मेरा प्यारा नबी

प्यारा नबीका मुबारक नामहरू

हाम्रा प्यारा नबी (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)को सबैभन्दा धेरै लिइने नाम “मुहम्मद” हो। यसको अर्थ “धेरै प्रशंसा गरिएका, अत्यन्त मन पराइएका” हो। यो नाम कुरआने करीममा सूरा आले इमरानको १४४औँ, सूरा अहजाबको ४०औँ, सूरा फतहको २९औँ र सूरा मुहम्मदको २२औँ आयते करीमामा गरी चार पटक आउँछ। ईसा अलैहिस्सलामले पनि सूरा सफ्फको ६औँ आयते करीमामा भनिएझैँ आफ्नो उम्मतलाई भावार्थमा “हे बनी इस्राईल! म तिमीहरूकहाँ अल्लाहको नबी हुँ। तौरातलाई साँचो ठहराउने र मपछि आउने एक नबीको खुसीको खबर दिने बनेर आएको हुँ, ती नबीको नाम अहमद हो” भनेर खबर दिनुभएको छ। अहमद भनेको सबैभन्दा धेरै प्रशंसा गरिएका, माया गरिएका भन्ने हो।

कुरआने करीममा “मुहम्मद” र “अहमद” नामबाहेक: महमूद, रसूल, नबी, शाहिद, बशीर, नजीर, मुबश्शिर, मुन्जिर, दाई इलल्लाह, सिराजे मुनीर, रऊफ, रहीम, मुसद्दिक, मुजक्किर, मुद्दस्सिर, अब्दुल्लाह, करीम, हक, मुनीर, नूर, खातमुन्नबिय्यीन, रहमत, नियामत, हादी, ताहा, यासीन… भनेर उल्लेख गरिएको छ। यसबाहेक उहाँका मुबारक नामहरूमध्ये केही कुरआने करीममा, केही हदीसे शरीफहरूमा र केही अघिल्ला नबीहरूमाथि पठाइएका पवित्र किताबहरूमा उल्लेख गरिएका छन्। केही हदीसे शरीफहरूमा हाम्रा नबीका माही, आकिब, मुकफ्फी, नबिय्युर्रहमा, नबिय्युत्तौबा, नबिय्युल मलाहिम, कत्ताल, मुतवक्किल, फातिह, खातम, मुस्तफा, उम्मी, कुसम (हरेक भलाइ आफूमा समेटेका) नामहरू आउँछन्। एउटा हदीसे शरीफमा हाम्रा नबीले भन्नुभयो: “मेरा पाँच विशेष नाम छन्: म मुहम्मद हुँ, म अहमद हुँ, म माही हुँ – अल्लाह तआलाले मेरो माध्यमबाट कुफ्र मेटाउनुहुन्छ। म हाशिर हुँ – मानिसहरू कियामतको दिन मेरो पाइलापछि हश्र गरिनेछन्। म आकिब हुँ – मपछि कुनै नबी छैन।”१

हाम्रा प्यारा नबीलाई हजरत खदीजाबाट जन्मेका र सानै उमेरमा वफात हुनुभएका छोरा कासिमका कारण “अबुल कासिम” कुन्या दिइएको थियो। फेरि नुबुव्वतभन्दा अघि उहाँमा रहेको सच्चाइ, भरोसा, विश्वासिलो र भरपर्दो हुनु जस्ता गनेर नसकिने उच्च गुणका कारण कुरैश कबिलामा उहाँलाई “अल-अमीन” नामले बोलाइन्थ्यो। रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)का कुरआने करीममा आएका नाममध्ये एउटा कुरआने करीमको मुटु रहेको सूरा यासीनको “यासीन” शब्द पनि हो। उलमाए रासिखीनका ठूला व्यक्तिहरूमध्येका हजरत सय्यिद अब्दुल हकीम अरवासीले भन्नुभएको छ: “यासीन भनेको ‘हे मेरो बहरे यकीनका पौडीबाज, मेरा हबीब’, अर्थात् ‘हे मेरो मायाको सागरका गोताखोर, मेरा हबीब’ हो।” यो सागरको नाम सुन्ने, टाढाबाट देख्ने, नजिक आउने र भित्र पसेर आफ्नो भागअनुसार गहिराइमा पुग्ने सबैले जीवनका हरेक कालमा रसूलुल्लाहको इश्कमा जलेर छटपटिएका छन्; पोल्ने पुकार, भित्रैदेखि बगेका आँसु र मन पोल्ने कविताका पङ्क्तिमार्फत आफ्नो इश्क व्यक्त गरेका छन्। तीमध्ये सबैभन्दा ठूला र प्रसिद्धमध्येका एक र यस मायाको सागरबाट ठूलो भाग पाउनुभएका व्यक्ति हजरत मौलाना खालिद बगदादी हुनुहुन्छ। उहाँले हजुर रसूलुल्लाहप्रतिको आफ्नो माया र इश्क व्यक्त गर्ने एउटा कसीदामा यसो लेख्नुभएको छ:

“हे बनी इस्राईल! म तिमीहरूकहाँ अल्लाहको नबी हुँ। तौरातलाई साँचो ठहराउने र मपछि आउने एक नबीको खुसीको खबर दिने बनेर आएको हुँ, ती नबीको नाम ‘अहमद’ हो” सफ्फ: ६

हे सरवरे आलम, तपाईँको आशिक भएर जल्छु म!
जहाँ भए पनि तपाईँको त्यो सुन्दर जमाल खोज्छु म।
काब कौसैनको सिंहासनका सुल्तान तपाईँ हुनुहुन्छ, म त केही पनि होइन,
“तपाईँको पाहुना हुँ” भन्नुलाई पनि बेअदबी ठान्छु म।
संसारका सबै कुरा तपाईँको इज्जतका लागि सृष्टि गरिए,
तपाईँको रहमत ममाथि पनि बर्सियो भने त्यो क्षण मेरो वसन्त हो।
हरेक मानिस काबाको तवाफ गर्न हिजाज आउँछ,
तपाईँसँग मिल्ने तिर्सनाले म पहाडहरू नाघ्छु।
सपनामा मेरो शिरमा सौभाग्यको मुकुट लगाइयो,
तपाईँका पाउको धुलो मेरो मुखमा छर्किएझैँ ठान्छु।
मित्रको प्रशंसा गर्ने आशिकहरूका बुलबुल, हे जामी!
तिम्रो दीवानका यी पङ्क्ति नै मेरो भावका दोभासे हुन्:
“जिब्रो झुन्डिएको, तिर्खाएको, खुइले कुकुरझैँ,
तपाईँको इहसानको समुद्रबाट एक थोपा माग्छु म।”

प्यारा नबीको प्रशंसामा टुक्रा-टुक्रा लेखिएका कविता र मदीहाहरू एकातिर रहून्, उहाँका लागि धेरै कृतिहरू लेखिएका छन्। यी लेख्नेहरूमध्ये आफ्नो ख्याति र कलाले सारा संसार र शताब्दीहरूलाई ढाकेकाहरूले पनि रसूलुल्लाहको प्रशंसा गर्न आफू असमर्थ भएको बताएका छन्। उहाँलाई देखेर उहाँको सौन्दर्यमा आशिक हुनुभएकाहरूले जिब्रोले भ्याएसम्म वर्णन गर्ने प्रयास गर्नुभयो, त्यो सौन्दर्य बताउन मानिसको सामर्थ्यले पुग्दैन भन्नुभयो।

इस्लामी विद्वानहरूका किताबमा ती आशिकहरूले दिएका खबरहरूमध्ये सयौँ लेखिएका छन्। पढ्नेहरूले अल्लाह तआलाले आफ्ना प्यारा नबीलाई सोच्नै नसकिने बनोट र हेरेर अघाउनै नसकिने सौन्दर्यमा सृष्टि गर्नुभएको तुरुन्तै बुझ्छन्। नदेखी नै उहाँलाई मन दिन्छन्। हबीबुल्लाहका आशिकहरू हरेक सासमा कलेजोसम्म पुग्ने हावाको शीतलतामा उहाँको मायाको स्वाद पाउँछन्। चन्द्रमातिर हेर्दा हरेक पटक उहाँका मुबारक आँखाबाट आएका किरणको प्रतिबिम्ब खोजेर आनन्द लिन्छन्। उहाँको सौन्दर्यको सागरबाट एक थोपा पाएकाहरूको हरेक कण यसो भन्छ:

तपाईँको सुन्दर गाला चिन्नेले गुलाफतिर हेर्दैन,
तपाईँको मायामा पग्लिनेले औषधि खोज्दैन!

अनस बिन मालिकबाट रिवायत गरिएको एउटा हदीसे शरीफमा यसो भनिएको छ: “म उसलाई उसका सन्तानभन्दा, उसका बुबाभन्दा र सारा मानिसभन्दा बढी प्यारो नभएसम्म तिमीहरूमध्ये कसैले ईमान ल्याएको हुँदैन।”२ एक दिन हजरत उमरले प्यारा नबीलाई भन्नुभयो: “या रसूलल्लाह! अल्लाह तआलाको कसम खान्छु, मेरो ज्यानबाहेक तपाईँ मलाई हरेक कुराभन्दा प्यारो हुनुहुन्छ।” हजुर रसूलुल्लाहले भन्नुभयो: “म उसलाई उसको ज्यानभन्दा बढी प्यारो नभएसम्म तिमीहरूमध्ये कसैले पनि कहिल्यै ईमान ल्याएको हुँदैन।” यो सुनेर हजरत उमरले “या रसूलल्लाह! तपाईँलाई कुरआने करीम पठाउनुहुने अल्लाह तआलाको कसम खान्छु, तपाईँ मलाई मेरो ज्यानभन्दा पनि बढी प्यारो हुनुहुन्छ” भन्नुहुँदा उहाँले भन्नुभयो: “हे उमर, अब (पूरा) भयो।”

अन्तरिक्ष युग, कम्प्युटर,
कति धेरै आधुनिक साधन –
सबैको मूल कुरआनमै छ,
तपाईँ रहमत हुनुहुन्छ, या रसूलल्लाह।
तपाईँले अनुभवलाई महत्त्व दिनुभयो,
ज्ञान र विज्ञान सिक्नलाई,
अगाडि बढ्ने बाटो देखाउनुभयो,
तपाईँ उज्यालो हुनुहुन्छ, या रसूलल्लाह।
तपाईँलाई माया गर्ने हाम्रो प्रिय हो,
तपाईँबिना हाम्रा लागि संसार साँघुरो छ,
हरेक कुरा तपाईँकै लागि छ,
तपाईँ नियामत हुनुहुन्छ, या रसूलल्लाह।
तपाईँबाटै लियो विचारहरू,
ज्ञान, विज्ञान र कला,
पूर्व र पश्चिमले फाइदा उठाए,
तपाईँ अगुवा हुनुहुन्छ, या रसूलल्लाह।
तपाईँले जे भन्नुभयो, सत्य साबित भयो,
पन्ध्र शताब्दीअघिदेखि,
तपाईँ मुहम्मदुल अमीन हुनुहुन्छ,
तपाईँ न्यायी हुनुहुन्छ, या रसूलल्लाह।
भलाइमा, न्यायमा,
उदारतामा, कुलीनतामा,
दयामा, श्रेष्ठतामा,
तपाईँ नमुना हुनुहुन्छ, या रसूलल्लाह।

“म उसलाई उसको ज्यानभन्दा बढी प्यारो नभएसम्म तिमीहरूमध्ये कसैले पनि कहिल्यै ईमान ल्याएको हुँदैन” हदीसे शरीफ

प्यारा नबी (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)को मस्जिदे शरीफमा रहेको “कुब्बए खजरा / हरियो गुम्बज”को बाहिरबाट देखिने दृश्य