பத்ர் கஸா (யுத்தம்)

மலக்குகள் உதவிக்கு வருகிறார்கள்

வெள்ளிக்கிழமை இரவு அவர்கள் பத்ர் பகுதியை அடைந்தார்கள். நபிகள் நாயகம், "அந்தச் சிறிய மலைக்கு அருகிலுள்ள கிணற்றில் நீங்கள் சில தகவல்களைப் பெறுவீர்கள் என்று எதிர்பார்க்கிறேன்" என்று கூறினார்கள். அத்துடன் நபியவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவின் சிங்கம் ஹஸ்ரத் அலீ, ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ், ஜுபைர் இப்னு அவ்வாம் மற்றும் அவரது அஸ்ஹாப் சிலரை அங்கு அனுப்பினார்கள்.

ஹஸ்ரத் அலியும் அவரது நண்பர்களும் உடனடியாக கிணற்றுக்கு அருகே சென்றனர். அங்கே குறைஷிகளின் தண்ணீர் சுமப்பவர்களையும், ஒட்டகக்காரர்களையும் கண்டார்கள். முஸ்லிம்களைக் கண்டதும் அவர்கள் ஓடிவிட்டனர். எனினும் அவர்களில் இருவர் பிடிபட்டனர். அவர்களில் ஒருவர் ஹஜ்ஜாஜின் மகன்களின் அடிமை அஷ்லம், மற்றொருவர் இப்னு ஸஈதின் மகன்களின் அடிமை ஆரிஸ் அபூ யஸார். அவர்கள் நம் நாயகம் முன் கொண்டு வரப்பட்டபோது, நபியவர்கள், "குறைஷிகள் எங்கே?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "அவர்கள் அந்த மணல் மேட்டுக்குப் பின்னால் பாசறை அமைத்திருக்கிறார்கள்" என்றார்கள். "அவர்கள் எத்தனை பேர் உள்ளனர்?" என்று எமது நாயகம் கேட்டதற்கு அவர்கள், "எங்களுக்குத் தெரியாது" என்றார்கள். "ஒரு நாளைக்கு எத்தனை ஒட்டகங்களை அறுப்பார்கள்?" என்று அவர் கேட்டபோது, அவர்கள், "ஒரு நாள் ஒன்பது, மறுநாள் பத்து ஒட்டகங்களை அறுப்பார்கள்" என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்களின் எண்ணிக்கை ஆயிரத்திற்குக் குறைவாகவும் தொள்ளாயிரத்துக்கு அதிகமாகவும் உள்ளது என்று எமது தலைவர் நபிகள் நாயகம் கூறினார்கள். நபியவர்கள், "அங்கு வந்துள்ள குறைஷிகளில் முக்கியமானவர்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "உத்பா, ஷைபா, ஹாரித் இப்னு அம்ர், அபுல் புஹ்தாரி, ஹாகீம் இப்னு ஹுஸாம், அபூ ஜஹ்ல், உமய்யா இப்னு கலஃப்..." என்று பதிலளித்தார்கள். எமது ரஸூலுல்லாஹ் அஸ்ஹாபை நோக்கித் திரும்பி, "மக்காவாசிகள் தங்கள் அன்புக்குரியவர்களை உமக்கு அர்ப்பணித்து விட்டார்கள்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அவ்விருவரிடமும், "குறைஷிகளில் யாராவது இங்கு வரும்போது திரும்பிச் சென்றார்களா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர்கள், "ஆம், பனீ ஸுஹ்ரா கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த அஹ்னாஸ் இப்னு அபீ ஷாரிக் திரும்பிச் சென்றார்" என்று பதிலளித்தார்கள். எமது நாயகம், "அவர் சரியான பாதையில் இல்லாதபோதும், அவர் அல்லாஹு தஆலா மற்றும் அவனது வேதத்தை அறியாதபோதும், அவர் பனீ ஸுஹ்ரா அங்கத்தவர்களுக்கு சரியான வழியைக் காட்டியுள்ளார்... அவர்களைத் தவிர வேறு யாராவது திரும்பி விட்டார்களா?" என்று கேட்டார்கள். "அதீ இப்னு கஅப்பின் மகன்கள் திரும்பி விட்டனர்" என்று பதில் கிடைத்தது.10

இறுதி எச்சரிக்கை விடுப்பதற்காகவும், உடன்படிக்கை செய்து கொள்வதற்காகவும் நபியவர்கள் ஹஸ்ரத் உமரை குறைஷிகளிடம் அனுப்பி வைத்தார்கள். உமர் இப்னு கத்தாப் அவர்களிடம், "பிடிவாதக்கார மக்களே! ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம், 'ஒவ்வொருவரும் இந்த முயற்சியைக் கைவிட்டுப் பாதுகாப்புடன் திரும்பட்டும். ஏனெனில், உங்களுடன் சண்டையிடுவதை விட உங்களைத் தவிர வேறு ஒருவருடன் சண்டையிடுவது எனக்கு ஏற்புடையது!' என்று கூறுகிறார்கள்" என்றார்.

இந்த வாய்ப்புக்கு முகம்கொடுத்து குறைஷி இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவரான ஹாகீம் இப்னு ஹுஸாம் முன்வந்து, "குறைஷி சமூகத்தாரே! முஹம்மத் உங்களை மிகவும் நியாயமாக நடத்துகிறார். அவரது வாய்ப்பை உடனடியாக ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள். அவர் சொன்னதை நீங்கள் செய்யாவிட்டால், அவர் இனி ஒருபோதும் உங்கள் மீது இரக்கம் காட்ட மாட்டார் என்று சத்தியம் செய்கிறேன்!" என்றார். ஹாகீமின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு கோபமடைந்த அபூ ஜஹ்ல், "நாங்கள் இதை ஒருபோதும் ஏற்க மாட்டோம், முஸ்லிம்களைப் பழிவாங்காமல் நாங்கள் பின்வாங்க மாட்டோம். அப்போதுதான் எங்கள் பயணக் குழுக்களை யாரும் மீண்டும் தாக்க மாட்டார்கள்." என்றார். இதனால், அவர் சமாதானத்திற்கான வழியை அடைத்தார். ஹஸ்ரத் உமர் அங்கிருந்து திரும்பி வந்தார்.

அன்றிரவு எமது தலைவரான நபியவர்களும், மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாப்களும் இணை வைப்பாளர்கள் முன்னிலையில் பத்ர் நகருக்கு வந்து கிணறுகளுக்கு அருகில் ஓர் இடத்தில் தரித்து நின்றார்கள். எமது நாயகம் நபியவர்கள் அஸ்ஹாப்களுடன் கலந்தாலோசித்து, தலைமையகம் எங்கு அமைக்கப்பட வேண்டும் என்பது குறித்து அவர்களின் அபிப்பிராயங்களைக் கேட்டார்கள். அவர்களில் முப்பத்து மூன்று வயதே நிரம்பிய ஹஸ்ரத் கப்பாப் இப்னு முன்ஸிர் எழுந்து நின்று, தனக்கு பேசுவதற்கு அனுமதிக்குமாறு கேட்டுக்கொண்டார். அனுமதி வழங்கப்பட்டதும், அவர், 'ரஸூலல்லாஹ்! அல்லாஹு தஆலா தலைமையகத்தை அமைக்குமாறு கட்டளையிட்ட இடம் இதுதானா? அல்லது தனிப்பட்ட கருத்தின் விளைவாகவும், போர் வியூகத்தின் அடிப்படையிலும் இந்த இடம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதா?" என்று கேட்டார். எமது தலைவர், நபியவர்கள், “இல்லை! இந்த இடம் போர் வியூகத்தின் அடிப்படையில்தான் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது" என்றார்கள்.

அப்போது ஹஸ்ரத் கப்பாப், "ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக என் பெற்றோர்களும், என் உயிரும் அர்ப்பணமாகட்டும்! என் மக்கள் வீரர்கள். இப்பகுதியை நாங்கள் நன்கு அறிவோம். குறைஷிகள் குடியேறும் கிணற்றில் நன்னீரும் அபரிமிதமான நீரும் இருக்கும். நீங்கள் அனுமதித்தால் அங்கு நாம் குடியேறுவோம். இங்குள்ள அனைத்து கிணறுகளையும் மூடி, பின்னர் ஒரு குளம் அமைத்து அதில் தண்ணீரை நிரப்புவோம். எதிரியுடன் சண்டையிடும் போது, தாகம் எடுக்கும் போதெல்லாம் எமக்கு இங்கு வந்து தண்ணீர் குடிக்கலாம். ஆனால் எதிரிக்கு தண்ணீர் கிடைக்காது அழிந்து போவார்கள்" என்றார்.11

அப்போது, ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் இக்கருத்து சரியானது என்று கூறி வஹீ கொண்டு வந்தார்கள். எம் தலைவர், நபியவர்கள், 'கப்பாபே! நீங்கள் சுட்டிக் காட்டிய கருத்துதான் உண்மையான பார்வை" என்று கூறிவிட்டு எழுந்து நின்றார்கள். அனைவரும் சேர்ந்து குறிப்பிட்ட கிணற்றுக்கு அருகில் வந்தனர். நன்னீர் உள்ள கிணறு தவிர மற்ற அனைத்து கிணறுகளையும் மூடி பெரிய குட்டையொன்றைக் கட்டினர். அதில் தண்ணீர் நிரப்பி, குடிப்பதற்கான கோப்பைகளை வைத்தனர்.

இதற்கிடையில், ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு முஆத் எமது நபியவர்களின் மகிமை மிக்க சந்நிதியில் வந்து, "ரஸூலல்லாஹ்! நீங்கள் உட்காருவதற்கு பேரீச்ச மரக் கிளைகளால் ஒரு கூடாரத்தைக் கட்டலாமா?" என்று கேட்டார். ஸஅத்தின் இந்த எண்ணத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்த எமது நாயகம் ஃபக்ர் அல்-ஆலம் அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார். உடனே ஒரு கூடாரம் கட்டப்பட்டது.

நபிமார்களின் சுல்தான் மாண்புமிகு அஸ்ஹாப்களுடன் போர்க்களத்தை ஆராய்ந்தார்கள். அவ்வப்போது நின்று குறைஷி இணைவைப்பாளர்கள் கொல்லப்படும் இடங்களைத் தன் அருள்மிக்க கரங்களால் காண்பித்து, "இன்ஷா அல்லாஹ், அந்த இடம் இன்னார் இன்ஷா அல்லாஹ், நாளை காலை இன்னார் இன்னார் அடிபட்டு விழப்போகும் இடம் அது! அது அங்கே! அதுதான் அந்த இடம்..." என்று கூறினார்கள்.

"இன்ஷா அல்லாஹ், அந்த இடம் இன்னார் இன்ஷா அல்லாஹ், நாளை காலை இன்னார் இன்னார் அடிபட்டு விழப்போகும் இடம் அது! அது அங்கே! அதுதான் அந்த இடம்..."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

பின்னர் ஹஸ்ரத் உமர் இந்த நிகழ்வை அறிவித்து, "ரஸூல் அல் அக்ரம் தனது அருள்மிகுந்த கரத்தை வைத்த இடங்களில் அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தாக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டதை நான் கண்டேன். அந்த இடங்கள் கொஞ்சமேனும் முன்னும் பின்னும் ஆகாமல் மிகச் சரியாக இருந்தன." என்று குறிப்பிட்டார்.

உலகங்களின் தலைவர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அஸ்ஹாப் அல்-கிராமை மூன்று குழுக்களாகப் பிரித்தார்: அவர் முஹாஜிர்களின் பதாகையை முஸ்அப் இப்னு உமைருக்கும், அவ்ஸின் பதாகையை ஸஅத் இப்னு முஆதுக்கும், கஸ்ரஜின் பதாகையை கப்பாப் இப்னு முன்திருக்கும் கொடுத்தார். ஒவ்வொரு குழுவும் தங்கள் சொந்தப் பதாகைகளின் கீழ் கூடினர்.12 எம் தலைவர், நபிகள் நாயகம் படையை வரிசையாக அமைத்து அதை ஒழுங்குபடுத்தினார்கள்.

அவர் படைகளை ஒழுங்குபடுத்திக் கொண்டிருந்த போது, அருள்வாய்ந்த கையில் ஒரு தடியுடன் அணிவரிசைகளிலிருந்து முன்னால் வந்த ஸவாத் இப்னு காஸிய்யாவின் மார்பைத் தொட்டு, "ஸவாதே, வரிசையில் சீராக நில்லுங்கள்!" என்று கூறினார். ஸவாத், "ரஸூலல்லாஹ்! உமது கையில் இருந்த தடி என்னைக் காயப்படுத்தியது. உண்மையான மார்க்கத்தோடும், வேதத்தோடும், நீதியோடும் உங்களை அனுப்பிய அல்லாஹ்வின் பொருட்டு நானும் அதே வழியில் உங்களைத் தடியால் தொட விரும்புகிறேன்" என்று கூறினார். அஸ்ஹாப் அல் கிராம் அனைவரும் அவரது வார்த்தைகளைக் கேட்டு வியப்படைந்தனர். உலகங்களின் தலைவரைப் பழிவாங்குவது தகுந்ததா? அவ்வாறு செய்தது சரியா? ஆனால், நம் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் தனது அருள்மிக்க சட்டையின் முன்பக்கத்தைத் திறந்து, "வாருங்கள், பதிலடி கொடுத்து உங்களது உரிமையைப் பெறுங்கள்!" என்றார்கள்.

ஹஸ்ரத் ஸவாத் எமது நாயகம் ஹபீப் அல் அக்ரம் அவர்களின் அருள் நிறைந்த மார்பில் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடனும் அன்புடனும் முத்தமிட்டார். எல்லோரும் பழிவாங்கலை எதிர்பார்த்துக் காத்திருந்ததால், இந்தக் காட்சியைக் கண்டு அவர்கள் தங்கள் சகோதரர் ஸவாத் மீது ஆச்சரியப்பட்டு பொறாமைப்பட்டனர். நபியவர்கள், 'ஏன் அப்படிச் செய்தீர்?' என்று கேட்டபோது, 'ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக நானும் என் பெற்றோர்களும் அர்ப்பணமாகட்டும்! இன்று, அல்லாஹு தஆலாவின் கட்டளைப்படி எனது நேரம் வந்துவிட்டது என்பதை நான் காண்கிறேன். உங்கள் உயர்ந்த சந்நிதியை விட்டு வெளியேற நான் பயப்படுகிறேன். அதனால்தான், எங்களுக்கிடையேயான இந்தக் கடைசி நிமிடங்களில், என் உதடுகள் உங்கள் அருள்மிக்க உடலைத் தொட விரும்பினேன். கியாமத் நாளில் எனக்காக நீங்கள் பரிந்துரை செய்வதற்கும், அதன் மூலம் வேதனையிலிருந்து இரட்சிப்பை அடைவதற்கும் இதை ஒரு வழிமுறையாக நான் பயன்படுத்த விரும்பினேன்" என்று கூறினார். நபிகள் நாயகமவர்கள் அவரின் அன்பினால் மிகவும் நெகிழ்ந்து ஹஸ்ரத் ஸவாதுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

அருள்புரியப்பட்ட இஸ்லாமியப் படையின் வலது பகுதிக்கு ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம் தலைமை தாங்கினார். இடது பகுதிக்கு மிக்தாத் இப்னு அஸ்வத் தலைமை தாங்கினார்.13

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் போரை எவ்வாறு ஆரம்பிப்பது என்பது பற்றி மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாப்களுடன் கலந்தாலோசிக்க விரும்பினார்கள். "எப்படிப் போர் புரிவீர்கள்?" என்று அவர்களிடம் கேட்டார்கள். ஆஸிம் இப்னு தாபித் எழுந்து நின்று வில்லையும் அம்பையும் கையில் ஏந்தியபடி தனது கருத்தை வெளிப்படுத்தினார்: "ரஸூலல்லாஹ்! குறைஷிகள் எம்மைச் சுற்றி நூறு மீட்டரளவில் தூரத்தில் வரும்போது அம்பு எய்யத் தொடங்குவோம். பின்னர் அவர்கள் எறியும் தூரத்தில் இருக்கும்போது நாம் கற்களை எறிவோம். மேலும், அவர்கள் நம் ஈட்டிகளைப் பயன்படுத்தப் போதுமான அளவு நெருங்கும்போது, அவர்கள் மடிந்து வீழும் வரை எமது ஈட்டிகளை வைத்து சண்டையிடுவோம். பிறகு நாம் நம் வாட்களை உருவிக் கொண்டு போரிடுவோம்!" என்றார். எம் தலைவர், நபிகள் நாயகம் அவர்களுக்கு இந்த உத்தி பிடித்திருந்தது. அவர் தனது அஸ்ஹாபுக்குப் பின்வரும் அறிவுரைகளைக் கொடுத்தார்:

"உங்கள் வரிசைகளை விட்டுவிடாதீர்கள். எங்கும் நகராமல் உங்கள் இடங்களில் இருங்கள். நான் கட்டளையிடாமல் போரைத் தொடங்க வேண்டாம். எதிரி உம்மை நெருங்கும் வரை உமது அம்புகளை வீணாக்காதீர்கள். எதிரியின் கேடயத்தில் திறந்த பகுதியொன்று இருந்தால் உங்கள் அம்புகளை எய்யுங்கள். அவர்கள் இன்னும் நெருக்கமாக இருக்கும்போது, உங்கள் கைகளால் கற்களை எறியுங்கள். அவர்கள் அருகில் வரும்போது உங்கள் ஈட்டிகளைப் பயன்படுத்துங்கள். அவர்கள் மிகவும் அருகில் இருந்தால், உங்கள் வாள்களுடன் போரிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பின்னர் காவலாளிகள் நிறுத்தப்பட்டனர், அத்துடன் அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் ஓய்வெடுக்க அனுமதிக்கப்பட்டார்கள். அல்லாஹு தஆலாவின் ஹிக்மத் மூலம், அவர்கள் தங்கள் இமைகளை உயர்த்த முடியாத அளவுக்கு ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் விழுந்தனர். நபிகள் நாயகம் பேரீச்சை மரக்கிளைகளால் ஆன கூடாரத்துக்குச் சென்றபோது ஹஸ்ரத் அபூபக்ரும் ஸஅத் இப்னு முஆதும் தங்கள் வாளை உருவி கூடாரத்தின் வாயிலில் காவல் காத்து நின்றனர். எமது அன்பு நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தனது அருள் நிறைந்த கரங்களை உயர்த்தி, அல்லாஹ்விடம் பெரும் துயரத்துடன் மன்றாடத் தொடங்கினார், "என் இறைவனே! இந்தச் சிறு கூட்டத்தை நீ அழித்தால், இனி நீ பூலோகத்தில் வணங்கப்படமாட்டாய்..." என்பதாக அப்பிரார்த்தனை இருந்தது. இந்த துக்கமான பிரார்த்தனை காலை வரை தொடர்ந்தது.

அருள்பெற்ற இஸ்லாமிய இராணுவம் அதன் தலைமையகத்தை நிறுவிய இடம் மணற்பாங்கானது. இதன் காரணமாக, நடப்பது கடினமாக இருந்ததுடன் கால்கள் மணலில் புதைந்துவிடும் நிலை இருந்தது. அல்லாஹு தஆலாவின் அருளாலும், எமது ரஸூலுல்லாஹ் அவர்களின் பிரார்த்தனையின் பாக்கியத்தாலும், அன்றிரவு மழை பெய்யத் தொடங்கி மிகவும் கனமாகப் பெய்தது; ஓடைகளில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடியது. தண்ணீர்ப் பாத்திரங்கள் நிரம்பியிருந்தன. கால்கள் புதையாத அளவுக்கு தரை கடினமாயிற்று.

"என் இறைவனே! இங்கே இணைவைப்பாளர்களான குறைஷிகள் தங்கள் அத்தனை ஆணவத்துடனும் வந்துள்ளார்கள்! அவர்கள் உனக்கு சவால் விடுகிறார்கள்; அவர்கள் உம்முடைய நபியைப் பொய்ப்பிக்கிறார்கள். யா அல்லாஹ்! உனது வாக்குறுதியை நிறைவேற்றி எனக்கு வெற்றியை அருளுமாறு உன்னிடம் வேண்டுகிறேன்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

மறுபுறம், இணைவைப்பாளர்கள் சேற்றிலும் வெள்ளத்திலும் விடப்பட்டனர். ஃபஜ்ருக்குப் பிறகு எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் தொழுகைக்காக அஸ்ஹாபை எழுப்பினார். அவர் காலைத் தொழுகையை வழிநடத்திய பிறகு, எதிரிகளுடன் ஜிஹாத் செய்வதன் சிறப்புகளையும் தியாகத்தையும் பற்றிப் பேசி அவர்களை போரிட ஊக்குவித்தார். அவர் கூறினார்: "நிச்சயமாக அல்லாஹ் உண்மையானதையும் சத்தியமானதையும் கட்டளையிடுகிறான். அல்லாஹு தஆலாவுக்காக செய்யப்படாத எவருடைய செயல்களையும் அவன் ஏற்க மாட்டான். எமது இறைவனின் கட்டளையை இங்கே நிறைவேற்ற முயற்சி செய்யுங்கள், அதற்கு பிரதிபலனாக அவன் தனது கருணையையும் மன்னிப்பையும் வாக்களித்துள்ளான், சோதனையைக் கடந்து செல்லுங்கள்! ஏனெனில், அவனுடைய வாக்குறுதி உண்மையானது, அவனுடைய வார்த்தை சரியானது, அவனுடைய தண்டனை கடுமையானது. நீங்களும் நானும் அல்லாஹு தஆலாவைச் சார்ந்து இருக்கிறோம், அவன் ஹய் மற்றும் கய்யூம். நாம் அவனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தோம்; நாம் அவனைப் பற்றிக் கொண்டோம்; அவன் மீதே சாய்ந்திருக்கிறோம். நமது இறுதி மீட்சி அவனிடமே உள்ளது. அல்லாஹ் என்னையும் அனைத்து முஸ்லிம்களையும் மன்னிப்பானாக!"

ரமழான் அஷ்-ஷரீஃப் பதினேழாம் திகதி, வெள்ளிக்கிழமை சூரியன் உதித்தது. விரைவில், வரலாற்றில் மிகவும் இரக்கமற்ற, மிகவும் சமநிலையற்ற, மிக முக்கியமான மற்றும் மிகப்பெரிய போர் தொடங்கவுள்ளது... ஒருபுறம் ஃபக்ருல் ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களும், தங்கள் உயிர்களை தியாகம் செய்யத் தயங்காத அவரது மகிமை வாய்ந்த அஸ்ஹாப்களில் சிலரும் இருந்தனர். மறுபுறம், இஸ்லாத்தை முற்றிலுமாக இடித்துத் தரைமட்டமாக்குவதற்கும், அல்லாஹு தஆலாவின் ஹபீப் என்று கௌரவிக்கப்பட்ட ஒரு நபியைக் கொல்வதற்கும் மூர்க்கமான, ஆவேசமான காஃபிர்களின் ஒரு குழு கூடியிருந்தது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவர்களில், ரஸூல் அல்-அக்ரமின் உறவினர்களும் இருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் அன்புக்குரிய மருமகனுக்கு எதிராகப் போரிட பத்ருக்கு வந்திருந்தனர்.

எமது நபிகள் நாயகம் தமது படையின் அமைப்பை ஆராய்ந்து தமது கட்டளைகளை மீண்டும் கூறினார்கள். இதற்கிடையில், குறைஷிகள் தங்கள் தலைமையகத்திலிருந்து வெளியே வந்து பத்ர் பள்ளத்தாக்கை நோக்கி ஓடத் தொடங்கினர்... அவர்களில் பெரும்பாலானவர்கள் கவசங்களை அணிந்திருந்தனர். மிகுந்த பெருமிதத்துடனும் ஆணவத்துடனும் அவர்கள் இஸ்லாமிய இராணுவத்தைத் தாக்கும் நிலைப்பாட்டை எடுத்தனர். இணைவைப்பாளர்களின் இந்த நிலையைக் கண்ட எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் ஹஸ்ரத் அபூபக்ர் அவர்களுடன் தமது கூடாரத்தில் (பேரீச்சை மரக்கிளைகளால் ஆனது) நுழைந்து தமது அருள்வாய்ந்த கரங்களை உயர்த்தி ஜனாப் அல்ஹக்கிடம் மன்றாடத் தொடங்கினார்கள்: "என் இறைவனே! இதோ குறைஷிகளின் இணைவைப்பாளர்கள் தங்கள் அத்தனை கர்வத்துடனும் ஆணவத்துடனும் வருகிறார்கள்! அவர்கள் உனக்கு சவால் விடுகிறார்கள்; அவர்கள் உனது நபியை மறுக்கிறார்கள். யா அல்லாஹ்! எனக்கு உதவி செய்வதாகவும், வெற்றி தருவதாகவும் அளித்த உனது வாக்குறுதியை நிறைவேற்றும்படி வேண்டுகிறேன். எனது அல்லாஹ்வே! விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய இந்த முஸ்லிம்களை அழிக்க வேண்டும் என்று நீ விரும்பினால், உன்னை வணங்க யாரும் இருக்க மாட்டார்கள்!"

இவ்வாறு நபியவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவிடம் மீண்டும் மீண்டும் உதவி கோரினார்கள். எமது நாயகம் நபியின் இந்த மிகவும் துயரமான, இதயத்தை உடைக்கும் பிரார்த்தனை அவரது அருள்மிகுந்த தோள்களிலிருந்து அவரது மேலாடைத் துணி விழும் வரை தொடர்ந்தது. இந்த இதயபூர்வமான பிரார்த்தனையைத் தாங்க முடியாமல், ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர் தரையிலிருந்து அருள்வாய்ந்த மேலாடைத் துணியை மிகுந்த பயபக்தியுடன் எடுத்து எமது நாயகத்தின் அருள்மிகுந்த தோள்களில் வைத்தார். நபியவர்களை தேற்றும் விதமாக அவர், "ரஸூலல்லாஹ்! உம்முடைய இந்தப் பிரார்த்தனை போதும்! நீர் உமது இறைவனிடம் பிரார்த்தனை செய்வதில் நிலையாக உள்ளீர்; நிச்சயமாக அல்லாஹ் உமக்கு வாக்களித்த வெற்றியை உமக்கு வழங்குவான்" என்று கூறினார். அந்த நேரத்தில், உலகங்களின் தலைவர் பின்வரும் ஆயத்துல் கரீமாவை ஓதியபடி கூடாரத்தை விட்டு வெளியே வந்தார். அது மஆலின்படி பின்வருமாறு:

"(பத்ர் போரில்) நிச்சயமாக அவர்கள் தோற்கடிக்கப்படுவார்கள்; பின்னர் புறங்காட்டி ஓடுவார்கள். இன்னும் துல்லியமாக, அவர்களின் உண்மையான வேதனையின் நேரம் கியாமத்தில் உள்ளது. அப்போதைய வேதனை இதைவிடக் கொடுமையானதும், கசப்பானதுமாகும்." 14

எமது அன்பு நபி, அவர்களின் படையின் தலைவராக வந்தார். நபியவர்கள் தம் மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாப்களிடம் பின்வரும் ஆயத் அல்கரீமாக்களை ஓதிக் காட்டினார்: "விசுவாசிகளே! நீங்கள் எதிரிகளின் கூட்டத்தை எதிர்கொள்ளும் போது, உறுதியாக நின்று அல்லாஹ்வின் பெயரை அடிக்கடி உச்சரியுங்கள், இதனால் நீங்கள் இரட்சிப்பை அடையலாம்... அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது அறக்கட்டளைக்கும் கட்டுப்படுங்கள். ஒருவருக்கொருவர் வாக்குவாதம் செய்து கொள்ளாதீர்கள். அவ்வாறு நடக்கத் தவறினால், சக்தியையும் வலிமையையும் இழக்க நேரிடும். பொறுமையாக இருங்கள். ஏனெனில், அல்லாஹு தஆலா பொறுமைசாலிகளுடன் இருக்கிறான்."15

எதிரியுடன் ஒட்டுமொத்தமாக நடக்கும் முதல் போர் இதுவாகத்தான் இருக்கும். போர் தொடங்கும் தறுவாயில் இருந்தது. உற்சாகம் உச்சத்தில் இருந்தது. எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் மஆலில், "அல்லாஹு தஆலாவின் பெயரை அடிக்கடி உச்சரியுங்கள்..." என்ற ஆயத்துல் கரீமாவை ஓதும்போது, அனைத்து அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களும் ஒருமித்த குரலில், "அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!" என்று கூறி ஜனாப் அல் ஹக்கிடம் அவர்களுக்கு வெற்றியை வழங்குமாறு மன்றாடினர். இப்போது, அவர்கள் எமது நபியின் சமிக்ஞைக்காகக் காத்திருந்தனர்.

அன்றைய வழக்கப்படி, இரண்டு படைகள் சண்டையிடத் தொடங்குவதற்கு முன்பு, இரு தரப்பிலிருந்தும் துணிச்சலான வீரர்கள் முன்னால் வருவார்கள், அவர்கள் நேருக்கு நேர் சண்டையிடுவார்கள். அந்தப் போரில் இரு தரப்பினருக்கும் சண்டையிடுவதற்கான கோபமும் ஆர்வமும் அதிகரித்து, அவர்கள் போருக்குத் தயாராகிவிடுவார்கள். இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவரான ஆமிர் இப்னு ஹத்ரமி இந்த விதியை மீறி இஸ்லாமிய இராணுவத்தை நோக்கி அம்பு எய்தார். அந்த அம்பு முஹாஜிர்களில் ஒருவரான மிஹ்ஜாவைத் தாக்கியது. அவர் ஷஹீத் ஆனார்; அவரது அருள்வாய்ந்த ஆன்மா ஜன்னாவை நோக்கி உயர்ந்தது. "மிஹ்ஜா ஷஹீதுகளின் தலைவராவார்" என்று நபிமார்களின் தலைவர் இந்த முதல் ஷஹீதுக்கு நற்செய்தி கூறினார். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களால் தம்மைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை. எனினும் எமது நபிகள் நாயகத்தின் கட்டளையின்றி அவர்களால் ஒரு சிறு நகர்வைக் கூட மேற்கொள்ள முடியாது. அவர்களின் இதயங்கள் எரிமலை போல் கொதிக்கத் தொடங்கின!

"யா அல்லாஹ்! எனக்கு நீ கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவாயாக! யா அல்லாஹ்! இஸ்லாத்தின் இந்தச் சிறு கூட்டத்தாரை நீ அழித்துவிட்டால், உன்னை வணங்குவதற்கு பூமியில் எவரும் எஞ்சியிருக்க மாட்டார்கள்!"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இதற்கிடையில், இணைவைப்பாளர்களின் படையைச் சேர்ந்த மூன்று பேர் முன்னால் பாய்ந்ததைக் காண முடிந்தது. அவர்கள் உத்பா, அவரது சகோதரர் ஷைபா மற்றும் அவரது மகன் வலீத் ஆகியோர். அவர்கள் இஸ்லாத்தின் மூர்க்கமான எதிரிகளாவர். அவர்கள் முஜாஹித்களை நோக்கி, "உங்களில் எங்களுடன் போரிட யாராவது இருக்கிறார்களா?" என்று கூச்சலிட்டனர். ஹஸ்ரத் அபூ ஹுஸைஃபா தனது தந்தை உத்பாவை எதிர்த்துப் போரிட முன்னேறியபோது, அகிலங்களின் ஸுல்தான், அந்த ஸஹாபியிடம், "நிறுத்துங்கள்!" என்று கூறினார்கள். மதீனாவின் முஜாஹித்களான அன்னை அஃப்ராவின் புதல்வர்களான முஆஸ், முஅவ்வஸ் ஆகியோரும் அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹாவும் முன்னேறினர். அவர்கள் உத்பா, ஷைபா, வலீத் ஆகியோருக்கு முன்னால் நின்றனர். அவர்கள் கையில் வாள்களுடன் தயாராகக் காத்திருந்தனர்.

அவர்கள் தங்களை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று விரும்பிய இணைவைப்பாளர்கள், "நீங்கள் யார்?" என்று கேட்டார்கள். "நாங்கள் மதீனாவைச் சேர்ந்த முஸ்லிம்கள்" என்று அவர்கள் பதிலளித்த போது இணைவைப்பாளர்கள், "எமக்கும் உங்களுக்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை. அப்துல் முத்தலிபின் மகன்கள்தான் எமக்குத் தேவை. நாங்கள் அவர்களை எதிர்த்துப் போரிடவே விரும்புகிறோம்" என்று கூறிவிட்டு அவர்கள் இஸ்லாமியப் படையை நோக்கித் திரும்பி, "முஹம்மதே! எங்களுக்கு எதிராக எங்கள் சமூகத்தாரிலிருந்தே எங்களுக்குச் சமமானவர்களை அனுப்புங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

போர்க்களத்தில் வீரம் செறிந்த இந்த மூன்று அஸ்ஹாபுக்காகவும் கருணையுடன் பிரார்த்தனை செய்த பிறகு, எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் அந்த அஸ்ஹாபுக்குத் தங்கள் இடங்களுக்குத் திரும்புமாறு கட்டளையிட்டார்கள். பிறகு நபியவர்கள் தம் அஸ்ஹாபை உற்று நோக்கி, "ஹாஷிமின் மகன்களே! எழுந்து நில்லுங்கள்! அல்லாஹ்வின் நூரை தங்கள் பொய்யான மதங்களைக் கொண்டு அழித்துவிட வந்தவர்களுக்கு எதிராக நேரான பாதையில் போரிடுங்கள்; முதலாவதாக, இதற்காகவே அல்லாஹு தஆலா உங்கள் தூதரை அனுப்பினான். எழுந்து நில்லுங்கள், ஓ உபைதாவே! ஹம்ஸாவே, எழுந்து நில்லுங்கள்! அலியே!எழுந்து நில்லுங்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

அல்லாஹு தஆலாவின் சிங்கங்களான ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா, ஹஸ்ரத் அலீ மற்றும் ஹஸ்ரத் உபைதா ஆகியோர் தங்கள் தலைக்கவசங்களை அணிந்து கொண்டு களத்தில் இறங்கினர். அவர்கள் முன் நின்றபோது, இணைவைப்பாளர்கள், "நீங்கள் யார்? நீங்கள் எங்களுக்கு சமமானவர்களாக இருந்தால், நாங்கள் உங்களுடன் சண்டையிடுவோம்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு அவர்கள், "நான்தான் ஹம்ஸா! நான் அலி! நான் உபைதா!" என்று கூறினார்கள். அப்போது முஷ்ரிக்குகள், "நீங்களும் எங்களைப் போன்ற கண்ணியமானவர்கள். உங்களுடன் சண்டையிடுவதை நாங்கள் ஏற்றுக்கொள்கிறோம்" என்றார்கள். இஸ்லாத்தின் வீர முஜாஹிதுகள் இணைவைப்பாளர்களை ஈமானுக்கு அழைத்த போதிலும், அவர்கள் அதை ஏற்கவில்லை. உடனே அவர்கள் மூவரும் தங்கள் வாளை உருவி இணைவைப்பாளர்களைத் தாக்கினர். ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவும், ஹஸ்ரத் அலீயும் காஃபிர்களான உத்பாவையும் வலீதையும் ஒரே அடியில் கொன்றார்கள். ஹஸ்ரத் உபைதா ஷைபாவை காயப்படுத்தினார். ஷைபா உபைதாவையும் காயப்படுத்தினார். ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவும் ஹஸ்ரத் அலீயும் உபைதாவின் உதவிக்கு வந்து ஷைபாவைக் கொன்றார்கள். அவர்கள் ஹஸ்ரத் உபைதாவைத் தூக்கி, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் கொண்டு வந்தார்கள்.16

ஹஸ்ரத் உபைதா இப்னு ஹாரித் அவர்களின் அருள்புரியப்பட்ட கணுக்காலிலிருந்து இரத்தமும் மஜ்ஜையும் வழிந்து கொண்டிருந்தன. அவர் தனது இந்த நிலையைப் பொருட்படுத்தாமல், "ரஸூலல்லாஹ், உமக்காக என் உயிர் அர்ப்பணமாகட்டும்! இந்த நிலையில் நான் இறந்தால் நான் தியாகி அல்லவா?" என்று கேட்டார். எமது தலைவர், நபியவர்கள், "ஆம், நீர் ஒரு தியாகி- ஷஹீத்" என்று கூறி, அவர் சுவனத்திற்குத் தகுதியானவர் என்ற நற்செய்தியைக் கூறினார்கள். (ஹஸ்ரத் உபைதா போர் முடிந்து திரும்பும் வழியில் சஃப்ரா என்ற இடத்தில் இறந்தார்.)

இந்தப் போரில் தங்கள் மூன்று முக்கிய வீரர்களை இழந்த இணைவைப்பாளர்கள் திகைத்துப் போனார்கள். இவ்வாறு நடந்தபோதிலும், அபூ ஜஹ்ல் தனது இராணுவத்தின் மன உறுதியை மேம்படுத்த முயன்றார். "உத்பா, ஷைபா மற்றும் வலீத் ஆகியோரின் மரணங்களைப் பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டாம்; அவர்கள் போரில் விரைந்து சென்று வீணாக இறந்தனர். முஸ்லிம்களைப் பிடித்து கயிற்றால் கட்டும் வரை நாங்கள் திரும்பி வர மாட்டோம் என்று சத்தியம் செய்கிறேன்." என்று அவர்களிடம் கூறினார்.

இந்த இணைவைப்பாளர்களின் கும்பலை எவ்வளவு சீக்கிரம் முடியுமோ அவ்வளவு சீக்கிரம் தங்கள் வாளால் தண்டிப்பதற்காக அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் பொறுமையிழந்து இருந்தார்கள். எமது தலைவர், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) பின்வரும் பிரார்த்தனையை மீண்டும் மீண்டும் செய்து கொண்டிருந்தார், "என் இறைவா! எனக்கு நீ கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவாயாக! யா அல்லாஹ்! இஸ்லாத்தின் இந்தச் சிறு கூட்டத்தாரை நீ அழித்துவிட்டால், உன்னை வணங்குவதற்கு பூமியில் எவரும் எஞ்சியிருக்க மாட்டார்கள்!"

இதற்கிடையில், இணைவைப்பாளரின் அணியிலிருந்து, குறைஷிகளின் துணிச்சலான, கூர்மையான வில்லாளர்களில் ஒருவரும், இன்னும் முஸ்லிமாக மாறாதவருமான ஹஸ்ரத் அபூபக்ரின் மகன் அப்துர்ரஹ்மான் போர்க்களத்தில் நடந்து சென்று போராளி ஒருவரை முன்வருமாறு அழைத்தார். ஜூலை மாதத்தின் இந்த நண்பகல் வெய்யிலில், முஜாஹிதுகளின் அணியிலிருந்து ஒருவர் உடனடியாக தனது வாளை உருவிக்கொண்டு முன்னேறிச் செல்வதைக் காண முடிந்தது. அந்த நபர்தான் ஹஸ்ரத் அபூபக்ர்; நபிமார்களுக்குப் பிறகு மிகவும் உயர்ந்தவர், முதல் முஸ்லிமாக மாறி ஸித்தீக் பதவியை அடைந்து கௌரவிக்கப்பட்டவர். அவர் மகனுடன் சண்டையிட முன்னோக்கிப் பாய்ந்தார். ஆனால் அகிலங்களின் தலைவர் அவரிடம், "அபாபக்ரே! நீர் எனது பார்க்கும் கண்ணைப் போலவும், கேட்கும் காது போலவும் இருக்கிறீர் என்பது உமக்குத் தெரியாதா! என் பக்கத்தை விட்டு விடாதீர்! என் உடலுக்கும் இதயத்திற்கும் வரும் ஒவ்வொரு துன்பமும் உமது அருள்வாய்ந்த முகத்தைப் பார்ப்பதன் மூலம் நிவாரணம் பெறுகிறது. உங்களுடன் இருப்பது என் இதயத்தைப் பலப்படுத்துகிறது" என்று கூறி அவரை சண்டையிட விடாமல் தடுத்தார். அபூபக்ர் அஸ்-ஸித்தீக் வேறு வழியின்றி, தனது மகனை நோக்கி, "தீயவனே! உனக்கும் எனக்குமான உறவுக்கு என்ன நடந்தது?" என்று கூறி விலகிக் கொண்டார்.

அப்போது நபிமார்களின் சுல்தான், எமது நாயகம் ஹபீப் அல் அக்ரம் தரையிலிருந்து ஒரு பிடி மணலை அள்ளிக் கொண்டிருந்ததைக் காண முடிந்தது. அந்த மணலை எதிரிகளை நோக்கி எறிந்துவிட்டு, "அவர்களது முகங்கள் கறுத்துப் போகட்டும்! யா அல்லாஹ்! அவர்களின் இதயங்களில் அச்சத்தை ஏற்படுத்தி, அவர்களின் கால்களை நடுங்கச் செய்வாயாக!" என்று பிரார்த்தித்தார்கள். பிறகு அஸ்ஹாபை நோக்கித் திரும்பி, "தாக்குங்கள்!" என்று கட்டளையிட்டார்கள். சமிக்ஞைக்காகக் காத்திருந்த மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாப், முன்னரே அறிவுறுத்தியபடி செயல்படத் தொடங்கினார்கள். "அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!" அம்புகள் சீறத் தொடங்கின; கற்கள் அவற்றின் இலக்குகளை அடைந்தன; ஈட்டிகள் கவசங்களைத் தாக்கின. அல்லாஹு தஆலாவின் சிங்கங்கள், ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா இரண்டு வாள்களுடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தார்; ஹஸ்ரத் அலீ, ஹஸ்ரத் உமர், ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம், ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ், அபூ துஜானா17, அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜஹ்ஷ் ஆகியோர் இணைவைப்பாளர்களின் ஒரு முனையால் நுழைந்து மறுமுனையால் வெளியேறிக் கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் கடக்க முடியாத கோட்டைகளாக மாறியிருந்தனர். "அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!" என்ற ஓசை உலகை நிரப்பியது; அல்லாஹு தஆலாவின் மகிமையின் மகத்துவம் காஃபிர்களை சம்மட்டியால் அடித்தது போல் தாக்கியது. எமது தலைவர், நபியவர்கள், "யா ஹய்யு யா கய்யூம், யா ஹய்யு யா கய்யூம்" என்று அல்லாஹு தஆலாவிடம் இறைஞ்சிக் கொண்டிருந்தார்கள். ஹஸ்ரத் அலீ பின்வருமாறு கூறினார்: "பத்ருப் போரில் எங்கள் அனைவரையும் விட மிகவும் தைரியமும் வீரமும் மிக்கவராக ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் திகழ்ந்தார். அவர் இணைவைப்பாளர்களின் அணிகளுக்கு மிக நெருக்கமானவராக இருந்தார். எப்போதெல்லாம் நாங்கள் யுத்த களத்தில் கஷ்டப்படுகிறோமோ அப்போதெல்லாம் அவரிடம் அடைக்கலம் புகுவோம்".

இணைவைப்பாளர்கள் தமது தலைவர் அபூஜஹ்லை தங்கள் மத்தியில் எடுத்துக் கொண்டனர். அபூ ஜஹ்ல் அவர்களில் ஒருவரை வேடமிட வைத்து அவரைப் போலவே தோற்றமளிக்கச் செய்தார். அந்த துரதிர்ஷ்டசாலியின் பெயர் அப்துல்லாஹ் இப்னு முன்ஸிர். ஹஸ்ரத் அலீ அப்துல்லாஹ்வைத் தாக்கினார். அபூ ஜஹ்லின் முன்னிலையில் அவரது தலையைத் துண்டித்தார். பிறகு இணைவைப்பாளர்கள் அபூ கைஸுக்கு அவ்வாறு ஆடை அணிவித்தனர். அவர் ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவால் கொல்லப்பட்டார்.

"அபாபக்ரே! நீர் எனது பார்க்கும் கண்ணைப் போலவும், கேட்கும் காது போலவும் இருக்கிறீர் என்பது உமக்குத் தெரியாதா! என் பக்கத்தை விட்டு விடாதீர்! என் உடலுக்கும் இதயத்திற்கும் வரும் ஒவ்வொரு துன்பமும் உமது அருள்வாய்ந்த முகத்தைப் பார்ப்பதன் மூலம் நிவாரணம் பெறுகிறது. உங்களுடன் இருப்பது என் இதயத்தைப் பலப்படுத்துகிறது"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

ஹஸ்ரத் அலீ ஒரு இணைவைப்பாளருடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தார். இணைவைப்பாளர் ஹஸ்ரத் அலீ மீது தனது வாளை வீசினார். அவரது வாள் கேடயத்தில் சிக்கியது. ஹஸ்ரத் அலீ ஸுல்பிகார் என்ற தன் வாளை இணைவைப்பாளரின் ஆயுதமேந்திய உடலை நோக்கி வீசினார். அவர் தோளிலிருந்து மார்பு வரை அவரது கவசத்தை வெட்டியபோது, அவரது தலைக்கு மேல் ஒரு வாள் ஒளிர்வதைக் கண்டார். சட்டென்று தலை குனிந்தார். வாளைச் சுழற்றியவர், "இதை எடுங்கள்! இது ஹம்ஸா இப்னு அப்துல் முத்தலிபிடமிருந்து வந்தது!" என்றார். அந்த இணைவைப்பாளரின் தலை தலைக்கவசத்துடன் தரையில் விழுந்தது. ஹஸ்ரத் அலீ திரும்பிப் பார்த்தபோது, தனது மாமா ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா இரண்டு வாள்களுடன் சண்டையிடுவதைக் கண்டார். நபிகள் நாயகம் தனது அஸ்ஹாப் வீரத்துடன் போரிடுவதைக் கண்டபோது, "இவர்கள் பூமியில் அல்லாஹ்வின் சிங்கங்கள்'' என்று புகழ்ந்து பேசினார்கள்.

ஒரு கட்டத்தில் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அருகில் போரிட்டுக் கொண்டிருந்த ஹஸ்ரத் உகாஷாவின் வாள் உடைந்தது. அதைக் கண்ட நம் அருமை நபியவர்கள் தரையில் கிடந்த ஒரு குச்சியை எடுத்து அவரிடம் கொடுத்தார்கள். "உகாஷாவே! இதனால் எதிர்த்துப் போராடுங்கள்!" என்று கூறினார்கள். உகாஷா அந்தக் கோலைப் பெற்றவுடன், எமது நபியின் அதிசயத்தால், அது வலுவான, கூர்மையான நடு விளிம்பைக் கொண்ட நீண்ட, பளபளப்பான வாளாக மாறியது. போர் முடியும் வரை பல இணைவைப்பாளர்களை அவர் அந்த வாளால் கொன்றார்.

சண்டையிடும் போது, உலகின் தலைவர் ரஸூலுல் அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களும் அஸ்ஹாபை மிகவும் ஊக்குவித்த பின்வரும் அருட்கொடைமிக்க ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபைக் கூறினார்: "ஜனாப் அல்-ஹக்கின் திருப்தியை எதிர்பார்த்து இன்று பொறுமையுடனும் விடாமுயற்சியுடனும் போராடுபவர்களையும் புறமுதுகு காட்டாமல் முன்னேறிச் செல்லும்போது கொல்லப்படுபவர்களையும் ஹக் தஆலா நிச்சயமாக அவனது ஜன்னாவில் நுழைவிப்பான் என்று நான் சத்தியம் செய்கிறேன்." அந்த அருள் நிறைந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட உமைர் இப்னு ஹுமாம், "எவ்வளவு அற்புதம்! எவ்வளவு அற்புதம்! எனவே, நான் ஜன்னாவில் நுழைவதற்கு ஷஹீத்தை அடைவதைத் தவிர வேறு அவசியமில்லை!" என்று கூறிவிட்டு, எதிரியை எதிர்த்துப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார். அதே நேரத்தில் அவர் தொடர்ந்து, "ஒருவர் அல்லாஹு தஆலாவிடம் சடப் பொருட்களுடன் செல்ல முடியாது, ஆனால் ஹக் தஆலாவின் மீதான பயம், ஆகிரத்திற்கான செயல்கள் மற்றும் ஜிஹாதில் பொறுமையுடனும் விடாமுயற்சியுடனும் இருப்பது ஆகியவற்றுடன் மட்டுமே செல்ல முடியும். இவற்றைத் தவிர மற்ற பொருட்கள் எல்லாம் தீர்ந்துவிடும் என்பதில் சந்தேகமில்லை!" என்று கூறிவிட்டு, உயிர்த்தியாகம் செய்யும் வரை போராடினார்.

போர் தீவிரமடைந்தது. குறைந்தது மூன்று இணைவைப்பாளர்கள் ஒவ்வொரு ஸஹாபியையும் தாக்கிக் கொண்டிருந்தனர். வாளால் அவர்களை எதிர்க்க முயன்ற மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாபை எதனாலும் பின்வாங்கச் செய்ய முடியவில்லை. "அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!" என்று முழங்கியவாறு மீண்டும் மீண்டும் தாக்குவதில் அவர்கள் சோர்வடையவில்லை. ஒரு கட்டத்தில், இணைவைப்பாளர்களின் தாக்குதல் அதிகரித்தது. அஸ்ஹாப் அல்கிராம் இக்கட்டான சூழ்நிலையில் இருந்தனர்.

அப்போது எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வும் ஹஸ்ரத் அபூபக்ரும் அவரது கூடாரத்திற்குள் நுழைந்தார்கள். நபிகள் நாயகம் மீண்டும் அல்லாஹு தஆலாவிடம், "என் ரப்பே! நீ எனக்கு வாக்களித்த உதவியை அளிப்பாயாக!" என்றவாறு மன்றாடத் தொடங்கினார்கள். அந்த நேரத்தில், வஹீ இறங்கியது. மஆலில், "நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் உதவிக்காகவும் வெற்றிக்காகவும் பிரார்த்தனை செய்ததை நினைவு கூருங்கள், அவன் உங்கள் பிரார்த்தனையை ஏற்று, 'நிச்சயமாக நான் உங்களை, ஒருவர் பின் ஒருவராக வரக்கூடிய ஆயிரம் மலக்குகளைக் கொண்டு பலப்படுத்துவேன்' என்று கூறினான்."18எமது தலைவர், நபியவர்கள் உடனே எழுந்து, "அபா பக்ரே! அல்லாஹு தஆலின் உதவி உங்களை வந்தடைந்தது! அதுதான் ஜிப்ரஈல்! மணல் மேடுகளில், தன் புரவியின் கடிவாளத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு, ஆயுதம் தரித்து, அவர் ஆணைக்காகக் காத்திருக்கிறார்." என்று கூறினார்கள்.

ஸூரா அல்-அன்ஃபாலில் ஜனாப் அல்-ஹக் வானவர்களிடம், "உங்கள் இறைவன் மலக்குகளுக்கு வஹீ அறிவித்தான்: நான் (முஸ்லிம்களுக்கு உதவியாக) இருக்கிறேன். ஆகவே, ஈமான் கொண்டோருக்கு (உதவியின் நற்செய்தியுடன்) நீங்கள் உதவி செய்யுங்கள், அவர்களுக்கு வலிமையையும், பலத்தையும் அளியுங்கள்! நான் அவிசுவாசிகளின் இருதயங்களில் திகிலையும் பயத்தையும் உண்டாக்குவேன். அவர்களின் கழுத்தில் அடித்து, அவர்களின் விரல்கள் மற்றும் கால்விரல்களின் மூட்டுகளை உடையுங்கள். ஏனெனில், அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவையும் அவனது ரஸூலையும் நிராகரித்தார்கள். எவர் அல்லாஹ்வுக்கும், அவனது ரஸூலுக்கும் விரோதம் செய்வாரோ (அவருடைய வேதனையை அனுபவிப்பார்), நிச்சயமாக அல்லாஹ் வேதனை செய்வதில் கடினமானவன்."19

இந்த உத்தரவின் பேரில், ஜிப்ரீல், மீகாயீல், இஸ்ராபீல் அலைஹிமுஸ்ஸலாம் ஆகியோர் ஒவ்வொருவரும் ஆயிரம் மலக்குகளைத் தங்களுடன் அழைத்துச் சென்று, முறையே எமது அன்புக்குரிய நபியின் வலப்புறத்திலும் இடப்புறத்திலும் தங்கள் இடங்களைப் பிடித்துக் கொண்டனர்.20

ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் தனது தலையில் மஞ்சள் நிறத் தலைப்பாகையைக் கட்டியிருந்தார். மற்ற வானவர்கள் தங்கள் தலையில் வெள்ளை தலைப்பாகை அணிந்திருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் தலைப்பாகையின் முனைகளை முதுகில் தொங்கவிட்டுவிட்டு, வெள்ளைக் குதிரைகளில் சவாரி செய்தனர். எமது நாயகம் ஸர்வார் அல்-ஆலம் தம் அஸ்ஹாபை நோக்கி, "வானவர்கள் மீது அடையாளங்களும் குறியீடுகளும் உள்ளன. நீங்களும் உங்களுக்காக ஓர் அடையாளத்தையும் குறியீட்டையும் உருவாக்குங்கள்!" என்று கூறினார்கள். பிறகு ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம் ஒரு மஞ்சள் துணியைக் கட்டினார். அபூ துஜானா தனது தலையில் தலைப்பாகையாக ஒரு சிவப்புத் துணியைக் கட்டினார். ஹஸ்ரத் அலீ ஒரு வெள்ளைக் கொடியை எடுத்துக்கொண்டார், ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா ஒரு நெருப்புக்கோழி இறகை மார்பில் கட்டிக் கொண்டார்.

வானவர்கள் போருக்குள் நுழைந்ததும், நிலைமை ஒரு நொடியில் மாறியது. அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் எதிரிகளை நோக்கித் தமது வாள்களை வீசுவதற்கு முன்பே, அவரது தலை அவரது உடலில் இருந்து பிரிந்து தரையில் விழுந்தது. நபிகள் நாயகம் அவர்களுக்கு முன்னாலும் பின்னாலும் வலப்புறமும் இடப்புறமும் முஷ்ரிக்குகளுடன் இனந்தெரியாத நபர்கள் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்ததைக் காண முடிந்தது.

ஹஸ்ரத் ஸஹ்ல் இவ்வாறு அறிவிக்கிறார்: "பத்ருப் போரின் போது, இணைவைப்பாளரின் தலையை நோக்கி நாங்கள் எங்கள் வாள்களைச் சுழற்றும்போது, அவரது தலை அவரது உடலிலிருந்து பிரிந்து, வாள் அதன் இலக்கைத் தொடுவதற்கு முன்பே தரையில் விழுவதைக் கண்டோம்!"

அபூ ஜஹ்லின் கொலை

இணைவைப்பாளர்களின் கொடியை ஏந்திச் சென்ற அபூ அஸீஸ் இப்னு உமைர் சிறைபிடிக்கப்பட்டார். அவர்களின் தளபதி அபூ ஜஹ்ல் குறைஷிகளை உற்சாகப்படுத்தவும், தனது வீரர்களின் மன உறுதியை மேம்படுத்தவும் தொடர்ந்து கவிதைகளைப் பாடிக் கொண்டிருந்தார். "இந்த நாட்களுக்காகத்தான் என் தாய் என்னைப் பெற்றெடுத்தாள்!" என்று பெருமையடித்துக் கொண்டும், மற்றவர்களைத் தூண்டிவிட்டபடியும் ஓர் இளைஞனைப் போல அபூ ஜஹ்ல் தாக்கிக் கொண்டிருந்தார்.

இணைவைப்பாளர்களில் ஒருவரான உபைதா இப்னு ஸயீத் முழுக் கவசம் அணிந்திருந்தார். அவரது கண்கள் மட்டுமே தெரிந்தன. புரவியில் திரும்பி "நான்தான் அபூ ஜாதுல்கரிஷ்! நான் அபூ ஜாதுல்கரிஷ்!" அதாவது, "நான் அடிவயிற்றின் தந்தை (எனக்கு ஒரு பெரிய வயிறு உள்ளது)" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார். அவர் தனக்கே உரிய பாணியில் முஸ்லிம்களுக்கு சவால் விடுத்தார். வீர முஜாஹித், ஹஸ்ரத் ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம் அவரை அணுகி, அவரது கண்ணை நேராகக் குறிபார்த்து, "அல்லாஹு அக்பர்!" என்று தனது ஈட்டியை எறிந்தார். அதன் இலக்கை அடைந்ததும், ஈட்டி அவரை குதிரையிலிருந்து தரையில் வீழ்த்தியது. ஹஸ்ரத் ஸுபைர் அவரை அடைந்தபோது உபைதா இறந்து கிடந்தார். கன்னத்தில் காலை வைத்து முழு பலத்தோடு இழுத்த பின்பு, ஈட்டி கஷ்டப்பட்டு வெளியே வந்தது; அது வளைந்திருந்தது.

பத்ருப் போரில் ஹஸ்ரத் ஸுபைர் காட்டிய வீரம் மகத்தானது. அவரது உடலில் காயம் ஏற்படாத இடமே இல்லை. அவரது மகன் உர்வா இந்த சூழ்நிலையை இவ்வாறு விவரித்தார், "என் தந்தை மூன்று கடுமையான வாள் தாக்குதல்களுக்கு இலக்கானார். அவற்றில் ஒன்று அவரது கழுத்தில் இருந்தது. என் விரலை செலுத்தும் அளவுக்கு ஆழமான வடுவை அந்தக் காயம் விட்டுச் சென்றது."

அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃபும் குறைஷிகளுடன் கடுமையாகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார். தன் காயங்களிலிருந்து வழிந்த ரத்தத்தைக் கவனிக்காமல் எதிர்ப்பட்டவர்களை அவர் வீழ்த்திக் கொண்டிருந்தார். ஹஸ்ரத் அப்துர்ரஹ்மான் தான் கண்ட ஒரு சம்பவத்தைப் பின்வருமாறு விவரிக்கிறார்:

"ஒரு நிமிடம் எனக்கு முன்னால் யாருமில்லை. நான் சுற்றும் முற்றும் பார்த்தபோது, அன்ஸாரைச் சேர்ந்த இரண்டு இளைஞர்கள் என் கண்ணில் பட்டனர். நான் அவர்களில் வலிமையானவருக்கு அருகில் இருக்க விரும்பினேன். அந்த இரண்டு இளைஞர்களில் ஒருவர் என்னைப் பார்த்துவிட்டு, என் பக்கம் திரும்பி, 'மாமாவே! அபூ ஜஹ்லைத் தெரியுமா?' என்று கேட்டார். நான், "ஆம், அவரை நான் அறிவேன்" என்றேன். 'என் சகோதரரின் மகனே, அபூ ஜஹ்லை என்ன செய்வீர்?' என்று நான் கேட்டபோது, 'அவன் ரஸூலுல்லாஹ்வை நிந்திப்பதாக மக்கள் என்னிடம் கூறினார்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்கின்றேன், நான் அவனைக் கண்டவுடன், நான் அவனைக் கொல்லும் வரை அல்லது நான் இறக்கும் வரை அவனை விட்டு விலக மாட்டேன்' என்று கூறினார். உற்சாகமான நிலையில் ஓர் இளைஞன் பேசிய இந்தத் திட்டவட்டமான, உறுதியான வார்த்தைகளால் நான் உண்மையில் ஆச்சரியப்பட்டேன்.

இன்னொரு இளைஞரும் என்னைப் பார்த்து மற்றவர் கேட்டதைப் போலவே கேட்டார். இதற்கிடையில், நான் அபூ ஜஹ்லைப் பார்த்தேன்! எதிர் வீரர்களுக்கு மத்தியில், அவர் தொடர்ந்து முன்னும் பின்னுமாக நகர்ந்து கொண்டிருந்தார். அப்போது நான், 'இளைஞர்களே! அவசர அவசரமாக அங்கும் இங்கும் போகின்றவர்தான் அபூ ஜஹ்ல்' என்று கூறினேன். உடனே தங்கள் வாட்களை எடுத்துக்கொண்டு அவர்கள் அபூ ஜஹ்லை நெருங்கினார்கள். சண்டை போட ஆரம்பித்தார்கள். இந்த இளைஞர்கள்தான் முஆஸ் மற்றும் முஅவ்வஸ் என்ற சகோதரர்கள், அன்னை அஃப்ராவின் பிள்ளைகள்."

"(என் அஸ்ஹாபே!) வானவர்கள் மீது அடையாளங்களும் குறியீடுகளும் உள்ளன. நீங்களும் உங்களுக்காக ஓர் அடையாளத்தையும் குறியீட்டையும் உருவாக்குங்கள்!"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இதற்கிடையில், அஸ்ஹாப் அல்கிராமின் வீரர்களில் ஒருவரான முஆஸ் இப்னு அம்ர் அபூ ஜஹ்லை நெருங்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றார். நீண்ட வாலுடைய குதிரையில் அமர்ந்திருந்த அபூ ஜஹ்லைத் தாக்கி, தன் முழு பலத்தையும் பிரயோகித்து அவரது காலைத் தாக்கினார். அபூ ஜஹ்லின் கால் தரையில் விழுந்தது. அப்போது முஸ்லிமாக மாறாத இக்ரிமா தனது தந்தையின் உதவிக்கு வந்து ஹஸ்ரத் முஆஸ் இப்னு அம்ருடன் சண்டையிடத் தொடங்கினார்.

அந்த நேரத்தில், முஆஸ் மற்றும் முஅவ்வஸ் சகோதரர்கள் ஒரு பருந்து போல முன்னால் பாய்ந்தனர். அவர்கள் தங்களுக்கு முன்னால் இருந்த அனைவரையும் வீழ்த்திவிட்டு அபூ ஜஹ்லை அடைந்தனர். அவர் இறந்துவிட்டார் என்று அவர்கள் நினைக்கும் வரை அவர்கள் அவரைத் தங்கள் வாள்களால் தாக்கினர்.

ஹஸ்ரத் முஆஸ் இப்னு அம்ர் இக்ரிமாவுக்கு எதிராகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்த போது அவரது கையிலும் புஜத்திலும் காயம் ஏற்பட்டது. அவரது அருள்வாய்ந்த கை அவரது மணிக்கட்டில் இருந்து வெட்டப்பட்டு ஒரு தோலின் மீது தொங்கியது. போரில் மூழ்கியிருந்த முஆஸ் இப்னு அம்ர் தனது கைக்கு நேரத்தை வீணாக்காமல், அதனை சிகிச்சைக்காகக் கட்டிக் கொண்டார். துண்டிக்கப்பட்ட அவரது கை ஒரு தோலால் தொங்கிக் கொண்டிருந்த போதிலும், அவர் வீரத்துடன் போராடிக் கொண்டிருந்தார்.

அல்லாஹு அக்பர்! என்ன ஒரு வலிமையான ஈமான்! என்ன ஒரு காட்சி! சிறிது நேரம் இப்படி சண்டையிட்ட பிறகு, ஹஸ்ரத் முஆஸ் தனது நகரும் திறன் குறைந்து வருவதை உணர்ந்தார். அவரது காயம்பட்ட கைதான் இதற்குக் காரணம். உடனே அதன் மீது கால் வைத்து, அதனைக் கிழித்து எறிந்தார்...21

இஸ்லாத்தின் மூர்க்கமான எதிரியான நவ்ஃபல் இப்னு ஹுவைலித், குறைஷிகளின் மிகவும் பிரபலமான ஆதரவாளர்களில் ஒருவன். அவன் தொடர்ந்து கூச்சலிட்டுக் கொண்டும், இணைவைப்பாளர்களின் கூட்டத்தை ஆத்திரமூட்டவும் தூண்டிவிடவும் முயன்று கொண்டிருந்தான். நபியவர்கள் அவனது நடத்தையைக் கண்டு, "எனது இறைவனே! நவ்ஃபல் இப்னு ஹுவைலிதுக்கு எதிராக எனக்கு உதவுவாயாக! அவனை வீழ்த்துவாயாக!" என்றார்கள். அல்லாஹு தஆலாவின் சிங்கமான ஹஸ்ரத் அலீ இணைவைப்பாளரான நவ்ஃபலைக் கண்டதும் உடனே அவன் மீது பாய்ந்தார். அவர் தன் வாளை மிகவும் பலமாக வெட்டினார், அவனது கால்கள் இரண்டும் கவசத்தால் மூடப்பட்டிருந்தாலும் அவர் வெட்டினார். பிறகு அவனது கழுத்தில் வாளைச் செருகி அவனது தலையைத் துண்டித்தார்.22

பிலால் அல்-ஹபஷியை சூடான மணலில் படுக்க வைத்து, அவரது மார்பில் பெரிய பாறைகளை வைத்த உமையா இப்னு கலஃப், இணைவைப்பாளர்களில் மிகவும் மூர்க்கமானவர்களில் ஒருவன். இஸ்லாத்தின் இந்த எதிரி, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை சித்திரவதை செய்ய ஒவ்வொரு சந்தர்ப்பத்தையும் பயன்படுத்தி, பத்ர் பள்ளத்தாக்கில் இணைவைப்பாளர்களை ஒன்று திரட்டவும், இஸ்லாத்தின் நூரை அணைக்கவும் முயன்றான். அவனது இந்த நிலையைக் கண்ட ஹஸ்ரத் பிலால், தன் வாளுடன் அவன் முன் வந்து நின்று, "உமையா இப்னு கலஃபே, இறைமறுப்பாளரின் தலைவனே! நீ பிழைத்தால், நான் உயிர் பிழைக்க மாட்டேன்!" என்று கூறியவாறு தாக்கினார். அவர், "அன்ஸாரி சகோதரர்களே! இறை நிராகரிப்பின் தலைவன் வந்திருக்கிறான்!" என்று அஸ்ஹாப் அல் கிராமை அழைத்த போது அவர்கள் உமையாவைச் சூழ்ந்து கொண்டு உடனே கொன்றனர்.23

இணைவைப்பாளர்களின் படையில் இப்போது தலைவன் இல்லை. அவர்களில் யாருக்கும் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை; அவர்கள் அங்கிருந்து தப்பி ஓட முயன்றனர். இறைமறுப்பின் கோட்டை வீழ்ந்தது. மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாப் அவர்களைத் தொடர்ந்து துரத்திக் கொண்டிருந்தார்கள். இணைவைப்பாளர்களில் சிலர் சிறைபிடிக்கப்பட்டனர். நபிகள் நாயகத்தின் தந்தைவழி மாமாவான அப்பாஸ் சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவர்.24

இறைவிசுவாசிகளுக்கே வெற்றி கிடைத்தது

எமது நாயகம் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தமது அஸ்ஹாபிடம், "நவ்ஃபல் இப்னு ஹுவைலித் பற்றி யாரிடமாவது தகவல் உண்டா?" என்று கேட்டார்கள். ஹஸ்ரத் அலீ முன்னால் வந்து, "ரஸூலல்லாஹ்! நான் அவனைக் கொன்றுவிட்டேன்." என்றார். இந்தச் செய்தியைக் கேட்டு மிகவும் மகிழ்ந்த எமது நபியவர்கள், "அல்லாஹு அக்பர்!" என்று தக்பீரை மொழிந்து, "அல்லாஹு தஆலா அவர்களைப் பற்றிய என் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக் கொண்டான்" என்று கூறினார்கள்.

உமையா இப்னு கலஃப் கொல்லப்பட்டான் என்று அவர்கள் நபியவர்களிடம் சொன்னபோது, மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்து, "அல்ஹம்துலில்லாஹ்! அல்லாஹு தஆலாவுக்கே நன்றிகள் உரித்தாகும். என் இறைவன் தனது அடியானை உறுதிப்படுத்தி, தன் மார்க்கத்தை மேன்மையாக்கி விட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

அபூ ஜஹ்ல் பற்றி, எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம், "அபூ ஜஹ்லுக்கு என்ன நடந்தது?, அவனுக்கு என்ன நடந்தது? யார் போய் அவனைத் தேடுவார்கள்?" என்று கூறி, இறந்தவர்களிடையே அவனைத் தேடும்படி கட்டளையிட்டார்கள். அவர்கள் தேடியும் அவனைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. எமது தலைவர், நபிகள் நாயகம், "அவனைத் தேடுங்கள், நான் அவனைக் குறித்து ஒரு வாக்குறுதி அளித்துள்ளேன். நீங்கள் அவனை அடையாளம் காண முடியாவிட்டால், அவனது முழங்காலில் உள்ள வடுவைத் தேடுங்கள். ஒரு நாள் நானும் அவனும் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜுத்ஆனின் வீட்டில் விருந்துக்குச் சென்றிருந்தோம். நாம் இருவரும் சிறிய வயதினராக இருந்தோம். நான் அவனை விட கொஞ்சம் பெரியவனாக இருந்தேன். நான் தடுமாறும்போது அவனைத் தள்ளிவிட்டேன். அவன் மண்டியிட்டு அமர்ந்தான். அவனது முழங்கால்களில் ஒன்று காயமடைந்தது, அந்தக் காயத்தின் வடு அவனது முழங்காலில் இருந்து மறையவில்லை" என்றார்கள்.

இதையடுத்து அப்துல்லாஹ் இப்னு மஸ்ஊத் அபூ ஜஹ்லைத் தேடிச் சென்றார். அவன் காயமடைந்திருப்பதைக் கண்டு அவனை அடையாளம் கண்டுகொண்டார். அவர், "நீ அபூ ஜஹ்லா?" என்று கேட்டார். அவர் அபூ ஜஹ்லின் கழுத்தில் தனது காலை அழுத்தினார். தாடியைப் பிடித்து இழுத்தார். அவர், "அல்லாஹ்வின் எதிரியே! அல்லாஹு தஆலா இறுதியாக உன்னை இழிவானவர்களில் ஆக்கிவிட்டானா?" என்று கேட்டார். அதற்கு அபூ ஜஹ்ல், "அவன் ஏன் என்னை இழிவுபடுத்த வேண்டும்! ஆடு மேய்ப்பவனே! அல்லாஹ் உன்னை இழிவுபடுத்துவானாக. மிகவும் செங்குத்தான இடத்தில் நீ ஏறியுள்ளாய்! வெற்றி எந்தத் தரப்பைச் சேர்ந்தது என்று சொல்" என்றான். ஹஸ்ரத் இப்னு மஸ்ஊத், "வெற்றி அல்லாஹ்வுக்கும் அவனது ரஸூலுக்கும் உரியது" என்று கூறினார். அவர் அபூ ஜஹ்லின் தலைக்கவசத்தைக் கழற்றும்போது, "அபூ ஜஹ்லே! உன்னைக் கொன்று விடுவேன்" என்றார். அபூ ஜஹ்ல் தனது அவநம்பிக்கை, பெருமை மற்றும் ஆணவத்தின் அளவைக் காட்டினான், "தமது தேசத்தின் மேன்மைக்குரியவர்களைக் கொன்றவர்களில் நீ முதன்மையானவனல்ல. ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், நீதான் என்னைக் கொல்வதென்பது எனக்கு மிகவும் கடினமாக இருக்கும். குறைந்த பட்சம் என் தலை கம்பீரமாகத் தோன்றும்படி என் கழுத்தை என் மார்பருகே அறுத்துக் கொள்!" என்றான்.

இப்னு மஸ்ஊத் தனது சொந்த வாளால் அபூ ஜஹ்லின் தலையை வெட்ட முடியாதபோது, அவர் அதை அபூ ஜஹ்லின் வாளால் வெட்டி அவனது ஆயுதம், கவசம், தலைக்கவசம் மற்றும் தலையை எமது தலைவரான நபியிடம் கொண்டு வந்தார். நபியவர்கள், "ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக என் பெற்றோர் அர்ப்பணமாகட்டும்! இது அல்லாஹு தஆலாவின் எதிரியான அபூ ஜஹ்லின் தலை. "வணக்கத்திற்குரியவன் அல்லாஹு தஆலாவைத் தவிர வேறு யாருமில்லை" என்று நபிகள் நாயகமவர்கள் கூறினார்கள். பின்னர் நபியவர்கள் எழுந்து அபூ ஜஹ்லின் உடலிடம் சென்றார்கள். "எல்லாப் புகழும் அல்லாஹு தஆலாவுக்கே உரியது! அல்லாஹ்வின் எதிரியே! நீ இந்த உம்மத்தின் பிர்அவ்னாக இருந்தாய்" என்று கூறினார்கள். பிறகு அல்லாஹு தஆலாவுக்கு நன்றி செலுத்தி, "என் ரப்பே! உனது வாக்குறுதியை எனக்கு நிறைவேற்றி விட்டாய்" என்று கூறினார்கள்.

"என்னை ஒரு உண்மையான நபியாக அனுப்பிய என் இறைவனின் பெயரால் நான் சொல்கிறேன். நான் சொல்வதை உங்களை விட நன்றாக அவர்கள் (இணைவைப்பாளர்களின் பிணங்கள்) கேட்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களால் (அதற்கு) பதில் கூற முடியாது"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

காயமடைந்த அஸ்ஹாப் அல்-கிராமின் காயங்களுக்கு எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் சிகிச்சை அளித்தார்கள். ஷஹீதாக்கப்பட்டவர்களை அடையாளம் காணச் செய்தார்கள். முஹாஜிரீன்களைச் சேர்ந்த ஆறு பேரும், அன்ஸாரைச் சேர்ந்த எட்டு பேருமாக பதினான்கு ஷஹீதுகள் இருந்தனர். அவர்களின் அருள்வாய்ந்த ஆத்மாக்கள் அனைத்தும் ஜன்னாவை அடைந்தபோது, இஸ்லாத்தின் நூரை அணைக்க முயன்ற இணைவைப்பாளர்களில் எழுபது பேர் கொல்லப்பட்டனர். இன்னும் எழுபது பேர் சிறைபிடிக்கப்பட்டனர்.

வெற்றியின் நற்செய்தியை அறிவிக்க அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹாவையும் ஸைத் இப்னு ஹாரிதாவையும் மதீனாவுக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்.

எமது தலைவர், நபிகள் நாயகம் ஷஹீதுகளுக்காக ஜனாஸா தொழுகையை25 நடத்தி அவர்களை கப்ரில் அடக்கம் செய்தார்கள்.

இணைவைப்பாளர்களின் இருபத்து நான்கு சடலங்களை வறண்ட கிணற்றிலும், மற்றவர்களை குழிகளிலும் போட்டு நிரப்பினார்கள்.

அகிலங்களின் தலைவர் அஸ்ஹாப்களுடன் கிணற்றருகே வந்து, "கிணற்றில் எறியப்பட்டவர்களே!" என்று கூறிவிட்டு, கொல்லப்பட்ட இணைவைப்பாளர்களின் பெயர்களையும், அவர்களின் தந்தையரின் பெயர்களையும் கூறி, "உத்பா இப்னு ரபீஆ! உமய்யா இப்னு கலஃப்! அபூ ஜஹ்ல் இப்னு ஹிஷாம்! ... உங்கள் நபிக்கு நீங்கள் எவ்வளவு மோசமான ஜனங்களாக இருந்தீர்கள். நீங்கள் என்னை மறுத்தீர்கள், ஆனால் மற்றவர்கள் என்னை அங்கீகரித்து உறுதிப்படுத்தினர். நீங்கள் என் நகரத்திலிருந்து, என் தேசத்திலிருந்து என்னை நாடுகடத்தினீர்கள். மற்றவர்கள் தங்கள் கதவுகளைத் திறந்து என்னைத் தழுவிக் கொண்டனர். நீங்கள் எனக்கு எதிராகப் போரிட்டீர்கள்; மற்றவர்கள் எனக்கு உதவினார்கள். என் இறைவன் உங்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியை நீங்கள் அடைந்து விட்டீர்களா? என் இறைவன் வாக்களித்த வெற்றியை நான் அடைந்து விட்டேன்" என்று கூறினார்கள்.

ஹஸ்ரத் உமர், "ரஸூலல்லாஹ்! பிணங்களிடமா இதைச் சொல்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார். அப்போது எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் அவர்கள், "என்னை ஓர் உண்மையான நபியாக அனுப்பிய என் இறைவனின் பெயரால் நான் சொல்கிறேன். நான் சொல்வதை உங்களை விட நன்றாக அவர்கள் கேட்கிறார்கள். ஆனால், அவர்களால் (அதற்கு) பதில் கூற முடியாது" என்று கூறினார்கள்.

இணைவைப்பாளர்கள், தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள போர்க்களத்தை விட்டு ஓடும்போது, அவர்கள் கொண்டு வந்த எதையும் எடுக்க முடியவில்லை. அவை அனைத்தும் முஸ்லிம்களின் கைகளில் சிக்கின. எமது தலைவர், நபியவர்கள் இவ்வாறு கைப்பற்றிய செல்வத்தை பத்ருப் போரில் கலந்துகொண்ட அஸ்ஹாப்களுக்கும், பணியில் இருந்தவர்களுக்கும் பங்கிட்டுக் கொடுத்தார்கள். அவர்கள் மேலும் மூன்று இரவுகள் பத்ரில் தங்கி, பத்தொன்பது நாட்களுக்குப் பிறகு மதீனாவுக்குத் திரும்பினர்.

இதற்கிடையில், தூதுவர்களாக அனுப்பப்பட்டிருந்த அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா மற்றும் ஸைத் இப்னு ஹாரிதா ஆகியோர் மதீனாவை அணுகினர். ஞாயிற்றுக்கிழமை, அதிகாலையில், அவர்கள் அகீக் என்று அழைக்கப்படும் இடத்தை அடைந்தபோது, அவர்கள் பிரிந்தனர். அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா ஒரு திசையாலும், ஸைத் இப்னு ஹாரிதா மற்றொரு திசையாலும் மதீனாவுக்குள் நுழைந்தார்கள். அவர்கள் வீடு வீடாகச் சென்று வெற்றியை அறிவித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் கவிஞர் அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா வெற்றியை உரத்த குரலில் பாடிக் கொண்டிருந்தார்:

அன்ஸாரே! இதன் மூலம் நான் உங்களுக்கு நன்மாராயம் கூறுகின்றேன்:
அல்லாஹ்வின் தூதர் பாதுகாப்பாகவும் உயிருடனும் இருக்கிறார்.
இணைவைப்பாளர்கள் கொல்லப்பட்டு கைதிகளாகப் பிடிக்கப்பட்டனர்.
சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்களில் புகழ்பெற்றவர்களும் குறிப்பிடத்தக்க நபர்களும் உள்ளனர்.
ரபீஆ மற்றும் ஹஜ்ஜாஜின் அனைத்து மகன்களும்,
அபூ ஜஹ்ல் அம்ர் இப்னு ஹிஷாமும் பத்ரில் கொல்லப்பட்டனர்.

ஹஸ்ரத் ஆஸிம் இப்னு அதீ, "இப்னு ரவாஹாவே! நீர் கூறுவது உண்மைதானா?" என்று கேட்க, அதற்கு அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா, "ஆம் அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாகச் சொல்கிறேன். இன்ஷா அல்லாஹ், நாளை ரஸூலுல்லாஹ் கைதிகளின் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு வருவார்கள்!" என்றார்.

ஹஸ்ரத் ருகையாவின் மறைவு

அந்த நாளில், எமது அன்புக்குரிய நபியின் மகள் ஹஸ்ரத் ருகையா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) காலமானார். அவரது கணவர் ஹஸ்ரத் உஸ்மான் ஜனாஸா தொழுகையை வழிநடத்தினார். இந்தத் துயரத்தில் வெற்றி பெற்ற செய்தி அவர்களுக்கு சற்று நிம்மதியைத் தந்தது.

எமது நாயகம் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களும் அவர்களின் அஸ்ஹாபும் பத்ர் வெற்றியை அவர்களுக்கு வழங்கிய அல்லாஹு தஆலாவுக்கு நன்றி செலுத்தி, ஷுக்ரின் (நன்றியுணர்வின்) ஸஜ்தாவை நிறைவேற்றிவிட்டு, கைதிகளுடன் மதீனா அல்-முனவ்வராவை நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள்.

முன்னதாக நற்செய்தியைக் கொண்டு வந்த அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா மற்றும் ஸைத் இப்னு ஹாரிதா ஆகியோர் பத்ர் கஸாவில் நடந்தவற்றையும், ஷஹீதாக்கப்பட்டவர்கள் பற்றியும் எடுத்துரைத்தார்கள். மதீனாவில் தங்கியிருந்த குழந்தைகள், பெண்கள் மற்றும் பணியில் இருந்தவர்கள் இந்த வெற்றியால் மகிழ்ச்சியடைந்தனர். எமது தலைவரான நபியை வரவேற்க அவர்கள் நகருக்கு வெளியே சென்றனர். ஹாரிதா இப்னு ஸுராகா ஷஹீத்களில் ஒருவர். தனது மகன் தடாகததில் தண்ணீர் குடித்துக் கொண்டிருந்தபோது எதிரிகளின் அம்பினால் கொல்லப்பட்டார் என்பதை அவரது தாய் ரபீஃ அறிந்திருந்தார். இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட எமது அன்னை ரபீஃ, "ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் வரும்வரை நான் என் மகனுக்காக அழமாட்டேன். அவர் மதீனாவை கௌரவிக்கும்போது, நான் அவரிடம் கேட்பேன். என் மகன் ஜன்னாவில் இருந்தால், நான் ஒருபோதும் அழ மாட்டேன். அவர் ஜஹன்னத்தில் இருந்தால், என் கண்களில் இருந்து கண்ணீருக்குப் பதிலாக இரத்தம் சிந்துவேன்" என்று கூறினார்.

"நீங்கள் முஸ்லிமாக இருந்தால் அல்லாஹு தஆலாவுக்குத் தெரியும். நீங்கள் உண்மையாளராக இருந்தால், அல்லாஹ் உங்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவான். ஆனால் வெளிப்படையாக நீங்கள் எங்களுக்கு எதிராக இருக்கிறீர்கள். அதனால்தான் உங்கள் விடுதலைக்கு நீங்கள் பணம் செலுத்த வேண்டும்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

நபிகள் நாயகம் மதீனாவுக்கு அஸ்ஹாப் அல்கிராம்களுடன் வருகை தந்து கௌரவித்தபோது, ரபீஃ நபியவர்கள் முன்னிலையில் வந்து, "ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக என் பெற்றோர் அர்ப்பணமாகட்டும்! என் மகன் ஹாரிதாவிடம் நான் வைத்திருக்கும் பாசம் உமக்குத் தெரியும். அவர் ஷஹீதாகி ஜன்னாவில் நுழைந்தாரா? அப்படி இருந்தால் நான் பொறுமையாக இருப்பேன். இல்லாவிட்டால் என் கண்களில் இருந்து ரத்தம் சிந்துவேன்" என்றார். எமது நாயகம் ஹபீப் அல் அக்ரம் அவருக்கு நற்செய்தி கூறினார்கள்: "உம்மு ஹாரிதா! உங்கள் மகன் ஒன்றில் அல்ல, பல ஜன்னாக்களில் இருக்கிறார். அவரது இடம் ஃபிர்தவ்ஸில் (ஜன்னாக்களின் மிக உயர்ந்த தரத்தில்) உள்ளது" என்று கூறினார்கள். அதைக் கேட்ட ரபீஃ, "என் மகனுக்காக நான் அழ மாட்டேன்" என்று கூறினார். பிரபஞ்சத்தின் சுல்தான் ஒரு குவளை தண்ணீர் கேட்டார். அவரது இரக்கத்தின் காரணமாக, அவர் தனது அருள்வாய்ந்த கையைத் தண்ணீரில் வைத்து அதை வெளியே எடுத்தார். ஹஸ்ரத் ஹாரிதாவின் தாயாரையும் அவரது சகோதரியையும் இந்த நீரைக் குடிக்கச் செய்தார். அந்த நீரால் அவர்களின் முகத்தையும் தலையையும் நனைத்தார். அந்த நாளுக்குப் பிறகு, ரபீஃ மற்றும் அவரது மகளின் முகங்கள் மிகவும் பிரகாசமாக இருந்தன. அவர்கள் மிக நீண்ட ஆயுளையும் கொண்டிருந்தனர்.

பிரபஞ்சத்தின் வழிகாட்டியான எமது நாயகம் (அலைஹி அப்தலுஸ்-ஸலவாத்) மதீனாவுக்குக் கொண்டு வரப்பட்ட எழுபது கைதிகளை தனது அஸ்ஹாபிடம் பகிர்ந்தளித்து, அவர்களை நன்றாக நடத்துமாறு கட்டளையிட்டார்கள். கைதிகளுக்கு என்ன செய்வது என்பது பற்றி அல்லாஹு தஆலாவிடமிருந்து இதுவரை எந்த வஹீயும் வரவில்லை. எமது நபியவர்கள் தமது அஸ்ஹாபுடன் கலந்தாலோசித்த பிறகு, பிணைத் தொகைக்கு ஈடாக கைதிகளை விடுவிக்க முடிவு செய்தார்கள். மீட்கும் தொகையின் அளவு ஒவ்வொரு கைதியின் சொத்துக்கு ஏற்ப தீர்மானிக்கப்பட்டது. சொத்து ஏதும் இல்லாதவர்களும், கல்வியறிவு பெற்றவர்களும் மதீனாவில் உள்ள பத்து படிப்பறிவில்லாதவர்களுக்கு எழுதப் படிக்கக் கற்றுக் கொடுக்க வேண்டும், அதன் பின்னர் அவர்கள் மக்காவிற்குச் செல்லலாம். எமது தலைவர், நபிகள் நாயகம் சிறைப்பிடிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவரான தமது மாமா அப்பாஸிடம், "அப்பாஸே! உங்கள் சகோதரரின் மகன் உகைல் (அகீல்) இப்னு அபீ தாலிப் மற்றும் நவ்ஃபல் இப்னு ஹாரித் ஆகியோரின் விடுதலைக்காகப் பணம் செலுத்துங்கள். ஏனென்றால் நீங்கள் ஒரு பணக்காரர்." என்றார்கள். ஹஸ்ரத் அப்பாஸ், "ரஸூலல்லாஹ்! நான் ஒரு முஸ்லிம். குறைஷிகள் என் விருப்பத்திற்கு மாறாக என்னை பத்ருக்கு அழைத்து வந்தனர்" என்று கூறினார்கள். அதற்கு ரஸூலுல்லாஹ், "நீங்கள் முஸ்லிமாக இருந்தால் அல்லாஹு தஆலாவுக்குத் தெரியும். நீங்கள் உண்மையாளராக இருந்தால், அல்லாஹ் உங்களுக்கு நற்கூலி வழங்குவான். ஆனால் வெளிப்படையாக நீங்கள் எங்களுக்கு எதிராக இருக்கிறீர்கள். அதனால்தான் உங்கள் விடுதலைக்கு நீங்கள் பணம் செலுத்த வேண்டும்." என்று கூறினார்கள். அதற்கு அப்பாஸ், "ரஸூலல்லாஹ்! நீங்கள் கைப்பற்றிய 800 திர்ஹம்களைத் தவிர என்னிடம் வேறு செல்வம் இல்லை" என்று சொன்னபோது, எமது நாயகம் நபியவர்கள், "அப்பாஸே! அந்தத் தங்கத்தைப் பற்றி நீங்கள் ஏன் சொல்லக் கூடாது?" என்றார்கள். "எந்தத் தங்கம்?" என்று அவர் கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், "நீங்கள் மக்காவிலிருந்து புறப்பட்ட நாளில் ஹாரிதின் மகள் உம்முல் ஃபத்லுக்கு நீங்கள் கொடுத்த தங்கம்! நீங்கள் கொடுத்தபோது உங்களுடன் வேறு யாரும் இருக்கவில்லை. அந்தத் தங்கத்தைப் பற்றி நீங்கள் உம்மு ஃபதிலிடம், 'இந்தப் படையெடுப்பின்போது எனக்கு என்ன நடக்கும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. எனக்கு ஏதாவது ஆகி, என்னால் திரும்பி வர முடியாவிட்டால், இவ்வளவு, இவ்வளவு, ஃபத்லுக்கு இவ்வளவு, அப்துல்லாஹ்வுக்கு இவ்வளவு, உபைதுல்லாஹ்வுக்கு இவ்வளவு, குஸாமுக்கு இவ்வளவுதான்' என்று கூறினீர்." என்று விளக்கினார்கள். வியப்படைந்த ஹஸ்ரத் அப்பாஸ், "சத்தியமாக நான் அந்தத் தங்கத்தை என் மனைவிக்குக் கொடுக்கும் போது எங்களுடன் யாரும் இருக்கவில்லை. இது உமக்கு எப்படித் தெரியும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், "அல்லாஹு தஆலா எனக்கு அறிவித்தான்" என்று பதிலளித்தார்கள். அப்போது ஹஸ்ரத் அப்பாஸ், "நீங்கள் அல்லாஹு தஆலாவின் ரஸூல் என்று நான் சாட்சி கூறுகிறேன், நீங்கள் உண்மையையே கூறுகிறீர்கள்" என்று கூறி கலிமா அஷ்-ஷஹாதாவை ஓதினார்.26 ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் முஸ்லிமாக மாறியபோது நபிகள் நாயகம் அவரை மக்காவில் பொறுப்பாக நியமித்தார்கள். அங்குள்ள முஸ்லிம்களைப் பாதுகாக்குமாறும், இஸ்லாத்தின் எதிரிகளைப் பற்றிய செய்திகளை அனுப்புமாறும் கட்டளையிட்டார்கள்.

பத்ர் கஸாவில் தோற்கடிக்கப்பட்ட குறைஷிகள், மீட்கும் தொகையை செலுத்துவதன் மூலம் தமது கைதிகளைத் திரும்பப் பெறலாம் என்று அறிவிக்கப்பட்டனர். எனினும் நபிமார்களின் தலைவரை ஹிஜ்ராவுக்கு முன்னர் துன்புறுத்தி சித்திரவதை செய்த நத்ர் இப்னு ஹாரித் சிரச்சேதம் செய்யப்பட்டான். அத்துடன், நபியவர்கள் கஃபாவில் தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்த போது அவர்களின் அருள்மிகுந்த முதுகில் ஒட்டகக் கழிவைப் போட்ட உக்பா இப்னு அபீ முஐத் கொல்லப்பட்டான். இஸ்லாத்தின் இந்த மூர்க்கமான எதிரியின் தலை அவனது உடலில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டபோது, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அல்லாஹு தஆலாவைப் புகழ்ந்தார்கள். நபியவர்கள் அவனது அருகில் சென்று, "வல்லாஹி, அல்லாஹு தஆலாவையும், அவனது ரஸூலையும், குர்ஆன் அல்கரீமையும் மறுத்து, சித்திரவதைக்கு மேல் சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கிய உன்னைப் போன்ற மோசமான எவரையும் நான் அறியவில்லை" என்று கூறினார்கள்.

கைதிகள் அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் (அலைஹிமுர்-ரித்வான்) உடன் தங்கள் பாதுகாவலர்களால் பிணை வழங்கப்படும் வரை தங்கியிருந்தனர். அனைத்து ஸஹாபிகளும் கைதிகளை மிகவும் நன்றாக நடத்தி அவர்களின் உணவை அவர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டனர். சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்களில் முஸ்அப் இப்னு உமைரின் சகோதரர் அபூ அஸீஸும் ஒருவர். அவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்: "நானும் ஒரு மதீனா முஸ்லிமின் வீட்டில் சிறைப்பட்டிருந்தேன். அவர்கள் என்னை மிகவும் நன்றாக நடத்தினார்கள், காலையிலும் மாலையிலும் அவர்கள் சாப்பிடும் ரொட்டியை எனக்குக் கொடுத்தார்கள், சாப்பிடுவதற்கு பேரீச்சம் பழம் மட்டுமே அவர்களிடம் எஞ்சியிருந்தது. அவர்களில் யாரிடமாவது ரொட்டித் துண்டு இருக்கும்போதெல்லாம், அதை நேரடியாக என்னிடம் கொண்டு வந்து கொடுப்பார். எனக்கு வெட்கமாக இருந்ததால், ரொட்டியைக் கொண்டு வந்தவரிடமே திருப்பிக் கொடுத்துவிடுவேன். ஆனால் அவர் அதை மீண்டும் என்னிடம் திருப்பித் தருவார்."

அதேபோன்று, குறைஷிகளைச் சேர்ந்த கைதிகளில் ஒருவரான யஸீத் பின்வருமாறு கூறுகிறார்: "முஸ்லிம்கள் பத்ரிலிருந்து மதீனாவுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தபோது, அவர்கள் கைதிகளான எங்களை விலங்குகளின் மீது சவாரி செய்யச் செய்தனர், அதேநேரம் அவர்கள் கால்நடையாகவே சென்றனர்."

கதீஜா ரழியல்லாஹு அன்ஹாவின் சகோதரியின் மகனான, எமது நபியின் மருமகன் அபுல்-ஆஸ் இப்னு ரபீஃ சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவர். அபுல்-ஆஸ் மக்காவின் வணிகர்களில் ஒருவர், அவருக்கு நிறைய சொத்துக்கள் இருந்தன. அவர் நம்பகத்தன்மைக்கும் பக்திக்கும் பிரபலமானவர். சிறைபிடிக்கப்பட்டவர்களுக்கான மீட்கும் பணம் மக்காவிலிருந்து அனுப்பப்பட்டபோது, ஹஸ்ரத் ஸைனப் தனது திருமணத்தின் போது தனது தாயார் பரிசளித்த கழுத்தணியை மீட்கும் தொகையாக அனுப்பியிருந்தார். மீட்கும் பணம் வந்தபோது, எமது தலைவர், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அந்தக் கழுத்தணியை அடையாளம் கண்டுகொண்டு, "என் அஸ்ஹாபே, பொருத்தமாக இருந்தால், என் மகள் ஸைனபின் மீட்கும் பொருளுடன் அவரது சிறைக் கைதியை அனுப்பிவிடுங்கள்" என்றார். அதனை அஸ்ஹாப் அல் கிராம் ஏற்றுக் கொண்டனர். ஸைனபை மதீனாவுக்கு அனுப்ப வேண்டும் என்ற நிபந்தனையின் பேரில் அபுல்-ஆஸ் தனது சொத்துக்களுடன் மக்கா செல்ல அனுமதிக்கப்பட்டார். அபுல்-ஆஸ் ஸைனபையும் அவருடன் இருந்தவர்களையும் தம் சகோதரர் கினானாவுடன் அனுப்பி வைத்தார். இதைக் கேட்ட இணைவைப்பாளர்கள் கோபமடைந்து, தங்கள் ஆட்களில் சிலரை அவர்களுக்குப் பின்னால் அனுப்பினர். ஸீ-துவா என்ற இடத்தில் அவர்களைப் பிடித்தனர். ஹபர் இப்னு அல்-அஸ்வத் தனது ஈட்டியை எறிந்தபோது, ஒட்டகம் திடுக்கிட்டு ஹஸ்ரத் ஜைனபை அதன் முதுகிலிருந்து தரையில் வீசியது. கினானா தன் அம்புகளை அவன் முன் போட்டுவிட்டு, "ஸைனபைக் கொல்ல முயல்பவனை நான் அழித்து விடுவேன்" என்றார். அவர் ஸைனபை மக்காவிலிருந்து அழைத்துச் சென்று சேர வேண்டிய இடத்திற்கு அழைத்து வந்தார். ஹஸ்ரத் ஸைனப் உடல் நலக்குறைவால் பாதிக்கப்பட்டார். அவர் கர்ப்பமாக இருந்தார். அவர் மதீனாவை அடைந்தபோது, அவரது குழந்தையை இழந்தார். இதைக் கேள்விப்பட்ட ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் மிகவும் வருத்தமடைந்தார்கள்.

இணைவைப்பாளர்கள் பத்ர் போரில் தோற்கடிக்கப்பட்டு, போர்க்களத்திலிருந்து வருந்தத்தக்க நிலையில் தப்பி ஓடியது மக்காவில் பெரும் வியப்பை ஏற்படுத்தியது. அவர்கள் எதிர்பார்க்காத அல்லது கற்பனை கூட செய்திராத ஒரு முடிவு வெளிப்பட்டது. அபூ லஹபும் மற்ற இணைவைப்பாளர்களும் செய்தியைக் கொண்டு வந்த முதல் நபரின் வார்த்தைகளை நம்பவில்லை. போர்க்களத்திலிருந்து தப்பி ஓடிய அபூ ஸுஃப்யான் மக்காவுக்கு வந்தபோது அவரை உடனடியாக அழைத்தார்கள். அபூ லஹப் அவரிடம், "என் சகோதரரின் மகனே! சொல்லுங்கள், அது எப்படி நடந்தது?" என்று கேட்டார். அபூ ஸுஃப்யான் அமர்ந்தார். நின்று கொண்டே பலர் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அபூ சுஃப்யான் அவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினார்:

"அதனைக் கேட்கவே வேண்டாம். நாங்கள் முஸ்லிம்களுக்கு எதிராக சண்டையிட்டபோது, எங்கள் கைகள் கட்டப்பட்டதைப் போல இருந்தது. அவர்கள் விரும்பியபடியே செய்தார்கள். அவர்கள் எங்களில் சிலரைக் கொன்றனர், வேறு சிலரைப் பிடித்தனர். சத்தியமாக சொல்றேன், நான் எமது ஆட்கள் யாரையும் கண்டிக்கவோ, விமர்சிக்கவோ மாட்டேன். ஏனென்றால் அந்த நேரத்தில், பூமிக்கும் வானத்திற்கும் இடையில் சாம்பல் நிற குதிரைகளில் வெள்ளை உடையணிந்த மக்களை நாங்கள் கண்டோம். அவர்களை எதிர்த்து நிற்க எதுவுமில்லை, அவர்களை எவராலும் எதிர்க்க முடியாதிருந்தது!"

இஸ்லாத்தின் ஆரம்ப நாட்களில் முஸ்லிமாக மாறியிருந்த அப்பாஸின் அடிமை ஹஸ்ரத் அபூ ராஃபி இணைவைப்பாளர்களின் வேதனைகளுக்கு அஞ்சி தனது மார்க்கத்தை வெளிப்படுத்தவில்லை. மௌனமாக அவர்கள் பேசுவதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அபூ ராஃபி மகிழ்ச்சியின் காரணமாக அனைத்தையும் மறந்து திடீரென்று "வல்லாஹி, அவர்கள் வானவர்கள்" என்றார். அபூ லஹப் அவனை ஓங்கி அறைந்து, பிடித்து தரையில் வீசினார். அவரைக் கடுமையாகத் தாக்கினார். ஹஸ்ரத் அப்பாஸின் மனைவி உம்மு அல்-ஃபத்லால் அதைத் தாங்கிக்கொள்ள முடியவில்லை. ஏனென்றால் அவரும் முஸ்லிமாக மாறிவிட்டார். உம்மு அல்-ஃபத்ல் அறையிலிருந்த கம்பங்களில் ஒன்றை எடுத்து, "அவருக்கு யாரும் இல்லாததால் அவர் சக்தியற்றவராக இருப்பதை நீ பார்த்தாய், இல்லையா?" என்று கூறியவாறு அவர் அபூ லஹபைக் கடுமையாக அடித்தார். அபூ லஹபின் தலை பிளந்தது. அவர் திரும்பி இரத்தம் சொட்ட, வெறுக்கத்தக்க, இழிவடைந்த நிலையில் வெளியேறினார். ஏழு நாட்களுக்குப் பிறகு, அல்லாஹு தஆலா அவருக்கு செங்காய்ச்சல் என்ற நோயைக் கொடுத்தான். இந்த நோயால் அவர் இறந்தார். அவரது மகன்கள் அவரது உடலை இரண்டு அல்லது மூன்று இரவுகள் புதைக்காமல் விட்டனர். இறுதியில், அவரது உடல் துர்நாற்றம் வீசத் தொடங்கியது.

"வல்லாஹி, அல்லாஹு தஆலாவையும், அவனது ரஸூலையும், குர்ஆன் அல்கரீமையும் மறுத்து, சித்திரவதைக்கு மேல் சித்திரவதைக்கு உள்ளாக்கிய உன்னை (உக்பா இப்னு அபீ முஐத்) போன்ற மோசமான எவரையும் நான் அறியேன்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

எல்லோரும் அபூ லஹபுக்கு ஏற்பட்ட நோயைக் கண்டு வெறுப்படைந்து, அது குஷ்ட நோய் என்பதுபோல் தவிர்த்தனர். அப்போது குறைஷிகளில் ஒருவர் அபூலஹபின் மகன்களிடம், "வெட்கக்கேடு! வெட்கமாக இல்லையா? உங்கள் அப்பா நாறும் வரை வீட்டில் விட்டுட்டு வந்தீர்கள். அவரை எங்கேயாவது கொண்டு போய்ப் புதைத்து விடுங்கள்!" என்றார். அவருடைய மகன்கள் அந்த மனிதரை நோக்கி, "அவருடைய வியாதியைக் கண்டு பயப்படுகிறோம்" என்றார்கள். இந்த முறை அந்த மனிதர் அவர்களிடம், "நீங்கள் போங்கள், நான் வந்து உங்களுக்கு உதவுகிறேன்" என்றார். பின்னர், மூவரும் ஒன்று சேர்ந்தனர். அவர்கள் அவரைத் தூக்கி ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில் விட்டுச் சென்றனர். அவரைப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு அவர்கள் அவர் மீது கற்களை எறிந்தனர். இவ்வாறு, அபூ லஹப் தனது இடமான இருண்ட ஜஹன்னம் குழியில் நுழைந்தார், அங்கு அவர் எப்போதும் வேதனையிலும் நெருப்பிலும் இருப்பார்.

பத்ர் போரில் பிடிபட்ட குறைஷிகளில் வலீத் இப்னு வலீதும் ஒருவர். அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜஹ்ஷ் அவரைச் சிறைப்பிடித்துச் சென்றார். அதுவரை இஸ்லாத்தைத் தழுவாத வலீதின் சகோதரர்களான ஹிஷாம் மற்றும் காலித் இப்னு வலீத் ஆகியோர் மதீனாவுக்கு வந்தனர். அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜஹ்ஷ் மீட்கும் பணம் கொடுக்கப்படாவிட்டால் அவரை விடுவிக்க மாட்டார். காலித் சம்மதித்தாலும், அவரது தந்தைவழி ஒன்றுவிட்ட சகோதரரான ஹிஷாம் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், அவர்கள் தமது தந்தையின் ஆயுதங்களையும் உபகரணங்களையும் கொண்டு பணம் செலுத்துமாறு பரிந்துரைத்தார். ஹிஷாம் இதற்கு ஒப்புக் கொண்டாலும், காலித் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. இறுதியாக, அவர்கள் தங்கள் தந்தையின் வாள், கவசம், தலைக்கவசம் ஆகியவற்றைக் கொடுக்க ஒப்புக்கொண்டனர். அவை நூறு தீனார்கள் மதிப்புள்ளவை. அவர்கள் வலீதை சிறையிலிருந்து காப்பாற்றி விட்டு மக்காவை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். எனினும் வலீத் மதீனாவிலிருந்து நான்கு மைல் தூரத்திலுள்ள துல்ஹுலைஃபாவில் அவர்களை விட்டுவிட்டு, நபியவர்களிடம் வந்து இஸ்லாத்தைத் தழுவி அஸ்ஹாப் அல்-கிராமில் ஒருவரானார். சிறிது காலம் கழித்து, அவர் மக்காவிலுள்ள அவரது சகோதரர்களிடம் சென்றார். காலித் இப்னு வலீத் அவரிடம், "நீர் முஸ்லிமாக மாறப் போகிறீர் என்பதால், நாங்கள் உம்மை மீட்கும் தொகையை செலுத்துவதற்கு முன் ஏன் நீர் முஸ்லிமாக மாறவில்லை? எங்கள் தந்தையிடமிருந்து கிடைத்த ஒரு நினைவுப் பரிசை நீர் எங்களுக்கு இழக்கச் செய்தீர். ஏன் அப்படிச் செய்தீர்?" என்று கேட்டார். அதற்கு அவர், "'இவனால் சிறையிருப்பைத் தாங்க முடியவில்லை, அதனால்தான் முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாமுக்குக் கீழ்ப்படிந்தான்' என்று குறைஷிகள் கூறுவார்களோ என்று நான் அஞ்சினேன்" என்று பதிலளித்தார்.

இதனால் ஆத்திரமடைந்த அவரது சகோதரர்கள், இயாஷ் இப்னு அபீ ரபீஆ, ஸலமா இப்னு ஹிஷாம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) ஆகியோருடன் மன்ஸூமின் மகன்களிலிருந்து சில முஸ்லிம்களையும் சிறையில் அடைத்தனர். வலீத் இப்னு வலீத் முஃமினாக மாறியதால் பல ஆண்டுகள் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தார். இஸ்லாத்தின் கொடிய எதிரியான அவரது மாமா ஹிஷாம் மற்றும் அவரது இணைவைப்பாளர்களான உறவினர்களால் அவர் ஒடுக்கப்பட்டு சித்திரவதைக்கு ஆளானார். இணைவைப்பாளர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட இயாஷ் இப்னு அபீ ரபீஆ, ஸலமா இப்னு ஹிஷாம், வலீத் ஆகியோருக்காக எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்கள் பின்வருமாறு பிரார்த்தனை செய்தார்கள்: "யா அல்லாஹ்! வலீத் இப்னு வலீத், ஸலமா இப்னு ஹிஷாம், இயாஷ் இப்னு ரபீஆ ஆகியோரையும் (காஃபிர்களின் கைகளில் மூச்சுத் திணறி) பலவீனர்களாக உள்ள ஏனைய முஸ்லிம்களையும் காப்பாற்றுவாயாக. யா அல்லாஹ், முதாரை (குறைஷிகளை) மிதித்து விடுவாயாக. இந்த வருடங்களை (யூஸுஃபுடைய வருடங்களுக்கு) ஒப்பானதாக ஆக்குவாயாக!".

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் பிரார்த்தனையின் அருளால், ஹஸ்ரத் வலீத் ஒரு வாய்ப்பைக் கண்டுபிடித்து அவர் கட்டப்பட்டிருந்த இடத்திலிருந்து தப்பிச் சென்றார். அவர் மதீனா அல்-முனவ்வராவுக்கு வந்து எமது அன்புக்குரிய நபியை அடைந்தார். இயாஷ் இப்னு ரபீஆ மற்றும் ஸலமா இப்னு ஹிஷாம் ஆகியோரின் நிலை குறித்து எமது நாயகம் ஹபீபுல்லாஹ் கேட்டபோது, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தங்கள் கால்களால் கட்டப்பட்டிருப்பதாகவும், கடுமையான வேதனையையும் சித்திரவதையையும் அனுபவிப்பதாகவும் கூறினார்.

பிரபஞ்சத்தின் சுல்தான் அவர்களின் அவல நிலையைக் கண்டு மிகவும் வருத்தமடைந்து, அவர்களை மீட்க ஒரு வழியைத் தேடினார்கள். அவர்களை யார் காப்பாற்ற முடியும் என்று நபியவர்கள் கேட்டபோது, வலீத் பல ஆண்டுகளாக சித்திரவதை செய்யப்பட்ட போதிலும், அவர் மிகுந்த தைரியத்துடனும் அன்புடனும், "ரஸூலல்லாஹ்வே! நான் அவர்களை விடுவிப்பேன்; நான் அவர்களை உங்களிடம் கொண்டு வருவேன்" என்று பதிலளித்தார். அவர் மீண்டும் மக்காவுக்கு வந்து, அவர்களுக்கு உணவு கொண்டு வந்த ஒரு பெண்ணைப் பின்தொடர்ந்து சித்திரவதை செய்யப்பட்ட முஸ்லிம்களின் இருப்பிடத்தை அறிந்தார். அவர்கள் இருவரும் கூரையில்லாத கட்டிடத்தில் சிறை வைக்கப்பட்டிருந்தனர். இரவில், தனது உயிரைப் பணயம் வைத்து, வலீத் மிகுந்த தைரியத்துடன் சுவர் மீது ஏறி தனது நண்பர்களை அடைந்தார். இந்த இரண்டு ஒடுக்கப்பட்ட மனிதர்களும், நம்பிக்கை கொண்டவர்களாக இருப்பதே அவர்களின் ஒரே குற்றமாக இருந்ததால், இணைவைப்பாளர்களால் கல்லால் கட்டப்பட்டு, அவர்கள் அரேபியாவின் பாலைவனக் காற்றின் கடுமையான வெப்பத்தில் அனைத்து வகையான கொடுமைகளையும் அனுபவித்தனர். வலீத் தம் சகோதரர்களைக் காப்பாற்றி, அவர்களைத் தம் ஒட்டகத்தின் மீது ஏற்றிக் கொண்டார். அவர் மிகவும் நேசித்த ரஸூலுல்லாஹ்வை விரைவில் அடைய, அவர் கால்நடையாக, வெறுங்காலுடன் மதீனா அல்-முனாவாராவுக்குப் புறப்பட்டார். பாலைவனத்தின் சுட்டெரிக்கும் வெப்பம் அல்ல, உலகங்களின் தலைவரைச் சந்திக்கும் காதல்தான் அவரை எரித்துக் கொண்டிருந்தது.

அவர் மூன்று நாட்களில் வெறுங்காலுடன், உணவும் தண்ணீரும் இல்லாமல் பயணித்து, மதீனாவுக்கு வந்தார். கற்களின் கடுமையில் அவரது கால் விரல்கள் நொறுங்கிப் போயின. ரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்த வலீத் இப்னு வலீத், தான் மிகவும் நேசித்த ஹபீபுல்லாஹ்வின் சமூகத்தில் மீண்டும் இணைந்தார்.

பத்ர் போரின் வெற்றி முஸ்லிம்களுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சியை அளித்தது. மறுபுறம், இணைவைப்பாளர்கள் துக்கத்திலும் ஏமாற்றத்திலும் விழுந்தனர். அபீஸீனியாவின் ஆட்சியாளரான நஜ்ஜாஸ் நபியவர்கள் வெற்றி பெற்றுவிட்டார்கள் என்று கேள்விப்பட்டவுடன் உடனடியாகத் தம் நாட்டிலுள்ள அஸ்ஹாப் அல் கிராம்களிடம் சென்று "எல்லாப் புகழும் அல்லாஹ்வுக்கே, ஏனெனில் அவன் பத்ர் போரில் தனது ரஸூலை வெற்றியடையச் செய்து அவருக்கு வெற்றியை வழங்கினான்" என்று நன்மாராயம் கூறினார்.

பத்ர் கஸாவுக்குப் பிந்தைய நிகழ்வுகள்

அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை போன்ற முஸ்லிம்களாக நடித்த யூதர்களையும், இணைவைப்பாளர்களையும்எதிர்த்து நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் போராடிக் கொண்டிருந்தார்கள். அத்துடன், மதீனாவுக்கு வெளியே உள்ள இணைவைப்பாளர்களாக இருந்த கோத்திரங்களை இஸ்லாத்தின் பக்கம் அழைத்து, அவர்கள் முஸ்லிம்களாக மாறுவதற்கான கௌரவத்தை அடைய நபியவர்கள் பாடுபட்டார்கள். கர்கரா, பனீ கைனுகா, ஸவீக், கத்ஃபான், பஹ்ரான்... போன்ற கஸாக்கள் அனைத்தும் பத்ர் கஸாவுக்குப் பிறகு செய்யப்பட்டவை.

ஹிஜ்ராவின் இரண்டாம் ஆண்டில் நடந்த சில சம்பவங்கள்

"பத்ர் போரில் தனது ரஸூலை வெற்றியடையச் செய்து அவருக்கு வெற்றியை வழங்கிய அல்லாஹு தஆலாவுக்கே எல்லாப் புகழும்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இந்த ஆண்டு, எமது அன்பு நபி முதல் முறையாக ஆஷூரா நாளில் நோன்பு நோற்றார். ஒரு நாள் எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் ஹஸ்ரத் அலீ தனது முதுகு மண்ணால் மூடப்பட்ட நிலையில் உறங்கிக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டார்கள். அவர் தனது அருள்மிகுந்த கரத்தால் மண்ணைத் துடைத்து, "அபா துராப் - மண்ணின் தந்தையே, எழுந்திருங்கள், அபா துராப், எழுந்திருங்கள்" என்று கூறி அவரைத் தூக்கினார். அந்த ஆண்டுதான் தராவீஹ் தொழுகை நடாத்தப்படத் தொடங்கியது. நோன்பு நோற்பதும் ஸகாத் (இஸ்லாத்தில் செல்வந்தர்களாகக் கருதப்படுபவர்களுக்கு வருடாந்திரக் கடமையாகும், குறிப்பிட்ட வகையான சொத்துக்களை குறிப்பிட்ட வகை மக்களுக்குக் கொடுப்பது) ஃபர்ள் - கடமையாக்கப்பட்டது. ஸதகா அல்-பித்ர் வழங்கப்படத் தொடங்கியது. ஈத் தொழுகை நடத்தப்படத் தொடங்கியது. குர்பான் (விலங்கைப் பலியிடுதல்) செய்ய உத்தரவு வந்தது.

ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவுடன் அவரது திருமணம்

நபிகள் நாயகமவர்கள் மக்காவில் இருந்தபோது ஹஸ்ரத் ஆயிஷா அவர்களுடன் நிச்சயதார்த்தம் செய்து கொண்டார்கள். ஒரு நாள் ஹஸ்ரத் அபூபக்ர் எமது நாயகம் ஸர்வார் அல் ஆலம் அவர்களிடம், "ரஸூலல்லாஹ்! உமது மனைவியை திருமணம் செய்து கொள்ள உமக்கு எது தடையாக உள்ளது?" எனக் கேட்டார். அதற்கு ரஸூலுல்லாஹ், "மஹர்" (மஹர் என்பது தங்கம், வெள்ளி அல்லது ஒரு ஆண் தான் திருமணம் செய்து கொள்ளவிருக்கும் பெண்ணுக்கு வழங்கும் எந்த வகையான சொத்து அல்லது எந்த வகையான நன்மையையும் உள்ளடக்கியது) என்று பதிலளித்தார். ஹஸ்ரத் அபூபக்ர் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு மஹருக்குப் பணம் அனுப்பினார்.27

அதன் தொடர்ச்சியாக எமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஆயிஷா அவர்களின் திருமணம் நடைபெற்றது. அப்போது எமது நாயகத்துக்கு ஐம்பத்தைந்து வயது.28 எமது தாயார் ஹஸ்ரத் ஆயிஷா மிகவும் புத்திசாலியாகவும், திறமைசாலியாகவும் இருந்தார். சம்பவங்களை உடனடியாக கவித்துவமாக சொல்ல அவரால் முடிந்தது. தான் கற்ற அல்லது மனப்பாடம் செய்த ஒன்றை அவர் ஒருபோதும் மறக்க மாட்டார். அவர் மிகவும் புத்திசாலி, அறிவாளி, கற்றறிந்தவர், இலக்கியவாதி, கற்பொழுக்கம் மிக்கவர், பக்தியானவர். அவருக்கு அபார ஞாபக சக்தி இருந்ததால், அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் அவரிடமிருந்து பல விஷயங்களைக் கேட்டு கற்றுக்கொள்வார்கள். அவர் ஒரு ஆயத்துல் கரீமா மூலம் புகழப்பட்டார்.

கர்கரத் அல்-கத்ர் கஸ்வா

பனீ சலீம் மற்றும் கத்ஃபான் ஆகிய கோத்திரங்களைச் சேர்ந்த ஒரு குழு கர்கராவில் கூடியிருப்பதாக ஒரு செய்தி வந்தது. இதையடுத்து நபியவர்கள் மதீனாவிலிருந்து முஹாஜிர், அன்ஸாரைச் சேர்ந்த இருநூறு பேருடன் புறப்பட்டார்கள். ஹஸ்ரத் இப்னு உம்மி மக்தூம் மதீனாவில் பிரதிநிதியாக நியமிக்கப்பட்டார். ஹஸ்ரத் அலீ வெள்ளைக் கொடியை ஏந்திச் சென்றார். அவர்கள் அந்த இடத்திற்கு வந்தபோது, அவர்களால் யாரையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. முஜாஹிதுகள் வருவதையும் வெளியேறுவதையும் இணைவைப்பாளர்கள் கேள்விப்பட்டிருந்தார்கள். அவர்கள் பள்ளத்தாக்கின் வழியாக நடந்து சென்று கொண்டிருந்தபோது, ஒரு ஒட்டகப் பராமரிப்பாளரைக் கண்டனர், அவரிடம் பனீ சலீம் மற்றும் கத்ஃபானைச் சேர்ந்த குழுவைப் பற்றி விசாரித்தனர். ஒட்டகப் பராமரிப்பாளர், "அவர்கள் தங்கள் விலங்குகளை ஐந்து நாட்கள் கவனித்துக் கொள்ள என்னை வேலைக்கு அமர்த்தினர். ஆனால் இப்போது அவர்கள் எங்கிருக்கிறார்கள் என்று தெரியவில்லை" என்றார். ஐந்நூறு ஒட்டகங்கள் கைப்பற்றிய பொருட்களாக எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டன. மேய்ப்பாளரான யாசரும் சிறைபிடிக்கப்பட்டார். அவர்கள் கர்கரத் அல்கத்ர் பள்ளத்தாக்கில் மூன்று இரவுகள் தங்கிவிட்டு, ஒட்டகங்களை மேய்த்துக் கொண்டு மதீனாவுக்குப் புறப்பட்டனர். தரார் என்ற இடத்தில் வைத்து எமது தலைவரான நபிகள் நாயகம் ஒட்டகங்களில் ஐந்தில் ஒரு பங்கைப் பிரித்து, எஞ்சியவற்றைப் பிரித்துக் கொடுத்தார்கள். அனைவருக்கும் இரண்டு ஒட்டகங்கள் கிடைத்தன.

மறுநாள் அவர்கள் காலையில் தொழுகை நடத்திக் கொண்டிருந்தபோது, யாசர் என்ற அந்த ஒட்டக மேய்ப்பாளர் அவர்களுடன் தொழுது கொண்டிருந்ததைக் கண்டார்கள். இதையடுத்து நபிகள் நாயகம் அவரை விடுவித்தார்கள். பின்னர் அவர்கள் பாதுகாப்பாக மதீனாவுக்குத் திரும்பினர்.

உமக்காக ஏங்கும் நெருப்பால் எரிபவன் நூர் ஆகிறான்,
அன்பின் துன்பத்தால் நொறுங்கிய இதயம் செழிக்கிறது.

பனீ கைனூகா கஸா

ஒரு நாள், பனீ கைனூகாவின் யூதர்கள் ஒரு முஸ்லிம் பெண்ணை கேலி செய்ய விரும்பினர், ஒரு ஸஹாபி இதைப் பார்த்தார்; உடனே தன் வாளை உருவி அந்த யூதனைக் கொன்றார். யூதர்கள் ஒன்று கூடி அந்த அருள்மிகுந்த ஸஹாபியை உயிர்த்தியாகம் செய்தனர். இந்த சம்பவம் எமது தலைவரான நபிகளாருக்கு அறிவிக்கப்பட்டது. எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் அவர்களைக் கைனூகாவின் கடைத்தெருவில் ஒன்று திரட்டி, "யூத சமூகத்தினரே! குறைஷிகளுக்கு அல்லாஹு தஆலா விதித்தது போன்ற வேதனை உங்களையும் பிடித்துக் கொள்ளும் என்று அஞ்சுங்கள். முஸ்லிம்களாக மாறுங்கள். நான் அல்லாஹு தஆலாவால் அனுப்பப்பட்ட நபி என்பதை நீங்கள் நன்கு அறிவீர்கள். நீங்கள் ஏற்கனவே இதையும் அல்லாஹு தஆலா உங்களுக்கு அளித்த வாக்குறுதியையும் உங்கள் வேதத்தில் படித்திருக்கிறீர்கள்.” என்று கூறினார்.

அவர்கள் மீது இந்தக் கருணையை வெளிப்படுத்திய போதிலும், தாங்கள் செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையை முறித்த யூதர்கள், அகிலங்களின் சுல்தானுக்கு சவால் விடுத்து, "முஹம்மதே! போரிடத் தெரியாத மக்களைத் தோற்கடித்துவிட்டோம் என்று ஏமாந்து விடாதீர்கள்! நாங்கள் வீரர்கள் என்று சத்தியம் செய்கிறோம்! நீங்கள் எங்களுடன் சண்டையிடத் தொடங்கும்போதுதான் நாங்கள் எவ்வளவு பெரிய போராளிகள் என்பது புரியும்!" என்றனர்.

"நீங்கள் நிச்சயமாக தோற்கடிக்கப்பட்டு, தீய ஓய்விடமான ஜஹன்னத்திற்கு விரட்டப்படுவீர்கள்."
அல இம்ரான்: 12

இதனால், அவர்கள் முந்தைய ஒப்பந்தத்தை மீறி தங்கள் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தினர். உடனே ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் ஒரு வஹீயைக் கொண்டு வந்தார். அது மஆலின்படி பின்வருமாறு: "நியாயத்திற்காகவும், நீதிக்காகவும் உடன்படிக்கை செய்து கொண்ட ஒரு சமுதாயத்தாரின் துரோகம் (ஒப்பந்தத்திற்கு முரணாக) நடந்து கொள்வதைப் பற்றி நீங்கள் கவலைப்பட்டால், (போர்ப் பிரகடனம் செய்வதற்கு முன்பு) அவர்களுடைய உடன்படிக்கையை நீங்கள் நிராகரித்து விட்டீர்கள் என்று நேரடியாகக் கூறுங்கள். ஏனெனில், அல்லாஹு தஆலா துரோகிகளை விரும்புவதில்லை."29

மற்றொரு ஆயத்துல் கரீமாவில், மஆலின்படி, "என் ரஸூலே! அந்த நிராகரிப்பாளர்களான யூதர்களுக்குக் கூறுவீராக: நீங்கள் நிச்சயமாக தோற்கடிக்கப்படுவீர்கள், ஒரு தீய தங்குமிடமான ஜஹன்னத்திற்கு விரட்டப்படுவீர்கள்."30

ஷவ்வால் மாதத்தின் நடுப்பகுதியில், சனிக்கிழமை அன்று, எமது நாயகம் ஹபீப் அல்-அக்ரம் உடனடியாக ஒரு படையைத் திரட்டி, கைனூகா யூதர்கள் வசித்த கோட்டையை நோக்கி அணிவகுத்துச் சென்றார்கள். வெள்ளைக் கொடியை ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா ஏந்திச் சென்றார். அபூ லுபாபா மதீனாவில் பிரதிநிதியாக நியமிக்கப்பட்டார்.31

அருள்வாய்ந்த படை கைனூகா கோட்டையை முற்றுகையிட்டது. "வீரர்கள் மாவீரர்கள் என்று சொல்வது நாங்கள்தான்" என்று சொன்ன யூதர்களால், தங்கள் கோட்டையிலிருந்து அம்புகளை எய்யக்கூட துணிய முடியவில்லை. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் நுழைவாயில்களையும் வெளியேறும் வழிகளையும் தமது கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார்கள். யாரும் வெளியேற முடியவில்லை. இந்த நிலை பதினைந்து நாட்கள் நீடித்தது.32

யூதர்கள் பயந்துபோய் சரணடைந்தார்கள். அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் கொல்லப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்றாலும், உலகங்களுக்கு கருணையாக அனுப்பப்பட்ட எமது அன்பு நபி, அவர்கள் மீது இரக்கம் கொண்டு, கைனூகாவின் யூதர்களை டமஸ்கஸுக்குச் செல்ல அனுமதித்தார்கள். அவர்கள் யாரும் அங்கேயே தங்க அனுமதிக்கப்படவில்லை. இதன் மூலம் அவர்கள் மதீனா மண்ணிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டனர்.33 அவர்கள் பனீ கைனூகா நிலங்களிலிருந்து புலம்பெயர்ந்தனர். அவர்களின் சொத்துக்களும் ஆயுதங்களும் முஸ்லிம்களுக்காகக் கைப்பற்றப்பட்டன.

ஸவீக் கஸ்வா

அபூ சுஃப்யான் பத்ர் போரில் இருந்து தப்பி மக்கா வந்தபோது, முஹம்மத் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி ஸல்லம் அவர்களை பழிவாங்கும் வரை தம் தலைமுடிக்கு எண்ணெய் பூசுவதில்லை, தம் மனைவியரை நெருங்குவதில்லை என்று சபதம் செய்தார். தனது சபதத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக, ஹிஜ்ராவின் இரண்டாம் ஆண்டு, துல்-ஹிஜ்ஜாவின் ஐந்தாம் நாள், ஞாயிற்றுக்கிழமை, அவர் இருநூறு குதிரை வீரர்களுடன் மதீனாவுக்குப் புறப்பட்டார். ஒரு நாள் இரவு, அவர் மதீனாவில் உள்ள ஒருவரின் வீட்டிற்குச் சென்று எமது எஜமானரான நபியைப் பற்றி விசாரித்தார். அந்த நபர் அவரை கவனிக்கவில்லை. அவர் கதவைக் கூட திறக்கவில்லை. அபூ ஸுஃப்யான் அங்கிருந்து புறப்பட்டு ஸலாம் இப்னு முஷ்காம் என்பவரின் வீட்டில் தங்கினார். அடுத்த நாள், அவர் அரீஸ் பகுதிக்குச் சென்றார். அப்பகுதியில் அன்ஸாரைச் சேர்ந்த மஃபத் இப்னு அம்ருஷ் என்ற ஸஹாபியையும் அவரது பணியாளரையும் கண்டபோது, வேலை செய்து கொண்டிருந்த அவர்களை ஷஹீதாக்கினார். அங்குள்ள பேரீச்சைத் தோட்டம் ஒன்றுக்குத் தீ வைத்தார். "என் சபதம் நிறைவேறியது" என்று கூறிவிட்டு, அங்கிருந்து சென்றார்.

இந்தச் சம்பவம் எம் நாயகம் நபியவர்களுக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டபோது, அவர்கள் அபூ லுபாபாவை மதீனாவில் தனது பிரதிநிதியாக விட்டுவிட்டு, இருநூறு பேருடன் அபூஸுஃப்யானைப் பின்தொடர்ந்தார்கள். இதைக் கேள்விப்பட்ட இணைவைப்பாளர்கள் தப்பி ஓடத் தொடங்கினர். தப்பிச் செல்வதற்காக, அவர்கள் தங்கள் பொருட்களையும், ஸவீக் என்று அவர்கள் அழைத்த ஒரு வகையான தானியத்தையும், சமையலுக்காக அவர்கள் கொண்டு வந்த பானைகளையும் விட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டனர். இவற்றைக் கண்டுபிடித்த முஸ்லிம்கள் கைப்பற்றிய பொருட்களாக அவற்றை எடுத்துச் சென்றனர். இதனால், இந்தப் பயணம் ஸவீக் கஸ்வா என்று அழைக்கப்பட்டது.

ஹஸ்ரத் அலீ மற்றும் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவின் திருமணம்

அது ஹிஜ்ராவின் இரண்டாம் ஆண்டு. எமது நாயகம் நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் மகள் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவுக்குப் பதினைந்து வயதாக இருந்தது.

ஒரு நாள் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் முன்னிலையில் பணிவிடை செய்யச் சென்றார். எம் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் தன் மகள் திருமண வயதை எட்டியிருப்பதைக் கண்டார். அந்த நாளுக்குப் பிறகு, எமது தாய் ஃபாத்திமா-துஸ்-ஸஹ்ராவை திருமணம் முடிக்க பலர் கேட்டு வந்தனர். ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் அதைக் கவனிக்காமல், "அவளுடைய திருமணம் ஹக் தஆலாவின் கட்டளையைப் பொறுத்தது" என்று கூறினார்கள்.

ஒரு நாள், ஹஸ்ரத் அபூபக்ர், உமர் மற்றும் ஸஅத் இப்னு முஆஸ் ஆகியோர் மஸ்ஜிதில் அமர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தனர், "ஹஸ்ரத் அலீ தவிர மற்ற அனைவரும் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவை திருமணம் செய்து தருமாறு கேட்டார்கள். நபியவர்கள் யாரின் கோரிக்கையையும் ஏற்கவில்லை. ஹஸ்ரத் ஸித்தீக், "இந்த வாய்ப்பு அலீக்கு வழங்கப்படும் என்று நான் நினைக்கிறேன். அவரைப் போய்ப் பார்த்து இந்த விஷயத்தைக் கொண்டு வருவோம். வறுமைதான் காரணம் என்றால், அவருக்கு உதவுவோம்" என்றார். ஹஸ்ரத் ஸஅத், "அபூபக்ரே! நீங்கள் எப்போதும் நல்ல செயல்களையே செய்கிறீர்கள். வழி நடத்துங்கள், நாங்கள் உங்களுடன் வருவோம்." என்றார். அவர்கள் மூவரும் பள்ளிவாயலை விட்டு வெளியேறி ஹஸ்ரத் அலீயைப் பார்க்கச் சென்றனர். ஹஸ்ரத் அலீ தனது ஒட்டகத்தின் மீது ஏறி அன்ஸார் ஒருவருக்குச் சொந்தமான பேரீச்சைத் தோட்டம் ஒன்றில் தண்ணீர் பாய்ச்சிக் கொண்டிருந்தார். அவர்களைக் கண்டதும் வாழ்த்தி வரவேற்றார். ஹஸ்ரத் அபூபக்ர், "அலீயே! ஒவ்வொரு நற்செயலிலும் நீங்கள்தான் தலைவர், ரஸூல் அல்-அக்ரமின் பார்வையில் உமக்கு அத்தகைய பதவி உள்ளது, இது ஒருபோதும் யாருக்கும் வழங்கப்படவில்லை. ஒவ்வொருவரும் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவை திருமணம் செய்து தரும்படி கேட்டனர். நபியவர்கள் யாரையும் ஏற்கவில்லை. நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவீர்கள் என்று நாங்கள் நினைக்கிறோம். நீங்கள் ஏன் முயற்சி செய்யக் கூடாது?" என்றார்.

இதைக் கேட்ட ஹஸ்ரத் அலீயின் அருள்வாய்ந்த கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்து, "அபாபக்ரே! நீங்கள் என்னை ஆழமாக எரித்துவிட்டீர்கள். என்னை விட வேறு யாரும் அவரை அதிகமாக விரும்பவில்லை. ஆனால், எனது வறுமை இதற்குத் தடையாக உள்ளது" என்றார். அதற்கு ஹஸ்ரத் அபூபக்ர், "அப்படிப் பேசாதீர்கள். அல்லாஹு தஆலா மற்றும் அவனது ரஸூலின் பார்வையில் செல்வமென்பது ஒன்றுமில்லை. இதற்கு வறுமை தடையாக இருக்க முடியாது. நீங்கள் சென்று அவரைத் திருமணம் செய்து தரச் சொல்லுங்கள்" என்றார்.

ஹஸ்ரத் அலீ கூறுகிறார்: "நான் கூச்ச சுபாவத்துடனும் தயக்கத்துடனும் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்களிடம் வந்தேன். ரஸூலுல்லாஹ் வழக்கம்போல் கம்பீரமாக இருந்தார். நான் அவர் முன் அமர்ந்தேன், ஆனால் பேச முடியவில்லை. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், 'நீங்கள் ஏன் வந்தீர்கள், உங்களுக்கு ஏதாவது தேவையா?' என்று கேட்டார். நான் மௌனம் காத்தேன். 'ஒருவேளை, நீங்கள் ஃபாத்திமாவை மணந்து கொள்ள கேட்க வந்திருக்கலாம்' என்று அவர் சொன்னபோது, 'ஆம்' என்று மட்டுமே என்னால் சொல்ல முடிந்தது. (ஹஸ்ரத் அலீ அவரை மணந்து கொள்ளுமாறு கேட்டதாக நபியவர்கள் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவிடம் அறிவித்தார்கள். அவரும் மௌனம் காத்தார்.) எமது நாயகம் நபியவர்கள், 'ஃபாத்திமாவுக்குக் கொடுப்பதற்கு உங்களிடம் மஹராக என்ன இருக்கிறது?' என்று கேட்டார்கள். நான், 'அவருக்குக் கொடுப்பதற்கு என்னிடம் எதுவுமில்லை, ரஸூலல்லாஹ்' என்று கூறினேன். 'நான் உமக்குக் கொடுத்த உமது குத்தாமி கவசச் சட்டை எங்கே, என்ன ஆயிற்று?' என்று கேட்டார். 'அது என்னிடமே இருக்கிறது' என்று நான் பதிலளித்தபோது, அவர், 'அதை விற்று அதன் பணத்தைக் கொண்டு வாருங்கள். அது மஹருக்குப் போதுமானது' என்றார்.34 மற்றொரு அறிவிப்பின்படி, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் ஹஸ்ரத் அலீயிடம், "உங்களிடம் என்ன இருக்கிறது?" என்று கேட்டபோது, அவர் "என்னிடம் எனது குதிரையும் கவசச் சட்டையும் உள்ளன" என்று பதிலளித்தார். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், "உமக்கு உமது குதிரை தேவைப்படும், ஆனால் உமது கவசத்தை விற்றுவிடுங்கள்." என்று சொன்னார். மற்றொரு அறிவிப்பில், "அலீயே, நீங்கள் சென்று உமக்கு ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார்.

"உஸ்மான் சுவனத்தில் என் தோழர்"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

ஹஸ்ரத் அலீ திருமணம் செய்து கொள்ளும் வரை நபியவர்களுடன் வாழ்ந்தார். நபிகள் நாயகத்தின் கட்டளையின் பேரில், மஸ்ஜித் அந்நபவீக்கு அருகில், ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவின் அறைக்கு எதிரே ஹாரிதா இப்னு நுஃமானின் வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்தார். தனது கவசத்தையும் சந்தைக்கு அனுப்பினார். ஹஸ்ரத் உஸ்மான் சந்தையில் நடந்து கொண்டிருந்த போது ஹஸ்ரத் அலீயின் கவசத்தை அடையாளம் கண்டு கொண்டார். அவர் விற்பனையாளரிடம், "இந்த கவசத்தின் உரிமையாளருக்கு எவ்வளவு வேண்டும்?" என்று கேட்டார். விற்பவர் "400 திர்ஹம்கள்" என்றார். ஹஸ்ரத் உஸ்மான், "வந்து பணத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார். பின்னர், அவர் தனது வீட்டிற்குச் சென்றார். விற்பனையாளரிடமிருந்து அந்தக் கவசத்தை வாங்கிக் கொண்டு பணம் கொடுத்தார். உஸ்மான், "அவரைத் தவிர இந்தக் கவசத்திற்குத் தகுதியானவர் வேறு எவரும் இல்லை. இந்தப் பணத்தை அவர் திருமணத்திற்கு செலவிட வேண்டும். எங்களது மன்னிப்பை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்" என்று கூறினார். அவர் 400 திர்ஹம்களைக் கொடுத்து, அதன் மேல் கவசத்தை வைத்து, அதை ஹஸ்ரத் அலீக்குப் பரிசாக அனுப்பினார்.

ஹஸ்ரத் அலீ தனது கவசத்துடனும் திர்ஹம்களுடனும் நபியவர்களிடம் வந்தபோது, நபியவர்கள் ஹஸ்ரத் உஸ்மானுக்காக பல அருட்கொடைகளை வேண்டிப் பிரார்த்தித்து, "உஸ்மான் சுவனத்தில் என் தோழர்" என்று கூறினார்கள். பிறகு பிலால் அல்-ஹபஷியை அழைத்து, பணத்தில் சிலவற்றைக் கொடுத்து, "தயவுசெய்து இந்தப் பணத்தை எடுத்துக்கொண்டு சந்தைக்குச் செல்லுங்கள்! சிறிது பன்னீர் வாங்கிவிட்டு மீதமுள்ள பணத்தால் தேனை வாங்கி, பின்னர் மஸ்ஜிதின் ஒரு மூலையில் ஒரு சுத்தமான கிண்ணத்தில் தண்ணீருடன் கலந்து கொள்ளுங்கள். தேன் சர்பத் செய்து நிகாஹ் செய்த பிறகு குடிப்போம். அன்ஸார் மற்றும் முஹாஜிர்களிலிருந்து எனது அஸ்ஹாபை மஸ்ஜிதுக்கு அழைத்து, ஃபாத்திமா மற்றும் அலீ திருமணம் செய்து கொள்வதை மக்களுக்கு அறிவியுங்கள்" என்று கூறினார்கள்.

பிலால் அல்-ஹபஷி வெளியே சென்று ஹஸ்ரத் அலீ மற்றும் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா திருமணம் செய்து கொள்வதை மக்களுக்கு அறிவித்தார். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் மஸ்ஜிதுன் நபவிக்கு வந்து அதை உள்ளேயும் வெளியேயும் நிரப்பினார்கள். நபிகள் நாயகமவர்கள் எழுந்து நின்று பின்வரும் குத்பாவை நிகழ்த்தினார்கள்: "ஹம்த், ஷுக்ர் ஆகிய அனைத்தும் அகிலங்களின் ரப்புக்குரியவை. அவன் வழங்கிய அருட்கொடைகளுக்காகப் புகழப்படுபவன், அவனது முடிவற்ற வல்லமையும் மாட்சிமையும் காரணமாக வணங்கப்படுபவன், அவனுடைய வேதனையும் கணக்கெடுப்பும் அச்சத்துக்குரியது, அவனுடைய கட்டளையும் ஆணையும்தான் பூமியையும் வானத்தையும் ஆட்சி செய்கின்றன. அவனே தன் வல்லமையால் படைப்புகளைப் படைத்து, தனது நியாயமான சட்டதிட்டங்களைக் கொண்டு அவற்றை வேறுபடுத்தி, தனது (இஸ்லாமிய) மார்க்கத்தாலும் தனது தூதர் முஹம்மத் (அலைஹிஸ் ஸலாம்) மூலமும் மக்களை கண்ணியப்படுத்துகிறான்...

அல்லாஹு தஆலா என் மகள் ஃபாத்திமாவை அலீ இப்னு அபீதாலிபுக்கு திருமணம் செய்து வைக்குமாறு கட்டளையிட்டான். (அல்லாஹு தஆலாவின் கட்டளைப்படி) நான் ஃபாத்திமாவை அலீ இப்னு அபீதாலிபுக்கு 400 மித்கால் வெள்ளி மஹர் பெற்று திருமணம் செய்து கொடுத்தேன் என்பதற்கு நான் சாட்சி கூறுகிறேன். என் இறைவன் அவ்விருவரையும் ஒன்று சேர்த்து அவர்களுக்கு அருள் புரிவானாக! அவன் அவர்களின் சந்ததியினரை தூய்மையானவர்களாகவும், கருணையின் திறவுகோலாகவும், ஞானத்தின் ஆதாரமாகவும், முஹம்மதின் உம்மத்திற்கு நம்பகமானவர்களாகவும் ஆக்குவானாக. நான் சொல்ல வந்தது இவ்வளவுதான். எனக்காகவும் உங்களுக்காகவும் என் இறைவனிடம் கருணையை வேண்டுகிறேன்" என்று கூறினார்கள்.

அப்போது ஹஸ்ரத் அலீ எழுந்து நின்று பின்வரும் சுருக்கமான குத்பாவை நிகழ்த்தினார், "... நாம் யாருடைய முன்னிலையில் இருக்கிறோமோ அந்த முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுக்கு நான் ஸலாத்தும் ஸலாமும் (அருட்களும் சாந்தியும்) கூறுகிறேன், அவர் தனது அருள்வாய்ந்த மகள் ஃபாத்திமாவை எனக்கு 400 மித்கால் வெள்ளி மஹருடன் திருமணம் செய்து கொடுத்தார். என் மார்க்கச் சகோதரர்களே! சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி, எமது தலைவர், நபிகள் நாயகம் கூறியதை நீங்கள் கேட்டிருப்பீர்கள், அதற்கு நீங்கள் சாட்சியாக இருப்பீர்கள். நானும் அதற்கு சாட்சியம் கூறி சம்மதிக்கிறேன். நான் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன். நம் அனைவரின் வார்த்தைகளுக்கும் அல்லாஹு தஆலா சாட்சியாகவும், நம் அனைவருக்கும் பாதுகாவலனாகவும் இருக்கின்றான்."35

திருமணச் சடங்கு முடிந்ததும், எமது தலைவர், நபிகள் நாயகம் புதிய பேரீச்சம் பழங்களைக் கொண்டு வந்து, "இந்த பேரீச்சம் பழங்களில் இருந்து எடுத்து சாப்பிடுங்கள்" என்று கூறினார்கள். எல்லோரும் அவற்றை எடுத்துச் சாப்பிட்டனர். பின்னர், ஹஸ்ரத் பிலால், தேன் சர்பத் வழங்கினார்; அதையும் அவர்கள் குடித்தார்கள், ஸஹாபிகள் அனைவரும் "பாரகல்லாஹு ஃபீ குமா வ அலைகுமா வ ஜமஅ ஷம்லகுமா" (அல்லாஹு தஆலா உங்கள் இருவர் மீதும் அருள்புரிவானாக, அவன் உங்களுக்கு வரும் அனைத்தின் மீதும் அருள்புரிவானாக, மேலும் அவன் உங்களை ஒருவருக்கொருவர் இணையச் செய்வானாக!)" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள். நிகாஹ் (இஸ்லாம் விதித்த திருமண ஒப்பந்தம்) நேரத்தில் ஃபாத்திமா ரழியல்லாஹு அன்ஹா அவர்களுக்கு பதினைந்து வயது, அலீ ரழியல்லாஹு அன்ஹு அவர்களுக்கு இருபத்தைந்து வயது.

நிகாஹ்வுக்குப் பிறகு ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா அழுது கொண்டிருந்தார். எமது தலைவர், நபியவர்கள் அவரிடம் வந்து, "ஃபாத்திமா! உனக்கு என்ன ஆயிற்று, ஏன் அழுகிறாய்? நான் அல்லாஹு தஆலா மீது சத்தியம் செய்கிறேன், நான் உன்னை திருமணம் செய்து கொள்ள கேட்டவர்களில் அறிவிலும், மென்மையிலும், ஞானத்திலும் சிறந்தவரை உனக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தேன்." என்றார்கள். அதற்கு ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா, "என் அருமைத் தந்தையே! திருமணம் செய்து கொள்ளும் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் மஹர் தங்கத்தாலும் வெள்ளியாலும் மதிப்பிடப்பட்டு, தீர்மானிக்கப்படுகிறது. எனது மஹரும் அதே வழியில் மதிப்பிடப்பட்டால், உங்களுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் என்ன வித்தியாசம் இருக்கும்? கியாமத் நாளில், இறைநம்பிக்கையாளர்களின் பாவிகளுக்காக நீங்கள் எவ்வளவு பேருக்குப் பரிந்து பேசுகிறீர்களோ, அவர்களின் மனைவிகளுக்காக நான் பரிந்து பேச விரும்புகிறேன். இதுவே என் விருப்பம்" என்றார்.

ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவின் விருப்பம் ஏற்கப்பட்டது என்று அல்லாஹு தஆலா அறிவித்தபோது, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், "ஃபாத்திமா, நீங்கள் ஒரு நபியின் குழந்தை என்பதை நிரூபித்துவிட்டீர்கள்!" என்று கூறினார்கள்.

ஹஸ்ரத் அலீ இவ்வாறு கூறுகிறார், "இந்த விவகாரங்கள் நடந்து சில மாதங்கள் கடந்துவிட்டன. இந்த விஷயத்தைப் பற்றி எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. கூச்ச சுபாவம் காரணமாக என்னால் வாயைத் திறக்கக்கூட முடியவில்லை. ஆனால், அவ்வப்போது எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் என்னைத் தனிமையில் பார்க்கும்போது, "உங்கள் மனைவி எவ்வளவு நல்ல பெண்மணி! உமக்கு நன்மாராயம் உண்டாகட்டும்; ஏனெனில் அவள் உலகிலுள்ள எல்லாப் பெண்களிலும் மேன்மையானவள்." என்பார்கள்.

"ஃபாத்திமாவே! உனக்கு என்ன ஆயிற்று, ஏன் அழுகிறாய்? நான் அல்லாஹு தஆலா மீது சத்தியம் செய்கிறேன், நான் உன்னை திருமணம் செய்து கொள்ளக் கேட்டவர்களில் அறிவிலும், மென்மையிலும், ஞானத்திலும் சிறந்தவரையே உனக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தேன்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அந்த நாட்களில் ஹஸ்ரத் அலீயின் சகோதரர் ஹஸ்ரத் உகைல், "அலீயே! இந்த நிகாஹ் மூலம் நாங்கள் மகிழ்ந்தோம். இருப்பினும், இந்த மகிழ்ச்சியான இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் நெருக்கமாக இருக்க வேண்டும் என்பதே எனது விருப்பம்" என்றார். ஹஸ்ரத் அலீ, "அதுவே எனது விருப்பம், ஆனால் நான் வெட்கப்படுகிறேன்." என்று கூறினார். ஹஸ்ரத் உகைல் ஹஸ்ரத் அலீயின் கையைப் பிடித்துக் கொண்டு நபியவர்களின் வீட்டை அடைந்தபோது ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஜாரிய்யா உம்மு அய்மனைக் கண்டார். அவர்கள் அவரிடம் நிலைமையை விளக்கினர். அப்போது உம்மு அய்மன், "இதற்கு நீங்கள் வரத் தேவையில்லை. ரஸூலுல்லாஹ்வின் மனைவிமார்களுடன் ஒன்றிணைந்து இது பற்றி உங்களுக்கு அறிவிப்போம். ஏனெனில், இந்த விஷயத்தில், பெண்களின் ஆலோசனையே கேட்கப்படும்." என்றார். உம்மு அய்மன் ரஸூலுல்லாஹ்வின் மனைவிகளிடம் இது பற்றிப் பேசினார். பின்னர் அவர்கள் ஹஸ்ரத் ஆயிஷாவின் வீட்டிற்குச் சென்றார்கள். ஹஸ்ரத் கதீஜாவைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டு, "அவர் உயிருடன் இருந்திருந்தால், நாங்கள் கவலைப்பட மாட்டோம்" என்று கூறினார்கள். நம் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அழுதுகொண்டே, "கதீஜாவைப் போல ஒரு மனைவி இருக்கிறாரா? ஜனங்கள் என்னை மறுதலித்தபோது, அவர் என்னை உறுதிப்படுத்தி, தன் செல்வம் முழுவதையும் எனக்காகச் செலவழித்தார். அவர் இஸ்லாமிய மார்க்கத்திற்கு பெரிதும் உதவினார். அவர் உயிருடன் இருந்தபோது, அவருக்காக ஜன்னாவில் மரகத மாளிகை கட்டப்பட்டுள்ளது என்று கதீஜாவுக்கு நற்செய்தி கூறுமாறு ஹக் தஆலா எனக்குக் கட்டளையிட்டான்" என்று கூறினார்கள்.

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் மனைவிமார்கள் ஹஸ்ரத் அலீயின் விருப்பத்தை அவரிடம் தெரிவித்தனர். இதையடுத்து எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் ஹஸ்ரத் அலீயை அழைக்குமாறு உம்மு அய்மனுக்கு உத்தரவிட்டார்கள். ஹஸ்ரத் அலீ வந்ததும் பெண்கள் எழுந்து சென்றனர். ஹஸ்ரத் அலீ தலை குனிந்து அமர்ந்தார். ரஸூலுல்லாஹ், "அலீயே, உமது மனைவி உமக்கு வேண்டுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு அலீ ரழியல்லாஹு அன்ஹு, "ஆம், ரஸூலல்லாஹ்! உமக்காக என் பெற்றோர் அர்ப்பணமாகட்டும்!" என்றார். எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் அஸ்மா பின்த் உமைஸிடம், "போய் ஃபாத்திமாவின் வீட்டை தயார் செய்யுங்கள்." என்று கூறினார்கள். ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா மணப்பெண்ணாக நுழையும் வீட்டிற்கு அஸ்மா சென்றார். புதிய தோலினால் செய்யப்பட்ட ஒரு மெத்தை, ஒட்டுப்போட்ட தோலினால் ஒன்று, பிரம்பினால் ஒன்று ஆகியவற்றை அவர் தயாரித்து அவற்றை பேரீச்சை நாரால் நிரப்பினார். இரவு வணக்கம் முடிந்ததும் எம் நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் ஃபாத்திமாவின் வீட்டிற்கு வந்து ஏற்பாடுகளைச் சரிபார்த்தார்.

ஹஸ்ரத் அலீ கொண்டு வந்த பணத்தில் மூன்றில் இரண்டு பங்கை உணவு, ஆபரணங்கள், வாசனைத் திரவியங்கள் வாங்குவதற்கும், மூன்றில் ஒரு பங்கை ஆடைகளுக்கும் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று நபியவர்கள் கட்டளையிட்டார்கள். ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவின் அலங்காரப் பொருட்களும் வீட்டுப் பொருட்களும் பின்வருமாறு: அஸ்மா பின்த் உமைஸ் தயாரித்த மூன்று மெத்தைகள், ஒரு விளிம்புத் தரை விரிப்பு, பேரீச்சை நார் நிரப்பப்பட்ட ஒரு தலையணை, இரண்டு அரைக்கும் உபகரணங்கள், ஒரு நீர்த்தோல், ஒரு மண்பாண்ட தண்ணீர் குடம், தோலால் செய்யப்பட்ட ஒரு குடிநீர்க் கோப்பை, ஒரு துண்டு, ஒரு புடவை, ஒரு பதனிடப்பட்ட ஆட்டுக்கடாத் தோல், யெமனிலிருந்து வந்த பல வண்ணக் கம்பளம், பேரீச்சை ஓலைகளால் நெய்யப்பட்ட ஒரு சோபா, யெமனிலிருந்து வந்த இரண்டு பல வண்ண ஆடைகள் மற்றும் ஒரு மென்பட்டு மெத்தை. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் ஹஸ்ரத் அலீயிடம் கொஞ்சம் பணம் கொடுத்து பேரீச்சம் பழமும் எண்ணெய்யும் வாங்கி வரச் சொன்னார். அடுத்து என்ன நடந்தது என்பதை ஹஸ்ரத் அலீ பின்வருமாறு விளக்குகிறார்:

"நான் ஐந்து திர்ஹமில் பேரீச்சம் பழமும், நான்கு திர்ஹமில் எண்ணெய்யும் வாங்கினேன். பிறகு அவற்றை ரஸூலுல்லாஹ்வின் முன்னிலையில் கொண்டு வந்தேன். அவர் உணவு பரிமாற ஒரு தோல் தட்டைக் கேட்டார். பேரீச்சம்பழம், மாவு, எண்ணெய், தயிர் ஆகியவற்றைத் தன் அருள்மிக்க கரத்தால் கலந்து ஒருவகைப் பதார்த்தம் தயார் செய்துவிட்டு, “அலீயே! நீங்கள் போய் யாரைக் காண்கின்றீரோ அவர்களை அழைத்து வாருங்கள்" என்றார். நான் வெளியே சென்று பலரைப் பார்த்தேன். நான் அனைவரையும் அழைத்து விட்டு உள்ளே சென்று, 'ரஸூலல்லாஹ்! நிறையப் பேர் இருக்கின்றனர்.' என்றேன்.

உலகங்களின் தலைவரான எமது நாயகம் ஃபக்ர் அல் காஇனத், 'அவர்களைப் பத்துப் பத்து பேராக உண்பதற்காக அழைத்து வாருங்கள்' என்று கூறினார்கள். நானும் அவ்வாறே செய்தேன். ஆண்களும் பெண்களுமாக எழுநூறுபேர் புசித்து விட்டுத் திருப்தியடைந்தனர்."

ஹஸ்ரத் அலீ மற்றும் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா ஆகியோரின் திருமண உணவை சாப்பிட்ட பிறகு, உம்மு அய்மனின் கூற்றுப்படி, எமது தலைவரான நபி ஹஸ்ரத் அலீயிடம், "அலீயே, என் மகள் ஃபாத்திமா மணமகளாக உங்கள் வீட்டிற்கு வந்துள்ளார். மாலைத் தொழுகைக்குப் பிறகு நான் வந்து அங்கு பிரார்த்தனை செய்வேன். எனக்காகக் காத்திருங்கள்." என்றார்கள். ஹஸ்ரத் அலீ வீட்டுக்கு வந்து, அவர் ஒரு மூலையில் அமர்ந்தார். ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா வீட்டின் மற்றொரு மூலையில் அமர்ந்திருந்தார். அப்போது எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் வந்து கதவைத் தட்டினார். உம்மு அய்மன் கதவைத் திறந்தார். ரஸூலுல்லாஹ், "என் சகோதரர் இங்கே இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார். உம்மு அய்மன், "ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக என் பெற்றோர் அர்ப்பணமாகட்டும்! உங்கள் சகோதரர் யார்?" என்று கேட்டார். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், "அவர்தான் அலீ இப்னு அபீ தாலிப்" என்று கூறியபோது, உம்மு அய்மன், "உங்கள் மகளை உங்கள் சகோதரருக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தீர்களா?" என்று கேட்டார். நபியவர்கள், “ஆம்” என்றார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் தனது சகோதரர் அங்கு இருக்கிறாரா என்று கேட்டபோது, இந்தத் திருமணம் அனுமதிக்கப்படாது என்று உம்மு அய்மன் நினைத்தார். "ஆம்" என்று சொன்னதன் மூலம், திருமணத்தைத் தடுக்கும் விஷயம் ஒரே தாய் அல்லது தந்தையிடமிருந்து பிறப்பதுதான் என்பதை எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் சுட்டிக்காட்டினார்கள். (ஹஸ்ரத் அலீ நபிகள் நாயகமவர்களின் சிறிய தந்தையின் மகனாவார்.

அப்போது எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் உம்மு அய்மனிடம், "அஸ்மா பின்த் உமைஸ் இங்கேயும் இருக்கிறாரா?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவர், 'ஆம்' என்று பதிலளித்தபோது, நபியவர்கள், 'அவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் மகளுக்குப் பணிவிடை செய்ய வந்திருப்பார்' என்று கூறினார்கள். உம்மு அய்மன், "ஆம்" என்று சொன்னதும், "அவர் அருட்கொடைகளை அடையட்டும்" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

அதன் பிறகு, அவர் ஒரு கோப்பையையும் தண்ணீரையும் கொண்டு வரச் சொன்னார். அவர் தனது அருள்மிகுந்த கைகளைக் கழுவினார். கொஞ்சம் கஸ்தூரியையும் தண்ணீரில் ஊற்றினார். பிறகு ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவை அழைத்தார். தன்னடக்கத்துடன், ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா தனது ஆடையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் சிறிது தண்ணீரை எடுத்து அவரது நெஞ்சுப் பகுதி, தலை மற்றும் முதுகில் தெளித்து, "அல்லாஹும்ம இன்னீ அஈஸுஹா பிக வ துர்ரிய்யதிஹா மினஷ்-ஷைதானிர்-ரஜீம்" (என் இறைவனே, எறியப்பட்ட ஷைத்தானை விட்டும் அவளையும் அவளுடைய சந்ததியினரையும் பாதுகாப்பதற்காக உன்னிடம் நான் பாதுகாவல் தேடுகிறேன்.) என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள். பிறகு அவ்வாறே ஹஸ்ரத் அலீயிடமும் செய்துவிட்டு, "அல்லாஹும்மா பாரிக் ஃபீஹிமா வ பாரிக் அலைஹிமா வ பாரிக் லஹுமா ஃபீ நஸ்லிஹிமா" என்று பிரார்த்தித்தார்கள். அவர் இக்லாஸ் மற்றும் முஅவ்வ்விஸத்தைன் ஸூராக்களை ஓதி, "அல்லாஹு தஆலாவின் பெயரைக் கொண்டும் அருளுடனும் உங்கள் மனைவியிடம் செல்லுங்கள்" என்று கூறினார்கள். பிறகு வாசலின் இருபுறமும் தன் அருள்வாய்ந்த கரங்களால் பிடித்து, அருள் வேண்டிப் பிரார்த்தனை செய்து விட்டுச் சென்றார்கள்.36

ஹஸ்ரத் அலீ இவ்வாறு கூறுகிறார்: "எமது திருமணத்தின் நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு, எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் எங்கள் வீட்டை கௌரவித்தார்கள். உள்ளங்களை மகிழ்விக்கும் ஞானம் நிறைந்த வார்த்தைகளால் எமக்கு அறிவுரை கூறி, 'அலீயே! தண்ணீர் கொண்டு வாருங்கள்!" என்றார்கள். நான் எழுந்து தண்ணீர் கொண்டு வந்தேன். நபியவர்கள் ஆயத்துல் கரீமா ஒன்றை ஓதிவிட்டு, 'இந்த நீரில் சிறிதளவு குடியுங்கள், கொஞ்சம் விட்டு விடுங்கள்' என்று கூறினார்கள். அப்படியே செய்தேன். மீதமிருந்த தண்ணீரை என் தலையிலும் மார்பிலும் தெளித்தார். மீண்டும், அவர், 'தண்ணீர் கொண்டு வாருங்கள்" என்றார். மீண்டும் தண்ணீர் கொண்டு வந்தேன். அவர் எனக்குச் செய்தது போலவே ஃபாத்திமாவுக்கும் செய்தார். பின்னர் அவர் என்னை வெளியே அனுப்பினார்."

அவர் வெளியே சென்ற பிறகு நபியவர்கள் தம் மகளிடம் ஹஸ்ரத் அலீயைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். ஃபாத்திமா, "என் தந்தையே, அவர் பரிபூரணத்தின் அனைத்து பண்புகளையும் கொண்டவர். ஆனால் சில குறைஷிப் பெண்கள் என்னிடம், 'உன் கணவன் ஏழை' என்கிறார்கள்." என்று கூறினார். எமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ், "என் மகளே! உன் தந்தையும் உன் கணவரும் ஏழைகள் அல்ல. பூமி மற்றும் வானத்தின் அனைத்துப் பொக்கிஷங்களும் எனக்கு வழங்கப்பட்டன. ஆனால் நான் அவற்றை ஏற்கவில்லை. அல்லாஹு தஆலாவின் பார்வையில் மதிப்புள்ளவற்றை நான் ஏற்றுக்கொண்டேன். என் மகளே! எனக்குத் தெரிந்ததை நீ அறிந்திருந்தால், உலகம் உனது பார்வையில் வெறுக்கத்தக்கதாக இருக்கும். அல்லாஹு தஆலாவின் பெயரால், உனது கணவர் முதல் ஸஹாபிகளில் ஒருவராவார். அவர் இஸ்லாத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்தும் ஆழ்ந்த அறிவும் கொண்டவர். என் மகளே! அல்லாஹு தஆலா அஹ்லுல் பைத்தில் இருந்து இரண்டு நபர்களைத் தேர்ந்தெடுத்துள்ளான். அவர்களில் ஒருவர் உனது தந்தை, மற்றொருவர் உனது கணவர். அவருக்கு ஒருபோதும் கீழ்ப்படியாமல் இருக்க வேண்டாம், அவரது கட்டளைகளை எதிர்க்க வேண்டாம்." என்று உபதேசித்தார்கள்.

"அலீயே! ஃபாத்திமாவின் உணர்வுகளை மதியுங்கள். அவள் என்னிடமிருந்து ஒரு துண்டு. அவளை நன்றாக நடத்துங்கள். நீங்கள் அவளை வருத்தப்படுத்தினால், நீங்கள் என்னை வருத்தப்படுத்தியதாக அமையும்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

மகளுக்கு அறிவுரை வழங்கிய பிறகு, எமது நாயகம் ஃபக்ர் அல்-காஇனாத் (அலைஹி அப்தலுஸ்-ஸலவாத்) ஹஸ்ரத் அலீயை உள்ளே அழைத்தார்கள். ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவை அவரிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு, "அலீயே! ஃபாத்திமாவின் உணர்வுகளை மதியுங்கள். அவள் என்னிடமிருந்து ஒரு துண்டு. அவளை நன்றாக நடத்துங்கள். நீங்கள் அவளை வருத்தப்படுத்தினால், நீங்கள் என்னை வருத்தப்படுத்தியதாக அமையும்." என்று கூறினார்கள். அவர்களிருவரையும் அல்லாஹு தஆலாவிடம் ஒப்படைத்தார்கள். பிறகு எழுந்து நின்று புறப்படத் தயாரானபோது ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா, "ரஸூலல்லாஹ்! நான் வீட்டு வேலைகளைப் பார்ப்பேன், அலீ வீட்டுக்கு வெளியே உள்ள வேலையைப் பார்ப்பார். நீங்கள் எனக்கு ஒரு ஜாரியாவை (ஒரு பெண் அடிமையை) வழங்கினால், அவள் வீட்டு வேலைகளில் சிலவற்றில் எனக்கு உதவுவாள். நீங்கள் என்னை மகிழ்விப்பீர்கள்." என்று சொன்னார். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், "ஃபாத்திமாவே! ஒரு வேலைக்காரியை விட மேலானதை நான் உனக்குத் தரட்டுமா, அல்லது ஒரு வேலைக்காரியை உனக்குத் தரட்டுமா?" என்று கேட்டார்கள்.

அதற்கு எமது தாய் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா, "பணிப்பெண்ணை விடச் சிறந்ததை அருளுங்கள்" என்று பதிலளித்தார். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், "ஒவ்வொரு நாளும் நீங்கள் படுக்கைக்குச் செல்லும்போது சுப்ஹானல்லாஹ் முப்பத்து மூன்று முறையும், அல்ஹம்துலில்லாஹ் முப்பத்து மூன்று முறையும், அல்லாஹு அக்பர் முப்பத்தி மூன்று முறையும், லாஇலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹு லா ஷரீக லஹு. லஹுல் முல்கு வ லஹுல் ஹம்து வ ஹுவ அலா குல்லி ஷைன் கதீர்' என்று ஒரு முறையும் கூறுங்கள். அவை அனைத்தும் மொத்தமாக நூறு வார்த்தைகளை உருவாக்கும். உமக்கு கியாமத் நாளில் ஆயிரம் ஹஸனா (நல்ல, நன்மை) கிடைக்கும். உங்கள் நற்செயல்கள் மீஸானில் (தராசில்) மிக அதிகமாக இருக்கும்" என்று கூறினார்கள். பிறகு எம் நாயகம் நபியவர்கள் தம் மகளின் வீட்டை விட்டு வெளியேறி தமது அருள்மிகுந்த இல்லத்திற்குச் சென்றார்கள்.

கஅப் இப்னு அஷ்ரஃப் கொலை

பத்ர் வெற்றியால் மதீனாவில் இருந்த யூதர்கள் மற்றும் இணைவைப்பாளர்களின் உள்ளங்கள் அச்சத்தால் நிரம்பி வழிந்தன. சில யூதர்கள் சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொண்டு முஸ்லிம்களாக மாறி, "நிச்சயமாக, இவருடைய பண்புகளை நாங்கள் எங்கள் வேதங்களில் படிக்கிறோம். அவரை எதிர்த்து நிற்பது இயலாத காரியம். ஏனெனில் அவர் எப்போதும் வெற்றியாளராக இருப்பார்." என்றனர். வேறு சிலர், "முஹம்மத் போர் புரியத் தெரியாத குறைஷிகளை எதிர்த்துப் போரிட்டார். அதனால்தான் அவர் வெற்றி பெற்றார். அவர் எங்களுக்கு எதிராக போராடியிருந்தால், எப்படிப் போராட வேண்டும், எப்படி வெல்ல வேண்டும் என்பதை நாங்கள் அவருக்குக் காட்டியிருப்போம்." என்றனர்.

கஅப் இப்னு அஷ்ரஃப் என்ற யூதர் பத்ர் போரில் இஸ்லாமியப் படை வெற்றி பெற்றதைக் கேள்விப்பட்டபோது, முஸ்லிம்கள் மீதான வெறுப்பின் காரணமாக மக்காவிற்குச் சென்றார். அங்கு இணைவைப்பாளர்களைக் கூட்டி, மதீனாவைத் தாக்க கவிதைகளைப் பாடினார்; அவர்களை உற்சாகப்படுத்தி ஆத்திரமூட்டினார். நம் தலைவரான நபியை எதிர்த்துப் போரிட அவர்களுடன் ஒப்பந்தம் செய்தார். நபிகள் நாயகத்துக்கு எதிராக கொலை முயற்சி செய்யவும் சதித்திட்டம் தீட்டியிருக்கிறார். இந்த நிலைமையை அல்லாஹு தஆலா எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் அறிவித்து, மஆலில், "அல்லாஹு தஆலா சபித்த (அல்லாஹு தஆலா தனது கருணையிலிருந்து விலக்கியவர்கள்) இவர்கள்..." என்று கூறினான்.37

அப்போது எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் மாண்புமிகு அஸ்ஹாப்களிடம், "கஅப் இப்னு அஷ்ரஃபை யார் கொல்வார்கள்? ஏனெனில், அவர் அல்லாஹு தஆலாவையும் அவனது ரஸூலையும் புண்படுத்திவிட்டார்." என்றார்கள். முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா, "ரஸூலல்லாஹ்! அவனை நான் கொல்ல வேண்டுமென்று நீங்கள் விரும்புகிறீரா?" என்று வினவினார். எமது ரஸூலுல்லாஹ் "ஆம்" என்றார். முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா இதைப் பற்றி யோசித்து பல நாட்கள் திட்டம் தீட்டினார். அவர் தனது நண்பர்களான அபூ நைலா, அப்பாத் இப்னு பிஷ்ர், ஹாரித் இப்னு அவ்ஸ், அபூ அப்ஸ் இப்னு ஜப்ர் ஆகியோரிடம் சென்று இந்த விஷயத்தை அவர்களிடம் தெரிவித்தார். அவர்கள் அனைவரும் தகுந்த வழியைக் கண்டு, "நாம் அனைவரும் சேர்ந்து அவனைக் கொன்று விடுவோம்" என்றனர். அனைவரும் சேர்ந்து நம் நாயகம் நபியிடம் சென்றனர். அங்கு அவர்கள், "ரஸூலல்லாஹ்! நீங்கள் அனுமதி அளித்தால், நாங்கள் அவருடன் பேசும்போது உங்களைப் பற்றி சில வார்த்தைகள் பேசலாமா?" என்று கேட்டார்கள். எம் தலைவர், நபிகள் நாயகம் என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்ல அனுமதித்தார்கள்.

"அவர் (கஅப் இப்னு அஷ்ரஃப்) எப்போதும் எங்களைத் தொந்தரவு செய்தார், எங்களுக்கு எதிரான கவிதைகளைப் பாடிக் கொண்டிருந்தார். உங்களில் எவரேனும் அவ்வாறே செய்தால் அதற்குரிய தண்டனை வாளே என்பதை அவர் அறிந்து கொள்ளட்டும்"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அப்போது முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா தனது நண்பர்களுடன் கஅப் இப்னு அஷ்ரஃபிடம் சென்றார். அங்கு அவர், "அந்த முஹம்மத் நம்மிடம் ஸதகா கேட்டார். அவர் எங்கள் மீது கடுமையான வரிகளை விதித்தார். அதனால்தான் உங்களிடம் கடன் வாங்க வந்தோம்" என்றார். அதனைக் கேட்டு மகிழ்ந்த கஅப், முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா ஆமோதிப்பார் என்று நினைத்து, "அவர் உங்களை மேலும் சிரமப்படுத்துவார்" என்று கூறினார். அதற்கு முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா, "நாங்கள் ஒரு முறை அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்தோம். நாம் அவருக்குக் கீழ்ப்படிந்து கொண்டே இருப்போம். பார்ப்போம் எப்படி முடியும் என்று. இப்போது கொஞ்சம் பேரீச்சம் பழங்கள் கடனாகக் கொடுங்கள்." என்றார். அதற்கு கஅப், "ஆம், தருவேன். எனினும், எனக்கு அடகுப் பொருளாக ஏதாவது ஒன்றை நீங்கள் தர வேண்டும்!" என்றார். முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமாவும் அவருடன் இருந்தவர்களும், "உங்களுக்கு என்ன வேண்டும்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு கஅப், "உங்கள் பெண்களை நான் அடகுப் பொருளாகப் பெற விரும்புகிறேன்" என்று பதிலளித்தபோது அவர்கள் அதை ஏற்கவில்லை. அதற்கு கஅப், "அப்படியானால் உமது ஆண் பிள்ளைகளை அடகுப் பொருளாகத் தாருங்கள்" என்று கூறினார். அவர்கள், "நாங்கள் அவர்களை அடகு வைக்க முடியாது. அப்படிச் செய்தால் ஓரிரு ஒட்டகங்கள் நிறைய பேரீச்சம் பழங்களுக்குக்காக கொடுக்கப்பட்ட அடகுப் பொருளாக அவர்கள் இழிவாகக் குறிப்பிடப்படுவார்கள், இது எமக்கு மறக்க முடியாத அவமானமாக இருக்கும். ஆனால் எங்கள் ஆயுதங்களையும் கவசங்களையும் உங்களுக்கு அடகுப் பொருளாக வழங்க முடியும்" என்றார். கஅப் இந்த வாய்ப்பை ஏற்றுக்கொண்டார். அவர்கள் எப்போது வர வேண்டும் என்று அவர் அவர்களிடம் கூறினார்.38

ஒரு நாள் இரவு முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா கஅபிடம் வந்தார். அவருடன் அபூ நைலாவும் இருந்தார். கஅப் அவர்களை கோட்டைக்கு அழைத்தார். அவர் அவர்களைச் சந்திக்கச் சென்றார். கஅபின் மனைவி அவரிடம், "இந்த நேரத்தில் எங்கே செல்கிறீர்?" என்று கேட்டார். வந்திருப்பவர்கள் முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமாவும் என் சகோதரர் அபூ நைலாவும் ஆவர்" என்று கஅப் கூறினார். அவரது மனைவி, "நான் கேட்ட அந்தக் குரல் எனக்கு நல்லதாகத் தோன்றவில்லை. அதிலிருந்து ரத்தம் சொட்டுவது போலிருக்கிறது." என்றார். அதற்கு கஅப், "இல்லை, அவர்கள் முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா மற்றும் என் பால்குடி சகோதரர் அபூ நைலா. அவர் ஒரு நல்ல இளைஞர். இரவில் வாள் சண்டைக்கு அழைத்தாலும் தயங்காமல் வருவார். அவர் அப்படிப்பட்ட மனிதர்." என்றார். முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா இரண்டு பேரை - மற்றொரு அறிவிப்பின்படி, மூன்று பேரை - கோட்டைக்குள் அழைத்து வந்தார். அவர்கள் அபூ அப்ஸ் இப்னு ஜப்ர், ஹாரித் இப்னு அவ்ஸ், அப்பாத் இப்னு பிஷ்ர்.39 ஹஸ்ரத் முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா தனது நண்பர்களிடம், "கஅப் வரும்போது நான் அவரது தலைமுடியை முகர்ந்து பார்ப்பேன் என்று கூறுவேன். அவரது தலையைப் பிடித்து முகர்ந்து பார்ப்பேன். கஅபின் தலையை இறுகப் பிடித்திருக்கும் என்னைக் கண்டால், உங்கள் வாளால் அவரைத் தாக்குங்கள்" என்று கூறினார். கஅப் இப்னு அஷ்ரஃப் அழகிய உடையணிந்து, நறுமணம் கமழும் நிலையில் அவர்களிடம் வந்தார். இப்னு மஸ்லமா கஅபிடம், "இவ்வளவு அருமையான வாசனையை நான் இதற்கு முன் நுகர்ந்ததே இல்லை" என்று கூறினார். "அரேபியர்களில் மிகவும் நறுமணம் கமழும் பெண்கள் என்னுடன் இருக்கிறார்கள்" என்று கஅப் பெருமையடித்துக் கொண்டார். முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா, "உங்கள் தலையை முகர்ந்து பார்க்க அனுமதிப்பீரா?" என்று கேட்டார். அதை அனுமதிப்பதாக கஅப் கூறினார். மஸ்லமா அதை முகர்ந்தார். தன் நண்பர்களையும் முகர்ந்து பார்க்க வைத்தார். பின்னர் அவர் அதை மீண்டும் முகர்ந்து பார்க்க விரும்புவதாகக் கூறினார். இந்த முறை, முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா கஅபின் தலையைப் பிடித்து, அவரது நண்பர்களை தங்கள் வாளால் தாக்குமாறு சமிக்ஞை செய்தார். முதல் வாள் தாக்கப்பட்டபோது, கஅப் ஆக்ரோஷமாகக் கத்தினார், ஆனால் அவர் இறக்கவில்லை. இதையடுத்து முஹம்மத் இப்னு மஸ்லமா அவரைக் கட்டாரியால் வெட்டிக் கொன்றார். கஅபைக் கொன்ற முஜாஹிதுகள் உடனடியாக அங்கிருந்து புறப்பட்டு மதீனாவை அடைந்தனர். அவர்கள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு நற்செய்தியைக் கூறியபோது, எமது நபி அல்லாஹு தஆலாவைப் புகழ்ந்து முஜாஹிதுகளுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.

இறைமறுப்பாளரான கஅப் இப்னு அஷ்ரஃப் கொல்லப்பட்டது யூதர்களை மிகவும் பயமுறுத்தியது. ஏனெனில், கஅப் போன்ற ஒரு முக்கிய தலைவர் கொல்லப்பட்டால், அவர்கள் கொல்லப்படுவதற்கு சிறிது காலம் மட்டுமே எடுக்கும். காலையில் அவர்கள் ஒன்று கூடி எமது தலைவரான நபியின் முன்னிலையில் வந்தார்கள். இரவில் நடந்த சம்பவம் குறித்து புகார் அளித்தனர். எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம், "அவர் எப்போதும் எங்களுக்கு இடையூறு செய்தார், எங்களுக்கு எதிரான கவிதைகளை பாடிக் கொண்டிருந்தார். உங்களில் எவரேனும் அவ்வாறே செய்தால் அதற்குரிய தண்டனை வாளே என்பதை அவர் அறிந்து கொள்ளட்டும்" என்று கூறினார்கள். இந்த மிரட்டலுக்குப் பயந்து யூதர்கள் மீண்டும் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வுடன் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டனர்...40

கத்ஃபான் கஸா

இந்த படையெடுப்பு "அன்மார் கஸா" மற்றும் "ஸீ-அம்ர் கஸா" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பனீ ஸலபா மற்றும் பனீ முஹாரிப் ஆகிய இடங்களைச் சேர்ந்த ஒரு குழு ஸீ-அம்ர் என்ற இடத்தில் கூடி, மதீனாவைச் சுற்றி கிடைத்தவற்றைக் கொள்ளையடிக்க முடிவு செய்தது. அவர்களின் தலைவர் தஸூர் இப்னு ஹாரித் இப்னு முஹாரிப் என்பவராவார், அவரது புனைப்பெயர் அவ்ரஸ். எமது தலைவர், நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) உஸ்மான் இப்னு அஃப்பானை மதீனாவில் தனது பிரதிநிதியாக விட்டுவிட்டு 450 பேர் கொண்ட படையுடன் மதீனாவிலிருந்து புறப்பட்டார்கள். வழியில் ஜப்பார் என்பவரைச் சந்தித்தார்கள். எதிரியைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். அவர், "அவர்கள் உங்களுடன் சண்டையிட விரும்பவில்லை. அவர்கள் உம்மைக் கண்டதும் மலைகளுக்கு ஓடிப்போனார்கள்" என்றார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் அவருக்கு இஸ்லாத்தை எத்தி வைத்தார். அவர் அதை ஏற்றுக்கொண்டு முஸ்லிமாக மாறினார்.

இஸ்லாமியப் படை பள்ளத்தாக்கை நோக்கி நகர்ந்தபோது மழை பெய்யத் தொடங்கி சிறிது நேரம் முழு பலத்துடன் தொடர்ந்து பெய்தது, பின்னர் வேகம் குறைந்து நின்றது. எமது நாயகம் நபி உட்பட அனைத்து முஜாஹிதுகளும் ஈரத்தில் நனைந்திருந்தனர். ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு பக்கத்தில் துணிகளை உலர்த்திக் கொண்டிருந்தனர். ஒரு ஒதுக்குப்புறமான இடத்தில், ரஸூலுல்லாஹ் தனது மேலாடைகளைக் கழற்றி ஒரு மரத்தில் தொங்கவிட்டார். அவர் மரத்தடியில் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்தபோது, இஸ்லாமியப் படையைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்த காஃபிர்கள், ரஸூலுல்லாஹ் தனியாக இருப்பதைக் கண்டு, தாஸூர் இப்னு ஹாரிதாவிடம் தகவல் தெரிவித்தனர். இதையடுத்து, அவர் ரஸூலுல்லாஹ்வைக் கொல்வதற்காக அவர் ஓய்வெடுத்துக் கொண்டிருந்த இடத்திற்கு அமைதியாக வந்தார். அவர் தன் வாளை உருவி, "என் கையினின்று உம்மைக் காப்பாற்றுபவர் யார்?" என்றார். எமது நபி, "அல்லாஹு தஆலாவால் காப்பாற்ற முடியும்." என்றார்கள். அந்த நொடியில் ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ் ஸலாம் வந்து தஸூரின் மார்பில் அடித்து அவரை வீழ்த்தினார். அவரது கையிலிருந்து வாள் கீழே விழுந்தது. ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தஸூரின் வாளை எடுத்து, "என் கையிலிருந்து உங்களைக் காப்பாற்றுபவர் யார்?" என்று கேட்டார்கள். அதற்கு தஸூர், "யாராலும் முடியாது" என்று கூறி கலிமா அஷ்ஷஹாதா சொல்லி முஸ்லிமானார். அவர் பலரை ஈமானுக்கு வரத் தூண்டினார்.41 இனி ஒருபோதும் போருக்கு வீரர்களை நியமிக்க மாட்டேன் என்று அவர் உறுதியளித்தார். அவர்கள் சண்டையிடாமல் மதீனாவுக்குத் திரும்பினர். இந்தப் பயணம் பதினொரு நாட்கள் நீடித்தது.

பஹ்ரான் கஸா

இது "பனீ ஸுலைம்" அல்லது "நஜ்ரான் கஸா" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. பனீ ஸுலைமில் கூடியிருந்த ஏராளமான இணைவைப்பாளர்கள் மதீனாவைத் தாக்கத் திட்டமிட்டுள்ளனர் என்ற செய்தி வந்தது. ரஸூலுல்லாஹ் 300 பேர் கொண்ட படையுடன் எதிரிகளுக்கு எதிராக அணிவகுத்துச் சென்றார்கள். இஸ்லாமியப் படை வருவதைக் கேள்விப்பட்ட எதிரிகள் மலைகளுக்கு ஓடினர். அதனால், சண்டை எதுவும் நடக்கவில்லை. இந்தப் பயணம் பன்னிரண்டு நாட்கள் நீடித்தது.

ஹிஜ்ராவின் மூன்றாம் ஆண்டில் நடந்த சில சம்பவங்கள்

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தம் மகள் உம்மு குல்தூமை ஹஸ்ரத் உஸ்மானுக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தார்கள். அதே ஆண்டில், எமது தலைவர், நபி ஹஸ்ரத் உமரின் மகள் அன்னை ஹஃப்ஸாவை மணந்தார்கள். அந்த ஆண்டில்தான் ஹஸ்ரத் அலீயின் மகன் ஹஸ்ரத் ஹஸன் பிறந்தார்.

உனது அன்பு என்னை மோகப்படுத்தியது;
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!
உனது அன்பு மிகவும் இனிமையானது, உண்மையில்;
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!
செல்வம் என்னை மகிழ்விப்பதில்லை.
சொத்தைப் பற்றியும் எனக்குக் கவலையில்லை.
உனது அன்பு மட்டுமே என்னை மகிழ்விக்கிறது;
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!
தொழும்படி நீ எமக்குக் கட்டளையிட்டாய்,
சரியான வழியில் இருப்பதற்கு பாராட்டுக்கள் உரியன.
உனது அருள்களை என்றென்றும் வழங்கினாய்,
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!
என்னிடம் உள்ள நஃப்ஸ் மிகவும் துரோகமானது;
அதன் இன்பத்திற்காக எப்போதும் என்னைப் பலியிடுகிறது!
ஆனால் நான் உண்மையான ஆனந்தத்தைக் கண்டடைந்தேன்,
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!
இபாதத்களை முறையாகச் செய்வதும்,
மேலும் உலகியல் சம்பாதிப்பும்,
நான் இரவும் பகலும் இதைத்தான் செய்கிறேன்.
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!
காதல் என்பது வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல,
ஹில்மியே! உனது இறைவன் முயற்சி செய் என்றான்;
உன் நடத்தை அதைக் காட்டட்டும்;
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!
இஸ்லாத்தின் எதிரிகள் ஏராளம்.
மார்க்கத்தை நயவஞ்சகமாகத் தாக்குவது;
எப்படி ஒருவன் சும்மா உட்கார்ந்திருக்க முடியும்!
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!
ஒரு காதலன் வெறுமனே சோம்பேறித்தனமாக உட்கார மாட்டான்,
தன் காதலிக்கு லேசாக வலி வந்துவிடக் கூடாது என்பதற்காக.
எதிரியை மௌனமாக்கு, பின்னர் நேர்மையாகச் சொல்:
என் அல்லாஹ், நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்!