உஹத் கஸா

இந்த வாளுக்கு உரிய கடமையை யார் நிறைவேற்றுவது

அந்த சூடான தருணத்தில், எமது அன்பு நபி இந்த ஈரடிக் கவிதை எழுதப்பட்ட வாளைக் காட்டினார்:

கோழைத்தனத்தில் வெட்கமுள்ளது, முன்னேறுவதில் கௌரவமுள்ளது.
பயந்து விதியிலிருந்து தப்ப முடியாது.

"இந்த வாளை என்னிடமிருந்து யார் எடுத்துக்கொள்வார்கள்?" என்று நபியவர்கள் கேட்டார்கள். இதைக் கேட்டதும், அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களில் பலர் அதை வாங்குவதற்காக ஒரே நேரத்தில் தங்கள் கைகளை நீட்டினர். நபியவர்கள் மீண்டும், 'இதற்கு உரிய கடமையை நிறைவேற்றுவதற்காக இதை யார் எடுத்துக்கொள்வார்கள்?' என்று கேட்டார்கள். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் மௌனமாகி அங்கேயே தங்கிவிட்டனர். வாளை மிகவும் விரும்பிய மக்களில் ஒருவரான ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம், "ரஸூலல்லாஹ், நான் அதை எடுத்துக்கொள்கிறேன்" என்று கூறினார். நபிகள் நாயகம் ஹஸ்ரத் ஸுபைரிடம் வாளைக் கொடுக்கவில்லை. ஹஸ்ரத் அபூபக்ர், உமர், அலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) ஆகியோரின் வேண்டுகோளையும் நபிகள் நாயகம் ஏற்கவில்லை.

அபூ துஜானா, " ரஸூலல்லாஹ்வே! இந்த வாளுக்கு நிறைவேற்ற வேண்டிய கடமை என்ன?" என்று கேட்டார். அதற்கு நபியவர்கள், “எதிரிகள் சரணடையும் வரை அவர்களைத் தாக்க வேண்டும். எந்த ஒரு முஸ்லிமையும் நீங்கள் கொலை செய்யாமலிருப்பதும், காஃபிர்களை விட்டும் நீங்கள் தப்பி ஓடாதிருப்பதும் கடமையாகும். அல்லாஹ் உங்களுக்கு வெற்றியையோ உயிர்த்தியாகத்தையோ அளிக்கும் வரை அல்லாஹு தஆலாவின் பாதையில் போரிடுவது கடமையாகும்" என்று கூறினார்கள். அபூ துஜானா, "ரஸூலல்லாஹ்வே, நான் அதை அதற்குரிய கடமையை நிறைவேற்ற எடுத்துக்கொள்கிறேன்" என்று கூறினார். நபியவர்கள் தம் கையிலிருந்த வாளை அவரிடம் கொடுத்தார்கள்.14

அபூ துஜானா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) மிகவும் தைரியமானவராகவும், வீரம் மிக்கவராகவும், போர்க்களங்களில் மிகவும் தந்திரமானவராகவும் இருந்தார். அத்துடன் அவர் "போர் ஒரு தந்திரமாகும்" என்ற ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபுக்கு ஏற்ப முழுமையாக செயற்பட்டார்.15 ஹஸ்ரத் அபூ துஜானா வாளை எடுத்ததும், கர்வத்துடனும் பெருமிதத்துடனும் போர்க்களத்தை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினார். அவர் பாரம்பரிய நீண்ட சட்டையும் சிவப்பு தலைப்பாகையும் தவிர வேறு எதையும் அணிந்திருக்கவில்லை.

அபூ துஜானாவின் இந்த நடை அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் மத்தியில் நல்ல வரவேற்பைப் பெறவில்லை. அப்போது எமது நாயகம் நபியவர்கள், "இந்த இடங்களைத் தவிர (போர்க்களங்களில்) அல்லாஹு தஆலாவின் கோபத்தை உண்டாக்கும் நடை இது" என்று கூறினார்கள். எனவே, எதிரிக்கு எதிராக மட்டுமே ஆணவத்துடன் நடப்பது அனுமதிக்கப்பட்டது என்று அவர் தெரிவித்தார்.

இணைவைப்பாளர்களின் அணிகளிலிருந்து, இனியும் காத்திருக்க முடியாத காலித் இப்னு வலீத், தனது கட்டளையின் கீழ் உள்ள படைகளுடன் தாக்குதலைத் தொடங்கினார். அசையாமல் நிற்க முடியாத அஸ்ஹாப் அல்-கிராமிடம் தாக்குமாறு எமது அன்பு நபி கட்டளையிட்டார். ஒரு நொடியில் "அல்லாஹு அக்பர்" என்ற முழக்கம் போர்க்களத்தை நிறைத்தது. முன்னணியில், நிராயுதபாணியான துருப்புக்களின் தலைமையில் ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா, தான் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு அவிசுவாசியையும் நோக்கி தனது வாள்களை வீசத் தொடங்கினார். மிகுந்த உற்சாகத்துடன் வந்த காலித் இப்னு வலீதின் படைகள் உடனடியாக முறியடிக்கப்பட்டன. இம்முறை காலித் இப்னு வலீத் மலைக் கணவாய் வழியாகச் சென்று பின்னாலிருந்து தாக்குவதற்காக அகலமான வளைவு அமைத்து அய்னைன் குன்றை அடைந்தார். எனினும், ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸுபைர் மற்றும் அவரது தலைமையின் கீழ் இருந்த ஐம்பது வீரர்கள் கடுமையான அம்புகளால் அவர்களை விரட்டியடித்தனர்.

இப்போது போர் சூடுபிடித்திருந்தது. இரு தரப்பினரும் தங்கள் முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தி போராடிக் கொண்டிருந்தனர். ஒவ்வொரு ஸஹாபியும் குறைந்தது நான்கு இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராகப் போராடுவதன் மூலம் முன்னேற முயன்றனர். ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா, "அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!" என்று ஒருபுறமும், மறுபுறம் "நான் அல்லாஹு தஆலாவின் சிங்கம்" என்று கூறி எதிரிகளைக் கொன்று முன்னேறிக் கொண்டுமிருந்தார். ஸஃப்வான் இப்னு உமையா போர்க்களத்தில் தேடிக் கொண்டிருந்தார், தன்னைச் சுற்றி இருந்தவர்களிடம், "ஹம்ஸா எங்கே? அவரை எனக்குக் காட்டுங்கள்" என்றார். ஒரு கட்டத்தில் யாரோ இரண்டு வாள்களுடன் சண்டையிடுவதைக் கண்டு, "யார் இந்தப் போராளி?" என்று கேட்டார். அவரைச் சுற்றி இருந்தவர்கள், "நீங்கள் தேடும் நபர் இவர்தான்! இவர்தான் ஹம்ஸா!" என்றனர். ஸப்ஃவான், "தனது சொந்த மக்களைக் கொல்வதில் இவ்வளவு வைராக்கியத்துடனும் துணிச்சலுடனும் தாக்கும் எவரையும் நான் பார்த்ததில்லை" என்று கூறினார்.

"போர் என்பது தந்திரமாகும்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

போர் உச்சத்தில் இருந்தபோது, முஹாஜிர்களைச் சேர்ந்த ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம் தனக்கு வாள் கொடுக்கப்படவில்லை என்று வருத்தப்பட்டு, தனக்குத்தானே சொல்லிக் கொண்டார், "நான் ரஸூலுல்லாஹ்விடமிருந்து வாளைக் கேட்டேன், ஆனால் அவர் அதை அபூ துஜானாவிடம் கொடுத்தார். எனினும் நான் அவரது அத்தை ஸஃபிய்யாவின் மகன். அத்துடன், நான் குறைஷிகளைச் சேர்ந்தவன். மேலும், நான்தான் அதை முதலில் விரும்பினேன். நான் போய் அபூ துஜானா என்னை விட என்ன சாதிக்கப் போகிறார் என்று பார்க்கிறேன்" என்றார். பின்னர் அபூ துஜானாவைப் பின்தொடரத் தொடங்கினார். அபூ துஜானா, "அல்லாஹு அக்பர்!" என்று தக்பீர் கூறி எதிரில் பட்ட அனைவரையும் கொன்று கொண்டிருந்தார். இணைவைப்பாளர்களில் மிகவும் மூர்க்கமானவரான, முழுக் கவசம் அணிந்த, கண்கள் மட்டுமே தெரியும் ஒரு பெரிய மனிதர், அபூ துஜானாவை எதிர்கொண்டார். முதலில், அவர் ஹஸ்ரத் அபூ துஜானாவைத் தாக்கினார். அபூ துஜானா தனது கேடயத்தால் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொண்டார். இணைவைப்பாளரின் வாள் அபூ துஜானாவின் கேடயத்தில் சிக்கிக் கொண்டது. அவர் தனது வாளை இழுத்தார், ஆனால் அதை வெளியே எடுக்க முடியவில்லை. இப்போது, அபூ துஜானாவின் முறை. எதிராளியை ஒரே வாள் வீச்சில் கொன்றார்.

இதற்குப் பிறகு, அபூ துஜானா தனது பாதையில் குறுக்கிட்ட ஒவ்வொரு இறை நிராகரிப்பாளரையும் தோற்கடித்து, மலையின் அடிவாரத்தில் தங்கள் தம்புருக்களால் இணைவைப்பாளர்களைத் தூண்டிவிட்ட பெண்களிடம் வந்தார். எனினும், வாளை உயர்த்திய போதிலும், அவர் தனது மனதை மாற்றிக் கொண்டார், அவர் அங்கிருந்த அபூ சுஃப்யானின் மனைவி ஹிந்தைக் கொல்லவில்லை.16 இதைக் கண்ட ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம், "வாள் யாருக்கு வழங்கப்பட வேண்டும் என்பதை என்னை விட அல்லாஹ்வும் அவனது ரஸூலும் நன்கு அறிவார்கள்" என்று தனக்குத்தானே கூறினார். அவர், "வல்லாஹி, அவரை விட சிறந்த போரிடுபவரை நான் பார்த்ததில்லை" என்று கூறினார்.

மிக்தாத் இப்னு அஸ்வத், ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம், ஹஸ்ரத் அலீ, ஹஸ்ரத் உமர், தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ், முஸ்அப் இப்னு உமைர் ஆகியோர் கடக்க முடியாத கோட்டைகளாக இருந்தனர். எமது தலைவரான நபியவர்கள் எதிரிகளுக்கு மிக அருகில் போரிட்டு மீண்டும் மீண்டும் தாக்குவதைக் கண்ட மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாப்களால் தங்களைக் கட்டுப்படுத்திக் கொள்ள முடியவில்லை. அவர்கள் நபியவர்களுக்குத் தீங்கு நேரிடும் என்று கருதி, அவரைச் சூழ்ந்து கொண்டு, கவசம் தரித்த எதிரிகளுக்கு ஓய்வு கொடுக்காமல் இருந்தனர். இதற்கிடையில், ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு அம்ர் ஷஹீதாக்கப்பட்டதைக் காண முடிந்தது. இவர் உஹதின் முதல் ஷஹீதாவார். அவர் ஷஹீதாக்கப்பட்டதைக் கண்ட அவரது நண்பர்கள், அல்லாஹு தஆலாவின் திருப்திக்காக சிங்கங்களைப் போல எதிரிகளின் மையத்தில் பாய்ந்தனர்.

போர் மிகவும் உக்கிரமடைந்த ஒரு கட்டத்தில், வீரத்தின் சின்னமான ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜஹ்ஷ் மற்றும் வில்லாளிகளின் தலைவர் ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் ஆகியோர் சந்தித்தனர். அவர்கள் பல்வேறு இடங்களில் காயமடைந்திருந்தனர். ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் இவ்வாறு அறிவிக்கிறார்: அது உஹத் போரின் உக்கிரமான தருணம். திடீரென்று அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜஹ்ஷ் என்னிடம் வந்து, என் கையைப் பிடித்து ஒரு பாறையின் அடிவாரத்திற்கு இழுத்துச் சென்றார். அவர் என்னிடம், "இப்போது, நீங்கள் இங்கே ஒரு துஆவைக் கேளுங்கள், நான் 'அமீன்' என்று சொல்வேன். அதன்பிறகு நான் ஒரு துஆ கேட்பேன், நீங்கள் 'ஆமீன்' என்று சொல்லுங்கள்!" என்றார். நான் சம்மதித்தேன். நான், "என் அல்லாஹ்வே, எனக்கு வலிமையும், பலமும் மிக்க எதிரிகளை அனுப்புவாயாக. அவர்களுடன் கடுமையாக சண்டையிடுகிறேன். அவர்கள் அனைவரையும் கொன்றுவிட்டு நான் ஒரு காஸி (கஸா வீரர்) ஆக என் வீட்டிற்குத் திரும்புகிறேன்." என்று பிரார்த்தனை செய்தேன். அவர் தனது முழு இதயத்துடனும் ஆன்மாவுடனும், என் பிரார்த்தனைக்கு "ஆமீன்" என்றார்.

பிறகு அவர் துஆ செய்யத் தொடங்கினார், "என் அல்லாஹ்வே, எனக்கு கடுமையான எதிரிகளை அனுப்புவாயாக, நான் அவர்களுடன் கடுமையாக சண்டையிடுவேன். ஜிஹாதுக்கு அதற்குரிய உரிமையை நான் கொடுக்கிறேன். அவர்கள் அனைவரையும் கொன்று விடுகிறேன். இறுதியில், அவர்களில் ஒருவர் என்னை உயிர்த்தியாகம் செய்யட்டும். பின்னர், அவர் என் உதடுகள், என் மூக்கு, என் காதுகளை வெட்டட்டும். குருதியில் தோய்ந்த நிலையில் உனது முன்னிலையில் என்னை வரவழைப்பாயாக. என்னிடம், 'அப்துல்லாஹ்! உனது உதடு, மூக்கு, காதுகளை என்ன செய்தாய்?' என்று கேட்பாயாக. அதற்கு நான், 'யா அல்லாஹ், நான் அவற்றால் பல தவறுகள் செய்துள்ளேன். அவற்றை என்னால் சரியாகப் பயன்படுத்த முடியவில்லை. அவற்றை உன் முன் கொண்டு வர வெட்கப்பட்டேன். என் அன்பு நபி பங்கேற்ற ஒரு போரின் புழுதியுடன் நான் வந்திருக்கிறேன்' என்று கூறுவேன்." என்றார். அப்படி ஒரு துஆவுக்கு "ஆமீன்" என்று சொல்ல என் மனம் விரும்பவில்லை. எனினும் அவர் விரும்பியதாலும், நான் முன்னரே வாக்குறுதி அளித்திருந்ததாலும், நான் தயக்கத்துடன் "ஆமின்" என்றேன்.

பின்னர் நாங்கள் எமது வாட்களை உருவிக்கொண்டு சண்டையைத் தொடர்ந்தோம். எங்களுக்கு முன்னால் வந்தவர்களை நாங்கள் கொன்று குவித்தோம். அவர் மிகவும் துணிச்சலுடன் தாக்கி எதிரி அணிகளை நசுக்கிக் கொண்டிருந்தார். அவர் மீண்டும் மீண்டும் எதிரிகளைத் தாக்கிக் கொண்டிருந்தார், ஒரு தியாகியாக மாற வேண்டும் என்ற தீராத ஆசையுடன் தாக்கினார். "அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!" என்று கூறியவாறு அவர் சண்டையிடும் போது, அவரது வாள் முறிந்தது. அப்போது நபிகள் நாயகம் பேரீச்சை மரக்கிளை ஒன்றைக் கொடுத்து போரைத் தொடருமாறு கட்டளையிட்டார்கள். ஒரு அதிசயமாக, அந்தக் கிளை ஒரு வாளாக மாறியது, அவர் தொடர்ந்து போராடினார். பல எதிரிகளைக் கொன்றார். போரின் முடிவில், அபுல் ஹகம் என்ற இணைவைப்பாளரால் எய்யப்பட்ட அம்புகளால் அவர் விரும்பிய ஷஹீத் நிலையை அடைந்தார். அவர் ஷஹீதாக்கப்பட்டபோது, காஃபிர்கள் அவரது உடலைத் தாக்கி அவரது மூக்கு, உதடுகள் மற்றும் காதுகளை வெட்டினர். அவரது உடல் முழுவதும் ரத்தக்கறை படிந்திருந்தது."

முஜாஹிதுகளின் அணிகளிலிருந்து, கஸ்மான் தனது வாளின் உறையை உடைத்து, "தப்பி ஓடுவதை விட மரணம் மிகவும் சிறந்தது" என்று கூறி இணைவைப்பாளர்களைத் தாக்கினார், அத்துடன் அவர் பெரும் வீரத்தையும் துணிச்சலையும் வெளிக் காட்டினார். அவர் மட்டுமே ஏழெட்டு இறை நிராகரிப்பாளர்களைக் கொன்றார். இறுதியில் அவர் காயமடைந்து தரையில் விழுந்தார். அவரது வீரத்தைக் கண்டு வியந்த அஸ்ஹாப் அல்-கிராம், எமது நாயகம் நபியவர்களிடம் அதுபற்றித் தெரிவித்தபோது, "அவர் ஐஹன்னத்தைச் சேர்ந்தவர்" என்று கூறினார்கள். ஹஸ்ரத் கதாதா இப்னு நுஃமான் கஸ்மானிடம் சென்று, "கஸ்மானே! உயிர்த்தியாகம் உங்களுக்கு அருளப்படட்டும்!" என்றார். அதற்கு கஸ்மான், "நான் மார்க்கத்திற்காகப் போரிடவில்லை, குறைஷிகள் மதீனாவுக்கு வந்து என் பேரீச்சை தோட்டத்தை அழிப்பதைத் தடுப்பதற்காகவே போரிட்டேன்!" என்று பதிலளித்தார். பின்னர் அம்பொன்றினால் தனது மணிக்கட்டு நரம்புகளை அறுத்து, தற்கொலை செய்து கொண்டார். ஆக, எம் நாயகம் "இவர் ஜஹன்னத்தைச் சேர்ந்தவர்" என்று ஏன் சொன்னார் என்பது புரிந்தது.

போர் தொடங்கியதிலிருந்து, அனைத்து அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களும் கடுமையாகப் போராடினர். குறிப்பாக எமது அன்புக்குரிய நபி, உலகங்களின் தலைவர், மிகவும் கடினமாகப் போராடினார். அவர்கள் இணைவைப்பாளர்களின் படையை மூர்க்கமான தாக்குதல்களால் பின்னுக்குத் தள்ளினர். முஜாஹிதுகளின் இந்த வீரதீரச் செயல்களுக்கு முன்னால், கல்லாலும் மரத்தாலும் செய்த லாத், உஸ்ஸா, ஹுபல் என்ற சிலைகளின் உதவியை நாடி வழிபட்ட இணைவைப்பாளர்கள் ஓடத் தொடங்கினர். சண்டையிட அவர்களை உற்சாகப்படுத்த வந்த பெண்கள், கூச்சலிட்டு தப்பி ஓடும் வீரர்களைப் பிடிக்க முயன்றனர்.

குறைஷி இணைவைப்பாளர்கள் போர்க்களத்தை விட்டு வெளியேறி, தாங்கள் கொண்டு வந்த பொருட்களை அங்கேயே விட்டுவிட்டு மக்காவை நோக்கி ஓடத் தொடங்கியபோது, இஸ்லாமிய வீரர்கள் மகிழ்ச்சியடைந்து, தான் வாக்களித்த வெற்றியை வழங்கியதற்காக அல்லாஹு தஆலாவைப் புகழ்ந்தனர். எண்ணிக்கையிலும் வலிமையிலும் பலம் மிக்கவர்களாக இருந்தபோதிலும், இணைவைப்பாளர்கள் முஸ்லிம்களுக்கு முன்னால் சீரழிக்கப்பட்டனர். அவர்கள் ஒருவரையொருவர் மிதித்து தப்பி ஓடிக் கொண்டிருந்தபோது, மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாப்கள் அவர்களைத் துரத்திச் சென்று, பிடித்தவர்களைக் கொன்று கொண்டிருந்தனர். இந்தக் கொந்தளிப்பில், புதிதாக திருமணமான ஹஸ்ரத் ஹன்ழலா இப்னு அபூ அமீர், தனது குதிரையில் தப்பிக்க முயன்ற இணைவைப்பாளர்களின் இராணுவத்தின் தலைமைத் தளபதி அபூ சுஃப்யானைப் பிடித்தார். அபூஸுஃப்யானின் குதிரையின் கால்களைத் தன் வாளால் தாக்கி தரையில் விழச் செய்தார். தரையில் விழுந்த அபூ ஸுஃப்யான் தன் முழு பலத்தையும் பிரயோகித்து, "குறைஷிகளே! உதவி! நான் அபூ சுஃப்யான்! ஹன்ழலா தன் வாளால் என்னைக் கொல்ல விரும்புகிறார்!" என்று கத்தினார். இதைக் கண்டபோதும் இணைவைப்பாளர்கள் தங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள ஓடிக் கொண்டிருந்தார்கள். தங்கள் தளபதியைப் பற்றி அவர்களுக்கு அக்கறை இருக்கவில்லை.

எனினும், அந்த நேரத்தில், ஹஸ்ரத் ஹன்ழலாவுக்குப் பின்னால் இருந்த இணைவைப்பாளரான ஷதாத் இப்னு அஸ்வத் தனது ஈட்டியை ஹன்ழலாவின் முதுகில் குத்தினார். ஹஸ்ரத் ஹன்ழலா தாக்க விரும்பினாலும், "அல்லாஹு அக்பர்!" என்று கூறி அவர் தரையில் விழுந்து ஷஹீத் ஆனார், அவரது ஆத்மா ஜன்னாவை நோக்கி உயர்ந்தது. எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் ) அவர்கள், "வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் ஒரு வெள்ளித் தட்டில் மலக்குகள் ஹன்ழலாவை மழைநீரால் கழுவுவதை நான் கண்டேன்." என்று கூறினார்கள். அபூ உஸைதி இவ்வாறு கூறுகிறார்: ரஸுலுல்லாஹ்வின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும் நான் ஹன்ழலாவின் பக்கம் சென்றேன். தலையில் இருந்து மழைநீர் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது. நான் திரும்பி வந்து ரஸூல் அல் அக்ரமிடம் இதைப் பற்றித் தெரிவித்தேன். அவர் ஹஸ்ரத் ஹன்ழலாவை 'கஸீல் அல்-மலாஇகா' அதாவது 'மலக்குகளால் கழுவப்பட்டவர்' என்று அழைத்தார்கள்."17

இணைவைப்பாளர்கள் தப்பி ஓடுவதைக் கண்ட அய்னைன் பாதையில் இருந்த வில்லாளிகளில் சிலர் போர் முடிந்துவிட்டது என்று நினைத்து தங்கள் நிலைகளை விட்டு வெளியேறினர். அவர்களின் தளபதி அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸுபைர் மற்றும் பன்னிரண்டு பேர் அங்கிருந்தனர்.18

ஹஸ்ரத் அலீயின் வீரம்

"வானத்திற்கும் பூமிக்கும் இடையில் ஒரு வெள்ளித் தட்டில் வானவர்கள் ஹன்ழலாவை மழைநீரால் கழுவுவதை நான் கண்டேன்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அந்த நேரத்தில், காவலில் இருந்த குறைஷி வில்வீரர் பிரிவின் தளபதி காலித் இப்னு வலீத், பாதையில் முஜாஹிதுகளின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவதைக் கண்டதும் தனது தலைமையின் கீழ் குதிரைப்படையை அணிதிரட்டினார். ஒரு நிமிடத்தில் இக்ரிமா இப்னு அபீ ஜஹ்லுடன் சேர்ந்து அவர்கள் அய்னைன் பகுதியை அடைந்தார்கள். ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸுபைரும் அவரது நம்பிக்கைக்குரிய, இறைவிசுவாசிகளான நண்பர்களும் ஒரு வரிசையை உருவாக்கிப் பரவினார்கள். அம்பறாத்தூணிகள் காலியாகும் வரை அவர்கள் எதிரிகள் மீது அம்புகளைப் பொழிந்தனர். பிறகு அவர்கள் தங்கள் ஈட்டிகளைக் கொண்டும், பின்னர் தங்கள் வாள்களைக் கொண்டும் பல வீரதீரச் செயல்களைக் காட்டினார்கள். அவர்கள், "அல்லாஹு அக்பர்! அல்லாஹு அக்பர்!" என்று கூறி, அருகில் வந்ததும், விசுவாசிகளுக்கும் அவிசுவாசிகளுக்கும் இடையில் குறிப்பிடத்தக்க ஏற்றத்தாழ்வு இருந்தது; ஒன்று முதல் இருபத்தைந்து வரை அது இருக்கும். மகிமை பொருந்திய அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் தங்கள் இறுதிச் சொட்டு இரத்தம் வரை போராடி தங்கள் நபியின் கட்டளையை நிறைவேற்றினார்கள். ஒவ்வொருவராக உயிர்த்தியாகம் செய்தனர்; அவர்களின் அருள்வாய்ந்த உடல்கள் தரையில் விழுந்தன, அவர்களின் ஆன்மாக்கள் ஜன்னாவை நோக்கிப் பறந்தன. (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்)

இணைவைப்பாளர்கள் தங்கள் வெறுப்பின் காரணமாக ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ்வின் ஆடைகளைக் களைந்து அவரது அருள்வாய்ந்த உடலை ஈட்டியால் குத்தினார்கள். அவரது அடிவயிற்றை அறுத்து, உள் உறுப்புகளை வெளியே எடுத்தனர்.

காலித் இப்னு வலீத் மற்றும் இக்ரிமா ஆகியோர் பாதையில் முஜாஹிதுகளை ஷஹீதாக்கியைத் தொடர்ந்து, அவர்கள் பின்னால் இருந்து இஸ்லாமிய இராணுவத்தை விரைவாகத் தாக்கினர். எதிரிகள் திடீரென தங்கள் பின்னால் தோன்றுவதைக் கண்ட அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களுக்கு மறுசீரமைப்பதற்கான வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. ஏனெனில், அவர்களில் பலர் தங்கள் ஆயுதங்களைக் கூட கீழே போட்டுவிட்டிருந்தனர். திடீரென்று எல்லாமே மாறியது. போர்முனையில் தப்பி ஓடிக் கொண்டிருந்த குறைஷி இணைவைப்பாளர்கள், காலித் இப்னு வலீத் பின்னாலிருந்து தாக்குதல் தொடுப்பதைக் கண்டதும் திரும்பி வந்தார்கள். முஜாஹிதுகள் இரண்டு நெருப்புகளுக்கு இடையில் சிக்கிக் கொண்டனர். எதிரிகள் முன்னும் பின்னும் தாக்கி முஜாஹிதுகளைப் பிடிக்கத் தொடங்கினர். ஸஹாபிகள் ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பை இழந்தனர். அவர்கள் கலைந்து செல்ல வேண்டியதாயிற்று.19

ஹஸ்ரத் அலீ பின்வருமாறு கூறினார்: "இக்ரிமா இப்னு அபீ ஜஹ்ல் இருந்த ஒரு இணைவைப்பாளர் பிரிவின் மையத்தில் நான் மூழ்கினேன். அவர்கள் என்னைச் சூழ்ந்து கொண்டார்கள். அவர்களில் பெரும்பாலானோரை நான் கொன்றேன். நான் மற்றொரு பிரிவில் மூழ்கி அவர்களில் பலரை அகற்றினேன். என் ஆயுள் காலம் முடிவடையாததால், எனக்கு எதுவும் நடக்கவில்லை. கொஞ்ச நேரம் ரஸூலுல்லாஹ்வைப் பார்க்க முடியவில்லை. எனக்கு நானே சொல்லிக் கொண்டேன், 'சத்தியமாகச் சொல்கிறேன், அவர் போர்க்களத்தைக் கைவிடுபவர் அல்ல. ஒருவேளை, அல்லாஹு தஆலா எமது முறையற்ற செயல்களின் காரணமாக எம்மிடையே இருந்து அவரை வானத்திற்கு உயர்த்தியிருப்பான்! இனி போரிட்டு மடிவதைத் தவிர எனக்கு வேறு வழியில்லை' என்று கூறி என் வாளின் உறையை உடைத்தேன். நான் இணைவைப்பாளர்களைத் தாக்கி, அவர்களைச் சிதறடித்தபோது, அவர்களது நடுவில் ரஸூலுல்லாஹ் இருப்பதைக் கண்டேன். அல்லாஹு தஆலா தனது மலக்குகளைக் கொண்டு ரஸூலுல்லாஹ்வைப் பாதுகாக்கிறான் என்பதை நான் புரிந்துகொண்டேன்".

எதிரிகளின் வீரர்கள் எமது நாயகம் ரஸூல் அல்அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களை அணுகினார்கள். நிலைமை மிகவும் ஆபத்தாக மாறியது. எமது அன்பு நபி ஒரு செங்குத்தான மலை போல் நின்றார்; அவர் விடாமுயற்சியுடன் இருந்தார், தனது நிலையை விட்டு அவர் விலகவில்லை. ஒருபுறம், அவர் எதிரியுடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தார், மறுபுறம், அவர் சிதறிப்போன அஸ்ஹாபை ஒன்று திரட்ட முயன்றார். "இன்னாரே, என்னை நோக்கி வாருங்கள்! இன்னாரே என்னை நோக்கி வாருங்கள்! நான் ரஸூலுல்லாஹ். என்னிடம் திரும்பி வருபவர்களுக்கு ஜன்னாஹ் இருக்கிறது!" என்று கூறிக் கொண்டிருந்தார். ஹஸ்ரத் அபூபக்கர், ஹஸ்ரத் உமர், அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப், தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ், அலீ இப்னு அபீ தாலிப், ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம், அபூ துஜானா, அபூ உபைதா இப்னு ஜர்ராஹ், ஸஅத் இப்னு முஆஸ், ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ், கப்பாப் இப்னு முன்ஸீர், உஸைத் இப்னு ஹுதைர், ஸஹ்ல் இப்னு ஹனீஃப், ஆஸிம் இப்னு தாபித், ஹாரித் இப்னு ஸிம்மா (ரழியல்லாஹு அன்ஹூம்) ஆகியோர் திடீரென எமது அன்பு நபியைச் சுற்றி ஒரு வட்டத்தை உருவாக்கி, அவரைப் பாதுகாக்க ஒரு உயிருள்ள கோட்டைச் சுவரை எழுப்பினர்.

இதற்கிடையில், ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் இப்னு உபாதா, சிதறிக்கிடந்த அஸ்ஹாப் அல்-கிராமை மீண்டும் ஒன்றிணைப்பதற்காக, "என் சகோதரர்களே! நபிகள் நாயகமவர்களின் கட்டளையை நாம் நிறைவேற்றத் தவறியதன் விளைவுதான் நாம் சந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் இந்தப் பேரிடர். கலைந்து செல்ல வேண்டாம்! எங்கள் நபியை சூழ்ந்து கொள்ளுங்கள்! நாங்கள் பாதுகாவலர்களுடன் சேரவில்லையென்றால், ரஸூலுல்லாஹ்வுக்குத் தீங்கிழைத்தால், எம் இறைவன் முன்னிலையில் எமக்கு எந்த மன்னிப்பும் இல்லை" என்று கூறினார். ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் இப்னு உபாதா, காரிஜா இப்னு ஸைத் மற்றும் அவ்ஸ் இப்னு அர்கம் ஆகியோருடன் சேர்ந்து, "அல்லாஹு அக்பர்" என்று முழங்கியபடி எதிரிகளின் அணிகளுக்குள் பாய்ந்தனர். ரஸூலுல்லாஹ்வைக் காக்க அவர்கள் வீரத்துடன் போரிட்டனர். காரிஜா இப்னு ஸைதுக்கு பத்தொன்பது காயங்கள் ஏற்பட்டன. மற்றவர்கள் அவருக்குச் சளைத்தவர்கள் அல்ல. இவ்வாறு, அவர்கள் மூவரும் தாங்கள் விரும்பிய தியாகி அந்தஸ்தை அடைந்தனர்.

இந்த அபாயகரமான தருணத்தில் அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் எமது தலைவரான நபியைச் சுற்றி திரளத் தொடங்கினர். இணைவைப்பாளர்கள் எமது அன்பு நபியையும் தங்கள் சரீரங்களால் பாதுகாத்த அவர்களின் மகிமை மிக்க அஸ்ஹாபையும் சூழ்ந்து கொண்டனர். அவர்கள் எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் ஒருமித்த குரலில் முன்னேறி வட்டத்தைச் சுருக்கிக் கொண்டிருந்தனர். குறைஷிகளின் ஒரு கூட்டம் முன்னால் பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட அகிலங்களின் தலைவர், தன்னைச் சுற்றி இருந்தவர்களும், தங்கள் உயிரைக் கொடுக்கத் தயாராக இருந்தவர்களுமான அஸ்ஹாபை நோக்கி, "இந்தப் பிரிவை யார் எதிர்கொள்வார்கள்?" என்று கேட்டார். ஹஸ்ரத் வஹ்ப் இப்னு கபூஸ், "ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக என் உயிர் தியாகம் செய்யப்படட்டும்! நான் செய்வேன்" என்று சொல்லிவிட்டு முன்னால் பாய்ந்தார். அல்லாஹு தஆலாவின் மகிமையை இடைவிடாது உச்சரித்துக் கொண்டிருந்த இந்த வீரர், கையில் வாளுடன் இணைவைப்பாளர்களுக்கு மத்தியில் பாய்ந்தார். அதற்கு எமது தலைவர், நபியவர்கள், 'நான் உங்களுக்கு சுவனத்தைப் பற்றிய நற்செய்தியைக் கூறுகின்றேன்' என்று கூறினார்கள். அவரது பொறுமையையும், எதிரியை எதிர்த்துப் போராடுவதையும் கண்ட நபியவர்கள், "என் இறைவா! அவர் மீது கருணை காட்டுவாயாக! அவர் மீது பரிதாபம் காட்டுவாயாக!" எனப் பிரார்த்தித்தார்கள்.

இணைவைப்பாளர்கள் ஹஸ்ரத் வஹ்பை தங்கள் மத்தியில் பிடித்து ஈட்டிகளால் ஷஹீதாக்குவதைக் கண்ட ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் அவருக்கு உதவ விரைந்து வந்து எதிரிகளுக்கு மத்தியில் நுழைந்து முன்னெப்போதும் இல்லாத வீரத்தைக் காட்டினார். அநேக இறைநிராகரிப்பாளர்களை அவர் அழித்தொழித்தார். மற்றவர்களை விரட்டியடித்துவிட்டு, அவர் தம் நேசத்திற்குரிய நபியிடம் வந்தார். எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் ஹஸ்ரத் வஹ்ப் பற்றி, "நான் உங்களைப் பற்றி மகிழ்ச்சி அடைகிறேன். அல்லாஹு தஆலா உங்களையும் திருப்திப்படுத்துவானாக" என்று கூறினார்கள்.

"ஸஅதே! உமக்காக என் பெற்றோர் அர்ப்பணமாகட்டும்! "என் இறைவனே! அவரது அம்புகளை அவற்றின் இலக்குகளை அடையச் செய்வாயாக, அவரது பிரார்த்தனைகளை ஏற்றுக் கொள்வாயாக!"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

முஜாஹிதுகளின் வட்டத்தை உடைத்துக் கொண்டு பல இணைவைப்பாளர்கள் கூட்டம் தன்னை நோக்கி முன்னேறி வருவதைக் கண்ட எமது நாயகம் ஹபீப் அல் அக்ரம் ஹஸ்ரத் அலீயிடம், "அவர்களைத் தாக்குங்கள்!" என்று கூறினார்கள். ஹஸ்ரத் அலீ அம்ர் இப்னு அப்துல்லாஹ்வைத் தாக்கி அவரைக் கொன்று மற்றவர்களை விரட்டியடித்தார். அவரது வாள் முறிந்தபோது, நபிகள் நாயகம் தம் வாளான ஸுல்பிகாரை அவரிடம் கொடுத்தார்கள். மற்றொரு எதிரிப் படை வந்து கொண்டிருந்த போது, எமது தலைவர், நபியவர்கள், “அலீயே! இந்த ஜனங்களின் தீங்கை என்னைவிட்டும் விரட்டுங்கள்" என்றார்கள். ரஸூலுல்லாஹ்வுக்காக தன் உயிரையும் தியாகம் செய்யத் தயாராக இருந்த அல்லாஹு தஆலாவின் சிங்கம் உடனடியாகத் தாக்கியது. ஷைபா இப்னு மாலிக்கைக் கொன்றுவிட்டு மற்றவர்களை விரட்டியடித்தார். அந்த நேரத்தில் ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் வந்து, நம் நாயகம் நபியவர்களிடம், "ரஸூலல்லாஹ்! இது அலீயின் அசாதாரண வீரம்" என்று கூறினார். அதற்குப் பதிலளித்த எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், "அவர் என்னைச் சேர்ந்தவர், நான் அவரைச் சேர்ந்தவன்" என்று பதிலளித்தார். அதற்கு ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ் ஸலாம், "நான் உங்களிருவரையும் சேர்ந்தவன்'' என்று கூறினார். அந்த நேரத்தில், ஒரு குரல் கேட்டது, "அலீயைப் போல வீரன் இல்லை, ஸுல்பிகாரைப் போல வாள் இல்லை."

நபிகள் நாயகத்தை நெருங்க முடியாது என்பதை உணர்ந்த இணைவைப்பாளர்கள் அம்பு எய்யத் தொடங்கினர். அவர்களின் அம்புகள் அவருக்கு முன்னால், பின்னால், வலது அல்லது இடதுபுறமாக அவரைக் கடந்து சென்றன. அல்லது அவை கீழே விழுந்தன. எதிரிகளை விரட்டியடிக்க பெரும் முயற்சியுடன் போரிட்டுக் கொண்டிருந்த அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் இந்த நிலைமையைக் கண்டவுடன், அவர்கள் உலகங்களின் தலைவரைச் சூழ்ந்து கொண்டு, வரவிருக்கும் அம்புகளுக்கு எதிரான கேடயமாக தங்கள் சொந்த அருள்வாய்ந்த உடல்களை பயன்படுத்தத் தொடங்கினர். பதிலுக்கு அம்புகளைக் கொண்டு அம்பு எய்யுமாறு நபிகள் நாயகம் கட்டளையிட்டபோது, ஸஹாபிகள் எதிரிகளை நோக்கி அம்புகளை எய்யத் தொடங்கினர். நபிகள் நாயகம் ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸைத் தமக்கு முன் நிற்குமாறு கட்டளையிட்டார்கள். மிகச் சிறந்த குறிபார்த்து அம்பெய்வதில் வல்லவரான ஹஸ்ரத் ஸஅத் எதிரிகளை நோக்கி ஒன்றன் பின் ஒன்றாக அம்புகளை எய்யத் தொடங்கினார். ஒவ்வொரு முறையும் அவர் தன் அம்பறாத் துணியிலிருந்து அம்பை எடுக்கும் போதும், "என் இறைவனே! இது உன் அம்பு! அதைக் கொண்டு எதிரியைத் தாக்குவாயாக!" என்று பிரார்த்தித்தார். நபிகள் நாயகம், “இறைவா! ஸஅதின் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக் கொள்வாயாக! யா அல்லாஹ்! ஸஅதின் அம்பை நேராக்குவாயாக! தொடருங்கள் ஸஅத்! உமக்காக என் பெற்றோர் அர்ப்பணமாகட்டும்!" என்று கூறினார்கள். இவ்வாறு ஒவ்வொரு தடவையும் அம்பு எய்யும்போதும் எம் நபிகள் நாயகம் அதே பிரார்த்தனையைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்கள்.

ஹஸ்ரத் ஸஅத் அம்பு எய்த போது நபியவர்கள் அம்புகளை அவரிடமே கொடுத்து எதிரிகளை நோக்கி எய்யச் செய்தார்கள். ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸின் ஒவ்வொரு அம்பும் எதிரியையோ அல்லது அவரது மிருகத்தையோ தாக்கிக் கொண்டிருந்தது.

இணைவைப்பாளர்கள் அம்பு எய்து கொண்டிருந்த போது, ஹஸ்ரத் அபூ தல்ஹா நபியவர்களுக்கு முன்னால் நின்று தன் உடலாலும் கவசத்தாலும் அம்புகளிலிருந்து நபியவர்களைப் பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்தார். அவ்வப்போது எதிரிகளை திடுக்கிட வைக்கும் உரத்த குரலில் கூக்குரல் எழுப்புவார். "போராளிகளுக்கு மத்தியில் நூறு பேரை விட அபூ தல்ஹாவின் குரலே சிறந்தது" என்று நபியவர்கள் கூறினார்கள். அபூ தல்ஹா தனக்கு வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போதெல்லாம் இணைவைப்பாளர்களை நோக்கி அம்பு எய்யாமல் இருக்கவில்லை; அவர் மிக விரைவாகவும் கடினமாகவும் அம்பெய்துகொண்டிருந்தார். அத்துடன் அவர் தனது இலக்குகள் எதையும் தவறவிடவில்லை. எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் அம்புகளின் முடிவை அறிய விரும்பித் தம் தலையை நிமிர்த்திய போதெல்லாம், அபூ தல்ஹா, "ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக நானும் என் பெற்றோர்களும் அர்ப்பணமாகட்டும்! எதிரியின் எந்த அம்பும் உங்களைத் தாக்கி உங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காதபடி உங்களது அருள்வாய்ந்த தலையை உயர்த்தாதீர்கள்! என் சரீரம் உமது அருள்மிகுந்த சரீரத்திற்குக் கேடயமாகவும், உமக்கு அர்ப்பணமாகவும் ஆகட்டும்! அவர்கள் என்னைக் கொன்று குவித்தாலொழிய உங்களை அவர்கள் நெருங்க முடியாது! நான் மரணிக்காதவரை உங்களுக்கு ஒன்றும் ஆகாது!" என்றார். அவர் நபிகள் நாயகம் மீது தன்னைவிட முன்னுரிமை அளித்தார்.

உஹத் களமெங்கும் உக்கிரமான, பயங்கரமான சண்டை நடந்து கொண்டிருந்தது; சிலர் குதிரை மீதும், சிலர் கால்நடையாகவும் நம்பிக்கைக்கும் அவநம்பிக்கைக்கும் இடையிலான போராட்டத்தைத் தொடர்ந்தனர். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் இன்னும் மீளவில்லை. எமது நாயகம் நபியைச் சுற்றி சுமார் முப்பது ஸஹாபிகள் மட்டுமே இருந்தனர்; அவர்கள் தங்கள் உடல்களை வரவிருக்கும் அம்புகளுக்கும், ஈட்டிகளுக்கும், வாள்களுக்கும் கேடயமாக்கிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களின் ஒரே ஆசை எமது நாயகம் நபியின் கட்டளையை நிறைவேற்றுவதும், அவருக்கு வரக்கூடிய எந்தத் தீங்கையும் தடுக்க வேண்டும் என்பதும் மட்டுமே. அந்தக் கொந்தளிப்பில் வீரர்களின் தலைவரான ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா எங்கள் தலைவரான நபியிடமிருந்து பிரிந்து விட்டார்; கூட்டத்தின் நடுவே இரு கைகளிலும் வாளுடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்த அவர், "அல்லாஹு அக்பர்" என்று முழங்கியவாறு எதிரிகளின் இதயங்களில் அச்சத்தை ஏற்படுத்தினார். அந்தக் கணம் வரை, அவர் முப்பத்தியொரு இணைவைப்பாளர்களைக் கொன்று, அவர்களில் பலரின் கைகளையும் கால்களையும் பறித்திருந்தார். தன்னைச் சூழ்ந்திருந்த இணைவைப்பாளர்களைக் கலைத்தபோது, சிபா இப்னு உம்மு அன்மர் ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவுக்கு சவால் விடுத்து, "என்னை எதிர்கொள்ளக்கூடிய வீரன் இருக்கிறானா?" என்று கேட்டார். ஹஸ்ரத் ஹம்ஸா, "விருத்தசேதனம் செய்யும் பெண்ணின் மகனே! அப்படியானால் அல்லாஹு தஆலாவுக்கும் அவனது ரஸூலுக்கும் சவால் விடுகிறீரா, அப்படியா?" என்று அவரது கால்களைப் பிடித்து கீழே தள்ளிவிட்டார்.20 அவர் மீது ஏறி அவரது தலையை அவரது உடலில் இருந்து பிரித்த பிறகு, இன்னும் ஒரு முஸ்லிமாக இல்லாத வஹ்ஷி, அவருக்கு எதிரே உள்ள பாறைக்குப் பின்னால் கையில் ஒரு ஈட்டியுடன் அவரை குறிவைப்பதைக் கண்டார். உடனே அவனை நோக்கி நடந்தார், வெள்ளத்தால் திறந்த குழிக்கு அவர் வந்தபோது, அவர் வழுக்கி மல்லாந்து விழுந்தார். அந்த நொடியில் அவரது அடிவயிற்றில் இருந்த கவசம் திறந்தது. அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட வஹ்ஷி ஈட்டியை எறிந்தான்! ஈட்டி ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவின் அருள்வாய்ந்த உடலில் பாய்ந்து மறுபுறத்தால் வெளியே வந்தது. மாவீரர்களில் மிகப் பெரியவர் அங்கே விழுந்து, "என் அல்லாஹ்!" என்று சொன்னார். அவர் உயிர்த்தியாகம் செய்து அவர் விரும்பிய அந்தஸ்தை அடைந்தார். அவர் தனது நேசத்திற்குரிய நபியவர்களுக்காக அல்லாஹு தஆலாவின் பாதையில் தனது உயிரை தியாகம் செய்திருந்தார்.

இதற்கிடையில், எதிரிகளின் அணியில் யாரோ ஒருவர் இணைவைப்பாளர்களை பிரபஞ்சத்தின் தலைவரை (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தாக்குமாறு ஊக்குவித்துக் கொண்டிருந்தார், "குறைஷி சமூகத்தரே! இரத்த உறவுகளின் உரிமைகளைக் கடைப்பிடிக்காத, உங்கள் மக்களைப் பிளவுபடுத்திய முஹம்மதை எதிர்த்துப் போராடத் தயங்காதீர்கள். முஹம்மத் உயிரோடு இருந்தால் நான் உயிரோடு இருக்க மாட்டேன்!" என்றார். இந்தக் குரல் ஆஸிம் இப்னு அபீ அவ்ஃபினுடையது. அந்தக் குரலை ஹஸ்ரத் அபூ துஜானா கேட்டிருந்தார். போரின் போது தேடியபோது ஆஸிம் இப்னு அபீ அவ்ஃபைக் கண்டுபிடித்து உடனடியாகக் கொன்றார். எனினும், அவருக்குப் பின்னால் இருந்த இணைவைப்பாளரான மஃபத், தனது முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தி ஹஸ்ரத் அபூ துஜானாவை நோக்கித் தனது வாளை வீசினார். அல்லாஹு தஆலாவின் அருளாக, அபூ துஜானா திடீரென மிக விரைவான இயக்கத்துடன் கீழே குனிந்து மரண அடியிலிருந்து தப்பினார். உடனே எழுந்து நின்று வாளால் குத்தி மஃபத்தைக் கொன்றார்.

உலகங்களின் தலைவர்தான் குறைஷிகளின் இலக்காக இருந்தார். அவர்கள் அவரை அணுகத் தங்கள் முழு பலத்தையும் பயன்படுத்தினர். எனினும், கண்ணியமும் மகிமையும் மிக்க அஸ்ஹாபை அவர்களால் கடந்து செல்ல முடியவில்லை, அவர்கள் அவரைச் சுற்றி நின்று அவருக்குத் தீங்கு நேராதபடி தங்கள் உயிரை தியாகம் செய்யவும் தயங்கவில்லை. அந்த முப்பது வீரர்களும், "ரஸூலல்லாஹ்வே! உமது அருள்மிகுந்த முகத்திற்கு முன்பாக எங்கள் முகங்கள் கேடயங்களாகும்; உமது அருள்வாய்ந்த உடலுக்காக எங்கள் உடல்கள் பலியிடப்படுகின்றன. உங்கள் பாதுகாப்பை மட்டுமே நாங்கள் விரும்புகிறோம்" என்றனர். இணைவைப்பாளர்கள் குழுக்களாக தாக்கிக் கொண்டிருந்தனர். எமது நாயகம் ஃபக்ர் அல்-ஆலம் எதிரிகளின் ஒரு குழுவைச் சுட்டிக் காட்டி, தம்மைச் சுற்றி இருந்தவர்களும், தம்மைப் பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்தவர்களுமான அஸ்ஹாபை நோக்கி, "அல்லாஹு தஆலாவின் பாதையில் எமக்காக அவரது உடலை யார் தியாகம் செய்வார்கள்?" என்று கேட்டபோது, ஐந்து மதீனாவைச் சேர்ந்த ஸஹாபிகள் முன்னால் விரைந்தனர். இந்த வீரர்கள் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அருள் நிறைந்த கண்களுக்கு முன்னால் தக்பீர் சொல்லி ஆவேசமாக சண்டையிட்டனர். இறுதியில், அவர்களில் நான்கு பேர் அங்கேயே ஷஹீதாக்கப்பட்டனர். ஐந்தாவது மனிதர் பதினான்கு இடங்களில் காயமடைந்து தரையில் விழுந்தபோது, உலகங்களின் தலைவர், "அவரை என் அருகில் கொண்டு வாருங்கள்" என்றார். அவரது உடலின் ஒவ்வொரு பாகத்திலிருந்தும் ரத்தம் வழிந்து கொண்டிருந்தது. நபிகள் நாயகம் அமர்ந்து தமது அருள்பாதங்களை அவரது தலைக்குத் தலையணையாக்கிக் கொண்டார்கள். அந்த நிலையில் ஷஹீதான இந்த மகிழ்ச்சியான ஸஹாபி, ஹஸ்ரத் உமாரா இப்னு யஸீத் ஆவார்.

தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ்வின் வீரம்

"தல்ஹாவும் ஸுபைரும் ஜன்னாஹ்வில் என் அண்டை வீட்டார்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இணைவைப்பாளர்கள் நெருங்கி வந்த நேரத்தில், நபியவர்கள், “இவர்களை யார் எதிர்கொள்வார்கள், யார் அவர்களைத் தடுப்பார்கள்?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு ஹஸ்ரத் தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ், "ரஸூலல்லாஹ்வே! நான் செய்வேன்!" என்றவாறு அவர் முன்னோக்கி விரைந்து செல்ல விரும்பினார். எம் தலைவர், நபியவர்கள், "உங்களைப் போல் வேறு யார் இருக்கிறார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். மதீனாவைச் சேர்ந்த ஒரு ஸஹாபி, "ரஸூலல்லாஹ்! நான்தான்!" என்றார். நபியவர்கள், "அப்படியானால் அவர்களை எதிர்கொள்ளுங்கள்" என்று கூறியபோது அவர் பாய்ந்து முஷ்ரிக்குகளைத் தாக்கினார். வரலாறு காணாத பல வீரதீரச் செயல்களை வெளிப்படுத்தினார். சில இறை நிராகரிப்பாளர்களைக் கொன்ற பிறகு அவர் உயிர்த்தியாகம் செய்தார்.21

எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் மீண்டும், "அவர்களை யார் எதிர்கொள்வார்கள்?" என்று கேட்டார்கள். ஹஸ்ரத் தல்ஹா மீண்டும் அனைவர் முன்னிலையிலும் வெளிப்பட்டார். நபியவர்கள், 'உம்மைப் போல் வேறு யார் இருக்கிறார்?' என்று கேட்டபோது, அன்ஸாரைச் சேர்ந்த அருளாளர் ஒருவர், "ரஸூலல்லாஹ்வே! நான் அவர்களை எதிர்கொள்வேன்" என்று கூறினார். நபியவர்கள், "அப்படியானால் நீங்கள் அவர்களை எதிர்கொள்ளுங்கள்' என்று கூறினார்கள். அவரும் இணைவைப்பாளர்களை எதிர்த்துப் போராடி ஷஹீத் ஆனார். இவ்வாறாக, அந்த நேரத்தில் எமது நாயகம் நபியவர்களுடன் இருந்த அனைத்து ஸஹாபிகளும் எதிரிகளுடன் போரிட்டு ஷஹீத் ஆனார்கள்.

அப்போது ஹஸ்ரத் தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ்வைத் தவிர வேறு எவரும் பிரபஞ்சத்தின் தலைவருக்கு அருகில் எஞ்சியிருக்கவில்லை. ரஸூலுல்லாஹ்வுக்குத் தீங்கு வந்துவிடுமோ என்று ஹஸ்ரத் தல்ஹா பயந்தார்; அவர் எல்லா திசைகளிலும் ஓடிக்கொண்டிருந்தார், காஃபிர்களை கடுமையாக எதிர்த்துப் போராடினார். ரஸூலுல்லாஹ்வைச் சூழ்ந்திருந்த எதிரிகளின் தாக்குதல்களை அவர் எவ்வளவு விரைவாக முறியடித்தார் என்பதும், அம்புகள், ஈட்டிகள் மற்றும் வாள்களுக்கு எதிராக தனது உடலை ஒரு கேடயமாக அவர் மாற்றிய விதமும் முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு நிகழ்வு. ஹஸ்ரத் தல்ஹா தன்னைத் தொட்ட வாள்களைப் பொருட்படுத்தாமல் அங்குமிங்கும் சுழன்று கொண்டிருந்தார். பிரபஞ்சத்தின் சுல்தானைக் காக்க வேண்டும் என்பதும், தனது மற்ற சகோதரர்களைப் போலவே இந்தக் காரணத்திற்காக உயிர்த்தியாகம் செய்ய வேண்டும் என்பதும் அவரது விருப்பமாக இருந்தது. அவரது உடலில் காயமடையாத எந்தப் பகுதியும் இல்லை; அவரது ஆடைகளில் ரத்தத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் காணப்படவில்லை. அப்படி ஒரு நிலையில் இருந்தாலும் அவர் நாலாபுறமும் அரண் செய்து கொண்டிருந்தார். அந்த நேரத்தில் ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர் மற்றும் ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் ஆகியோர் எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரமை அடைந்தனர்.

மாவீரர்களின் தலைவனான ஹஸ்ரத் தல்ஹா இரத்த இழப்புக் காரணமாக மயங்கி தரையில் விழுந்தார். வாள், ஈட்டி, அம்பு ஆகியவற்றால் ஏற்பட்ட காயங்கள் அவருக்கு ஏற்பட்டன. அவருக்கு அறுபத்தாறு பெரிய மற்றும் எண்ணற்ற சிறிய காயங்கள் இருந்தன. ஹஸ்ரத் தல்ஹாவுக்கு உடனடியாக உதவுமாறு நபிகள் நாயகம் ஹஸ்ரத் அபூபக்ருக்கு கட்டளையிட்டார்கள். அபூபக்ர் அஸ்-ஸித்தீக் ஹஸ்ரத் தல்ஹாவை எழுப்ப அவரது பாக்கியம் நிறைந்த முகத்தில் தண்ணீர் தெளித்தார். ஹஸ்ரத் தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ் விழித்தபோது, "அபூபக்ரே! ரஸூலுல்லாஹ் எப்படி இருக்கிறார்?" என்று கேட்டு, அன்பையும் பக்தியையும் வெளிப்படுத்தினார். இது ரஸூல் அல்-அக்ரமை நேசிப்பதற்கும், அவரது அருள்மிகுந்த உடலுக்காக ஒருவரின் உயிரைத் தியாகம் செய்வதற்குமான இறுதி நிலையாகும். அதற்கு ஹஸ்ரத் அபூ பக்ர், "ரஸூலுல்லாஹ் நலமாக இருக்கிறார். அவர்தான் என்னை அனுப்பியவர்" என்றார். நிம்மதிப் பெருமூச்சு விட்ட தல்ஹா, "அல்லாஹு தஆலாவுக்கு எண்ணற்ற ஷுக்ர் (நன்றிகள்). அவர் உயிரோடு இருக்கும் வரை எல்லாத் துன்பங்களும் ஒன்றுமேயில்லை." என்றார். இதற்கிடையில், மேலும் சில ஸஹாபிகள் அவரை அடைந்தனர்.

அகிலங்களின் அதிபதியான முஹம்மத் முஸ்தபா (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஹஸ்ரத் தல்ஹாவின் முன்னிலையில் வந்து அவரை கௌரவித்தார்கள். காயமடைந்த முஜாஹித் ரஸூலுல்லாஹ் உயிருடன் இருப்பதைக் கண்டதும் ஆனந்தக் கண்ணீர் விட்டார். எம் நாயகம் நபியவர்கள் அவரது உடலைத் தடவிக் கொடுத்துவிட்டு, கைகளை விரித்து, “என் இறைவனே! அவரைக் குணப்படுத்துவாயாக, வலிமையைக் கொடுப்பாயாக" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள். எமது நாயகம் ரஸூல் அல்அக்ரமின் அதிசயமாக, ஹஸ்ரத் தல்ஹா நல்ல ஆரோக்கியத்துடன் எழுந்து நின்று மீண்டும் எதிரிகளுடன் சண்டையிடத் தொடங்கினார். நபியவர்கள் அவரைப் பற்றி, "உஹத் தினத்தில் பூமியில் எனக்கு நெருக்கமாக இருப்பவர் எவரும் இல்லை என்று நான் கண்டேன், என் வலப்புறத்தில் ஜிப்ரீலையும் இடப்புறத்தில் தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ்வையும் தவிர."22 "பூமியில் நடக்கும் ஜன்னாவைச் சேர்ந்த மனிதரைப் பார்க்க விரும்புபவர் தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ்வைப் பார்க்க வேண்டும்." என்று கூறினார்கள்.

போர் அனைத்து முனைகளிலும் தீவிரமாக நடந்து கொண்டிருந்தது. நபிகள் நாயகத்தைச் சுற்றி அபூ துஜானா, கொடி ஏந்திய முஸ்அப் இப்னு உமைர், தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ், நபியவர்களைப் பாதுகாக்க பின்வரிசையில் இருந்து ஓடி வந்த அன்னை நஸீபா ஆகியோரும், இன்னும் சில ஸஹாபிகளும் இருந்தனர். அவர்கள் ரஸூலுல்லாஹ்வுடன் சேர்ந்து இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராகப் போரிட்டனர். கொடூரமான இணைவைப்பாளரான அப்துல்லாஹ் இப்னு ஹுனைத் முழுக் கவசம் அணிந்து, தலைக்கவசமும் அணிந்திருந்தான். நபிகள் நாயகத்தைக் கண்டதும் தனது குதிரையைத் தயார் செய்தான். "நான் ஸுஹைரின் மகன். முஹம்மதை எனக்குக் காட்டுங்கள். ஒன்று நான் அவரைக் கொல்வேன், அல்லது அவர் அருகிலேயே மடிவேன்" என்றான். நபிகள் நாயகத்தை நோக்கி அவன் குதிரையை ஓட்டிக் கொண்டிருந்த போது நபிகள் நாயகத்தின் முன்னால் நின்று கொண்டு ஹஸ்ரத் அபூ துஜானா, "வா! நான் முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாமின் அருட்கொடை பெற்ற உடலை எனது சொந்த உடலால் பாதுகாப்பவன். என்னை மிதித்தாலொழிய உன்னால் அவரை அடைய முடியாது!" என்றார். அவர் தனது வாளால் குதிரையின் கால்களைத் தாக்கி அப்துல்லாஹ் இப்னு ஹுனைத்தை கீழே விழச் செய்தார். வாளை ஓங்கி அவனை அடித்து, "இதோ, இது ஹரஷாவின் மகனிடமிருந்து" என்றார். இந்த சம்பவத்தைக் கண்ட அகிலங்களின் தலைவர், "யா அல்லாஹ்! ஹரஷாவின் மகன் (அபூ துஜானா) மீது நான் மகிழ்ச்சி அடைவது போல் நீயும் மகிழ்ச்சியடைவாயாக" என்று கூறினார்கள்.

இணைவைப்பாளர்களில், குறிபார்த்து அம்பெய்வதில் வல்லவனும், தவறு செய்யாத வில்லாளனுமான மாலிக் இப்னு ஸுஹைர் எமது தலைவரை, நபியை எல்லா இடங்களிலும் தேடிக் கொண்டிருந்தான்; சந்தர்ப்பம் தேடி அம்பு எய்ய விரும்பினான். அவன் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வை நெருங்கி, தனது வில்லை உருவி, எமது அன்பு நபியின் அருள்மிகுந்த தலையைக் குறிவைத்து அம்பு எய்தான். கண் சிமிட்டுவதற்குக் கூட போதிய நேரம் இல்லை. ஹஸ்ரத் தல்ஹா உடனடியாக கையை நீட்டி அதன் இலக்கானார். அந்த அம்பு ஹஸ்ரத் தல்ஹாவின் உள்ளங்கையைத் துளைத்து சுக்குநூறாகக் கிழித்தது. அவருடைய விரல்களின் நரம்புகள் யாவும் துண்டிக்கப்பட்டு, அவரது கையின் எலும்புகள் முறிக்கப்பட்டன. எமது நாயகம் ஃபக்ர் அல்-ஆலம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) என்ன நடந்தது என்பதைக் கண்டார். அவர் மிகவும் வருத்தமடைந்து, "நீங்கள் (என்னைக் காப்பாற்ற அம்பை நோக்கி உங்கள் கையை நீட்டிய போது) பிஸ்மில்லாஹிர் ரஹ்மானிர்ரஹீம் என்று கூறியிருந்தால், மக்கள் உங்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே வானவர்கள் உங்களை வானத்திற்கு ஏற்றிச் சென்றிருப்பார்கள்" என்று கூறினார்.23

"பூமியில் நடமாடும் ஜன்னாவைச் சேர்ந்த மனிதரைப் பார்க்க விரும்புபவர் தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ்வைப் பார்க்க வேண்டும்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அப்துல்லாஹ் இப்னு கமீஆ, உபை இப்னு கலஃப், உத்பா இப்னு அபீ வக்காஸ், அப்துல்லாஹ் இப்னு ஷிஹாப் அல் ஸுஹ்ரி ஆகிய நான்கு இணைவைப்பாளர்கள் ஒப்புக்கொண்டு எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரமைக் கொல்ல ஒப்பந்தம் செய்தனர். இந்தக் கடினமான நேரத்தில், எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ், ஒரு சில ஸஹாபிகளுடன் சேர்ந்து, எதிரிகளுக்கு எதிராகக் கடுமையாக சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தார். நபியவர்களுக்கு முன்னால் கொடி ஏந்திய ஹஸ்ரத் முஸ்அப் இப்னு உமைர் இருந்தார். ஹஸ்ரத் முஸ்அப் அணிந்திருந்த கவசத்தின் காரணமாக, நபியவர்களைப் போலவே தோற்றமளித்தார். வலது கையில் இஸ்லாமியப் படையின் கொடியை ஏந்திய அவரும் இணைவைப்பாளர்களுக்கு எதிராக தீவிரமாகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தார். அந்த நேரத்தில், இப்னு கமீஆ, முழுக் கவசங்களுடன், குதிரையில் அவரை அணுகினான். அவன், "முஹம்மதை எனக்குக் காண்பியுங்கள்! அவர் உயிரோடு இருந்தால் நான் உயிர் பிழைக்க மாட்டேன்!" என்று கூச்சலிட்டு, நம் தலைவரான நபியை நோக்கி குதிரையைச் செலுத்தினான். ஹஸ்ரத் முஸ்அபும் அன்னை நஸீபாவும் தமது உடல்களை நபியவர்களைக் காக்கும் கேடயமாக ஆக்கிக் கொண்டு அவனுடன் போரிடத் தொடங்கினார்கள். இந்த இறைநிராகரிப்பாளரை அவர்கள் தங்கள் வாளால் எவ்வளவுதான் தாக்கினாலும், அவனது கவசத்தின் காரணமாக அவன் பாதிக்கப்படவில்லை. இப்னு கமீஆ அன்னை நஸீபாவை வாளால் தாக்கி, அவரது தோளைக் கிழித்தான். பிறகு கொடியைப் பிடித்திருந்த ஹஸ்ரத் முஸ்அபின் வலது கையில் வாளை இறக்கினான். முஸ்அப் இப்னு உமைர் வலது கை துண்டிக்கப்பட்ட நிலையில், தம் உயிருக்கு மேல் பிடித்திருந்த இஸ்லாமியக் கொடியைத் தரையில் விழ விடாமல் இடது கையில் பிடித்துக் கொண்டார். அப்போது அவர் ஒரு ஆயத்துல் கரீமாவை ஓதிக் கொண்டிருந்தார், மஆலின் படி அது பின்வருமாறு: "முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் ஒரு ரஸூல். அவருக்கு முன்னரும் ரஸூல்கள் இருந்திருக்கிறார்கள்."24 இம்முறை இப்னு கமீஆ ஹஸ்ரத் முஸ்அபின் இடது கையை வாளால் வெட்டினான். இடக்கையும் துண்டிக்கப்பட்ட கொடியேந்தி இஸ்லாமியக் கொடியை விழ விடவில்லை. வீர ஸஹாபி அந்தக் கொடியைத் தன் கைகளால் பிடித்துத் தன் உடலோடு சேர்த்து அழுத்தியதால் அது தொடர்ந்து பறந்தது. இந்த முறை, இப்னு கமீஆ தனது ஈட்டியை இந்த மகிமை வாய்ந்த ஸஹாபியின் உடலில் செலுத்தினான். அவரும், அவரது மற்ற நண்பர்களைப் போலவே, ஒரு ஷஹீதாக ஆஃகிரத்தை அடைந்தார்.

ஹஸ்ரத் முஸ்அப் தரையில் விழுந்து கொண்டிருந்தபோது, மகிமை வாய்ந்த இஸ்லாமியக் கொடி தரையில் விழ விடப்படவில்லை; உடனடியாக முஸ்அபின் வடிவம் எடுத்த ஒரு வானவர் அதைப் பிடித்துக் கொண்டார். நபியவர்கள், “முஸ்அபே! முன்னோக்கிச் செல்லுங்கள்! முன்னோக்கிச் செல்லுங்கள்!" என்று கொடியைப் பிடித்திருந்த வானவரிடம் கூறிய போது, "நான் முஸ்அப் அல்ல" என்று அந்த வானவர் பதிலளித்தார். அப்போது எமது நாயகம், உலகங்களின் சுல்தான் அவர் ஒரு வானவர் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு ஹஸ்ரத் அலீயிடம் கொடியைக் கொடுத்தார்.25

மறுபுறம், இப்னு கமீஆ, ஹஸ்ரத் முஸ்அப் எமது தலைவர், நபி என்று நினைத்தான்; எனவே, அவசரமாக, அவன் இணைவைப்பாளர்களை அணுகி, "நான் முஹம்மதைக் கொன்றுவிட்டேன்!" என்று கத்தத் தொடங்கினான். இதைக் கேட்ட இணைவைப்பாளர்கள் தங்கள் இலட்சியத்தை அடைந்த மகிழ்ச்சியில் மேலும் அதிக மகிழ்ச்சியடைந்தனர். இந்த சம்பவத்தின் உண்மை நிலையை அறியாத அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் சோகத்தில் ஆழ்ந்தனர். துக்கம் நிறைந்த காற்று வீசியது. ஹஸ்ரத் உமரின் கைகள் கூட பக்கவாட்டில் விழுந்தன, அவர் தனது நண்பர்களுடன் அமர்ந்தார். அனஸ் இப்னு நத்ர் அந்த அஸ்ஹாப்களை இந்த நிலையில் பார்த்ததும், “ஏன் அமர்ந்திருக்கிறீர்கள்?” என்று கேட்டார்.

அதற்கு அவர்கள், "ரஸூலுல்லாஹ் ஷஹீதாகி விட்டார்!" என்று பதிலளித்தார்கள். அதற்கு ஹஸ்ரத் அனஸ், "ரஸூலுல்லாஹ் ஷஹீதாக ஆக்கப்பட்டாலும் அவரது இறைவன் (அல்லாஹு தஆலா) என்றென்றும் நிலைத்திருப்பவன். ரஸூலுல்லாஹ்வுக்குப் பிறகு நாம் உயிர் வாழ்வதால் என்ன செய்யப் போகிறோம்? இப்போது, எழுந்திருங்கள்! எங்கள் நாயகம் நபி எதற்காகத் தனது அருள்மிகுந்த உயிரைத் தியாகம் செய்தாரோ அதற்காக நம் உயிரையும் தியாகம் செய்வோம்!" என்றார். அவர் தன் வாளின் உறையை உடைத்து,26 "அல்லாஹு அக்பர்" என்று முழங்கியபடி, வாளை உருவியபடி எதிரிகளின் நடுவில் பாய்ந்தார். அவர் இறைநிராகரிப்பாளர்களில் பலரைக் கொன்று விட்டு ஷஹீதாகினார். அவரது முகத்தில் மட்டும் எழுபது காயங்கள் இருந்தன. அவரது உடலில் எண்ணற்ற காயங்கள் இருந்ததால், அவரது சகோதரியைத் தவிர வேறு யாராலும் அவரை அடையாளம் காண முடியவில்லை.

அஸ்ஹாப் அல்-கிராமின் குழுவினரில் பலர் சிதறி ஓடினர், அவர்களில் சிலர் ஷஹீத் ஆனார்கள். அவர்களின் ஒழுங்கின்மையைப் பயன்படுத்திக் கொண்ட இணைவைப்பாளர்கள் எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரமைச் சூழ்ந்து கொண்டனர். இரு உலகங்களின் சுல்தானைக் கல்லாலும் வாளாலும் தாக்கி, ஷஹீதாக்க முயன்றனர். அவர் இரண்டு கவசங்களை அணிந்திருந்ததால், அந்த அடிகள் அவரைப் பாதிக்கவில்லை. உத்பா இப்னு அபீ வக்காஸ் வீசிய கற்கள் நபிகள் நாயகத்தின் முகத்தில் பட்டு அவர்களின் கீழ் உதட்டில் காயம் ஏற்பட்டது. அவரது வலது தாடையின் கீழ்ப்பகுதியிலுள்ள அருள்வாய்ந்த (வெட்டுப்பல்) பல் உடைந்தது. அந்த நேரத்தில், இணைவைப்பாளரான இப்னு கமீஆ வந்து உலகங்களின் தலைவரின் அருள்வாய்ந்த தலையைத் தனது வாளால் தாக்கினான். நபிகள் நாயகத்தின் தலைக்கவசம் நொறுங்கியது; அதன் இரண்டு வளையங்கள் அவரது அருள்மிகுந்த கன்னங்களில் புதைந்தன. இப்னு கமீஆவின் மற்றொரு வாள் தாக்குதலால் நபியவர்களது அருள்மிகுந்த தோளில் காயம் ஏற்பட்டது, அத்துடன் முஸ்லிம்களை வீழ்த்துவதற்காக அபூ அமீர் தோண்டிய ஆழமான குழியில் நபியவர்கள் பக்கவாட்டில் விழுந்தார்கள். எமது அன்பு நபி, இப்னு கமீஆவுக்கு எதிராகப் பிரார்த்தனை செய்தார், "அல்லாஹு தஆலா உன்னை இழிவானவனாகவும், இழிந்தவனாகவும் ஆக்குவானாக!" என்றார். இப்னு கமீஆ மகிழ்ந்து, "நான் முஹம்மதைக் கொன்றுவிட்டேன்! நான்தான் முஹம்மதைக் கொன்றுவிட்டேன்!" என்று அபூஸுஃப்யானிடம் சென்றான். இணைவைப்பாளர்கள் தங்கள் இலக்கை அடைந்து விட்டார்கள்! அவர்கள் அதன்பிறகு நபிகள் நாயகம் மீது அக்கறை காட்டவில்லை. நபிகள் நாயகம் இருந்த குழியைச் சுற்றியிருந்த இடத்திலிருந்து அவர்கள் பின்வாங்கி, அஸ்ஹாப் அல்-கிராமுடன் சண்டையிடத் திரும்பினர்.27

எமது நாயகம் ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் குழியில் விழுந்தபோது, அவரது அருள்மிகுந்த கன்னங்களில் இரத்தம் வடிந்தது. அவர் தனது அருள்வாய்ந்த கரங்களால் தனது முகத்தைத் துடைத்தபோது, அவரது கைகளும் தாடியும் இரத்தத்தால் மூடப்பட்டிருப்பதைக் கண்டார். ஒரு துளி இரத்தம் தரையில் விழுவதற்குள் ஜிப்ரஈல் அலைஹிஸ்ஸலாம் வந்து அந்த அருள்வாய்ந்த இரத்தத்தைப் பிடித்து, "ஹபீபுல்லாஹ்! அல்லாஹு தஆலாவுக்காக, இந்த இரத்தத்தின் ஒரு துளி தரையில் விழுந்தால், கியாமத் வரை எந்த செடியும் தரையில் வளராது." என்றார். எமது தலைவர், ஃபக்ர் அல்-ஆலம் அவரைக் கொல்ல முயன்றவர்களின் ஹிதாயத்துக்காக (நேர்வழிக்காக) பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தார். அவர்கள் அவரது அருள்வாய்ந்த உடலை வாளால் தாக்கினர், அவரது அருள்மிகுந்த பற்களை உடைத்து, அவரது அருள்வாய்ந்த முகத்தில் இரத்தம் சிந்தினர். அதேநேரம் நபியவர்கள், "என் இரத்தத்தில் ஒரு துளி தரையில் விழுந்தாலும், வானத்திலிருந்து வேதனை வரும். என் ரப்பே- இறைவனே! என் மக்களை மன்னித்துவிடுவாயாக! ஏனெனில், அவர்கள் (இதை) அறியமாட்டார்கள்." என்று பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தார்.

அந்த நேரத்தில், ஹஸ்ரத் கஅப் இப்னு மாலிக், “முஸ்லிம்களே! மகிழ்ச்சியான செய்தி! ரஸூலுல்லாஹ் இங்கே இருக்கிறார்!” என்று அறிவித்தார். இந்தக் குரலைக் கேட்ட பெருமைக்குரிய அஸ்ஹாப், அவர்களுக்குப் புது வாழ்வு கிடைத்ததைப் போல் அங்கு ஓடினர். ஹஸ்ரத் அலீயும் தல்ஹா இப்னு உபைதுல்லாஹ்வும் உடனே வந்து நபியவர்களைக் குழியிலிருந்து வெளியே எடுத்தார்கள். ஹஸ்ரத் அபூ உபைதா இப்னு ஜர்ராஹ் எம் அன்பு நபிகளாரின் அருளப்பட்ட கன்னங்களில் புதைந்த தலைக்கவசத்தின் வளையங்களைத் தன் பற்களால் வெளியே இழுத்தார். அந்த இரும்புத் துண்டுகளை அகற்றும் போது, ​​அவரது இரண்டு முன் பற்கள் வெளியே வந்தன. அஸ்ஹாப் அல்-கிராம்களில் ஒருவரான ஹஸ்ரத் மாலிக் இப்னு ஸினான் எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வின் அருள்வாய்ந்த முகத்திலிருந்து இரத்தத்தை நக்கித் துடைத்தார். இதைப் பார்த்து, எமது நபிகள் நாயகம், "எவருடைய இரத்தத்தில் என் இரத்தம் கலந்திருக்கிறதோ, அவரை ஜஹன்னமின் நெருப்பு தொடாது." என்று கூறினார்கள்.

"தல்ஹா ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு உதவி செய்தபோது, அவருக்கு சுவனம் அவசியமாகி விட்டது."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இணைவைப்பாளர்கள் மீண்டும் தாக்குதலைத் தொடுத்தனர். எமது நபிகள் நாயகத்துடன் மீண்டும் இணைந்த மகிழ்ச்சியில் அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் ஒரு நொடியில் எமது ரஸூலுல்லாஹ்வைச் சுற்றி ஒரு வட்டத்தை உருவாக்கினர். மேலும் அவர்கள் அவரைச் சுற்றியிருந்த எந்த இணைவைப்பாளர்களையும் விட்டு வைக்கவில்லை. எமது நாயகம் நபியை இனி ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்பதை உணர்ந்த இணைவைப்பாளர்கள் மலை மீது ஏறத் தொடங்கினர். இரு உலகங்களின் சுல்தான், ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸிடம், "அவர்களைத் திருப்பி அனுப்புங்கள்" என்று கூறினார்கள். ஹஸ்ரத் ஸஅத், "ரஸூலல்லாஹ்! என்னிடம் ஒரே ஒரு அம்பு மட்டுமே உள்ளது. அதை வைத்துக் கொண்டு நான் எப்படி அவர்களைத் திருப்பி அனுப்ப முடியும்?" என்று கேட்டார். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ்வும் அதே கட்டளையைத் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னார். இதைக் கேட்டதும், வில்லாளிகளின் தலைவரான ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு அபீ வக்காஸ் தனது அம்பறாத் துணியிலிருந்து ஒரு அம்பை எடுத்து எய்தார். அதன் இலக்கைக் கண்டதும், அம்பு ஒரு இணைவைப்பாளரை வீழ்த்தியது. மறுபடியும் தன் அம்பறாத் துணியில் கையை நீட்டியபோது அங்கே இன்னொரு அம்பு இருப்பதைக் கண்டார். அவர் அதை கவனமாகப் பார்த்தார்; அது முந்தைய அதே அம்பு. அதனால் மற்றொரு இணைவைப்பாளர் இறந்தார். இது மீண்டும் மீண்டும் நடந்தது. நபிகள் நாயகத்தின் அதிசயமாக ஹஸ்ரத் ஸஅத் ஒவ்வொரு முறையும் அதே அம்பைத் தனது அம்பறாத் துணியில் கண்டெடுத்தார். தங்கள் ஆட்கள் ஒவ்வொருவராகக் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட குறைஷிகள் மலை ஏறுவதைக் கைவிட்டனர். அவர்கள் கீழே இறங்கிப் பின்வாங்கினர்.

அவர்களில் உபை இப்னு கலஃப் தனது குதிரையை நபியவர்களை நோக்கிச் செலுத்திவிட்டு, "தன்னை நபி என்று சொல்லிக் கொள்பவர் எங்கே? அவர் என்னை எதிர்கொண்டு போரிடட்டும்!" என்றான். அஸ்ஹாப் அல்-கிராம் அவரை எதிர்கொள்ள விரும்பினாலும், எமது அன்பு நபி அதை அனுமதிக்கவில்லை. ஹஸ்ரத் ஹாரித் இப்னு ஸிம்மாவின் ஈட்டியை எடுத்துக்கொண்டு முன்னேறினார். வெறுக்கத்தக்க உபை தன் குதிரையைத் தட்டிவிட்டு அருகில் வந்து, "முஹம்மதே! நீ உயிரோடு இருந்தால் நான் உயிரோடு இருக்க மாட்டேன்!" என்றான். அவன் தலை முதல் கால் வரை கவசம் அணிந்திருந்தான். உலகங்களின் தலைவர் தன் கையில் இருந்த ஈட்டியை உபையின் கழுத்தைக் குறிவைத்து வீசினார். ஈட்டி பறந்து சென்று அவனது தலைக் கவசத்திற்கும் கவசத்தின் கழுத்துப்பட்டைக்கும் இடையில் அவனது தொண்டையில் சிக்கிக்கொண்டது. உபை மாட்டைப் போன்று சப்தமெழுப்பியபடி குதிரையிலிருந்து கீழே விழுந்தான். அவனது விலா எலும்புகள் முறிந்தன. இணைவைப்பாளர்கள் அவனைத் தூக்கி அழைத்துச் சென்றனர். "முஹம்மத் என்னைக் கொன்றுவிட்டார்!" என்று கூச்சலிட்டபடியே சென்ற அவன் வழியிலேயே இறந்தான்.

எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் தமது பக்கத்தில் இருந்த அஸ்ஹாபுடன் உஹத் பாறைகளை நோக்கி ஏறத் தொடங்கினார். அவர் பாறைகளை அடைந்ததும், அவர் மேலே ஏற விரும்பினார். அவர் மிகவும் களைப்பாக இருந்ததாலும், இரண்டு கவசங்களை ஒன்றன் மேல் ஒன்றாக அணிந்திருந்ததாலும், அவரது அருள்மிகுந்த உடல் எழுபதுக்கும் மேற்பட்ட வாள் தாக்குதல்களைப் பெற்றிருந்ததாலும் அவரால் அதைத் தாங்க முடியவில்லை. உடனே ஹஸ்ரத் தல்ஹா நபியவர்களை முதுகில் சுமந்து கொண்டு பாறைகளின் மீது தூக்கிச் சென்றார். நபிகள் நாயகம், "தல்ஹா ரஸூலுல்லாஹ்வுக்கு உதவி செய்தபோது, அவருக்கு சுவனம் அவசியமாகி விட்டது." என்று கூறினார். நபியவர்களுக்கு எந்த சக்தியும் இல்லாததால், அவர் உட்கார்ந்தபடியே அதிகாலைத் தொழுகையை நடத்தினார்கள்.

மலையின் அடிவாரத்தில், ஸஹாபிகள் இணைவைப்பாளர்களை சிங்கங்களைப் போல தாக்கிக் கொண்டிருந்தனர். அவர்கள் நபிகள் நாயகத்தை தாக்கியவர்களின் வாழ்வைத் தாங்க முடியாததாக ஆக்கினர். ஒரு கட்டத்தில் கதீப் இப்னு பல்தா நபியவர்களிடம் வந்து, "ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக என் உயிர் அர்ப்பணமாகட்டும்! யார் உங்களுக்கு இப்படிச் செய்தது?" என்று வினவினார். அதற்கு எமது நாயகம், "உத்பா இப்னு அபீ வக்காஸ் என் மீது கல்லை எறிந்து என் முகத்தில் அடித்து என் வெட்டுப் பல்லை உடைத்தார்" என்று பதிலளித்தார். ஹஸ்ரத் கதீப் மீண்டும், "ரஸூலல்லாஹ்! அவன் எந்த வழியால் போனான்?" என்று கேட்டார். எமது நபிகள் நாயகம், அவன் சென்ற திசையை சுட்டிக் காட்டினார். ஹஸ்ரத் கதீப் அவ்வழியே ஓடினார். தேடிய பிறகு, 'உத்பா' கிடைத்தான். அவனை குதிரையிலிருந்து கீழே விழச் செய்து ஒரே அடியில் அவனது தலையைத் துண்டித்தார். அந்தத் தலையை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் கொண்டு வந்து நற்செய்தியைச் சொன்னார். எமது தலைவர், நபிகளார் அவருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார், "அல்லாஹு தஆலா உங்களைப் பொருந்திக் கொள்வானாக. அல்லாஹு தஆலா உங்களைப் பொருந்திக் கொள்வானாக" என்று கூறினார்.

மறுசீரமைப்பு செய்து மீண்டும் தாக்கிய அஸ்ஹாப் அல்-கிராமுக்கு எதிராக இணைவைப்பாளர்களால் நிற்க முடியவில்லை. ஏறக்குறைய முப்பது மரணங்களைச் சந்தித்த அவர்கள் போர்க்களத்தை விட்டு வெளியேறி மக்காவை நோக்கிப் புறப்பட்டனர். எமது நாயகம் நபி ஷஹீதாக்கப்பட்டார் என்ற வதந்தி மதீனாவை எட்டியிருந்தது. ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா, ஹஸ்ரத் ஆயிஷா, உம்மு சுலைம், உம்மு அய்மன், ஹம்னா பின்த் ஜஹ்ஷ், குவைபா போன்ற பெண்கள் உஹதுக்கு ஓடினார்கள். ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா தனது தந்தையும் நபியுமான எமது நாயகம் காயமடைந்ததைக் கண்டு அழுதார். எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் அவருக்கு ஆறுதல் கூறினார். ஹஸ்ரத் அலீ தனது கேடயத்தில் தண்ணீர் கொண்டு வந்தார். அந்த நீரைக் கொண்டு அன்னை ஃபாத்திமா எமது நாயகம் நபியின் அருள்மிகுந்த முகத்தையும் இரத்தத்தையும் கழுவினார். ஆனாலும் அவரது முகத்தில் ஏற்பட்ட காயத்தால் ஏற்பட்ட ரத்தம் நிற்கவில்லை. ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா ஒரு வைக்கோல் துண்டை எரித்து அதன் சாம்பலை காயத்தின் மீது அழுத்தியபோது இரத்தப்போக்கு நின்றது.28

பின்னர் நபியவர்கள் போர்க்களத்திற்குச் சென்றார்கள். முதலில், காயமடைந்தவர்கள் அடையாளம் காணப்பட்டு, அவர்களின் காயங்களுக்கு கட்டுப் போடப்பட்டது. இணைவைப்பாளர்கள் சில தியாகிகளை அடையாளம் காண முடியாதவர்களாக ஆக்கி விட்டனர். அவர்களின் காதுகள், மூக்குகள் மற்றும் பிற உறுப்புகளை வெட்டியும், வயிற்றை அறுத்தும் கொன்றனர். அவர்களில் ஹஸ்ரத் அப்துல்லாஹ் இப்னு ஜஹ்ஷும் ஒருவர். இந்த நிலைமையைக் கண்ட எமது அருமை நபியும் அஸ்ஹாபும் மிகவும் துயருற்றார்கள். அவரது ஸஹாபிகளில் மிகவும் புகழ்பெற்றவர்கள் ஷஹீத் அடைந்து, தங்கள் இரத்தத்தை உஹத் மண்ணில் ஊற்றி, ஜன்னாவை நோக்கி உயர்ந்தனர். ஆனால், தியாகிகளுக்கு எதிரான இந்த நடத்தை தாங்க முடியாததாக இருந்தது. எமது நாயகம் நபியவர்களுடன் ஸஹாபிகளும் துயரத்தில் ஆழ்ந்தனர். இந்தக் காட்சியைக் கண்ட உலகங்களின் தலைவர் கண்ணீர் விட்டு அழுதார். அவரது அருள்மிகுந்த முகத்தில் கண்ணீர் வழிந்தோட, அவர், "இந்தத் தியாகிகள் அல்லாஹு தஆலாவின் பாதையில் தங்கள் உயிரைத் தியாகம் செய்ததாக கியாமத் நாளில் நான் சாட்சியம் அளிப்பேன். அவர்களின் இரத்தத்துடன் அவர்களைப் புதையுங்கள். வல்லாஹி, அவர்கள் கியாமத் நாளில் மஹ்ஷருக்கு வருவார்கள்.29 தங்கள் காயங்களில் இரத்தம் வழிய வருவார்கள். அவர்களின் இரத்தத்தின் நிறம் இரத்த நிறமாகவும், அவர்களின் இரத்தத்தின் வாசனை கஸ்தூரியாகவும் இருக்கும்." என்று கூறினார்.

"ஹம்ஸாவே! உங்களைப் போல யாரும் கஷ்டப்பட்டதில்லை, இனியும் கஷ்டப்படப் போவதுமில்லை. ரஸூலுல்லாஹ்வின் மாமாவே! ஹம்ஸாவே, அல்லாஹு தஆலாவினதும் அவனது ரஸூலினதும் சிங்கமே! ஹம்ஸாவே, நற்செயல்களைச் செய்பவரே! ரஸூலுல்லாஹ்வின் பாதுகாவலரே ஹம்ஸாவே! அல்லாஹு தலா உங்களுக்கு கருணை புரிவானாக!"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

நபிகள் நாயகம், "என்னால் ஹம்ஸாவைக் காண முடியவில்லை. அவருக்கு என்ன ஆயிற்று?" என்று வினவினார். ஹஸ்ரத் அலீ அவரைத் தேடிக் கண்டுபிடித்தார். நபிகள் நாயகம் வந்து அந்த கற்பனைக்கு எட்டாத காட்சியை எதிர்கொண்டபோது, அவரால் அதைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவின் காதுகள், மூக்கு மற்றும் பிற உறுப்புகள் துண்டிக்கப்பட்டிருந்தன; அவரது முகம் அடையாளம் காண முடியாததாக ஆக்கப்பட்டிருந்தது; அவரது வயிறு பிளக்கப்பட்டு, நுரையீரல் அகற்றப்பட்டிருந்தது. அருள்மிகுந்த கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தோட, எம் தலைவர், நபிகள் நாயகம் ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவை நோக்கி, "ஹம்ஸாவே! உங்களைப் போல யாரும் கஷ்டப்பட்டதில்லை, இனியும் கஷ்டப்படப் போவதுமில்லை. ரஸூலுல்லாஹ்வின் மாமாவே! ஹம்ஸாவே, அல்லாஹு தஆலாவினதும் அவனது ரஸூலினதும் சிங்கமே! ஹம்ஸாவே, நற்செயல்களைச் செய்பவரே! ரஸூலுல்லாஹ்வின் பாதுகாவலரே ஹம்ஸாவே! அல்லாஹு தலா உங்களுக்கு கருணை புரிவானாக!" என்று பிரார்த்தித்தார்.

அப்போது, ஒரு பெண் வேகமாக வருவது தெரிந்தது. அவர் எமது அன்புக்குரிய நபியின் தந்தைவழி அத்தை, எமது தாயார் ஹஸ்ரத் ஸஃபிய்யா. எமது நாயகம் ரஸூலுல்லாஹ் ஷஹீதாக்கப்பட்டார் என்ற வதந்தியைக் கேட்டதும், மற்ற பெண்களைப் போலவே அவரும் அனைத்தையும் மறந்து உஹுதுக்கு விரைந்தார். ஷஹீதுகளின் நிலையைத் தாங்கிக் கொள்ள முடியாது என்று நினைத்த எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் தம் அத்தையைக் கண்டதும், அவரது மகன் ஸுபைர் இப்னு அவ்வாமிடம், "உங்கள் தாயார் தம் சகோதரரின் சடலத்தைப் பார்க்காதபடி திருப்பி அனுப்புங்கள்." என்று கூறினார். ஹஸ்ரத் ஸுபைர் ஓடிச்சென்று தம் தாயை அடைந்தார். அருள்புரியப்பட்ட பெண் உற்சாகத்துடன் தன் மகனிடம், "என் மகனே! ரஸூலுல்லாஹ்வைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள்!" என்றார். ஹஸ்ரத் அலீயும் அவர்களிடம் வந்தார். "அல்ஹம்துலில்லாஹ்30, ரஸூலுல்லாஹ் நலமாக இருக்கிறார்" என்று அவர் சொன்னபோது அத்தாய் நிம்மதியடைந்தார், ஆனால் அவர் "அவரை எனக்குக் காட்டுங்கள்" என்று சொல்வதை நிறுத்த முடியவில்லை. பிறகு ஹஸ்ரத் அலீ உலகங்களின் தலைவரைச் சுட்டிக் காட்டினார். எமது அன்னை ஹஸ்ரத் ஸஃபிய்யா இரு உலகங்களின் சூரியனை உயிருடன் கண்ட போது மகிழ்ந்து அல்லாஹு தஆலாவைப் புகழ்ந்தார். இந்த முறை, அவர் தனது சகோதரர் ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவின் நிலைமையைப் பார்க்க மேலும் நடக்க விரும்பினார். அப்போது அவரது மகன் ஸுபைர், "தாயே! ரஸூலுல்லாஹ் உங்களை திரும்பிச் செல்லுமாறு கட்டளையிடுகிறார்" என்று கூறினார். அவர், "அவருக்கு என்ன நடந்தது என்பதைப் பார்க்க வேண்டாம் என்பதற்காக நான் திரும்பிச் செல்ல வேண்டுமானால், என் சகோதரரின் உடல் சிதைக்கப்பட்டிருப்பதை நான் ஏற்கனவே அறிந்திருக்கிறேன். அல்லாஹு தஆலாவின் பாதையில் அவர் இந்த நிலையை அனுபவித்தார். இந்தப் பாதையில் மோசமான சூழ்நிலைகளுக்கு நாங்கள் தயாராக இருக்கிறோம். அதன் தவாபை அல்லாஹு தஆலாவிடம் எதிர்பார்க்கிறோம். இன்ஷா அல்லாஹ், நாங்கள் பொறுமையுடன் இருப்போம்" என்று கூறினார். ஹஸ்ரத் ஸுபைர் இப்னு அவ்வாம் வந்து இதைத் தெரிவித்தபோது, எமது தலைவர், நபியவர்கள், "அப்படியானால், அவர் பார்க்கட்டும்" என்று கூறினார்கள்.

ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவின் சடலத்தின் அருகில் அமர்ந்து ஹஸ்ரத் ஸஃபிய்யா மௌனமாக அழுதார்.

ஹஸ்ரத் ஸஃபிய்யா வந்தபோது தன்னுடன் இரண்டு போர்வைகளையும் எடுத்து வந்திருந்தார். அவற்றை வெளியே எடுத்து, "என் சகோதரர் ஹம்ஸாவுக்காக நான் இவற்றைக் கொண்டு வந்தேன், தயவுசெய்து அவற்றைக் கொண்டு அவரைப் போர்த்துங்கள்" என்றார். ஸையத் அஷ்ஷுஹதா அதாவது ஷஹீதுகளின் தலைவரான ஹஸ்ரத் ஹம்ஸாவை அந்தப் போர்வைகளில் ஒன்றைக் கொண்டு மூடி மறைத்தார்கள்.31

கொடி ஏந்தியிருந்த முஸ்அப் இப்னு உமைரின் பக்கம் எமது நாயகம் ஹபீபுல்லாஹ் வந்தார். ஹஸ்ரத் முஸ்அபின் கைகள் துண்டிக்கப்பட்டு, பல இடங்களில் காயமடைந்திருந்தார். அவரைச் சுற்றி ரத்த வெள்ளம் சூழ்ந்திருந்தது. நபிகள் நாயகம் மீண்டும் மனம் வருந்தி அந்த மகத்தான ஷஹீதுகளை நோக்கி ஸூரா அல் அஹ்ஸாபின் 23ஆவது ஆயத்துல் கரீமாவை ஓதினார். அது மஆலில், "முஃமின்களில் அத்தகைய மனிதர்கள் உள்ளனர், அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவுக்கு அளித்த வாக்குறுதிக்கு விசுவாசத்தைக் காட்டினர். அவர்களில் சிலர் ஷஹீதாக்கப்படும் வரை (அவர்கள் ஷஹீதாகி) போரிடுவோம் என்று கொடுத்த வாக்கைக் காப்பாற்றினார்கள். அவர்களில் சிலர் ஷஹீதாகக் காத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் ஒருபோதும் தங்கள் வார்த்தைகளை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை."

அதன் பிறகு எமது நாயகம், "நீங்கள் கியாமத் நாளில் அல்லாஹு தஆலாவின் முன்னிலையில் ஷஹீதுகளாக உயிர்த்தெழுப்பப்படுவீர்கள் என்பதற்கு அல்லாஹு தஆலாவின் ரஸூல் சாட்சி" என்று கூறினார்கள்.

பிறகு (நபி) தம் அருகிலிருந்தவர்களை நோக்கித் திரும்பி, "இவர்களைப் பாருங்கள். அவர்களை வாழ்த்துங்கள். அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்கின்றேன், இந்த உலகில் எவர் அவர்களை வாழ்த்துகின்றார்களோ, அவர்களுக்குப் பதிலாக இந்த மகத்தான ஷஹீதுகள் கியாமத் நாளில் அவர்களை வரவேற்பார்கள்." என்றார்கள்.

ஹஸ்ரத் முஸ்அப் இப்னு உமைருக்காக போர்வை போர்த்த அவர்களால் எதையும் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அவரது போர்வை அவரது அருள்மிகுந்த உடலை முழுமையாக மறைக்கவில்லை. அதனால் அவரது தலையை மூடினால், அவரது கால்கள் வெளியே தெரியும். கால்களை மூடினால் தலை வெளியே தெரியும். எமது நாயகம் ஹபீப் அல்-அக்ரம், "அவரது தலையை போர்வையாலும், அவரது கால்களை இஸ்ஹீர் செடியாலும் மூடுங்கள்." என்று கூறினார். இஸ்லாத்துக்குத் தொண்டாற்றித் தன் வாழ்நாளைக் கழித்து, இலட்சியத்துக்காகத் தியாகி அந்தஸ்தை அடைந்த இந்த மகிழ்ச்சியான ஸஹாபி, அரைகுறைப் போர்வையுடன் இவ்வுலகை விட்டுச் சென்றார்.32

மற்ற ஷஹீதுகள், ஜனாஸா தொழுகை நடாத்தப்பட்ட பிறகு, இரத்தம் தோய்ந்த ஆடைகளுடன், இரண்டு மூன்று குழுக்களாக (ரழியல்லாஹு அன்ஹும்) மண்ணறைகளில் புதைக்கப்பட்டனர். உஹத் கஸாவில் எழுபது பேர் ஷஹீதாக்கப்பட்டனர். அவர்களில் அறுபத்து நான்கு பேர் அன்ஸார்களைச் சேர்ந்தவர்கள், அவர்களில் ஆறு பேர் முஹாஜிர்களைச் சேர்ந்தவர்கள்.

அஸ்ஹாப் அல்-கிராமின் உறவினர்களில் பெரும்பாலோர் ஷஹீதாக்கப்பட்டனர். இதனால், அவர்களின் இதயம் புண்பட்டது. தப்பிப் பிழைத்தவர்களை ஆறுதல் படுத்துவதற்காக, எமது நாயகம் ஹபீப் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), "வல்லாஹி, நான் எனது அஸ்ஹாபுடன் ஷஹீத் அடைந்து உஹத் மலையின் மையத்தில் இரவைக் கழிக்க விரும்புகிறேன். உங்கள் சகோதரர்கள் ஷஹீதாக்கப்பட்ட போது, அல்லாஹு தஆலா பச்சைப் பறவைகளின் கூண்டில் அவர்களின் ஆன்மாக்களை வைத்தான். அவர்கள் ஜன்னாவின் நதிகளுக்குச் சென்று அதன் தண்ணீரைக் குடிக்கிறார்கள். அதன் பழங்களை உண்கிறார்கள். ஜன்னாவின் ஒவ்வொரு மூலையையும் அவர்கள் கண்காணிக்கிறார்கள். அதன் ரோஜாத் தோட்டங்களில் பறக்கின்றார்கள். பின்னர் அவர்கள் அர்ஷ் அல்-அஃலா (பிரபஞ்சத்தின் முடிவு, ஏழு வானங்கள் மற்றும் ஏழாவது வானத்திற்கு வெளியே மற்றும் அர்ஷின் உள்ளே உள்ள குர்ஸியின்) கீழ் தொங்கும் தங்க விளக்குகளில் நுழைந்து மாலை நேரத்தை அங்கு செலவிடுகிறார்கள். அந்த உணவுகள் மற்றும் பானங்களின் ருசியையும் அழகையும் அவர்கள் காணும்போது, 'அல்லாஹு தஆலா எங்களுக்கு வழங்கியதை எங்கள் சகோதரர்கள் அறிந்திருந்தால், அவர்கள் ஜிஹாத் செய்யத் தயங்க மாட்டார்கள், சண்டைக்குப் பயந்து எதிரிகளை விட்டு விலக மாட்டார்கள்' என்று கூறுவார்கள். அல்லாஹு தஆலா, 'நான் உங்கள் நிலைமையை அவர்களுக்குத் தெரிவிப்பேன்.' என்று கூறினான். (ஜனாப் அல் ஹக் ஆயத்துல் கரீமாவை இறக்கி, மஆலில் இவ்வாறு கூறினான்): "அல்லாஹ்வின் பாதையில் உயிர்த்தியாகம் செய்தவர்கள் இறந்துவிட்டார்கள் என்று எண்ணாதீர்கள்! நிச்சயமாக அவர்கள் உயிருடனேயே இருக்கிறார்கள்; அவர்களுடைய இறைவனிடம் அவர்கள் (உணவளிக்கப்படுகின்றனர்). எந்தளவுக்கு அல்லாஹ் அவர்களுக்கு வழங்கியிருக்கிறானோ, அதைக் கண்டு அவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள். இன்னும் (போரில்) தங்கள் கூட்டத்தில் (ஷஹீதாக) சேராதவர்களுக்கு, "அவர்களுக்கு எவ்வித பயமுமில்லை, அவர்கள் துக்கப்படவும் மாட்டார்கள்" என்று (நன்மாராயம்) கூறுமாறு அவர்கள் விரும்புகிறார்கள். அல்லாஹு தஆலாவின் அருட்கொடைகள், பாக்கியங்கள் மற்றும் முஃமின்களுக்கான தனது கூலியை அல்லாஹ் மறுக்க மாட்டான் என்ற நன்மாராயம் ஆகியவற்றைக் கண்டு அவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.33 அல்லாஹு தஆலா அவர்கள் முன் தோன்றி, 'என் அடியார்களே! நீங்கள் எதை விரும்புகிறீர்களோ அதைச் சொல்லுங்கள், நான் அதை உங்களுக்கு ஏராளமாகக் கொடுப்பேன்" என்றான். அதற்கு அவர்கள், "எங்கள் இறைவனே! நீ எங்களுக்கு அருளிய அருள்களை விட நாங்கள் கேட்கக்கூடிய அருள்கள் வேறு எதுவும் இல்லை. நாம் எப்போதும் ஜன்னாவில் என்ன விரும்புகிறோமோ அதைச் சாப்பிடுகிறோம். எனினும், நாங்கள் எதற்காகவும் ஏங்கினால், எங்கள் ஆன்மாக்கள் எங்கள் உடல்களுக்குத் திரும்பவும், உலகிற்கு திருப்பி அனுப்பப்படவும், உனது பாதையில் போரிட்டு மீண்டும் கொல்லப்படவும் நாங்கள் ஏங்குகிறோம்" என்றார்கள்."

அங்கே செய்வதற்கு எதுவுமிருக்கவில்லை. அவர்கள் கூடி மீண்டும் ஒன்று சேர்ந்தனர். ஜிஹாத் ஃபீ ஸபீலில்லாஹ் நோக்கி, அதாவது அல்லாஹு தஆலாவின் மார்க்கத்தைப் பரப்புவதற்காக அவர்கள் வந்திருந்த உஹதில், வரலாற்றில் ஒரு தனித்துவமான கஸா நிகழ்த்தப்பட்டது. கற்பனைக்கு எட்டாத, கனவுக்கு எட்டாத அஸ்ஹாப் அல்-கிராமின் பல வீரதீரச் செயல்கள் சாட்சியாக இருந்தன, அத்துடன் காஃபிர்களுக்கு மற்றொரு பாடம் கற்பிக்கப்பட்டது.

"என் அஸ்ஹாபே! இப்போது, நாங்கள் சிறிய ஜிஹாதிலிருந்து திரும்பி வந்துவிட்டோம்; மாபெரும் ஜிஹாதைத் தொடங்குவோம்"
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

அகிலங்களின் தலைவர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் தம் அருமை அஸ்ஹாப்களுடன் மதீனாவை நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள். அவர்கள் ஹர்ரா என்ற இடத்தை அடைந்ததும், அவர் தனது அஸ்ஹாபை ஒரு வரிசையாக அமைத்து, தனது அருள்மிகுந்த கரங்களை உயர்த்தி, அல்லாஹு தஆலாவிடம் பிரார்த்தனை செய்யத் தொடங்கினார், மேலும் பின்வருமாறு பிரார்த்தனை செய்தார்: "என் அல்லாஹ்! சகல புகழ்ச்சியும் மகிமையும் உனக்கே சொந்தம். யா அல்லாஹ்! யாரை நீ வழிகெடச் செய்தாயோ அவருக்கு யாராலும் நேர்வழி கொடுக்க முடியாது, யாரை நீ நேர்வழியில் நடத்துகிறாயோ, அவரை யாராலும் வழிகெடுக்க முடியாது.... யா அல்லாஹ்! எமக்கு ஈமானை நேசிக்கச் செய்வாயாக. எமது இதயங்களை ஈமானால் அலங்கரிப்பாயாக. அவிசுவாசத்தையும், நிதானமின்மையையும், மிதமிஞ்சிய தன்மையையும் வெறுக்கச் செய்வாயாக. எங்கள் மார்க்கத்திற்கும், எங்கள் உலகத்திற்கும் தீங்கு விளைவிப்பவர்களில் ஒருவராக எங்களை ஆக்காதிருப்பாயாக, மேலும் நேர்வழியில் இருப்பவர்களில் ஒருவராக எங்களை ஆக்குவாயாக. யா அல்லாஹ்! முஸ்லிம்களாக வாழச் செய்வாயாக, முஸ்லிம்களாக மரணிக்கச் செய்வாயாக. எங்களை இறையச்சமுடையவர்களாகவும், நல்லவர்களாகவும் ஏற்றுக் கொள்வாயாக! ஏனெனில், அத்தகையவர்கள் தங்கள் மானத்தையும் கௌரவத்தையும் இழந்தவர்களோ அல்லது தங்கள் மார்க்கத்தைக் கைவிட்டவர்களோ அல்ல. யா அல்லாஹ்! உனது ரஸூலைப் பொய்ப்பித்தவர்களுக்கும், உன் பாதையை விட்டுப் புறக்கணித்தவர்களுக்கும், உன் தூதருக்கு எதிராகப் போர் புரிந்தவர்களுக்கும் தண்டனை கொடுப்பாயாக! எனவே, உனது வேதனையை அவர்கள் மீது இறக்கி வைப்பாயாக! ஆமீன்!" என்றார். இந்தப் பிரார்த்தனையில் பங்கேற்ற அஸ்ஹாப் அல் கிராம்கள், "ஆமீன்! ஆமீன்!" என்றார்கள்.

நபிகள் நாயகம் மதீனாவை அஸ்ஹாப்களுடன் அடைந்தார். மதீனாவில் தங்கியிருந்த பெண்களும் குழந்தைகளும் சாலைகளில் குவிந்தனர்; ஆர்வத்துடனும் சோகத்துடனும் அவர்கள் வரவிருக்கும் படையில் உலகங்களின் தலைவரைக் காண முயன்றனர். உலகை ஒளிரச் செய்த அவரது பிரகாசமான முகத்தைக் கண்ட போது, அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவுக்கு நன்றி செலுத்தினர். பின்னர், அவர்களின் கண்கள் இராணுவத்தை ஆராய்ந்து, தந்தைகள், கணவர்கள், மகன்கள் மற்றும் மாமாக்களைத் தேடின. அவர்களைப் பார்க்க முடியவில்லை என்றால்... அவர்களால் கண்ணீரை அடக்க முடியவில்லை. தனது அஸ்ஹாபின் இந்த நிலையைக் கண்ட எமது நாயகம் ரஸூல் அல் அக்ரம் மிகவும் வருத்தமடைந்தார், அவரது அருள்மிகுந்த கண்களிலிருந்து கண்ணீர் வழிந்தது.

ஒரு கட்டத்தில் ஹஸ்ரத் ஸஅத் இப்னு முஆஸின் தாயாரான அன்னை கப்ஷா எமது தலைவரான நபியவர்களை அணுகியதைக் காண முடிந்தது. அவரது மகன் அம்ர் உஹத் போரில் ஷஹீதாக்கப்பட்டார். நபியவர்களிடம் வந்தபோது, "ரஸூலல்லாஹ், உங்களுக்காக என் பெற்றோர், என் உயிர் அர்ப்பணமாகட்டும்! அல்ஹம்துலில்லாஹ், நான் உங்களை பாதுகாப்பாகவும் நலமாகவும் பார்த்தேன். நீங்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கும் வரை வேறு எதுவும் என்னைப் பாதிக்காது!" என்றார். தன் அருமை மகனைப் பற்றி அவர் கேட்கவில்லை. நபிகள் நாயகம், அவரது மகன் அம்ரை இழந்து தவித்ததற்காக அனுதாபம் தெரிவித்த பிறகு, "ஸஅதின் தாயே! ஷஹீதாக்கப்பட்ட அனைவரும் ஜன்னாவில் கூடி ஒருவருக்கொருவர் நண்பர்கள் ஆனார்கள் என்ற நற்செய்தி உங்களுக்கும் அவரது குடும்பத்தாருக்கும் மகிழ்ச்சியூட்டும் செய்தி. அவர்கள் தங்கள் குடும்பத்தாருக்காகவும் பரிந்துரை செய்வார்கள்." என்று கூறினார். அதற்கு அன்னை கப்ஷா, "ரஸூலல்லாஹ், அல்லாஹு தஆலாவிடமிருந்து வரும் அனைத்திலும் நாங்கள் திருப்தி அடைகிறோம்! இந்த நற்செய்தியைக் கூறிய பிறகு அவர்களுக்காக யார் அழுவார்கள்? உயிர் பிழைத்தவர்களுக்காக பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்" என்று கூறினார். அப்போது அகிலங்களின் தலைவர் பின்வருமாறு பிரார்த்தனை செய்தார்: "இறைவா! அவர்களின் இதயங்களில் உள்ள துயரத்தை அகற்றுவாயாக! தப்பிப் பிழைத்தவர்களை மிகவும் அருள்புரியப்பட்டவர்களாக ஆக்குவாயாக!"

எம் தலைவர், நபி தனது அஸ்ஹாபிடம், உடலின் ஆசைகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தைக் குறிப்பிட்டு, "(என் அஸ்ஹாபே! இப்போது) நாங்கள் சிறிய ஜிஹாதிலிருந்து திரும்பி வந்துவிட்டோம்; இப்போது மாபெரும் ஜிஹாதைத் தொடங்குவோம்" என்று கூறினார்.34 பின்னர் அவர் ஒவ்வொருவரையும் அவரவர் வீடுகளில் ஓய்வெடுக்கவும், காயமடைந்தவர்கள் சிகிச்சை பெறவும் பரிந்துரைத்தார். அவருக்கும் காயம் ஏற்பட்டது. அவர் நேராக தன் அருள்மிக்க வீட்டிற்குச் சென்றார்.

ஹம்ரா அல்-அஸத் கஸா

ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மதீனாவுக்குத் திரும்பியபோது, இணைவைப்பாளர்கள் எந்த நேரத்திலும் திரும்பி வந்து மதீனாவைத் தாக்குவதற்கான வாய்ப்பு இருந்ததால், அவர் முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை எடுத்தார். உஹத் கஸாவுக்கு அடுத்த திங்கட்கிழமை, முஸ்லிம்கள் காயமடைந்திருந்தாலும் கடந்த போரால் பலவீனமடையவில்லை என்பதைக் காட்டவும், எதிரிகள் மதீனாவுக்குத் திரும்ப முடியாதவாறு எதிரிகளை அச்சுறுத்தவும், நபியவர்கள் பிலால் அல்-ஹபஷியிடம், “அவர்களிடம் சொல்லுங்கள், எதிரிகளைப் பின்தொடருமாறு ரஸூலுல்லாஹ் உங்களுக்குக் கட்டளையிடுகிறார்! நேற்று எங்களுடன் சண்டையிடாதவர்கள் வரவேண்டாம்; போரில் கலந்து கொண்டவர்கள் மட்டுமே வர வேண்டும்!" என்று உத்தரவிட்டார்கள். அவர் இந்தக் கட்டளையை அஸ்ஹாபிடம் தெரிவித்தபோது, ​​அவர்களில் பெரும்பாலோர் காயமடைந்திருந்தாலும், அவர்கள் உடனடியாக தயாராகிவிட்டனர். பலத்த காயம் அடைந்த அப்துல்லாஹ், ராஃபீ என்ற சகோதரர்கள், எம் அன்பு நபியின் இந்த அழைப்பைக் கேட்டவுடனே, அவர்கள் எவ்வளவு வலியையும் பொருட்படுத்தாமல், “ரஸூலுல்லாஹ்வுடன் கஸாவுக்குச் செல்லும் வாய்ப்பை நாங்கள் தவறவிடலாமா?” என்று முஜாஹித்களின் வரிசையில் ஓடினர்.

நபியவர்கள் தனது புகழ்மிக்க அஸ்ஹாபுடன் இணைவைப்பாளர்களைப் பின்தொடரத் தொடங்கினார்கள். ரவ்ஹா என்ற இடத்தில், இணைவைப்பாளர்கள் கூடி, மதீனாவைத் தாக்கி முஸ்லிம்களை அழிக்க முடிவு செய்ததை அவர்கள் அறிந்தனர். இந்த நடவடிக்கை எமது நபிகள் நாயகமவர்களின் அற்புதம் என்று புரிந்து கொள்ளப்பட்டது.

எமது நாயகம் ரஸூலுல் அக்ரம் தங்களை நோக்கி வருவதை அறிந்த இணைவைப்பாளர்கள் அச்சத்துடன் தங்கள் இடங்களை விட்டு மக்காவிற்குத் திரும்பினர்.35

எங்கள் தலைவர், நபி அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து ஹம்ரா அல்-அஸத் என்ற இடத்திற்குச் சென்றார். இணைவைப்பாளர்களில் இருவர் பிடிபட்டனர். அவர்கள் அங்கு மூன்று நாட்கள் தங்கியிருந்து, பின்னர் மதீனாவுக்குத் திரும்பினர்.

ஹம்ரா அல்-அஸதுக்குச் சென்ற இந்த மாண்புமிகு அஸ்ஹாப்களை அல்லாஹு தஆலா தனது ஆயத் அல் கரீமாவில் புகழ்ந்து பாராட்டினான். மஆலின்படி, "காயமடைந்த பின்னரும், அல்லாஹு தஆலா மற்றும் அவனுடைய ரஸூலின் அழைப்பின் பேரில் மீண்டும் ஓடிச் சென்றவர்களுக்கு, குறிப்பாக அவர்களில் நன்மை செய்பவர்களுக்கும் தீமையைத் தவிர்ப்பவர்களுக்கும் பெரும் வெகுமதி உண்டு."36

உஹதில் நபியவர்களைக் கொல்வதாக சபதம் செய்தவர்களில் ஒருவனான இப்னு காமிஆ மக்கா திரும்பியிருந்தான். ஒருநாள், ஆடுகளை மேய்ப்பதற்காக அவன் ஒரு மலைக்கு ஏறினான். அவற்றை அந்த மலையின் மேலே அவன் கண்டான். ஒரு ஆட்டுக்கடா ஓடி வந்து இப்னு காமிஆவை மோத ஆரம்பித்தது. அது இப்னு காமிஆவை மீண்டும் மீண்டும் முட்டிக் கொன்றது.

அப்துல்லாஹ் ஷிஹாப் அல்-ஸுஹ்ரி மக்கா செல்லும் வழியில் ஒரு வெள்ளை புள்ளிப் பாம்பால் கொல்லப்பட்டான்.

எமது நபிகள் நாயகத்தைக் கொல்ல முயன்ற அனைவரும் தண்டிக்கப்பட்டு ஒரு வருடத்திற்குள் இறந்தனர்.

அவரது நண்பர் பாம்பு விஷத்தைக் குடித்தால், அது வாழ்வின் அமுதமாகிறது.
அவரது எதிரி தண்ணீர் குடித்தால், அது பாம்பு விஷமாக மாறும்.
அவரது கை நீண்டு தன் ரோஜாக் கன்னத்தை நீரால் கழுவியதும்,
அதன் ஒவ்வொரு துளியிலிருந்தும் கருணைக் கடல் பொங்கி எழுந்தது.
தண்ணீர், இடைவிடாது, உங்கள் கால்களின் தூசியை அடைய
வாழ்நாள் முழுவதும் அது அலைந்து திரிந்தது, கற்களில் தலையை மோதிக்கொண்டது.
தண்ணீர் அவரது வாயிலின் மண்ணை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒளிரச் செய்ய விரும்புகிறது,
அது துண்டு துண்டாகக் கிழிந்தாலும் அந்த வாசலை விட்டு வெளியேறாது.
பாவிகள் உங்கள் நாத்தை மீண்டும் மீண்டும் கூறுவது தான் மருந்து என்று ஏற்றுக்கொள்கிறார்கள்,
குடிபோதையில், குடிப்பழக்கத்திலிருந்து விடுபட தண்ணீர் குடிப்பது போல.
ஹபீபல்லாஹ், மனிதர்களில் சிறந்தவரே! உமக்காக ஏங்குகிறேன்,
வறண்டு, எரிவதைப் போல, எப்போதும் தண்ணீருக்காக ஆசைப்படுகிறேன்.

மிஃராஜ் இரவில், தங்கள் அருள்வாய்ந்த பனித் துளிகளால், நட்சத்திரங்களுக்கும், கோள்களுக்கும், நீரைக் கொடுத்த அற்புதக் கடல் நீங்கள்.