ශෝක වර්ෂය
දරුවෙකු අහිමි වීම
අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ වන නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිවසල්ල්ම්) තුමාණන්ගේ වැඩිමහල් පුත්‍රයා වූ කාසිම් තුමාණන් වයස අවුරුදු දාහතේදී අභාවප්‍රාප්ත විය. මෙම දුක්ඛිත සිදුවීමෙන් වසර ගණනාවකට පසු, ඔහුගේ අනෙක් පුත් අබ්දුල්ලාහ් ද මිය ගියේය. අපගේ ශාස්තෘවරයාණන්ගේ භාග්‍යවත් දෑසින් කඳුළු ගලා යද්දී ඔහු කන්ද දෙසට හැරී “අනේ කන්ද! මට වෙච්ච දේ ඔයාට වුණා නම් ඔයාට ඒක දරාගන්න බැරි වෙයි. ඔබ කඩා වැටෙනු ඇත! ” කියා ඔහුගේ දුක ප්‍රකාශ කළේය.
අපගේ මව හස්රත් කදීජාගේ ප්‍රශ්නයට “අනේ රසූලල්ලාහ්! ඔවුන් දැන් කොහෙද?" “ඔවුන් ඉන්නේ ජන්නාවේ” කියා ඔහු පැවසුවේ ය.
විශ්වයේ සුල්තාන් තුමාණන් වන අපගේ ආදරණීය නබිතුමාගේ පුතුන් දෙදෙනා අභාවප්‍රාප්ත වූ විට බහුදේවවාදීන් ඉමහත් ප්‍රීතියට පත් වූහ. අබූ ජහ්ල් වැනි නොඇදහිලිවන්තයන් මෙය අවස්ථාවක් ලෙස සැලකූ අතර, “දැන්, මුහම්මද් අබ්තර් ය, ඔහුගේ පරම්පරාව කපා හැර ඇත. ඔහුගේ පරම්පරාව දිගටම කරගෙන යාමට ඔහුට පුතුන් නැත. ඔහු මිය ගිය විට ඔහුගේ නම අමතක වනු ඇත. ”
.මෙය මත, අල්ලාහු තආලා සූරා අල්-කවුසර් පහළ කළේ ඔහුගේ රසූල් සනසවන්නට ය. මාල්හි ඇති සූරාව, “(අනේ මගේ හබීබ්!) ඇත්තෙන්ම අපි ඔබට කව්සර් ලබා දුන්නෙමු (අපි ඔබට කව්සර් තටාකය, බොහෝ ආශීර්වාද ලබා දුන්නෙමු). එබැවින් ඔබේ රබ්(පරමාධිපති) වෙනුවෙන් නාමාස් ඉටු කර සතුන් බිලි දෙන්න. සැබැවින් ම (පසු පරම්පරාවෙන් තොරව) ඔබට නින්දා කරන පුද්ගලයා නරක ය, පරම්පරා රහිත ය. ඔබට අබ්තාර් යැයි කියන ඔහු පෙළපතක් නැති, අගෞරවයට පත් වූ සහ නොදන්නා අයෙකි. මගේ හබීබ්, ඔබේ නිර්මල පෙළපත, ඔබේ නම කියාමත් දවස දක්වා පවතිනු ඇත. ඔබට සිතාගත නොහැකි මහා ගෞරව රාශියක්ද ආහිරත් හි වෙන් කර ඇත. )”1
අබූතාලිබ්ගේ මරණය
අපගේ ශාස්තෘවරයා වන රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම් ) තුමාගේ පුත් අබ්දුල්ලාහ්ගේ අභාවයෙන් පසු දිනවලදී, අබූතාලිබ් රෝගාතුර වූ අතර ඔහුගේ අසනීපය දිනෙන් දින උත්සන්න විය. මෙය ඇසූ කුරේෂ් බහුදේවවාදීන් අබූතාලිබ් වෙත පැමිණියහ. ඔවුන්ගේ සිතුවිල්ල වූයේ, "අබූතාලිබ් ජීවත්ව සිටියදී, ඔහු මුහම්මද් තුමාව ආරක්ෂා කිරීමට විශාල උත්සාහයක් ගත්තේය. දැන් ඔහුගේ මරණය ආසන්නයි. ඔහුගේ අවසාන දිනය වුවද, අපි ඔහුව බැලීමට යමු. මක්නිසාද යත් අසමසම අරාබි වීරයෙකු වන හම්සා සහ ඔහුගේ තේජස, නිර්භීතකම සහ නිර්භීත සූර්‍යයෙක් මෙන් පෙනෙන උමර් මුස්ලිම්වරුන් බවට පත්ව ඇති බැවිනි. සෑම දිනකම අරාබි ගෝත්‍රවල මිනිසුන් කණ්ඩායම් පැමිණ උන්වහන්සේට යටත් වෙති. මේ අනුව, මුස්ලිම්වරුන් දිනෙන් දින වැඩි වන අතර, ඔවුන්ගේ හඬ ලොව පුරා පැතිර යයි. මෙම තත්වය තුළ, අපට එක්කෝ ඔවුන්ට කීකරු වීම හෝ යුද්ධයට සහ සටනට සූදානම් වීම අවශ්‍ය වනු ඇත. අපි අබූ තාලිබ් වෙත ගොස් තත්වය පැහැදිලි කර ඔහු අපව සමාදාන කරනු ඇත. අපි ඔහුගේ ආගමට පහර නොදෙමු, ඔහු අපේ ආගමට පහර නොදෙමු. ”
උක්බා, ෂයිබා, අබූ ජහ්ල් සහ උමයියා ඉබ්න් ඛලෆ් වැනි සුප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයන් අබූතාලිබ්ගේ ඇඳ අසල ඇති කුෂන් මත වාඩි වූහ. ඔවුන් පැවසුවේ, “අපි ඔබේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වය විශ්වාස කරෙමු, අපි ඔබේ උසස් බව පිළිගනිමු.මේ හේතුව නිසා අපි ඔබට කවදාවත් විරුද්ධ වුණේ නැහැ. ඔබ මියගිය පසු මුහම්මද් තුමා අපට කරදර කරයි, අප අතර සතුරුකම දිගටම පවතිනු ඇතැයි අපි බිය වෙමු. අපි එකිනෙකාගේ ආගමට පහර නොදෙන ලෙස අපව සමඟි කරන්න."
අපගේ ආදරණීය නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිවසල්ල්ම්) තුමාණන්ගේ පළමු බිරිඳ වන අපගේ මව වූ හස්රත් කදීජා (රළියල්ලාහු අන්හා) ගේ සොහොන් ගෙය අවාසනාවන්ත ලෙස වහාබි රජයේ කෲරත්වය හමුවී ඇත. – ඔවුන් ඉස්ලාමයේ බොහෝ කීර්තිමත් පුද්ගලයන්ට කළාක් මෙන්, ඔවුන් ඇගේ අලංකාර සොහොන් ගෙය බිම හෙළා ඇත ද.
අපේ මවගේ මෑණියන් , හස්රත් කදීජා / ජන්නත් අල්-මුවාල්ලා
“අනේ මාමේ! වරක් ‘ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්’ යැයි පවසන්න! එවිට මම කියාමත් දවසේදී ඔබ වෙනුවෙන් මැදිහත් වනු ඇත."
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්.
අබූතාලිබ් අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් නබි තුමාණන් ගෙන්වා, “සියලු කුරෙයිෂ් ප්‍රභූවරු තම ආගමට බාධා නොකරන ලෙස ඔබෙන් ඉල්ලා සිටිති. ඔබ මෙය පිළිගන්නේ නම්, ඔවුන් ඔබේ සේවයට පැමිණ ඔබට උපකාර කරනු ඇත. ශාස්තෘන් වහන්සේ පැවසුවේය, “අනේ මාමේ! මට ඔවුන්ට ආරාධනා කිරීමට අවශ්‍ය වන්නේ සියලුම අරාබිවරුන් ඔවුන්ට යටත් වන එක් වචනයකට පමණක් වන අතර, අරාබි නොවන අය ඔවුන්ට ජිස්‍යා (බදු වර්ගයක්) ගෙවනු ඇත.” ඔහු කුරෙයිෂ්හි ප්‍රධානීන්ටද පැවසුවේ “ඔව්! ඔබ මට එක වචනයක් කීවොත්, එය සමඟ, ඔබ සියලු අරාබිවරුන් පාලනය කරනු ඇත, අරාබි නොවන අය ඔබට යටත් වනු ඇත.” අබූ ජහ්ල් පැවසුවේය, “හොඳයි. අපි එය දස වතාවක් කියමු. ඒ වචනය කුමක්ද?” අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් රසූලුල්ලාහ් පිළිතුරු දුන් විට, “ඔබ පවසන්නේ නම්, ‘ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්,’ අල්ලාහු තආලා හැර ඔබ නමස්කාර කරන පිළිම ඉවත දමන්න.” බහුදේවවාදීන් වහා පැවසුවේ, “මෙය හැර වෙනත් දෙයක් අපෙන් ඉල්ලන්න!” යනුවෙනි. අපේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබිතුමා ඔවුන්ට කිව්වේ, "ඔබ සූර්‍යයා ගෙනැවිත් මගේ අතේ තැබුවත්, මම ඔබෙන් වෙන කිසිවක් ඉල්ලන්නේ නැහැ."
බහුදේවවාදීන් පැවසුවේ “අබාල් කාසිම්! ඔබ ඉතා අමුතු යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කළේ ය. අපට ඔබව සතුටු කිරීමට අවශ්‍යයි. කෙසේ වෙතත්, ඔබ අපව සතුටු කරන්නේ නැත! ” යැයි කියා ගියෝය . ඔවුන් පිටත්ව ගිය පසු, අබූතාලිබ් අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන නබිතුමාට පැවසුවේ, “ඔබ කුරෙයිෂ්වරුන්ගෙන් බලාපොරොත්තු වූ දෙය ඉතා සුදුසු ය. ඔයා හරි." ඔහුගේ මාමාගේ මෙම වචනය අපගේ ගුරුවරයා වන රසූලුල්ලාට බලාපොරොත්තුවක් ඇති කළේය. අබූතාලිබ් ඉමාන් වෙත පැමිණෙනු ඇතැයි සිතූ ඔහු, “අනේ මාමේ! වරක් ‘ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්’ යැයි පවසන්න! එවිට මම කියාමත් දවසේදී ඔබ වෙනුවෙන් මැදිහත් වනු ඇත." අබූතාලිබ් පිළිතුරු දෙමින්, “‘ඔහු මරණයට බිය වූ නිසා ඔහු මුස්ලිම්වරයෙකු බවට පත් විය’ යනුවෙන් මිනිසුන් මාව හෙළා දකිනු ඇතැයි මම බිය වෙමි. එසේ නොවුවහොත්, මම ඔබව සතුටු කරමි.” එය ඔහුගේ නෆ්ස්ට බර වැඩි බව ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. ඔහුගේ අසනීපය වඩාත් දරුණු වූ අතර ඔහු මිය ගියේය.2
අපගේ මව වන හස්රත් කදීජා තුමියගේ අභාවය
අබූතාලිබ්ගේ මරණයෙන් දින තුනකට පසු, හිජ්‍රා මාසයට වසර තුනකට පෙර, රමසාන් මාසය ආරම්භයේදී, වයස අවුරුදු 65 දී, අපගේ ශාස්තෘන්වහන්සේගේ දුකෙහි කොටස්කරුවා වූ අපගේ මෑණියන් හස්රත් කදීජා, බිඅ’සත්හි දසවන වසරේ ඔහුගේ විසිපස් හැවිරිදි භාර්‍යාව වූ රසූලුල්ලාහ්, දුක් කරදරවලින් පිරුණු තෙවසරක වටලෑමෙන් පසු අභාවප්‍රාප්ත වූවාය.3 තමන්ගේම ආශීර්වාද ලත් දෑත්. ඇයගේ වියෝවෙන් ඔහු බොහෝ සේ දුක් විය.
අපගේ ශාස්තෘතුමනි, එම වසරේම අපගේ මව හස්රත් කදීජා සහ ඔහුගේ පියාණන්ගේ මාමා වූ අබූතාලිබ්ගේ මරණයෙන් නබිතුමා ශෝකයෙන් පිරී ගියේය. මේ හේතුව නිසා, එම වසර "සනත් අල් හුසුන්/ආම් අල් හුසුන්", එනම් ශෝක වර්ෂය ලෙස නම් කරන ලදී.
දිනක් අපගේ නබිතුමා නිවසින් බැහැරව සිටියදී හස්රත් කදීජා තුමිය ඔහුව සෙවීමට පිටත් විය. ජිබ්‍රාරායිල් අලයිහිස් සලාම් ඇයට මිනිස් ඇඳුමෙන් පෙනී සිටියේය. අපේ ශාස්තෘන් වහන්සේ නබි තුමා ගැන ඔහුගෙන් විමසීමට අපගේ මව හස්රත් කදීජාට අවශ්‍ය වුවද, ඔහු සතුරන්ගෙන් කෙනෙකු විය හැකි යැයි සිතා ආපසු ගියේය. අපේ ආදරණීය නබිතුමාව ගෙදර සිටිනු දුටු ඇය මේ සිද්ධිය උන්වහන්සේට කීවාය. අපගේ නායකයා ෆක්‍ර් අල්-කයිනාත් පැවසුවේ, “ඔබ දුටු සහ මා ගැන විමසීමට අවශ්‍ය පුද්ගලයා කවුදැයි ඔබ දන්නවාද? ඔහු ජිබ්‍රායිල් (අලෙයිහිස් සලාම්) විය. ඔහු මට පැවසුවේ ඔහුගේ සුබ පැතුම් ඔබට කියන්න කියලා. ඔබ වෙනුවෙන් ජන්නාහි මුතු මැණික්වලින් තැනූ ගොඩනැගිල්ලක් සූදානම් කර ඇති බව ඔබට දන්වන ලෙසද ඔහු මට කීවේය. ඇත්ත වශයෙන්ම, එවැනි දුක්බර, කරදරකාරී, දුෂ්කර හා බරක් ඇති දේවල් එහි නොවනු ඇත.”
එක් අයෙකුට තම අත සෙලවීමට නොහැකි විය, අනෙක් තැනැත්තා අන්ධ විය
අපගේ ආදරණීය නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් මනුෂ්‍ය වර්ගයාගේ වඩාත්ම භාග්‍යවන්තයන් වූ ඔහුගේ අස්හාබ් සමඟ කතා කර ඔවුන්ගේ හදවත් ආලෝකවත් කරනු ඇත. ඔහු පහළ වූ ආයාත් අල් කරිමා පැහැදිලි කරන අතර කිසිවක් නොකියා හෝ නොපැහැදිලි දෙයක් ඉතිරි නොකරයි. ඔහු බහුදේවවාදීන් රැස්ව සිටින ස්ථානවලට ගොස් වෙහෙස නොබලා ඔවුන්ට ඉමාන් වෙත ආරාධනා කළේය.අබූ ජහ්ල් සහ වලිද් ඉබ්නු මුගීරා මෙම තත්වය ගැන කෝපයට පත් වූ අතර, ඔවුන් පවසනු ඇත, "මෙවැනි ක්‍රියාවෙන්, මුහම්මද් සෑම කෙනෙකුම ඔහුගේ ආගමට හරවා ගන්නා අතර අපගේ පිළිම වන්දනා කිරීමට කිසිවෙකු නොතබයි." දවසක් ඔවුන් තීරණය කළා මේ වැඩේ ඉවර කරන්න පුළුවන් එකම ක්‍රමය අපේ ආදරණීය නබි තුමාණෝ, ලෝකේ ශාස්තෘන් වහන්සේව මැරීමෙන් කියලා. අබූ ජහ්ල් වලිද් ඉබ්න් මුගීරා සහ මහසූම්ගේ පුත්‍රයන්ගෙන් තරුණයන් කිහිප දෙනෙකු රැගෙන බයිතුල්ලා වෙත පැමිණියේය. ඒ වෙලාවේ අපේ ආදරණීය නබිතුමා සලාතය කරමින් සිටියේය. අබූ ජහ්ල් වහාම ගලක් අතැතිව ඉදිරියට දිව ගියේය. අපේ නායකයා හබීබ් අල්-අක්‍රම් සහ නබි අල්-මුහ්තාරම් (ගෞරවනීය නබි) තුමාට ගලෙන් පහර දීමට ඔහු අත එසවූ මොහොතේ, ඔහුගේ දෑත් වාතයේ නොසෙල්වී ගියේය. ඔහුට කිසිවක් කළ නොහැකි විය. ඔහු තුෂ්නිම්භූත විය. ඔහු එසේ ආපසු ගියේය. ඔහු බහුදේවවාදීන් වෙත ළඟා වූ විට, ඔහුගේ අත පෙර පැවති තත්වයට පත් වූ අතර, ගල බිමට වැටුණේය.
මහ්සුම් ගේ එක් පුත්‍රයෙක් එම ගලම අල්ලාගෙන අපගේ ශාස්තෘවරයා වන නබි තුමා වෙතට ගමන් කළේය. ඔහු පැවසුවේ, “ඔබ බලා සිටින්න මම ඔහුව මරමි!” ඔහු ළඟට යන විට, ඔහු හදිසියේම අන්ධ වූ අතර අවට නොපෙනී ගියේය. මෙයින් පසු, මහ්සුම් ගේ පුත්‍රයෝ එක්ව අපගේ ආදරණීය නබිතුමා වෙත ආරෝපණය කළහ. ඔවුන් අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන නබිතුමාණන් සමීපයට පැමිණි විට, ඔවුන්ට හදිසියේම ඔහුව දැකීමට නොහැකි විය. කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ට ඔහුගේ ආශීර්වාද ලත් හඬ ඇසෙමින් තිබුණි. කටහඬ ආපු පැත්තට ඇවිදගෙන යනකොට ආයෙත් පිටුපසින් ඒ කටහඬ ඇසුණේ ය. ඔවුන් ආපසු හැරී බලන විට පෙර ස්ථානයෙන් කටහඬ ආවේය. ඔවුන්ට කිහිප වතාවක්ම එ සිදුවීම සිදුවූය. අන්තිමේදී අපේ ශාස්තෘන් වහන්සේ නබිතුමාට රිද්දන්න බැරිව එතනින් යන්න තරම් එයාලා අන්දලා ගියෝ ය.
“අල්ලාහු තආලාගේ නබිත්වයේ වගකීම මා ඉටු කරන තුරු මට රැකවරණය සහ උපකාර කරන්නේ කවුද? (එබැවින්) ඔහුට ජන්නා දෙනු ලැබේ.”
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්.
හස්රත් ආයිෂා සහ හස්රත් සව්දා තුමියන්ගේ විවාහ ගිවිස ගැනීම්
හස්රත් කදීජා (රළියල්ලාහු අන්හා) අභාවප්‍රාප්ත වූ විට රසුලුල්ලාගේ නිවස පාලනය කිරීමට කිසිවෙක් සිටියේ නැත. හව්ලා බින්ත් හකිම් ආර්‍යාව මෙය දැක සර්වාර් අල්-අලාම් වෙත පැමිණියේය. ඇය පැවසුවේ, “ඕ රසූලල්ලාහ්! ඔබට ඔබගේ සේවය සඳහා සුදුසු සහකාරියක් සහ සුදුසු කාන්තාවක් අවශ්‍යයි. ඔබ කැමති නම්, මට ඔබට බිරිඳක් සොයාගත හැකිය. රසූලුල්ලාහ් පැවසුවේය.“අනේ හව්ලා, මේ සේවයට සුදුසු කාන්තාවක් කොහේද?” හව්ලා පිළිතුරු දුන්නේ, "ඔබට කන්‍යාවක් අවශ්‍ය නම්, ඔබේ මිතුරා අබූබක්‍ර්ගේ දුව, අයිෂා ඇත. ඔබට වැන්දඹුවක් අවශ්‍ය නම්, සවුදා බින්ත් සමආ සුදුසුයි." රසූල් අලෙයිහිස් සලාම් (රසුල් අලෛහිස් සලාම්) පැවසුවේ, "මා වෙනුවෙන් ඔවුන් දෙදෙනාම ඉල්ලන්න."
රසූලුල්ලාහ් මුලින්ම හස්රත් ආයිෂා සමඟත් පසුව සවුදා සමඟත් විවාහ ගිවිස ගත්තේ ය. ඔහු හස්රත් සව්දාව මක්කාවේ පිහිටි ඔහුගේ නිවසට රැගෙන ගියේය. හස්රත් ආයිෂා සමඟ ඔහුගේ විවාහය හිජ්‍රා දෙවන වසරේ ෂව්වාල් මාසයේ දී මදීනාහි පැවැත්විණි.
අකබා හමුව
සෑම වසරකම, අපගේ ආදරණීය නබිතුමා, කඅ’බාව නැරඹීමට පැමිණි ගෝත්‍රිකයින්ට ආගමට ආරාධනා කර, ඔවුන් ජහන්නම් ගින්නෙන් බේරී නිමක් නැති සතුටක් ලබා ගැනීමට උත්සාහ කරයි. සියලු ආකාරයේ නින්දා අපහාස නොසලකා හරිමින්, ඔහු තම නබිත්වය පිළිබඳ වගකීම දිගටම ඉටු කළේය. ඔහු ගෝත්‍රිකයන් කඳවුරු බැඳගෙන සිටින තැන සිටගෙන මෙසේ අසයි. “අල්ලාහු තආලාගේ නබිත්වයේ වගකීම මා ඉටු කරන තුරු මට රැකවරණය සහ උපකාර කරන්නේ කවුද? (එබැවින්) ඔහුට ජන්නා දෙනු ලැබේ.” උන් වහන්සේට රැකවරණය දීමට හෝ උදව් කිරීමට කිසිවෙකු සිටියේ නැත.
එය බිඅසත් හි දසවන වසරේ දුල්-හිජ්ජා මාසය විය. පෙළකදී, අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබිතුමාණන්ට මදීනාවේ සිට කඅ’බාව නැරඹීමට පැමිණි පිරිසක් හමුවිය. උන් වහන්සේ ඔවුන්ගෙන් "ඔබ කවුද?"යැයි ඇසූ විට, ඔවුන් මදීනාවේ සහ කස්‍රජ් ගෝත්‍රයේ අය බව ඔවුහු පැවසූහ. අපගේ නබිතුමාගේ සීයා වන අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ මව වන සල්මා ආර්‍යාවද කස්‍රජ් ගෝත්‍රයේ ශාඛාවක් වන නජ්‍රාන්ගේ පුත්‍රයන්ගේ සාමාජිකාවකි. අපගේ නබිතුමා මෙම කස්‍රජ්හි පුද්ගලයින් හය දෙනා සමඟ මඳ වේලාවක් වාඩි වී ඉබ්‍රාහිම් සූරාහි 35-52 වන ආයතුල් කරිමා පාරායනය කර ඔවුන්ට ඉස්ලාමය ගැන කීවේය. මෙම ආගම වැළඳ ගන්නා ලෙස ඔහු ඔවුන්ට ආරාධනා කළේය.
මදීනාවේ,අවුස් සහ කස්‍රජ් ගෝත්‍රිකයන් දිගු කලක් යුදෙව්වන්ගේ සතුරන් වූ අතර, ඔවුන් සෑම අවස්ථාවකදීම එකිනෙකාට පහර දුන්හ. ඔවුන් සටන් කරන සෑම අවස්ථාවකම යුදෙව්වන් පවසන්නේ, “නබිවරයෙක් ඉක්මනින් පැමිණෙනු ඇත. වැඩි කල් නොගොස්, ඔහු දැන් ඕනෑම දිනක පෙනී සිටිය හැකිය. අපි ඔහුට යටත් වී බලය ලබා ගනිමු. එවිට අපි ඔබව පරාජය කරන්නෙමු. ” අවුස් සහ කස්‍රජ් වැසියන් විශ්වාස කළේ ඔවුන් යුදෙව්වන්ට පෙර මුස්ලිම්වරුන් බවට පත් වී ඉස්ලාමයේ ගෞරවයට පාත්‍ර වුවහොත් ඔවුන් ඔවුන්ව ජයගෙන ඔවුන්ව මදීනාවෙන් නෙරපා හරිනු ඇති බවයි.
නබිවරයෙකු ළඟදීම පැමිණෙන බව ඔවුන්ගේ ගෝත්‍රික වැඩිහිටියන්ගෙන් සහ මදීනාවේ ජීවත් වූ යුදෙව්වන්ගෙන් අසා දැනගත් මෙම වාසනාවන්තයින්, රසූල් අල්-අක්‍රම් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් නබිත්වයේ සලකුණු දුටුවේය. ඔහු ඔවුන්ට ඉස්ලාමයට ආරාධනා කළ විට, ඔවුන් එකිනෙකා දෙස බැලූහ. ඉන්පසු ඔවුන් අතරේ, “යුදෙව්වන් පැවසූ නබිවරයා මේ පුද්ගලයාය” කියා පැවසුහ.
මේ හේතුව නිසා ඔවුන් රසූලුල්ලාහ් ඉදිරියේ කලිමා අෂ්-ෂහාදා කියමින් වහාම මුස්ලිම් බවට පත් විය. ඔවුහු “රසූලල්ලාහ්! අපි අපේ මිනිස්සුන් යුදෙව්වන්ට විරුද්ධව සටන් කරමින් සිටිති. ඔබ නිසා මුස්ලිම්වරුන් බවට පත්වීමෙන් අල්ලාහු තආලා ඔවුන්ට ගෞරව කරනු ඇතැයි අපි බලාපොරොත්තු වෙමු. අපි ආපසු පැමිණි විගස, ඔබගේ නබිත්වය පිළිගන්නා ලෙස අපි ඔවුන්ට සහ අපගේ ජනතාවට ආරාධනා කරන්නෙමු. අපි මේ ආගමෙන් පිළිගත්ත දේ අපි ඔවුන්ට කියන්නම්. අල්ලාහු තආලා ඔවුන්ව මේ දහම තුළ එක්‍රැස් කරන්නේ නම්, ඔබට වඩා වටිනා සහ ගෞරවනීය කිසිවෙක් නැත."
මක්කම-තායිෆ් ගමන
මෙම පුද්ගලයින් හය දෙනා අපගේ නබිතුමාට හෙළි කළ අල්ලාහු තආලා හෙළි කළ දේ සැබවින්ම විශ්වාස කර පිළිගෙන තහවුරු කළහ. ඔවුන් නැවත තම මව්බිමට යාමට අපගේ නබිතුමාගෙන් අවසර ගෙන ලබන වසරේ දුල් හිජ්ජා මාසයේදී නැවත පැමිණීමට තීරණය කළහ. එම පුද්ගලයන් හය දෙනා නම්: ‘උක්බා ඉබ්න් ආමිර්, අස්අද් ඉබ්න් සූරාරා, අවුෆ් ඉබ්න් හරිත්, රෆි’ ඉබ්න් මලික්, කුට්බා ඉබ්න් ආමීර්, ජාබිර් ඉබ්න් අබ්දුල්ලාහ් (රළියල්ලාහු අන්හුම්).4
මුස්ලිම් බවට පත් වූ හය දෙනා මදීනාවේ තම ජනතාව වෙත ආපසු පැමිණි විට, ඔවුන් වහාම ඉස්ලාමය සහ අපගේ නබිතුමා ගැන කතා කිරීමට පටන් ගත් අතර ඉස්ලාම් ආගම වැළඳ ගන්නා ලෙස මිනිසුන්ට ආරාධනා කළහ. ඔවුන් මෙහි කොතරම් දුරදිග ගියද යත්, අපගේ නබිතුමා සහ ඉස්ලාම් ගැන සඳහන් නොකළ නිවසක් මදීනාවේ ඉතිරිව නොතිබුණි. මේ අනුව, කස්‍රජ් ගෝත්‍රය අතර ඉස්ලාමය ව්‍යාප්ත වීමත් සමඟ අවුස් ගෝත්‍රයේ සමහර අයද මුස්ලිම් බවට පත් විය.
තායිෆ් වැසියන් ඊමාන් වෙත කැඳවීම
බහුදේවවාදීන් අපගේ ආදරණීය නබිතුමාගේ ආශ්චර්‍යයන් බොහොමයක් දැක තිබුණද, ඔවුන්ගේ මුරණ්ඩුකම නිසා ඔවුන් විශ්වාස කළේ නැත. තවද, ඔවුන් මුස්ලිම් බවට පත් වූ තම දරුවන්ට, සහෝදර සහෝදරියන්ට, ඥාතීන්ට සහ මිතුරන්ට හිංසා පීඩා කිරීම සහ වද දීම නතර කළේ නැත. ඔවුන්ගේ දිනෙන් දින වැඩිවන කෲරකම් සහ වධ හිංසා ගැන අපගේ ආදරණීය නබිතුමා දැඩි ශෝකයට පත් විය. මක්කම අසල පිහිටි තායිෆ් වෙත ගොස් එහි වැසියන්ට ඉස්ලාමයට ආරාධනා කිරීමට ඔහු සිතුවේය. මේ හේතුව නිසා ඔහු සෙයිද් ඉබ්නු හරිසා ද රැගෙන තායිෆ් වෙත ළඟා විය.
ඔහු තායිෆ්ගේ ප්‍රධානීන් වූ අම්‍ර්ගේ පුත්‍රයන් වන අබ්දුල්-යාලිල්, හබීබ් සහ මසූද් සමඟ කතා කළේය. ඔහු ඔවුන්ට ඉස්ලාමය ගැන පවසා අල්ලාහු තආලාව විශ්වාස කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. ඔවුන් විශ්වාස නොකළ අතර, ඔවුන් ඔහුට නින්දා කළහ, තවද, “අල්ලාහු තආලාට නබිවරයෙකු ලෙස යැවීමට ඔබ හැර වෙන කිසිවෙකු සොයාගත නොහැකිද? අල්ලාහු තආලාට ඔබ හැර වෙනත් කෙනෙකුව නබිවරයෙකු ලෙස යැවීමට නොහැකිද? ඔබ කැමති ඕනෑම තැනකට යන්න, අපේ ඉඩමෙන් ඉවතට යන්න! ඔබේ ජනතාව ඔබේ වචන පිළිගත්තේ නැහැ, ඒ නිසා ඔබ මෙහි ආවා නේද? අපි ද ඔබෙන් ඈත් වන බවට දිවුරන්නෙමු! අපි ඔබේ කිසිම ඉල්ලීමක් පිළිගන්නේ නැහැ. ”
"නවත්වන්න! ගහන්න එපා! ඔහු ලෝකයේ නායකයාය.ඔහු අල්ලාහ්ගේ දූතයාය! මගේ ශරීරය කැබලිවලට කපා දමන්න, නමුත් අපගේ නබිතුමාට හානියක් නොකරන්න!”
සෙයිද් ඉබන් හාරිසා (රළියල්ලාහු අන්හු)
අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ රසූලුල්ලාහ් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ ශෝකයෙන් එතැනින් නික්ම ගියහ. ඔහු තායිෆ් ගෝත්‍රයට දින දහයක් හෝ මාසයකට ඉස්ලාම් ආගමට ආරාධනා කළ නමුත් ඔවුන් කිසිවෙක් විශ්වාස නොකළ නිසා ඔවුන්ද ඔහුට සමච්චල් කළා, වධ දුන්නා. ඔවුන් තරුණයන් සහ ළමයින් පාර අයිනේ පෙළගාසා අපේ ශාස්තෘන් වහන්සේට ගල් ගසා පහර දුන්හ. තම ශරීරය පලිහක් කර ගනිමින් හස්රත් සෙයිද් උත්සාහ කළේ තායිෆ්හි තරුණයන් විසින් විසි කරන ලද ගල්වලින් අපගේ නබිතුමාට කිසිදු හානියක් සිදුවීම වැළැක්වීමට ය. හස්රත් සෙයිද් අපේ ආදරණීය නබිතුමා වටා කැරකෙමින්, ගල් ඔහුව ස්පර්ශ නොකරන ලෙස ඔහු සතු සියල්ල සමඟ පොරබදමින් සිටියේය.
උන්වහන්සේගේ භාග්‍යවත් දේහයට කිසිඳු හානියක් සිදුනොවන පිණිස තමාට වැදුණු ගල්මුල් ගැන තැකීමක් නොකළේය. මේ දිනවල ජීවිතය කැප කිරීමට අවස්ථාවක් එනතුරු බලා සිටියේ නැද්ද? මෙන්න, ඔවුන් ලෝකයේ නායකයාට ගල් ගැසුවා සහ වධ හිංසාවලින් උන් වහන්සේව ඔවුන්ගේ දේශවලින් නෙරපා හැරීමට උත්සාහ කරති.
හස්රත් සෙයිද් අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ ආරක්ෂා කිරීමට දකුණට සහ වමට වේගයෙන් දිව යන විට, ඔහුගේ හිසට, ශරීරයට සහ පාදවලට ගල් එකින් එක වදින්නට විය. මේ නිසා හස්රත් සෙයිද් ගේ මුළු සිරුරම ලේ වලින් වැසී ගියේය. ඔහු තම ආදරණීය නබිතුමා ආරක්ෂා කිරීමට සෑම දෙයක්ම කරමින් සිටි අතර, ගල් ගසන කුරිරු මිනිසුන්ට කෑගසමින්, “නවත්වන්න! ගහන්න එපා! ඔහු ලෝකයට අධිපතියාය. ඔහු අල්ලාහ්ගේ දූතයාය! මගේ ශරීරය කැබලිවලට කපා දමන්න, නමුත් අපගේ නබිතුමාට හානියක් නොකරන්න!” හස්රත් සෙයිද් ව පසුකර ගිය ගල් අපගේ නායකයා වන රසූලුල්ලාහ් වෙත ළඟා වී ඔහුගේ ආශීර්වාද ලත් පාදවලට ලේ ගලන්නට විය.
ශෝකයෙන්, වෙහෙසට පත්ව, තුවාල වූ අපගේ ආදරණීය නබිතුමා උත්බා සහ ෂයිබා නම් සහෝදරයන් දෙදෙනෙකුගේ මිදි වත්ත අසලට පැමිණියේය. එහිදී, සියලු ඇදහිලිවන්තයන් වෙනුවෙන් තම ජීවිත කැප කිරීමට කැමති අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ රසූලුල්ලාහ්, උන්වහන්සේගේ ආශීර්වාද ලත් පාදවල ලේ පිස දැමූහ. ඔහු ගසක් යට අබ්දාස්ත් සහ රක්අත් දෙකක සලාතය කළේය. පසුව, ඔහු තම ආශීර්වාද ලත් දෑත් ඔසවා අල්ලාහු තආලාට යාච්ඤා කළේය.
මිදි වත්තේ අයිතිකාරයෝ මේක බලාගෙන සිටියෝය. ඔවුන් අපගේ ශාස්තෘවරයා වන රසූලුල්ලාහ්ට සිදු වූ දේ දැක ඔහුගේ දුක්ඛිත තත්ත්වය දුටුවේය. ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ දයාව අවදි විය. ඔවුන් තම දාසයා වන අඩ්ඩාස් සමඟ මිදි යැව්වේය. අපගේ ආදරණීය නබිතුමා රසූලුල්ලාහ් ඉදිරියේ බස්මාලාව පැවසූ අතර ඔහුගේ දුක්ඛිත තත්වය දුටුවේය. ඔවුන්ගේ හදවත් තුළ දයාව අවදි විය. ඔවුන් තම දාසයා වන ඇඩ්ඩාස් සමඟ මිදි යැව්වා. අපේ ආදරණීය නබිතුමා කිතුනුවන්ට පෙර බස්මල කීවේය. බාස්මල සද්දෙ ඇහුනම එයා පුදුම වුනා. ඔහු ඇසුවේ, “මම අවුරුදු ගණනාවක් මෙහි සිටියත්, මම කිසිවෙකුගෙන් එවැනි වචනයක් අසා නැත. මේ වචනය කුමක්ද?” යනුවෙනි.
“ඔබ කොහෙන්ද?” යනුවෙන් රසූලුල්ලාහ් ඇසීය. අඩ්ඩාස් පිළිතුරු දුන්නේ, "මම නිනවාවෙන්". “එසේ නම් ඔබ යූනුස් (‘අලෙයිහිස්-සලාම්) ගේ රටෙන්’ යැයි රසූලුල්ලාහ් පැවසීය. අඩ්ඩාස් ඇසුවේය, "ඔබ යූනස්ව දන්නේ කෙසේද? මේ අවට කිසිවෙක් ඔහුව හඳුනන්නේ නැත.” රසූලුල්ලාහ් පැවසුවේ, “ඔහු මගේ සහෝදරයා. ඔහු මා වැනි නබිවරයෙක් විය.” යනුවෙනි.
අඩ්ඩාස් පැවසුවේ, “මේ සුන්දර මුහුණේ සහ මේ මිහිරි වචනවල හිමිකරු බොරුකාරයෙකු විය නොහැක. ඔබ අල්ලාහ්ගේ දූතයා බව මම විශ්වාස කරමි. ඔහු මුස්ලිම් බවට පත් වී, “රසූලල්ලාහ්! මම අවුරුදු ගණනාවක් තිස්සේ මේ කුරිරු බොරු කියන මිනිසුන්ගේ වහලෙක් වෙමි. ඔවුන් මිනිසුන්ගේ අයිතිවාසිකම් උදුරා ගනිති. ඔවුන් සියල්ලන්ම රවටති. ඔවුන්ට තනි හොඳ ගුණාංගයක් නොමැත. ලෞකික භාණ්ඩ රැස්කරගෙන කාමයන් සංසිඳුවා ගැනීමට ඕනෑම පහත් ක්‍රියාවක් කළ හැකිය. මම ඔවුන්ට වෛර කරමි. මට ඔබ සමඟ යාමට අවශ්‍යයි, ඔබට සේවය කිරීමෙන් ගෞරවය ලැබීමට, නූගත් සහ මෝඩ මිනිසුන් ඔබට කරන අගෞරවයට ගොදුරු වීමටත්, ඔබේ භාග්‍යවත් ශරීරය ආරක්ෂා කිරීමට මම කැපකරමි. ”5
අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් රසූලුල්ලාහ් සිනහවකින් මෙසේ කීවේය. “දැනට ඔබේ ස්වාමිවරුන් සමඟ සිටින්න! කැටි කලකට පසු, ඔබට මගේ නම බොහෝ දුරින් ඇසෙනු ඇත. එහෙනම් මගේ ළඟට එන්න.." ඔවුන් මඳ වේලාවක් විවේක ගෙන මක්කම දෙසට ගමන් කළහ. ඔවුන් මක්කාවෙන් දෙදිනක් දුරින් සිටින විට, වලාකුළක් තමාට සෙවණ දෙන බව ඔහු දුටුවේය. ඔහු හොඳින් බැලූ විට, ඒ ජිබ්‍රායිල් අලයිහිස් සලාම් බව ඔහුට වැටහුණි. අපේ ආදරණීය නබිතුමා මේ සිද්ධිය ගැන අපේ මෑණියන් වන අයිෂා අස්-සිද්දිකාට පැවසුවේ මෙසේ ය.
එය "සහිහ් අල් බුහාරි” හි සහ අහ්මඩ් ඉබ්නු හන්බල් ගේ "මුස්නඩ්" පොතේ වාර්තා වේ: දිනක් අපගේ මෑණියන් හස්රත් ආයිෂා රළියල්ලාහු අන්හා ඇසුවා, "අනේ රසූලුල්ලාහ්! උහද් දිනයට වඩා වේදනාකාරී දවසක් ඔබට කවදා හෝ වී තිබේද?” අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන රසූලුල්ලාහ් පිළිතුරු දෙමින්, “වල්ලාහි,ඔබේ ජනතාවගෙන් මා දුක් වින්ද තරමේ උහද් සටනේදී කාෆිර්වරුන්ගෙන් මම පීඩා වින්දේ නැත .මම ඉබන් අල් අබ්ඩ් අල් යලිල් ඉබන් අබ්ඩ් අල් කුලාල් ට මා හඳුන්වා දුන් විට (එනම්, මම මගේ නබිත්වය ප්‍රකාශ කර ඔහුට ආගමට ආරාධනා කළ විට) ඔහු පිළිගත්තේ නැත. මම කර්න් අස් සාලිබ් නම් ස්ථානයට ළඟා වන තුරු මට සිහිය පැමිණිය නොහැකි තරම් වේදනාවකින් ඔවුන් හැර ගියෙමි. එහිදී මම හිස ඔසවා බැලුවෙමි. වලාකුළක් මට සෙවන දෙන බව මම දුටුවෙමි. ජිබ්‍රායිල් (අලෙයිහිස් සලාම්) වලාකුළේ සිටගෙන සිටින බව මම දුටුවෙමි. ඔහු මා අමතා, ‘මුහම්මද්! හක් තආලාට ඔබේ මිනිසුන් ඔබ ගැන පැවසූ දේ අසා ඇත. ඔවුන් ඔබව ආරක්ෂා කිරීමට කැමති නැති බව ඔහු දනී. ඔහු ඔබට අවශ්‍ය පරිදි ඔහුට අණ දෙන පිණිස කඳු භාරව සිටින මේ දේවදූතයා ඔබ වෙත එව්වේය.’ එම දේවදූතයා මා අමතා ආචාර කිරීමෙන් පසු, ‘මුහම්මද්! ජිබ්‍රායිල් ඔබට පැවසූ පරිදි, ඔබට අවශ්‍ය ඕනෑම දෙයක් මට අණ කිරීමට, හක් තආලා කඳු භාර දේවදූතයා වන මා ඔබ වෙත එව්වේය. මම ඔබේ අණ පරිදි සිටිමි. ඔබට අවශ්‍ය නම් මෙම කඳු බෑවුම් දෙක (කුඅයිකින් කඳු සහ අබූ කුබයිස් කඳු) මක්කාවරුන් වසා දමා (සහ බහුදේවවාදීන් තලා දැමීමට) එකමුතු වීමට මට අණ කරන්න, රසූලුල්ලාහ් පැවසුවේ ,මම එයට එකඟ නොවෙමි තවද, '(නැහැ! මා යවා ඇත්තේ ලෝකයාට කරුණාවක් ලෙසයි) මෙම බහුදේවවාදීන්ගේ ඉඟටියෙන් අල්ලාහු තආලාට පමණක් නමස්කාර කරන, ඔහු සමඟ හවුල්කරුවෙකු ලෙස කිසිවක් ආරෝපණය නොකරන පරම්පරාවක් අල්ලාහු තආලා නිර්මාණය කරනු ඇතැයි මම ප්‍රාර්ථනා කරමි.”
අපේ ශාස්තෘන් වහන්සේ තායිෆ් සිට මක්කම වෙත ආපසු එන අතරතුර නක්ලාහි නබිතුමා ටික වේලාවක් විවේක ගත්තේය. එ අවස්ථාවේ ඔහු සලාතය ඉටු කරමින් සිටියේය. නුසයිබින්ගේ ජින්වරුන් පිරිසක් ඒ අසලින් යන විට, අපගේ ආදරණීය නබිතුමා පාරායනය කරන අල්-කුර්ආන් අල්-කරීම් හි ආයත් ඔවුන්ට ඇසුණි. ඔවුහු නැවතී සවන් දුන්හ. ඊට පස්සේ අපේ ශාස්තෘන් වහන්සේ නබිතුමා එක්ක කතා කර මුස්ලිම් බවට පත් වුහ. අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබි තුමා ඔවුන්ට පැවසුවේ, “ඔබ ඔබේ ජනතාව වෙත ළඟා වූ විට, ඊමාන් වෙත මා කළ ආරාධනය ගැන ඔවුන්ට කියන්න. ඔවුන්වත් ඉමාන් වෙත ආරාධනා කරන්න.” එම ජින්වරුන් තම ජනතාව වෙත ගොස් මෙය වාර්තා කළ විට එය ඇසූ සියලුම ජින්වරුන් මුස්ලිම්වරුන් බවට පත් විය.6 මෙය අල්-කුර්ආන් අල්-කරීම් හි සූරා අල්-ජින් හි සහ සුප්‍රසිද්ධ හදීස් අෂ්-ෂරීෆ් පොත්වල “බුහාරි” සහ “මුස්ලිම්” වල වාර්තා වේ.
“ඔහු (යූනුස් අලයිහිස් සලාම්) මගේ සහෝදරයා. ඔහු මා වැනි නබිවරයෙක් විය.”
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්
උන් වහන්සේ මක්කම අසල සිටින විට, මුඅ’මින්වරු අපගේ නායකයා වන රසූලුල්ලාහ් වෙත පණිවිඩයක් එවූහ, “තායිෆ්හි කුරිරු මිනිසුන් විසින් ඔබට කරන ලද අයහපත් ලෙස කුරයිෂ්වරුන් අසා ඇත. ඔබ දැන් මෙහි පැමිණ සිටීම ගැන දන්වන්නේ නම්, ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ කෲරත්වය වැඩි කළ හැකිය.
අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබිතුමා හිරා වෙත ළඟා වූ පසු, ඔහු කෙනෙකුව එව්වේය සුහයිල් ඉබ්නු අම්‍ර් වෙත ආරක්ෂාව ඉල්ලමින්. ඒ අවාසනාවන්තයා ප්‍රතික්ෂේප කළ විට, ඔහු මුත්ඉම් ඉබ්නු අද්දි වෙත පණිවිඩයක් යැවීය. ඔහු මෙම ඉල්ලීම පිළිගත්තේය. අපේ නායකයා හබීබ් අල්-අක්‍රම්, නබි අල්-මුහ්තාරම් මක්කමට පැමිණියේ ඔහු ගේ ආරක්ෂාව යටතේය. මුත්ඉම් ඉබ්න් ආද්දි මේ තත්ත්වය ගැන කුරේෂිවරුන්ට දැනුම් දුන්නේය. රසූලුල්ලාහ් බයිත් අෂ් ෂරෆ්හි (කඅ’බා)වටා තවාෆ් සාදා හජර් අල්-අස්වද් සිප ගත්තේය.
දින කිහිපයකට පසු, ඔහු මුත්ඉම්ට පැවසුවේ, “මම තවදුරටත් ඔබේ රැකවරණය යටතේ නොසිටිය යුතුයි.” මූත් මේක පිළිගත්තේ ය. ජනාබ් අල්-හක් ඔහුගේ හබීබ්ව ඔහුගේ ආරක්ෂාව යටතේ ගත්තේය.
“ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්” කියා ගැලවීම ලබන්න
රසූල් අලෙයිහිස් සලාම් මිනිසුන්ට නිවැරදි මාර්ගයට ආරාධනා කළේය. මෙම තත්ත්වය හමුවේ බහුදේවවාදීන් යළිත් උමතු වී පෙරට වඩා වධ හිංසා පමුණුවන්නට පටන් ගත්හ. ඉන්පසුව, ජනාබ් අල්-හක් අපගේ නායකයා වන නබිතුමාණන්ට නියෝග කළේ සංචාරය කරන සමයේදී කඅ’බාව නැරඹීමට පැමිණි අරාබි ගෝත්‍රිකයන් හමුවී ඔවුන්ට ඉස්ලාමයට ආරාධනා කරන ලෙසයි. මෙම නියෝගය මත අපගේ ආදරණීය නබිතුමා මක්කම අවට පිහිටි දුල්-මජාස්, උකාස් සහ මජන්නා පොළවල් වෙත යාමට පටන් ගත්තේය.
ඔහු බොහෝ විට එම ස්ථානවලට ගොස් අල්ලාහු තආලාගේ ඒකීයත්වය විශ්වාස කිරීමට සහ ඔහුට නමස්කාර කිරීමට ගෝත්‍රවලට ආරාධනා කළේය. ඔහුගේ නබිත්වය පිළිගන්නා ලෙස ඔහු ඔවුන්ට පවසන අතර ඔවුන් පිළිගන්නේ නම්, ජනාබ් අල්-හක් ඔවුන්ට ජන්නා ලබා දෙන බව නිවේදනය කළේය. අවාසනාවකට මෙන්, අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ නබි තුමාණන් අයැද සිටි මෙම ආරාධනාවලට ඔවුන් කිසිවෙක් සවන් නොදුන්හ. ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් උන්වහන්සේට අකාරුණික ලෙස සලකනු ඇත, උන්වහන්සේට නින්දා කරනු ඇත, ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් උන් වහන්සේ ගැන නරක ලෙස කතා කරති. තවද, කුරේෂ් බහුදේවවාදීන් ඔහු පසුපස ගොස් ඔහු ගිය ගෝත්‍ර දූෂණය කරති.
ඉමාම් අහමඩ්, බයිහකි, තබරානි සහ ඉබ්නු ඉස්හාක්ගේ වාර්තාවලට අනුව රබියා ඉබ්න් අබ්බාද් මෙසේ විස්තර කරයි: “මම තරුණ කාලේ තාත්තා එක්ක මිනා ගියමි. රසූල් අලෛහිස් සලාම් අරාබි ගෝත්‍රිකයන් කඳවුරු බැඳගෙන සිටින ස්ථානවලට ගොස්, ‘අනේ පුත්‍රයෝ! ඔබ අදහන පිළිම ඉවත දමන ලෙසත්, අල්ලාහ්ට කිසිදු හවුල්කරුවෙකු නොසලකන ලෙසත්, අල්ලාහු තආලාට නමස්කාර කරන ලෙසත්, මා විශ්වාස කර තහවුරු කරන ලෙසත්, මා පැහැදිලි කර යුතුකම ඉටු කරන තුරු මා ආරක්ෂා කරන ලෙසත් ඔබට අණ කරන අල්ලාහු තආලාගේ දූතයා මම වෙමි. මා එවා ඇත්තේ හක් තආලා විසිනි!'
ගොතන ලද හිසකෙස් ඇති හරස් ඇස් ඇති මිනිසෙක් ඔහු පසුපස ගොස්, ‘අනේ පුත්‍රයෝ !මෙම පුද්ගලයා අපගේ පිළිම වන ලාත් සහ උස්සා වන්දනා කිරීමෙන් ඔබට තහනම් කර ඔහු සෑදූ ආගමකට ඔබට ආරාධනා කරයි! පරිස්සම් වෙන්න. ඔහුට සවන් නොදෙන්න, ඔහුට කීකරු නොවන්න! ” මම තාත්තාගෙන් ඇහුවා “කවුද මේ පුද්ගලයා පස්සෙන් එන්නේ” කියලා. ඔහු, “ඔහුගේ මාමා අබූ ලහබ්” යැයි කීවේය.
තබරානි තාරිහ් ඉබ්න් අබ්දුල්ලාහ්ගෙන් මෙසේ විස්තර කරයි, “මම දුල්-මජාස් ප්‍රදර්ශනයේදී රසූල් අලෙයිහිස් සලාම්ව දුටුවෙමි. ඔහු මිනිසුන්ට ඇසෙන පරිදි උස් හඬින් මෙසේ කීවේය. ‘ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ් (අල්ලාහු තආලා හැර වෙනත් දෙවියෙක් නැත) සහ ආරක්ෂා වෙන්න.’ ඔහු පසුපස ගිය අයෙක් උන්වහන්සේගේ පාමුලට ගල් ගසමින්, ‘මිනිසුන්! ඔහුව විශ්වාස නොකරන්න! ඔහුගෙන් පරිස්සම් වන්න! මක්නිසාද ඔහු බොරුකාරයෙකි!’ ගල් ඔහුගේ ආශීර්වාද ලත් පාදවලින් ලේ ගලන්නට විය; කෙසේ වෙතත්, ඔහු ඔහුගේ වෙහෙස නොබලා ආරාධනය දිගටම කරගෙන ගියේය.
'කවුද මේ තරුණයා' යි විමසූ විට, 'ඔහු අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පුත්‍රයන්ගෙන් පැවත එන තරුණයෙක්' යි ඇසූ විට, 'ඔහුගේ මාමා අබූ ලහබ්' යි විමසූහ .'"
ඉමාම් අල්-බුහාරි ඔහුගේ “තාරික් අල්-කබීර්” පොතේ සහ තබරානි “මුඅ’ජම් අල්-කබීර්” හි සඳහන් කර ඇත: මුද්‍රික් ඉබ්න් මුනිබ් තම පියාගෙන් විස්තර කළ අතර ඔහුගේ පියා ඔහුගේ සීයාගෙන් විස්තර කර මෙසේ පැවසීය: “අපි මිනා වෙත පැමිණ සිටිමු. එහි තාවකාලිකව නැවතී සිටියා. අපිට කට්ටියක් මුණ ගැහුණා. මිනිසෙක් ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය. ‘ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්’ යැයි පවසන්න, ගැලවෙන්න.’ ඔහු වටා සිටි සමහරු ඔහුගේ සුන්දර මුහුණට කෙළ ගසමින් සිටි අතර ඇතැමුන් ඔහුගේ හිසට කුණු හලමින් සිටි අතර ඇතැමෙක් විවිධ අපහාස කියමින් ශාප කළහ. මේ තත්ත්වය හවස දක්වාම පැවතුණි. මේ අතර කුඩා දැරියක් වතුර කෝප්පයක් අතැතිව පැමිණියාය. ඔහු මේ තත්ත්‍වයේ සිටිනු ඇය දුටු හඬන්නට වූවාය. ඒ පුද්ගලයා වතුර බීවාට පසු දැරිය දෙසට හැරී “අනේ මගේ දුවේ! ඔබේ පියා කොටු වී මරා දමනු ඇතැයි හෝ ඔහු නින්දාවට ලක් වේ යැයි බිය නොවන්න!” එවිට අපි එහි සිටි අයගෙන් ඇසුවෙමු, ‘මේ පුද්ගලයා සහ එම දැරිය කවුද?’ ඔවුන් පැවසුවේ, ‘මේ අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පුත්‍රයන්ගෙන් මුහම්මද් තුමා වන අතර ඔහු අසල සිටින්නේ ඔහුගේ දියණිය වන සයිනබ්’ යනුවෙනි.
සඉඩ් ඉබ්නු යෙහ්‍යා ඉබන් සඉඩ් අමවි ඔහුගේ "මගසි” පොතේ ඔහුගේ පියාගෙන් විස්තර කර ඇති අතර, ඔහුගේ පියා අබූ නයිම්, අබ්දුර් රහ්මාන් ආමිරි සහ අබ්දුර් රහ්මාන් ආමිරි ගෙන් තවත් බොහෝ පුද්ගලයන්ගෙන් විස්තර කළේය. ඔවුන් පැවසුවේ: දිනක් අපගේ ආදරණීය නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ උක්කාස් පොළට ගියහ. ඔහු බනි ආමිර් ගෝත්‍රය සොයාගෙන ඔවුන්ගෙන් මෙසේ ඇසීය. “ඔබ සරණ යන අයව ආරක්ෂා කරන්නේ කෙසේද?” ඔව්හු පිළිතුරු දෙමින්, “කිසිවෙකුට අප සමඟ පටලවා ගත නොහැක. අපගේ අවසරයකින් තොරව කිසිවෙකුට අපගේ ගින්නෙන් උණුසුම් විය නොහැක! අපගේ ශාස්තෘවරයාණන්, නබිතුමාණන් පැවසුවේ, “මම අල්ලාහු තආලාගේ රසූල් වෙමි. මාගේ රබ්(පරමාධිපති) විසින් මට ලබා දුන් නබිත්වයේ වගකීම මා මිනිසුන්ට පවසන තුරු ඔබ මාව ආරක්ෂා කරනවාද?”. “ඔබ කුරෙයිෂ්වරුන්ගෙන් කුමන පවුලකින්ද?” යැයි ඔවුහු ඇසූහ. “මම අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පුත්‍රයන්ගෙන්” යැයි අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ පැවසූ විට, “ඔබ අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පුත්‍රයන්ගෙන් නම්, ඔවුන් ඔබව ආරක්ෂා නොකරන්නේ මන්දැ”යි ඇසූහ. අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් රසූලුල්ලාහ් පිළිතුරු දුන්නේ, "මාව ප්‍රතික්ෂේප කරන අය අතර ඔවුන් පළමුවැන්නා ය." බනී ආමීර් කණ්ඩායම, “අනේ මුහම්මද්! අපි ඔබව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නේවත් ඔබ ගෙනා දේ විශ්වාස කරන්නේවත් නැත. එහෙත්, ඔබ නබිත්වය පිළිබඳ ඔබේ යුතුකම මිනිසුන්ට ලබා දෙන තුරු අපි ඔබව ආරක්ෂා කරන්නෙමු.
“අනේ මිනිස්සු! 'ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්' යැයි පවසන්න, ගැලවෙන්න."
හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්
මෙය මත අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබිතුමා ඔවුන් අසල වාඩි විය. ඉන්පසු බනී ආමිර් හි කැපී පෙනෙන අයගෙන් කෙනෙකු වන බයිහරා ඉබ්නු ෆාරිස් පොළේ සාප්පු සවාරි අවසන් කර ආපසු පැමිණියේය. අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන නබිතුමාණන් පෙන්වා, “මේ කවුද?” කියා ඔවුන්ගෙන් ඇසුවා. “මේ මුහම්මද් ඉබ්න් අබ්දුල්ලාහ්” යැයි ඔවුහු පැවසූහ. බයිහරා ඇසූ විට, "ඔහු සමඟ ඔබ ඔහුව ඔබ අසල වාඩි කරවීමට තරම් ඔබට ඔහු සමඟ ඇති ගනුදෙනුව කුමක්ද?" ඔව්හු පිළිතුරු දෙමින්, ”ඔහු අප සමඟ සරණ ගියේ ය; ඔහු අල්ලාහ්ගේ රසූල් බව පවසන අතර, නබිත්වය පිළිබඳ ඔහුගේ යුතුකම මිනිසුන්ට පවසන තුරු අපගේ ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටියි. බයිහරා අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන නබිතුමා වෙත හැරී, “ඔබව ආරක්ෂා කිරීමට අපගේ උත්සාහය අපගේ පපුව සියලු අරාබිවරුන්ගේ ඊතල සඳහා ඉලක්කයක් බවට පත් කරනු ඇත. ඒ වගේම ඔහු ඔහුට කිව්වා. මිනිසුන්, “ඔබට වඩා නරක යමක් සමඟ තම මව්බිමට ආපසු යන ගෝත්‍රයක් නැත. එබැවින් ඔබ සියලු අරාබිවරුන්ට එරෙහිව සටන් කර ඔබගේ සිරුරු ඔවුන්ගේ ඊතලවල ඉලක්කය බවට පත් කරනු ඇත, හාහ්? ඔහුගේ සෙනඟ තුළ යම් යහපතක් දුටුවේ නම් ඔහුව, ඔවුන් මුලින්ම ආරක්ෂා කරනු ඇත. ඔබ ඔහුගේම මිනිසුන් හෙළා දැක එළවා දැමූ පුද්ගලයෙකුට නවාතැන් ගැනීමට උදව් කරන්න උත්සාහ කරන්නේ නම්, ඔබ වැරදි ලෙස සිතනවා! ”
ඉන්පසුව, ඔහු අපගේ ආදරණීය නබිවරයා දෙසට හැරී, මෙම අවාසනාවන්ත වචන ප්‍රකාශ කළේය, "එවිටම, අපව අත්හැර ඔබේ ජනතාව වෙත ආපසු යන්න! ඔබ මගේ සෙනඟ අතර නොසිටියේ නම්, මම දැන් ඔබේ හිස ගසා දමන බව මම දිවුරමි! මේ වදන් මත ලෝකයාගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ මහත් ශෝකයෙන් ඔටුවට නැග්ගා. ඒ අශික්ෂිත බයිහරා අපේ ශාස්තෘන් වහන්සේ රසූලුල්ලාව ඔහුගේ ඔටුවෙන් බිමට ඇද දැමුවේය. අස්හාබ් අල්-කිරාම්හි දාබා බින්ත් ආමිර් නම් කාන්තාවක් කෑගසමින් තම ඥාතීන් කැඳවා, “අල්ලාහු තආලාගේ හබීබ්ට කරන දේ සුදුසු යැයි ඔබ සලකන්නේ කෙසේද? මා වෙනුවෙන්, මේ මිනිසුන්ගෙන් රසූලුල්ලාව ගලවා ගන්නා කිසිවෙක් නැද්ද?" ඇගේ මාමාගේ පුතුන් තිදෙනෙක් වහාම අවාසනාවන්ත බයිහරාට එරෙහිව ගියහ. බයිහරාගේ ගෝත්‍රයේ දෙදෙනෙකුට ඔහුට උදව් කිරීමට අවශ්‍ය වුවද, අනෙක් අය බයිහරා සහ ඔහුගේ ආධාරකරුවන්ට පහර දී පහර දුන්හ. අපගේ ආදරණීය නබිතුමා, මේ තත්ත්වය බලා උන් වහන්සේ වෙනුවෙන් සටන් කළ තිදෙනා වෙනුවෙන් යාච්ඤා කරමින්, “අනේ මගේ රබ්! මෙම මිනිසුන්ට ඔබේ ආශිර්වාදය ලබා දෙන්න, ”බයිහරා සහ ඔහුගේ ආධාරකරුවන් වෙනුවෙන්, ඔහු, “අනේ මගේ රබ්! ඔබේ දයාවෙන් ඔවුන්ව ඈත් කරන්න.”
ඔහු යහපත් ලෙස යාඥා කළ මිනිසුන් මුස්ලිම්වරුන් බවට පත්වීමෙන් ගෞරවයට පාත්‍ර වූ අතර අනෙක් අය නොඇදහිලිවන්තයන් ලෙස මිය ගියහ. බනි ආමීර් ගෝත්‍රයේ සාමාජිකයන් නැවත තම උපන් ගමට පැමිණි විට, ඔවුන් මක්කමේදී ඔවුන්ට සිදු වූ දේ ගැන ඔවුන්ගේ ගෝත්‍රයේ ශුද්ධ වූ ග්‍රන්ථ කියවූ වයස්ගත පුද්ගලයෙකුට පැවසූහ. එම පුද්ගලයා අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ නබිතුමාණන්ගේ නම ඇසූ විට, ඔහු ඔවුන්ට නින්දා කළේ, “අනේ බනී අමීර්! ඔයා කරන්නේ කුමක් ද? මෙතෙක් ඉස්මායිල්ගේ පුත්‍රයන්ගෙන් කිසිවෙක් බොරු නබිවරයෙකු ලෙස ප්‍රකාශ කර නැත. නිසැකවම, ඔහු පැවසූ දේ සත්‍යයකි. මේ මගහැරුණු අවස්ථාව දැන් හදාගන්න හරිම අමාරුයි.”
ඔහු ජබ්‍රායිල් සමඟ කතා කරමින් සිටියදී
රෆ්‍රාෆ් ඔහු ඉදිරියට පැමිණ ආචාර කළේය.
ඊට පසු ඒ ලෝකේ ෂාහ් අරගෙන
ගිහින් සිද්‍රාවට අරන් ගියා.