад и Селман.“
„Тешка казна ги чека оние што ме навредуваат поради моето семејство.“
Во еден хадис-и шериф уште рече: „Фатима е еден мој дел (односно, парче од мене). Кој неа ја навредува, мене ме навредува.“ Хазрети Ебу Хурејре вели: „Пејгамберот му рече на хазрети Алија: ‚Фатима ми е помила од тебе. А ти ми си повреден од неа (односно, поскапоцен)!‘“18
Уште рече: „Не барам од вас никаква награда за тоа што ви ја донесов верата ислам. Сакам само да го сакате мојот Ехли бејт, кој ми е близок.“
Исламските учени сметаа дека љубовта кон Ехли бејт е услов човек да замине со иман при последниот здив. Во нив има честички од Ресулуллах. Да се цени Ехли бејт и да му се укажува почит е должност на секој муслиман. Големиот исламски учен имам Рабани (рахметуллахи алејх) рече: „Татко ми беше многу учен во знаењата на захирот и батинот, односно во знаењата на срцето. Секогаш советуваше и поттикнуваше да се сака Ехли бејт. Велеше дека таа љубов многу му помага на човекот да замине со иман при последниот здив. Кога требаше да се пресели на ахиретот, бев покрај неговото узглавје. Кога во последните мигови свеста му ослабе, го потсетив на тие совети и го прашав како делувала таа љубов. Дури и во таа состојба рече: ‚Пливам во морето на љубовта кон Ехли бејт.‘ Веднаш Му оддадов фалба и благодарност на Аллах теала. Љубовта кон Ехли бејт е капиталот на Ехли сунет. Сите придобивки за ахиретот ќе ги донесе тој капитал.“
Хазрети Фатима и сите нејзини потомци до Судниот ден се Ехли бејт. Треба да се сакаат дури и ако се грешници. Да се сакаат, да им се помага со срце, со тело и со имот, да им се укажува почит и да се води грижа за нив е причина човек да умре со иман. (Во сирискиот град Хама постоеше суд за сејидите. Децата што ќе се родеа од оваа благословена лоза се запишуваа пред судијата, со двајца сведоци. Тој суд го укина Мустафа Решид-паша, верниот пријател на Англичаните.) Имамите на Ехли сунет најголемиот дел од знаењата за иманот и фикхот и од марифетите на тесавуфот, па дури и од знаењата за тефсирот и хадисот, ги научија од имамите на Ехли бејт. Израснаа со нивното воспитување. Се издигнаа со нивното внимание. Од нив добиваа радосни вести. Муслиманите го сакаат Ехли бејт на Ресулуллах (радијаллаху теала анхум еџмаин) повеќе од сите и ги сакаат и оние што го сакаат Ехли бејт. На оние што го сакаат Ехли бејт, на исправните муслимани што одат по патот на Ехли бејт, им се вели (Ехли сунет). Сите припадници на Ехли сунет во секој свој намаз упатуваат дова за доброто на Ехли бејт.
Верникот што го виде Ресулот (сахаби) беше наречен,
а за сите да се означат, (Есхаб-и кирам) се рече.
Секое срце што го засака Пејгамберот за миг со нур се исполнуваше,
оние што му беа асхаби во Кур’анот се пофалени.
Сите за Ресулуллах и имотот и животот го дадоа,
во мир знаење ширеа, а во бојот како лавови рикаа.
Во хадис-и шериф асхабите се споредени со ѕвездите,
кој ќе следи кој било од нив, стигнува на осветлени патишта.
Асхабите многу се сакаа, еден со друг се фалеа,
а муслиманите што дојдоа потоа – сите така зборуваа.
Кур’анот и хадисите тие ни ги пренесоа нам,
чистотата на нивните срца им даде доверба на мислите.
Ако некој од нив се навреди, се ранува верата ислам,
кој сахаби ќе оцрни, го подрива и Чесниот Кур’ан.
Ако си вистински муслиман, укажи почит на секој од нив,
најнапред салават и селам упати му на Ехли бејт на Ресулот!