बनू नजीरको गजवा
अम्र बिन उमय्या (रदियल्लाहु अन्हु) मऊनामा बन्दी हुनुहुँदा बन्धन फुकाएर मदीना फर्कंदै गर्दा बाटोमा बनू आमिरका दुईजना मुशरिकसँग भेट भयो। उहाँले ती दुई काफिरलाई मार्नुभयो। ती दुई रसूलुल्लाहको संरक्षणमा परेका थिए। अम्रलाई यसको खबर थिएन। उहाँ मदीना आइपुग्नुभयो। यो कुरा रसूलुल्लाहसामु बिन्ती गर्नुभयो। प्यारा नबीले अम्रले भुल गरेको बताउनुभयो र ती दुईको रगतमोल तिनका वारिसहरूलाई दिन आदेश दिनुभयो।
बनू आमिर र बनू नजीर कबिलाबीच मित्रता थियो। बनू नजीरले छिमेकीको हकको पनि ख्याल राख्थे। त्यसैले यो रगतमोलका लागि बनू नजीर कबिलाको मध्यस्थता आवश्यक पर्यो।
उहुदको गजवापछि हिजरतको चौथो वर्ष, रबीउल अव्वल महिनामा रसूलुल्लाह असहाबे किराममध्येका अबू बकर, उमर, अली, जुबैर, तल्हा, साद बिन मुआज र उसैद बिन हुजैर (रदियल्लाहु अन्हुम) हजरतहरूलाई साथमा लिएर बनू नजीरकहाँ जानुभयो। उहाँहरूले कुरा बताउनुभयो। उनीहरूले ती दुई काफिरको रगतमोलमा सघाउन तयार भएको बताए र “अलिकति पर्खनुहोस्, खाना तयार पार्छौँ” भने। त्यस बेला रसूल अलैहिस्सलाम रोकिनुभएको घरको पर्खालमा पिठ्युँ अड्याएर बसिरहनुभएको थियो, असहाब पनि जम्मा भएर उहाँको वरिपरि बसिरहनुभएको थियो। त्यसै बेला हुयै बिन अख्तबले भन्यो: “हे यहूदीहरू हो! मुहम्मदलाई यसरी एक्लै भेट्ने मौका फेरि कहिल्यै आउँदैन। तिमीहरूमध्ये कोही यो घरको छानामा चढोस्। त्यहाँबाट उनको टाउकोमा एउटा ढुङ्गा खसालोस्, उनीबाट छुटकारा पाऔँ।” अम्र इब्ने जहहाशले “यो काम म गर्छु” भन्यो। सल्लाम इब्ने मिश्कमले उनीहरूलाई जति रोक्न खोजे पनि काम लागेन। उनले भने: “यो कामबाट हात झिक। उनलाई यसको खबर दिइनेछ। यसले हाम्रो सन्धि तोडिनेछ। यसबाट धेरै नराम्रा कुरा हुन सक्छन्।” बनू नजीरका यहूदीहरूले उनको कुरा सुनेनन्। त्यही क्षण जिब्रील अलैहिस्सलाम आएर यो कुरा रसूलुल्लाहलाई बताउनुभयो। प्यारा नबी असहाबलाई केही नभनी, कुनै कामले गएझैँ त्यो सभाबाट उठेर मदीना जानुभयो। हत्याको षड्यन्त्र निष्फल भयो।
तब सारा संसारका सरदारले सन्धि तोड्ने यस यहूदी कबिलाकहाँ मुहम्मद बिन मस्लमालाई पठाउनुभयो र भन्नुभयो: “बनू नजीरका यहूदीहरूकहाँ जाऊ! उनीहरूलाई भन: ‘रसूलुल्लाहले मलाई तिमीहरूकहाँ यो आदेश सुनाउन पठाउनुभएको छ: मेरो देशबाट निस्केर जाऊ! यहाँ मसँगै नबस! तिमीहरूले मलाई मार्ने षड्यन्त्र रच्यौ। तिमीहरूलाई दस दिनको म्याद दिन्छु। यो म्यादपछि तिमीहरूमध्ये जो यहाँ देखिन्छ, उसको गर्दन काटिनेछ।’”
हजरत मुहम्मद बिन मस्लमाले यो आदेश सुनाउनुहुँदा उनीहरू डराएर बाटोको तयारी गर्न थाले। तर मुनाफिकहरूको नाइके अब्दुल्लाह बिन उबईले उनीहरूलाई “किल्लाबाट कुनै हालतमा ननिस्क। आफ्नो धनसम्पत्ति र देश छोडेर नजाऊ। मेरा मानिसमध्ये दुई हजारजनासहित हामी तिमीहरूको सहायतामा आउँदै छौँ” भनेर खबर पठायो।
यो खबर पाएपछि सारा सृष्टिका सुल्तान असहाबे किरामसहित मस्जिदे नबवीबाट चार किलोमिटर टाढा रहेको बनू नजीरको किल्लातर्फ लाग्नुभयो। मदीनामा हजरत इब्ने उम्मे मक्तूमलाई आफ्नो ठाउँमा छोडिएको थियो। झन्डा हजरत अलीले बोक्नुभएको थियो। किल्ला घेरियो र घेराबन्दी सुरु भयो। यसअघि असहाबे किरामलाई चुनौती दिने यहूदीहरूले किल्लाबाट निस्कने आँट गरेनन्। मुनाफिकहरूको सहायता पनि आइपुगेन।
असहाबे किरामले किल्लालाई नियन्त्रणमा राखेर चरोसम्म उड्न दिनुभएन। बीस दिनभन्दा बढी चलेको घेराबन्दीको अन्त्यमा यहूदीहरूले हार माने। सबै हतियार, सुन र चाँदी मुसलमानहरूलाई छोडेर उनीहरूमध्ये केही शाम र केही खैबरतिर लखेटिए। यसरी मदीना क्षेत्रमा यहूदीहरूमध्ये बनू कुरैजा मात्र बाँकी रहे।१
“यहूदीहरूले मलाई मार्ने योजना बनाए! जिब्रीलले मलाई यो खबर दिनुभएपछि म उठेँ!” हदीसे शरीफ
हिजरी चौथो वर्षका महत्त्वपूर्ण घटनाहरू
यस वर्ष रक्सी पिउनु हराम ठहराउने आयते करीमा नाजिल भयो।२ रसूले अकरम (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)का मुबारक पत्नीहरूमध्ये हजरत जैनब बिन्त खुजैमा रसूलुल्लाहसँगको निकाहको सम्मान पाउनुभएको रबीउल आखिर महिनाभन्दा आठ महिनापछि, तीस वर्षको उमेरमा वफात हुनुभयो।३ यही वर्ष हजरत अली र हजरत फातिमाका दोस्रो सन्तान हजरत हुसैन जन्मनुभयो।४ उहुदको गजवामा घाइते भई पछि वफात हुनुभएका हजरत उम्मे सलमाका श्रीमान्ले केही सन्तान छोडेर जानुभएको थियो। हाम्री आमा उम्मे सलमा बूढो उमेरमा गाह्रो अवस्थामा पर्नुभएको थियो। हाम्रा प्यारा नबीले उहाँमाथि साह्रै दया गर्नुभयो र रहम गरेर आफ्नो निकाहमा लिई उहाँलाई धन्य बनाउनुभयो।५
फातिमा बिन्त असदको वफात
हजरत अलीकी आमा फातिमा बिन्त असद पनि यसै वर्ष वफात हुनुभयो।६ यसले हाम्रा प्यारा नबी साह्रै दुःखी हुनुभयो र भन्नुभयो: “आज मेरी आमाको वफात भयो!” हाम्रा प्यारा नबी हजुरबुबा अब्दुल मुत्तलिबको वफातपछि उहाँकै साथमा हुर्कनुभएको थियो। नुबुव्वत घोषणा गर्नुहुँदा उहाँ तुरुन्तै मुसलमान हुने सौभाग्य पाउनुभएको थियो। त्यसैले सारा सृष्टिका सुल्तान उहाँलाई आमाको ठाउँमा राख्नुहुन्थ्यो, साह्रै आदर गर्नुहुन्थ्यो। उहाँप्रतिको दयाले आफूले लगाउनुभएको मुबारक कमिज फुकालेर कफन बनाएर बेर्न आदेश दिनुभयो। जनाजाको नमाज पढाइसक्नुभएपछि सत्तरी हजार फरिश्ता नमाजमा उपस्थित भएको बताउनुभयो। कब्रसम्म जानुभयो र भित्र ओर्लनुभयो। कब्रको जीवन आरामदायी र सुखद होस् भनेर कब्रका कुनातिर फराकिलो पारेझैँ इसारा गर्नुभयो, त्यसपछि कब्रमा पल्टनुभयो।
कब्रबाट निस्कनुहुँदा उहाँका मुबारक आँखा आँसुले भरिएका थिए र मुबारक आँसु कब्रमा खसेका थिए। या रब! यो कस्तो दया थियो?… अनि यी कस्ती भाग्यमानी महिला हुनुहुन्थ्यो?… हजरत उमरसमेत थाम्न नसकेर सोध्नुभयो: “मेरो ज्यान तपाईँमाथि कुर्बान होस्, या रसूलल्लाह! कसैका लागि नगर्नुभएको कुरा तपाईँले यी महिलाका लागि गर्नुभयो!” वफादारहरूमध्ये सबैभन्दा वफादार हाम्रा प्यारा नबीले भन्नुभयो: “अबू तालिबपछि यी असल महिलाजत्तिको मलाई भलाइ गर्ने कोही भएन। उहाँ मेरी आमा हुनुहुन्थ्यो। आफ्नै छोराछोरी भोकै हुँदा उहाँ सबैभन्दा पहिले मेरो पेट भर्नुहुन्थ्यो। आफ्नै छोराछोरीका लुगा धुलोमाटोले लतपतिँदा उहाँ सबैभन्दा पहिले मेरो कपाल कोरिदिनुहुन्थ्यो र गुलाफको तेलले चिल्याइदिनुहुन्थ्यो। उहाँ मेरी आमा हुनुहुन्थ्यो! जन्नतका लुगा लगाइयोस् भनेर मैले उहाँलाई मेरो कमिजको कफन लगाइदिएँ। कब्रको जीवन उहाँलाई नरम र सजिलो होस् भनेर कब्रमा उहाँको छेउमा पल्टिएँ। जिब्रीलले अल्लाह तआलाको तर्फबाट मलाई खबर ल्याउनुभयो: ‘यी महिला जन्नती हुनुहुन्छ।’” त्यसपछि हाम्री आमा फातिमा बिन्त असदका लागि यसो दुआ गर्नुभयो: “अल्लाह तआलाले तपाईँलाई मगफिरत गरून्, क्षमा गरून्, इनाम दिऊन्। हे मेरी आमा! अल्लाह तआलाले तपाईँमाथि रहम गरून्। आफू भोकै बसेर मलाई पेटभरि खुवाउनुभयो। आफू नलगाई मलाई लगाइदिनुहुन्थ्यो, आफू नखाई मलाई खुवाउनुहुन्थ्यो। जीवन दिने र मृत्यु दिने पनि अल्लाह तआला नै हुनुहुन्छ। उहाँ सधैँ जीवित हुनुहुन्छ। उहाँ मर्नुहुन्न। या अल्लाह! मेरी आमा फातिमा बिन्त असदलाई माफ गर्नुहोस्, क्षमा गर्नुहोस्! उहाँलाई उहाँको हुज्जत सुझाइदिनुहोस्। उहाँको कब्र फराकिलो पारिदिनुहोस्। हे दयालुहरूमध्ये सबैभन्दा दयालु अल्लाह! तपाईँको नबी म र अघिल्ला नबीहरूको हकको वास्ता दिएर बिन्ती गर्छु, मेरो यो दुआ कबूल गर्नुहोस्।”
हिजरी चौथो वर्षका अरू महत्त्वपूर्ण घटनाहरू
हजरत उस्मानका हजरत रुकय्याबाट जन्मेका छ वर्षका छोरा अब्दुल्लाहको वफात भयो। सारा संसारका सरदारले आफ्ना नातिको जनाजाको नमाज पढाउनुभयो र आफैँ कब्रमा राख्नुभयो। साह्रै दुःखी हुनुभएको थियो; मुबारक आँसु कब्रमा खसे। कब्रको ढुङ्गा मुबारक हातले ठड्याउनुभयो र भन्नुभयो: “अल्लाह तआला आफ्ना बन्दाहरूमध्ये दयालु र कोमल हृदय भएकाहरूमाथि रहम गर्नुहुन्छ।”७
तपाईँ रसूलहरूका सुल्तान, महिमावान् राजा हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
असहायहरूका लागि अनन्त सौभाग्य हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
इलाही दरबारमा तपाईँ सबैभन्दा अगाडि हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
“लअमरुक”को फर्मानले पुष्टि गरिनुभएका हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
तपाईँ अहमद, महमूद र मुहम्मद हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
हकबाट हामीलाई पुष्टि गरिएका सुल्तान हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
तपाईँको सार नै शरीरविहीन रूहहरूलाई चम्काउने रत्न हो।
तपाईँको दैलोको धुलो फरिश्ताहरूले अनुहार दल्ने ठाउँ हो।
तपाईँको दृष्टि तजल्लीको दीदारको ऐना हो;
अबू बकर, उमर, उस्मान र अली तपाईँका यार हुन्।
तपाईँ अहमद, महमूद र मुहम्मद हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
हकबाट हामीलाई पुष्टि गरिएका सुल्तान हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
अनन्तताको देशको मिम्बरमा तपाईँको खुत्बा पढिन्छ।
बदलाको दिनको अदालतमा तपाईँकै हुकुम चल्छ।
खुदाको अर्शमा तपाईँको आगमनको पुकार गुन्जिन्छ।
तपाईँका शरीफ नामहरू धर्ती र आकाशमा सम्झिन्छन्।
तपाईँ अहमद, महमूद र मुहम्मद हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
हकबाट हामीलाई पुष्टि गरिएका सुल्तान हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
शैख गालिब
“अबू तालिबपछि यी असल महिला (फातिमा बिन्त असद)जत्तिको मलाई भलाइ गर्ने कोही भएन। उहाँ मेरी आमा हुनुहुन्थ्यो” हदीसे शरीफ
सानो बद्रको गजवा
