මක්කා අල්-මුකර්‍රමා යුගය - එතුමාණන්ගේ බිඃතත් සහ ආරාධනය

පළමු වහී

අපගේ නබිතුමාට වයස අවුරුදු හතළිහක් වූ විට, තවත් රමසාන් මාසයකදී, ඔහු හිරා කන්දේ ගුහාවට පසු බැස, තෆක්කුර්හි ගිල්වා ගත්තේය. රාමදාන් මාසයේ 17 වන දින, සඳුදා ,මධ්‍යම රාත්‍රියෙන් පසු, ඔහුගේ නම අමතන හඬක් ඔහුට ඇසුණි. ඔළුව උස්සලා වටපිට බලන විට ආයෙත් ඒ කටහඬම ඇසීය ,එකපාරටම නූර් එකක් හැමතැනම වැසි ගියාය. එවිට ජිබ්‍රීයිල්3 අලයිහිස් සලාම් උන් වහන්සේ ඉදිරියට පැමිණ, “කියවන්න!” යැයි කීවේය. අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබිතුමා පිළිතුරු දුන්නේ, "මම සාක්ෂරතාවයෙන් යුක්ත නොවේ!"එවිට දේවදූතයා ඔහුව අල්ලාගෙන අපගේ නබිතුමා දුර්වල වන තෙක් මිරිකා “කියවන්න!” යැයි කීවේය. නැවතත්, අපගේ නබිතුමා පිළිතුරු දුන්නේ, "මම සාක්ෂරතාවක් නැත!" දේවදූතයා නැවතත් ඔහුව මිරිකා, "කියවන්න!" අපේ නබිතුමා "මම සාක්ෂරතාවක් නැහැ!" දේවදූතයා තුන්වෙනි වතාවටත් ඔහුව මිරිකුවා. ඉන්පසු ඔහු අපගේ නබිතුමාව නිදහස් කර මාල්හි සූරා අල්-අලක් හි පළමු ආයාත් පහ (පදයන්) ගෙන ආවේය, "(අහෝ මුහම්මද් අලයිහිස්-සලාම්!) සියල්ල මැවූ ඔබගේ රබ් අල්ලාහ්ගේ නාමයෙන් කියවන්න! ඔහු මිනිසා මැව්වේ කැටි ගැසුණු රුධිරයෙන් (‘අලක්, කැටි ගැසීම)!කියවන්න, අල්ලාහ් අති ත්‍යාගශීලීයි!ඔහු පෑනෙන් උගන්වයි, මිනිසාට ඔහු නොදන්නා දේ උගන්වයි.4 සහ මුහම්මද් අලෙයිහිස් සලාම් ඔහු සමඟ පාරායනය කළේය.පළමු ආකාරය මෙසේ හෙළිදරව් වූ අතර මුළු විශ්වයම ආලෝකමත් කරන ඉස්ලාමයේ සූර්‍යයා උදා විය.5

මහත් වෙව්ලීමකින් හා ප්‍රබෝධයකින් යුතුව අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ රසූල් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ හිරා කන්දේ ගුහාවෙන් පිටතට පැමිණ බැසීමට පටන් ගත්හ. උන් වහන්සේ කන්ද මැදට පැමිණි විට හඬක් ඇසිණි. ජබ්‍රායිල් අලයිහිස් සලාම් පැවසුවේ, “මොහොමඩ්! ඔබ අල්ලාහු තආලාගේ රසූල් ය, මම ජබ්‍රායිල් වෙමි, ”ඔහු තම විලුඹ බිමට ගැසුවේය. ඔහු පහර දුන් තැනින් ජලය පිට වූ අතර, ඔහු අබ්දස්ත් (චාරිත්‍ර ශෝධනය) කිරීමට පටන් ගත්තේය. අපේ ශාස්තෘන් වහන්ස, නබිතුමා ඔහු දෙස හොඳින් බලා සිටියේය. ජබ්‍රායිල් අලෛහිස් සලාම් (අලෙයිහිස් සලාම්) තුමාගේ අබ්ධස්තානය අවසන් වූ පසු, ඔහු අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන නබිතුමාණන්ට පැවසුවේ තමා දුටු පරිදි අබ්දාස්ත් කරන ලෙසයි. අපගේ ආදරණීය නබි තුමාණෝ තම අබ්දාස්තුව අවසන් කළ පසු, ජබ්‍රායිල් අලයිහිස් සලාම් ඉමාම්6 බවට පත් විය.

තවද ඔවුහු රක්අත් දෙකක සලාතය (යාඥාව) ඉටු කළහ. මෙයින් පසු, ජබ්‍රායිල් අලයිහිස් සලාම්, “ඕ මුහම්මද්! ඔබේ රබ් ඔබට ඔහුගේ සලාම් (ආචාර) එවා ඇත! ඉතින් ඔහු තවදුරටත්, “ඔහු පැවසුවේ, ‘ඔබ ජින්වරුන්ට සහ මිනිසුන්ට මගේ දූතයා ය. ඒ නිසා (අල්ලාහු තආලාගේ ඒකීයභාවය විශ්වාස කරමින්) තව්හීද් වෙත ඔවුන්ට ආරාධනා කරන්න.’’ඉන්පසු ඔහු අහසට ආරෝහණ විය. මේ අනුව, අපගේ ආදරණීය නබිතුමා පිබ්‍රයිල් අලෙයිහිස් සලාම් ව දැක ඔහු සමඟ කතා කර ඇත.

"ඔබ (මුහම්මද් 'අලෛහිස්-සලාම්), ඔබේ සළුවකින් ඔතා! නැඟිට (අල්ලාහු තආලා ගේ වධයෙන් විශ්වාස නොකරන අයට බිය ගන්වන්න). තවද ඔබගේ රබ්(පරමාධිපති) තුමාගේ මහිමය විශාල කර ඔබගේ වස්ත්‍ර පිරිසිදුව තබාගන්න.”
සුරා මුද්දස්සිර්-1-3

ගල් හා ගස්වල සලාම් කීම

අපේ ශාස්තෘන් වහන්ස, නබිතුමාණෝ තමන් පසුකර යන සෑම ගලක් හා ගසක්ම 

“අස්සලාමු අලෙයිකා, රසූලල්ලාහ්” යැයි පැවසුවේ ඔහු තම ප්‍රතිමත් නිවසට පැමිණෙන තෙක් ඔහුට ඇසුණි..ඔහු තම නිවසට ඇතුල් වූ විට, “මාව වසන්න! ආවරණය කරන්න" ඔහුගේ වෙව්ලීම යන තුරු විවේක ගත්තේය. ඊට පස්සේ අපේ මෑණියන් හස්‍රත් කදීජා ට ඔහු දුටු දේ කිව්වේ ය, "ජිබ්‍රයිල් (අලයිහිස්සලාම්)මගේ ඇස්වලින් අතුරුදහන් විය. එහෙත් ඔහු තුළ වූ තේජස, තීව්‍රතාව සහ බිය මා හැර ගියේ නැත. මිනිසුන් විසින් පිස්සු යැයි කියා කළු කර ගනී යැයි මට බියක් ඇති විය. හස්‍රත් කදීජා මෙම සිද්දිය සහ මේ දිනවල බලා සිටි සඳහා සූදානම්ව සිටියා ය.“අල්ලාහු තආලා ඔබව ආරක්ෂා කරත්වා. හක් තආලා  ඔබට ආශීර්වාද ලබා දෙයි, ඔහු ඔබට ආශීර්වාද හැර අන් කිසිවක් නොකරනු ඇත. අල්ලාහු තආලා වෙනුවෙන්, ඔබ මෙම උම්මතේ නබිවරයා වනු ඇතැයි මම විශ්වාස කරමි. ඔබ අමුත්තන්ට කැමති නිසා,ඔබ සත්‍යය පවසන අතර ඔබ විශ්වාසවන්තය. ඔබ දුබලයින්ට සහ අසරණයින්ට උපකාර කර අනාථයන් ආරක්ෂා කරයි. ඔබ හොඳ ගති ඇති කෙනෙක්. මෙම ගතිලක්ෂණ තිබෙන හිමිකරු තුළ බිය නොවිය යුතුය."7

පසුව, මෙම තත්ත්වය ගැන විමසීමට, ඔවුන් වරකා ඉබ්න් නව්ෆල් වෙත ගියහ. අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් රසූලුල්ලාහ් පවසන දෙයට සවන් දීමෙන් පසු වරකා පැවසුවේ, “සුභ ආරංචියක්, මුහම්මද් (‘අලෛහිස් සලාම්)! හස්‍රත් ඊසා (අලෛහිස් සලාම්) තුමාණන් දන්වා ඇති අවසාන නබිවරයා ඔබ බව අල්ලාහු තආලා මත දිවුරමි. ඔබට දර්ශනය වූ දේව දූතයා ඔබට පෙර මුසා (අලෛහිස් සලාම්) වෙත පැමිණි ජබ්‍රායිල් අලෙයිහිස් සලාම් ය. අහ්! මම දැන් තරුණ වියට පත් වූවා නම් ,ඔවුන් ඔබව මක්කමෙන් නෙරපා හරින කාලය ළඟා වූවා නම් මට ඔබේ උදව්වට ඉක්මන් විය හැකිය. ඉතා ඉක්මනින්, ඔබට ආගම සන්නිවේදනය කිරීමට සහ ජිහාද් (ශුද්ධ යුද්ධය) කිරීමට අණ කරනු ලැබේ, ”අපගේ නායකයා වන නබිතුමාගේ ආශීර්වාද ලත් අත සිපගත්තේය.ඉන් ඉක්බිතිව ඔහු මිය ගියේය.8

දැනුම් දීමේ අණ

අපගේ ආදරණීය නබිතුමාණන්ගේ නබිත්වය ප්‍රකාශ කරන පළමු මාර්ගය පැමිණියේ එලෙසිනි. ඊට පසු ඒක අවුරුදු තුනක් ට නතර විය. 

මේ අතර, දේවදූතයා ඉස්‍රාෆිල් (අලෙයිහිස් සලාම්) පැමිණ උන්වහන්සේට යම් යම් දේවල් උගන්වා තිබුණි. මේවා වහී නැත. මේ කාලය තුළ අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ රසූලුල්ලාහ් තුමාණෝ වරින් වර දුක් විඳිති. අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ ශෝකයට පත් වූ විට, ජබ්‍රායිල් අලයිහිස් සලාම් පැමිණ, “අනේ හබිබුල්ලා! ඔබ අල්ලාහු තආලාගේ නබිවරයා වන අතර ඔහුගේ දුක සැහැල්ලු කරන්න. අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ නබි තුමාණෝ මෙසේ පැවසූහ. “ඒ වහී නැවැත්වූ කාලය තුළ ය. මම හිරා කන්දෙන් බැස යන විට, මට හදිසියේම අහසින් ශබ්දයක් ඇසුණි. මම හිස ඔසවා ජිබ්‍රීයිල් (අලෙයිහිස් සලාම්) දුටුවෙමි. ඔහු පොළොව සහ අහස අතර සිංහාසනයක හිඳගෙන සිටියේය. භීතිය මා අල්ලා ගත්තේය. මම ගෙදර ගියෙමි. මම කිව්වා "මොකක් හරි දෙයකින් මාව වහන්න." හක් තආලා සූරා අල්-මුද්දස්සිර් හි පළමු ආයාත් (පද) මාල් හි පහළ කළේය, "ඔබ (මුහම්මද් 'අලෛහිස්-සලාම්), ඔබේ සළුවකින් ඔතා! නැඟිට (අල්ලාහු තආලා ගේ වධයෙන් විශ්වාස නොකරන අයට බිය ගන්වන්න). තවද ඔබගේ රබ්(පරමාධිපති) තුමාගේ මහිමය විශාල කර ඔබගේ වස්ත්‍ර පිරිසිදුව තබාගන්න!9 ඊට පසු වහී නැවතුනේ නැත.”

අපගේ නායකයා, ෆක්‍ර් අල්-කයිනාත් (‘අලයිහි අෆ්දලස්-සලවාත්) මිනිසුන්ට ඉස්ලාමයට ආරාධනා කිරීමටත්, අල්ලාහු තආලාගේ නියෝග සහ තහනම් කිරීම් සන්නිවේදනය කිරීමටත් පටන් ගත්හ. වහී ගෙන එන අතරතුර, ජබ්‍රායිල් අලෙයිහිස්-සලාම් සමහර විට මනුෂ්‍ය ස්වරූපයක් ගෙන අස්හාබ් අල්-කිරාම් වෙතින් දිහ්‍යා අල්-කල්බි මෙන් පෙනේ. සමහර විට, ඔහු අපගේ ශාස්තෘවරයා වන නබිතුමාගේ හදවතට ආශ්වාසයක් ලබා දුන්නේය. ඒ වෙලාවේ අපේ ශාස්තෘන් වහන්සේ රසූලුල්ලාහ් ඔහුව දකින්නේ නැත. විටෙක ඔහු සිහිනෙන් ද තවත් විටෙක බිහිසුණු හඬකින් ද පැමිණේ. අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ වන නබිතුමාණන්ට දුෂ්කරම ආකාරය විය. මෙම තත්වයන් තුළ, ශීතලම දිනවල පවා, රසුලුල්ලාගේ නළල දහඩිය දමනු ඇත.උන් වහන්සේ ඔටුවෙකු පිට සිටියේ නම්, වහීගේ බරින් ඔටුවා බිමට ගිලෙනු ඇත. උන් වහන්සේ අසල සිටි සහාබිවරුන්ට ද වහී බර දැනෙනු ඇත. ජිබ්‍රායිල් අලෙයිහිස් සලාම් ඔහුගේ ඇත්ත ස්වරූපයෙන් කිහිප වතාවක්ම පැමිණියේය.

අල්ලාහු තආලා ද අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන නබිතුමාට දේවදූතයෙකු හෝ තිරයක් නොමැතිව, එනම් කිසිදු ක්‍රමයක් නොමැතිව වහී හෙළි කළේය. මෙම තත්වය ඇති වූයේ මිඅ’රාජ් රාත්‍රියේ ය.

ප්‍රථම වහියෙන් තම නබිත්වයේ රාජකාරිය ආරම්භ කළ අපගේ නබි මුහම්මද් මුස්තාෆා (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ වසර විසිතුනක් පුරා ඉස්ලාම් දහම ප්‍රකාශ කළහ. මෙම කාලපරිච්ඡේදයේ අවුරුදු දහතුනක් මක්කාවේ ද දස වසරක් මදීනාවේ ද ගත වී ඇත. අල්-කුර්ආන් අල්-කරීම් වසර 22, මාස 2 සහ දින 22 කින් හෙළි කර අවසන් කර ඇත.

මුහම්මද් අලයිහිස් සලාම් උම්මි, එනම් ඔහු පොත් කියවා නැත, ලිඛිතව අධ්‍යාපනය ලැබුවේ නැත, කිසිවෙකුගෙන් පාඩම් ලබාගෙන නැත. ඔහු මක්කම ඉපදී හැදී වැඩුණු අතර යම් යම් මිනිසුන් අතර හැදී වැඩුණි. එසේ වුවද, ඔහු තව්‍රාත්, ඉන්ජිල් සහ ග්‍රීක සහ රෝම යුගයන්හි ලියා ඇති ග්‍රන්ථවල ඇති සිදුවීම් සහ තොරතුරු පිළිබඳව දැනුම් දුන්නේය. ඉස්ලාමය ගැන දැනුම් දීම සඳහා ඔහු හයවන වසර අවසානයේ සහ හත්වන වසර ආරම්භයේදී රෝම, ඉරාන සහ අබිසීනියානු පාලකයන්ට සහ අනෙකුත් අරාබි සුල්තාන්වරුන්ට ලිපි යැව්වේ ය.

විදේශ තානාපතිවරු හැටකට වැඩි පිරිසක් උන්වහන්සේ හමුවට පැමිණියහ. මේ තත්ත්වය කුර්ආන් අල් කරීම් වල, මාල්හි පවසා ඇත්තේ, "මෙම කුර්ආන් අල්-කරීම් පහළ වීමට පෙර ඔබ කිසිම පොතක් කියවා නැත, ඔබ ලිව්වේ නැත, ඔබ සාක්ෂරතාව ඇත්නම්, ඔබ අනිත් අයගෙන් ඉගෙන ගත් බව ඔවුන්ට පැවසිය හැකිය.. ”10

හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්හි, “මම මුහම්මද්, උම්මි නබියෙකි... මගෙන් පසු නබිවරයෙක් නොපැමිණියි.”11 නැවතත්, එය අල්-කුර්ආනයේ අල්-කරීම්හි, මාල්හි මෙසේ සඳහන් වේ. එසේම ඔහු (මුහම්මද් අලයිහිස් සලාම්) ඔහුගේම කැමැත්තෙන් කතා නොකරයි. ඔහුගේ වචන ඔහුට ප්‍රකාශ කළ ආකාරය වෙන කිසිවක් නොවේ එ වහී මගින් ය.”12

පළමු මුස්ලිම්වරු (සාබිකූන් අල්-ඉස්ලාම්)

“එසේම ඔහු (මුහම්මද් අලයිහිස් සලාම්) ඔහුගේම කැමැත්තෙන් කථා නොකරයි. ඔහුගේ වචන ඔහුට ප්‍රකාශ කළ ආකාරය වහි අන් කිසිවක් නොවේ.”
නජ්ම්: 3

පළමු වහී අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ නබි (සල් අල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් වෙත පැමිණීමට පසු, අපගේ මෑණියන් හස්‍රත් කදීජා විශ්වාස කළ පුද්ගලයන් අතර පළමු මුස්ලිම්වරයා ලෙස ගෞරවයට පත් විය.13 අපගේ ශාස්තෘන් වහන්ස, නබි තුමාණන්,අපේ මෑණියන් හස්‍රත් කදීජාට අබ්දස්ත් (චාරිත්‍ර ශෝධනය) කිරීමට කියා දුන්නේ ජිබ්‍රායිල් අලයිහිස් සලාම් ඔහුට ඉගැන්වූ පරිදි. ඉන් පසු අපේ ශාස්තෘන් වහන්ස ඉමාම් බවට පත් වූ අතර, ඔවුන් දෙදෙනා සලාතය (චාරිත්‍ර යාඥාවක්) රක්ආත් දෙකක් ඉටු කළහ .අපේ මෑණියන් හස්‍රත් කදීජා අපගේ ආදරණීය නබිතුමාගේ සෑම වචනයක්ම ,නියෝගයක්ම අකුරටම පිළිපැද්දා ය.මේ අනුව, ඇය අල්ලාහු තආලා ඉදිරියේ ඉතා උසස් තැනක් ලබා ගත්තාය.අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් රසූලුල්ලාහ් ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගේ සමච්චලයට ලක්ව දුක් වූ සෑම අවස්ථාවකම ඇය ඔහුව සනසා ඔහුගේ දුක සන්සිඳුවා ගත්තාය.ඇය පවසනු ඇත, “අනේ රසූලුල්ලා!දුක් වෙන්න එපා, කරදර වෙන්න එපා.අන්තිමේදී අපේ ආගම ශක්තිමත් වෙයා, බහුදේවවාදීන් නැති වෙයි.ඔබේ ජාතිය ඔබට අවනත වනු ඇත...” ඇගේ සහයෝගය නිසා දිනක් හස්‍රත් ජිබ්‍රායිල් පැමිණ “අනේ රසූල්!අල්ලාහු තආලාගේ සලාම් කදීජා වෙත දන්වන්න.අපගේ ශාස්තෘන් වහන්ස, නබි තුමාණෝ “අහෝ කදීජා!ජිබ්‍රායිල් (අලයිහිස් සලාම්) ඔබට අල්ලාහු තආලාගේ සලාම් ප්‍රකාශ කරයි.”14

අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ, නබිතුමාණන් වරක් ප්‍රකාශ කළේ, “කිසිදු අසනීපයක්, දුකක් හෝ හිසරදයක් නැති ජන්නාහි මුතු මැණික්වලින් තැනූ නිවසක් පිළිබඳ සුභාරංචිය කදීජාට පවසන ලෙස අල්ලාහු තආලා මට අණ කළ සේක.”

හස්‍රත් කදීජා තුමාගෙන් පසු වැඩිහිටියන් අතර මුස්ලිම් බවට පත් වූ ඊළඟ පුද්ගලයා අපගේ රසූල් තුමාණන්ගේ සමීපතම මිතුරෙකු වූ හස්‍රත් අබූබක්‍ර් ය. හස්‍රත් අබූබක්‍ර් වසර විස්සකට පෙර සිහිනයක් දුටුවේය: පූර්ණ චන්ද්‍රයා අහසින් බැස කඅ’බා අල් මුඅස්සමා වෙත පැමිණියේය. එය කැබලිවලට කැඩී, එක් එක් කෑලි මක්කාවේ නිවසක් මතට වැටුණි. එවිට මෙම කෑලි එකට එකතු වී අහසට නැග්ගේය. අබූබකර්ගේ නිවසට වැටුණු කෑල්ල අහසට නොනැග්ගේ ය. සිද්ධිය දුටු හස්‍රත් අබූබක්‍ර් මෙම කෑල්ල පිටවීම වළක්වන්න මෙන් වහා නිවසේ දොර වසා දැමුවේය.

අබූබක්‍ර් කලබලයෙන් සිහිනෙන් අවදි වූ අතර, උදෑසන පැමිණි විට, ඔහු වහාම යුදෙව් විද්වතුන්ගෙන් එක් අයෙකු වෙත දිව ගොස් ඔහුගේ සිහිනය ගැන කීවේය. ඒ පණ්ඩිතයා කිව්වේ “මේක අමූර්ත හීනවලින් එකක්, ඒ නිසා අර්ථකථනය කරන්න බැහැ” යැයි කිවේය. නමුත් මෙම සිහිනය අබූබක්‍ර්ගේ මනසෙහි පැවති අතර යුදෙව් විද්වතුන්ගේ පිළිතුරෙන් ඔහු සෑහීමකට පත් නොවීය. වරක් ඔහු වෙළඳාම සඳහා පිටත්ව යන විට පූජක බහිරාගේ ඉඩම අසලින් ගියේය. ඔහු බහිරාගෙන් ඔහුගේ සිහිනයේ අර්ථ නිරූපණය ඉල්ලා සිටි විට, බහීරා ඇසුවේ, "ඔබ කොහෙන්ද?" හස්‍රත් අබූබක්‍ර් පිළිතුරු දුන් විට, "මම කුරයිෂ් සිට," බහීරා, "නබිවරයෙකු එහි පෙනී සිටින අතර, ඔහුගේ මඟ පෙන්වීම් මක්කම සෑම තැනකම පැතිරෙයි.

ඔහු ජීවත්ව සිටිද්දී ඔබ ඔහුගේ වසීර් වන අතර ඔහුගේ මරණයෙන් පසු ඔහුගේ කලීෆා වනු ඇත. මෙම පිළිතුරෙන් හස්‍රත් අබූබක්‍ර් විස්මයට පත් විය. අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ නබි තුමාණෝ තම නබිත්වය ප්‍රකාශ කරන තුරු ඔහු තම සිහිනය සහ එහි අර්ථකථනය කිසිවකුට කීවේ නැත. අපගේ ආදරණීය නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ තම නබිත්වය ප්‍රකාශ කළ විට, හස්‍රත් අබූබක්‍ර් (රළියල්ලාහු අන්හු) තුමාණෝ වහාම අපගේ නායකයා වන නබිතුමා වෙත දිව ගොස් “නබිවරුන් ට ඔවුන්ගේ නබිත්වය පිළිබඳ සාක්ෂි තිබේ. ඔබේ සාක්ෂිය කුමක්ද?" අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ නබි තුමාණන් මෙසේ පිළිතුරු දුන්හ.මගේ නබිත්වය පිළිබඳ සාක්ෂිය ඔබ යුදෙව් විද්වතෙක්ගෙන් අර්ථකථනයක් ඉල්ලා සිටි සිහිනයයි. ඒ පණ්ඩිතයා පැවසුවේ, ‘එය අභූත සිහිනවලින් එකක්, එය අර්ථ දැක්විය නොහැක.’ එවිට පූජක බහීරා එය නිවැරදිව අර්ථකථනය කළේය.හස්‍රත් අබූබක්‍ර් අමතමින්, “අබූබක්‍ර්! මම ඔබට අල්ලාහ් සහ ඔහුගේ රසූල් වෙත ආරාධනා කරමි."

මෙයින් පසු, හස්‍රත් අබූබක්‍ර් මුස්ලිම්වරයෙකු බවට පත් වූයේ, "ඔබ අල්ලාහු තආලාගේ රසූල්වරයා බවත්, ඔබගේ නබිත්වය සත්‍ය බවත්, එය ලෝකය ආලෝකමත් කරන නූර් බවත් මම සාක්ෂි දරමි."

තවත් විස්තරයක, හද්‍රත් අබූ බක්‍ර් තුමා අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ නබිතුමාණන්ට නබිත්වය පහළ වීමට පෙර වෙළඳාම සඳහා යේමනයට ගොස් ඇත. ඔහුගේ ගමනේදී ඔහුට යේමනයේ අස්ද් ගෝත්‍රිකයෙන් බොහෝ පොත් කියවා ඇති මහලු මිනිසෙක් හමු විය. මෙම මහලු මිනිසා හස්‍රත් අබූබක්‍ර් දෙස බලා, “මම හිතන්නේ ඔබ මක්කම වැසියන්ගෙන් ” යැයි පැවසූ විට, “ඔව්, ” කියා හස්‍රත් අබූබක්‍ර් පිළිතුරු දුන් අතර, මෙම සංවාදය සිදු විය.

- ඔබ කුරේෂ් ජාතිකයෙක්ද?

- ඔව්!

- ඔබ බනී තමීම් වලින්ද?

- ඔව්!

- තවත් එක් ලකුණක් ඉතිරිව ඇත.

- එය කුමක් ද?

- ඔබේ බඩ පෙන්වන්න, මට බලන්න දෙන්න.

- මෙය සමඟ ඔබේ අරමුණ කුමක්ද; මට කියන්න.

- මම පොත්වල කියවලා තියෙනවා නබිවරයෙක් මක්කමට එනවා කියලා.පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු උදව් කරනු ඇත. එක්කෙනෙක් තරුණයි; අනෙක වයසයි. තරුණයා බොහෝ දුෂ්කරතා පහසු කරවයි, බොහෝ කරදරවල විසඳයි. අනෙක් අතට වයසක එකා සුදු පැහැයක්, සිහින් ඉණක් සහ බඩේ කළු මවුලයක් ඇත. මම හිතන්නේ ඒ පුද්ගලයා ඔබයි. බඩ පෙන්වන්න, මට බලන්න දෙන්න.

මෙය මත හස්‍රත් අබූබක්‍ර් තම ආශීර්වාද ලත් බඩ පෙන්වූ අතර, ඔහුගේ පෙකනිය මත කළු මවුලය දුටු විට, "මම දිවුරමි, ඒ ඔබයි!" ඒ වගේම එයාට ගොඩක් උපදෙස් ලබා දුන්නේය.

හස්‍රත් අබූබක්‍ර් තම කාර්‍යය අවසන් වූ පසු, සමුගැනීම සඳහා මහලු මිනිසා වෙත ගොස් අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන නබිතුමා ගැන කවි දෙපද කිහිපයක් පැවසීමට ඉලිලා සිටියේය. එවිට මහලු මිනිසා කවි දෙපදබදොළහක් පාරායනය කළ අතර හස්‍රත් අබූබක්‍ර් ඒවා කටපාඩම් කළේය.

"සාබිකුන් අල් ඉස්ලාම්, එනම්, පළමු මුස්ලිම්වරුන් වන්නේ අබු බකර් අස් සිද්දීක්, අලි ඉබන් අබි තාලිබ්, සෙයිද් ඉබන් හාරිසා, 'උස්මාන් ඉබන් අෆ්වාන්, අබ්දුර් රහ්මාන් ඉබන් අබි වක්කාස්, තල්හා ඉබ්න් උබයිදුල්ලාහ්.” (රඅල්ලාහු ‘අන්හුම් අජ්ම’ඉන්)

හස්‍රත් අබූබකර් ඔහුගේ ගමනෙන් මක්කා අල්-මුකර්‍රාමා වෙත ආපසු පැමිණි විට, 'උක්බා ඉබ්න් අබි මුඅයිත්, ශයිබා, අබූ ජහල් සහ අබුල් බුහ්තාරි වැනි කුරේෂ්හි කැපී පෙනෙන අය ඔහු බැලීමට ඔහුගේ නිවසට පැමිණියහ. අපගේ නායකයා අබූබක්‍ර් ඔවුන්ගෙන් ඇසුවේ, “ඔබ අතර යමක් සිදුවී තිබේද?” ඔවුන් පැවසුවේ, “මෙයට වඩා අමුතු සිදුවීමක් තිබේද: අබූතාලිබ්ගේ අනාථයා ඔහු නබිවරයෙකු බව ප්‍රකාශ කර, අපි, අපේ පියවරුන් සහ සීයලා අසත්‍ය ආගමක බව අපට පවසයි. ඔබ වෙනුවෙන්, අපි ඔහුව පණපිටින් අත්හැරියේ එය ඔහුගේ මිතුරා නිසා ය.මෙම ගැටලුව විසඳන්න."

හස්‍රත් අබූබක්‍ර් ඔවුන්ව පිටත් කර යවා අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් වන නබිතුමා හස්‍රත් කදීජාගේ නිවසේ සිටින බව දැනගත්තේය. ඔහු ගොස් ඔවුන්ගේ දොරට තට්ටු කළේය. අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ නබිතුමා ඔහුට ආචාර කළ විට, “අනේ මුහම්මද්! ඔබ ගැන මේ කටකතා මොනවාද?" අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ, නබිතුමා පිළිතුරු දුන්නේ, “මම හක් තආලාලාගේ නබිවරයා ය. ඔබ සහ ආදම්ගේ සියලුම පුත්‍රයන් වෙත මා එවා ඇත. මෙය විශ්වාස කරන්න, එවිට ඔබට හක් තආලාගේ තෘප්තිය ලැබෙන අතර ජහන්නම්ගෙන් ඔබව ආරක්ෂා කර ගත හැකිය. හස්‍රත් අබූබක්‍ර්, “මේ සඳහා ඇති සාක්ෂිය කුමක්ද?” යනුවෙන් ඇසූ විට. අපගේ ගුරුවරයා වන රසූල් අල්-අක්‍රම් පැවසුවේ, "ඔබ යේමනයේ දී දුටු මහලු මිනිසා පැවසූ දේ සාක්ෂිය" යනුවෙනි.

හස්‍රත් අබූබකර් පැවසුවේ, “මම යේමනයේ බොහෝ තරුණ හා මහලු මිනිසුන් දුටුවෙමි.” ඊට පිළිතුරු වශයෙන්, අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබිතුමා, “මහලු මිනිසා ඔබට කවි පද දොළහක් භාර දී මා වෙත එව්වේ එ ඇයයි,එ කවි දෙපද දොළහක් නබිතුමා කිව්වේ ය. හස්‍රත් අබූබක්‍ර් ඇසූ විට, “ඔබට දැනුම් දුන්නේ කවුද?" අපගේ නබිවරයා පැවසුවේ “මීට පෙර නබිවරුන් වෙත පැමිණි දේවදූතයා “අපේ නබිතුමා මෙය පැවසූ වහාම ඔහුගේ ආශීර්වාද ලත් හස්තය ඉල්ලා සිටියේය.එය අල්ලාගෙන, “අෂ්-හදු අන් ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ් ව අෂ්හදු අන්න මුහම්මදන් අබ්දුහු ව රාසුලුහ්” යැයි කියමින් ඉස්ලාමය පිළිගත්තේ ය.15

ජීවිතයේ ප්‍රථම වතාවට ඔහුට දැනුණු ඉමහත් ප්‍රීතියෙන්, හස්‍රත් අබූබකර් මුස්ලිම්වරයෙකු ලෙස නැවත ඔහු ගේ නිවසට ගියේය. ඇත්ත වශයෙන්ම, එය හදීස් අෂ්-ෂරීෆ්හි සඳහන් කර ඇත, "මම යමෙක් ඉදිරිපත් කළත්, ඔහු විළිස්සමින් හා පසු බට බලා සිටියි. අබූබකර් අස්-සිද්දික් පමණක් ඉමාන් පිළිගැනීමට පසුබට නොවීය."

දිනක් හස්‍රත් අලී, අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබිතුමා සහ අපගේ මෑණියන් හස්‍රත් කදීජා සලාතය කරන විට දුටුවේය. ඔහුට වයස අවුරුදු දහයක් හෝ දොළහක් විය. සලාතය එකෙන් පස්සේ ඔහු විමසුවා "මේ මොකක්ද?" රසූල් අල්-අක්‍රම් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි ව සල්ලම්) පැවසුවේ, “මෙය අල්ලාහු තආලාගේ ආගමයි. මම ඔබට මෙම ආගමට ආරාධනා කරමි. අල්ලාහු තආලා එකයි; ඔහුට සහකරුවෙකු නැත. මම ඔබට ආරාධනා කරමි එකම සහකරුවෙක් හෝ සමානකමක් නැති අල්ලාහ්ව විශ්වාස කරන ලෙස ..." හස්‍රත් අලී පැවසුවේ, "මට මුලින්ම මගේ පියා සමඟ සාකච්ඡා කිරීමට ඉඩ දෙන්න.“ඔබ ඉස්ලාමය වැළඳ නොගන්නේ නම්, මේ රහස කිසිවෙකුට නොකියන්න!” යනුවෙන් රසූලුල්ලාහ් ඔහුට කීවේය.පසුදා උදෑසන හස්‍රත් අලී රසූලුල්ලාහ් හමුවට පැමිණ “අනේ රසූලල්ලාහ්! මට ඉස්ලාමය උගන්වන්න! ” සහ මුස්ලිම් බවට පත් විය.16 හස්‍රත් අලී මුස්ලිම් බවට පත් වූ තුන්වන පුද්ගලයා වේ. අපගේ ශාස්තෘවරයා වන රසූල් අලක්‍රම් වෙනුවෙන් ඔහු කළ ආත්ම පරිත්‍යාගය සහ තමාට වඩා අපගේ නබිතුමාට ප්‍රිය කිරීම සියලු ප්‍රශංසාවලට වඩා ඉහළින් පවතී.

සෙයිද් ඉබ්න් හාරිසා යනු මුස්ලිම්වරයෙකු බවට පත් වූ පළමු පුද්ගලයින්ගෙන් කෙනෙකි. හස්‍රත් කදීජා, හස්‍රත් අබූ බකර් සහ හස්‍රත් අලී ට පසුව හතරවන මුස්ලිම්වරයා බවට පත්වීමෙන් සහ නිදහස් වූ වහලුන් අතර පළමු මුස්ලිම්වරයා බවට පත්වීමෙන් ඔහු ගෞරවයට පාත්‍ර විය. ඔහුගේ බිරිඳ උම්ම් අයිමාන් ද ඔහු සමඟ මුස්ලිම් විය.17

හස්‍රත් අබූ බකර් මුස්ලිම් වූ විට, ඔහු වහාම තම ආදරණීය මිතුරන් වෙත ගියේය. ඔහු ඔවුන්වද ඉස්ලාමය වැළඳ ගැනීමට ඒත්තු ගත්තේය. සැලකිය යුතු අය වූයේ අස්හාබ් අල්-කිරාම් අතර 'උස්මාන් ඉබ්න් අෆ්ෆාන්, තල්හා ඉබ්න් උබයිදුල්ලා, සුබයර් ඉබ්න් අව්වාම්, අබ්දුර්‍රහ්මාන් ඉබ්න් අවුෆ්, ​​සාද් ඉබ්න් අබ් වක්කාස් වැනි කැපී පෙනෙන පුද්ගලයන් ය. ඔවුන් ඔවුන්ගේ ගෝත්‍රවල කැපී පෙනෙන අයද වූහ.18අපගේ මව හස්‍රත් කදීජාගෙන් පසු මුස්ලිම් බවට පත් වූ මෙම අට දෙනා සාබිකුන් අල්-ඉස්ලාම්, එනම් පළමු මුස්ලිම්වරුන් ලෙස හැඳින්වේ.

හස්‍රත් උස්මාන් ඔහු මුස්ලිම්වරයෙකු වූ ආකාරය විස්තර කරයි, “මට නැන්දා කෙනෙක් සිටියා, ඇය ශාස්ත්‍ර කියන්නියක්. දවසක් මම ඇයව බලන්න ගියා ඇය කිව්වා ‘ඔබට බිරිඳක් ලැබේවා. ඔබට ඇය ඉදිරියෙහි භාර්‍යාවක් නොසිටිනු ඇත, ඔබට පෙර ඇයට ස්වාමිපුරුෂයෙක් නොසිටිනු ඇත. ඇය රූමත්, ධාර්මික කාන්තාවක් සහ ශ්‍රේෂ්ඨ නබිවරයෙකුගේ දියණියක් වනු ඇත.’ නැන්දාගේ වචනවලින් මම පුදුමයට පත් වෙමි. නැවතත්, ඇය මට කිව්වා, 'නබිවරයෙක් ඇවිත්. වාහි අහසින් ඔහු වෙතට ඇවිත් ඇත.’ මම කීවෙමි, ‘අනේ මගේ නැන්දා! නගරයේ එවැනි රහසක් අසා නැත. ඒ නිසා මේ වචනය පැහැදිලි කරන්න.’ එතකොට මගේ නැන්දා කිව්වා ‘මුහම්මද් ඉබ්න් අබ්දුල්ලාහ්ට නබිත්ත්වය ඇවිත්. ඔහු මිනිසුන්ව ආගමට ආරාධනා කරයි. වැඩි කල් නොගොස් ඔහුගේ ආගමෙන් ලෝකය ආලෝකමත් වන අතර විරුද්ධවාදීන්ගේ හිස ගසා දමනු ඇත.

නැන්දාගේ මේ වචන මගේ හිතට තදින්ම වැදුණා. මම සැලකිලිමත් වුණා. හස්‍රත් අබූ බකර් සමඟ මට විශාල මිත්‍රත්වයක් තිබුණා. අපි කවදාවත් එකිනෙකාගෙන් වෙන් වුණේ නැහැ. දින දෙකකට පසු, මම මේ කාරණය සාකච්ඡා කිරීමට හස්‍රත් අබූ බකර් වෙත ගියෙමි. මම ඔහුට මගේ නැන්දාගේ වචන පැවසූ විට, ඔහු පැවසුවේ, ‘අනේ උස්මාන්! ඔබ බුද්ධිමත් පුද්ගලයෙකි. නොපෙනෙන, නොඇසෙන, කිසිවකුට යහපතක් හෝ අයහපතක් නොකළ හැකි ගල් කිහිපයක් දේවත්වයට සුදුසු වන්නේ කෙසේද?' මම කිව්වා, ‘ඔබ හරි. නැන්දගෙ වචන සත්‍ය යි.’’

හස්‍රත් උස්මාන්ට ඉස්ලාමය ගැන පැවසීමෙන් පසු, හස්‍රත් අබූබක්‍ර් ඔහුව මිනිසුන්ගේ සහ ජින්වරුන්ගේ නබි වන රසූලුස්-සකලායින් වෙත ගෙන ගියේය. අපගේ ආදරණීය නබිතුමා හස්‍රත් උස්මාන්ට පැවසුවේ, “අනේ උස්මාන්! හක් තආලා ඔබට ජන්නාහි ආගන්තුකයෙකු වීමට ආරාධනා කරයි. මෙම ආරාධනාව පිළිගන්න. මම යහ මඟ පෙන්වන්නා ලෙස සියලු මිනිසුන් වෙත යවනු ලැබුවෙමි.” රසූලුල්ලාහ්ගේ උතුම් හැසිරීම් සහ සිනාමුසු මුහුණින් ඔහු පැවසූ වදන්වල ඇසූ හස්‍රත් උස්මාන් “අෂ්හදු අන් ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ් ව අශ්හදු අන්නා මුහම්මද් අබ්දුහු ව රාසුලුහ්” යැයි පවසමින් මහත් උද්‍යෝගයෙන් මුස්ලිම්වරයෙකු බවට පත් විය.

ඔහුගේ නබිත්වයේ පළමු වසර තුන තුළ, අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ රහසිගතව මිනිසුන්ව ඉස්ලාමයට ආරාධනා කළ අතර, මිනිසුන් එකින් එක මුස්ලිම් බවට පත් විය. එම කාලය තුළ මුස්ලිම්වරුන්ගේ සංඛ්‍යාව තිහක් දක්වා ළඟා විය . රහසිගතව ඔවුන් තම නිවෙස්වල ඉබාදත් ඉටුකරමින් අල්-කුර්ආන් අල්-කරීම්හි හෙළිදරව් කරන ලද "ආයාත් -අල්-කරීම්" පාරායනය කර කටපාඩම් කළහ.

සමීප ඥාතීන්ට ආරාධනා කිරීම

"ඔබේ සමීප ඥාතීන් අල්ලාහු තආලාගේ වධයෙන් බිය ගන්වමින් නිවැරදි දහම වෙත ආරාධනා කරන්න.
" අෂ්-ෂුආරා: 214

සූරා අල්-මුද්දස්සිර්ගේ පහළවීමත් සමඟ අපගේ ගුරුවරයා වන රසූලුල්ලාහ් මිනිසුන්ට ඉස්ලාමයට ආරාධනා කිරීමට පටන් ගෙන තිබුණි. ඔහු ආරාධනා කළේ රහසින් ය. ටික කලකට පසු, “ඔබේ සමීප ඥාතීන් අල්ලාහු තආලාගේ දඬුවම් ගෙන බිය ගන්වා නිවැරදි දහම වෙත ආරාධනා කරන්න” යන මාල්හි ඇති “ආයාත් අල් කරිමා”19 හෙළිදරව් විය. මෙයින් පසු, අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ, මුහම්මද් නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණෝ, හස්‍රත් අලී තුමාණන් ව තම ඥාතීන් සියලු දෙනා අබූතාලිබ්ගේ නිවසට කැඳවා ඔවුන්ට ආගමට ආරාධනා කරන ලෙසට එවූහ. එක් අයෙකුට ඇති කෑම පිඟානක් සහ කිරි බඳුනක් ඔවුන් ඉදිරියෙහි තැබුවේය. ඉන්පසු ඔහු බස්මලා සමඟ මුලින්ම කෑමට පටන් ගෙන, පැමිණි තම ඥාතීන්ට "ඔබ කැමති නම්" යැයි පැවසීය. පැමිණි පිරිස හතළිහකි. කෙසේ වෙතත්, ලබා දුන් ආහාර ඔවුන් සියල්ලන්ම පුරවා ගත්තා මිස අඩු නොවීය. ආපු අය මේ ආශ්චර්‍ය දැකලා පුදුම වුණා. ආහාර ගැනීමෙන් පසු, අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ, නබිතුමාණන් තම ඥාතීන්ට ඉස්ලාමයට ආරාධනා කිරීමට කතා කිරීමට සූදානම් විය. ඔහුගේ මාමා වන අබූ ලහබ් සතුරුකමෙන් මෙසේ පැවසීය: “මෙවැනි මන්තර ගුරුකම් අපි මීට පෙර දැක නැත. ඔබේ නෑදෑයා ඔබ සියල්ලන්ම අන්දවා ඇත. අනේ මගේ සහෝදරයාගේ පුතා! ඔබ වැනි අයහපත ගෙනෙන කිසිවකු මා දැක නැතැ”යි කියමින් අපහාසයෙන් යුතුව ඔහුගේ වදන් ඉදිරියට ගෙන ගියේය.

අපේ නබිතුමා අබූ ලහබ්ට කිව්වා, “කුරේෂිවරුන්ට සහ සියලුම අරාබි ගෝත්‍රවලට කළ නොහැකි නපුර ඔබ මට කළා!” ඔවුන් කිසිවෙක් මුස්ලිම් නොවී විසිර ගියහ.

මෙම සිදුවීමෙන් ටික කලකට පසු ඔහු නැවත වරක් තම ඥාතීන්ට ආරාධනා කළේය.

හස්‍රත් අලී ඔවුන් සියල්ලන්ම නැවත ඇමතුවා. ඉස්සර වගේම කෑම ඉස්සරහින් තැබුවේය. ආහාරයෙන් පසු, අපගේ ශාස්තෘන් වහන්සේ නැඟිට, "හම්ද් අයිති අල්ලාහු තආලාට පමණි. මම ඔහුගෙන් පමණක් උදව් ඉල්ලමි. මම ඔහුව විශ්වාස කරමි සහ ඔහු මත රඳා සිටිමි. සැකයකින් තොරව මම දනිමි, ප්‍රකාශ කරමි,

“දෙවියන් නමුත් අල්ලාහු තආලා; ඔහු එක් කෙනෙක්. ඔහුට සමාන හෝ හවුල්කරුවෙකු නැත. ”

ඔහු තම වචන දිගටම කරගෙන ගියේය, “මම ඔබට කිසිම ආකාරයකින් බොරු නොකියමි; මම ඇත්ත ප්‍රකාශ කරමි .මම ඔබට ආරාධනා කරන්නේ අල්ලාහු තආලා එකෙකු වන බව විශ්වාස කරන ලෙසයි.

ඔහු හැර දෙවි කෙනෙක් නැත. ඔහු ඔබ වෙත සහ මනුෂ්‍යත්වයට එවූ ඔහුගේ නබිතුමා මම වෙමි. වල්ලාහි, ඔබ නින්දට වැටුණාක් මෙන් මිය යනු ඇත; ඔබ නින්දෙන් අවදි වූවාක් මෙන් නැවත නැඟිටුවනු ලැබේ,ඔබගේ සියලු ක්‍රියාවලට ගණන් දීමට කැඳවනු ලැබේ; ඔබේ යහපත් ක්‍රියාවන් සඳහා ඔබට විපාක ලැබෙනු ඇත, ඔබේ නරක ක්‍රියා සඳහා ඔබට දඬුවම් ලැබෙනු ඇත. තවද, මේ ජන්නයෙහි සදාකාලිකව හෝ ජහන්නම්හි සදාකාලිකව වාසය කරයි. ආහිරත් (පසු) වධ හිංසාවලට මා බිය කළ පළමු මිනිසුන් ඔබයි.

මෙම වචනවලට සවන් දීමෙන් පසු අබූතාලිබ්, “මගේ ගෞරවනීය බෑණනුවන්! ඔබට උදව් කිරීමට වඩා වටිනා දෙයක් මම නොදනිමි. අපි ඔබේ උපදෙස් පිළිගෙන ඔබේ වචන අවංකව අනුමත කළෙමු. දැන් මෙතනට එකතු වෙලා ඉන්නේ ඔයාගේ සීයා අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ දරුවෝ. මම නිසැකවම ඔවුන්ගෙන් කෙනෙකි. ඔබට අවශ්‍ය දේට මම අප අතරින් පළමුව දුවමි. මම පොරොන්දු වෙනවා ඔයාව වටකරගෙන ඔයාව ආරක්ෂා කරන්න මම තත්පරයක්වත් නතර වෙන්නේ නැහැ. ඔබට කිරීමට අණ කර ඇති දේ ඔබ දිගටම කරගෙන යන්න. කෙසේ වෙතත්, මගේ පැරණි ආගම අත්හැරීම සම්බන්ධයෙන් මගේ නෆ්ස් (ලෞකික ආත්මය) මට යටත් වන බවක් මට හමු නොවීය.”

අබූ ලහබ් හැර, ඔහුගේ ඥාතීන් සහ පියාගේ මාමාවරු මෘදු ලෙස කතා කළහ. කෙසේ වෙතත්, අබූ ලහබ් අගෞරවයෙන් කතා කර තර්ජන එල්ල කළේය, “අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පුත්‍රයෝ! ඔහුව වළක්වන්න; අන් අය ඔහුගේ අත් බැඳ ඔහුව නතර කිරීමට පෙර. අද ඔහු කියන දේ පිළිගතහොත් ඔබට නින්දාවට හා අපහාසයට ලක් වේවි. ඔබ ඔහුව ආරක්ෂා කිරීමට උත්සාහ කළහොත්, ඔබ සියල්ලන්ම මරා දමයි.”

අපගේ නායකයා වන අබූ ලහබ්ට ප්‍රතිචාර වශයෙන් නබිතුමාගේ නැන්දා මෙසේ පැවසුවාය: “අනේ මගේ සහෝදරයා! අයියාගේ පුතාව සහ ආගම දාලා යන එක ඔබට සුදුසුද? වල්ලාහි, අද ජීවත්වන විද්වතුන් පවසන්නේ අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පරම්පරාවෙන් නබිවරයෙකු පැමිණෙන බවයි. මෙන්න, ඒ නබිවරයා ඔහුය.

මෙම වචන නොසලකා අබූ ලහබ් ඔහුගේ කැත කතාව දිගටම කරගෙන ගියේය.අබූ තාලිබ් අබූ ලහබ් කෙරෙහි කෝපයට පත් වී, “අනේ බයගුල්ලෙක්! වල්ලාහි, අපි ජීවත්ව සිටින තුරු අපි ඔහුගේ සහායකයින් සහ ආරක්ෂකයින් වෙමු. ” ඔහු මුහම්මද් අලයිහිස් සලාම් වෙත හැරී, “අනේ මගේ සහෝදරයාගේ පුතේ! ඔබගේ රබ්(රබ්)ව විශ්වාස කිරීමට මිනිසුන්ට ආරාධනා කිරීමට ඔබට අවශ්‍ය වේලාව අපට දන්වන්න; ආයුධ අතට ගෙන ඔබ සමඟ පෙනී සිටිනු ඇත. එවිට අපගේ ශාස්තෘ ෆක්‍ර් අල්-කයිනාත් නැවත කතා කිරීමට පටන් ගෙන මෙසේ කීවේය.“අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පුත්‍රයෝ! වල්ලාහි, මා විසින් ගෙන ආ දෙයට (එනම්, මෙම දහම) වඩා උසස් හෝ ප්‍රයෝජනවත් දෙයක් තම ජනතාවට ගෙන දුන් කිසිවෙක් අරාබිවරුන් අතර නැත, එය ඔබගේ ලෝකයෙහි සහ අඛිරාත්හි ජීවිතයට යහපත් වේ. කතා කිරීමට පහසු සහ තරාදියට බර වචන දෙකක් කියන්නට මම ඔබට ආරාධනා කරමි. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බවත් මම ඔහුගේ සේවකයා සහ දූතයා බවත් සාක්ෂි දීමයි. ඔබට මෙයට ආරාධනා කරන ලෙස අල්ලාහු තආලා මට නියෝග කර ඇත. එසේනම් ඔබගෙන් කවරෙක් මාගේ ආරාධනය පිළිගෙන මේ ගමනට මට උපකාර කරන්නේද?කිසිවෙක් කිසිදෙයක් කීවේ නැත; ඔවුන් සියල්ලෝම හිස නමා ගත්හ. අපගේ ශාස්තෘන් වහන්ස, නබි තුමාණෝ ඔහුගේ වචන තුන් වරක් නැවත කිව්වේ ය. සෑම අවස්ථාවකම හස්‍රත් අලී නැඟී සිටියේය. තුන්වෙනි වතාවේදී ඔහු, “රසූලල්ලාහ්! මම ඔවුන්ගෙන් බාලයා නමුත්, මම ඔබට උදව් කරන්නෙමි. මෙය සිදු වූ පසු, අපගේ ශාස්තෘවරයාණෝ හස්‍රත් අලීගේ අත අල්ලා ගත්හ. අනෙක් අය විස්මයෙන් විසිර ගියහ.

තම ඥාතීන්ගේ මෙම ආකල්පය නිසා අල්ලාහු තආලාගේ හබීබ්ට මහත් දුකක් දැනුනි. කෙසේ වෙතත්, ඔහු අධෛර්‍යයට පත් නොවී, ඔවුන් ජහන්නම්ගෙන් මුදා ගැනීමට සහ සැපත ළඟා කර ගැනීමට ඔවුන්ට දිගටම ආරාධනා කළේය.

බිඅ’සත් හි සිව්වන වර්ෂයේදී, සූරා අල්-හිජ්‍ර් හි 94 වන ආයත් හෙළිදරව් විය. දිව්‍යමය ආඥාව, මාල්හි, "(මගේ හබීබ්!) ඔබට අණ කර ඇති දේ (ආඥා සහ තහනම්) ප්‍රකාශ කරන්න. බහුදේවවාදීන්ගෙන් ඉවත් වන්න! ඔවුන්ගේ වචනවලට අවනත නොවන්න! ” හෙළිදරව් වූ අතර, අපගේ ආදරණීය නබිතුමා මක්කානුවන්ට ඉස්ලාමයට විවෘතව ආරාධනා කිරීමට පටන් ගත්තේය. දිනක් ඔහු සෆා කන්දට නැග මෙසේ කීවේය.

අහෝ කුරේෂ් ජනතාවනි! මෙහි රැස් වී මාගේ වචන අසන්න!”ගෝත්‍රිකයන් එක්‍රැස් වූ පසු, “මගේ ජනතාවනි! ඔබ කවදා හෝ මගෙන් බොරුවක් අසා තිබේද? ” ඔව්හු සියල්ලෝම එක්ව පිළිතුරු දුන්හ: "නැහැ, ." අපගේ නබිතුමා පැවසුවේ “අල්ලාහු තආලා මට නබිත්වය ලබා දී මා ඔබ වෙත නබිවරයෙකු ලෙස එවූ සේක. ඉන්පසු ඔහු සූරා අල්-අ’අරාෆ්හි 158 වන ආයතය මාල් හි පාරායනය කළේය, “(මගේ හබීබ්!) ඔවුන්ට මෙසේ පවසනු, ‘අනේ මිනිසුන්! මම ඔබ සැමට එවන ලද අල්ලාහු තආලාගේ රසූල් වෙමි. අල්ලාහු තආලා යනු පෘථිවියේ සහ අහසේ හිමිකරුය. සෑම ජීවියෙකුම මරා දමා නැවත නැඟිටුවන්නේ ඔහුය. ඔහු හැර (නැමදීමට සුදුසු) දෙවියෙක් නැත.’’ “අසන්නන් අතර සිටි අබූ ලහබ් අවිශ්වාසය අවධාරණය කරමින් කෝපයෙන් කෑගැසුවේය, “මගේ සහෝදරයාගේ පුතාට පිස්සු හැදිලා! අපේ පිළිමවලට වඳින්නේ නැති, අපේ ආගමේ නැති කෙනෙක් කියන දේ අහන්න එපා!" , ඔව්හු උන් වහන්සේට පිටුපා, සතුරු වූහ.

නැවතත්, දිනක්, “ඔබට අණ කර ඇති දේ (ආඥා සහ තහනම්) ප්‍රකාශ කරන්න” යන අල්ලාහු තආලාගේ නියෝගයට කීකරු වෙමින් අපගේ නබි සෆා කන්ද නැග්ගේය. උස් හඬින් සහ ඝෝෂාකාරී හඬින් ඔහු ඇමතුවේ, “අනේ සබාහාහ්! මෙහි එන්න, රැස් වන්න; ඔබට වැදගත් ආරංචියක් මා ළඟ තිබේ!”20මෙම ආරාධනාව මත ගෝත්‍රිකයෝ දිව ආහ. ඔවුන් පුදුමයෙන් හා කුතුහලයෙන් බලා සිටීමට පටන් ගත්හ. නොපැමිණි අය රැස් වීමට හේතුව දැන ගැනීමට තම සේවකයන් යැවීය. උපස්ථායකයින් පිරිසක් මෙසේ අසන්නට වූහ.

“අනේ මුහම්මද්-අල්-අමින් (විශ්වාසවන්ත මුහම්මද්)! ඔබ අපව මෙහි රැස් කළේ ඇයි? ඔබ අපට දන්වන්නේ කුමක් ද? ” එවිට අපගේ නබිතුමා තම කතාව ආරම්භ කළේ “අනේ කුරේෂ් ගෝත්‍රිකයෙනි!” හැමෝම සාවධානව අහගෙන හිටියා. ඔහු පැවසුවේ “ඔබත් මමත් අතර ඇති තත්ත්වය හරියට සතුරා ළඟට එන බව දැක තම පවුලේ අයට දැනුම් දීමට කෑගසා දුවන මිනිසෙකුගේ තත්වය මෙනි.අහෝ සබාහාහ්! (අපි වටකර ඇත, සතුරා විසින් වටලා ඇත! උදෑසන පැමිණ ඇත. සටන් කිරීමට සූදානම් වන්න), සතුරා තමාට පෙර තම පවුල වෙත ළඟා වී ඔවුන්ට හානි කරයි යැයි බියෙන්. කුරෙයිෂ් ජනතාවනි! මාව විශ්වාස කරනවද එම කන්ද පිටුපස සතුරු හමුදාවක් සිටින බවත්, එය ඔබට පහර දීමට සූදානම් බවත් මා ඔබට පැවසුවහොත්, ඔවුන් පිළිතුරු දෙමින්, ඔව්, අපි කරන්නම්. මක්නිසාද අපි මේ දක්වා ඔබගෙන් සත්‍යය මිස වෙන කිසිවක් දුටුවේ නැත. අපි කවදාවත් ඔයා බොරු කියනවා දැකලා නැහැ!"

ඉන්පසුව, එක් එක් ගෝත්‍රයේ නම් ලැයිස්තුගත කිරීමෙන් පසු, “හාෂිම්ගේ පුත්‍රයෙනි! අබ්දුල්-මනාෆ්ගේ පුත්‍රවරුනි! අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පුත්‍රයෝ!” ඔහු පැවසුවේ, “මම තොරතුරු සපයන්නා වෙමි.

දැඩි වධ හිංසා පැමිණේවි. අල්ලාහු තආලා මට අණ කළේය ආහිරත් වධයෙන් මගේ සමීපතම ඥාතීන් බිය ගන්වන්න.මම ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහු වහ්දාහු ලා ශරික ලහ් කියමින් ඔබට ඉස්ලාමය වැළඳ ගැනීමට ආරාධනා කරමි(අල්ලාහ් එකයි, ඔහු හැර වෙන දෙවියෙක් නැත). තවද මම ඔහුගේ සේවකයා සහ රාසුල්. ඔබ මෙය විශ්වාස කරන්නේ නම්, ඔබ ජන්නා වෙත යනු ඇත.

‘ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්’ ඔබ නොකිව්වොත් මට ඔබට මෙලොවදීවත් උදව් කරන්න වත් ඔබට ආහිරත් හි යම් වරප්‍රසාදයක් ලබා දෙන්නත් නොහැකි විය.

ගෝත්‍ර අතර සවන් දීමෙන් සිටි අබූ ලහබ්, "ඔබ අපව රැස් කළේ මේ නිසාද?" ඔහු අපේ ආදරණීය නබිතුමාට බිමෙන් ගලක් විසි කළාය.

අනෙක් අයගෙන් එවැනි විරෝධයක් තිබුණේ නැහැ.ඔවුන් තමන් අතර කතා කරමින් විසිර ගියහ.21

“අනේ මගේ මාමේ! ඔවුන් මගේ දකුණු අතට ඉර දුන්නත්, මගේ වම් අතට සඳ දුන්නත් (ඔවුන් මොන පොරොන්දු වුණත්) මම කවදාවත් මේ දහම සහ එය මිනිසුන්ට ප්‍රකාශ කිරිම අත්හරින්නේ නැති බවත් දැනගන්න. එක්කෝ අල්ලාහු තආලා මේ දහම මුළු ලොවටම පතුරුවා හැර මගේ රාජකාරිය අවසන් වනු ඇත. නැත්නම් මම මගේ ජීවිතය මේ මාර්ගයේ පූජා කරනවා.”
අපගේ ආදරණීය නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්.

ඔවුන් මගේ දකුණතට හිරු දුන්නත්!

මෙම ආරාධනයෙන් පසුව, අපගේ ආදරණීය නබිතුමාණෙකු හෝ පුද්ගලයන් සමූහයක් දකින ඕනෑම තැනක ඉස්ලාමය සන්නිවේදනය කළේය. අල්ලාහු තආලාව විශ්වාස කිරීමෙන් සහ නෆ්ස් (ලෞකික ආත්මය), පීඩාව, අයුක්තිය සහ සියලු ආකාරයේ නරක ක්‍රියාවන් අනුගමනය කිරීමෙන් වැළකී සිටීමෙන් සැබෑ ගැලවීම ලබා ගත හැකි බව ඔහු ප්‍රකාශ කළේය. තම නෆ්ගේ ආශාවන් හා ආශාවන් පසුපස හඹා යමින්, දුබලයා පීඩාවට පත් කර, දුෂ්චරිත අන්තයට ගිය අය මෙයට දැඩි ලෙස විරුද්ධ වූහ.ඔවුන්ගේ සියලු දූෂිත ක්‍රියා අවසන් වන බව දුටු ඔවුහු, මුහම්මද් තුමාණන් ඔවුන්ට පැවසූ දේ ප්‍රතික්ෂේප කළහ. ඔවුන් ඔහුට සහ විශ්වාසවන්තයින්ට සතුරන් බවට පත් විය.

මුලදී, බහුදේවවාදීන් ඉස්ලාමයට විහිළු කළහ. එවිට, ඔවුන් ඔවුන්ගේ පීඩනය සහ වධ හිංසා වැඩි කිරීමට තීරණය කළා. ඔවුන් පීඩා කළේ ඇදහිලිවන්තයන් සහ ඉස්ලාමය නිවා දමන්න අවශ්‍ය නිසා ය. ඔවුන්ගේ නායකයන් වූයේ අබූ ජහ්ල්, උත්බා,

ශයිබා, අබූ ලහබ්, උක්බා ඉබ්න් අබි මුඅයිත් , අස් ඉබ්න් වයිල්, අස්වද් ඉබ්න් මුත්තලිබ්, අස්වද් ඉබ්න් අබ්දි යග්වස් , වලීද් ඉබ්න් මුගීරා..

දවසක් 'උත්බා, ෂයිබා සහ අබූ ජහ්ල් අබූතාලිබ්ට පැවසුවේ, "ඔබ අපේ වැඩිමහල්ලා. අපි ඔබට සැමවිටම ගරු කරනවා. දැන් ඔබේ සහෝදරයාගේ පුතා අලුත් ආගමක් ආරම්භ කර ඇත. ඔහු අපගේ පිළිමවලට අපහාස කරන අතර අප ද්‍රෝහිකමට අපට චෝදනා කරයි. ඔහුට උපදෙස් දෙන්න. මේ වැඩ අතාරින්න කියන්න. ඔහු එසේ නොකරන්නේ නම්, ඔහු සමඟ කටයුතු කරන්නේ කෙසේදැයි අපි දනිමු...” අබූතාලිබ් ඔවුන්ව සමාදානය කර ආපසු යැවීය. ඔහු මේ සිදුවීම අපේ නබිතුමාගෙන් සඟ කළේ ඔහු කලබල නොවන ලෙසයි.

ටික වේලාවකට පසු, බහුදේවවාදීන් නැවත රැස් වී අබූතාලිබ් වෙත පැමිණියහ. ඔවුන් පැවසුවේ, “අපි මීට පෙර ඔබ වෙත පැමිණ තත්ත්වය පිළිබඳව ඔබට දැනුම් දුන්නේය. ඔබ අපේ වචනවලට ඇහුම්කන් දුන්නේ නැත. ඔහු තවමත් අපේ පිළිම ගැන නරක ලෙස කතා කරයි. අපට තවත් ඉවසීමක් නැත. අපි අපේ අන්තිම ලේ බිංදුව දක්වා ඔබ දෙදෙනා සමඟ සටන් කරන්නෙමු. මක්කමේදී, ඔහු හෝ අපි විනාශ වනු ඇත. අබූතාලිබ් ඔවුන්ව සනසන්නට උත්සාහ කළ නමුත් ඔවුන් ඔවුන්ගේ මුරණ්ඩුකම දිගටම කරගෙන ගියේය.22

අබූතාලිබ් අපේ නායකයා රසූලුල්ලා කලබල වෙනවාට කැමති වුණේ නැහැ, ඔවුන් සහ ඔවුන්ගේ ජනතාව අතර කිසිම සතුරුකමක් ඇති වෙනවාටත් ඔහු කැමති වුණේ නැහැ. ඔහු අපගේ නබි වෙත පැමිණ, “අනේ මුහම්මද්! අපේ මිනිස්සු ඔක්කොම එක් වෙලා ඔබව වෛර කරනවා මා වෙත ඔබ ගෙන චෝදනා කිරිමට පැමිණියෝය. ඥාතීන් අතර සතුරුකම් යහපත් නොවේ. ඔවුන්ට අවශ්‍ය වන්නේ ඔබ ඔවුන්ව නොඇදහිලිවන්තයන් ලෙස හඳුන්වනු නොලබන ලෙසත් ඔවුන් වැරදි යන බව පවසමින් ඔවුන් ගැන නරක ලෙස කථා නොකිරීමටත්‍ය. මේ ගැන අපේ නායකයා හබීබ් අල්-අක්‍රම් පැවසුවේ,

අනේ මගේ මාමේ! ඔවුන් මගේ දකුණු අතට ඉර දුන්නත්, මගේ වම් අතට සඳ දුන්නොත් (ඔවුන් මොන පොරොන්දු වුණත්) මම කවදාවත් මේ දහම සහ එය මිනිසුන්ට ප්‍රකාශ කිරිම අත්හරින්නේ නැති බව දැනගන්න. එක්කෝ අල්ලාහු තආලා මේ දහම මුළු ලොවටම පතුරුවා හැර මගේ රාජකාරිය අවසන් වනු ඇත. නැත්නම් මම මගේ ජීවිතය මේ මාර්ගයේ කැප කරමි.”කියා නැගිට්ටේය. ඔහුගේ ආශීර්වාද ලත් දෑස් කඳුළින් පිරී ගියේය.

අපගේ ශාස්තෘවරයාණන් රසූලුල්ලා කලබල වී සිටින බව දුටු අබූතාලිබ් ඔහු පැවසූ දේ ගැන පසුතැවිලි වී, ඔහුව වැළඳගෙන, "අනේ මගේ සහෝදරයාගේ පුතා, ඔබේ ගමන දිගටම යන්න, ඔබට අවශ්‍ය දේ කරන්න, මම ජීවත්ව සිටින තාක් මම ඔබව ආරක්ෂා කරන්නෙමි"23 යැයි පැවසීය.

අබූතාලිබ් හස්‍රත් මුහම්මද්ව ආරක්ෂා කරන බව බහුදේවවාදීන්ගේ ප්‍රධානීන් දස දෙනෙකුට වැටහුණු විට, ඔවුන් උමාරා ඉබ්න් වලීද්ව ඔවුන් සමඟ රැගෙන අබූතාලිබ් වෙත ගියහ. ඔවුන් ඔහුට පිළිගත නොහැකි යෝජනාවක් ඉදිරිපත් කළෝය, “අනේ අබූතාලිබ්! මේ උමාරා මක්කා වේ තරුණයන් අතරින් ඉතාමත් කඩවසම්, සදාචාර සම්පන්න සහ ශක්තිමත්ම බව ඔබ දන්නවා. ඔහු ද කවියෙකි. අපි ඔහුව ඔබට ලබා දෙමු, ඔහුව ඔබේම ව්‍යාපාරයක අවශ්‍්‍යතාවයන්ට භාවිතා කරන්න. උමාරා වෙනුවෙන් මුහම්මද්ව අපට දෙන්න, අපි ඔහුව මරා දමමු. මිනිසෙකු සඳහා මිනිසෙක්! තව මොනවද ඕනේ?" අබූතාලිබ් කෝපයට පත් විය. ඔහු කී විට, “පළමුව, ඔබේම පුතුන් මට දෙන්න. මම ඔවුන්ව මරා දමමි, එවිට මම මගේ බෑණා ව ඔබට දෙන්නෙමි”යි ඔවුන් තත්වයේ බරපතලකම වටහාගෙන ඔහුට මෙසේ කීහ.නමුත්, අපේ දරුවන් ඔහු කරන දේ කරන්නේ නැහැ...” අබූ තාලිබ් පැවසුවේ, “ඔබේ සියලුම දරුවන්ට වඩා මගේ බෑණා හොඳ බව මම දිවුරනවා. ඉතින්, ඔබ ඔබේ පුතාව මට දී ඔහුව පෝෂණය කිරීමට මා සලස්වන්නෙහිය, ඔබ මගේ ආදරණීය බෑණා රැගෙන ඔහුව මරා දමන්නෙහිය! ගැහැණු ඔටුවෙකු පවා තම දරුවා හැර වෙන කිසිවෙකුට ආශා කරන්නේ හෝ ආරක්ෂා කරන්නේ නැත. මෙය සම්පූර්ණයෙන්ම අසාධාරණ සහ තාර්කික නොවේ. දැන් මේක අතෑරලා ගිහින්. මගේ හිතවත් මුහම්මද් (අලෙයිහිස් සලාම්) තුමාට කවුරුන් සතුරෙක් වුවත් මම ඔහුට සතුරෙක් වෙමි. එසේ දැන, ඔබට හැකි ඕනෑම දෙයක් කරන්න!”24බහුදේවවාදීන් කෝපයෙන් නැඟිට පිටත් වූහ. අබූතාලිබ් වහාම හෂිම්ගේ පුතුන් සහ අබ්දුල්මුත්තලිබ්ගේ පුතුන් රැස් කළේය. ඔහු ඔවුන්ට තත්වය පැහැදිලි කළ අතර අපගේ ආදරණීය නබි (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ට උදව් කිරීමට ඔවුන්ට ඒත්තු ගැන්වීය. රසූලුල්ලාහ් ඝාතනය කිරීමට උත්සාහ කරන ආයුධ කැඩී යනු ඇත. ඔවුන් මේ කාරණයේදී බහුදේවවාදීන්ට එරෙහිව එක්සත් විය. ඔවුන් සමඟ එකතු වූයේ අබූ ලහබ් පමණි. අබූතාලිබ් තාලිබ් ඔවුන්ට මෙසේ කීවේය. හෙට, ඔබ සෑම කෙනෙකුම, ඔබේ කඩු අරගෙන මා පසුපස එන්න." පසුදින අබූතාලිබ් අපගේ ශාස්තෘවරයා වන නබිතුමාගේ නිවසට ගියේය.

සියල්ලෝම එක්ව හරාම් අෂ්-ෂරීෆ් දෙසට ගමන් කළහ. හාෂිම්ගේ පුත්‍රයන්ගේ තරුණයෝ ඔවුන් පසුපස ගියහ. ඔවුන් කාබා වෙත ළඟා වී බහුදේවවාදීන් ඉදිරිපිට සිටගෙන සිටියහ. අබූතාලිබ් බහුදේවවාදීන්ට පැවසුවේ “අනේ කුරේෂ් ප්‍රජාව! මට ආරංචි වුණා ඔයාලා මගේ බෑණාව මරන්න තීරණය කළා කියලා. මා පිටුපසින් සිටින මේ තරුණයන් කඩු මත අත් තබාගෙන මගේ සළකුණ එනතුරු නොඉවසිල්ලෙන් බලා සිටින බව ඔබ දන්නවාද? මම දිවුරනවා ඔබ මුහම්මද්ව මැරුවොත් මම ඔයාලා එකෙක්වත් පණපිටින් තියන්නේ නැහැ කියලා!..” ඉන්පසු ඔහු අපේ ආදරණීය නබිතුමාට ප්‍රශංසා කරමින් කවි කියන්නට පටන් ගත්තේය. එහි සිටි බහුදේවවාදීන් විසිර ගිය අතර, අබූ ජහ්ල් පළමුවැන්නා විය.

“අහෝ කුරෙයිෂ්! මට සවන් දෙන්න! මම
මගේ පැවැත්ම ඔහුගේ අතේ තබාගෙන සිටින අල්ලාහු තආල් මත දිවුරමි, ඔබ කාලකණ්ණි වන බව මට දන්වා ඇත!”
අපගේ ආදරණීය නබි මුහම්මද් (සල්ලල්ලාහු අලෙයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්