ISTIGFAR SZLACHETNEGO PROROKA1

Tak jak Szlachetny Prorok (alejhisselam) był najwyższym spośród wszystkich stworzeń, tak też był Tym, który prawdziwie znał Allaha Najwyższego i najbardziej się Go bał. Choć Stworzyciel chronił Go przed popełnianiem grzechów, On nieustannie oddawał Mu cześć, modlił się do Allaha Najwyższego i prosił Go o przebaczenie. Spał na początku nocy (po nocnej modlitwie salat), a pod koniec nocy oddawał się ibadetowi. Ibn Abbas opowiada: „Pewnej nocy byłem gościem w domu matki wierzących, Hazrat Mejmune. Wysłannik Allaha spał mniej więcej do północy, a może trochę krócej lub dłużej. Potem obudził się, usiadł i ręką przetarł twarz z resztek snu. Wstał, wziął wiszący dzbanek z wodą i dokonał ablucji. Wyrecytował dziesięć świętych ajetów z końca Sury Ali Imran i stanął do modlitwy salat. Ja też wstałem, dokonałem ablucji tak jak Wysłannik Allaha i stanąłem obok Niego do modlitwy. Wysłannik Allaha odprawił modlitwę salat z dwóch rekatów. Potem odprawił jeszcze dwa rekaty, a następnie znowu modlitwę z dwóch rekatów. Potem stanął do modlitwy witr. Następnie położył się i leżał, aż wygłoszono ezan do porannej modlitwy. Wtedy wstał, odprawił jeszcze modlitwę z dwóch rekatów, wyszedł do mesdżidu i poprowadził tam część fard porannej modlitwy salat”.2 Nasza matka Hazrat Aisze opowiada: „Pewnej nocy nasz Szlachetny Prorok, Wysłannik Allaha, zasnął. Gdy się obudził, powiedział: »O Aisze, jeśli pozwolisz, tej nocy chciałbym zająć się oddawaniem czci Mojemu Panu.« Potem wstał. Recytował Święty Koran i płakał, tak bardzo, że oba Jego kolana zmoczyły się od łez. Recytował dalej, a w miarę recytowania Jego Błogosławione łzy zmoczyły każde miejsce Jego ciała, na które spadły. Trwało to aż do rana.

Gdy rano przyszedł Bilal Habeszi i to zobaczył, powiedział: »Niech moi rodzice zostaną dla Ciebie poświęceni, o Wysłanniku Allaha! Czyż Allah Najwyższy nie wybaczył Ci Twoich wcześniejszych i późniejszych uchybień?«. Wysłannik Allaha (alejhisselam) odpowiedział: »O Bilalu! Czyżbym nie miał być wdzięcznym sługą, skoro Allah Najwyższy tej nocy zesłał 190. święty ajet Sury Ali Imran, który (w tym znaczeniu)3 głosi: «Zaprawdę, w stworzeniu niebios i ziemi oraz w następowaniu po sobie nocy i dnia jest wiele znaków dla tych, którzy posiadają akl (rozum)».«”. W hadis-i szerif zapisanym w księdze „Muslim” Muhammed (alejhisselam) oznajmił: „Do Mojego serca przychodzą takie rzeczy, że z ich powodu każdego dnia i każdej nocy siedemdziesiąt razy wypowiadam istigfar do Allaha Najwyższego” oraz „Na Moim sercu kładzie się zasłona (która jest przeszkodą w przychodzeniu boskiego Nuru). Dlatego codziennie siedemdziesiąt razy wypowiadam istigfar” oraz „Każdego dnia sto razy wypowiadam istigfar do Allaha Najwyższego”.4

Szlachetny Prorok (alejhisselam) tak bardzo bał się Allaha Najwyższego, że nigdy nie widziano, by śmiał się głośno. W merfu hadis-i szerif,5 który Imam Tirmizi przekazał od Ebu Zerra, oznajmiono: „Zaprawdę, Ja widzę to, czego wy nie widzicie, i słyszę to, czego wy nie słyszycie. Na niebie nie ma pustego miejsca wielkości czterech palców, na którym aniołowie nie dokonywaliby sedżde (nie padali na twarz jak w modlitwie salat). Przysięgam na Allaha, że gdybyście wiedzieli to, co Ja wiem, mało byście się śmiali, a dużo płakali. Wyszlibyście na drogi i na cały głos błagalibyście Allaha Najwyższego”.6

W hadis-i szerif przekazanym przez Ebu Hurejrego nasz Szlachetny Prorok, Wysłannik Allaha (alejhisselam), oznajmił: „Nikogo jego czyny nie wprowadzą do Raju”. Gdy zapytano: „Czy Ciebie też nie, o Wysłanniku Allaha?”, odpowiedział: „Tak, Mnie też Moje czyny nie wprowadzą do Raju. Jednak łaska i miłosierdzie Allaha Najwyższego Mnie osłonią”.

Ibn Omar opowiada: „Gdy przebywaliśmy w zgromadzeniu razem z Wysłannikiem Allaha (sallallahu alejhi we sellem), liczyliśmy, że sto razy powiedział: »O mój Panie! Przebacz Mi i przyjmij Moją tewbe (skruchę). Ty jesteś Tym, który przyjmuje skruchę, i Ty jesteś Miłosierny.«”.7

Enes bin Malik przekazał: „Wysłannik Allaha (sallallahu alejhi we sellem) nieustannie powtarzał tę dua: »Allahumme ja mukallibel-kulub, sebbit kalbi ala dinik.«8 (O mój Allahu, Ty, który jako jedyny możesz odwrócić nasze serca od dobra ku złu i od zła ku dobru! Utwierdź Moje serce w Twojej religii, niech nigdy się od niej nie odwróci ani jej nie porzuci!)”. W hadis-i szerif, który Tirmizi przekazał od Ebu Sa’ida el-Hudriego, Szlachetny Prorok oznajmił: „Temu, kto kładąc się do łóżka, trzy razy powie: »Estagfirullah el-azim ellezi la ilahe illa huwel-hajjul-kajjum we etubu ilejh«, Allah Najwyższy przebaczy grzechy, nawet jeśli jest ich tyle, ile piany morskiej, ziaren piasku w krainie Temim, liści na drzewach lub dni świata”.

Według tego, co przekazali w swoich księgach Buhari i Muslim, Wysłannik Allaha wypowiadał taką dua istigfaru: „Allahummagfirli hatieti we dżehli we israfi fi emri we ma ente a’lemu bihi minni”. (O mój Allahu! Przebacz Mi błędy, które Ty znasz, a które popełniłem (świadomie lub) nieświadomie, przekraczając Moje granice!)

Według przekazu od Ebu Musy el-Esz’ariego (radyjallahu anh) Najszlachetniejszy Wysłannik (sallallahu alejhi we sellem) wypowiadał również taki istigfar:

„Allahummagfirli hezli we dżiddi we hatai we amdi we kullu zalike indi. Allahummagfirli ma kaddemtu we ma ahhartu we ma esrartu we ma a’lentu we ma ente a’lemu bihi minni, entel-mukaddimu we entel-muahhiru we ente ala kulli szej’in kadir”.9 (O mój Allahu! Przebacz Mi wszystkie błędy, jakie mogę popełnić, żartem lub na serio, przez zapomnienie lub umyślnie. O mój Allahu! Przebacz Mi wszelkiego rodzaju błędy, które Ty znasz: te, które popełniłem wcześniej, i te, które popełnię później, te, które popełniłem w ukryciu, i te, które popełniłem jawnie. Ty jesteś Tym, który wysuwa naprzód, i Ty jesteś Tym, który odsuwa. Ty masz moc nad wszystkim.)

Za dnia Wysłannik Allaha pościł,
nocą trwał na modlitwie salat.
Jeśli należysz do wspólnoty Jego, Wybranego,
zawsze zważaj na sunnę i na to, co mekruh.

„Na Moim sercu kładzie się zasłona (która jest przeszkodą w przychodzeniu boskiego Nuru). Dlatego codziennie siedemdziesiąt razy wypowiadam istigfar”. Hadis-i szerif