د تعریس د شپې پېښه
د خیبر له غزا څخه د راستنېدو پر مهال د تعریس په ځای کې د دمې لپاره ودرېدل. هغه شپه رسول الله حضرت بلال راوغوښت او ویې فرمایل: «اې بلال! نن شپه ویده نه شې! سهار وڅاره او موږ لمانځه ته راویښ کړه.» بیا رسول الله له اصحابو سره ویده شو. حضرت بلال یو څه لمونځ وکړ. مخ یې د لمر ختو لوري ته وګرځاوه او شا یې خپل بار ته ولګوله. د لمانځه د وخت په انتظار کې ورته خوب ورغی. دومره ستړي وو چې تر هغو چې د لمر وړانګو ځمکه تاوده نه کړه او پر مخونو یې ونه لګېدې، هېچا سترګې خلاصې نه کړې. تر ټولو مخکې رسول الله راویښ شو. لنډه دا چې پاڅېدل او اودس یې وکړ. حضرت بلال اقامت ووایه او د سهار لمونځ یې په جماعت قضا کړ. کله چې لمونځ پای ته ورسېد، رسول الله (صلی الله علیه وسلم) وفرمایل: «که څوک خپل لمونځ هېر کړي، کله چې یې را یاد شي، سمدستي دې ادا کړي؛ ځکه حق تعالی فرمایلي دي: ‹اَقِمِ الصَّلاةَ لِذِکْرِي (لمونځ زما د یادولو او زما د لویۍ د یادولو لپاره ادا کړه)›.»
د حضرت علي لپاره د لمر بېرته راګرځېدل
رسول الله (صلی الله علیه وسلم) د خیبر له غزا څخه د راستنېدو پر مهال په صهبا کې دمه کوله. خپل مبارک سر یې د حضرت علي (رضی الله عنه) پر ځنګانه ایښی و. په هغه وخت کې وحي راتلل پیل شول. لمر هم په افق کې و. حضرت علي (رضی الله عنه) د مازدیګر لمونځ نه و کړی. کله چې وحي پای ته ورسېده، لمر ولوېد. رسول الله (صلی الله علیه وسلم) داسې دعا وکړه: «یا ربي! که علي (رضی الله عنه) ستا او ستا د رسول په لوري وي، لمر بېرته راوګرځوه.» حضرت علي چې لمونځ وکړ، لمر بیا ولوېد. اسماء بنت عمیس وايي: «ما ولیدل چې لمر سره له دې چې لوېدلی و، بېرته راوخوت او ځمکه یې روښانه کړه.»
د وادي القری غزا
دا غزا د جمادی الآخرې په میاشت کې په وادي القری کې وشوه. د هغې سیمې یهودیانو چې خبر شول رسول الله د اسلام له لښکر سره وادي القری ته راغلی دی، د عربو مشرکانو د یوې ډلې په مرسته جګړې ته چمتو شول. له خپلو ځایونو راووتل او د جګړې لیکې یې جوړې کړې. پیغمبر علیه السلام هم لښکر د جګړې په ترتیب ودراوه او بیرغ یې له اصحابو څخه یوه ته ورکړ. کافران یې اسلام ته راوبلل او ویې فرمایل: «که ایمان راوړئ، خپل ځانونه او مالونه به وژغورئ.» هغوی نصیحت ونه مانه. له مشرکانو څخه یو ډګر ته راووت او مقابله یې وغوښته. زبیر بن عوام (رضی الله عنه) هغه ووژه. بل یو د حضرت علي مخې ته راووت. حضرت امام هغه کافر سمدستي د دوزخ اور ته ولېږه. بل هم راغی؛ هغه یې هم ووژه. ابودجانه (رضی الله عنه) هم دوه یهودیان ووژل. هغه ورځ پنځلس کافران ووژل شول. کله چې ماښام شو، هر څوک خپل ځای ته لاړ. سهار بیا دواړو ډلو تورې له تېکو راوویستلې او جګړې ته چمتو شول. کله چې لمر د یوې نېزې په اندازه پورته شو، پر کافرانو وېره ولوېده او وتښتېدل. مجاهدینو ډېر نعمتونه او غنیمتونه ترلاسه کړل. د تیما یهودیان هم د وادي القری د یهودیانو له دې انجام څخه ووېرېدل. د خپلو ملکونو د ساتلو لپاره یې د جزیې ورکول ومنل او سوله وشوه.
«د خیبر د کلا دروازه مې په جسماني ځواک نه، بلکې په روحاني ځواک پورته کړه» حضرت علي (رضی الله عنه)
د وادي القری غزا