مناطقی که مأموران زکات به آن‌ها فرستاده شدند
حضرت ابوموسی اشعری را مأمور کرد که در مکه قرآن کریم و امور دین را تعلیم دهد.1 ابوسفیان بن حرب را امیر نجران در ولایت یمن گماشت و کثیر بن عبدالله را دستیار او ساخت. پس از آن‌که کارهای مکه به پایان رسید، به مرالظهران آمدند. غنیمت باقی‌مانده نیز در آن‌جا تقسیم شد. سپس سرور ما، پیامبر، با اصحاب نامدار خود باز به راه افتاد و در پایان ذوالقعده به مدینه رسید. در روز دهم رمضان شریف، روز چهارشنبه، از مدینه بیرون آمده بود. این سفر نزدیک به سه ماه به درازا کشید.
روزی در دریای غم فرو رفتم و به اندیشه شدم، از خود بیگانه گشتم و خویشتن را از یاد بردم، گناهانم را به یاد آوردم و از فرجامم ترسیدم، آن‌گاه شنیدم سیّدی این مطلع را زمزمه می‌کرد: تو احمد و محمود و محمدی، ای سرور من، تو سلطانِ تأییدیافته از سوی حق برای مایی، ای سرور من. ما امیدواریم و از نومیدی آه نمی‌کشیم، سرمایۀ ایمان را تباه نمی‌کنیم، درگاه تو را رها نمی‌کنیم تا به بیگانگان پناه بریم، در سایۀ تو به هیچ‌کس دیگر چشم نمی‌دوزیم. تو احمد و محمود و محمدی، ای سرور من، تو سلطانِ تأییدیافته از سوی حق برای مایی، ای سرور من. شیخ غالب
برخی رویدادهای سال هشتم هجری
چهار تن از بنی‌ثعلبه به مجلس رسول الله آمدند و گفتند: «قوم‌مان ما را فرستاده است. شنیده‌ایم که تا هجرت نشود، اسلام کامل نیست.» فرمود: «هرجا که باشید، بر تقوا باشید؛ اگر هجرت نیز نکنید، زیانی ندارد. به دین و ملت شما هیچ خللی نمی‌رسد.» سپس آنان را به خانۀ رمله بنت حارث فرستاد و مهمانی‌شان کرد. آن‌گاه به هر یک چهار اوقیه نقره داد و اجازه داد که به خانه‌های خود بازگردند. در همان سال زینب، دختر رسول الله (صلی الله علیه وسلم)، وفات یافت. برای او تابوت ساختند. نخستین تابوت در اسلام برای او ساخته شد. همسر ابوالعاص بود. هنگامی که ابوالعاص در زمان بدر او را از مکه به سوی مدینه روانه کرد، هبّار در راه به سوی شتر حضرت زینب نیزه انداخت. زینب چون از شتر افتاد، فرزندی را که در شکم داشت از دست داد و بیمار شد. همین سبب وفاتش شد. دو فرزند از او بازماند. در آن سال، در ماه ذوالحجه، ابراهیم، پسر رسول الله، به دنیا آمد. مادرش ماریه خاتون (رضی الله تعالی عنها) است. ابورافع آمد و مژده داد. به همین سبب رسول الله غلامی را آزاد کرد. به‌عنوان عقیقه قوچی سر برید. فرمان داد سر کودک را بتراشند و هم‌وزن مویش نقره صدقه داد.
رویدادهای مهم سال نهم هجری
در سال نهم هجری، در آغاز ماه محرم، سرور عالمیان برای قبیله‌ها مأموران زکات (عامل، ساعی) گماشت. تا جایی که ممکن بود، به هر قبیله عاملی از میان خودش داده شد. ابن حصیب اسلمی را نزد اسلم و غفار، عباد بن بشر را نزد بنی‌سلیم و مزینه، عمرو بن عاص را نزد فزاره، ضحاک بن سنان را نزد بنی‌کلاب، رافع بن مکنت جهنی را نزد جهینه، و بشر بن سفیان کعبی را نزد بنی‌کعب و بنی‌تمیم فرستاد.
یک سال بعد، مردم طائف برای مسلمان شدن هیئتی شش‌نفری را به مدینه، به حضور پیامبر محبوب ما، فرستادند. سرور عالمیان یک سال پیش، هنگام ترک طائف، چنین دعا کرده بود: «ای پروردگار من! مردم ثقیف را به راه راست هدایت فرما، آنان را نزد ما بیاور.» اینک مردم ثقیف برای مسلمان شدن آمده بودند. سرور ما رسول اکرم از مسلمان شدن آنان بسیار شادمان شد، امتیازهایی به آنان داد و آنان را به طائف بازگرداند. حضرت عثمان بن ابی‌العاص را والی‌شان گماشت.2
وفات نجاشی
ماه رجب سال نهم هجرت بود. روزی رسول الله به اصحاب خود فرمود: «امروز برادر صالحی از شما وفات یافت. برخیزید و بر او نماز جنازه بخوانید.» سرور ما، پیامبر، امام شد و نماز جنازۀ غایبانه را به امامت خواند. سپس فرمود: «برای برادرتان نجاشی اصحمه از الله تعالی آمرزش خواستیم.»
مدتی بعد، از خبری که از حبشه رسید، دانسته شد که نجاشی اصحمه (رحمة الله تعالی علیه) وفات یافته است. این با روزی که سرور ما، پیامبر، در مدینه بر او نماز جنازه خوانده بود، برابر بود.3
«هرجا که باشید، بر تقوا باشید؛ اگر هجرت نیز نکنید، زیانی ندارد. به دین و ملت شما هیچ خللی نمی‌رسد» حدیث شریف
جانم فدای راه تو باد،
ای محمدِ زیبانام و زیباروی،
بیا و بندۀ ناچیزت را شفاعت کن،
ای محمدِ زیبانام و زیباروی.
آنان که مؤمن‌اند، رنج بسیار می‌کشند،
و در آخرت ذوق و صفا خواهند داشت،
ای مصطفای هجده هزار عالم،
ای محمدِ زیبانام و زیباروی.
آن‌که هفت طبقۀ آسمان را سیر کرد و بر فراز کرسی گشت،
و در معراج امتش را از حق خواست –
ای محمدِ زیبانام و زیباروی.
یونس بی تو دو جهان را چه کند؟
تو پیامبر برحقی، بی‌هیچ شک و گمان،
آنان که از تو پیروی نکنند، بی‌ایمان می‌روند،
ای محمدِ زیبانام و زیباروی.