मेरा प्यारा नबी

प्यारा नबीका सन्तान

प्यारा नबीका सातजना सन्तान थिए: तीन छोरा र चार छोरी। हजरत फातिमाबाहेक सबै हजुर रसूलुल्लाहभन्दा अघि नै वफात हुनुभयो। हाम्रा प्यारा नबीको वंश हाम्री आमा हजरत फातिमाबाट अघि बढ्यो। उहाँका नाति हजरत हुसैनका सन्तानलाई सय्यिद र हजरत हसनका सन्तानलाई शरीफ भनिन्छ। सय्यिद र शरीफहरूको आदर प्यारा नबीकै आदर हो। सय्यिद र शरीफहरूलाई माया गर्नु अन्तिम सासमा ईमानसहित जाने कारण बन्छ।

कासिम (रदियल्लाहु अन्हु): रसूलुल्लाहका तीन छोरामध्ये पहिलो हुनुहुन्छ। यसैले रसूलुल्लाहलाई “अबुल कासिम” भनियो। नुबुव्वतभन्दा अघि मक्कामा जन्मनुभयो। उहाँकी आमा खदीजतुल कुबरा हुनुहुन्छ। सत्र महिनाको हुँदा वफात हुनुभयो।१

जैनब (रदियल्लाहु अन्हा): रसूलुल्लाहका चार छोरीमध्ये पहिलो हुनुहुन्छ। हाम्रा नबी तीस वर्षको हुनुहुँदा जन्मनुभयो। नुबुव्वतभन्दा अघि आफ्नी आमा खदीजाका भान्जा अबुल आस बिन रबीसँग विवाह गर्नुभयो।२ अबुल आसले सुरुमा ईमान ल्याएनन्। बद्रको गजवामा बन्दी भए र आफ्नी श्रीमतीलाई मदीना पठाउने सर्तमा छोडिए। उनले जैनबलाई आफ्नै भाइसँग पठाए, तर काफिरहरूले जैनबलाई बाटैबाट फर्काइदिए। रसूल अलैहिस्सलामले जैद बिन हारिसालाई मक्का पठाउनुभयो र जैनबलाई रातारात लुकाएर मदीना ल्याइयो। अबुल आस हुदैबियाको यात्रापछि ईमानमा आउनुभयो। जैनबलाई फेरि उहाँलाई नै सुम्पिइयो। हिजरतको आठौँ वर्ष एकतीस वर्षको उमेरमा वफात हुनुभयो। उहाँका दुई सन्तान रहे। एकजना अली हुनुहुन्थ्यो; उहाँ बालिग हुने उमेर नजिकै वफात हुनुभयो। अर्की उमामा हुनुहुन्छ। जैनबले फातिमा (रदियल्लाहु अन्हा)लाई वसीयत गरेर उहाँलाई इमाम अलीको जिम्मा लगाउनुभएको थियो। उहाँका छोरा अली मक्का फत्ते हुँदा रसूलुल्लाहको ऊँटमा, उहाँकै पछाडि बस्नुभएको थियो। उमामासँग हजरत अलीले निकाह गर्नुभयो।३

रुकय्या (रदियल्लाहु अन्हा): रसूलुल्लाहकी दोस्री छोरी हुनुहुन्छ। हाम्रा नबी तेत्तीस वर्षको हुनुहुँदा जन्मनुभयो। उहाँकी आमा खदीजतुल कुबरा हुनुहुन्छ। साह्रै सुन्दर हुनुहुन्थ्यो। हजरत उस्मानकी श्रीमती हुनुहुन्छ। पहिले अबू लहबको छोरा उत्बासँग उहाँको विवाहको कुरा छिनिएको थियो। अबू लहब र उसकी श्रीमतीले रसूलुल्लाहलाई सताउन आफ्नो छोरालाई त्यो कुराबाट पछि हटाए। “तब्बत यदा” सूरा नाजिल भएपछि उत्बाले विवाहअघि नै उहाँलाई तलाक दियो। वही आयो र उहाँको निकाह हजरत उस्मानसँग भयो। उहाँहरू सँगै दुई पटक हब्शामा, त्यसपछि मदीना मुनव्वरामा हिजरत गर्नुभयो। हजरत रुकय्या बाईस वर्षको हुनुहुँदा बद्रको गजवाअघि बिरामी पर्नुभयो। हजरत उस्मानलाई बद्रमा नआई आफ्नी श्रीमतीको सेवा गर्न आदेश दिइयो। बद्रको गजवाको विजयको खुसीको खबर मदीना मुनव्वरा आइपुगेकै दिन उहाँ वफात हुनुभयो र सोही दिन दफन गरिनुभयो।४

उम्मे कुलसूम (रदियल्लाहु अन्हा): रसूलुल्लाहकी तेस्री छोरी हुनुहुन्छ। अबू लहबको दोस्रो छोरा उतैबासँग उहाँको विवाहको कुरा छिनिएको थियो। “तब्बत यदा” सूरा नाजिल भएपछि उतैबाले विवाह हुनुअघि नै उहाँलाई तलाक दियो र रसूलुल्लाहलाई चोट लाग्ने कुरा भन्यो। तब रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)ले यसरी बद्दुआ गर्नुभयो: “या रब! यसमाथि तपाईँका हिंस्रक जनावरमध्ये एउटा खटाइदिनुहोस्!” शाम जाने बाटोमा एउटा सिंहले उसलाई चिथोरिदियो। रुकय्या वफात हुनुभएपछि वही आयो र उम्मे कुलसूमको निकाह पनि हजरत उस्मानसँगै भयो। हिजरतको नवौँ वर्ष वफात हुनुभयो। उहाँको जनाजाको नमाज रसूलुल्लाहले पढाउनुभयो; दफन गरिँदै गर्दा उहाँ कब्रको छेउमा उभिनुभएको थियो र उहाँका मुबारक आँखाबाट आँसु बगिरहेका थिए।५

फातिमा (रदियल्लाहु अन्हा): रसूलुल्लाहकी चौथी छोरी, हजरत अलीकी श्रीमती र हजरत उमरकी सासू हुनुहुन्छ। निकाह हुँदा उहाँ पन्ध्र वर्षको हुनुहुन्थ्यो।६ उहाँको मेहर चार सय मिस्काल चाँदी थियो भनेर “मवाहिबे लदुन्निय्या”मा सवीकको गजवाको प्रसङ्गमा लेखिएको छ। यो ५७.१४ मिस्काल सुनबराबर हुन्छ। (आजको हिसाबले यो ३८ सुनको लिरा हो।) अली (रदियल्लाहु अन्हु) त्यस बेला पच्चीस वर्षको हुनुहुन्थ्यो। उहाँ अहले बैतमध्ये हुनुहुन्छ। गोरो वर्णकी, साह्रै सुन्दर हुनुहुन्थ्यो। हिजरतभन्दा तेह्र वर्षअघि मक्कामा जन्मनुभयो र एघारौँ वर्ष चौबीस वर्षको उमेरमा वफात हुनुभयो। उहाँका हसन, हुसैन र मुहसिन नामका तीन छोरा तथा उम्मे कुलसूम र जैनब नामका दुई छोरी भए।७

रसूलुल्लाहको वंश फातिमाबाट अघि बढ्यो। जैनबको निकाह अब्दुल्लाह बिन जाफर तय्यारसँग भयो र उहाँहरूका अली र उम्मे कुलसूम नामका सन्तान भए। उहाँहरूलाई शरीफे जाफरी भनिन्छ।

“मेरा अहले बैत नूह अलैहिस्सलामको जहाजजस्ता हुन्। उहाँहरूको अनुसरण गर्ने सलामती पाउँछ। बाँकी नष्ट हुन्छन्” हदीसे शरीफ

(१) जन्नतुल बकी – मदीना मुनव्वरामा

(२) अहले बैत

(३) बनातुन नबी (प्यारा नबीका छोरीहरू)

(४) शुहदाउल बकी (जन्नतुल बकीका शहीदहरू)

(५) अज्वाजुन नबी (प्यारा नबीका श्रीमतीहरू)

(६) इमाम मालिक

जन्नतुल बकीका मकबराहरू भत्काइनुअघिको अवस्था

अब्दुल्लाह (रदियल्लाहु अन्हु): खदीजतुल कुबराबाट भएका रसूलुल्लाहका अन्तिम सन्तान हुनुहुन्छ। नुबुव्वतपछि जन्मनुभयो र दूध खाने उमेरमै वफात हुनुभयो। उहाँलाई तय्यिब र ताहिर पनि भनिन्छ। अब्दुल्लाह वफात हुनुभएपछि आस बिन वाइलले “मुहम्मद अब्तर भए” अर्थात् उनको वंश टुट्यो भन्यो। अल्लाह तआलाले “इन्ना अअतैना” सूराद्वारा आस नामको त्यस काफिरलाई जवाफ दिनुभयो।८

इब्राहीम (रदियल्लाहु अन्हु): रसूलुल्लाहका छोराहरूमध्ये तेस्रो र उहाँका सबै सन्तानमध्ये अन्तिम हुनुहुन्छ। हिरक्लका मिस्रका हाकिम मुकौकिसले उपहार पठाएकी हजरत मारियाका छोरा हुनुहुन्छ। हिजरतको आठौँ वर्ष जन्मनुभयो र डेढ वर्षको उमेरमा वफात हुनुभयो। उहाँ बिरामी हुँदा रसूलुल्लाह उहाँलाई काखमा लिनुहुन्थ्यो र उहाँका मुबारक आँखाबाट आँसु बग्थे। इब्राहीम वफात हुनुभएपछि रसूलुल्लाहले भन्नुभयो: “हे इब्राहीम! तिम्रो मृत्युले हामी साह्रै दुःखी भयौँ। हाम्रा आँखा रोइरहेका छन्, हृदय दुखिरहेको छ। तर हामी हाम्रा रबलाई अप्रसन्न पार्ने कुनै कुरा भन्दैनौँ।”९ उहाँलाई जन्नतुल बकीमा दफन गरियो। त्यस दिन सूर्यग्रहण लाग्यो। मानिसहरूले “इब्राहीमको वफातका कारण सूर्यग्रहण लाग्यो” भने। यो सुनेर रसूलुल्लाह (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)ले भन्नुभयो: “चन्द्रमा र सूर्य अल्लाह तआलाको अस्तित्व र एकत्व देखाउने उहाँका दुई सृष्टि हुन्। कसैको मृत्यु वा जीवनका कारण यिनमा ग्रहण लाग्दैन। यिनलाई देख्दा अल्लाह तआलालाई सम्झ!”

या अल्लाह! फातिमाका सन्तानको मान राखेर,
मेरो अन्तिम बोली कलिमाए तौहीद होस्!
मेरो यो दुआ अस्वीकार गर्नुहोस् वा स्वीकार –
म त नबीका अहले बैतको फेर समातेर बसेको छु।

अहले बैते रसूल (आले रसूल – आले अबा)

अल्लाह तआलाले कुरआने करीममा अहले बैतलाई भावार्थमा यसो भन्नुहुन्छ: “अल्लाह तआला तिमीहरूबाट रिज्स, अर्थात् हरेक कमी र मैला हटाउन चाहनुहुन्छ र तिमीहरूलाई पूर्ण पवित्रताले सफा पार्न चाहनुहुन्छ।”१०

असहाबे किरामले सोध्नुभयो: “या रसूलल्लाह! अहले बैत को-को हुन्?” त्यही बेला इमाम अली आउनुभयो। रसूलुल्लाहले उहाँलाई आफ्नो मुबारक खास्टोमुनि लिनुभयो। त्यसपछि पालैपालो फातिमतुज जहरा, इमाम हसन र इमाम हुसैन आउनुभयो। हरेकलाई आफ्नो एक-एक छेउमा लिँदै भन्नुभयो: “हेर, यिनीहरू नै मेरा अहले बैत हुन्।” यी उच्च व्यक्तिहरूलाई “आले अबा र आले रसूल” पनि भनिन्छ।११

नबीका अहले बैतलाई माया गर्नु आखिरततर्फ ईमानसहित जाने र अन्तिम सासमा सलामती पाउने कारण बन्छ। अहले बैतलाई माया गर्नु हरेक मोमिनका लागि फर्ज हो। सरवरे आलम (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम)ले एउटा हदीसे शरीफमा भन्नुहुन्छ: “मेरा अहले बैत नूह अलैहिस्सलामको जहाजजस्ता हुन्। उहाँहरूको अनुसरण गर्ने सलामती पाउँछ। बाँकी नष्ट हुन्छन्।”१२

नबीका अहले बैतका फजीलत र गुणहरू अनगिन्ती छन्। गनेर सकिँदैनन्। उहाँहरूको वर्णन र प्रशंसा गर्न मानिसको शक्ति पुग्दैन। उहाँहरूको मूल्य र महानता आयते करीमाबाट मात्र बुझिन्छ।

त्यहाँ अली, हसन र हुसैन हुनुहुन्छ,
उहाँहरूको माया मनमा छ, प्रेम ज्यानमा छ।
भोलि महशरको दिन, ठूलो दरबारमा,
या मुहम्मद! मेरो ज्यान तपाईँलाई नै खोज्छ।
अरफात पहाड नै हाम्रो पहाड हो,
त्यहीँ हाम्रो दुआ कबूल हुन्छ,
मदीनामा हाम्रा नबी विश्राम गर्नुहुन्छ,
या मुहम्मद! मेरो ज्यान तपाईँलाई नै खोज्छ।

इमाम शाफिईले यो कुरा यसरी सबैभन्दा सुन्दर ढङ्गले बताउनुभएको छ: “हे रसूलका अहले बैत! तपाईँहरूलाई माया गर्न अल्लाह तआलाले कुरआने करीममा आदेश दिनुभएको छ। नमाजमा तपाईँहरूका लागि दुआ नगर्नेहरूको नमाज कबूल नहुनुले तपाईँहरूको मूल्य र उच्च दर्जा देखाउँछ। तपाईँहरूको इज्जत कति ठूलो रहेछ, अल्लाह तआलाले कुरआने करीममा तपाईँहरूलाई सलाम भन्नुहुन्छ!” हजरत अनस भन्नुहुन्छ: “रसूलुल्लाहलाई ‘अहले बैतमध्ये तपाईँ सबैभन्दा बढी कसलाई माया गर्नुहुन्छ?’ भनेर सोधियो। उहाँले भन्नुभयो: ‘हसन र हुसैनलाई।’”१३

हजरत अबू हुरैरा भन्नुहुन्छ: “म रसूलुल्लाहको साथमा थिएँ। हसन आउनुभयो। रसूलुल्लाहले भन्नुभयो: ‘या रब! म यिनलाई माया गर्छु। तपाईँ पनि यिनलाई मन पराउनुहोस् र यिनलाई माया गर्नेहरूलाई पनि मन पराउनुहोस्’, अर्को एक पटक भन्नुभयो: ‘हसन र हुसैन संसारमा मेरा मीठा सुगन्ध हुन्।’” प्यारा नबीले फेरि भन्नुभयो: “म आफूपछि तिमीहरूका लागि दुई कुरा छोडेर जाँदै छु। यी दुईलाई समातिरह्यौ भने बाटो बिराउनेछैनौ। पहिलो दोस्रोभन्दा ठूलो छ। एउटा अल्लाह तआलाको किताब कुरआने करीम हो; त्यो आकाशदेखि धर्तीसम्म तन्किएको बलियो डोरी हो। अर्को मेरा अहले बैत हुन्। यी दुई एकअर्काबाट छुट्टिँदैनन्। यिनलाई नपछ्याउने मेरो बाटोबाट अलग हुन्छ।”१४

हजरत हसन र हजरत हुसैन (रदियल्लाहु अन्हुमा) बिरामी पर्नुभएको थियो। प्यारा नबीले हजरत अली र हजरत फातिमालाई भन्नुभयो: “आफ्ना यी कलेजाका टुक्राहरूका लागि केही मन्नत मान!” हजरत अली, हाम्री आमा फातिमा र उहाँहरूकी फिद्दा नामकी दासीले तीन-तीन दिन रोजा बस्ने मन्नत मान्नुभयो। जन्नतका ती दुई सुगन्ध निको हुनुभयो। तर घरमा खाने केही थिएन। हजरत अलीले एकजना यहूदीबाट तीन सा१५ जौ सापट लिनुभयो। तीनैजनाले मन्नत मानेका रोजाको नियत गर्नुभयो। हजरत फातिमाले ती तीन सामध्ये एक सा जौ पिसेर पाँचवटा रोटी पकाउनुभयो। उहाँहरू आफैँ पाँचजना हुनुहुन्थ्यो। इफ्तारको समय भयो। ती पाँच रोटीमध्ये एउटा हजरत अलीका अगाडि, एउटा हजरत हसनका अगाडि, एउटा हजरत हुसैनका अगाडि, एउटा फिद्दा दासीका अगाडि र एउटा आफ्नै अगाडि राख्नुभयो। उहाँहरू इफ्तार गर्न लाग्नुभएको थियो। त्यत्तिकैमा एकजना मिस्कीन आएर भने: “हे रसूलुल्लाहका अहले बैत! म मिस्कीन मुसलमानहरूमध्ये एक मिस्कीन हुँ। मलाई केही खान दिनुहोस्। अल्लाह तआलाले तपाईँहरूलाई जन्नतका नियामतले पुरस्कृत गरून्।” उहाँहरूले हातमा भएका रोटी उनलाई सदका दिनुभयो र आफूले पानीले इफ्तार गर्नुभयो। भोलिपल्ट फेरि रोजा बस्नुभयो। दासीले अर्को एक सा जौ पिसेर फेरि पाँचवटा रोटी पकाउनुभयो। इफ्तारको बेला रोटी अगाडि राखेर इफ्तार गर्न लाग्नुहुँदा एकजना अनाथ आइपुगे। पाँचैजनाले आफ्ना रोटी उसलाई दिनुभयो, त्यस अनाथलाई खुसी पार्नुभयो र आफूले पानीले इफ्तार गरेर सुत्नुभयो। तेस्रो दिन पनि रोजा बस्नुभयो। बाँकी रहेको एक सा जौबाट पनि पाँचवटा रोटी बनाएर अगाडि राख्नुभयो। इफ्तार गर्न लाग्नुहुँदा एकजना बन्दी आएर भने: “तीन दिनदेखि म भोकै छु। मलाई बाँधे, खान पनि दिएनन्। अल्लाह तआलाका लागि ममाथि दया गर्नुहोस्!” पाँचैजनाले आफ्ना रोटी उनलाई दिनुभयो र फेरि पानीले इफ्तार गर्नुभयो। त्यसपछि नाजिल भएका आयते करीमाहरूमा अल्लाह तआलाले भावार्थमा भन्नुभयो: “उनीहरूले आफ्ना मन्नत पूरा गरे। लामो र लम्बिइरहने कियामतको दिनसँग डराएकाले आफूलाई साह्रै मन लागेको, जिउले चाहेको खाना उनीहरूले मिस्कीन, अनाथ र बन्दीहरूलाई दिए। ‘हामीले तिमीहरूलाई अल्लाह तआलाको रजाका लागि खुवायौँ। तिमीहरूबाट बदलामा न धन्यवाद, न अरू केही आशा गर्‍यौँ; हामी केही चाहँदैनौँ’ भने।”१६ “यसैकारण जनाबे हकले उनीहरूलाई शराबे तहूर (एकदमै पवित्र पेय) पिलाउनुभयो…”१७ अबू हुरैरा (रदियल्लाहु अन्हु) बताउनुहुन्छ, हाम्रा नबीले भन्नुभयो: “तिमीहरूमध्ये असल मानिस मपछि मेरा अहले बैतलाई भलाइ गर्नेहरू हुन्।”

“सिरात पुलबाट खुट्टा नचिप्लिई पार हुनेहरू मेरा अहले बैत र मेरा असहाबलाई धेरै माया गर्नेहरू हुन्” हदीसे शरीफ

हजरत अली बताउनुहुन्छ, हाम्रा नबीले भन्नुभयो: “मेरा अहले बैतलाई भलाइ गर्नेहरूका लागि म कियामतको दिन शफाअत गर्नेछु।” “सिरात पुलबाट खुट्टा नचिप्लिई पार हुनेहरू मेरा अहले बैत र मेरा असहाबलाई धेरै माया गर्नेहरू हुन्।”

हजरत इमाम रब्बानीले बताउनुभएको एउटा हदीसे शरीफमा भनिएको छ: “जसले अलीलाई माया गर्छ, उसले अवश्य मलाई माया गरेको हुन्छ। जसले उनीसँग शत्रुता गर्छ, उसले अवश्य मसँग शत्रुता गरेको हुन्छ। जसले उनलाई दुःख दिन्छ, उसले अवश्य मलाई दुःख दिएको हुन्छ। जसले मलाई दुःख दिन्छ, उसले अवश्य अल्लाह तआलालाई नाराज पारेको हुन्छ।”

रसूलुल्लाहले भन्नुभयो: “अल्लाह तआलाले मलाई चारजना व्यक्तिलाई माया गर्न आदेश दिनुभयो। आफू पनि उनीहरूलाई मन पराउनुहुन्छ भनेर बताउनुभयो।” “उनीहरू को हुन्? हामीलाई उनीहरूको नाम बताउनुहुन्छ?” भनेर सोधिँदा

उहाँले भन्नुभयो: “अली उनीहरूमध्येका हुन्, अली उनीहरूमध्येका हुन्, अली उनीहरूमध्येका हुन्; र अबू जर, मिकदाद र सलमान।”

“मेरो परिवारका कारण मलाई दुःख दिनेहरूका लागि कठोर अजाब छ।”

एउटा हदीसे शरीफमा यो पनि भन्नुभयो: “फातिमा मेरो एउटा अंश हुन् (अर्थात् मेरै एउटा टुक्रा हुन्)। उनलाई दुःख दिनेले मलाई दुःख दिन्छ।” हजरत अबू हुरैरा भन्नुहुन्छ: “प्यारा नबीले हजरत अलीलाई भन्नुभयो: ‘फातिमा मलाई तिमीभन्दा बढी प्यारी छिन्। तिमी चाहिँ मलाई उनीभन्दा बढी अजीज छौ (अर्थात् मूल्यवान् छौ)!’”१८

फेरि भन्नुभयो: “तिमीहरूकहाँ इस्लाम धर्म ल्याएबापत म कुनै बदला चाहन्नँ। म केवल तिमीहरूले मेरा नजिकका अहले बैतलाई माया गर भन्ने चाहन्छु।”

इस्लामका विद्वानहरूले अहले बैतको मायालाई अन्तिम सासमा ईमानसहित जानका लागि सर्त मान्नुभएको छ। उहाँहरूमा रसूलुल्लाहका कणहरू छन्। अहले बैतको कदर गर्नु र उहाँहरूलाई आदर गर्नु हरेक मुसलमानको कर्तव्य हो। इस्लामका महान् विद्वान इमाम रब्बानी (रहमतुल्लाहि अलैह)ले भन्नुभयो: “मेरा बुबा जाहिर र बातिनका, अर्थात् हृदयका ज्ञानमा ठूला विद्वान हुनुहुन्थ्यो। उहाँ सधैँ अहले बैतलाई माया गर्ने सल्लाह दिनुहुन्थ्यो र त्यसमा उत्साह जगाउनुहुन्थ्यो। ‘यो मायाले मानिसलाई अन्तिम सासमा ईमानसहित जान धेरै सहायता गर्छ’ भन्नुहुन्थ्यो। उहाँ वफात हुन लाग्दा म उहाँको सिरानमा थिएँ। अन्तिम घडीमा उहाँको होस कम हुँदै गएपछि मैले उहाँलाई ती सल्लाह सम्झाएँ र त्यो मायाले कस्तो असर गर्‍यो भनेर सोधेँ। त्यस्तो हालतमा पनि उहाँले भन्नुभयो: ‘म अहले बैतको मायाको समुद्रमा पौडिरहेको छु।’ मैले तुरुन्तै अल्लाह तआलाको हम्द र प्रशंसा गरेँ। अहले बैतको माया अहले सुन्नतको पुँजी हो। आखिरतका सबै कमाइ यही पुँजीले ल्याउनेछ।”

हजरत फातिमा र कियामतसम्मका उहाँका सन्तान अहले बैत हुन्। उहाँहरू पापी भए पनि उहाँहरूलाई माया गर्नुपर्छ। उहाँहरूलाई माया गर्नु, मन, शरीर र धनले सहायता गर्नु, आदर र ख्याल गर्नु ईमानसहित मर्ने कारण बन्छ। (सिरियाको हमा सहरमा सय्यिदहरूका लागि एउटा अदालत थियो। यस मुबारक वंशमा जन्मेका बालबालिकाहरू दुईजना साक्षीसहित न्यायाधीशका सामु दर्ता गरिन्थे। अङ्ग्रेजहरूका वफादार मित्र मुस्तफा रशीद पाशाले यो अदालत खारेज गरे।) अहले सुन्नतका इमामहरूले ईमान र फिक्हका ज्ञान, तसव्वुफका मारिफत, अझ तफ्सीर र हदीसका ज्ञानको पनि धेरैजसो भाग अहले बैतका इमामहरूबाट सिक्नुभयो। उहाँहरूकै तालिममा हुर्कनुभयो। उहाँहरूकै तवज्जुहले माथि उठ्नुभयो। उहाँहरूबाटै खुसीका खबर पाउनुभयो। मुसलमानहरू रसूलुल्लाहका अहले बैत (रदियल्लाहु तआला अन्हुम अजमईन)लाई सबैभन्दा बढी माया गर्छन् र अहले बैतलाई माया गर्नेहरूलाई पनि माया गर्छन्। अहले बैतलाई माया गर्ने, अहले बैतको बाटोमा हिँड्ने सही मुसलमानहरूलाई (अहले सुन्नत) भनिन्छ। सबै अहले सुन्नत हरेक नमाजमा अहले बैतका लागि भलाइको दुआ गर्छन्।

रसूललाई देख्ने मोमिनलाई (सहाबी) भनियो,
सबैलाई जनाउन (असहाबे किराम) भनियो।
नबीलाई माया गर्ने हरेक हृदय एकै क्षणमा नूरले भरिन्थ्यो,
उहाँका सहाबी हुनेहरूको कुरआनमा प्रशंसा गरियो।
सबैले रसूलुल्लाहका लागि आफ्नो धन र ज्यान दिनुभयो,
शान्तिमा ज्ञान फैलाउनुहुन्थ्यो, युद्धमा भने गर्जनुहुन्थ्यो।
हदीसे शरीफमा असहाबलाई ताराहरूसँग दाँजियो,
जुनसुकै एकलाई पछ्याउने उज्याला बाटामा पुग्छ।
असहाब एकअर्कालाई साह्रै माया गर्नुहुन्थ्यो, एकअर्काको प्रशंसा गर्नुहुन्थ्यो,
पछि आएका मुसलमानहरू पनि सबैले यसै भने।
कुरआन र हदीसहरू उहाँहरूले नै हामीलाई बताउनुभयो,
हृदयको पवित्रताले मनमा भरोसा दियो।
उहाँहरूमध्ये एकलाई गाली गरियो भने इस्लाम धर्म घाइते हुन्छ,
सहाबीको बदनाम गर्नेले कुरआने करीमलाई नै खोक्रो पार्छ।
साँचो मुसलमान हौ भने उहाँहरूमध्ये हरेकलाई आदर गर,
सबैभन्दा पहिले रसूलका अहले बैतमा सलात र सलाम पठाऊ!