அஸ்ஹாப் அல்-கிராமின் கல்வி

பேரீச்ச மரத் தண்டின் சிணுங்கல்

"நான் அதை (ஹன்னானா) கட்டிப்பிடிக்காமல் இருந்திருந்தால், எனக்காக ஏங்கியபடி அது கியாமத் வரை அழுதிருக்கும்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

மதீனாவில் உள்ள மஸ்ஜித் அந்-நபவியில் (நபிகளாரின் மஸ்ஜித்) ஒரு பேரீச்ச மரத் தண்டு இருந்தது. எமது நபிகள் நாயகம் வெள்ளிக்கிழமைகளில் மஸ்ஜிதில் உள்ள ஹன்னானா என்ற அந்தத் தண்டில் சாய்ந்து குத்பா வழங்கி வந்தார். பின்னர், அவர் மூன்று படிகள் கட்டப்பட்ட மின்பரை (பிரசங்க மேடை) அங்கு வைத்தார். ஒரு வெள்ளிக்கிழமையன்று, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வும் அஸ்ஹாப்களும் மஸ்ஜிதுன் நபியில் கூடியிருந்தனர். எமது நாயகம் குத்பாவுக்காக புதிய மின்பரில் ஏறியபோது, அவர் சாய்ந்திருந்த காய்ந்த பேரீச்ச மரத் தண்டு, கருவுற்ற ஒட்டகத்தின் அழுகையை நினைவூட்டும் குரலில், அனைவருக்கும் கேட்கும் அளவுக்கு சத்தமாக அழுது சிணுங்கத் தொடங்கியது. அஸ்ஹாப் அனைவரும் ஆச்சரியத்துடன் அந்த ஒலியைக் கேட்டார்கள். இருப்பினும், ஒலி நிற்கவில்லை. அதன்பிறகு, உலகங்களின் தலைவர் மின்பரிலிருந்து இறங்கி தனது அருள்மிக்க கைகளால் தண்டைத் தட்டினார். அந்த நேரத்தில், அழுகை மற்றும் சிணுங்கல் நின்றுவிட்டது. எமது நபியின் மீது அந்தக் காய்ந்த பேரீச்ச மரத் தண்டின் அன்பையும் பாசத்தையும் கண்ட அஸ்ஹாப்களுக்கு அவர்களின் கண்ணீரை அடக்க முடியவில்லை.

இச்சம்பவம் குறித்து ஹஸ்ரத் அனஸ் இப்னு மாலிக், “மஸ்ஜித் கூட அதன் குரலால் அதிர்ந்தது” என்றும், இப்னுல் அபீ வதா, “அந்தப் பேரீச்ச மரத் தண்டு வெடித்து அதன் இடத்தை விட்டு நகர்ந்தது. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் வந்து, அவருடைய அருள்வாய்ந்த கையை அதன் மீது வைத்தார், பிறகு அது அமைதியாகிவிட்டது" என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்கள்.

எமது நபிகள் நாயகம் பின்வருமாறு கூறினார்கள், “எனது இருப்பை வைத்திருக்கும் சக்தி அல்லாஹு தஆலாவின் மீது சத்தியம் செய்கிறேன், நான் அதைத் தட்டவில்லை என்றால், அது அதன் சோகத்தாலும் எனக்காக ஏக்கத்தாலும் கியாமத் வரை அழுதிருக்கும்."

மற்றொரு அறிவிப்பில், பின்வருமாறு அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது: ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் உலர்ந்த பேரீச்ச மரத் தண்டின் பக்கம் திரும்பி, "நீ விரும்பினால், நான் உன்னை நீயிருந்த தோட்டத்தில் வைக்கலாம். நீ கிளைகள் விட்டு எப்படி இருந்தாயோ அவ்வாறு திரும்பவும் வாழலாம்... அல்லது நீ விரும்பினால், அல்லாஹு தஆலாவின் நண்பர்கள் உனது பழங்களிலிருந்து உண்ணும் வகையில் நான் உன்னை ஜன்னாவில் விதைக்க முடியும்." என்று கூறினார். அதற்குக் காது கொடுத்த பேரீச்சமரத் தண்டு, “அல்லாஹு தஆலாவின் நண்பர்கள் என் கனியை உண்பதற்காக என்னை ஜன்னாவில் நடுவீராக, நான் வயது முதிர்ச்சியடையாத, அழுகாத இடத்தில் இருப்பேன்” என்று அது சொல்வதைக் கேட்டார். எமது நபியுடன் இருந்தவர்களும் அந்த மரத்தின் பேச்சைக் கேட்டனர். அதற்கு, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், “உனக்கு விருப்பமானதை நான் செய்வேன்” என்று பதிலளித்தார். பின்னர் அவர் தனது அஸ்ஹாபின் பக்கம் திரும்பி, "இது தார் அல்-ஃபனா (இந்த உலகம், இறப்பு நிலம்) இதைவிட தார் அல்-பகா (ஆகிரத், நித்திய நிலம்) அதிகமாக விரும்பப்படுகிறது" என்று கூறினார்.5 பிறகு ரஸூலுல்லாஹ்வின் கட்டளைப்படி பேரீச்சமரத் தண்டு புதைக்கப்பட்டது.

அவர்களது குடும்ப உறுப்பினர்கள் மதீனாவுக்கு வருகிறார்கள்

எமது நாயகம் சர்வார் அல்-ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மற்றும் ஹஸ்ரத் அபூபக்ர் ஹிஜ்ரத் செய்தபோது, அவர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளை மக்காவில் விட்டுவிட்டு வந்தார்கள். இமாம் அல்புகாரி மேற்கோள் காட்டும் ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீப்பில், ஹஸ்ரத் ஆயிஷா அவர்கள் இவ்வாறு கூறினார்கள், “எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் என்னிடம், “ஆயிஷாவே! நீங்கள் என் கனவில் இரண்டு முறை காட்டப்பட்டீர்கள். பச்சைப் பட்டுத் துணியில் உங்கள் படத்தைப் பார்த்தேன் என்று நினைக்கிறேன், அப்போது என்னிடம், “இந்தப் படத்தின் உரிமையாளர் உங்களின் வருங்கால மனைவி” என்று சொல்லப்பட்டது." என்று கூறினார். அந்தக் கனவுக்குப் பிறகு (எமது தாய் ஹஸ்ரத் கதீஜா இறந்து ஒரு வருடம் கழித்து), எமது நபிகள் நாயகமும் எமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவும் மக்காவில் இருந்த போது நிச்சயதார்த்தம் செய்து கொண்டார்கள். ஆனால், இன்னும் திருமணம் நடைபெறவில்லை. எமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா அவர்கள் பின்வருமாறு கூறினார்கள்:

“ரஸுலுல்லாஹ் மதீனாவுக்குப் புலம்பெயர்ந்தபோது, எங்களையும் அவருடைய மகள்களையும் மக்காவில் விட்டுச் சென்றுவிட்டார். அவர் மதீனாவைக் கௌரவித்த பிறகு, எமக்குத் தேவையான எதையும் வாங்க இரண்டு ஒட்டகங்கள் மற்றும் 500 திர்ஹம்களுடன் தனது விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமையான ஸைத் இப்னு ஹாரிஸாவையும் அபூ ராஃபியையும் எம்மிடம் அனுப்பினார். என் தந்தை அப்துல்லாஹ் இப்னு உரைகித் அவர்களுடன் இரண்டு அல்லது மூன்று ஒட்டகங்களை அனுப்பினார். மேலும் எனது தாயையும், என்னையும், என் சகோதரி அஸ்மாவையும் ஒட்டகங்கள் மூலம் அனுப்பும்படி என் சகோதரர் அப்துல்லாஹ்வுக்குக் கட்டளையிடும் கடிதத்தையும் அனுப்பினார். நான், எனது தாயார் உம்மு ரூமான் மற்றும் ரஸுலுல்லாஹ்வின் மகள்களில் ஹஸ்ரத் பாத்திமா-துஸ்-ஸஹ்ரா மற்றும் உம்மு குல்தும் ஆகியோரும், ரஸூலுல்லாஹ்வின் மனைவி ஸவ்தா, உஸாமா மற்றும் அவரது தாயார் உம்மு அய்மன் அனைவரும் ஒன்றாகப் புறப்பட்டோம். நாங்கள் குபைத் வந்ததும், ஸைத் 500 திர்ஹம் கொடுத்து மேலும் மூன்று ஒட்டகங்களை வாங்கினார். தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ்வும் பயணக் கூட்டத்தில் சேர்ந்தார். மினாவிலிருந்து பைத் என்ற இடத்தை அடைந்ததும், எனது ஒட்டகம் ஓட்டம் பிடித்தது. நான் அழுக்குகளின் மீது விழுந்தேன், என் தாய் எனக்கு அருகில் இருந்தார். என் தாய், “ஐயோ என் மகளே, அய்யோ ஏழை மணமகளே!” என்று கூச்சலிட்டார். அல்லாஹு தஆலா ஒட்டகத்தை அமைதிப்படுத்தி எம்மைக் காப்பாற்றினான். இறுதியாக, நாங்கள் மதீனாவை வந்தடைந்தோம். நான் என் தந்தையின் குடும்பத்தினருடன் இறங்கினேன். ரஸூலுல்லாஹ்வின் குடும்பத்தினர் தங்கள் அறைகளுக்கு முன்னால் இறங்கினர்.

எமது தாயார் ஹஸ்ரத் ஆயிஷா அவர்களின் தந்தை ஹஸ்ரத் அபூபக்ரின் வீட்டில் சிறிது காலம் தங்கியிருந்தார்கள். பத்ர் கஸா- யுத்தத்திற்குப் பிறகு அவர்களது திருமணம் நடைபெற்றது.

அந்த நபர் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியானவர்,
அவர் ஓதுவது குர்ஆன்!
அவர் இகாமத், அதான் என்று கேட்கும் போது,
அவருடைய உள்ளம் ஈமானால் நிறைந்து விடுகிறது!

அதான் அல்-முஹம்மதி

மஸ்ஜித் அந்-நபி கட்டப்பட்ட பிறகு, தொழுகை நேரத்தை அறிவிப்பதற்கும், தொழுகை நேரங்களில் முஸ்லிம்களை மஸ்ஜிதுக்கு அழைப்பதற்கும் எந்த ஒழுங்கும் காணப்படவில்லை. “அஸ்ஸலாது ஜாமிஆ (தொழுகைக்காக ஒன்று கூடுங்கள்)” என்று மட்டுமே கூறப்பட்டு வந்தது.

ஒரு நாள், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அஸ்ஹாப்களிடம் கலந்தாலோசனை செய்து, தொழுகை நேரத்தில் மஸ்ஜிதுக்கு முஃமின்களை எப்படி அழைக்க வேண்டும் என்று கேட்டார். தொழுகை நேரங்களை அறிவிக்க, கிறிஸ்தவர்களைப் போல மணியை அடிக்க சிலர் பரிந்துரைத்தனர்; சிலர் யூதர்களைப் போல் கொம்பு ஊத வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தனர். இன்னும் சிலர், “நாம் தொழுகைக்குரிய நேரத்தில் நெருப்பை மூட்டி அதை எழுப்புவோம்” என்று கூறி தங்கள் கருத்தை வெளிப்படுத்தினர். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் எதையும் ஏற்கவில்லை.6

அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸைத் இப்னு ஸஃலபா மற்றும் ஹஸ்ரத் உமர் ஆகியோர் கனவில் அதான் ஓதுவதைக் கண்டார்கள். ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் எமது அன்பான நபியவர்களிடம் வந்து தனது கனவைப் பின்வருமாறு விவரித்தார்:

“நீங்கள் அதான் மூலம் தொழுகைக்கு அழைத்தால், அவர்கள் அதை கேலியாகவும் விளையாட்டாகவும் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். ஏனென்றால், அவர்கள் புரிந்து கொள்ளாத மக்களாக இருக்கிறார்கள்.”
அல்-மாயிதா: 58

“பச்சை உடையில் மணியைப் பிடித்தபடி ஒரு மனிதனைக் கண்டேன். நான் அவரிடம், 'உமது கையிலுள்ள மணியை எனக்கு விற்றுவிடுவீரா?' என்று கேட்டேன். அதை என்ன செய்வீர்கள் என்று கேட்டார். "தொழுகை நேரங்களை அறிவிக்க நான் அதை ஒலிப்பேன்" என்று நான் பதிலளித்தபோது, அந்த நபர், "உமக்கு நல்ல வழியைக் கற்றுத் தருகிறேன்" என்று கூறிவிட்டு, கிப்லாவை நோக்கித் திரும்பி, 'அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர்...' என்று உரத்த குரலில் ஓதத் தொடங்கினார். , அவர் தொழுகைக்காக எழுந்து நிற்கும் நேரம் வரும்போது, அதானைத் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னார். அதன் முடிவில், "கத் காமத்-இஸ்-ஸலாத்" என்ற வாக்கியத்தைச் சேர்த்தார்."

இதைக் எமது ரஸூலுல்லாஹ், “இந்தக் கனவு உண்மைதான். அந்த வார்த்தைகளை பிலாலுக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள், அவர் அவற்றை ஓதட்டும்!” என்று கூறினார். இதற்கு அதான்7 என்று பெயரிடப்பட்டது.

ஹஸ்ரத் பிலால் மஸ்ஜித் அஷ்ஷரீஃப் அருகே உயர்ந்த கூரையின் மீது ஏறி, தனக்குக் கற்பிக்கப்பட்ட வார்த்தைகளைக் கொண்டு முதல் அதானை ஓதினார்.

ஹஸ்ரத் உமர் அதானைக் கேட்டதும், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் ஓடி வந்தார். ஹஸ்ரத் பிலால் ஓதிக் காட்டிய வார்த்தைகள் தான் கனவில் கண்டதைப் போலவே இருந்தன என்று கூறினார். அன்றிரவு, அஸ்ஹாப்களில் சிலர் அதே கனவைக் கண்டார்கள். அந்த நேரத்தில், ஸூரா அல்-ஜும்ஆவின் 9 ஆவது ஆயத் அல்-கரீமா இறக்கியருளப்பட்டது, அதனால் அது வஹியுடன் அறிவிக்கப்பட்டது.

ஒரு நாள், காலை தொழுகை நேரத்தில், பிலால் அல்-ஹபஷி, “அஸ்-ஸலாத்து கைருன் மினன் நவ்ம்”8 என்று இரண்டு முறை, எமது அன்பான நபியின் வீட்டின் வாசலுக்கு முன்பாக அழைத்தார். எமது நபிகள் நாயகம் அதை விரும்பினார். அவர், “பிலாலே, என்ன அழகான வார்த்தை இது! நீங்கள் அதிகாலைத் தொழுகைக்காக அதான் சொல்லும்போது இதைச் சொல்லுங்கள்." என்று கூறினார். இவ்வாறு, அதிகாலைத் தொழுகையின் அதானில் இந்த வார்த்தையும் சேர்த்து ஓதப்பட்டது.

நபிகள் நாயகம் மரணிக்கும் வரை முஅத்தினாக இருந்த பிலால் அல்-ஹபஷியின் குரல் ஒலித்தது. அது மிக அழகானதாகவும் தாக்கம் மிக்கதாகவும் இருந்தது. அவர் அதான் ஓத ஆரம்பித்ததும், அனைவரும் மிகுந்த அன்புடனும் பரவசத்துடனும் கேட்டு, தங்களைத் தாங்களே இழந்துவிடுவார்கள். அவர் அதான் ஓதும்போது அது அனைவரையும் அழ வைக்கும்.

மதீனாவின் பலதெய்வவாதிகள் மற்றும் யூதர்களுக்கு அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் தொழுகை நேரத்தில் அதான் அல்-முஹம்மதியுடன் ஒருவரையொருவர் மஸ்ஜிதுக்கு அழைத்தது மிகவும் விசித்திரமாகத் தோன்றியது. அவர்கள் அதான் ஓதப்படும் போது கேலியும் பரிகாசமும் செய்வார்கள். அவர்களின் கேலிக்குப் பிறகு, அல்லாஹு தஆலா குர்ஆன் அல்-கரீமில் மஆலில் பின்வருமாறு அறிவித்தான், “நீங்கள் அதான் மூலம் தொழுகைக்கு அழைத்தால், அவர்கள் அதை கேலியாகவும் விளையாட்டாகவும் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். ஏனென்றால், அவர்கள் புரிந்து கொள்ளாத மக்களாக இருக்கிறார்கள்.”9

அந்த முஅத்தீனைக் கூப்பிட்டு, நின்று இகாமத் கூறச் சொன்னார்,

கஅபாவின் பக்கம் முகத்தைத் திருப்பி நிய்யத் வைத்தார்.

ஈமானிய மக்கள் அதைக் கேட்டதும், அவர்கள் பயபக்தியுடன் செவிசாய்த்தார்கள்,

பின்னர், அவர்கள் தொழுகையைத் தொடங்கி, தங்கள் ரப்பைப் பணிந்தார்கள்.

அஸ்ஹாப் அஸ்-ஸுப்ஃபா

மஸ்ஜிதுன் நபியின் வடக்குச் சுவரில் பேரீச்ச மரக் கிளைகளால் ஆன ஒரு தாழ்வாரத்தை எமது நபியவர்கள் வைத்திருந்தார்கள். மக்காவிலிருந்து புலம் பெயர்ந்த தனியாக உள்ள ஸஹாபிகளை அங்கேயே தங்கும்படி கட்டளையிட்டார்கள். அவர்களுக்கு எந்த சொத்து செல்வங்கும் இருக்கவில்லை.10 அந்த தனித்த ஸஹாபிகளும், அன்ஸார்கள் மற்றும் முஹாஜிர்களின் ஏழைகளும் மஸ்ஜித் அந்-நபிக்கு அடுத்துள்ள ஸுப்ஃபா என்ற பெரிய தாழ்வாரத்தின் கீழ் வசித்து வந்தனர். அவர்கள் கற்றல் மற்றும் கற்பித்தலில் ஈடுபாடு காட்டினர். அவர்களது எண்ணிக்கை பத்து முதல் நானூறு வரை இருந்தது. பெரும்பாலான நேரங்களில், அவர்களில் எழுபது பேர் இருந்தனர். இந்த ஸஹாபிகள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அருகாமையிலிருந்து ஒரு போதும் விலகவில்லை. அவருடைய ஸுஹ்பத்களைத் தவறவிடவில்லை. இரவும் பகலும், அவர்கள் குர்ஆன் அல்-கரீமைப் படித்து, கற்பதில் ஈடுபட்டு, ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்களை மனப்பாடம் செய்தனர். அவர்கள் தமது நாட்களின் பெரும்பகுதியை நோன்பிலேயே கழித்தனர். அவர்கள் எந்த இபாதத்களையும் வழிபாடுகளையும் கைவிடவில்லை.

அங்கு படித்தவர்கள் புதிதாக முஸ்லிம்களாக மாறிய கோத்திரங்களுக்கு குர்ஆன் அல்கரீம் மற்றும் ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப்களை அதாவது இஸ்லாமிய மார்க்கத்தைக் கற்பிக்க அனுப்பப்பட்டார்கள். பல நற்பண்புகளைக் கொண்டிருந்த இந்த பாக்கியம்பெற்ற ஸஹாபிகள் ஒரு பெரிய ஞானப் படையாக இருந்தனர். எமது நாயகம், நபியவர்கள் அவர்கள் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டிருந்தார். அவர்களுடன் அமர்ந்து ஸுஹ்பத் - தோழமையுடன் உரையாடினார். அவர்களுடன் உணவு உண்டார். அவர்கள் அஸ்ஹாப் ஸுப்ஃபா என்று அழைக்கப்பட்டனர்.

ஒரு நாள், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அஸ்ஹாப் அஸ்ஸுப்ஃபாவைப் பார்த்து அவர்கள் மிகவும் ஏழைகள் என்பதாக நினைத்தார். இந்த நிலைமைகளிலும் கூட, அவர்கள் மன அமைதியுடனும், பிரகாசத்துடனும் இபாதத்களைச் செய்து வந்தனர். எமது நபிகள் நாயகம் அவர்கள் மீது பரிதாபப்பட்டு, “அஸ்ஹாப் அஸ்ஸுப்ஃபாவே! உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியான செய்தி! நீங்கள் இப்போது இருக்கும் இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில் என் உம்மத்தில் ஒருவர் இருந்து, அவர் அதனை திருப்தியுடன் ஏற்றுக் கொண்டால், அவர் நிச்சயமாக எனது நண்பர்களில் ஒருவராக இருப்பார்." என்று கூறினார்கள்.

“அஸ்ஹாப் அஸ்ஸுப்ஃபாவே! உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியான செய்தி! நீங்கள் இப்போது இருக்கும் இந்த இக்கட்டான சூழ்நிலையில் என் உம்மத்தில் ஒருவர் இருந்து, அவர் அதனை திருப்தியுடன் ஏற்றுக் கொண்டால், அவர் நிச்சயமாக எனது நண்பர்களில் ஒருவராக இருப்பார்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

ஹபீப் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் முதலில் இந்தப் பிரத்யேக அஸ்ஹாபின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வார். பின்னர் அவரது அஹ்ல் அல்-பைத்தின் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வார். அபூஹுரைரா பின்வருமாறு கூறினார்: “ஏக இறைவன் அல்லாஹு தஆலா மீது சத்தியமாக, சில சமயங்களில் நான் பசியால் என் வயிற்றைத் தரையில் அழுத்துவேன். சில சமயங்களில் நான் தரையிலிருந்து எடுத்த கல்லை என் வயிற்றின் மீது அழுத்துவேன். மீண்டும், நான் அத்தகைய நிலையில் இருந்தேன். அன்று, நான் சாலையோரத்தில் அமர்ந்திருந்தேன், அதன் வழியாக ரஸூலுல்லாஹ் மஸ்ஜிதுக்குச் சென்றார். அப்போதுதான், உலகங்களுக்குக் கருணையாக அனுப்பப்பட்ட இரு உலகங்களின் மாணிக்கம் ஒரு ஒளிரும் நூருடன் என்னிடம் வந்தார். என் நிலைமையைப் புரிந்துகொண்ட அவர் புன்னகைத்து, "அபூஹுரைராவே!" என்றார். "ரஸூலல்லாஹ்வே! உமக்காக என் உயிர் அர்ப்பணமாகட்டும். தயவு செய்து சொல்லுங்கள்" என்று நான் சொன்னதும், "என்னுடன் வாருங்கள்!" என்றார். நான் உடனே அவரைப் பின்தொடர்ந்தேன். அவர் தனது பாக்கியம்வாய்ந்த வீட்டிற்குள் நுழைந்தார். வீட்டில் ஒரு கோப்பை பால் இருந்தது. அவர் என்னிடம், "சரி, அஹ்ல் அஸ்-ஸுப்ஃபாவிடம் செல்லுங்கள். அவர்களை இங்கே அழையுங்கள்." என்றார். நான் அவர்களைக் கூப்பிடச் சென்றபோது, 'ஸுப்ஃபாவில் இருப்பவர்களுக்கு ஒரு கோப்பைப் பால் எப்படிப் போதுமானது? என் பங்குக்கு ஒரு துளி விழுமா?" என எனக்குள் நான் சிந்தித்தேன். நான் அவர்களை அழைத்தேன். நாம் அந்த அருள்மிகு வீட்டிற்கு வந்து அனுமதி கேட்டு உள்ளே நுழைந்தோம். நாங்கள் பொருத்தமான இடங்களில் அமர்ந்த பிறகு, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், "அபூஹுரைராவே! இந்தக் கோப்பைப் பாலை எடுத்து அவர்களுக்குக் கொடுங்கள்!" என்றார். நான் கோப்பையை என் நண்பர்களுக்கு எடுத்து வந்து கொடுத்தேன். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் கோப்பையை எடுத்து, திருப்தி அடையும் வரை குடித்துவிட்டு என்னிடம் திருப்பிக் கொடுத்தனர். ஒவ்வொருவரிடமிருந்தும் கோப்பையைத் திரும்பப் பெற்றபோது, அது குறையாமல், ஆரம்பத்தில் இருந்தது போல் பால் நிறைந்திருப்பதைக் கண்டேன். இவ்வாறே வந்திருந்த நண்பர்கள் அனைவருக்கும் வழங்கினேன். அவர்கள் அனைவரும் குடித்துவிட்டு திருப்தியடைந்தனர். பிறகு ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் கோப்பையை எடுத்து, என்னைப் பார்த்துப் புன்னகைத்து, "அபூஹுரைராவே! நீங்களும் நானும் மட்டும் பால் குடிக்கவில்லை. நீங்களும் உட்கார்ந்து குடியுங்கள்!" என்றார். நான் உட்கார்ந்து குடித்தேன். அவர், "மீண்டும் குடியுங்கள்!" என்றார். நான் குடித்துவிட்டேன். எமது நாயகம், 'குடியுங்கள்' என்று சில முறை கூறினார். நான் ஒவ்வொரு முறையும் குடித்தேன். கடைசியில் நான், "ரஸூலல்லாஹ்வே! என் பெற்றோர்கள் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும், என்னால் இனி குடிக்க முடியாது. உங்களை சத்திய மார்க்கத்துடன் அனுப்பிய அல்லாஹு தஆலாவின் மீது சத்தியமாக, நான் முழுமையாக நிறைவடைந்துள்ளேன்." என்றேன். அவர், "அப்படியானால், கோப்பையை என்னிடம் கொடுங்கள்" என்றார். நான் அதை அவரிடம் கொடுத்தேன். அவர் அல்லாஹு தஆலாவைப் புகழ்ந்த பிறகு, பஸ்மாலை ஓதிவிட்டு பால் குடித்தார்."

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஒரு ஸுஹ்பத்தையும் தவறவிடாமல் கற்றுக் கொண்டிருந்த இந்த புகழ்பெற்ற அஸ்ஹாப் மீது மதீனாவைச் சேர்ந்த அஸ்ஹாப் முன்னெப்போதும் இல்லாத பாசம் கொண்டிருந்தனர். ஒரு நாள் மாலை, பசியால் களைத்துப்போயிருந்த ஸுப்ஃபாவைச் சேர்ந்த ஸஹாபி ஒருவர், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் வந்து தனது நிலையைக் கூறினார். எமது நபியவர்கள் சாப்பிட ஏதாவது இருக்கிறதா என்று அவரது வீட்டு உறுப்பினர்களிடம் கேட்டார். "இப்போது வீட்டில் உணவாக தண்ணீரைத் தவிர வேறு எதுவும் இல்லை" என்ற பதிலைப் பெற்ற அவர், அங்கிருந்த தனது அஸ்ஹாபை நோக்கி, "இந்தப் பசித்தவருக்கு யார் விருந்தளிப்பார்கள்?" என்று வினவினார். அஸ்ஹாப் அல்-கிராமில் ஒரு மதீனா வாசி, அனைவருக்கும் முன்பாக முன்வந்து, “ரஸூலல்லாஹ்வே! என் பெற்றோர் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும், நான் அவரைப் பார்த்துக் கொள்கிறேன்” என்றார்.

அவர் தனது விருந்தினருடன் வீட்டிற்குச் சென்று, தனது மனைவியிடம், "எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் விருந்தினருக்கு விருந்தளிக்க ஏதாவது தயார் செய்யுங்கள்" என்று கூறினார். அதற்கு அவரது மனைவி, “இப்போது, எங்கள் குழந்தைகளுக்கான உணவைத் தவிர வேறு எதுவும் சாப்பிடக் கிடையாது” என்றார். அவர் மனைவியிடம், "முதலில் குழந்தைகளை தூங்க வையுங்கள், பிறகு அந்த சாப்பாட்டைக் கொண்டு வாருங்கள்" என்றார். பிறகு அந்த மனைவி ஒருவருக்கு மட்டும் போதுமான உணவை எடுத்துக் கொண்டு விருந்தினர் இருந்த அறைக்குள் நுழைந்தார். உணவை அங்கு வைத்து விருந்தினரை சாப்பிட அழைத்தார். அவர்கள் ஒன்றாகச் சாப்பிட ஆரம்பித்த பிறகு, அவர் எழுந்து, விளக்கை சரிசெய்வது போல் நடித்து, அதை அணைத்தார். பிறகு, மீண்டும் இருட்டில் அமர்ந்தார். அவர்கள் இருவரும் சாப்பிடுவது போல் நடித்து விருந்தாளி நிரம்ப சாப்பிடுவதற்காகக் காத்திருந்தனர். விருந்தாளி நிரம்ப சாப்பிட்ட பிறகு, அவர்கள் மேசையை சுத்தம் செய்தனர். அன்றிரவு அவர்கள் இருவரும் அவரது குழந்தைகளும் பசியுடன் தூங்கினார்கள். காலையில், அவர்கள் எமது நபியின் முன்னிலைக்குச் சென்றபோது, "அல்லாஹு தஆலா நேற்றிரவு உங்கள் நடத்தையால் மகிழ்ச்சியடைந்தான்" என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள். அதன்பிறகு, அல்லாஹு தஆலா ஸூரா அல்-ஹஷ்ரின் 9ஆவது ஆயத் அல்-கரீமாவை இறக்கியருளினான். அது மஆலில் பின்வருமாறு, "அவர்கள் (அன்ஸார்) தேவையிலும் வறுமையிலும் இருந்தாலும் (முஹாஜிர்களை) தம்மை விட முற்படுத்தி அவர்களை மதிக்கிறார்கள்."

ஒரு வரி:
எதுவாக இருந்தாலும், நண்பரைப் பற்றிய பேச்சு இனிமையானது!

இதயங்களின் சுல்தானின் ஸுஹ்பத்

எமது நாயகம் ஃபக்ருல்-காஇனாத் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தனது அஸ்ஹாப் அல்-கிராமைப் பயிற்றுவிப்பதற்கும் பக்குவப்படுத்துவதற்கும், மஸ்ஜிதுன்-நபியில் முன்னோடியில்லாத ஸுஹ்பத்களைச் செய்து, அவருக்கு அல்லாஹு தஆலாவால் அருளப்பட்ட அருள்களையும் ஞானங்களையும் அவர்களது உள்ளங்களில் பொழிவார். எமது நபிகள் நாயகத்தின் ஸுஹ்பத்களில் கலந்துகொள்ளும் பெருமை பெற்றவர்கள், முதல் ஸுஹ்பத்திலிருந்தே தங்கள் இதயங்களில் ஒரு அடிப்படை மாற்றத்தை உணர்ந்து, மிக உயர்ந்த மஃரிபாக்களை (தெய்வீக அறிவு, ஞானம்) அடைவார்கள். இந்த ஸுஹ்பத்களின் அருளுடன், அஸ்ஹாப் அல்-கிராம், மற்ற அனைவரையும் விட, எமது பிரியமான நபியையும் அவர்களது சக ஸஹாபிகள் அனைவரையும் தங்களை விட அதிகமாக நேசித்தார்கள்.  அல்லாஹு தஆலா அவர்களை ஆயத்துல் கரீமாக்களால் புகழ்ந்தான். பறவைகள் தலையில் இறங்குவது போலவும், நகர்ந்தால் பறந்து செல்வது போலவும், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் அவர்கள் மிகவும் பயபக்தியோடும், கவனத்தோடும் இருந்தனர். இவ்வாறு, நபிமார்களுக்கும், உயர்ந்த மலக்குகளுக்கும் பிறகு அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் படைப்புகளில் மிகச் சிறந்தவர்களாகவும், உயர்ந்தவர்களாகவும் ஆனார்கள்.

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், நமது மார்க்கத்தின் கட்டளைகள் மற்றும் தடைகளை அவருடைய அஸ்ஹாபுக்கு ஆழமாக விளக்கி போதிப்பார். இஸ்லாமிய மார்க்கத்தின் தூண்கள், இஸ்லாம், தொழுகை, ஸவ்ம் (நோன்பு), ஹஜ் (புனித யாத்திரை), ஸகாத்தின் அனைத்து விதிகள், விளக்கங்கள் போன்ற இஸ்லாமிய மார்க்கத்தைப் பற்றிய அனைத்து தகவல்களையும், அடி முதல் நுனி வரையும் மறுமை மற்றும் உலக வாழ்வு பற்றிய விடயங்கள் அனைத்தையும் அவர் கூறுவார். ஆயத் அல்கரீமாக்கள், ஹராம் மற்றும் ஹலால் உணவுகள், உடைகள்; சத்தியம், நத்ர்11, கப்ஃபாரத் (பரிகாரம்), வர்த்தகம் பற்றிய தகவல்; உண்ணுதல், அருந்துதல், அணிதல், உரையாடல்-பேச்சு-வாழ்த்தல் ஆகிய வழக்காறுகள்; அயலவர்கள், உறவினர்கள் மற்றும் நண்பர்களுக்கு இடையிலான உறவுகள்; திருமணம், ஜீவனாம்சம், வாரிசு மற்றும் பரம்பரை விதிகள்; வழக்குகள், அபராதங்கள், ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் கூட்டாண்மைகள்; உடல்நலம் மற்றும் சுகாதாரம் பற்றிய தகவல்கள்; எதிரியுடன் போராடுதல், போர்ச் சட்டம்... என சகலதையும் அவர் விளக்கினார். அனைவருக்கும் புரியும் வகையில், ஒரு முக்கியமான விஷயத்தை அவர் மூன்று முறை திரும்பத் திரும்பச் சொல்வார்.12

ஜிப்ரஈல் ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

“உமரே! கேள்வி கேட்ட அந்த நபரைத் தெரியுமா? அவர்தான் ஜிப்ரஈல் (ஜப்ராயில்). அவர் உமது மார்க்கத்தைப் போதிக்க வந்தார்.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

முஸ்லிம்களின் துணிச்சலான இமாமும், அஸ்ஹாப் அல்-கிராமில் உயர் அந்தஸ்திலுள்ள ஒருவருமான, எப்போதும் உண்மையைச் சொல்வதில் புகழ் பெற்ற எமது அன்பு நாயகம் உமர் இப்னு கத்தாப் ரழியல்லாஹு அன்ஹ் பின்வருமாறு கூறுகிறார்: "அது ஒரு நாள். அஸ்ஹாப் அல்-கிராமாகிய எங்களில் சிலர் எங்கள் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் முன்னிலையில் அவருக்குப் பணிவிடை செய்து கொண்டிருந்தோம். அந்த நாள், அந்தப் பொழுது மிகவும் புகழ்பெற்ற, விலைமதிப்பற்ற, அசாதாரணமான நாளாக இருந்தது. அன்றைய தினம், ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஸுஹ்பத்தில் கலந்துகொண்டு, அவருக்குப் பக்கத்தில் இருந்து, ஆன்மாக்களுக்கு ஊட்டமும், உயிர்களுக்கு இன்பமுமான அவருடைய அழகிய முகத்தைப் பார்த்த பெருமை எங்களுக்குக் கிடைத்தது. (அந்த நாளின் மகத்துவத்தையும் மதிப்பையும் விளக்குவதற்காகவே அவர், "இது ஒரு நாள்..." என்று கூறினார். ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாமை ஒரு மனிதனின் தோற்றத்தில் தரிசனம் செய்யக்கூடிய, அவரது குரலைக் கேட்கக் கூடிய, மக்களுக்குத் தேவையான தகவல்களை ரஸூலுல்லாஹ்வின் வாயிலிருந்து மிகவும் தெளிவாகவும் அழகாகவும் கேட்க முடியுமான ஒரு தினத்தைப் போன்ற ஒரு புகழ்பெற்ற, விலைமதிப்பற்ற பொழுது இருக்க முடியுமா?)

அந்த நேரத்தில், சந்திரன் உதிப்பது போல ஒருவர் எம்மிடம் வந்தார். அவருடைய உடை மிகவும் வெண்மையாகவும், தலைமுடி மிகவும் கருப்பாகவும் இருந்தது. அவர் மீது தூசி, அழுக்கு, வியர்வை என பயணத்தின் அறிகுறிகள் எதுவும் தென்படவில்லை. ரஸூலுல்லாஹ்வின் அஸ்ஹாப்களான எங்களில் எவருக்கும் அவரைத் தெரிந்திருக்கவில்லை. அதாவது, அவர் இதற்கு முன்பு நாம் பார்த்த அல்லது அடையாளம் கண்ட நபர் அல்ல. அவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் அமர்ந்தார். அவர் தனது முழங்கால்களை நபியவர்களது அருள்மிகு முழங்கால்களுக்கு அருகே கொண்டு வந்தார். (அவர்தான் ஜிப்ரஈல். அவர் மனித உருவில் இருந்தார். ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் இப்படி அமர்ந்திருப்பது முக்கியமான ஒன்றைத் தெரிவிப்பதற்காக இருந்தது. அதாவது, மார்க்கத்தைப் பற்றிக் கற்றுக்கொள்வதில் தயக்கம் இருக்கக் கூடாது என்பதையும் ஒரு ஆசிரியரிடம் பெருமிதமாக நடந்துகொள்வது பொருத்தமானது அல்ல என்பதையும் காட்டுவதற்காகத்தான். ஏனெனில், ஒவ்வொருவரும் அவர் மார்க்கத்தில் கற்றுக்கொள்ள விரும்புவதைப் பற்றி தயக்கமின்றி ஆசிரியர்களிடம் கேட்க வேண்டும் என்று அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களிடம் ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் கூறினார். மார்க்கத்தைக் கற்பதிலும் அல்லாஹு தஆலாவின் உரிமைகளை நிறைவேற்றுவதிலும், கற்பிப்பதிலும், கற்றுக்கொள்வதிலும் வெட்கப்படுவது சரியல்ல.)

அந்த உன்னத மனிதர் எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரமின் அருள்வாய்ந்த முழங்கால்களில் தனது கைகளை வைத்து, “ரஸூலல்லாஹ்வே! இஸ்லாத்தைப் பற்றியும் ஒரு முஸ்லிமாக எப்படி இருக்க வேண்டும் என்றும் சொல்லித் தாருங்கள்." என்றார்.

ரஸூல் அல்-அக்ரம் கூறினார், "இஸ்லாத்தின் ஐந்து தூண்களில் முதன்மையானது கலிமா அஷ்ஷஹாதாவைக் கூறுவதாகும்." (அதாவது, "அஷ்-ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ அஷ்-ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரஸூலுஹ்" என்று ஒருவர் கூற வேண்டும். அதாவது, பருவமடைந்த, பேசக்கூடிய நல்ல மனநிலை கொண்டவர், "பூமியிலோ அல்லது வானத்திலோ அல்லாஹு தஆலாவைத் தவிர வணங்கத் தகுதியானவர் யாரும் இல்லை. அல்லாஹ் ஒருவனே உண்மையான நாயன். அவன் வாஜிப் அல்-வுஜூத் (இன்றியமையாதவன்). எல்லா உயர்ந்த தன்மையும் அவனிடமே இருக்கிறது. (அவனிடம்) எந்தக் குறைபாடும் இல்லை. அவனது பெயர் அல்லாஹ்" ” என்று கூறி, அதனை முழு மனதுடன் நம்ப வேண்டும். அத்துடன் அவர், “ரோஜா நிற சருமத்தையும், பிரகாசமான அழகான முகத்தையும் உடையவர்; பாக்கியம்வாய்ந்த பரந்த நெற்றியையும், நல்ல குணத்தையும் பெற்றவர், நிழலற்றவர், மென்மையான பேசுபவர், அவர் அரேபியாவின் மக்காவில் பிறந்ததால் அரேபியர் என்று அழைக்கப்பட்டவர், அவர் ஹாஷிமின் சந்ததியைச் சேர்ந்த அப்துல்லாஹ்வின் மகனான முஹம்மத் என்று பெயரிடப்பட்டவர், அல்லாஹு தஆலாவின் அடிமையும் நபியுமாவார்." என்று கூற வேண்டும்.

"அவர் ரோஜா நிறம், இளஞ்சிவப்புத் தோல், பிரகாசமான, இனிமையான முகம், கருமையான புருவம் மற்றும் கருமையான கண்கள் கொண்டவர், தெளிவான நெற்றியைக் கொண்டு அருள்பெற்றவர், நல்ல குணம் கொண்டவர், நிழலற்றவர, இனிமையாகப் பேசுபவர், அரேபியாவில் உள்ள மக்காவில் பிறந்ததால் அரேபியர் என்று அழைக்கப்பட்ட அவர் ஹாஷிமிய சந்ததியில் ஒருவரான அப்துல்லாஹ்வின் புதல்வர். முஹம்மத் என்று பெயரிடப்பட்ட அந்த நபர் அல்லாஹு தஆலாவின் அடியாரும் தூதருமாவார், அதாவது அவர் அவனுடைய நபியாவார்.)

“நேரம் வரும்போது தொழுகையை நிறைவேற்றுதல். ஒருவரின் சொத்தில் ஸகாத்தை வழங்குதல். ரமழான் மாதத்தின் ஒவ்வொரு நாளும் நோன்பு நோற்றல். ஆற்றல் படைத்தவர் தனது வாழ்நாளில் ஒருமுறை ஹஜ் செய்தல்."

அந்த நபர் ரஸூலுல்லாஹ்விடமிருந்து இந்தப் பதில்களைக் கேட்டதும், "ரஸூலல்லாஹ்வே! நீங்கள் உண்மையைச் சொன்னீர்கள்" என்றார். அவரே கேள்வி கேட்டு, பதில் சரியானது என்று உறுதி செய்த அவரின் நடத்தையால் கேட்டவர்களான நாம் வியப்படைந்தோம்.

“ரஸூலல்லாஹ்வே! ஈமான் என்றால் என்ன என்று சொல்லுங்கள். (இந்த ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், ஈமான் என்பதன் மொழிப் பொருளைப் பற்றி ஒருவர் சிந்திக்கக் கூடாது. ஏனென்றால், கல்வியறிவற்ற அரேபியர்களிடையே அதன் மொழிப் பொருளான உறுதிப்படுத்தல், நம்புதல் என்பதை அறியாத எவரும் இருக்கவில்லை. நிச்சயமாக, அஸ்ஹாப் அல் -கிராம் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹும் அஜ்மஈன்) அதை அறிந்திருந்தார்கள். ஆனால் ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் அஸ்ஹாபுல் கிராமுக்கு ஈமான் என்பதன் பொருளைக் கற்பிக்க விரும்பினார். இஸ்லாத்தில் ஈமான் என்றால் என்ன என்பதுதான் இங்கே கேள்வி.) ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஈமான் என்றால் பின்வரும் ஆறு விஷயங்களை நம்புவது என்று கூறினார்:

“ஈமான் என்பது அல்லாஹு தஆலா, அவனது மலக்குகள், அவனது வேதங்கள், அவனது நபிமார்கள், நியாயத் தீர்ப்பு நாள், கத்ர் (விதி) ஆகியவற்றின் மீது நம்பிக்கை கொள்வதும், கைர் (நன்மை) மற்றும் ஷர் (தீமை) ஆகியவை அல்லாஹு தஆலாவிடமிருந்து வருபவை என்று நம்புவதுமாகும்." அந்த நபர் மீண்டும், "நீங்கள் உண்மையைச் சொன்னீர்கள்!" என்று கூறி, அவரது பதிலை உறுதிப்படுத்தினார்.

பின்னர் அவர் மீண்டும், "ரஸூலல்லாஹ்வே! இஹ்ஸான் என்றால் என்ன என்று சொல்லுங்கள்." என்று கேட்டார். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் கூறினார்கள்: "அல்லாஹ்வை நீங்கள் பார்ப்பது போல் வணங்குவதாகும். நீங்கள் அவனைப் பார்க்காவிட்டாலும், நிச்சயமாக அவன் உங்களைப் பார்க்கிறான்." அவர், "அல்லாஹ்வின் தூதரே! (இறுதித் தீர்ப்புக்குரிய) கியாமத் நாளைப்பற்றி எனக்கு அறிவிப்பீராக!" என்றார்.  ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள், "இந்த விஷயத்தில், கேள்வி கேட்கப்படுபவர், கேள்வி கேட்கும் நபரை விட அதிக அறிவுடையவர் அல்லர்." என்று கூறினார்கள். அப்போது அந்த நபர், "அப்படியானால் அதன் அறிகுறிகளை என்னிடம் கூறுங்கள்" என்று கேட்டார். நமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், "ஜாரிகள் (அடிமைப் பெண்கள்) தமது எஜமானர்களைப் பெற்றெடுப்பார்கள்; வெறுங்காலுடனும், ஆடையின்றியும் இருந்த ஏழை ஆடு மேய்ப்பர்கள் (பணக்காரர்களாக மாறி) உயரமான கட்டிடங்களைக் கட்டுவதில் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிடுவதை நீங்கள் காண்பீர்கள்." என்று கூறினார்கள். அதன் பிறகு, அந்த நபர் போய்விட்டார்.

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் என் பக்கம் திரும்பி, "உமரே! கேள்வி கேட்ட அந்த நபரைத் தெரியுமா?" என்று வினவினார். நான், "அல்லாஹு தஆலாவும் அவனது ரஸூலும் நன்கறிவார்கள்" என்றேன். ரஸூலுல்லாஹ், "அவர்தான் ஜிப்ரீல் (ஜிப்ரஈல்). அவர் உங்கள் மார்க்கத்தைப் போதிக்க வந்தார்" என்று கூறினார்கள்.13

எமது அன்பு நபியவர்கள் தமது அஸ்ஹாபிற்கு மார்க்கத்தில் அவர்களின் நிலைக்கேற்ப, அவர்கள் புரிந்து கொள்ளக்கூடிய வகையில் விஷயங்களை விளக்குவார். அஸ்ஹாப் அல்கிராமில் மிக உயர்ந்தவர்களில் ஒருவரான ஹஸ்ரத் உமர் ஒரு நாள், அவர் மஸ்ஜிதுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, ​​ எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் ஹஸ்ரத் அபூபக்ருக்கு ஏதோ விளக்கிக் கூறுவதைக் கண்டார். அவர் அவர்களிடம் சென்று அதனை செவிமடுத்தார். மற்றவர்களும் அவர்களைப் பார்த்தார்கள். ஆனால் அவர்கள் சென்று கேட்கத் தயங்கினார்கள். மறுநாள், அவர்கள் ஹஸ்ரத் உமரைப் பார்த்தபோது, ​​“உமரே! ரஸூலுல்லாஹ் நேற்று உங்களிடம் ஏதோ சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். நாங்கள் கற்றுக்கொள்ளும்படி எமக்கு அதனைச் சொல்லுங்கள்." என்று கேட்டார்கள். ஏனென்றால், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் எப்போதும், “என்னிடமிருந்து நீங்கள் கேட்பதை உங்கள் இஸ்லாமிய சகோதரர்களுக்குச் சொல்லுங்கள்! ஒருவருக்கொருவர் தெரியப்படுத்துங்கள்!” என்று சொல்வார். ஹஸ்ரத் உமர், "நேற்று ஹஸ்ரத் அபூபக்ர், தான் புரிந்து கொள்ள முடியாத ஒரு வசனத்தின் பொருள் பற்றி நபியவர்களிடம் கேட்டார். அதை ரஸூலுல்லாஹ் அவரிடம் விளக்கினார்கள். நான் சிறிது நேரம் கேட்டேன், ஆனால் எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை." என்றார். ஏனெனில், ஹஸ்ரத் அபூபக்ரின் உயர்ந்த தரத்திற்கு ஏற்ப நபியவர்கள் எல்லாவற்றையும் விளக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஹஸ்ரத் உமர் தரத்தில் மிகவும் உயர்ந்தவராக இருந்ததால், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், "நான் நபிமார்களின் கடைசி நபியாக இருக்கிறேன். எனக்குப் பின்னர் எந்த நபியும் வரமாட்டார். எனக்குப் பிறகு ஒரு நபி வந்தால், உமர் தான் அந்த நபியாக இருப்பார்." என்று கூறியுள்ளார்கள். அவர் மிகவும் பெரியவராக இருந்தபோதிலும், தனது தாய்மொழி அரபு மொழியை நன்கு அறிந்திருந்தாலும், ஹஸ்ரத் அபூ பக்ருக்கு சொல்லப்பட்ட குர்ஆன் அல்-கரீமின் விளக்கத்தை அவரால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. அபூபக்ர் அவரைவிட உயர்ந்த தரத்தில் இருந்தார். ஹஸ்ரத் அபூபக்ரும், ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாமும் கூட ரஸுலுல்லாஹ்விடம் குர்ஆன் அல்கரீமின் பொருளையும் இரகசியங்களையும் பற்றிக் கேட்பார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் குர்ஆன் அல்கரீம் முழுவதற்குமாக தமது அஸ்ஹாபுக்கு விளக்கமளித்தார்கள்.

அஸ்ஹாபுக்கு மார்க்கத்தைப் போதிக்கும் போது, ​​எமது அன்பான நபி நடைமுறை வழக்குகளைக் கையாண்டார். சாட்சிகளை விசாரித்து, மிகவும் கடினமான கருத்து வேறுபாடுகளைத் தீர்த்தார். ஜஹன்னத்தின் நெருப்பிலிருந்து மேலதிகமாக ஒரு மனிதனையேனும் காப்பாற்றுவதற்காக, அவர் விடாமுயற்சியுடன் இஸ்லாத்தை அறிமுகப்படுத்தவும் பரப்பவும் முயன்றார். அவர் தனது நடத்தை மற்றும் செயல்களால் மக்களுக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்தார். முஃமின்களை இணைவைப்பவர்களின் தீங்கிலிருந்து பாதுகாக்கத் தேவையான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுவதையும் அவர் உறுதி செய்தார்.

அவ்லியாவின் கண்களின் நூரின் அழகே,
ஹுதாவின் நூரின் ஆதாரமே, எனக்கு உதவி செய்வீராக,
உமது கால்களிலிருந்து வரும் தூசு அஸ்ஃபியாவின் கண்களின் சுர்மாவாகும்,
ஹுதாவின் நூரின் ஆதாரமே, எனக்குக் கை கொடுப்பீராக.

நீர் இன்றி எவரும் ஹக் தஆலாவை அடைய முடியாது,
உமது அருளால் ஏற்றுக் கொள்ளப்படுவது சாத்தியமே,
நீரே அகிலங்களின் மீதான கருணை, ரஸூலே,
ஹூதாவின் நூரின் ஆதாரமே, எனக்குக் கை கொடுப்பீராக.
நான் எல்லையற்ற தவறுகளையும், குற்றங்களையும் செய்துவிட்டேன்,
பாவிகளுடன் நான் நட்பு கொண்டேன்,
என் பாவங்களுக்காகப் பரிந்து பேசுபவரே, கருணையாளரே, ஹூதாவின் நூரின் ஆதாரமே, எனக்குக் கை கொடுப்பீராக.
பெருந்தன்மையின் ஊற்றுக்கண்ணான மாபெரும் ரஸூலே,
இந்த ஸலீமி எல்லாக் குற்றமும் செய்த பாவியும் தாழ்ந்தவனும் ஆவான்,
உமது முன்னிலையில் அவன் கருணை வேண்டி முறையிடுகிறான்,
ஹுதாவின் நூரின் ஆதாரமே, எனக்குக் கை கொடுப்பீராக.
யவூஸ் சுல்தான் செலிம் (ஸலீமி)

ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி இஸ்லாத்தைத் தழுவுதல்

“என்னிடமிருந்து நீங்கள் கேட்பதை உங்கள் இஸ்லாமிய சகோதரர்களுக்குச் சொல்லுங்கள்! ஒருவருக்கொருவர் தெரியப்படுத்துங்கள்!”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

நாளுக்கு நாள் இஸ்லாத்தின் நூர் பரவத் தொடங்கியது. நமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் புகழ்பெற்ற பெயர் இதயங்களில் இடம் பெறத் தொடங்கியது. அவரது வருகையை ஆவலுடன் எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்த அறிவு படைத்த மக்கள், உற்சாகமாக மதீனாவை நோக்கி விரைந்து சென்று முஸ்லிம்களாக மாறினர். அந்த மக்களில் ஒருவர் ஹஸ்ரத் ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி. அவர் எப்படி ஒரு முஸ்லிமாக மாறினார் என்பதைப் பின்வருமாறு விவரித்தார்:

"நான் பாரசீகத்தில் (ஈரான்) உள்ள இஸ்ஃபஹான் நகரத்தின் டிஜே கிராமத்தைச் சேர்ந்தவன். என் தந்தை கிராமத்திலேயே மிகப் பெரிய செல்வந்தர். எமக்குப் பல நிலங்களும் சொத்துக்களும் இருந்தன. நான் என் தந்தைக்கு ஒரே பிள்ளையாகவும், செல்லமாகவும் இருந்தேன். அவர் என்னை ஒரு மகள் போல பாதுகாத்தார். அவர் என்னை வீட்டை விட்டு வெளியே விடவில்லை. அவர் ஒரு ஜாதகவாதி என்பதால், அவர் எனக்கு ஜாதகத்தை முழுமையாகக் கற்றுக் கொடுத்தார். எங்கள் வீட்டில் ஒரு நெருப்பு தொடர்ந்து எரிந்து கொண்டிருந்தது. நாங்கள் அதை வணங்கினோம்; அதற்கு ஸஜ்தா செய்தோம். என் தந்தைக்குப் பல சொத்துக்கள் இருந்ததால், ஒரு நாள் என்னை வெளியே அழைத்துச் சென்று, "என் குழந்தையே! நான் இறந்தால், இந்த சொத்துக்கள் அனைத்தும் உங்களுக்கு சொந்தமாகிவிடும். எனவே உங்கள் சொத்துக்கள் மற்றும் நிலங்களை அறிந்து கொள்ளுங்கள்." என்றார். நான், "சரி" என்று சொல்லி, எங்கள் வயல்களில் சுற்றித் திரிந்தேன்.

ஒரு நாள் நான் வயல்களைப் பார்க்கச் சென்றபோது, ​​ஒரு தேவாலயத்தைக் கண்டேன். அங்கே கிறிஸ்தவர்களின் குரல்களைக் கேட்டேன். அவர்களது அருகில் சென்று பார்த்தபோது, ​​கட்டிடத்திற்குள் அவர்கள் பூஜை செய்து கொண்டிருந்ததைக் கண்டேன். நான் இதுவரை இதுபோன்ற எதையும் பார்த்ததில்லை என்பதால் நான் ஆச்சரியப்பட்டேன். ஏனெனில் எங்கள் வழிபாடு நெருப்பு மூட்டுவதையும் அதற்கு ஸஜ்தா செய்வதையும் தவிர வேறில்லை. அவர்கள் கண்ணுக்குத் தெரியாத அல்லாஹ்வை வழிபட்டுக் கொண்டிருந்தனர் (அரபு கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் கடவுளை அல்லாஹ் என்று அழைக்கிறார்கள்). “அவர்களது மதம் உண்மை என்றும், எங்களுடையது பொய் என்றும் சத்தியம் செய்கிறேன்” என்று எனக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன். ஆச்சரியத்துடன் மாலை வரை அவர்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். எமது நிலங்களுக்குச் செல்வதற்கு முன்னரே இருள் கவியத் தொடங்கியது. "இந்த மார்க்கத்தின் தோற்றம் எங்கே?" என்று நான் அவர்களிடம் கேட்டபோது, "இது டமஸ்கஸில் உள்ளது" என்று கூறினார்கள். பின்னர், "நான் டமஸ்கஸுக்குச் சென்றால், அவர்கள் என்னையும் ஏற்றுக்கொள்வார்களா?" என்று கேட்டேன், அதற்கு அவர்கள், "ஆம், அவர்கள் ஏற்றுக்கொள்வார்கள்" என்றார்கள். நான் அவர்களிடம், "உங்களில் யாராவது விரைவில் டமஸ்கஸுக்குச் செல்வார்களா?" என்று கேட்டபோது, சிறிது காலம் கழித்து ஒரு பயணக் கூட்டம் செல்லும் என்று அவர்கள் என்னிடம் சொன்னார்கள். நான் பேசிய நபர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவாக இருந்தனர்; அவர்கள் டமஸ்கஸிலிருந்து இஸ்பஹானுக்கு வந்திருந்தனர்.

நான் இவற்றில் ஈடுபட்டிருந்ததால், நான் வீட்டிற்குச் செல்லத் தாமதமானது. நான் திரும்பி வராததைக் கண்ட என் தந்தை என்னைத் தேடத் தொடங்கினார். என்னைக் கண்டுபிடிக்க ஆட்களை அனுப்பினார். அவர்கள் தேடினார்கள். ஆனால் என்னைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.

அவர்கள் பதறிப் போய்க் கொண்டிருக்கையில், நான் வீடு திரும்பினேன். என் தந்தை, "இவ்வளவு நேரம் எங்கே போயிருந்தாய்? உன்னை நாம் எல்லா இடங்களிலும் தேடினோம்!" என்றார். நான், "தந்தையே! நான் வயல்வெளிகளைச் சுற்றி நடக்கச் சென்றேன். ஆனால் வழியில் ஒரு கிறிஸ்தவ தேவாலயத்தைக் கண்டேன். நான் உள்ளே சென்றேன். அவர்கள் கண்ணுக்குத் தெரியாத, சர்வ வல்லமையும் ஆற்றலும் கொண்ட ஒரு அல்லாஹ்வை வணங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களின் வழிபாட்டைக் கண்டு வியந்தேன். மாலை வரை அவர்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவர்களின் மதம் உண்மை என்பதை நான் புரிந்துகொண்டேன்." என்று கூறினேன். இதைக் கேட்ட என் தந்தை, "என் அருமை மகனே! நீ தவறாக நினைக்கிறாய். உனது மூதாதையர்களின் மார்க்கம் அவர்களை விட உண்மையானது; அவர்களின் மதம் பொய்யானது. ஏமாந்து நம்பாதே!" என்றார். நான், "இல்லை, அவர்களுடைய மார்க்கம் நம்முடையதை விட மேலானது, அவர்களுடையது உண்மையானது, நம்முடையது பொய்யானது" என்று கூறினேன். இதைக் கேட்டு என் தந்தை கோபமடைந்தார்; என் கை, கால்களைக் கட்டி வீட்டுக்குள்ளேயே அடைத்து வைத்தார்.

இந்நிலையில் நான் இருந்தபோது, டமஸ்கஸ் செல்லும் பயணக் கூட்டம் பற்றிய செய்திக்காகக் காத்திருந்தேன். கடைசியில், கிறிஸ்தவப் பாதிரியார்கள் பயணக் கூட்டம் செல்லும் கேரவனை தயார் செய்ததாக அறிந்தேன். நான் கட்டுகளை அவிழ்த்து கேரவன் இருந்த தேவாலயத்திற்கு சென்றேன். என்னால் இங்கே இருக்க முடியாது என்று கூறிவிட்டு கேரவனில் சேர்ந்து கொண்டு டமஸ்கஸுக்குப் புறப்பட்டேன். டமஸ்கஸில், கிறிஸ்தவ மதத்தில் மிகப் பெரிய அறிஞர் யார் என்று கேட்டேன். அவர்கள் என்னிடம் ஒரு மனிதனைப் பற்றி விவரித்தார்கள். நான் அவரிடம் சென்று என் நிலைமையைப் பற்றி சொன்னேன். நான் அவருடன் தங்க விரும்புகிறேன் என்றும், நான் அவருக்கு சேவை செய்ய விரும்புகிறேன் என்றும், எனக்குக் கிறிஸ்தவ மதத்தைப் போதிக்கும்படியும், அல்லாஹு தஆலாவைப் பற்றி அறிய எனக்கு உதவுமாறும் அவரிடம் கேட்டேன். அவர் ஏற்றுக்கொண்டார். எனவே, நான் அவருக்கு சேவை செய்து, தேவாலயத்தின் வேலையைச் செய்ய ஆரம்பித்தேன். அவர் எனக்கு கிறிஸ்தவத்தைக் கற்பிக்க ஆரம்பித்தார்.

ஆனால் அவர் ஒரு மோசமான நபர் என்பதை நான் பின்னர் உணர்ந்தேன். ஏனெனில், கிறிஸ்தவர்கள் ஏழைகளுக்காகக் கொண்டுவந்து கொடுத்த தான தர்மங்களையும், பொன்னையும், வெள்ளியையும் வைத்து, அவர் ஏழைகளுக்குக் கொடுக்கவில்லை. அவர் ஏழு குடம் பொன்னையும் வெள்ளியையும் சேகரித்திருந்தார். இது என்னைத் தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாது. சிறிது காலம் கழித்து அவர் காலமானார். இறுதிச் சடங்கில் கிறிஸ்தவர்கள் திரண்டனர். நான் அவர்களிடம், "நீங்கள் ஏன் அவரை இவ்வளவு மதிக்கிறீர்கள்? அவர் மரியாதைக்குரியவர் அல்ல!" என்றேன். அவர்கள், "எப்படி அப்படிச் சொல்லலாம்?" என்று கேட்டார்கள். அவர்கள் என்னை நம்பவில்லை. அவர் சேகரித்து வைத்திருந்த தங்கம் மற்றும் வெள்ளியின் இருப்பிடத்தை அவர்களுக்குக் காட்டினேன். அவர்கள் ஏழு பொன் மற்றும் வெள்ளிப் பானைகளை வெளியே எடுத்து, "இந்த நபர் அடக்கம் செய்யவோ அல்லது இறுதிச் சடங்கு செய்யவோ தகுதியற்றவர்" என்று கூறினார்கள். அவரது உடலை வீசி கற்களால் மூடினர். பின்னர் வேறொருவர் பதவியேற்றார்.14

இந்த நபர் உண்மையிலேயே அறிவுள்ள ஒரு பக்தியுள்ள மனிதராக இருந்தார். இந்த உலகத்திற்கு எந்த முக்கியத்துவமும் கொடுக்கவில்லை. அவர் மறுமையை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவர் எப்போதும் மறுமைக்காக உழைத்தார். இரவும் பகலும் வணங்கினார். நான் அவரை மிகவும் நேசித்தேன். அவருடன் நீண்ட காலம் தங்கினேன். நான் அவருக்கு விருப்பத்துடன் சேவை செய்தேன். நாம் ஒன்றாக வணங்கி வழிபட்டு வந்தோம்.

ஒரு நாள், நான் அவரிடம், "என் தலைவரே! நான் உம்முடன் நீண்ட காலமாக இருக்கிறேன். உம்மை நான் மிகவும் நேசித்தேன். ஏனெனில், நீங்கள் அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளுக்குக் கீழ்ப்படிகிறீர்கள். அவன் தடை செய்தவற்றைத் தவிர்க்கிறீர்கள். நீங்கள் இறந்த பிறகு, நான் என்ன செய்ய வேண்டும், நீங்கள் எனக்கு என்ன அறிவுரை கூறுவீர்கள்?" என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், "மகனே, டமஸ்கஸில் மக்களைத் திருத்துவதற்கு எவரும் இல்லை. நீ யாரிடம் சென்றாலும் அவர் உன்னைக் கெடுப்பார். ஆனால், மொசூலில் ஒருவர் இருக்கிறார். அவரைக் கண்டுபிடிக்க நான் உன்னிடம் பரிந்துரைக்கிறேன்." என்றார்.

அவர் இறந்தபோது, நான் மொசூலுக்குச் சென்று அவர் விவரித்த நபரைக் கண்டேன். நான் பட்ட கஷ்டத்தை அவரிடம் சொன்னேன். என்னைத் தன் சேவைக்கு ஏற்றுக்கொண்டார். மற்ற நபரைப் போலவே, அவரும் உலகத்தின் மீது நாட்டம் இல்லாத மிகவும் விலைமதிப்பற்ற நபராக இருந்தார். தொடர்ந்து வழிபட்டு வந்தார். நானும் அவருக்கு நீண்ட காலம் சேவை செய்தேன். ஆனால் ஒரு நாள் அவருக்கு உடல் நலக்குறைவு ஏற்பட்டது. அவர் இறக்கும் தருவாயில் இருந்தபோது, நான் அவரிடம் அதே கேள்விகளைக் கேட்டேன். நுஸைபினில் ஒருவரை அவர் எனக்குச் சிபாரிசு செய்தார். அவர் இறந்தவுடன் நான் உடனடியாக நுஸைபினுக்குச் சென்றேன். அவர் குறிப்பிட்ட அந்த நபரைக் கண்டுபிடித்து, நான் அவருடன் தங்க விரும்புகிறேன் என்று சொன்னேன். அவரும் சம்மதித்தார். நான் சிறிது காலம் அவருடைய சேவையில் இருந்தேன். அவருக்கு உடல்நிலை சரியில்லாதபோது, என்னை வேறு ஒருவரிடம் அனுப்பச் சொன்னேன். ரோமானிய நகரமான அம்முரியாவில் இருந்த ஒரு நபரை அவர் விவரித்தார். அவர் இறந்த பிறகு நான் அம்முரியா சென்றேன். அவர் குறிப்பிட்ட நபரைக் கண்டுபிடித்து அங்கு பிரவேசித்து, நீண்ட காலம் அவரது சேவையில் இருந்தேன்.

அவரது மரணம் நெருங்கியது. என்னை வேறு ஒருவரிடம் அனுப்புமாறு நான் அவரிடம் கேட்டபோது, அவர், "நான் சத்தியம் செய்கிறேன், இப்போது எனக்கு அத்தகைய ஒருவரைத் தெரியாது. ஆனால் இறுதி யுகத்தின் நபியின் வருகை நெருங்கிவிட்டது." என்று சொன்னார். அத்துடன் அவர் அவரது அடையாளங்களைப் பட்டியலிட்டார், "அவர் அரேபியர்கள் மத்தியில் தோன்றுவார், தனது தாயகத்திலிருந்து வெளியேறி, கற்பாறையான, பல பேரீச்சை மரங்கள் வளர்ந்துள்ள ஒரு நகரத்தில் குடியேறுவார். அவர் பரிசுகளை ஏற்றுக்கொள்வார், ஆனால் ஸதகாவை (தர்மத்தை) ஏற்க மாட்டார். அவரது இரு தோள்களுக்கிடையில் நபித்துவத்தின் முத்திரை இருக்கும்" என்று கூறினார். அந்த நபர் இறந்த பிறகு, அவர் சொன்னதைத் தொடர்ந்து நான் அரேபியர்களின் பிரதேசத்திற்குச் செல்ல முடிவு செய்தேன்.

"இறுதி யுகத்தின் நபியின் வருகை நெருங்கிவிட்டது. அவர் அரேபியர்களை விட்டு வெளியேறி, தனது தாயகத்தை விட்டு வெளியேறி, கற்பாறை நிறைந்த இடத்தில் பல பேரீச்சை மரங்கள் வளர்ந்துள்ள ஒரு நகரத்தில் குடியேறுவார். அவர் பரிசுகளை ஏற்றுக்கொள்வார், ஆனால் ஸதகாவை ஏற்க மாட்டார். அவரது இரு தோள்களுக்கிடையில் நபித்துவ முத்திரை உள்ளது.”
அம்மூரியாவைச் சேர்ந்த பாதிரியார்

நான் அம்முரியாவில் வேலை செய்தேன். சில எருதுகளும் சில ஆடுகளும் எனக்குச் சொந்தமாக இருந்தன. பனீ கல்ப் குலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு வணிகக் குழு அரேபியாவுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தது. "இந்த ஆடு மாடுகளை எடுத்துக்கொண்டு என்னை அரேபியாவுக்கு அழைத்துச் செல்லுங்கள்" என்று நான் சொன்னபோது, அவர்கள் என் வேண்டுகோளை ஏற்று என்னையும் தங்களுடன் அழைத்துச் சென்றார்கள். நாங்கள் வாதி அல்-குரா என்ற இடத்திற்கு வந்தபோது, அவர்கள் எனக்கு மோசடி செய்து, என்னை அடிமை என்று கூறி ஒரு யூதரிடம் விற்றுவிட்டனர். அந்த யூதர் வாழ்ந்த பிரதேசத்தில் பேரீச்சைத் தோட்டங்களைப் பார்த்தேன். "அநேகமாக, இறுதி யுகத்தின் நபி குடியேறும் இடம் இதுவாகத்தான் இருக்கும்." என்று நான் நினைத்தேன். ஆனால், என்னால் அந்த இடத்திற்கு செல்ல முடியவில்லை. அந்த யூதரிடம் சில காலம் சேவை செய்தேன். பின்னர், என்னை அவர் அவரது மாமாவின் மகனுக்கு விற்றுவிட்டார். அவர் என்னை மதீனாவுக்கு அழைத்துச் சென்றார். நான் மதீனாவை அடைந்தபோது, இந்தப் பிரதேசத்தை நான் முன்பே பார்த்ததைப் போல உற்சாகமடைந்தேன். இப்போது, நான் மதீனாவில் என் நாட்களைக் கழித்துக் கொண்டிருந்தேன்; அவருக்குப் பணிவிடை செய்ய என்னை விலைக்கு வாங்கிய யூதரின் தோட்டத்தில் நான் வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன். அதே நேரத்தில், எனது உண்மையான இலக்கை அடைய நான் பொறுமையற்றவனாக இருந்தேன்.

ஒரு நாள், நான் ஒரு பேரீச்சை மரத்தின் மீது ஏறி, வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன். என் உரிமையாளர் மரத்தடியில் யாருடனோ பேசிக் கொண்டிருந்தார். ஒரு கட்டத்தில், "அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் கோத்திரத்தினர் அழியட்டும். மக்காவிலிருந்து ஒருவர் கூபாவுக்கு வந்துள்ளார். அவர் ஒரு நபி என்று கூறுகிறார். இந்தக் கோத்திரங்கள் அவரது மதத்தைத் தழுவிக் கொண்டிருக்கின்றன..." என்று சொன்னார். இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் நான் மயங்கி விழத் தயாரானேன். நான் உடனே கீழே இறங்கி அந்த நபரிடம் "என்ன சொல்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டேன். என் உரிமையாளர் என்னை அறைந்து, "உனக்கு என்ன? ஏன் கேட்கிறாய்? உனது வேலையைப் பார்!" என்று ஏசினார். அன்றைய தினம் மாலையானதும் சில பேரீச்சம்பழங்களை எடுத்துக்கொண்டு கூபா சென்றேன். நான் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் சென்று, "நீங்கள் ஒரு பக்தியுள்ள மனிதர், உங்களுடன் ஏழைகள் இருக்கிறார்கள். இந்த பேரீச்சம்பழங்களை ஸதகாவாக கொண்டு வந்துள்ளேன்" என்றேன்.

ரஸூலுல்லாஹ் தம்மைச் சூழ்ந்திருந்த அஸ்ஹாபிடம் "தயவுசெய்து வந்து பேரீச்சம் பழங்களை சாப்பிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். அவர்கள் சாப்பிட்டார்கள். ஆனால், அவர் எதையும் சாப்பிடவில்லை. நான் எனக்குள், "இப்போது, இது அறிகுறிகளில் ஒன்றாகும். அவர் ஸதகாவை ஏற்க மாட்டார்" என்று சொல்லிக் கொண்டேன். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் மதீனாவை கௌரவித்த பிறகு, நான் மீண்டும் சில பேரீச்சம்பழங்களை எடுத்துக் கொண்டு அவரிடம் வந்தேன். நான், "இவை ஒரு அன்பளிப்பு!" என்றேன். இந்த முறை அவர் தம் அஸ்ஹாபுடன் உணவருந்தினார். நான், "இதோ இரண்டாவது அடையாளம்" என்றேன். நான் இருபத்தைந்து பேரீச்சம்பழங்கள்தான் கொண்டு வந்திருந்தேன். இருப்பினும், பேரீச்சம்பழங்களை சாப்பிட்ட பிறகு சுமார் ஆயிரம் விதைகள் அங்கிருந்தன. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அதிசயத்தால், பேரீச்சம் பழங்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்திருந்தது. "இன்னுமொரு அத்தாட்சியைக் கண்டேன்" என்று எனக்கு நானே சொல்லிக் கொண்டேன். நான் மீண்டும் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் சென்றிருந்தேன். அவர் இறுதிச் சடங்கொன்றில் கலந்து கொண்டிருந்தார். நபித்துவத்தின் முத்திரையைக் காண விரும்பியதால் நான் அவரை அணுகினேன். என் நோக்கத்தைப் புரிந்துகொண்ட அவர் மேற்சட்டையைத் தூக்கினார். அவரது அருள்மிகு முதுகு திறக்கப்பட்டபோது, நான் நபித்துவத்தின் முத்திரையைக் கண்டேன், உடனடியாக அதை முத்தமிட்டு அழுதேன். அப்போதே நான் கலிமா அஷ்ஷஹாதா சொல்லி முஸ்லிமாக மாறினேன்.

பிறகு எனக்கு நடந்த சம்பவங்களை ஒவ்வொன்றாக ரஸூலுல்லாஹ்விடம் கூறினேன். அவர் திகைத்துப் போனார். அதை அஸ்ஹாப் அல்-கிராமிடமும் சொல்லுமாறு அவர் எனக்குக் கட்டளையிட்டார். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் ஒன்று கூடினார்கள், நான் அனுபவித்ததை ஒவ்வொன்றாக விபரித்து, அவர்களிடம் கூறினேன்......"15

ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி ஒரு முஸ்லிமாக மாறியபோது, அவருக்கு அரபு மொழி தெரியாததால் ஒரு மொழிபெயர்ப்பாளரைக் கோரினார். அவர் நம் அன்புக்குரிய நபியைப் புகழ்ந்தபோது, வந்த யூத மொழிபெயர்ப்பாளர் அதற்கு நேர்மாறாகச் சொல்வார். அப்போது ஹஸ்ரத் ஜிப்ரஈல் அவர்கள் வந்து ஹஸ்ரத் ஸல்மானின் வார்த்தைகளை சரியாக அறிவித்தார்கள். நிலைமையைப் புரிந்துகொண்ட யூதர் கலிமா அஷ்ஷஹாதா ஓதுவதன் மூலம் முஸ்லிமாக மாறினார்.

முஸ்லிமாக மாறிய பிறகு, ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி சிறிது காலம் அடிமையாக இருந்தார். "ஸல்மான் அவர்களே, அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுபடுங்கள்!" என்ற நபிகள் நாயகம் அவர்களின் கட்டளையின் பேரில், தனது எஜமானரிடம் சென்று, தான் விடுதலை அடைய விரும்புவதாகக் கூறினார். அந்த யூதர் மிகவும் தயக்கத்துடன் ஒப்புக்கொண்டார். ஸல்மான் அவர்கள் முந்நூறு பேரீச்சை மரக்கன்றுகளை நட்டு அவை விளையத் தொடங்கும் வரை வளர்க்க வேண்டும் என்றும், 1600 திர்ஹம் (ஒரு திர்ஹம் 3 கிராமுக்கு சமன்) தங்கம் கொடுக்க வேண்டும் என்றும் நிபந்தனையுடன் அதை ஏற்றுக்கொண்டார். (ஒரு அறிவிப்பில் அது நான்காயிரம் திர்ஹம் வெள்ளியென்று வந்துள்ளது).

இதை அவர் நம் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் தெரிவித்தார். அவர் தம் அஸ்ஹாபை நோக்கி, "உங்கள் சகோதரருக்கு உதவுங்கள்" என்று கூறினார். அவர்கள் அவருக்காக முந்நூறு பேரீச்சை மரங்களைச் சேகரித்தார்கள். நமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அவரிடம், "அவற்றின் குழிகளைத் தோண்டி அவை தயாரானதும் எனக்குத் தெரிவியுங்கள்" என்றார். அவர் குழிகளைத் தோண்டி விட்டு அவருக்கு அறிவித்தபோது, அவர் அந்த இடத்தை கௌரவித்து, தனது சொந்த அருள்மிகு கரங்களால் பேரீச்சை மரங்களை நட்டார். அவற்றில் ஒன்று ஹஸ்ரத் உமர் அவர்களால் நடப்பட்டது. ஹஸ்ரத் உமர் அவர்களால் நடப்பட்டதைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் அல்லாஹ்வின் அனுமதியுடன் அந்த ஆண்டுக்குள் பேரீச்சம் பழங்களை வழங்கின. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அந்தப் பேரீச்சமரத்தை வேரோடு பிடுங்கி தனது அருள்மிகு கரங்களால் மீண்டும் நட்டார். அவர் அதை நட்டவுடன், அது பேரீச்சம் பழங்களை உற்பத்தி செய்தது.

ஹஸ்ரத் ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு நாள் ஒருவர் என்னைத் தேடி வந்து, "ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி முகாதப் அல்-பகீர் (தன் எஜமானனுக்கு விடுதலை பெறுவதற்காக ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையில் உடன்பட்ட ஓர் அடிமை) எங்கே?" என்று கேட்டார். என்னைக் கண்டுபிடித்து தன் கையில் வைத்திருந்த முட்டை அளவுள்ள தங்கத்தை என்னிடம் கொடுத்தார். அதை எடுத்துக்கொண்டு நபியவர்களிடம் சென்று நிலைமையை விளக்கினேன்.

அந்தத் தங்கத்தை என்னிடம் திருப்பிக் கொடுத்த ரஸூலுல்லாஹ், "இந்தத் தங்கத்தை எடுத்துக்கொண்டு போய் உமது கடனை அடையுங்கள்!" என்றார். நான், "ரஸூலல்லாஹ்! இந்தத் தங்கம் யூதன் விரும்பிய அளவுக்குக் கனமாக இல்லை." என்றேன். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் தங்கத்தை எடுத்து தனது அருள்வாய்ந்த நாவால் தொட்டார். தொடர்ந்து அவர், "இதை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்! அல்லாஹு தஆலா உங்கள் கடனை இதன் மூலம் செலுத்துவான்" என்று கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் பொருட்டு, நான் அந்தத் தங்கத்தை எடைபோட்டேன், அது கேட்டதைப் போலவே கனமாக இருப்பதைக் கண்டேன். நான் போய் அவரிடம் கொடுத்தேன். இதனால், நான் அடிமைத்தனத்திலிருந்து விடுவிக்கப்பட்டேன்."16

அந்த நாளுக்குப் பிறகு, ஸல்மான் அல்-ஃபாரிஸி அஸ்ஹாப் அஸ்-ஸுஃப்பாவுடன் இணைந்து கொண்டார்.

வானவர்கள் செவிமடுப்பதற்காக வருவார்கள்.

நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் குர்ஆனை மிக அழகாகவும், இனிமையாகவும், திறம்படவும் ஓதினார்கள். அவர் ஓதுவதைக் கேட்ட முஸ்லிமல்லாதவர்கள் வியப்பில் ஆழ்ந்தனர். அவருடைய ஓதலைக் கேட்டு பலர் முஸ்லிம்களாக மாறினார்கள்.

ஹஸ்ரத் பரா இப்னு ஆஸிப் அவர்கள் கூறினார்கள்: "ஒரு இஷா (இரவு) தொழுகைக்குப் பிறகு, எங்கள் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள் ஸூரா அத்தீன் ஓதுவதை நான் செவியுற்றேன். அவர் மிகவும் அழகாக ஓதிக் கொண்டிருந்தார். அவரை விட சிறந்த குரலும், ஓதும் திறனும் கொண்ட ஒருவரை நான் கேள்விப்பட்டதே இல்லை."

"அல்லாஹு தஆலா நான்கு பேரை நேசிப்பதாக என்னிடம் தெரிவித்தான். அவர்கள் நால்வரையும் நேசிக்கும்படி எனக்குக் கட்டளையிட்டான். அவர்கள் அலி, அபூதர், மிக்தாத் மற்றும் ஸல்மான் ஆவர்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் மத்தியில் மிக அழகான குரல்களைக் கொண்ட பலர் இருந்தனர். அவர்கள் கண்களில் கண்ணீருடன் குர்ஆன் அல்-கரீமை ஓதுவார்கள். மற்றவர்களையும் கண்ணீர் சிந்த வைப்பார்கள். அவர்களில் ஒருவர் உஸைத் இப்னு ஹுதைர். ஒருநாள் இரவு, தன் குதிரையை தனக்கு அருகில் கட்டிப்போட்ட அவர் ஸூரா அல்பகரா ஓதத் தொடங்கினார். அவர் ஓதிக்கொண்டிருக்கும்போதே குதிரை மிரண்டது. ஹஸ்ரத் உஸைத் நிறுத்தினார்; குதிரை அமைதியானது. அவர் மீண்டும் ஓதத் தொடங்கியபோது குதிரை மீண்டும் மிரண்டது. அவர் நிறுத்தியதும் குதிரை மீண்டும் அமைதியடைந்தது. அவர் மீண்டும் ஓதத் தொடங்கியபோது, குதிரை மீண்டும் மிரண்டது. உஸைத் இப்னு ஹுதைரின் மகன் யஹ்யா குதிரைக்கு அருகில் படுத்திருந்தார். குதிரை பிள்ளைக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் என்று கவலைப்பட்டு, அவர் ஓதுவதை நிறுத்தினார். அவர் வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்தபோது, ஒரு மூடுபனியில் எண்ணெய் விளக்குகள் போன்ற பிரகாசமான பொருட்களைக் கண்டார். அவை ஒரு வெள்ளை மேக நிழலைப் போல இருந்தன. அவர் ஓதுவதை நிறுத்தியபோது, அந்த பிரகாசமான பொருட்கள் வானத்திற்கு ஏறுவதைக் கண்டார்.

அவர் காலையில் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களிடம் சென்று இரவில் நடந்ததைக் கூறினார்.

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், "அவை என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?" என்று கேட்டார். அதற்கு ஹஸ்ரத் உஸைத், “ரஸுலல்லாஹ்வே! என் பெற்றோர் உமக்கு அர்ப்பணமாகட்டும், எனக்குத் தெரியாது” என்றார்.

எம் தலைவர், நபிகள் நாயகம், "அவர்கள் வானவர்கள். அவர்கள் உங்கள் குரலைக் கேட்க அருகில் வந்தார்கள். நீங்கள் தொடர்ந்து ஓதியிருந்தால், அவர்கள் காலை வரை உங்கள் குரலைக் கேட்டிருப்பார்கள். மக்களும் அவர்களைக் கண்டிருப்பார்கள். அவர்கள் மக்களின் கண்களுக்கு மறைக்கப்பட்டிருக்க மாட்டார்கள்." என்று கூறினார்கள்.

குர்ஆனை மனதைத் தொடும் வகையில் ஓதுபவர்களில் ஒருவர் ஹஸ்ரத் அபூபக்ர் அஸ்-ஸித்தீக். தொழுகையின் போது அவர் பாராயணம் செய்யத் தொடங்கினால், அவரால் கண்ணீர் சிந்துவதை நிறுத்த முடியாது. அவரைக் காண்பவர்கள் அவரது நிலையைப் பாராட்டுவார்கள். ஒரு நாள் இணைவைப்பாளர்கள் கூடி "இவர் நபிகள் நாயகம் கொண்டு வந்ததை அழுதவராக ஓதுகிறார். எங்கள் குழந்தைகளும் பெண்களும் அவரது இந்த நிலையால் கவரப்பட்டு முஸ்லிம்களாக மாறிவிடுவார்கள் என்று நாங்கள் பயப்படுகிறோம்." என்று பேசிக் கொண்டனர்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸலாம் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்ளல்

நபியவர்களின் அருள் நிறைந்த முகத்தைக் கண்டு அவரை நேசித்தவர்களில் ஒருவர், அவர்களின் அருள் மிகுந்த வார்த்தைகளையும், அவர் ஓதிய குர்ஆனையும் கேட்டு முஸ்லிமாக மாறியவர்களில் ஒருவர் ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸலாம் ஆவார்.

தவ்ராத் மற்றும் இன்ஜீலை நன்கு அறிந்த அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸலாம் இஸ்லாத்தைத் தழுவுவதற்கு முன்பு ஒரு யூத அறிஞராக இருந்தார். அவர் எவ்வாறு ஒரு முஸ்லிமாக மாறினார் என்பதை அவர் பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்: "நான் தவ்ராத்தையும் அதன் விளக்கங்களையும் என் தந்தையிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டேன். ஒரு நாள், என் தந்தை இறுதி யுகத்தில் வரவிருக்கும் நபியின் பண்புகள், அடையாளங்கள் மற்றும் செயல்களை எனக்குக் கூறினார். அப்போது அவர்: அவர் ஹாரூனின் சந்ததியினரில் இருந்து வந்தால், நான் அவரைப் பின்பற்றுவேன்; இல்லையென்றால் மாட்டேன்!" என்றார். ரஸூலுல்லாஹ் மதீனாவுக்கு வருவதற்கு முன்பே என் தந்தை இறந்துவிட்டார்.

ரஸூலுல்லாஹ் மக்காவில் நபித்துவத்தை அறிவித்துள்ளார் என்று நான் கேள்விப்பட்டபோது, அவரது பண்புகள், அவரது பெயர், அவர் வருவதற்கான காலம் ஆகியவற்றை நான் ஏற்கனவே அறிந்திருந்தேன். இதன் காரணமாக, நான் அவருக்காகக் காத்திருந்தேன். மதீனாவுக்கு அருகிலுள்ள குபா என்ற இடத்தில் உள்ள அம்ர் இப்னு அவ்ஃபின் மகன்களின் வீட்டில் ரஸூலுல்லாஹ் தங்கியிருக்கிறார் என்று யாரோ ஒருவர் மூலம் நான் அறியும் வரை நான் எனது நிலையை யூதர்களிடமிருந்து மறைத்து வைத்திருந்தேன்.

ஒரு நாள், நான் என் தோட்டத்தில் ஒரு பேரீச்சை மரத்திலிருந்து புதிய பேரீச்சம் பழங்களைப் பொறுக்கிக் கொண்டிருந்தபோது, நதீரின் மகன்களில் ஒருவர், "இன்று, அரபு மனிதர் வந்து விட்டார்." என்று கத்தினார். நான் நடுங்க ஆரம்பித்தேன். உடனே நான் தக்பீரை மொழிந்து 'அல்லாஹு அக்பர்' என்றேன். அந்த நேரத்தில், என் தந்தைவழி அத்தை, காலிதா பின்த் ஹாரித் மரத்தடியில் அமர்ந்திருந்தார். அவர் மிகவும் வயதான பெண்மணி. என் தக்பீரைக் கேட்டதும், "அல்லாஹ் உன் கையை வெறுமையாக்குவானாக, நீ விரும்பியதை உனக்குத் தராமல் இருப்பானாக! வல்லாஹி, மூஸா இப்னு இம்ரான் 17 வருகிறார் என்று கேள்விப்பட்டால் நீங்கள் மகிழ்ச்சியடைய மாட்டீர்கள்." என்று கூறினார். நான், "என் அத்தையே! வல்லாஹி, இவர் மூஸா இப்னு இம்ரானின் சகோதரரும் அவரைப் போன்ற ஒரு நபியும் ஆவார். அவர் அவரைப் போலவே அதே பாதையில் இருக்கிறார். அதே தவ்ஹீத் (அல்லாஹு தஆலாவின் ஏகத்துவ) நம்பிக்கையுடன் அனுப்பப்பட்டுள்ளார்." என்றேன்.

அப்போது அவர் என்னிடம், "என் சகோதரரின் மகனே! கியாமத்தை அண்மிக்கும் போது அனுப்பப்படுவார் என்று முன்னறிவிக்கப்பட்ட நபி அவராக இருக்குமோ?" என்று கேட்டார்கள். நான், "ஆம்" என்று பதிலளித்தேன். "அப்படியானால் நீ சொல்வது சரிதான்" என்றார் அவர்.18

ரஸூலுல்லாஹ் மதீனாவுக்கு புலம்பெயர்ந்தபோது, நான் உடனடியாக அவரைக் காண கூட்டத்துடன் கலந்தேன். அவரது அருள் நிறைந்த அழகையும், ஒளி வீசும் முகத்தையும் கண்டவுடன், "அவர் முகம் பொய்யரின் முகமாக இருக்க முடியாது!" என்று கூறினேன். ரஸூலுல்லாஹ் இஸ்லாத்துக்கு விளக்கமளித்துக் கொண்டிருந்தார். கூடியிருந்த மக்களுக்கு அறிவுரை வழங்கிக் கொண்டிருந்தார். ரஸூலுல்லாஹ் அவர்களிடமிருந்து நான் கேட்ட முதல் ஹதீஸ் அஷ்ஷரீஃப் இதுவாகும்:

"உங்களிடையே ஸலாத்தை (இஸ்லாமிய வாழ்த்தை) பரப்புங்கள், பசித்திருப்போருக்கு உணவளியுங்கள், ஸிலத் அர்-ரஹ்மை மேற்கொள்ளுங்கள் (உங்கள் நெருங்கிய உறவினர்களைத் தரிசியுங்கள்), மக்கள் தூங்கும்போது தொழுகையை நிறைவேற்றுங்கள். இதனால், நீங்கள் நிம்மதியாக சுவனத்தில் நுழைவீர்கள்" என்று கூறினார்கள்.

ஃபக்ர் அல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் என்னை நபித்துவ நூர் மூலம் அடையாளம் கண்டு, 'நீங்கள் மதீனாவின் அறிஞர் இப்னு ஸலாம்தானா?' என்று கேட்டார்கள். நான் 'ஆம்' என்று பதிலளித்தபோது, எமது அன்புக்குரிய நபியவர்கள், 'அருகில் வாருங்கள்' என்று கூறிவிட்டு, 'அப்துல்லாஹ்! அல்லாஹு தஆலாவுக்காக கூறுவீராக! தவ்ராத்தில் எனது பண்புகளை நீங்கள் படித்து அறியவில்லையா?' என்று கேட்டார். நான், 'அல்லாஹு தஆலாவின் பண்புகளை எனக்குச் சொல்வீர்களா?' என்று கேட்டேன். இந்தக் கேள்விக்குப் பதிலாக ரஸூலுல்லாஹ் சிறிது நேரம் காத்திருந்தார்கள், ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் ஸூரா அல் இக்லாஸை இறக்கியருளினார்கள். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் ஓதிய இந்த ஸூராவைக் கேட்ட நான் உடனடியாக எமது நபியவர்களிடம், "ஆம், ரஸூலல்லாஹ்! நீங்கள் சொல்வது உண்மைதான்; வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். நீங்கள் அவனது அடியாரும், ரஸூலும் ஆவீர்கள்!" என்று கூறினேன்.

"உங்களிடையே ஸலாத்தை (இஸ்லாமிய வாழ்த்தை) பரப்புங்கள், பசித்திருப்போருக்கு உணவளியுங்கள், ஸிலத் அர்-ரஹ்மை மேற்கொள்ளுங்கள் (உங்கள் நெருங்கிய உறவினர்களைத் தரிசியுங்கள்), மக்கள் தூங்கும்போது தொழுகையை நிறைவேற்றுங்கள். இதனால், நீங்கள் நிம்மதியாக சுவனத்தில் நுழைவீர்கள்"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அதனைத் தொடர்ந்து நான், "ரஸூலல்லாஹ்! யூதர்கள் ஒரு கொடூரமான கூட்டம், அவர்கள் மக்களை ஆச்சரியப்படுத்தும் அளவுக்கு பொய் சொல்வார்கள், பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளையும் அவதூறுகளையும் சொல்வார்கள். நீங்கள் என் குணத்தைப் பற்றியும் நிலையைப் பற்றியும் விசாரிப்பதற்கு முன்னால் நான் இஸ்லாத்தைத் தழுவிக் கொண்டேன் என்று அவர்கள் கேள்விப்பட்டால், அவர்கள் நிச்சயமாக என்னைப் பற்றி கற்பனைக்கு எட்டாத அவதூறுகளைக் கூறுவார்கள். முதலில் அவர்களிடம் என்னைப் பற்றிக் கேளுங்கள்!" என்று சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்குள் ஒளிந்து கொண்டேன். யூதர்களின் முக்கியஸ்தர்கள் சிலர் என்னைத் தொடர்ந்து உள்ளே நுழைந்தனர். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் யூதர்களிடம், "உங்களில் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸலாம் எப்படிப்பட்டவர்?" என்று கேட்டார்கள். யூதர்கள், "அவர் எங்களைவிட மேலான அறிஞர், எங்களைவிட மேம்பட்ட அறிஞரின் மகன். இப்னு ஸலாம் நம்மில் சிறந்தவர், நம்மில் சிறந்தவரின் மகன்" என்று கூறினார்கள். அப்போது நபியவர்கள், "அவர் முஸ்லிமாகி விட்டால் என்ன சொல்வீர்கள்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு யூதர்கள், "அல்லாஹ் அவரை விட்டும் எம்மைக் காப்பாற்றுவானாக!" என்று பதிலளித்தார்கள்.

அந்த நேரத்தில், நான் என் மறைவிடத்திலிருந்து வெளியே வந்து, "யூத சமூகத்தாரே! அல்லாஹு தஆலாவை அஞ்சிக் கொள்ளுங்கள்! உங்களிடம் வந்துள்ளதை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். அல்லாஹு தஆலா மீது சத்தியம் செய்கிறேன், இந்த நபர் அல்லாஹு தஆலாவின் ரஸூல் என்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள், இவருடைய பெயர் மற்றும் பண்புகள் உங்கள் கையில் உள்ள தவ்ராத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளன. வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹு தஆலாவைத் தவிர வேறு யாருமில்லை என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன். முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவனின் அடியார் என்று நான் மீண்டும் சாட்சி கூறுகிறேன்." என்று சொன்னேன். இதைக் கேட்ட யூதர்கள், "இவர் எங்களில் மோசமானவர், எங்களில் மோசமானவரின் மகன்" என்று கூறி, என்னைப் பற்றி அவதூறு பரப்பி, என் மீது பல்வேறு குற்றச்சாட்டுகளைச் சுமத்தினர். நான், "இதைத்தான் நான் அஞ்சினேன். ரஸூலல்லாஹ்! அவர்கள் கொடூரமான, பொய் சொல்லும், அவதூறு பேசும் சமூகத்தினர் என்றும், தீமையை விட்டு விலகி நிற்காத இனம் என்றும் நான் உம்மிடம் சொல்லியிருந்தேன் அல்லவா? அதையே இது காட்டுகிறது" என்றேன். ரஸூலுல்லாஹ் யூதர்களிடம், "உங்கள் முதல் சாட்சியம் எங்களுக்குப் போதுமானது, இரண்டாவது சாட்சியம் தேவையற்றது" என்று கூறினார்கள். இதையடுத்து நான் உடனடியாக எனது வீட்டிற்குத் திரும்பினேன். எனது குடும்பத்தினரையும் உறவினர்களையும் இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தேன். என் அத்தை உட்பட அனைவரும் முஸ்லிம்களாக ஆகிவிட்டனர்.

நான் இஸ்லாத்தைத் தழுவியமை யூதர்களுக்கு மிகவும் கோபத்தை உண்டாக்கியது. அவர்கள் எனக்கு அழுத்தம் கொடுக்கத் தொடங்கினர். யூத அறிஞர்களில் சிலர், "எந்த நபியும் அரேபியர்களிடமிருந்து வரவில்லை" என்று கூறி இஸ்லாத்தை விட்டும் என்னைத் தடுக்க முயன்றார்கள். உன் நாயகம் ஓர் ஆட்சியாளர்" என்றார்கள். எவ்வாறாயினும், அவர்களது முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தன".

அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸலாமுடன் ஸலபா இப்னு ஸஃயா, உஸைத் இப்னு ஸஃயா, அஸத் இப்னு உபைத் மற்றும் வேறு சில யூதர்களும் உண்மையான முஸ்லிம்களாக மாறினர். ஆனால் சில யூத அறிஞர்கள், "நம்மில் கெட்டவர்கள் மட்டுமே முஹம்மத் அவர்களை நம்பினார்கள். அவர்கள் நம்மில் நல்லவர்களாக இருந்திருந்தால் தமது மூதாதையர்களின் மார்க்கத்தைக் கைவிட்டிருக்க மாட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள். இதனைத் தொடர்ந்து அல்லாஹு தஆலா ஒரு ஆயத் அல்-கரீமாவை இறக்கியருளினான். அது மஆலில் பின்வருமாறு உள்ளது. "அவர்கள் (அஹ்லுல் கிதாப், அதாவது வேதமுடையவர்கள்) அனைவரும் ஒரே மாதிரியானவர்கள் அல்லர். அஹ்ல் அல்கிதாப்களில், இறைவனை வணங்கி, பிரார்த்தனை செய்யும் ஒரு சமூகம் உள்ளது. அவர்கள் இரவுகளில் அல்லாஹு தஆலாவின் ஆயாத்களை ஓதியவர்களாக சிரம்பணிந்து ஸுஜூது செய்கிறார்கள்”.19

நாளுக்கு நாள் என் நிலை மோசமாகிக் கொண்டே போகிறது, ரஸூலல்லாஹ்!
என் செயல்கள் மேம்படட்டும், உதவுங்கள் ரஸூலல்லாஹ்!
என் பொல்லாத நஃப்ஸ் கட்டுக்கடங்காமல் உள்ளது, அது என்னை ஷைத்தானைப் பின்பற்ற வைத்தது,
அந்த எல்லாப் பாவங்களுடனும், நான் உதவியை எதிர்பார்க்கலாமா, ரஸூலல்லாஹ்!
உங்களிடமிருந்து நேர்வழி பெறவில்லையானால்!
நஃப்ஸ் மற்றும் ஷைத்தானின் இச்சைகளை அகற்ற முடியுமா? ரஸூலல்லாஹ்!
ஒரு பாவிக்கு ஒரு நொடி உமது அருளும், தயவும் கிடைத்தால்,
அவனது பாதை இரு உலகங்களிலும் பாதுகாப்பாக இருக்கும், ரஸூலல்லாஹ்!
நான் கட்டளைகளையும் தடைகளையும் மதித்தேன், ஹராமுக்கு ஹலாலென்று சொல்லவில்லை.
ஒவ்வொரு பாவத்தின் முடிவும் வருந்தத்தக்கதே ரஸூலல்லாஹ்!
மனிதர்களதும் ஜின்களதும் ரஸூலே, மனிதர்களில் மிக உயர்ந்தவரே,
என் இஃக்லாஸுக்காகப் பரிந்து பேசுங்கள், ரஸூலல்லாஹ்!

ஹிஜ்ராவின் முதல் ஆண்டில் நடந்த சில சம்பவங்கள்

ஹிஜ்ராவின் முதலாம் ஆண்டில் அஸத் இப்னு ஸுராரா, பரா இப்னு மஃரூர், அன்ஸாரிகளைச் சேர்ந்த குல்தூம் இப்னு ஹித்ம், முஹாஜிர்களைச் சேர்ந்த உஸ்மான் இப்னு மஸூன் ஆகியோர் காலமானார்கள். மேலும், மதீனாவின் காலநிலை மற்றும் நீரின் தாக்கத்தைத் தாங்க முடியாத ஹஸ்ரத் அபூபக்ரும் ஹஸ்ரத் பிலால் அல்-ஹபஷியும் (ரழியல்லாஹு 'அன்ஹூமா) மலேரியாவால் பாதிக்கப்பட்டனர். அப்போது ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், "என் இறைவனே! நீ எங்களை மக்காவை நேசிக்கச் செய்ததைப் போல மதீனாவையும் நேசிக்கச் செய்வாயாக, இங்கு எங்களுக்கு வளத்தையும் செழிப்பையும் வழங்குவாயாக" என்று பிரார்த்தித்தார்கள். ஜனாப் அல்-ஹக் அவரது பிரார்த்தனையை ஏற்று முஹாஜிர்கள் மதீனாவை நேசிக்கச் செய்தான்.

எழுதப்பட்ட முதல் ஒப்பந்தம்

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஹிஜ்ராவுக்கு முன்னர், மதீனாவில் உள்ள கஸ்ரஜ் கோத்திரத்தின் தலைவரான அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை மதீனாவின் ஆட்சியாளராக தேர்ந்தெடுக்கப்படவிருந்தார். அகபா பைஅத்களையும் ஹிஜ்ராவையும் தொடர்ந்து, பெரும்பாலான அவ்ஸ் மற்றும் கஸ்ரஜ் கோத்திரத்தினர் முஸ்லிம்களாக மாறினர். இதனால் அப்துல்லாஹ் இப்னு உபையின் ஆட்சி நடக்கவில்லை. இதன் காரணமாகவே அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை எமது தலைவரான நபி மீதும், முஹாஜிரான அஸ்ஹாப் அல் கிராம் மீதும், மதீனாவின் ஸஹாபிகள் மீதும் காழ்ப்புணர்ச்சி கொண்டிருந்தார். ஆனால், அவரால் தனது பகைமையை வெளிப்படையாகக் காட்ட முடியவில்லை. தன்னைப் போன்ற சிலருடன் சேர்ந்து முனாஃபிக்குகள் என்ற குழுவை உருவாக்கினார். இவர்கள் முஸ்லிம்களுடன் இருந்த போது இஸ்லாத்தைத் தழுவியதாகக் கூறுவார்கள்; இருப்பினும், அவர்கள் தமது முதுகுக்குப் பின்னால் அவர்களைக் கேலி செய்வார்கள். அவர்கள் ரகசியமாக வேற்றுமை விதைகளை விதைத்து சண்டையை ஏற்படுத்தத் தொடங்கினர். எமது நாயகம் ஃபக்ர் அல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் அருள் மிக்க வார்த்தைகளை மாற்றவும் தவறாக சித்தரிக்கவும் அவர்கள் முயன்றனர்.

இதற்கிடையில், மக்காவின் பலதெய்வ வழிபாட்டாளர்கள் சும்மா இருக்கவில்லை; மக்காவில் செய்ய முடியாததை மதீனாவில் நம் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்குச் செய்ய முயன்றார்கள். அவர்கள் மதீனாவின் பல தெய்வ வழிபாட்டாளர்களுக்கு அச்சுறுத்தும் கடிதங்களை அனுப்பியதைப் போலவே, அவர்கள் மதீனாவில் இருந்த யூதப் பழங்குடியினருக்கு அச்சுறுத்தல்கள் நிறைந்த கடிதங்களையும் செய்திகளையும் அனுப்பினர். இந்த மிரட்டல்களால் யூதர்கள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வை அணுகினார்கள்.

அக்காலப் பகுதியில், யூதர்கள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் வந்து, "நாங்கள் உங்களுடன் சமாதானம் செய்ய வந்துள்ளோம். நாம் ஒருவருக்கொருவர் தீங்கு செய்யாதபடி ஒரு உடன்படிக்கை செய்வோம்" என்று கூறினார்கள். நபிகள் நாயகம் அவர்கள் அவர்களுடன் ஐம்பத்தைந்து சரத்துகள் கொண்ட ஓர் உடன்படிக்கை செய்து கொண்டார்கள். இந்தத் தீர்மானங்களில் சில பின்வருமாறு:

இந்த உடன்படிக்கை ரஸூலுல்லாஹ் முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுக்கும், மக்கா மற்றும் மதீனா முஸ்லிம்களுக்கும், அவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிபவர்களுக்கும், பின்னர் அவர்களுடன் இணைபவர்களுக்கும், அவர்களுடன் சேர்ந்து போரிடுபவர்களுக்கும் இடையில் எழுதப்பட்ட ஆவணமாகும்.

நிச்சயமாக இவர்கள் மற்ற சமுதாயத்தாரிடமிருந்து வேறுபட்ட ஒரு கூட்டத்தினராகவே இருக்கின்றனர்.

ஒவ்வொரு கோத்திரமும் தங்கள் பிடிபட்ட உறுப்பினர்களுக்கான மீட்கும் தொகையை கூட்டாக செலுத்தும் (முஸ்லிம்கள் மத்தியில் உள்ள நீதியின் படி)

முஸ்லிம்கள் தங்களுக்குள் பிரிவினையை ஏற்படுத்துபவர்களுக்கு எதிராக ஒரு நிலைப்பாட்டை எடுப்பார்கள், அவர்கள் தங்கள் சொந்த குழந்தைகளாக இருந்தாலும் கூட.

யூதர்கள் மத்தியில், முஸ்லிம்களுக்குக் கீழ்ப்படிபவர்கள் துன்புறுத்தப்பட மாட்டார்கள், மேலும் அவர்கள் உதவி செய்யப்படுவார்கள்.

யூதர்கள் முஸ்லிம்களுடன் சேர்ந்து ஒரு குழுவை உருவாக்குவார்கள், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த மதத்தின் தேவைகளை நிறைவேற்றுவார்கள்.

முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாமின் அனுமதியின்றி யூதர்கள் எவரும் இராணுவப் படையெடுப்புக்குச் செல்ல மாட்டார்கள்.

தான் உடன்படிக்கை செய்து கொண்ட எவருக்கும் எவரும் தீங்கு செய்ய மாட்டார், ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு நிச்சயமாக உதவி செய்யப்படும்.

இந்த உடன்படிக்கையை செய்தவர்களுக்கு, மதீனாவின் பள்ளத்தாக்கு ஒரு தீண்டத்தகாத, தடைசெய்யப்பட்ட பிரதேசமாகும்.

"யூத அறிஞர்களில் பத்து பேர் என்னை நம்பியிருந்தால் யூதர்கள் அனைவரும் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பார்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

மக்கா முஷ்ரிக்குகளும், அவர்களுக்கு உதவி செய்பவர்களும் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் பாதுகாக்கப்பட மாட்டார்கள்.

மதீனாவைத் தாக்குபவர்களுக்கு எதிராக முஸ்லிம்களும் யூதர்களும் ஒருவருக்கொருவர் உதவி செய்வார்கள்.

இந்த உடன்படிக்கையின் மூலம் யூதர்கள் முஸ்லிம்களுடன் (வெளித் தோற்றத்தில்) நண்பர்களாக இருந்தார்கள், அவர்கள் மீது வெறுப்பு காட்ட மாட்டார்கள் அல்லது பகைமை காட்ட மாட்டார்கள்.20

என் ஹபீபே! வருத்தப்பட வேண்டாம்

இந்த ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்ட பிறகு, யூதர்கள், தங்கள் பகைமையை மறைத்து, எமது தலைவரான நபியை குழுக்களாக சந்தித்தனர். அவர்கள் மிகவும் கடினம் என்று கருதிய கேள்விகளைக் கேட்டார்கள். அவர்கள் பெற்ற பதில்களிலிருந்து அவர் உண்மையான நபி என்பதை புரிந்து கொண்டனர். ஆனால் அவர்களின் பிடிவாதம் மற்றும் பொறாமை காரணமாக அவர்கள் நம்பவில்லை.

அப்போது நபியவர்கள், "யூத அறிஞர்களில் 10 பேர் என்னை நம்பிக்கை கொண்டிருந்தால் யூதர்கள் அனைவரும் நம்பிக்கை கொண்டிருப்பார்கள்" என்று கூறினார்கள். எமது நாயகம், நபி மிகவும் வருத்தமடைந்ததால், அல்லாஹு தஆலா இந்த ஆயத் அல்-கரீமா மூலம் அவருக்கு ஆறுதல் கூறினான்,"(என் ஹபீப்!) மகிமை பொருந்திய ரஸூலே! தங்கள் உள்ளத்தில் நம்பிக்கை கொள்ளாத நிலையில், தங்கள் வாயால் நம்புவதாகச் சொல்பவர்களையும் (முனாபிக்கள்) நம்பிக்கையின்மையை நோக்கி ஓடுகின்ற யூதர்களையும் நினைத்து வருத்தப்பட வேண்டாம். அவர்கள் (குரைஸாவின் மகன்கள்) பொய்களை தொடர்ந்து கேட்பவர்களாகவும் உங்கள் முன்னிலைக்கு வராத மற்றொரு மக்களுக்காக (கைபர் யூதர்களுக்காக) உளவு பார்ப்பவர்களாகவும் உள்ளனர். அவர்கள் கேட்ட வார்த்தைகளின் இடங்களையும் உண்மைகளையும் மாற்றி, அவற்றை உண்மையை விட்டு விலகிச் செல்லும் விதத்தில் சொல்கிறார்கள். மேலும், அவர்கள், "உங்களுக்கு இது (ஃபத்வா) கொடுக்கப்பட்டால், நீங்கள் அதை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்; கொடுக்கப்படாவிட்டால், நீங்கள் எச்சரிக்கையாக இருந்து கொள்ளுங்கள்" என்று கூறுகிறார்கள். யாரோ ஒருவர் ஃபித்னாவில் (ஒருவரைக் கெடுக்கின்ற, அவரது மனதிலும் உள்ளத்திலும் ஏற்படும் தீமையின் வளர்ச்சி) விழுவதை அல்லாஹு தஆலா நாடினால், நீங்கள் எந்த வகையிலும் அல்லாஹு தஆலாவின் விருப்பத்தைத் தடுக்க முடியாது. அவர்கள் அல்லாஹு தஆலா (தங்கள்) இதயங்களைத் தூய்மைப்படுத்த விரும்பாத மனிதர்கள். அவர்களுக்கு இவ்வுலகில் அவமானமும் துன்பமும் உண்டு, ஆஃகிரத்தில் பெரும் வேதனையும் உண்டு.”21

உடன்படிக்கையின் விளைவாக, அஸ்ஹாப்களில் சிலர் தமது அண்டை பிரதேசத்தவர்களான யூதர்களுடன் நட்பு கொண்டனர். அல்லாஹு தஆலா மாலில், ஒரு ஆயத்துல் கரீமா மூலம் அவர்களைத் தடை செய்தான்: "விசுவாசிகளே! இறை நம்பிக்கை கொண்ட உங்கள் சகோதரர்களைத் தவிர வேறு எவரையும் (நம்பிக்கை இல்லாதவர்கள் மற்றும் முனாபிக்கள்) உற்ற நண்பர்களாக ஆக்கிக் கொள்ளாதீர்கள். அவர்கள் உங்களைத் துன்புறுத்தவும், தீமை செய்யவும் தயங்க மாட்டார்கள். நீங்கள் கஷ்டத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்புகிறார்கள். அவர்களின் காழ்ப்புணர்ச்சியும், பகைமையும் அவர்களின் வாயிலிருந்து கொட்டி விட்டன. அவர்கள் தங்கள் இதயங்களில் வைத்திருக்கும் பகைமை இன்னும் அதிகம். நீங்கள் சிந்தித்துப் புரிந்து கொண்டால், அவர்களின் பகைமையைப் பற்றி நாங்கள் விளக்கியுள்ளோம் (நீங்கள் கவனமாக இருக்க வேண்டிய விஷயங்களை நாங்கள் தெளிவாகக் காட்டியுள்ளோம்)."22

மக்கா இணைவைப்பாளர்கள் மதீனா மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பழங்குடியினரில் உள்ள இணைவைப்பாளர்கள், முனாஃபிக்குகள், யூதர்களை இடைவிடாது தூண்டிவிட்டு, அச்சுறுத்தினர். இஸ்லாத்தின் நூரை எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் அணைக்க முயன்றார்கள். எமது அன்புக்குரிய நபியின் அருள்மிகு வாழ்வை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான வழிகளை அவர்கள் தேடிக்கொண்டிருந்தனர்.

முனாஃபிக்குகள் மற்றும் இணைவைப்பாளர்களின் இத்தகைய செயல்களுக்கு எதிராக, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் எப்போதும் அமைதியின் பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தார். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களில் சிலர் எதிரியை எதிர்கொள்ள வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது என்று நம்பி, "என் ரப்பே! எங்களைப் பொறுத்தவரை, இந்த இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராக உனது பாதையில் போராடுவதை விட மதிப்புமிக்கது எதுவும் இல்லை. இந்தக் குறைஷி இணைவைப்பாளர்கள் உனது ஹபீபின் நபித்துவத்தை மறுத்து அவரை மக்காவிலிருந்து வெளியேறுமாறு கட்டாயப்படுத்தினர். யா அல்லாஹ்! அவர்களுடன் போரிட நீ எங்களை அனுமதிப்பாய் என நம்புகிறோம்!" என்று பிரார்த்தனை செய்தனர்.

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வைப் பொறுத்தவரை, அவர் அல்லாஹு தஆலாவின் கட்டளைக்காகக் காத்திருந்தார். அவனது கட்டளைப்படி நடந்து கொண்டிருந்தார். அதற்கான நேரம் வந்துவிட்டது. ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் கொண்டு வந்த வஹீயில் "உங்களுக்கு எதிராகப் போர் புரிபவர்களுக்கு எதிராக அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுங்கள்" என்று கட்டளையிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் வரம்பு மீறாதீர்கள், வரம்பு மீறாதீர்கள். நிச்சயமாக அல்லாஹ் வரம்பு மீறுபவர்களை நேசிப்பதில்லை. அவர்களை எங்கு கண்டாலும் (கொலை செய்து) விடுங்கள். அவர்கள் உங்களை (மக்காவிலிருந்து) வெளியேற்றியது போல் அவர்களையும் வெளியேற்றுங்கள்! அவர்களின் ஷிர்க் - தீய செயல்கள் கொலையை விட மோசமானது. மஸ்ஜிதுல் ஹராமில் அவர்கள் உங்களுடன் போரிடாதவரை அவர்களுடன் போரிடாதீர்கள். ஆனால் அவர்கள் உங்களைக் கொன்றால், நீங்கள் அங்கேயும் அவர்களைக் கொலை செய்யுங்கள். இதுதான் காஃபிர்களுக்கான தண்டனையாகும். அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவை நிராகரிப்பதையும் போரிடுவதையும் கைவிட்டால், (நீங்களும் போரிடுவதை விட்டுவிடுங்கள். ஏனெனில்,) அல்லாஹ் மன்னிப்பவனாகவும், மிக்க கருணையுடையோனாகவும் இருக்கின்றான்." 23

"ஷிர்க் எனும் தீமையின் சுவடே இல்லாத வரையிலும், மார்க்கம் அல்லாஹு தஆலாவுக்கு மட்டுமே சொந்தமாகும் (அல்லாஹு தஆலா மட்டுமே வணங்கப்படும்)  வரையிலும் அந்த இணைவைப்பாளர்களுடன் போரிடுங்கள். ஆனால், அவர்கள் (இதை விட்டு) விலகிக் கொண்டால் (அவர்கள் மீது குற்றமில்லை). அதன் பிறகு கொடுமை புரிந்தவர்களுக்கே பகைமை (தண்டனை) கிடைக்கும்" என்று பின்னர் இறக்கியருளப்பட்ட மற்றொரு ஆயத் அல்-கரீமாவில் கட்டளையிடப்பட்டது.24

"உங்களுக்கு எதிராகப் போர் புரிபவர்களுக்கு எதிராக அல்லாஹ்வின் பாதையில் போரிடுங்கள். ஆனால் வரம்பு மீறாதீர்கள்."
பகரா: 190

மா மதஹ்து முஹம்மதன் பீ மகாலாதீ,
லாகீன் மதஹ்து மகலாதீ பீ முஹம்மதின்.
(முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாமை என்னால் புகழ முடியாது.
அவர் மூலமே எனது எழுத்துக்களை நான் புகழ்கிறேன்.)
இமாம் அர்ரப்பானீ ரஹ்மதுல்லாஹி அலைஹி