நம் தலைவர், நபியின் அற்புதங்கள்

நம் அன்புக்குரிய நபி முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் அல்லாஹு தஆலாவின் நபி என்பதை நிரூபிக்கும் சான்றுகள் எண்ணிலடங்காதவை. அல்லாஹு தஆலா, “நீர் இல்லையென்றால், நான் பிரபஞ்சத்தைப் படைத்திருக்க மாட்டேன்!”1என்று கூறினான். எல்லா உயிரினங்களும் அல்லாஹு தஆலாவின் இருப்பையும் ஒருமையையும் காட்டுவது போல, அவை முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் நபித்துவத்தையும் மேன்மையையும் காட்டுகின்றன. அவரின் உம்மத்தின் அவ்லியாக்கள் மூலம் நிகழும் அனைத்து கராமத்துகளும் (அல்லாஹ் உருவாக்கும் அசாதாரண விஷயங்கள்) அவரின் அற்புதங்கள் (முஃஜிஸாக்கள்) ஆகும். ஏனென்றால், அவரைப் பின்பற்றி, அவருக்குத் தங்களை மாற்றியமைத்துக் கொள்பவர்கள் மூலமே கராமத்துக்கள் நிகழ்கின்றன. உண்மையில், மற்ற எல்லா நபிமார்களும் (அலைஹிமுஸ்ஸலவாத்து வத்தஸ்லீமாத்) அவரின் உம்மத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருக்க விரும்பியதாலும், அல்லது, அவர்கள் அனைவரும் அவரின் நூரிலிருந்து படைக்கப்பட்டதாலும், அவர்களின் அற்புதங்களும் முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் அற்புதங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகின்றன.

நம் அன்புக்குரிய நபி முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் அற்புதங்கள் காலத்தின் அடிப்படையில் மூன்றாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன:

முதலாவதாக, அவரின் புனித ஆன்மா படைக்கப்பட்டதிலிருந்து, அவருக்கு நபித்துவம் அறிவிக்கப்பட்ட பிஃஸத் காலம் வரையிலான அற்புதங்கள்.

இரண்டாவதாக, பிஃஸத்திற்கும் அவரின் வஃபாத்திற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் நிகழ்ந்த அற்புதங்கள்.

மூன்றாவதாக, அவரின் வஃபாத்திலிருந்து இறுதி காலம் வரை நிகழ்ந்த மற்றும் நிகழவிருக்கும் அவரின் அற்புதங்கள்.

முதல் வகையிலுள்ள அற்புதங்கள் இர்ஹாஸ் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு வகையும் மேலும் இரண்டாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது: காணப்பட்ட அற்புதங்கள் மற்றும் ஊகிக்கப்பட்ட அற்புதங்கள். எல்லா அற்புதங்களும் எண்ண முடியாத அளவுக்கு அதிகமாக உள்ளன. இரண்டாவது வகையிலுள்ள அற்புதங்கள் சுமார் மூவாயிரம் என்று மதிப்பிடப்பட்டுள்ளன. பிரபலமானவற்றில் சில கீழே பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன:

1- முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் அற்புதங்களில் மிகப் பெரியது குர்ஆன் அல்-கரீம் ஆகும். இன்றுவரை உள்ள அனைத்துக் கவிஞர்களும் எழுத்தாளர்களும் குர்ஆன் அல்-கரீமின் வசனம் மற்றும் பொருளால் அதனை மிகைக்க உதவியற்றவர்களாகவும் வியப்படைந்தவர்களாகவும் இருக்கிறார்கள். அவர்களால் ஒரு ஆயத் அல்-கரீமாவிற்குச் சமமானதை எழுத முடியவில்லை. அதன் இலக்கிய நயமும் சொல்லாட்சியும் மனித மொழிக்கு அப்பாற்பட்டவை. அதாவது, ஒரு வார்த்தையை எடுத்தாலோ அல்லது சேர்த்தாலோ, அதன் வார்த்தை மற்றும் பொருளின் அழகு கெட்டுவிடும். அதன் ஒரு வார்த்தைக்குப் பதிலாக வேறு வார்த்தையைப் பயன்படுத்தும் முயற்சிகள் கூட வீணாகிவிட்டன. அதன் கவிதை நடை அரேபியக் கவிஞர்கள் எவருடைய நடையையும் ஒத்திருக்கவில்லை. அது கடந்த காலத்தில் நடந்த மற்றும் எதிர்காலத்தில் நடக்கவிருக்கும் பல இரகசிய விஷயங்களைப் பற்றித் தெரிவிக்கிறது. அதைக் கேட்பவர்களும் படிப்பவர்களும் எப்போதும் மேலும் விரும்புவார்கள். அவர்கள் உடல் ரீதியாகச் சோர்வடைந்தாலும், அதனால் சோர்வடைவதில்லை. அதனைப் படிப்பதும் கேட்பதும் துன்பங்களைப் போக்குகிறது என்பது எண்ணற்ற அனுபவங்கள் மூலம் புரிந்து கொள்ளப்பட்டுள்ளது. அதைக் கேட்டபோது தங்கள் இதயங்களில் பயங்கரத்தையும் அச்சத்தையும் உணர்ந்து, அதன் காரணமாக இறந்தவர்களும் உண்டு. இஸ்லாத்தின் பல கடுமையான எதிரிகளின் இதயங்கள் குர்ஆன் அல்-கரீமைக் கேட்டபோது மென்மையடைந்தன, அவர்கள் ஈமானை ஏற்றுக்கொண்டனர்.

இஸ்லாத்தின் எதிரிகளும், முஅத்தலா, மலாஹிதா மற்றும் கராமிதா என்று அழைக்கப்படும் முஸ்லிம் பெயர்களைக் கொண்ட ஸிந்தீக்குகளும் (இஸ்லாத்தை உள்ளிருந்து அழிக்க முயற்சிக்கும் முஸ்லிம்களைப் போல நடிக்கும் நிராகரிப்பாளர்கள்) குர்ஆன் அல்-கரீமை மாற்றவும், சிதைக்கவும் அல்லது அதற்கு ஒத்த ஒன்றைச் சொல்லவும் முயன்றபோதிலும், அவர்களில் எவராலும் தங்கள் விருப்பங்களை அடைய முடியவில்லை. தவ்ராத்தும் (தோரா) இன்ஜீலும் (பைபிள்) எப்போதும் மக்களாலும் மாற்றப்பட்டு வந்துள்ளன, மீண்டும் மாற்றப்படுகின்றன. எல்லா அறிவு மற்றும் அனுபவத்தின் மூலமும் காண முடியாத அழகான விஷயங்கள், நல்லொழுக்கங்கள், மக்களுக்கு மேன்மையை அளிக்கும் நற்பண்புகள், இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் பேரின்பத்திற்கு வழிவகுக்கும் நன்மைகள், உயிரினங்களின் ஆரம்பம் மற்றும் முடிவு பற்றிய தகவல்கள், மற்றும் மக்களுக்குப் பயனளிக்கும் அல்லது தீங்கு விளைவிக்கும் விஷயங்கள் அனைத்தும் குர்ஆன் அல்-கரீமில் வெளிப்படையாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ கூறப்பட்டுள்ளன. அதன் வல்லுநர்களால் மட்டுமே மறைமுகமானவற்றை புரிந்து கொள்ள முடியும்.

எல்லா வான வேதங்களான தவ்ராத், ஸபூர் மற்றும் இன்ஜீல் ஆகியவற்றில் காணப்படும் அனைத்து அறிவும் மர்மங்களும் குர்ஆன் அல்-கரீமில் விளக்கப்பட்டுள்ளன. குர்ஆன் அல்-கரீமில் உள்ள அனைத்து அறிவையும் அல்லாஹு தஆலா மட்டுமே அறிவான். அவற்றில் பெரும்பாலானவற்றை அவன் தன் அன்புக்குரிய நபிக்கு (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) வெளிப்படுத்தினான். அலியும் ஹுஸைனும் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹுமா) இந்த அறிவில் பெரும்பாலானவற்றைத் தாங்கள் அறிந்திருப்பதாகக் கூறினார்கள். குர்ஆன் அல்-கரீமைப் படிப்பது ஒரு பெரிய பாக்கியம். அல்லாஹு தஆலா இந்த பாக்கியத்தைத் தன் ஹபீபின் உம்மத்திற்கு வழங்கியுள்ளான். வானவர்களுக்கு இந்த பாக்கியம் மறுக்கப்பட்டுள்ளது.இதனால், குர்ஆன் அல்-கரீம் ஓதப்படும் இடங்களில் அவர்கள் கூடி அதைக் கேட்கிறார்கள். எல்லா தஃப்ஸீர்களும் குர்ஆன் அல்-கரீமில் உள்ள அறிவில் மிகக் குறைவாகவே விளக்குகின்றன. கியாமத் நாளில், முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் மின்பரில் ஏறி குர்ஆன் அல்-கரீமை ஓதும்போது, அதைக் கேட்பவர்கள் அதன் அனைத்து அறிவையும் புரிந்துகொள்வார்கள்.

“ஸையித்களையும் ஷரீஃப்களையும் நேசிப்பது, ஒருவரின் கடைசி மூச்சில் ஈமானுடன் மரணிப்பதற்குக் காரணமாக அமைகிறது.”
அபூ முஜாஹித் அன்வர் இப்னு நஸிஃப் (ரஹ்மத்துல்லாஹி அலைஹி)

2- முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் மிகப் பெரிய அற்புதங்களில் ஒன்று, அவர் சந்திரனை இரண்டாகப் பிளந்தது. வேறு எந்த நபிக்கும் இந்த அற்புதம் வழங்கப்படவில்லை. முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களுக்கு ஐம்பத்திரண்டு வயதாக இருந்தபோது, மக்காவிலிருந்த குறைஷி நிராகரிப்பாளர்களின் தலைவர்கள் அவரிடம் வந்து, “நீர் ஒரு நபியாக இருந்தால், சந்திரனை இரண்டாகப் பிளந்து காட்டுங்கள்,” என்றார்கள். நம் அன்புக்குரிய நபி, அனைவரும், குறிப்பாகத் தன் உறவினர்களும் முஸ்லிம்களாக ஆக வேண்டும் என்று மிகவும் விரும்பினார். அவர் தன் கைகளை உயர்த்திப் பிரார்த்தனை செய்தார். அல்லாஹு தஆலா அதை ஏற்றுக்கொண்டு சந்திரனை இரண்டாகப் பிளந்தான். அதன் ஒரு பாதி ஒரு மலையிலும், மறு பாதி மற்றொரு மலையிலும் தோன்றியது. நிராகரிப்பாளர்கள், “முஹம்மத் எங்கள் மீது சூனியம் செய்துவிட்டார்,” என்று கூறி, தங்கள் மறுப்பில் உறுதியாக இருந்தனர்.

ஒரு செய்யுள்:

நாய்கள் நிலவைப் பார்த்துக் குரைக்கும்போது,

நிலவின் மீது என்ன பிழை? சொல்!

நாயின் குணம் குரைப்பதுதானே, அறிவாய்!

இதை அறியாதவன் எப்பேர்ப்பட்ட முட்டாள்!

மற்றும் ஓர் ஈற்றடி:

உடல்நலம் குன்றியதற்கோர் அறிகுறி சுவையின்மை,

நோயுற்ற வாய்க்குச் சுவைமிகு பானமும் கசக்கும்.

3- அவரின் சில போர்களில், தண்ணீர் பற்றாக்குறை ஏற்பட்ட சமயங்களில், முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள் ஒரு பாத்திரத்திலிருந்த தண்ணீரில் தன் புனிதக் கையை வைத்தபோது, அவரின் விரல்களுக்கு இடையிலிருந்து தண்ணீர் கொட்டியது, அத்துடன் அந்தப் பாத்திரம் தொடர்ந்து தண்ணீரால் நிரம்பி வழிந்தது. அந்தத் தண்ணீரைக் குடித்தவர்களின் எண்ணிக்கை சில சமயங்களில் எண்பது, சில சமயங்களில் முந்நூறு, சில சமயங்களில் ஆயிரத்து ஐந்நூறு, மற்றும் தபூக் போரில், எழுபதாயிரம் மக்களும் அவர்களின் விலங்குகளும் அடங்கும். அவர் தன் புனிதக் கையைத் தண்ணீரிலிருந்து எடுத்தபோது, அது பாய்வது நின்றது.

4- ஒரு நாள், அவர் தன் பெரிய தந்தை அப்பாஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் வீட்டிற்குச் சென்று, அவரையும் அவரின் பிள்ளைகளையும் தனக்கு அருகில் அமர வைத்தார். அவர் அவர்களைத் தன் இஹ்ராமால் மூடி, “யா ரப்பீ! நான் என் மாமாவையும் என் அஹ்லுல் பைத்தையும் மூடியது போல, அவர்களை ஜஹன்னத்தின் நெருப்பிலிருந்து பாதுகாப்பாயாக,” என்றார். சுவர்களிலிருந்து மூன்று முறை, “ஆமீன்,” என்று ஒரு குரல் கேட்டது.2

5- ஒரு நாள், சிலர் அவரிடம் ஒரு அற்புதத்தைக் காட்டும்படி கேட்டபோது, அவர் தூரத்திலிருந்த ஒரு மரத்தை அழைத்தார். அந்த மரம், தன் வேர்களை இழுத்துக்கொண்டு வந்து, அவருக்கு ஸலாம் கூறி, “அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ், வ அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் அப்துஹு வ ரஸூலுஹ்,” என்று கூறியது. பின்னர் அது தன் இடத்திற்குத் திரும்பிச் சென்று, முன்போல நின்றது.

6- கைபர் போரின் போது, அவர்கள் விஷம் தடவப்பட்ட ஆட்டுக்குட்டி கபாபை அவருக்கு முன்னால் வைத்தபோது, “யா ரஸூலல்லாஹ்! என்னை உண்ணாதீர்கள், நான் விஷமுள்ளவன்,” என்று ஒரு குரல் கேட்டது.

7- ஒரு நாள், அவர் கையில் ஒரு சிலையுடன் இருந்த ஒருவரிடம், “இந்தச் சிலை என்னிடம் பேசினால் நீர் நம்பிக்கையாளராக ஆவீரா?” என்று கேட்டார். அந்த மனிதர், “நான் ஐம்பது ஆண்டுகளாக இதை வணங்கி வருகிறேன், அது என்னிடம் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசியதில்லை. இப்போது அது உம்மிடம் எப்படிப் பேசும்?” என்று பதிலளித்தார். முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம், “சிலையே! நான் யார்?” என்று கேட்டபோது, “நீர் அல்லாஹ்வின் நபி,” என்று ஒரு குரல் கூறியது. அந்தச் சிலையின் உரிமையாளர் உடனடியாக முஸ்லிமாக ஆனார்.

8- மதீனாவிலுள்ள மஸ்ஜித் அந்-நபவியில் ஒரு பேரீச்சை மரக்கட்டை இருந்தது. ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) குத்பா செய்யும்போதெல்லாம் அந்த மரக்கட்டையில் சாய்ந்துகொள்வார். அந்த மரக்கட்டைக்கு ஹன்னானா என்று பெயர். ஒரு மின்பர் செய்யப்பட்டபோது, அவர் ஹன்னானாவில் சாயச் செல்லவில்லை. அதிலிருந்து அழுகுரல் வருவதை ஜமாஅத் முழுவதும் கேட்டது. நம் தலைவர், நபியவர்கள் மின்பரிலிருந்து இறங்கி வந்து ஹன்னானாவைக் கட்டிப்பிடித்தார். அது அழுவதை நிறுத்தியது. அவர், “நான் அதைக் கட்டிப்பிடிக்காமல் இருந்திருந்தால், என்னிடமிருந்து பிரிந்த துக்கம் கியாமத் வரை அதை அழ வைத்திருக்கும்,” என்றார். இதுபோன்ற அற்புதங்கள் பலமுறை நிகழ்ந்து, அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

9- அவர் எடுக்கும் கூழாங்கற்களும், அவர் வைத்திருக்கும் உணவுத் துண்டுகளும் தேனீயின் சத்தத்தைப் போல அல்லாஹு தஆலாவைத் துதிப்பதை (தஸ்பீஹ் செய்வதை) பலமுறை காண முடிந்துள்ளது.

10- ஒரு நாள், ஒரு நிராகரிப்பாளர் அவரிடம் வந்து, “நீர் ஒரு நபி என்பதை நான் எப்படி அறிவது?” என்று கேட்டான். ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்), “நான் இந்தப் பேரீச்சை மரத்திலுள்ள குலையை அழைத்து, அது வந்தால், நீர் நம்புவீரா?” என்று கேட்டார். அவ்வாறு நடந்தால் அந்த நிராகரிப்பாளர் இறைநம்பிக்கையாளராக ஆவதாகப் பதிலளித்தார். ரஸூலுல்லாஹ் பேரீச்சைக் குலையை அழைத்தார், அது துள்ளி வந்தது. அவர், “உன் இடத்திற்குத் திரும்பிச் செல்,” என்றதும், அது தன் இடத்திற்குச் சென்று முன்பு போலத் தொங்கியது. இதைக் கண்ட நிராகரிப்பாளர் நம்பிக்கையாளராக ஆனார்.

11- மக்காவில், சில ஓநாய்கள் ஒரு மந்தையிலிருந்து செம்மறி ஆடுகளைப் பறித்துச் சென்றன. இடையன் அவற்றைத் தாக்கி ஆடுகளை மீட்டபோது, ஓநாய்களில் ஒன்று பேசத் தொடங்கியது, “அல்லாஹு தஆலா எங்களுக்கு அனுப்பிய உணவை நீர் பறித்துச் செல்லும்போது, நீர் அல்லாஹு தஆலாவிற்குப் பயப்படவில்லையா?” என்றது. திகைப்படைந்த இடையன், “ஓ, ஒரு ஓநாய் பேசுகிறதே!” என்று முணுமுணுத்தான். அந்த ஓநாய் தொடர்ந்தது, “இதைவிட ஆச்சரியமான ஒன்றை நான் உனக்குச் சொல்லட்டுமா? அல்லாஹு தஆலாவின் நபியான முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) மதீனாவில் அற்புதங்களை நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறார்.” என்றது. அந்த இடையன் வந்து இதை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கூறி, முஸ்லிமாக ஆனான்.

12- நம் தலைவர் முஹம்மத் ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம் ஒரு புல்வெளியில் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, அவர் மூன்று முறை, “யா ரஸூலல்லாஹ்!” என்று ஒரு குரலைக் கேட்டார். அவர் அந்தக் குரல் வந்த திசையைத் திரும்பிப் பார்த்தபோது, ஒரு மான் கட்டப்பட்டிருப்பதைக் கண்டார். அதற்கு அருகில் ஒரு மனிதன் உறங்கிக் கொண்டிருந்தான். அவர் அந்த மானிடம் அது என்ன விரும்புகிறது என்று கேட்டார். “இந்த வேட்டைக்காரன் என்னைப் பிடித்துவிட்டான்,” என்றது அந்த மான். “அங்கே உள்ள குன்றின் மீது எனக்கு இரண்டு குட்டிகள் உள்ளன. தயவுசெய்து என்னை விடுங்கள்! நான் சென்று, அவற்றுக்குப் பாலூட்டிவிட்டுத் திரும்பி வருகிறேன்.” என்றது. ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம், “நீ உம் வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றித் திரும்பி வருவாயா?” என்று கேட்டார். அந்த மான், “நான் அல்லாஹ்வின் மீது சத்தியம் செய்கிறேன், நான் திரும்பி வரவில்லை என்றால், அல்லாஹ்வின் கோபம் என் மீது உண்டாகட்டும்!” என்றது. ரஸூலுல்லாஹ் அந்த மானை விடுவித்தார். அது சிறிது நேரம் கழித்து வந்தது. அந்த மனிதன் விழித்தெழுந்து, “யா ரஸூலல்லாஹ்! எனக்கு ஏதேனும் கட்டளை உள்ளதா?” என்று கேட்டபோது, நம் தலைவர், நபியவர்கள், “இந்த மானை விடுவித்துவிடு!” என்றார்கள். அந்த மனிதன் மானைக் கட்டவிழ்த்து அதை விடுவித்தான். அந்த மான், “அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் வ அன்னக்க ரஸூலுல்லாஹ்,” என்று கூறிவிட்டுச் சென்றது.

13- ஒரு நாள், அவர் ஒரு கிராமவாசியை ஈமானுக்கு அழைத்தார். அந்த கிராமவாசி, “என் முஸ்லிம் அண்டை வீட்டுக்காரரின் இறந்த மகளை நீர் உயிர்ப்பித்தால், நான் நம்பிக்கையாளராக ஆவேன்,” என்றான். அவர்கள் அந்தப் பெண்ணின் மண்ணறைக்குச் சென்றார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் அந்தப் பெண்ணின் பெயரைச் சொல்லி அழைத்தார். முதலில், மண்ணறையிலிருந்து ஒரு குரல் கேட்டது, அந்தப் பெண் வெளியே வந்தாள். நம் தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ், “நீ உலகத்திற்குத் திரும்பி வர விரும்புகிறாயா?” என்று கேட்டார். அந்தப் பெண், “யா ரஸூலல்லாஹ்! நான் உலகத்திற்குத் திரும்பி வர விரும்பவில்லை. நான் என் தந்தையின் வீட்டை விட இங்கே மிகவும் வசதியாக இருக்கிறேன். ஒரு முஸ்லிமின் மறுமை (ஆஃகிரத்) அவளின் உலக வாழ்க்கையை விடச் சிறந்தது,” என்றாள். இதைக் கண்ட கிராமவாசி உடனடியாக முஸ்லிமாக ஆனார்.

“என் அஹ்லுல் பைத் நூஹ் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் கப்பலைப் போன்றவர்கள். அவர்களைப் பின்பற்றுபவர் ஈடேற்றம் அடைவார். மற்றவர்கள் அழிந்துவிடுவார்கள்.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

14- ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) ஒரு செம்மறி ஆட்டை வறுத்தார். ரஸூலுல்லாஹ்வும் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவரின் அஸ்ஹாபும் அதை உண்டார்கள். அவர், “எலும்புகளை உடைக்காதீர்கள்,” என்றார். அவர் எலும்புகளை ஒன்று சேர்த்து, அவற்றின் மீது தன் புனிதக் கைகளை வைத்துப் பிரார்த்தனை செய்தார். அல்லாஹு தஆலா அந்தச் செம்மறி ஆட்டை உயிர்ப்பித்தான்.

15- அவர்கள் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் வளர்ந்தும் பேசாத ஒரு குழந்தையைக் கொண்டு வந்தார்கள். “நான் யார்?” என்று நம் நபி கேட்டார். அந்தக் குழந்தை, “நீங்கள் ரஸூலுல்லாஹ்,” என்று பதிலளித்தது. அன்றிலிருந்து, அது பேசத் தொடங்கியது, இறக்கும் வரை தன் பேச்சை இழக்கவில்லை.

16- ஒருவர் ஒரு பாம்பு முட்டையின் மீது கால் வைத்து, தன் பார்வையை இழந்தார். அவர்கள் அவரை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) கொண்டு வந்தார்கள். அவர் அந்த மனிதனின் கண்களில் தன் புனித உமிழ்நீரைத் தடவியபோது, அவர் மீண்டும் பார்க்கத் தொடங்கினார். உண்மையில், அவர் எண்பது வயதாக இருந்தபோதும் அவரால் ஊசியில் நூல் கோர்க்க முடிந்தது.

17- முஹம்மத் இப்னு ஹாதிப் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவிக்கிறார், “நான் சிறுவனாக இருந்தேன். கொதிக்கும் நீர் என் மீது கொட்டி, என் உடலைச் சுட்டுவிட்டது. என் தந்தை என்னை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) அழைத்துச் சென்றார். அவர் தன் புனிதக் கைகளால் சுட்ட இடங்களில் தன் உமிழ்நீரைப் பூசி, பிரார்த்தனை செய்தார். தீக்காயங்கள் உடனடியாகக் குணமாகின.”

18- ஒரு பெண் தன் வழுக்கைத் தலையுள்ள மகனை அழைத்து வந்தாள். ரஸூலுல்லாஹ் தன் புனிதக் கைகளை அந்தச் சிறுவனின் தலையில் மெதுவாகத் தடவினார். அவன் குணமடைந்தான். அவனுக்கு முடி வளரத் தொடங்கியது.

19- திர்மிதீ மற்றும் நஸாயீயின் “ஸுனன்” நூல்களில் எழுதப்பட்டுள்ளது: ஒரு நாள், இரு கண்களும் பார்வையற்ற ஒரு மனிதர் அவரிடம் வந்து, “யா ரஸூலல்லாஹ்! என் பார்வை மீண்டும் கிடைக்க எனக்காகப் பிரார்த்தனை செய்யுங்கள்,” என்றார். நம் தலைவர் அவர் மீது இரக்கப்பட்டு; அவரை ஒரு முழுமையான வுழூ செய்யச் சொல்லி, பின்னர் பின்வரும் பிரார்த்தனையை ஓதும்படி கூறினார், “யா ரப்பீ! நான் உன்னிடம் கெஞ்சுகிறேன். உன் அன்புக்குரிய நபி முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களின் பரிந்துரையின் மூலம் நான் உன்னிடம் கேட்கிறேன். நான் மிகவும் நேசிக்கும் ஹஸ்ரத் முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களே! நான் என் ரப்பிடம் உங்கள் மூலம் கெஞ்சுகிறேன். உங்கள் பொருட்டால் என் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி அவரினிம் கேட்கிறேன். யா ரப்பீ! இந்த உயர்ந்த நபியை என் பரிந்துரையாளராக ஆக்குவாயாக! அவரின் பொருட்டால், என் பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொள்வாயாக!” அந்த மனிதர் வுழூ செய்து, அந்தப் பிரார்த்தனையைக் கூறியதும், அவர் பார்க்கத் தொடங்கினார். முஸ்லிம்கள் எப்போதும் இந்தப் பிரார்த்தனையைக் கூறி, தங்கள் விருப்பங்களை அடைந்துள்ளனர்.

20- ஒரு நாள், ரஸூலுல்லாஹ்வும் (அவரின் பெரிய தந்தை) அபூ தாலிபும் ஒரு பாலைவனத்தைக் கடந்து சென்று கொண்டிருந்தனர். அபூ தாலிப் தனக்கு மிகவும் தாகமாக இருப்பதாகக் கூறினார். ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) வாகனத்திலிருந்து இறங்கி, “உங்களுக்குத் தாகமாக இருக்கிறதா?” என்று கேட்டார். அவர் தன் புனிதக் குதிகாலால் தரையில் தட்டியதும், தண்ணீர் பீறிட்டு வந்தது. அவர், “மாமா, இந்தத் தண்ணீரிலிருந்து குடியுங்கள்!” என்றார்.

21- ஹுதைபிய்யா பயணத்தின்போது, அவர்கள் தண்ணீரற்ற ஒரு கிணற்றின் அருகே முகாமிட்டிருந்தனர். வீரர்கள் தண்ணீர் பற்றாக்குறை குறித்துப் புகார் கூறினர். ரஸூலுல்லாஹ் ஒரு வாளி தண்ணீர் கேட்டார். அவர் அந்த வாளியிலிருந்த தண்ணீரால் வுழூ செய்து, பின்னர் அதில் துப்பி, அதிலிருந்த தண்ணீரை அந்தக் கிணற்றில் ஊற்றச் சொன்னார். அவர் ஓர் அம்பை எடுத்து, அதை அந்தக் கிணற்றில் எறிந்தார். பின்னர் அந்தக் கிணறு விளிம்பு வரை தண்ணீரால் நிரம்பியதை அவர்கள் கண்டார்கள்.

22- ஒரு போரில், வீரர்கள் தங்களுக்குத் தாகமாக இருப்பதாகப் புகார் கூறினர். ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் இரண்டு வீரர்களைத் தண்ணீர் தேட அனுப்பினார். அவர்கள் இரண்டு தண்ணீர்த் தோல்பைகள் நிறையத் தண்ணீருடன் ஒரு ஒட்டகத்தில் இருந்த ஒரு பெண்ணைக் கண்டு, அவளை அழைத்து வந்தார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் அந்தப் பெண்ணிடம் சிறிது தண்ணீர் கேட்டார். அதை ஒரு பாத்திரத்தில் ஊற்றச் சொன்னார். எல்லா வீரர்களும் அந்தப் பாத்திரத்திலிருந்த தண்ணீரிலிருந்து தங்கள் கோப்பைகளையும் தோல்பைகளையும் ஒவ்வொன்றாக நிரப்பிக்கொண்டனர். அவர்கள் அந்தப் பெண்ணுக்குச் சில பேரீச்சம்பழங்களைக் கொடுத்து, அவளின் தண்ணீர்த் தோல்பைகளை நிரப்பினார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் அவளிடம், “நாங்கள் உன் தண்ணீரைக் குறைக்கவில்லை. அல்லாஹு தஆலாதான் எங்களுக்குத் தண்ணீரைக் கொடுத்தான்,” என்றார்.

23- அவர் மதீனாவில் குத்பா நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தபோது, ஒருவர், “யா ரஸூலல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்)! தண்ணீர் இல்லாததால் எங்கள் பிள்ளைகளும், விலங்குகளும், வயல்களும் அழிந்து கொண்டிருக்கின்றன. தயவுசெய்து எங்கள் உதவிக்கு வாருங்கள்!” என்றார். நம் நபி தன் புனிதக் கைகளை உயர்த்திப் பிரார்த்தனை செய்தார். அது மேகமற்ற நாளாக இருந்தது, ஆனாலும் அவர் தன் புனிதக் கைகளைத் தன் முகத்தில் தேய்ப்பதற்குள் மேகங்கள் கூடின. உடனடியாக, மழை பெய்யத் தொடங்கியது. அது சில நாட்கள் தொடர்ந்தது. அவர் மீண்டும் மின்பரில் குத்பா நிகழ்த்திக் கொண்டிருந்தபோது, அதே மனிதர், “யா ரஸூலல்லாஹ்! இந்த மழையால் நாங்கள் அழிந்துவிடுவோம்,” என்று புகார் கூறினார். இதையடுத்து, ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் புன்னகைத்து, “யா ரப்பீ! உம்முடைய மற்ற அடிமைகள் மீதும் உம் கருணையைப் பொழிவாயாக!” என்று பிரார்த்தனை செய்தார். மேகங்கள் விலகி, சூரியன் தோன்றியது.

24- ஜாபிர் இப்னு அப்துல்லாஹ் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அறிவிக்கிறார்: எனக்கு நிறையக் கடன் இருந்தது. நான் அதை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) கூறினேன். அவர் என் தோட்டத்திற்கு வந்து, பேரீச்சம்பழக் குவியலைச் சுற்றி மூன்று முறை வலம் வந்தார். பின்னர் அவர், “உன் கடன் கொடுத்தவர்களை இங்கே வரச் சொல்,” என்றார். ஒவ்வொரு கடன் கொடுத்தவருக்கும் அவரின் கடன் கொடுக்கப்பட்டது, பேரீச்சம்பழக் குவியலில் எந்தக் குறைவும் ஏற்படவில்லை.

25- ஒரு பெண் சிறிது தேனைப் பரிசாக அனுப்பினாள். ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அந்தத் தேனை ஏற்றுக்கொண்டு, காலிப் பாத்திரத்தைத் திருப்பிக் கொடுத்தார். அல்லாஹு தஆலாவின் சக்தியால், அந்தப் பாத்திரம் தேனால் நிரம்பி வந்தது. அந்தப் பெண் வந்து, “யா ரஸூலல்லாஹ்! என் பாவம் என்ன? ஏன் என் பரிசை நீங்கள் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை?” என்று கேட்டாள். அவர், “நாங்கள் உன் பரிசை ஏற்றுக்கொண்டோம். நீ பார்க்கும் தேன், உன் பரிசுக்குப் பதிலாக அல்லாஹு தஆலா உனக்குக் கொடுத்த பரக்கத் (வளம்) ஆகும்,” என்றார். அந்தப் பெண் மகிழ்ச்சியடைந்து, அந்தத் தேனை வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்றாள். அவளும் அவளின் பிள்ளைகளும் மாதக்கணக்கில் அந்தத் தேனை உண்டார்கள். அது ஒருபோதும் குறையவில்லை. ஒரு நாள், யோசிக்காமல், அவர்கள் அந்தத் தேனை மற்றொரு பாத்திரத்தில் வைத்தார்கள். அவர்கள் அந்தப் பாத்திரத்திலிருந்து அதை உண்டபோது, தேன் விரைவில் தீர்ந்துவிட்டது. அவர்கள் இதை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் தெரிவித்தார்கள். அவர், “அந்தத் தேன் நான் அனுப்பிய பாத்திரத்திலேயே இருந்திருந்தால், உலகம் உள்ளளவும் அவர்கள் அதை உண்டிருப்பார்கள், அது ஒருபோதும் குறைந்திருக்காது,” என்றார்.

26- அபூ ஹுரைரா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அறிவிக்கிறார்: நான் சில பேரீச்சம்பழங்களுடன் ரஸூலுல்லாஹ்விடம் சென்று, அவற்றில் பரக்கத் உண்டாகப் பிரார்த்தனை செய்யுமாறு கேட்டேன். அவர் அவற்றில் பரக்கத் உண்டாகப் பிரார்த்தனை செய்து, “இவற்றை எடுத்து, அவற்றின் பையில் வை. உனக்குப் பேரீச்சம்பழங்கள் தேவைப்படும்போதெல்லாம், உன் கையால் அவற்றை எடு. அவற்றை எடுக்க ஒருபோதும் அதைக் கவிழ்க்காதே,” என்றார். நான் அந்தப் பேரீச்சம்பழங்கள் இருந்த பையை எப்போதும் என்னுடனே, இரவும் பகலும் வைத்திருந்தேன், உஸ்மான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் காலம் வரை அவற்றை உண்டேன். என்னுடன் இருப்பவர்களுக்கு அந்தப் பேரீச்சம்பழங்களிலிருந்து கொடுப்பேன், மேலும் அவற்றிலிருந்து கைப்பிடி அளவாக ஸதகாவாகக் கொடுப்பேன். உஸ்மான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஷஹீத் ஆக்கப்பட்ட நாளில், என் பை தொலைந்துவிட்டது.

27- ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்), ஸுலைமான் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்களைப் போல, ஒவ்வொரு விலங்கின் மொழியையும் புரிந்துகொண்டார். விலங்குகள் வந்து தங்கள் உரிமையாளர்கள் அல்லது மற்றவர்களைப் பற்றிப் புகார் கூறுவது அடிக்கடி காணப்பட்டது. ரஸூலுல்லாஹ் அஸ்ஹாப் அல்-கிராமுக்குத் தெரிவிப்பார். ஹுனைன் யுத்தத்தின் போது, அவர் தான் சவாரி செய்யும் துல்துல் என்ற வெள்ளைக் கோவேறு கழுதையிடம், “கீழே இறங்கு,” என்றார். துல்துல் உடனடியாக மண்டியிட்டதும், அவர் தரையிலிருந்து ஒரு கைப்பிடி மணலை எடுத்து, நிராகரிப்பாளர்கள் மீது வீசினார்.

28- ஒரு நாள், அவர் தன் மனைவி ஹஃப்ஸாவிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹா), “அபூ பக்ரும் உன் தந்தையும் என் உம்மத்தை ஆள்வார்கள்,” என்றார். அவ்வாறு கூறி, அபூ பக்ரும் ஹஃப்ஸாவின் தந்தை உமரும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹுமா) கலீஃபாக்களாக ஆவார்கள் என்ற நற்செய்தியை அவர் கொடுத்தார்.

“என் அஹ்லுல் பைத்தையும் என் அஸ்ஹாபையும் அதிகம் நேசிப்பவர்களே ஸிராத் பாலத்தை வழுக்காமல் கடப்பவர்கள்.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

29- அவர் அபூ ஹுரைராவை (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) மதீனாவில் ஸகாத்தாக வந்த பேரீச்சம்பழங்களைக் காவல்காக்க நியமித்திருந்தார். ஹஸ்ரத் அபூ ஹுரைரா பேரீச்சம்பழங்களைத் திருடிய ஒருவனைப் பிடித்தார். அவர் அந்த மனிதனிடம் அவனை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் அழைத்துச் செல்வதாகக் கூறினார். அந்தத் திருடன் தான் ஏழை என்றும், தனக்கு ஒரு பெரிய குடும்பம் இருப்பதாகவும் கூறியபோது, அவர் அவனைப் போகவிட்டார். அடுத்த நாள், ரஸூலுல்லாஹ் அபூ ஹுரைராவை அழைத்து, “நேற்றிரவு நீ போகவிட்ட மனிதன் என்ன செய்தான்?” என்று கேட்டார். அபூ ஹுரைரா நடந்ததை விவரித்தபோது, அவர், “அவன் உன்னை ஏமாற்றிவிட்டான். அவன் மீண்டும் வருவான்,” என்றார். உண்மையில், அடுத்த இரவு அந்த மனிதன் மீண்டும் வந்து பிடிபட்டான். அவன் மீண்டும், “அல்லாஹ்வின் அன்பிற்காக, என்னை விட்டுவிடுங்கள்,” என்று கெஞ்சினான், மீண்டும் போகவிடப்பட்டான். மூன்றாவது இரவு, அவன் பிடிபட்டபோது, அவன் கெஞ்சியது பயனளிக்கவில்லை. எனவே, இந்த முறை, அவன், “நீர் என்னை விட்டுவிட்டால், நான் உமக்கு மிகவும் பயனுள்ள ஒன்றைக் கற்றுத் தருகிறேன்,” என்றான். அபூ ஹுரைரா அதை ஏற்றுக்கொண்டபோது, அவன், “நீர் ஒவ்வொரு இரவும் படுக்கைக்குச் செல்லும் முன் ஆயத் அல்-குர்ஸீயை ஓதினால், அல்லாஹு தஆலா உம்மைப் பாதுகாப்பான், ஷைத்தான் உம்மை அணுக மாட்டான்,” என்று கூறிவிட்டுச் சென்றான். அடுத்த நாள், ரஸூலுல்லாஹ் அபூ ஹுரைராவிடம் முந்தைய இரவு என்ன நடந்தது என்று கேட்டபோது, அவர் எல்லாவற்றையும் கூறினார். இதையடுத்து, நம் தலைவர், நபியவர்கள், “அவன் இந்த முறை உண்மையைச் சொன்னான். இருப்பினும், அவன் ஒரு இழிவான பொய்யன். நீ மூன்று இரவுகளாக யாருடன் பேசிக் கொண்டிருக்கிறாய் என்று உனக்குத் தெரியுமா?” என்று கேட்டார். அபூ ஹுரைரா, “இல்லை, எனக்குத் தெரியாது,” என்று பதிலளித்தபோது, அவர், “அந்த நபர் ஷைத்தான்,” என்றார்.

30- அவர் பைஸாந்தியப் பேரரசரின் படைகளுக்கு எதிராகப் போரிட மூத்தா என்ற பகுதிக்குத் துருப்புகளை அனுப்பினார். ஸஹாபாக்களின் மூன்று தளபதிகளும் (ஸைத் இப்னு ஹாரிதா, ஜஃபர் இப்னு அபீ தாலிப், அப்துல்லாஹ் இப்னு ரவாஹா) ஒன்றன்பின் ஒன்றாக ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டனர். இதற்கிடையில், ரஸூலுல்லாஹ் மதீனாவில் மின்பரில் இருந்தார்; அல்லாஹு தஆலா அவருக்குக் காட்டியதை அவர் கண்டு, அதைத் தன்னுடன் இருந்த மக்களுக்குக் கூறினார்.

31- அவர் முஆத் இப்னு ஜபலை (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) யமனுக்கு ஆளுநராக அனுப்பியபோது, அவரை மதீனாவின் எல்லை வரை சென்று வழியனுப்பி, அவருக்கு நிறைய ஆலோசனைகளைக் கூறினார். பின்னர் அவர், “நீரும் நானும் கியாமத் வரை மீண்டும் சந்திக்க முடியாது,” என்றார். ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) மதீனாவில் வஃபாத் ஆனபோது முஆத் யமனில்தான் இருந்தார்.

32- அவர் வஃபாத் ஆகும்போது, தன் மகள் ஃபாத்திமாவிடம், “என் உறவினர்களிலிருந்து, நீயே என்னை முதலில் சந்திப்பாய்,” என்றார். ஆறு மாதங்களுக்குப் பிறகு, ஃபாத்திமா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) வஃபாத் ஆனார்கள். நம் நபியின் வேறு எந்த உறவினரும் அவருக்கு முன் வஃபாத் ஆகவில்லை.

33- அவர் கைஸ் இப்னு ஷம்மாஸிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), “நீர் ஒரு அழகான வாழ்க்கையை வாழ்ந்து, ஒரு ஷஹீதாக மரணிப்பீர்,” என்றார். அபூ பக்ர் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்களின் கிலாஃபத்தின் போது யமாமாவில் முஸைலமா அல்-கத்தாபிற்கு எதிராக நடந்த போரில் கைஸ் ஷஹீத் ஆனார். அவர் ஹஸ்ரத் உமர் அல்-ஃபாரூக், ஹஸ்ரத் உஸ்மான் மற்றும் ஹஸ்ரத் அலீ (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹும் அஜ்மஈன்) ஆகியோரின் ஷஹாதத்தையும் முன்னறிவித்தார்.

34- பாரசீக ஷா குஸ்ரூ மற்றும் பைஸாந்தியப் பேரரசரின் நிலங்கள் முஸ்லிம்களால் வெற்றி கொள்ளப்படும் என்றும், அவர்களின் கருவூலங்கள் அல்லாஹ்வின் பாதையில் செலவிடப்பட்டு விநியோகிக்கப்படும் என்றும் அவர் நற்செய்தி கூறினார்.

35- அவரின் உம்மத்திலிருந்து பலர் கடல்வழி போரிற்குச் செல்வார்கள் என்றும், ஸஹாபாக்களில் ஒருவரான உம்மு ஹிராம் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹா) என்ற பெண்மணி அந்தப் போரில் இருப்பார் என்றும் அவர் முன்னறிவித்தார். ஹஸ்ரத் உஸ்மான் அவர்களின் கிலாஃபத்தின் போது, முஸ்லிம்கள் சைப்ரஸ் தீவுக்குப் பயணம் செய்து போரிட்டனர். அந்தப் பெண்மணி அவர்களுடன் இருந்தார். அவர் அங்கே ஷஹீத் ஆனார்.3

36- ஒரு நாள், ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் ஓர் உயரமான இடத்தில் அமர்ந்திருந்தார். அவர் தன்னுடன் இருந்தவர்களைப் பார்த்து, “நான் பார்ப்பதை நீங்கள் பார்க்கிறீர்களா? உங்கள் வீடுகளுக்கு மத்தியிலும் தெருக்களிலும் நடக்கவிருக்கும் ஃபித்னாவை (குழப்பம், கிளர்ச்சி, தீவினை) நான் சத்தியமாகப் பார்க்கிறேன்,” என்றார். உஸ்மான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஷஹீத் ஆக்கப்பட்ட நாட்களிலும், பின்னர் யஸீதின் காலத்திலும், மதீனாவில் பெரிய ஃபித்னாக்கள் வெடித்தன; பலரின் இரத்தம் தெருக்களில் சிந்தப்பட்டது.

37- ஒரு நாள், தன் மனைவிகளில் ஒருவர் கலீஃபாவிற்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்வார் என்று அவர் முன்னறிவித்தார். ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹா) இந்தக் கூற்றைக் கேட்டுச் சிரித்தபோது, அவர், “யா ஹுமைரா4! என் இந்த வார்த்தையை மறந்துவிடாதே! ஒருவேளை நீயே அந்தப் பெண்ணாக இருக்கலாம்,” என்றார். பின்னர் அவர் அலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) பக்கம் திரும்பி, “அவளைப் பற்றி முடிவு செய்யும் அதிகாரம் உனக்குக் கிடைத்தால், அவளிடம் மென்மையாக நடந்துகொள்!” என்றார். முப்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, ஆயிஷா (ரழியல்லாஹு அன்ஹா) அலீக்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) எதிராகப் போரிட்டு, அவரால் பிடிக்கப்பட்டார். அலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவரிடம் கருணையும் மரியாதையும் காட்டி, அவரை பஸ்ராவிலிருந்து மதீனாவிற்கு அனுப்பி வைத்தார்.

38- அவர் ஹஸ்ரத் முஆவியாவிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு), “நீர் ஒரு நாள் என் உம்மத்தை ஆள நேர்ந்தால், நற்செயல்கள் செய்பவர்களுக்கு வெகுமதி அளித்து, தீய செயல்கள் செய்பவர்களை மன்னித்துவிடு!” என்றார். முஆவியா (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஹஸ்ரத் உமர் மற்றும் ஹஸ்ரத் உஸ்மான் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஆகியோரின் கிலாஃபத்தின் போது இருபது ஆண்டுகள் திமிஷ்க் ஆளுநராக இருந்தார், பின்னர் அவர் இருபது ஆண்டுகள் கலீஃபாவாகப் பணியாற்றினார்.

39- ஒரு நாள், அவர், “முஆவியா ஒருபோதும் தோற்கடிக்கப்பட மாட்டார்,” என்றார். ஸிஃப்பீன் போரின் போது இந்த ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபைப் பற்றி அலீ (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) கேள்விப்பட்டபோது, அவர், “நான் இதை முன்பே கேட்டிருந்தால், முஆவியாவிற்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) எதிராக ஒருபோதும் போரிட்டிருக்க மாட்டேன்,” என்றார்.

40- அவர் அம்மார் இப்னு யாஸரிடம் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு), “நீர் கிளர்ச்சியாளர்களால், பாகீகளால் கொல்லப்படுவீர்,” என்றார். உண்மையில், அம்மார், அவரும் அலீயும் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) முஆவியாவிற்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) எதிராகப் போரிட்டுக் கொண்டிருந்தபோது ஷஹீத் ஆனார்.

41- அவர் தன் மகள் ஃபாத்திமாவின் மகன் ஹஸனைப் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹுமா) பற்றி, “என் இந்த மகன் கைரின் (நன்மை) ஊற்றாக இருக்கிறான். அல்லாஹு தஆலா முஸ்லிம்களின் இரண்டு பெரிய படைகளுக்கு இடையே சமாதானம் ஏற்பட இவனைக் காரணமாக ஆக்குவான்,” என்றார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, அவர் ஒரு பெரிய படையுடன் முஆவியாவிற்கு (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) எதிராகப் போரிடவிருந்தபோது, ஃபித்னாவையும் முஸ்லிம்களின் இரத்தச் சிந்துதலையும் தடுப்பதற்காக அவர் அதைக் கைவிட்டு, முறையான கிலாஃபத்தை முஆவியாவிடம் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) ஒப்படைத்தார்.

42- அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸுபைர் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹுமா) இரத்தம் குத்தி எடுத்த பிறகு ரஸூலுல்லாஹ்வின் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) இரத்தத்தைக் குடித்தார். நம் தலைவர், நபி இதைக் கண்டபோது, அவர், “மக்களிடமிருந்து நீ அனுபவிக்கப் போகும் துன்பங்கள் உனக்குத் தெரியுமா? அவர்களும் உன்னிடமிருந்து அதிகம் துன்பப்படுவார்கள். ஜஹன்னத்தின் நெருப்பு உன்னைச் சுடாது,” என்றார். அப்துல்லாஹ் இப்னு ஸுபைர் மக்காவில் தன் கிலாஃபத்தை அறிவித்தபோது, அப்துல்மலிக் இப்னு மர்வான் திமிஷ்க்கிலிருந்து ஹஜ்ஜாஜை ஒரு பெரிய படையுடன் மக்காவிற்கு அனுப்பினார். அவர்கள் அப்துல்லாவைப் பிடித்துக் கொன்றனர்.

43- ஒரு நாள், அவர் அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸின் தாயாரைப் பார்த்து, “உங்களுக்கு ஒரு மகன் பிறக்கப் போகிறான். அவன் பிறந்ததும் என்னிடம் கொண்டு வாருங்கள்!” என்றார்கள். பின்னர், குழந்தை பிறந்ததும், அவர்கள் அவரை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் கொண்டு வந்தார்கள். அவர் குழந்தையின் காதுகளில் அதான் மற்றும் இகாமத் ஓதி, தனது அருள் நிறைந்த உமிழ்நீரை குழந்தையின் வாயில் இட்டார்கள். அவருக்கு அப்துல்லாஹ் என்று பெயரிட்டு, அவரை அவரது தாயிடம் திருப்பிக் கொடுத்து, “கலீபாக்களின் தந்தையை உன்னுடன் எடுத்துச் செல்லுங்கள்!” என்றார்கள். குழந்தையின் தந்தையான ஹஸ்ரத் அப்பாஸ் இதைக் கேட்டபோது, அவர் நமது நபியிடம் வந்து கேட்டார். அதற்கு அவர், “ஆம், நான் அப்படித்தான் சொன்னேன். இந்த குழந்தை கலீபாக்களின் தந்தை. அவர்களில் ஸஃப்பாஹ், மஹ்தீ மற்றும் ஈஸா அலைஹிஸ்ஸலாம் ஆகியோருடன் தொழுகை நடத்தும் ஒருவரும் இருப்பார்” என்று பதிலளித்தார்கள். அப்பாஸியப் பேரரசில் பல கலீபாக்கள் ஆட்சி செய்தார்கள். அவர்கள் அனைவரும் அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸின் வழித்தோன்றல்களே.

44- ஒரு நாள், அவர், “என் உம்மத்தில் ராஃபிதீ என்று அழைக்கப்படும் பலர் தோன்றுவார்கள். அவர்கள் இஸ்லாம் மார்க்கத்தை விட்டு வெளியேறுவார்கள்” என்றார்கள்.

45- அவர் தனது அஸ்ஹாபில் பலருக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்; அவை அனைத்தும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டு, அவற்றின் நன்மைகள் காணப்பட்டன.

அலீ (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அறிவிக்கிறார்கள்: ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) என்னை யமனுக்கு காழியாக (நீதிபதியாக) அனுப்ப விரும்பினார்கள். நான், “யா ரஸூலல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்)! ஒரு காழியாக எப்படிச் செயல்படுவது என்று எனக்குத் தெரியாது” என்றேன். அவர் தனது அருள் நிறைந்த கையை என் மார்பில் வைத்து, “யா ரப்பீ! இவரது இதயத்தில் சரியான விஷயங்களை நிலைநிறுத்து. எப்போதும் உண்மையே பேசும் குணத்தை இவருக்கு அருள்வாயாக!” என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அது முதல், என்னிடம் வந்த முறைப்பாட்டாளர்களில் சரியானவரை நான் எப்போதும் உணர்ந்தேன், எனது தீர்ப்புகளும் எப்போதும் சரியாகவே இருந்தன.

46- ரஸூலுல்லாஹ் அவர்களால் சுவனம் செல்வார்கள் என்று நற்செய்தி கூறப்பட்ட பத்து பேர் ‘அஷரா அல்-முபஷ்ஷரா’ என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். ஸஃத் இப்னு அபீ வக்காஸ் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களில் ஒருவர். உஹுத் யுத்தத்தின் போது, நமது பிரியமான நபி, “யா ரப்பீ! இவரது அம்புகள் இலக்குகளை அடையச் செய்வாயாக, இவரது பிரார்த்தனைகளை ஏற்றுக்கொள்வாயாக!” என்றார்கள். அது முதல், ஸஃத் அவர்களின் ஒவ்வொரு பிரார்த்தனையும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, அவர் எய்த ஒவ்வொரு அம்பும் எதிரியைத் தாக்கியது.

47- அவர் தனது மாமா மகனான அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸின் நெற்றியில் தனது அருள் நிறைந்த கையை வைத்து, “யா ரப்பீ! இவரை மார்க்கத்தில் ஆழ்ந்த அறிஞராகவும், ஹிக்மத் (ஆன்மீக ஞானம்) உடையவராகவும் ஆக்குவாயாக! குர்ஆன் அல்-கரீமின் ஞானத்தை இவருக்கு வழங்குவாயாக!” என்றார்கள். அது முதல், அப்துல்லாஹ் இப்னு அப்பாஸ் தனது காலத்தில் அனைத்து அறிவியல்களிலும், குறிப்பாக தஃப்ஸீர் (குர்ஆன் அல்-கரீமின் ஆயத்துகளிலிருந்து முராத் அல்-இலாஹீ -இறை நோக்கத்தை- புரிந்துகொள்வது), ஹதீஸ் மற்றும் ஃபிக்ஹ் ஆகியவற்றில் நிகரற்றவராக ஆனார். ஸஹாபாக்களும் தாபியீன்களும் அவரிடமிருந்து எல்லாவற்றையும் கற்றுக்கொண்டார்கள். அவர் ‘தர்ஜுமான் அல்-குர்ஆன்’ (குர்ஆன் அல்-கரீமின் விரிவுரையாளர்), ‘பஹ்ருல் இல்ம்’ (அறிவுக் கடல்), மற்றும் ‘ரயீஸ் அல்-முஃபஸ்ஸிரீன்’ (தஃப்ஸீர் அறிஞர்களின் தலைவர்) ஆகிய பெயர்களால் நன்கு அறியப்பட்டார். இஸ்லாமிய நாடுகள் அவரது மாணவர்களால் நிரம்பின.5

48- தனது ஊழியர்களில் ஒருவரான அனஸ் இப்னு மாலிக் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்களுக்காக, அவர், “யா ரப்பீ! இவருக்கு ஏராளமான செல்வத்தையும், பிள்ளைகளையும், நீண்ட ஆயுளையும் கொடுத்து, இவரது பாவங்களை மன்னிப்பாயாக!” என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள். காலப்போக்கில், அனஸ் இப்னு மாலிக்கின் செல்வம் பெருகியது. அவரது தோட்டங்கள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஏராளமான பழங்களைத் தந்தன. அவருக்கு பல பிள்ளைகள் இருந்தனர். அவர் நூற்று பத்து ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார். தனது வாழ்நாளின் இறுதியில், அவர், “யா ரப்பீ! உனது ஹபீப் எனக்காகச் செய்த பிரார்த்தனைகளில் மூன்றை நீ ஏற்றுக்கொண்டு வழங்கியுள்ளாய். நான்காவதையும் ஏற்று என் பாவங்களை மன்னிப்பாயா என்று நான் வியப்படைகிறேன்?” என்றார். ஒரு குரல், “நான் நான்காவதையும் ஏற்றுக்கொண்டேன். உன் இதயம் மகிழ்ச்சியடையட்டும்!” என்று கூறியது கேட்கப்பட்டது.

49- அவர் மாலிக் இப்னு ரபீஆ (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்களுக்காக, "உமக்கு ஏராளமான பிள்ளைகள் உண்டாகட்டும்!" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள். மாலிக்கிற்கு எண்பது மகன்கள் பிறந்தார்கள்.

50- நாபிகா என்ற பிரசித்திப் பெற்ற கவிஞர் இருந்தார். அவர் தனது சில கவிதைகளை ஓதியபோது, ரஸூலுல்லாஹ் அரபிகளிடையே பரவலாக இருந்த பின்வரும் பிரார்த்தனையைக் கூறினார்கள், "அல்லாஹு தஆலா உனது பற்கள் விழாமல் காப்பாற்றட்டும்!" நாபிகா நூறு வயதானவர், அவரது பற்கள் வெண்மையாகவும் தெளிவாகவும், முத்துக்கள் போல் வரிசையாகவும் இருந்தன.

51- அவர் உர்வா இப்னு ஜுஅத் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்களைப் பற்றி பின்வருமாறு பிரார்த்தனை செய்தார்கள், "யா ரப்பீ! இவரது வியாபாரத்தை லாபகரமாக்குவாயாக!" உர்வா கூறினார், "அதன் பிறகு, நான் செய்த அனைத்து வியாபாரங்களும் லாபகரமாக இருந்தன. நான் ஒருபோதும் நஷ்டமடையவில்லை."

52- ஒரு நாள், அவரது மகள் ஃபாத்திமா (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹா) அவரிடம் வந்தார். அவர் பசியால் வாடிய நிறத்துடன் இருந்தார். அவர் தனது கையை அவரது மார்பில் வைத்து பிரார்த்தனை செய்தார்கள், "பசியுள்ளவர்களைத் திருப்தி செய்யும் என் ரப்பே! முஹம்மதின் மகள் ஃபாத்திமாவை பசியுடன் விடாதே!" ஃபாத்திமாவின் முகம் உடனடியாக ரோஜா நிறமாகவும் உயிர்ப்புடனும் ஆனது. அவர் இறக்கும் வரை பசியை உணரவில்லை.

53- அவர் 'அஷரா அல்-முபஷ்ஷரா'வில் ஒருவரான அப்துர்ரஹ்மான் இப்னு அவ்ஃப் அவர்களுக்காக அருள் வேண்டி பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அவரது செல்வம் மிகவும் அதிகரித்து அவர் பெரும் செல்வாக்கு மிக்கவராக ஆனார்.

54- அவர் கூறினார்கள், "ஒவ்வொரு நபியின் பிரார்த்தனையும் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. ஒவ்வொரு நபியும் இவ்வுலகில் தங்கள் உம்மத்துக்காக பிரார்த்தனை செய்தார்கள். ஆனால் நான் கியாமத் நாளில் என் உம்மத்துக்காக ஷஃபாஅத் (பரிந்துரை) செய்வதற்கான அனுமதிக்காக பிரார்த்தனை செய்கிறேன். இன்ஷாஅல்லாஹ், என் பிரார்த்தனை ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். இணைவைப்பவர்கள் அல்லாத அனைவருக்காகவும் நான் ஷஃபாஅத் செய்வேன்."

55- அவர் மக்காவில் உள்ள சில கிராமங்களுக்குச் சென்று அவர்கள் நம்பிக்கையாளர்களாக மாறுவதற்கு கடினமாக முயற்சி செய்தார்கள். அவர்கள் மறுத்துவிட்டார்கள். நபி யூஸுஃப் (ஜோசப் அலைஹிஸ்ஸலாது வஸ்ஸலாம்) காலத்தில் எகிப்தில் காணப்பட்ட பஞ்சம் போன்ற கஷ்டத்தை அனுபவிக்க அவர் அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்தார்கள். அந்த ஆண்டு அங்கு மிகப்பெரிய பஞ்சம் ஏற்பட்டு அவர்கள் இறந்த விலங்குகளை உண்டார்கள்.

56- உத்பா, அபூ லஹபின் மகனாக இருந்தபோதிலும், நம் தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ்வின் (அலைஹிஸ்ஸலாது வஸ்ஸலாம்) மருமகனாக இருந்தார், அவர் ரஸூலுல்லாஹ்வை மறுப்பதில் மட்டும் பிடிவாதமாக இருக்கவில்லை, அந்த ஸர்வாரை (நபிமார்களின் தலைவரை, ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) மிகவும் துக்கப்படுத்தினார். அவர் தனது மனைவி உம்மு குல்ஸூம், நமது நபியின் அருள் நிறைந்த மகளை விவாகரத்து செய்தார். அவர் அசிங்கமான விஷயங்களைக் கூறினார். ரஸூலுல்லாஹ் மிகவும் துக்கப்பட்டு பிரார்த்தனை செய்தார்கள், "யா ரப்பீ! உன்னுடைய கோரைப்பல்லில் ஒன்றை அவன் மீது செலுத்துவாயாக!" உத்பா வியாபாரத்திற்காக டமஸ்கஸ் செல்லும்போது, ஒரு இரவு தனது நண்பர்களுடன் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார். ஒரு சிங்கம் வந்து குழுவின் அனைத்து உறுப்பினர்களையும் ஒவ்வொருவராக முகர்ந்து பார்த்தது. அது உத்பாவிடம் வந்தபோது, அவரைப் பிடித்து துண்டு துண்டாகக் கிழித்தது.

57- ஒரு நபர் தனது இடது கையால் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார். நமது நபி அவரிடம், "உனது வலது கையால் சாப்பிடு" என்று கூறினார்கள். அவர் பொய் சொல்லி, "என் வலது கை அசையாது" என்று கூறினார். ரஸூலுல்லாஹ், "உன் வலது கை மீண்டும் ஒருபோதும் அசையாமல் இருக்கட்டும்."6என்று கூறினார்கள். அந்த நபர் தனது மரணம் வரை தனது வலது கையை உயர்த்த முடியவில்லை.

"முஹம்மத்
(ஸல்லல்லாஹு அலைஹி
வஸல்லம்)
அல்லாஹு தஆலாவின்
ரஸூல் ஆவார்.
அவருடன் இருப்பவர்கள்
(அஸ்ஹாபுல் கிராம்)
அனைவரும் காஃபிர்களிடம்
கடுமையானவர்கள்.
ஆயினும், அவர்கள்
தங்களுக்குள்
மிகவும் இரக்கமுள்ளவர்கள்
(கருணையுள்ளவர்கள்)."
அல்-ஃபத்ஹ்: 29

58- ரஸூலுல்லாஹ் பாரசீக மன்னர் கிஸ்ரா பர்விஸிற்கு ஒரு கடிதத்தை அனுப்பி, அவரை இஸ்லாத்திற்கு அழைத்தார்கள். இழிவான கிஸ்ரா கடிதத்தைத் துண்டு துண்டாகக் கிழித்து, அதைக் கொண்டு வந்த தூதரை ஷஹீதாக்கினான். ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் இதைக் கேட்டபோது, மிகவும் துக்கப்பட்டு, "என் ரப்பே! அவன் என் கடிதத்தைக் கிழித்ததைப் போல அவனது சொத்தைத் துண்டு துண்டாகக் கிழித்துவிடு!" என்று கூறினார்கள். ரஸூலுல்லாஹ் உயிருடன் இருக்கும்போதே கிஸ்ரா தனது சொந்த மகன் ஸிராவைஹ்வால் குத்திக் கொலை செய்யப்பட்டான். பின்னர், உமர் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்களின் கிலாஃபா காலத்தில், முஸ்லிம்கள் பாரசீகம் முழுவதையும் கைப்பற்றினார்கள், அதனால் கிஸ்ராவிடமிருந்து சந்ததியோ சொத்தோ எதுவும் மிஞ்சவில்லை.

59- ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் சந்தையில் அறிவுரை வழங்கிக்கொண்டும் அம்ர் பில் மஃரூஃப் மற்றும் நஹ்ய் அனில் முன்கர் (இஸ்லாத்தின் கட்டளைகளைக் கட்டளையிடுதல் மற்றும் இஸ்லாத்தின் தடைகளைத் தடை செய்தல்) செய்துகொண்டும் இருந்தபோது, மர்வானின் தந்தையான ஹக்கம் இப்னு ஆஸ் என்ற அயோக்கியன், ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களைப் பின்தொடர்ந்து, பரிகாசமாக கண்களை சிமிட்டி வேடிக்கையான முகபாவங்களை காட்டிக் கொண்டிருந்தார். ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் திரும்பிப் பார்த்து அவனது அசிங்கமான நிலையைக் கண்டபோது, "நீ காட்டிக்கொண்ட விதத்திலேயே இரு!" என்று கூறினார்கள். அவனது முகம் அவனது மரணம் வரை அவ்வாறே இருந்தது.

60- அல்லாஹு தஆலா எப்போதும் தனது ஹபீபை துன்பங்களிலிருந்து பாதுகாத்தான். அபூ ஜஹ்ல் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களின் மிகப்பெரிய எதிரியாக இருந்தான். ஒரு நாள், அவன் ஒரு பெரிய கல்லை அவரது அருள் நிறைந்த தலையில் அடிக்க உயர்த்தியபோது, ரஸூலுல்லாஹ்வின் தோள்களில் இரண்டு பாம்புகளைக் கண்டான், கல் அவனது கையிலிருந்து விழுந்தது, அவன் ஓடிப்போனான்.

61- ஒரு நாள், ரஸூலுல்லாஹ் கஃபா அல்-முஅஸ்ஸமாவின் அருகில் ஸலாத் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தபோது, இழிவான அபூ ஜஹல் அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக்கொண்டு ஒரு கத்தியுடன் அவரை நோக்கி நடந்தான், ஆனால் உடனடியாகத் திரும்பி ஓடிவிட்டான். பின்னர் அவனது நண்பர்கள் அவன் ஏன் பயந்தான் என்று கேட்டபோது, அவன் விளக்கினான், “எனக்கும் முஹம்மத் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களுக்கும் இடையில் நெருப்பு நிறைந்த ஒரு பள்ளத்தைக் கண்டேன். பலர் எனக்காகக் காத்திருந்தனர். நான் ஒரு அடி எடுத்து வைத்திருந்தால், அவர்கள் என்னைப் பிடித்து நெருப்பில் எறிந்திருப்பார்கள்.” முஸ்லிம்கள் இதைக் கேட்டு ரஸூலுல்லாஹ்விடம் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) கேட்டபோது, அவர், “அல்லாஹு தஆலாவின் மலக்குகள் அவனைப் பிடித்துத் துண்டு துண்டாகக் கிழித்திருப்பார்கள்” என்றார்கள்.

62- ஹிஜ்ராவின் நான்காம் ஆண்டில், ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) பனூ நதீர் யூதர்களுக்குச் சொந்தமான கோட்டையின் சுவர்களுக்குக் கீழே தனது அஸ்ஹாபுகளுடன் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு யூதன் மேலிருந்து ஒரு பெரிய அரவைக் கல்லை வீச விரும்பினான். அவன் கல்லை அடைய முயன்றபோது, அவனது இரு கைகளும் முடமாகிப் போயின.

63- அது ஹிஜ்ராவின் ஒன்பதாம் ஆண்டு, இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்வதற்காகத் தொலைதூரத்திலிருந்து மக்கள் கூட்டமாக வந்து கொண்டிருந்தனர். ஆமிர் மற்றும் அர்பத் என்ற இரண்டு காஃபிர்கள் அந்தக் கூட்டத்தில் கலந்தனர். ஆமிர், தாங்கள் முஸ்லிம்களாகிவிட்டதாக ரஸூலுல்லாஹ்விடம் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) சொல்லிக்கொண்டிருந்தபோது, அர்பத் ரஸூலுல்லாஹ்வின் பின்னால் பதுங்கிச் சென்று தனது வாளை உறையிலிருந்து உருவ முயன்றான். அவனது கைகள் செயலிழந்து போயின. ஆமிர், “ஏன் தாமதிக்கிறாய்?” என்பது போல் சைகை செய்தபோது, ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம், “அல்லாஹு தஆலா உங்கள் இருவரின் தீங்கிலிருந்தும் என்னைப் பாதுகாத்துவிட்டான்” என்றார்கள். அவர்கள் அங்கிருந்து சென்ற பிறகு, ஆமிர் அர்பத்திடம் ஏன் தனது வாக்குறுதியைக் காப்பாற்றவில்லை என்று கேட்டான். அவன் பதிலளித்தான், “நான் எப்படிச் செய்திருக்க முடியும்? நான் பலமுறை என் வாளை உருவ முயன்றேன். ஒவ்வொரு முயற்சியிலும், நமக்கிடையில் உன்னைக் கண்டேன்.” சில நாட்களுக்குப் பிறகு, ஒரு வெயில் நாளில், திடீரென்று வானம் மேகங்களால் மூடப்பட்டு, அர்பத்தும் அவனது ஒட்டகமும் மின்னலால் தாக்கப்பட்டு இறந்தனர்.

64- ஒரு நாள், ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் வழூ செய்து, தனது காலுறைகளில் (வழூவில் கழுவ ஃபர்ளான பாதத்தின் பகுதியை மூடும் நீர்ப்புகா காலணி) ஒன்றை அணிந்துகொண்டு, மற்றொன்றை அணியவிருந்தபோது, ஒரு பறவை அந்த காலுறையைப் பறித்துக்கொண்டு காற்றில் அசைத்தது. அதிலிருந்து ஒரு பாம்பு கீழே விழுந்தது. பின்னர் அந்தப் பறவை காலுறையைத் தரையில் போட்டுவிட்டுப் பறந்து சென்றது. அன்றிலிருந்து, காலணிகளை அணிவதற்கு முன்பு அவற்றை உதறுவது ஸுன்னத்தாக (அல்லாஹு தஆலாவால் கட்டளையிடப்படாத ஆனால் நமது நபியால் செய்யப்பட்டுப் பரிந்துரைக்கப்பட்ட எந்தவொரு செயலும்) ஆனது.

65- ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் தனது அஸ்ஹாபிலிருந்து காவலாளிகளை நியமித்து, காஸாக்களிலும் பாலைவனங்களிலும் தன்னைப் பாதுகாக்கச் செய்தார். ஸூரா அல்-மாயிதாவின் 67வது ஆயத் அல்-கரீமா, “மக்களின் தீங்கிலிருந்து அல்லாஹ் உம்மைப் பாதுகாப்பான்” என்ற பொருளுடன் அருளப்பட்டபோது, அவர் இதைக் கைவிட்டார். அவர் எதிரிகளுக்கு மத்தியிலும் தனியாக நடப்பார், எந்தப் பயமும் இன்றித் தனியாக உறங்குவார்.

66- ஹஸ்ரத் அனஸ் இப்னு மாலிக் அறிவிக்கிறார்கள்: “ரஸூலுல்லாஹ்விடம் ஒரு கைக்குட்டை இருந்தது, அதைக் கொண்டு அவர் தனது முகத்தைத் துடைப்பார். அவர் அதைக் கொண்டு முகத்தைத் துடைப்பார், அது அழுக்கடைந்ததும், அதை நெருப்பில் போடுவார். அழுக்கு எரிந்துவிடும், ஆனால் கைக்குட்டை எரியாமல் சுத்தமாகிவிடும்.”

67- அவர் ஒரு கிணற்றிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட வாளியிலிருந்து தண்ணீர் குடித்துவிட்டு, மீதமுள்ள தண்ணீரை மீண்டும் கிணற்றுக்குள் ஊற்றினார். அன்றுமுதல், அந்தக் கிணறு எப்போதும் கஸ்தூரி மணம் வீசியது.

68- உர்வா இப்னு ஃபிர்கத் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களின் உடலில் யூர்டிகேரியா என்ற நோய் ஏற்பட்டது. ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவரது ஆடைகளை விலக்கி, தனது அருள்நிறைந்த கைகளில் உமிழ்ந்து, அவரது உடலைத் தனது கைகளால் தேய்த்தார். நோயாளி குணமடைந்தார். அவரது உடல் கஸ்தூரி போல மணம் வீசியது. இது நீண்ட காலம் தொடர்ந்தது.

69- ஒரு நாள், ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் ஸலாத் நிறைவேற்றிக் கொண்டிருந்தபோது, ஷைத்தான் வந்து அவரது ஸலாத்தைக் குலைக்க முயன்றான். அவர் ஷைத்தானைத் தனது அருள்நிறைந்த கைகளால் பிடித்து, தனது ஸலாத்தைக் குலைக்க மாட்டேன் என்று அவன் உறுதியளித்த பின்னரே அவனை விடுவித்தார்.

70- மதீனாவில் முனாஃபிக்குகளின் (நயவஞ்சகர்களின்) தலைவனான அப்துல்லாஹ் இப்னு உபை இப்னு ஸலூல், தனது மரணத் தறுவாயில் ரஸூலுல்லாஹ்வை அழைத்து, “தயவுசெய்து நீங்கள் அணிந்திருக்கும் சட்டையிலிருந்து எனக்கு ஒரு கஃபன் செய்து தாருங்கள்” என்று கெஞ்சினான். அவரிடம் கேட்கப்பட்டதைக் கொடுப்பது அவரது வழக்கமாக இருந்ததால், அவர் தனது சட்டையை அவனுக்கு வழங்கினார். அவனது மரணத்திற்குப் பிறகு அவனது ஜனாஸா ஸலாத்தையும் நிறைவேற்றினார். ரஸூலுல்லாஹ்வின் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) இந்தத் தாராள மனப்பான்மையைக் கண்டு வியந்து, மதீனாவில் இருந்த ஆயிரம் முனாஃபிக்குகள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர்.

"எனது அஸ்ஹாபிகள்
வானத்தில் உள்ள
நட்சத்திரங்களைப் போன்றவர்கள்.
நீங்கள் அவர்களில்
எவரையேனும் பின்பற்றினால்,
நீங்கள் நேர்வழியைப்
பெறுவீர்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

71- குறைஷி காஃபிர்களில், வலீத் இப்னு முஃகீரா, ஆஸ் இப்னு வாயில், ஹாரித் இப்னு கைஸ், அஸ்வத் இப்னு யஃகூஸ் மற்றும் அஸ்வத் இப்னு முத்தலிப் ஆகியோர் ரஸூலுல்லாஹ்வை (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) துன்புறுத்துவதிலும் சித்திரவதை செய்வதிலும் மற்றவர்களை விட வரம்பு மீறிச் சென்றனர். ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் வந்து, ஸூரா அல்-ஹிஜ்ரின் 95வது ஆயத்தை, “உன்னைக் கேலி செய்பவர்களை நாம் தண்டிப்போம்...” என்ற பொருளுடன் கொண்டு வந்து, வலீதின் பாதத்தையும், இரண்டாமவனின் குதிகாலையும், மூன்றாமவனின் மூக்கையும், நான்காமவனின் தலையையும், ஐந்தாமவனின் கண்களையும் சுட்டிக்காட்டினார். ஒரு அம்பு வலீதின் பாதத்தில் தைத்தது. மிகவும் ஆணவ குணம் கொண்டவனாக இருந்ததால், அவன் குனிந்து அம்பை வெளியே எடுக்கவில்லை. அம்பின் உலோகப் பகுதி கணுக்கால் தசைநாரில் ஊடுருவி கடும் இடுப்பு நரம்பு வலியை ஏற்படுத்தியது. ஆஸ் ஒரு கூர்மையான முள்ளின் மீது மிதித்தான், அது அவனது குதிகாலில் ஆழமாகப் புகுந்து ஒரு பை போல வீங்கச் செய்தது. ஹாரித்தின் மூக்கிலிருந்து தொடர்ந்து இரத்தம் வடிந்தது. அஸ்வத் ஒரு மரத்தின் கீழ் மகிழ்ச்சியாக அமர்ந்திருந்தபோது, அவன் தலையை மரத்தில் மோதினான், மற்ற அஸ்வத் குருடாகி, அவர்கள் அனைவரும் அழிந்தனர்.

72- மதீனாவில் பனூ நஜ்ஜார் கோத்திரத்தில் ஒரு அழகான பெண் இருந்தாள். ஒரு ஜின் அவள் மீது காதல் கொண்டு, அவளிடம் எல்லா நேரமும் வந்து கொண்டிருந்தான். ஒரு நாள், ரஸூல் அலைஹிஸ்ஸலாம் மதீனாவிற்கு ஹிஜ்ரத் செய்த பிறகு, அந்த ஜின் அந்தப் பெண்ணின் வீட்டின் முன்பு சுவரில் அமர்ந்திருந்தபோது, அந்தப் பெண் அவனைப் பார்த்து, “ஏன் இப்போது என்னை வந்து பார்ப்பதில்லை?” என்று கேட்டாள். அந்த ஜின், “அல்லாஹு தஆலாவின் நபி (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) விபச்சாரத்தையும் (ஸினா) மற்றும் அனைத்து ஹராமான செயல்களையும் தடை செய்துள்ளார்.” என்று பதிலளித்தான்.

73- பிஃரு மஊனா என்ற போரில், காஃபிர்கள் தங்கள் வாக்குறுதியை மீறி, ஒன்று அல்லது இரண்டு ஸஹாபாக்களைத் தவிர, எழுபது ஸஹாபாக்களை ஷஹீத் ஆக்கினார்கள். அவர்களில், முதன்முதலில் ஈமான் கொண்டவர்களில் ஒருவரும், அபூ பக்ர் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்களால் விடுவிக்கப்பட்ட முன்னாள் அடிமையுமான ஆமிர் இப்னு ஃபுஹைரா (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்களும் ஒருவர். ஆமிர் இப்னு ஃபுஹைரா (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்கள் ஈட்டியால் குத்தப்பட்டு ஷஹீத் ஆக்கப்பட்டபோது, காஃபிர்களின் கண்களுக்கு முன்பாக மலக்குகள் அவரை வானத்திற்கு உயர்த்தினார்கள். அவர்கள் இந்த நிகழ்வை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) தெரிவித்தபோது, அவர், “ஜன்னாவின் மலக்குகள் அவரை அடக்கம் செய்தார்கள், அவரது ஆன்மா ஜன்னாவிற்கு உயர்த்தப்பட்டது” என்றார்கள்.

74- ஸஃத் இப்னு முஆத் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்கள் உஹுத் காஸாவில் காயமடைந்து, விரைவில் ஷஹாதத் அடைந்தார். ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், எழுபதாயிரம் மலக்குகள் அவரது ஜனாஸா ஸலாத்தில் கலந்துகொண்டதாகத் தெரிவித்தார்கள். அவரது கப்ரு தோண்டப்பட்டபோது, கஸ்தூரி மணம் எங்கும் பரவியது.

75- ரஸூலுல்லாஹ்வின் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) மனைவியரில் ஒருவரான உம்மு ஸலமா (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹா) அவர்களால் விடுவிக்கப்பட்ட ஸஃபீனா என்ற ஸஹாபி, ரஸூலுல்லாஹ்விற்குச் சேவை செய்வதில் ஒருபோதும் தவறியதில்லை. பைசாந்தியப் படைகளுக்கு எதிராகப் போரிட்ட ஒரு காஸாவில், அவர் படையிலிருந்து பிரிந்து காஃபிர்களால் பிடிக்கப்பட்டார். எப்படியோ, அவர் தப்பித்து வீடு திரும்பிக்கொண்டிருந்தபோது, ஒரு பயங்கரமான சிங்கம் அவர் முன் தோன்றியது. அவர், “நான் ரஸூலுல்லாஹ்வின் ஊழியன்” என்று கூறி, தனக்கு நேர்ந்த அனைத்தையும் சிங்கத்திடம் கூறினார். அந்தச் சிங்கம் தனது முகத்தையும் கண்களையும் அவர் மீது தேய்த்து, அவருடன் நடக்கத் தொடங்கியது. எதிரிகள் அவருக்குத் தீங்கு விளைவிக்காதபடி அது அவருக்கு அருகிலேயே இருந்தது. முஸ்லிம் படைகள் கண்ணில் பட்டதும், சிங்கம் திரும்பிச் சென்றுவிட்டது.

76- ஜஹ்ஜாஹ் அல்-கிஃபாரீ என்பவர் கலீஃபா உஸ்மான் (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்களுக்கு எதிராகக் கிளர்ச்சி செய்தார். ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் எப்போதும் தம் கையில் வைத்திருந்த தடியைத் தனது முழங்காலால் உடைத்தார். ஒரு வருடம் கழித்து, அவரது முழங்காலில் கரிநோய் என்ற நோய் தோன்றி, அவர் இறக்கக் காரணமானது.

77- முஆவியா (ரழியல்லாஹு தஆலா அன்ஹு) அவர்கள் ஹஜ்ஜிற்காக டமஸ்கஸிலிருந்து வந்து, மதீனாவில் இருந்த ரஸூலுல்லாஹ்வின் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) மிம்பரை அதன் ஆன்மீக அருள்களிலிருந்து பயனடைய டமஸ்கஸுக்கு எடுத்துச் செல்ல விரும்பினார். அவர்கள் மிம்பரை நகர்த்தியபோது, சூரிய கிரகணம் ஏற்பட்டது. எங்கும் இருள் சூழ்ந்தது, வானத்தில் நட்சத்திரங்கள் தெரியும் அளவிற்கு. அவர் அந்த ஆசையைக் கைவிட்டார்.

78- உஹுத் காஸாவில், அபூ கதாதாவின் கண்களில் ஒன்று அதன் குழியிலிருந்து வெளியேறி அவரது கன்னத்தில் விழுந்தது. அவர்கள் அவரை ரஸூலுல்லாஹ்விடம் (ஸல்லல்லாஹு தஆலா அலைஹி வஸல்லம்) அழைத்துச் சென்றனர். அவர் தனது அருள்நிறைந்த கையால், கண்ணை மீண்டும் அதன் குழியில் வைத்து, “யா ரப்பீ! இவரது கண்ணை அழகாக்குவாயாக!” என்று பிரார்த்தனை செய்தார். அபூ கதாதாவின் இந்தக் கண் மற்றதை விட அழகாகவும், அதன் பார்வை மற்றதை விடத் தெளிவாகவும் இருந்தது. ஒரு நாள், அபூ கதாதாவின் பேரன்களில் ஒருவர் கலீஃபா உமர் இப்னு அப்துல்அஸீஸ் அவர்களின் சமூகத்தில் இருந்தார். கலீஃபா அவர் யார் என்று கேட்டபோது, ரஸூலுல்லாஹ் தனது அருள்நிறைந்த கையால் யாருடைய கண்ணைப் பொருத்தினார்களோ அந்த நபரின் பேரன் நான் என்று கூறும் ஒரு கவிதையைக் கூறினார். கலீஃபா அந்தக் கவிதையைக் கேட்டதும், அவருக்கு மிகுந்த மரியாதையுடனும் தாராளமான கருணையுடனும் உபசரித்தார்.

79- இயாஸ் இப்னு ஸலமா அறிவிக்கிறார்: கைபர் காஸாவின் போது, ரஸூலுல்லாஹ் என்னை அலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களை அழைத்து வர அனுப்பினார்கள். அலீயின் கண்கள் வலித்தன. நான் அவரது கையைப் பிடித்துச் சிரமத்துடன் அழைத்து வந்தேன். ரஸூலுல்லாஹ் தனது அருள்நிறைந்த விரல்களில் உமிழ்ந்து, அதை அலீயின் கண்களில் மெதுவாகத் தேய்த்தார்கள். அவர் (இஸ்லாத்தின்) கொடியை அவரிடம் கொடுத்து, கைபர் கோட்டையின் வாயிலுக்கு முன் போரிட அனுப்பினார்கள். நீண்ட காலமாகத் திறக்க முடியாத கதவை அலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அதன் கீல்களிலிருந்து பிடுங்கி எறிந்தார், அஸ்ஹாபுல் கிராம் கோட்டைக்குள் நுழைந்தனர்.

80- ஒரு நாள், நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் தனது மகள் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவின் வீட்டிற்குச் சென்று அவர்களின் நிலையைப் பற்றி விசாரித்தார்கள். ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமா பதிலளித்தார்கள், “தந்தையே! நானும் என் மகன்களும் மூன்று நாட்களாக எதுவும் சாப்பிடவோ குடிக்கவோ இல்லை. நாங்கள் பசியைப் பொறுத்துக்கொள்கிறோம். என் நிலை முக்கியமில்லை. இருப்பினும், ஹஸன் மற்றும் ஹுஸைனின் நிலைமை என்னைப் பெரிதும் துக்கப்படுத்துகிறது.”

இதைக் கேட்டதும், நமது தலைவர் ஸர்வாருல் ஆலம், “ஓ ஃபாத்திமா! என் அன்பு மகளே! நீ மூன்று நாட்களாகப் பசியுடன் இருக்கிறாய். நான் நான்கு நாட்களாகப் பசியுடன் இருக்கிறேன்” என்றார்கள். தனது அருள்நிறைந்த பேரன்களான ஹஸ்ரத் ஹஸனும் ஹஸ்ரத் ஹுஸைனும் பசியுடன் இருந்ததைக் கண்டு அவர் மிகவும் வருந்தினார்…

“ரஸூலுல்லாஹ்வை சமூக மரபுகளுக்குரிய செயல்களிலும் பின்பற்றுதல் கூட இவ்வுலகிலும் ஆகிரத்திலும் அநேக நற்கூலிகளை அருளச் செய்து பலவித புதுமைகளை (பாக்கியங்களை) ஏற்படுத்தும்.”
மக்தூபாத் அர்-ரப்பானி, பகுதி 2, கடிதம் 5

81- ஹஸ்ரத் அலீ தனது அருள்நிறைந்த மகன்களுக்கு உணவளிக்க ஏதாவது வேலை செய்து சம்பாதிக்கப் புறப்பட்டார். அவர் மதீனாவிற்கு வெளியே சென்றபோது, ஒரு கிராமவாசி ஒரு கிணற்றின் அருகே தனது ஒட்டகங்களுக்குத் தண்ணீர் காட்ட முயல்வதைக் கண்டார். ஹஸ்ரத் அலீ அவரை அணுகி, “ஓ அரபியே! கூலிக்கு உமது ஒட்டகங்களுக்குத் தண்ணீர் காட்ட யாராவது தேவையா?” என்று கேட்டார். அந்த கிராமவாசி, “ஆம், அப்படியொருவரைத்தான் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். நீர் விரும்பினால், வந்து என் ஒட்டகங்களுக்குத் தண்ணீர் காட்டுங்கள்! நீர் இறைக்கும் ஒவ்வொரு வாளி தண்ணீருக்கும் மூன்று பேரீச்சம்பழங்கள் தருகிறேன்” என்று பதிலளித்தார். ஹஸ்ரத் அலீ ஒப்புக்கொண்டு தண்ணீர் இறைக்கத் தொடங்கினார். அவர் ஒன்பது வாளிகள் தண்ணீர் எடுத்ததும், வாளியின் கயிறு திடீரென அறுந்து வாளி கிணற்றுக்குள் தங்கிவிட்டது. இதைக் கண்ட கிராமவாசி கோபத்துடன் எழுந்து, துரதிர்ஷ்டவசமாக, ஹஸ்ரத் அலீயின் முகத்தில் அறைந்துவிட்டான். பின்னர், எட்டு வாளி தண்ணீருக்கு ஈடாக இருபத்தி நான்கு பேரீச்சம்பழங்களைக் கொடுத்தான். இதனால் ஹஸ்ரத் அலீ மிகவும் வருத்தமடைந்து, தனது கையை கிணற்றுக்குள் நீட்டினார். அவர் வாளியை வெளியே எடுத்து, கிணற்றின் அருகே வைத்துவிட்டுச் சென்றார். கிராமவாசி அதிர்ச்சியடைந்தார்! அந்த ஆழமான கிணற்றின் அடிப்பகுதியை அவரது கை எப்படி எட்டியது?! அந்த நபர் வரவிருப்பதாகச் சொல்லப்பட்ட மதத்தைச் சேர்ந்தவரா? இந்த எண்ணங்களால் வியப்படைந்த கிராமவாசி, “அவரது நபி உண்மையான நபி. நான் நம்பிக்கை கொண்டேன்!” என்றார். தான் இவ்வளவு பெரிய குற்றத்தைச் செய்துவிட்டோமே என்று வருந்தினார். அவர் தனக்குத்தானே, “அப்படிப்பட்ட ஒருவருக்கு எதிராக உயர்ந்த கைகள் வெட்டப்பட வேண்டும், அவற்றின் எலும்புகள் முறிக்கப்பட வேண்டும்” என்று சொல்லிக்கொண்டார். அவர் தனது வாளை எடுத்து மணிக்கட்டில் வெட்டிக்கொண்டார். அவர் தனது கையையே துண்டித்துக்கொண்டார். அவர் மிகுந்த வலியை உணர்ந்தார், ஆனால் இப்போது அவரது இதயம் நிம்மதியாக இருந்தது. அவர் தனது துண்டிக்கப்பட்ட கையை எடுத்துக்கொண்டு நேராக மஸ்ஜித் அந்-நபவிக்கு வந்தார். அவர் அஸ்ஹாபுல் கிராமிடம் அவர்களின் நபி எங்கே என்று கேட்டார். அவர் தனது மகளின் வீட்டிற்குச் சென்றிருப்பதாக அவர்கள் கூறினார்கள். அவர் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவின் வீட்டின் இருப்பிடத்தை அறிந்து அங்கே சென்றார்.

அந்த நேரத்தில், நமது தலைவர், நபி அவர்கள் தனது பேரன்களான ஹஸ்ரத் ஹஸனையும் ஹஸ்ரத் ஹுஸைனையும் தனது அருள்நிறைந்த மடியில் அமர வைத்து, கொண்டுவரப்பட்ட பேரீச்சம்பழங்களை அவர்களுக்கு ஊட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். கிராமவாசி தான் செய்த தவற்றின் பாரதூரத்தை நினைத்தபோது, அவனுக்குப் பைத்தியம் பிடிப்பது போல் உணர்ந்தான், அவனது கண்களிலிருந்து கண்ணீர் ஊற்றுப் போலப் வழிந்தது. இந்த நிலையில், அவர் ஹஸ்ரத் ஃபாத்திமாவின் வீட்டிற்கு வந்து கதவைத் தட்டினார். உலகங்களின் தலைவர் ஒளியைப் பரப்பிக்கொண்டு சூரியனைப் போல வீட்டிலிருந்து வெளியே வந்தார். கிராமவாசி நமது தலைவரைக் கண்டவுடன், “நீங்கள் அல்லாஹ்வின் ரஸூல் என்று நான் நம்புகிறேன்! நான் செய்த செயலுக்காக வருந்துகிறேன். என்னை மன்னியுங்கள், யா ரஸூலல்லாஹ்!” என்று கெஞ்சினான். நமது பிரியமான நபி, “ஏன் உனது கையை வெட்டிக்கொண்டாய்?” என்று கேட்டபோது, அவன், “உங்களை நம்பும் ஒரு அருள்நிறைந்த முகத்தை அடித்த இந்தக் கை என்னிடம் இருப்பதற்கு வெட்கப்பட்டதால்! என் உயிர் உங்களுக்கு அர்ப்பணமாகட்டும், யா ரஸூலல்லாஹ்!” என்று பதிலளித்தான்.

கருணைக் கடலான நமது பிரியமான நபி, துண்டிக்கப்பட்ட கையை கிராமவாசியிடமிருந்து வாங்கினார்கள். “பிஸ்மில்லாஹிர்ரஹ்மானிர்ரஹீம்” என்று கூறி, அதை கிராமவாசியின் இரத்தம் வடியும் மணிக்கட்டில் வைத்தார்கள். அல்லாஹு தஆலாவின் அனுமதியுடன், நமது தலைவரான நபியின் ஒரு அற்புதமாக, அந்தக் கை அதன் முந்தைய நிலைக்குத் திரும்பியது. அல்லாஹு தஆலா சர்வ வல்லமையுள்ளவன்; அவன் எல்லாம் செய்யக்கூடியவன்.