मेरा प्यारा नबी

हज फर्ज हुनु

इस्लामका पाँच आधारमध्ये एक हज पनि हिजरतको नवौँ वर्षमा फर्ज गरियो। नाजिल भएको आयते करीमामा यसो भनिएको थियो: “त्यहाँ (काबामा) प्रस्ट चिह्नहरू छन्, इब्राहीमको मकाम छ। जो त्यहाँ पस्छ, आक्रमणबाट सुरक्षित हुन्छ। त्यहाँसम्म जाने बाटो पाउन सक्नेहरूले (सामर्थ्य हुनेहरूले) त्यो घरको हज (र जियारत) गर्नु मानिसहरूमाथि अल्लाह तआलाको हक हो, फर्ज हो। जसले यो फर्ज इन्कार गर्छ, निश्चय नै अल्लाह तआला सारा संसारदेखि मुस्तग्नी हुनुहुन्छ (उहाँलाई कुनै कुराको खाँचो छैन)।”१ फख्रे आलम (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)ले अल्लाह तआलाको यो आदेश आफ्ना असहाबलाई सुनाउनुभयो। आफू पनि जिलकादाको अन्त्यमा हज गर्न चाहनुहुन्थ्यो। तर मुशरिकहरू नाङ्गै तवाफ गर्छन् भन्ने खबर आएपछि यस्तो हालतमा उनीहरूसँगै रहनु उचित ठान्नुभएन। मनासिक सिकाउन हजरत अबू बकरलाई हजको अमीर नियुक्त गर्नुभयो।

हजरत अबू बकर र हजरत अलीलाई हजमा पठाइनु

त्यो वर्ष असहाबे किराम हजरत अबू बकरको अमीरीमा तीन सयजनाको काफिला बनाएर मक्का जानुभयो। यसै बेला सूरा “बराअ”का सुरुका आयते करीमा नाजिल भए। तिनमा सन्धिसम्बन्धी केही हुकुम बताइएका थिए। ती हुकुम सुनाउन हाम्रा प्यारा नबीले हजरत अलीलाई पनि मक्का पठाउनुभयो।२

त्यस बेला अरबहरूमाझ चलेको एउटा चलनअनुसार कुनै सन्धि गरिँदा वा गरिसकेको सन्धि तोडिँदा त्यो कुरा सन्धि गर्ने व्यक्ति आफैँले वा उसले तोकेको कुनै नातेदारले घोषणा गर्थ्यो। यस कामका लागि प्यारा नबीले हजरत अलीलाई हजको काफिलाको पछिपछि मक्का पठाउनुभयो। हजरत अली काफिलामा भेटिनुभयो र सबै सँगै मक्का पस्नुभयो।३ हजरत अबू बकरले खुत्बा दिनुभयो र हजको इबादत सम्झाउनुभयो। असहाबे किराम अलैहिमुर्रिदवानले सिकाइएका नियमअनुसार हज गर्नुभयो। हजको इबादत भइरहँदा हजरत अलीले पनि मिनामा “जमरए अकबा” भनिने ठाउँमा एउटा खुत्बा दिनुभयो। आफ्नो खुत्बा उहाँले यसरी सुरु गर्नुभयो:

“हे मानिसहरू हो! मलाई तिमीहरूकहाँ रसूलुल्लाहले पठाउनुभएको हो।” त्यसपछि उहाँले सूरा बराअको पहिलो आयते करीमा पढ्नुभयो र भन्नुभयो: “तिमीहरूलाई चारवटा कुरा सुनाउने जिम्मा मलाई दिइएको छ।” ती चार कुरा यी थिए:

(१) मोमिनहरूबाहेक कोही पनि जन्नतमा पस्न सक्दैन।

(२) यस वर्षपछि कुनै पनि मुशरिक काबाको नजिक आउन पाउनेछैन।

(३) कसैले पनि नाङ्गै काबाको तवाफ गर्नेछैन। (त्यस बेला मुशरिकहरू नाङ्गै काबाको तवाफ गर्थे।)

(४) रसूलुल्लाहसँग जसको जुन सन्धि छ, त्यो म्याद नसकिउन्जेल मान्य हुनेछ। अरूलाई चार महिनाको मोहलत दिइएको छ। त्यसपछि कुनै पनि मुशरिकका लागि न सन्धि रहनेछ, न संरक्षण।

“त्यहाँ (काबामा) प्रस्ट चिह्नहरू छन्, इब्राहीमको मकाम छ। जो त्यहाँ पस्छ, आक्रमणबाट सुरक्षित हुन्छ। त्यहाँसम्म बाटो पाउन सक्नेहरूले (सामर्थ्य हुनेहरूले) त्यो घरको हज (र जियारत) गर्नु मानिसहरूमाथि अल्लाह तआलाको हक हो, फर्ज हो” आले इमरान: ९७

त्यस दिनपछि कुनै पनि मुशरिक काबामा आएन र कसैले पनि नाङ्गै काबाको तवाफ गरेन। यी कुरा सुनाइएपछि धेरैजसो मुशरिक मुसलमान भए। हजको फर्ज पूरा भएपछि हजरत अबू बकर र हजरत अली साथका असहाबे किरामसहित मदीना फर्कनुभयो।४

खालिद बिन वलीदको यमनतर्फको सरिय्या

हाम्रा प्यारा नबीले हिजरतको दसौँ वर्षको रबीउल अव्वल महिनामा खालिद बिन वलीदलाई चार सय मुजाहिदसहित यमनको वरपर बस्ने बनू हारिस बिन काबलाई इस्लाममा बोलाउन पठाउनुभयो। हजुर रसूलुल्लाहको आदेशअनुसार हजरत खालिद बिन वलीदले यो कबिलालाई लगातार तीन दिन इस्लाममा बोलाउनुभयो। उनीहरूले पनि निम्तो स्वीकारे र मुसलमान भए।

सूर्यको मुहानबाट हरदम फैजको निर्मल धारा झर्छ,
तपाईँको रौजा नवीकरण गर्ने डकर्मीलाई चाहियो भने, पानी।
जहन्नमको डरले मेरो जलिरहेको मनमा शोकको आगो फालेको छ;
आशा छ, तपाईँको उदारताको बादलले त्यो आगोमा छर्किदिनेछ पानी।
तपाईँको प्रशंसाको बरकतले फुजूलीका वचन मोती बने,
जसरी अप्रिलको बादलबाट शाही मोती बन्छ पानी।
महशरको दिन गफलतको निद्राबाट ब्युँझिँदा,
र जागा आँखाले तिर्सनाका आँसुबाट बगाउँदा पानी,
मेरो आशा यही छ, महशरको दिन म वञ्चित नहोऊँ,
तपाईँको भेटको मुहानले तपाईँको दीदारका तिर्खालु मलाई देओस् पानी।
फुजूली

हिजरतको दसौँ वर्षका घटना

हिजरतको दसौँ वर्षमा इस्लाम सारा अरब प्रायद्वीपमा फैलियो। नवौँ वर्षमा जस्तै यस वर्ष पनि अरबका चारैतिरबाट मानिसहरू हुलका हुल मदीना आउँदै थिए; मुसलमान हुने सौभाग्य र सदाको सुख पाउन एकअर्कासँग तँछाडमछाड गर्दै थिए। अब अरबमा मुसलमानहरूको सामना गर्न सक्ने कुनै शक्ति बाँकी थिएन; इस्लाम चारैतिर छाइसकेको थियो। केही यहूदी र इसाई कबिला मात्र मुसलमान भएका थिएनन्।

यसै वर्ष रसूले अकरम (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)ले नजरानका इसाईहरूलाई पत्र पठाएर इस्लाममा बोलाउनुभयो। उनीहरूले पनि चौधजना छानेर रसूलुल्लाहको हाल नजिकबाट बुझ्न मदीना पठाए। केही समयपछि प्रतिनिधिमण्डलले सन्धि गर्‍यो। तीमध्ये केही पछि आफ्नै इच्छाले मुसलमान भए। त्यस वर्ष यमनका हाकिम बाजान वफात हुनुभयो। उहाँको वफातको खबर आएपछि रसूलुल्लाहले उहाँको देश बाँडेर एक भाग उहाँका छोरा शह्रलाई, एक भाग अबू मूसा अल-अशअरीलाई, एक भाग याला बिन उमय्यालाई र एक भाग मुआज बिन जबललाई दिनुभयो।

प्यारा नबीले यस वर्ष इस्लाम फैलिएका सबै ठाउँमा हाकिम पठाउनुभयो। हजरत अलीलाई पनि तीन सयजना लिएर यमनको मुद्लिज कबिलालाई इस्लाममा बोलाउन पठाइयो। सुरुमा उनीहरूले विरोध गर्दै इस्लामी सेनामाथि काँड हाने। तुरुन्तै जवाफ दिइयो। बीसजना मारिए। धेरैजसो तितरबितर भए। हजरत अली (रदियल्लाहु अन्हु)ले असहाबलाई शत्रुको पछि लाग्न दिनुभएन। उनीहरूलाई सम्झाउनुभयो र फेरि इस्लाममा बोलाउनुभयो। उनीहरूले स्वीकार गरे र ईमान ल्याए। त्यसपछि उहाँहरू हतार-हतार मदीनातर्फ फर्कनुभयो र रसूलुल्लाहलाई मक्कामा भेट्टाउनुभयो। यस वर्ष पनि नवौँ वर्षमा जस्तै दूतहरू आइरहे। एउटा गामिदका, अर्को बनू हनीफाका दूत थिए। उनीहरू रसूलुल्लाहको सभामा आएर मुसलमान भए।

नज्जाशीका भान्जा फीरोज आएर मुसलमान हुनुभयो। अब्दे कैसबाट पनि एउटा प्रतिनिधिमण्डल आएर मुसलमान भयो।

त्यो वर्ष रसूलुल्लाहका छोरा इब्राहीम डेढ वर्षको उमेरमा वफात हुनुभयो। आफ्नो कलेजाको टुक्रा गुमाउनुहुँदा रसूलुल्लाहका मुबारक आँखा आँसुले भरिए। हजरत इब्राहीमलाई बकीको कब्रिस्तानमा उस्मान बिन मजऊनको छेउमा दफन गरियो। कब्रमाथि पहिलो पटक पानी छर्किइएको पनि उहाँकै कब्र थियो।५

बिचरा छ तपाईँको उम्मत, यसको अवज्ञामा नहेर्नुहोस्,
हातले धकेलेर, तिर्सनामा राखेर जहन्नममा नजलाउनुहोस्।
दया गर्नुहोस्, अमान, आफ्नो बिछोडको आगोमा नजलाउनुहोस्;
छोटकरीमा, पापले भरिएको आफ्नो सेवक गालिबलाई नछोड्नुहोस्।
तपाईँ अहमद, महमूद र मुहम्मद हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
हकबाट समर्थन पाएका हाम्रा सुल्तान हुनुहुन्छ, मेरा सरदार!
शैख गालिब

“मजलूमको बद्दुआदेखि बच। मजलूमको दुआ र हक तआलाका बीचमा कुनै पर्दा हुँदैन” हदीसे शरीफ

अरब प्रायद्वीपमा इस्लामको फैलावट