தொழுகையை நிறைவேற்றுதல்

தொழுகையின் முக்கியத்துவம்

தொழுகை என்பது நமது அன்பார்ந்த நபியின் அன்பிற்காக, அல்லாஹுத்தஆலா முஸ்லிம்களுக்கு வழங்கிய மிக உயர்ந்த, மிக முக்கியமான, மிக அழகான அருட்கொடையாகும். தொழுகை மார்க்கத்தின் தூணாகும். யார் தனது தொழுகைகளைத் தொடர்ந்து, சரியாகவும், முழுமையாகவும் நிறைவேற்றுகிறாரோ, அவர் தனது மார்க்கத்தை நிலைநாட்டியவராவார், மேலும் அவர் இஸ்லாத்தின் கட்டிடத்தை அப்படியே நிலைநிறுத்தியவராவார். யார் தொழுகையை நிறைவேற்றவில்லையோ, அவர் தனது மார்க்கத்தையும், இஸ்லாத்தின் கட்டிடத்தையும் தகர்த்தவராவார். நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “நமது மார்க்கத்தின் தலை தொழுகை” என்று கூறினார்கள். தலை இல்லாமல் எந்த மனிதனும் வாழ முடியாதது போல, தொழுகை இல்லாமல் மார்க்கம் இருக்க முடியாது.

இஸ்லாத்தில், ஈமான் கொண்ட பிறகு முதல் கட்டளை தொழுகையாகும். அல்லாஹுத்தஆலா தனது அடிமைகள் தன்னை மட்டுமே வணங்க வேண்டும் என்பதற்காகத் தொழுகையை ஃபர்ளாக்கினான். அல்லாஹுத்தஆலா குர்ஆன் அல்-கரீமின் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட ஆயத்துகளில், “தொழுகையை நிறைவேற்றுங்கள்!” என்று கட்டளையிடுகிறான். ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், “அல்லாஹுத்தஆலா ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து வேளை தொழுகையை நிறைவேற்றுமாறு கட்டளையிட்டான். ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து வேளை தொழுகையை மரியாதையுடனும், நிபந்தனைகளைக் கடைப்பிடித்தும் நிறைவேற்றும் நபரை ஜன்னத்தில் சேர்ப்பதாக அல்லாஹுத்தஆலா உறுதியளித்துள்ளான்” என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

தொழுகை நமது மார்க்கத்தில் கட்டளையிடப்பட்ட இபாதத்களில் மிகவும் மதிப்புமிக்கதாகும். ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப், “தொழுகையை நிறைவேற்றாத ஒருவருக்கு இஸ்லாத்திலிருந்து எந்தப் பங்கும் இல்லை!” என்று அறிவிக்கிறது. மற்றொரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், “முஸ்லிமை இறைமறுப்பாளரிடமிருந்து வேறுபடுத்துவது தொழுகையாகும்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது, அதாவது, நம்பிக்கையாளர் தொழுகையை நிறைவேற்றுகிறார், இறைமறுப்பாளர் நிறைவேற்றுவதில்லை.

தொழுகையை நிறைவேற்றுவது என்பது அல்லாஹுத்தஆலாவின் மகத்துவத்தைப் பற்றிச் சிந்திப்பதும், அவனுக்கு முன்னால் தனது தாழ்வுணர்வை உணர்வதும் ஆகும். இதை உணரும் ஒரு நபர் எப்போதும் நன்மை செய்வார். அவர் ஒருபோதும் தீமை செய்ய மாட்டார். ஒரு நபர் ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து முறை தனது ரப்பின் (அல்லாஹ்வின்) சமூகத்தில் இருக்க விரும்பினால், அவரது இதயம் இக்லாஸால் நிரப்பப்படும். தொழுகையில் செய்யக் கட்டளையிடப்பட்ட ஒவ்வொரு செயலும் இதயத்திற்கும் உடலுக்கும் பல்வேறு நன்மைகளைத் தருகிறது.

பள்ளிவாசல்களில் ஜமாஅத்துடன் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது முஸ்லிம்களின் இதயங்களை ஒன்றோடொன்று இணைக்கும். அது அவர்களுக்குள் அன்பை உருவாக்கும். அவர்கள் சகோதரர்கள் என்பதை உணர்வார்கள். பெரியவர்கள் சிறியவர்களுடன் அன்பாக இருப்பார்கள். சிறியவர்கள் பெரியவர்களுக்கு மரியாதையாக இருப்பார்கள். செல்வந்தர்கள் ஏழைகளுக்கும், சக்தி வாய்ந்தவர்கள் பலவீனர்களுக்கும் உதவுவார்கள். ஆரோக்கியமானவர்கள், பள்ளிவாசலில் காணாத நோயாளிகளை அவர்களின் வீடுகளில் சென்று சந்திப்பார்கள். “தனது இஸ்லாமிய சகோதரனுக்கு உதவ ஓடும் ஒருவருக்கு அல்லாஹ் உதவியாளன்” என்ற ஹதீஸில் கொடுக்கப்பட்ட நற்செய்தியால் அருள்பெற, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிடுவார்கள்.

தொழுகை மக்களை அருவருப்பான, கெட்ட, தடைசெய்யப்பட்ட செயல்களைச் செய்வதிலிருந்து தடுக்கிறது. அது பாவங்களுக்குப் பரிகாரமாகிறது. ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், “ஐந்து வேளைத் தொழுகைகள் உங்கள் வீட்டிற்கு முன்னால் ஓடும் ஒரு நதியைப் போன்றது. ஒருவர் அந்த நதியில் ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து முறை குளித்தால், அவர் மீது எந்த அழுக்கும் இருக்காது. அதுபோல, ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளை நிறைவேற்றுபவர்களின் சிறு பாவங்கள் மன்னிக்கப்படுகின்றன” என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

அல்லாஹுத்தஆலாவையும் அவனது ரஸூலையும் நம்பிய பிறகு, தொழுகை மற்ற எல்லாச் செயல்களையும் இபாதத்களையும் விட மேலானது. எனவே, அதன் ஃபர்ளுகள், வாஜிப்கள், ஸுன்னத்துகள், முஸ்தஹப்களைக் கடைப்பிடித்து அதை நிறைவேற்றுவது அவசியம். நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) தனது ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்களில் ஒன்றில் அறிவித்தார்கள்: “என் உம்மாக்களே (சமூகமே), அஸ்ஹாபுகளே! அதன் விதிகளை முழுமையாகக் கடைப்பிடித்து நிறைவேற்றப்படும் ஒரு தொழுகை, அல்லாஹுத்தஆலா விரும்பும் எல்லாச் செயல்களிலும் மிகவும் மேலானது. அது நபிமார்களின் ஸுன்னத். அது வானவர்களால் விரும்பப்படுகிறது. அது மஃரிஃபத்தின், பூமியின், வானங்களின் ஒளி (மஃரிஃபத்: அல்லாஹுத்தஆலாவின் தாத் [தன்மை], பண்புகள் தொடர்பான அறிவு). அது உடலின் சக்தி. அது வாழ்வாதாரத்தின் பெருக்கம். அது பிரார்த்தனைகள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படக் காரணமாகிறது. அது மரணத்தின் வானவருக்கு முன்பாக ஒரு பரிந்துரையாளர். அது கப்ரில் ஒரு ஒளியாகவும், முன்கர், நகீருக்கு (கப்ரில் கேள்வி கேட்கும் வானவர்கள்) ஒரு பதிலாகவும் இருக்கிறது. அது கியாமத் நாளில் ஒருவருக்கு நிழலாகும். அது ஜஹன்னத்தின் நெருப்பிற்கும் ஒருவருக்கும் இடையில் ஒரு அகழி. அது ஒருவரை ஸிராத் பாலத்தை மின்னலைப் போலக் கடக்கச் செய்கிறது. அது ஜன்னத்தின் திறவுகோல். அது ஜன்னத்தில் ஒருவரின் கிரீடம். அல்லாஹுத்தஆலா நம்பிக்கையாளர்களுக்குத் தொழுகையை விட முக்கியமான எதையும் கொடுக்கவில்லை. மேலான ஒன்று இருந்திருந்தால், அவன் நம்பிக்கையாளர்களுக்கு வேறு எந்த வணக்கத்தையும் முதலில் வழங்கியிருப்பான். ஏனெனில், சில வானவர்கள் தொடர்ந்து கியாமிலும், சிலர் ருகூவிலும், சிலர் ஸஜ்தாவிலும், சிலர் தஷஹ்ஹுதிலும் இருக்கிறார்கள். அவன் இவை அனைத்தையும் ஒரு ரக்அத் தொழுகையில் ஒன்று சேர்த்து, நம்பிக்கையாளர்களுக்குப் பரிசாகக் கொடுத்தான். ஏனெனில், தொழுகை ஈமானின் தலை, மார்க்கத்தின் தூண், இஸ்லாத்தின் வார்த்தை, முஃமின்களின் மிஃராஜ். அது வானத்தின் ஒளி. அது ஜஹன்னத்திலிருந்து மீட்பவர்.”

ஒரு நாள், ஹஸ்ரத் அலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு மற்றும் கர்மல்லாஹு வஜ்ஹஹு) அவர்கள் மாலைத் தொழுகையை அதன் உரிய நேரத்தில் நிறைவேற்ற முடியவில்லை. தனது வேதனையால், அவர் ஒரு குன்றிலிருந்து கீழே விழுந்தார். முனகியபடி, அவர் அழுது புலம்பினார். நமது நபி முஹம்மத் முஸ்தஃபா (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் நிலைமையை அறிந்ததும், தனது அஸ்ஹாபுகளுடன், ஹஸ்ரத் அலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்களிடம் சென்றார்கள். அவரது நிலையைக் கண்டதும், உலகங்களின் தலைவரான நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களும் அழத் தொடங்கினார்கள். அவர் அல்லாஹுத்தஆலாவிடம் பிரார்த்தித்தார். சூரியன் மீண்டும் தோன்றியது. நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஹஸ்ரத் அலீயிடம், “அலீயே! உன் தலையை உயர்த்து. சூரியன் இன்னும் தெரிகிறது” என்றார்கள். ஹஸ்ரத் அலீ (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் மிகவும் மகிழ்ந்தார்கள். அவர் தனது தொழுகையை நிறைவேற்றினார்.

"இக்லாஸுடன் தங்கள் வணக்கங்களைச் செய்பவர்களுக்கு நற்செய்தியுண்டு. அவர்கள் ஹிதாயத்தின் (வழிகாட்டுதல்) நட்சத்திரங்கள். ஃபித்னாக்களால் ஏற்படும் இருளை அவர்கள் அழிக்கிறார்கள்."
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

ஒரு இரவு, ஹஸ்ரத் அபூபக்கர் அஸ்-ஸித்தீக் (ரழியல்லாஹு அன்ஹு) அவர்கள் அதிகமாக வணங்கி, இரவின் இறுதியில் உறங்கிவிட்டார்கள். வித்ர் தொழுகையின் நேரம் கடந்துவிட்டது. காலைத் தொழுகையில், அவர் நமது தலைவர், நபியைப் பின்பற்றினார். அவர் பள்ளிவாசலின் வாயிலுக்கு வந்து, அழுதார். அவர், “யா ரஸூலல்லாஹ்! எனக்கு உதவுங்கள், என் வித்ர் தொழுகையின் நேரம் கடந்துவிட்டது” என்று கெஞ்சினார். நமது தலைவர் ரஸூலுல்லாஹ் அவர்களும் அழத் தொடங்கினார்கள். இதன் போது, ஜிப்ரீல் அலைஹிஸ்ஸலாம் வந்து, “யா ரஸூலல்லாஹ்! ஸித்தீக்கிடம் சொல்லுங்கள், அல்லாஹுத்தஆலா அவரை மன்னித்துவிட்டான்” என்றார்.

ஒரு இரவு, அவ்லியாக்களின் பிரமுகர்களில் ஒருவரான ஹஸ்ரத் பாயஸீத் அல்-பிஸ்தாமீ (குத்தீஸ ஸிர்ருஹு) அவர்கள், காலைத் தொழுகைக்கு எழ முடியவில்லை. அவர் மிகவும் அழுது புலம்பியதால், “ஓ பாயஸீத்! உனது இந்தக் குற்றத்தை நான் மன்னித்துவிட்டேன். உன் அழுகையின் காரணமாக உனக்கு எழுபதாயிரம் தொழுகைகளின் நன்மைகளைக் கொடுத்துள்ளேன்” என்ற ஒரு குரலைக் கேட்டார். பல மாதங்களுக்குப் பிறகு, அவர் மீண்டும் உறக்கத்தால் பீடிக்கப்பட்டார். ஷைத்தான் வந்து, அவரது அருள்பெற்ற காலைப் பிடித்து அவரை எழுப்பினான். அவன், “எழுந்திரு, உன் தொழுகையின் நேரம் முடியப் போகிறது!” என்றான். ஹஸ்ரத் பாயஸீத் அல்-பிஸ்தாமீ அவர்கள், “சபிக்கப்பட்டவனே! நீ ஏன் இப்படிச் செய்தாய்? எல்லோரும் தங்கள் தொழுகையைத் தவறவிட வேண்டும், அதன் நேரத்தைக் கடத்த வேண்டும் என்று நீ விரும்புகிறாய். நீ ஏன் என்னை எழுப்பினாய்?” என்று கேட்டார்கள். ஷைத்தான் பதிலளித்து, “காலைத் தொழுகையைத் தவறவிட்ட நாளில் அழுது, எழுபதாயிரம் தொழுகைகளின் தவாபைப் பெற்றாய். இதைக் கருத்தில் கொண்டு, நீ ஒரே ஒரு தொழுகையின் தவாபைப் பெற வேண்டும், எழுபதாயிரம் தொழுகைகளின் தவாபைப் பெறக்கூடாது என்பதற்காக நான் உன்னை எழுப்பினேன்!” என்றான்.

ஒரு பெரும் வலீயான ஹஸ்ரத் ஜுனைத் அல்-பக்தாதீ அவர்கள், “இவ்வுலக வாழ்வின் ஒரு மணி நேரம், கியாமத்தின் ஆயிரம் வருடங்களை விடச் சிறந்தது. ஏனெனில், இந்த ஒரு மணி நேரத்தில், ஒருவன் ஒரு பக்திமிக்க, ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட செயலைச் செய்ய முடியும்; இருப்பினும், அந்த ஆயிரம் வருடங்களில் எதையும் செய்வது சாத்தியமில்லை” என்றார்கள்.

ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “வேண்டுமென்றே இரண்டு தொழுகைகளைச் சேர்த்துத் தொழுபவன் (ஒரு தொழுகையை அதன் நேரம் முடிந்த பிறகு தொழுபவன்) எண்பது ஹுக்பாக்கள் ஜஹன்னத்தில் எரிவான்” என்றார்கள். ஒரு ஹுக்பா என்பது ஆகிரத்தின் எண்பது வருடங்களுக்குச் சமம். ஆகிரத்தின் ஒரு நாள், இவ்வுலகின் ஆயிரம் வருடங்களுக்குச் சமம். எனவே, என் மார்க்க சகோதரனே! உன் நேரத்தை வீணான காரியங்களில் வீணாக்காதே. உன் நேரத்தின் மதிப்பை உணர். உன் நேரத்தை சிறந்த காரியங்களைச் செய்து கழி. நமது அன்பார்ந்த நபி அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள், “மிகப்பெரிய பேரிடர், நேரத்தை வீணான காரியங்களில் கழிப்பதாகும்!” என்றார்கள். உன் தொழுகைகளை அவற்றின் உரிய நேரங்களில் நிறைவேற்று, அதனால் நீ கியாமத் நாளில் வருத்தப்பட மாட்டாய், பல நன்மைகளைப் பெறுவாய்! ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், “தினசரித் தொழுகைகளில் ஒன்றை அதன் உரிய நேரத்தில் நிறைவேற்றாமல், அதன் கழாவைச் செய்வதற்கு முன்பு இறந்துவிட்ட ஒருவரின் கப்ருக்கு ஜஹன்னத்தின் எழுபது ஜன்னல்கள் திறக்கப்படும். கியாமத் வரை அவர் வேதனை செய்யப்படுவார்” என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு தொழுகையை அதன் குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் வேண்டுமென்றே நிறைவேற்றாத ஒருவன், அதாவது, ஒரு தொழுகையை அதன் குறிப்பிட்ட நேரம் முடியும் போது நிறைவேற்றாததற்காக அவன் வருத்தப்படவில்லை என்றால், அவன் காஃபிர் (இறைமறுப்பாளன்) ஆகிவிடுவான் அல்லது அவன் இறக்கும் போது தனது ஈமானை இழந்துவிடுவான். தொழுகையை நினைவில் கூட கொள்ளாதவர்கள் அல்லது தொழுகையை ஒரு கடமையாகக் கருதாதவர்களின் நிலை என்னவாகும்? நான்கு மத்ஹபுகளின் அறிஞர்களும் ஒருமனதாக, தொழுகையை இழிவாகக் கருதுபவன், அதை ஒரு கடமையாக ஏற்றுக்கொள்ளாதவன், முர்தத், அதாவது இறைமறுப்பாளன் ஆகிவிடுவான் என்று அறிவித்துள்ளனர். மேலும், ஹஸ்ரத் அப்துல்கனீ நாப்லுஸீ அவர்கள் தனது “ஹதீக்கத்துன் நதிய்யா” என்ற நூலில், “நாவின் துன்பங்கள்” என்ற அத்தியாயத்தில், வேண்டுமென்றே தொழுகையை நிறைவேற்றாதவன், அதன் கழாவைச் செய்ய விரும்பாதவன், இதற்காகத் தான் தண்டிக்கப்படுவேன் என்று அஞ்சாதவன், முர்தத், அதாவது இறைமறுப்பாளன் ஆகிவிடுவான் என்று கூறியுள்ளார்.

யாருக்குத் தொழுகை ஃபர்ளாகும்?

ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளை நிறைவேற்றுவது, தெளிவான மனநிலையுடன், பருவ வயதை அடைந்த ஒவ்வொரு முஸ்லிம் ஆண், பெண்ணுக்கும் ஃபர்ளுல் ஐன் ஆகும். தொழுகை ஃபர்ளாவதற்கு மூன்று நிபந்தனைகள் உள்ளன:

1. முஸ்லிமாக இருத்தல்.
2. தெளிவான மனநிலையுடன் இருத்தல்.
3. பருவ வயதை அடைந்திருத்தல்.

நமது மார்க்கத்தில், மன முதிர்ச்சியும் பருவ வயதும் அடையாத சிறு குழந்தைகள் தொழுகையை நிறைவேற்றுவதற்குப் பொறுப்பல்ல. ஆனால், பெற்றோர்கள் தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு மார்க்க அறிவைக் கற்பித்து, அவர்களை வணக்கத்திற்குப் பழக்கப்படுத்த வேண்டும். நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “நீங்கள் அனைவரும் மந்தைகளின் மேய்ப்பர்களைப் போன்றவர்கள்! ஒரு மேய்ப்பன் தனது மந்தையைப் பாதுகாப்பது போல, உங்கள் வீடுகளிலும், உங்கள் கட்டளையின் கீழும் உள்ளவர்களை ஜஹன்னத்திலிருந்து பாதுகாக்க வேண்டும்! நீங்கள் அவர்களுக்கு இஸ்லாத்தைக் கற்பிக்க வேண்டும்! நீங்கள் செய்யாவிட்டால், நீங்கள் பொறுப்பாளிகளாக்கப்படுவீர்கள்” என்றார்கள்.

மற்றொரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், “எல்லாக் குழந்தைகளும் இஸ்லாத்திற்குப் பொருத்தமானவர்களாகவும், தகுதியானவர்களாகவும் பிறக்கிறார்கள். பின்னர், அவர்களின் பெற்றோர்கள் அவர்களை கிறிஸ்தவர்களாகவோ, யூதர்களாகவோ, மார்க்கப்பற்றற்றவர்களாகவோ ஆக்குகிறார்கள்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே, ஒவ்வொரு முஸ்லிமின் முதல் கடமை, தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு இஸ்லாத்தையும், குர்ஆன் அல்-கரீம் ஓதுவதையும், தொழுகையை நிறைவேற்றுவதையும், ஈமான், இஸ்லாத்தின் அடிப்படைகளையும் கற்பிப்பதாகும். தங்கள் பிள்ளை ஒரு முஸ்லிமாக இருக்க வேண்டும், இவ்வுலகிலும் மறுமையிலும் அமைதியையும் பேரின்பத்தையும் அடைய வேண்டும் என்று விரும்பும் பெற்றோர்கள், தங்கள் இந்தக் கடமையை முதலில் நிறைவேற்ற வேண்டும். இஸ்லாமிய அறிவு கற்பிக்கப்படாத, அழகிய ஒழுக்கம் கொடுக்கப்படாத எந்தக் குழந்தையும் தீய மனிதர்களால் எளிதில் ஏமாற்றப்படுவான். அவன் தனது பெற்றோர்களுக்கும், நாட்டிற்கும், தேசத்திற்கும் தீங்கு விளைவிப்பவனாக இருப்பான்.

இந்த நூலில், நாங்கள் ஹனஃபீ மத்ஹபின்படி தொழுகை தொடர்பான விஷயங்களைத் தெரிவித்துள்ளோம். நாங்கள் பெரும் ஹனஃபீ அறிஞர்களின் நூல்களிலிருந்து பகுதிகளை எடுத்து, அவற்றை எளிமைப்படுத்தியுள்ளோம். முஸ்லிம்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்ட தொழுகைகள் மூன்று குழுக்களாக உள்ளன: ஃபர்ள் தொழுகைகள், வாஜிப் தொழுகைகள், நஃபில் (கூடுதலான) தொழுகைகள்.

1. ஃபர்ள் தொழுகைகள்: ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளின் ஃபர்ளுகள், வெள்ளிக்கிழமைத் தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத் ஃபர்ள், ஜனாஸாத் தொழுகை. (ஜனாஸாத் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது ஃபர்ளுல் கிஃபாயா ஆகும்).

2. வாஜிப் தொழுகைகள்: வித்ர் தொழுகை, பெருநாள் தொழுகைகள், நத்ர் தொழுகை, நீங்கள் தொடங்கி ஆனால் முடிக்காத தொழுகை. விடுபட்ட வித்ர் தொழுகையையும் கழா செய்வது வாஜிப் ஆகும்.

“உங்களால் முடிந்தால் தரையில் ஸஜ்தா செய்யுங்கள்! உங்களால் தரையில் குனிய முடியாவிட்டால், உங்கள் முகத்திற்கு எதையும் உயர்த்தி அதன் மீது ஸஜ்தா செய்யாதீர்கள்! ஈமா (சைகை) மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றுங்கள், ஸஜ்தாவிற்காக ருகூவிற்கு குனிவதை விட அதிகமாகக் குனியுங்கள்!”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

3. நஃபில் தொழுகைகள்: ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளின் ஸுன்னத்துகள், தராவீஹ் தொழுகை, தஹஜ்ஜுத், தஹிய்யத்துல் மஸ்ஜித், இஷ்ராக், அவ்வாபீன், இஸ்திகாரா, தஸ்பீஹ் தொழுகை போன்ற நன்மைகளைப் பெறுவதற்காக நிறைவேற்றப்படும் தொழுகைகள். அவற்றை நிறைவேற்றுமாறு நாம் கட்டளையிடப்படவில்லை. ஃபர்ள் அல்லது வாஜிப் கழாத் தொழுகைக் கடன் இல்லாதவர்களுக்கு, அவர்களின் கூடுதலான வணக்கங்களுக்கும் நன்மைகள் வழங்கப்படும்.

ஐந்து வேளைத் தொழுகைகள்

நமது நபி முஹம்மத் அலைஹிஸ்ஸலாம் அவர்கள், “அல்லாஹுத்தஆலா ஒவ்வொரு நாளும் ஐந்து வேளை தொழுகையை நிறைவேற்றுமாறு கட்டளையிட்டான். சரியான வுழூ செய்து, இந்த ஐந்து தொழுகைகளையும் அவற்றின் உரிய நேரத்தில், அவற்றின் ருகூவையும் ஸஜ்தாக்களையும் நன்றாகச் செய்து நிறைவேற்றும் நபரை அல்லாஹுத்தஆலா மன்னிப்பான்” என்றார்கள்.

இந்த ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளும் மொத்தம் நாற்பது ரக்அத்கள் (அலகுகள்) ஆகும், அவற்றில் பதினேழு ஃபர்ள், மூன்று வாஜிப், இருபது ஸுன்னத். அவையாவன:

1. காலைத் தொழுகை நான்கு ரக்அத்களைக் கொண்டது. முதலில், இரண்டு ரக்அத்களைக் கொண்ட ஸுன்னத் தொழுகை நிறைவேற்றப்படுகிறது. பின்னர் இரண்டு ரக்அத் ஃபர்ள் தொழுகை நிறைவேற்றப்படுகிறது. ஸுன்னத் (முதல் இரண்டு ரக்அத்கள்) மிகவும் முக்கியமானது. சில அறிஞர்கள் அதை வாஜிப் என்று வகைப்படுத்துகிறார்கள்.

2. மதியத் தொழுகை பத்து ரக்அத்களைக் கொண்டது. நான்கு ரக்அத்களைக் கொண்ட ஆரம்ப ஸுன்னத், நான்கு ரக்அத்களைக் கொண்ட ஃபர்ள், இரண்டு ரக்அத்களைக் கொண்ட இறுதி ஸுன்னத்.

3. மாலைத் தொழுகை எட்டு ரக்அத்களைக் கொண்டது. முதலில், நான்கு ரக்அத்களைக் கொண்ட ஸுன்னத்தும், பின்னர் நான்கு ரக்அத்களைக் கொண்ட ஃபர்ளும் நிறைவேற்றப்படுகின்றன.

4. மாலை நேரத் தொழுகை ஐந்து ரக்அத்களைக் கொண்டது. முதலில், மூன்று ரக்அத்களைக் கொண்ட ஃபர்ளும், பின்னர் இரண்டு ரக்அத்களைக் கொண்ட ஸுன்னத்தும் நிறைவேற்றப்படுகின்றன.

5. இரவுத் தொழுகை பதின்மூன்று ரக்அத்களைக் கொண்டது. ஆரம்ப ஸுன்னத் நான்கு ரக்அத்களைக் கொண்டது. ஃபர்ளும் நான்கு ரக்அத்களைக் கொண்டது. இறுதி ஸுன்னத் இரண்டு ரக்அத்களையும், வித்ர் தொழுகை மூன்று ரக்அத்களையும் கொண்டுள்ளது.

தொழுகையின் ஃபர்ளுகள்

ஃபர்ள் என்பது அல்லாஹுத்தஆலாவால் தெளிவாகக் கட்டளையிடப்பட்ட ஒரு கடமையாகும். ஒரு வணக்கத்தின் ஃபர்ளுகள் நிறைவேற்றப்படாவிட்டால், அந்த இபாதத் ஸஹீஹாக, சரியானதாக இருக்க முடியாது. தொழுகைக்கு பன்னிரண்டு ஃபர்ளுகள் உள்ளன. இந்த ஃபர்ளுகளில், ஏழு தொழுகைக்கு வெளியேயும், ஐந்து தொழுகைக்கு உள்ளேயும் உள்ளன. வெளியே உள்ள ஃபர்ளுகள் ஷர்த்கள் (முன்நிபந்தனைகள்) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. உள்ளே உள்ள ஃபர்ளுகள் ருக்ன்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. (சில இஸ்லாமிய அறிஞர்கள் தஹ்ரீமா தக்பீர் தொழுகைக்குள் இருப்பதாகக் கூறியுள்ளனர். அவர்களைப் பொறுத்தவரை, தொழுகையின் நிபந்தனைகளும் ருக்ன்களும் ஒவ்வொன்றும் ஆறு ஆகும்.)

தொழுகையின் நிபந்தனைகள் இவ்வளவு அதிகமாக இருப்பது, தொழுகை ஒரு பெரும் செயல் என்பதையும், எல்லா இபாதத்களிலும் மிக முக்கியமானது என்பதையும் காட்டுகிறது. மேலும், அதன் வாஜிப்கள், ஸுன்னத்துகள், முஸ்தஹப்கள், மக்ரூஹ்கள், முஃப்சித்கள் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ளும்போது, ஒரு அடிமை தனது ரப்பின் சமூகத்தில் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பது புரிகிறது. அடிமைகள் பலவீனமான, சக்தியற்ற படைப்புகள். ஒவ்வொரு சுவாசத்திலும், அவர்களைப் படைத்த அல்லாஹுத்தஆலாவின் தேவை அவர்களுக்கு இருக்கிறது. தொழுகை என்பது ஒரு அடிமைக்கு அவனது பலவீனங்களைப் புரிய வைக்கும் ஒரு இபாதத் ஆகும்.

A) தொழுகையின் முன்நிபந்தனையான ஃபர்ளுகள்

தொழுகையின் வெளியே உள்ள ஃபர்ளுகள், அதன் ஷர்த்கள், ஏழு ஆகும். அவையாவன:

1- ஹதஸிலிருந்து தஹாரத் (தூய்மை)

அப்தஸ்த் இல்லாத ஒருவர் அப்தஸ்த் (வுழூ) செய்வதும், ஜுனுப்பாக இருப்பவர் குஸ்ல் செய்வதும் ஆகும்.

ஹனஃபீ மத்ஹபின்படி அப்தஸ்த் செய்வது எப்படி

ஸுன்னத்தைப் பின்பற்றி ஒரு அப்தஸ்த் செய்ய:

1. மணிக்கட்டுகள் உட்பட கைகளை மூன்று முறை கழுவி அப்தஸ்தைத் தொடங்குகிறீர்கள்.

2. உங்கள் வலது கையால் மூன்று முறை வாயில் தண்ணீர் ஊற்றுகிறீர்கள்.

3. மூன்று முறை, உங்கள் வலது கையால் மூக்கில் தண்ணீர் ஏற்றி, உங்கள் இடது கையால் மூக்கைச் சிந்த வேண்டும்.

4. உங்கள் உள்ளங்கைகளில் தண்ணீர் எடுத்து, உங்கள் முகத்தை (மூன்று முறை) நெற்றியின் விளிம்பிலிருந்து (முடி தொடங்கும் இடத்திலிருந்து) கன்னத்தின் நுனி வரையிலும், இரு காதுகளின் முன்புறம் வரையிலும் கழுவுகிறீர்கள். முகத்தை ஒரு முறை கழுவுவது ஃபர்ளாகும். முகத்தைக் கழுவத் தொடங்கும் போது, இதயத்தால் நிய்யத் செய்கிறீர்கள்.

5. உங்கள் வலது முன்கையை, முழங்கை உட்பட, உங்கள் இடது கையால் (மூன்று முறை) கழுவ வேண்டும்.

6. உங்கள் இடது முன்கையை, முழங்கை உட்பட, உங்கள் வலது கையால் (மூன்று முறை) கழுவ வேண்டும். முழங்கைகள் உட்பட முன்கைகளை ஒரு முறை கழுவுவது ஃபர்ளாகும்.

7. இரு கைகளையும் கழுவிய பிறகு, உங்கள் கைகளை மீண்டும் ஈரமாக்கி, உங்கள் கைகளில் மீதமுள்ள ஈரப்பதத்துடன், உங்கள் தலையில் மஸஹ் (கைகளால் தடவுதல்) செய்கிறீர்கள்; இது ஃபர்ளாகும். இதற்குப் பிறகு, காதுகளுக்கும், கழுத்தின் பின்புறத்திற்கும் மஸஹ் செய்கிறீர்கள். கடைசி மூன்று நடைமுறைகளையும் ஒன்றாகச் செய்ய, இரு கைகளும் ஈரமாக்கப்படுகின்றன. இரு கைகளின் அருகருகே உள்ள மூன்று மெல்லிய விரல்களும் ஒன்றாக இணைக்கப்படுகின்றன; அவற்றின் உள் பரப்புகள் நெற்றிக்குச் சற்று மேலே முடியின் தொடக்கத்தில் வைக்கப்படுகின்றன. இரு கைகளின் இந்த மூன்று விரல்களின் முனைகளும் ஒன்றையொன்று தொட வேண்டும். கட்டைவிரல்கள், ஆள்காட்டி விரல்கள், உள்ளங்கைகள் காற்றில் இருக்க வேண்டும், தலையைத் தொடக்கூடாது. இரு கைகளும் பின்னோக்கி இழுக்கப்படுகின்றன, இதன் மூலம் ஒவ்வொரு கையின் அந்த மூன்று விரல்களாலும் தலையில் மஸஹ் செய்யப்படுகிறது. கைகள் பின்புறம் முடியின் முடிவை அடையும் போது, ஒவ்வொரு கையின் மூன்று விரல்களும் தலையிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டு, இரு கைகளின் உள்ளங்கைகளும் பின்னர் தலையின் இரு பக்கங்களிலும் உள்ள முடியின் மீது லேசாக அழுத்தப்பட்டு, முன்னோக்கி இழுக்கப்பட்டு, தலையின் பக்கங்களில் மஸஹ் செய்யப்படுகிறது. பின்னர், இரு கைகளின் ஆள்காட்டி விரல்களையும் காதுகளுக்குள் வைத்தும், கட்டைவிரல்களின் உள் பரப்பை காதுகளின் பின்புறம் வைத்தும், கட்டைவிரல்களைக் கீழ்நோக்கி இழுப்பதன் மூலம் காதுகளுக்கு மஸஹ் செய்கிறோம். பின்னர், ஒவ்வொரு மூன்று மெல்லிய விரல்களின் வெளிப்புறப் பரப்பும் கழுத்தின் பின்புறம் வைக்கப்பட்டு, கழுத்தின் நடுவிலிருந்து பக்கங்களை நோக்கி இழுப்பதன் மூலம் கழுத்திற்கு மஸஹ் செய்யப்படுகிறது. (இவ்வாறு தலையில் மஸஹ் செய்வது மாலிகீ மத்ஹபில் ஃபர்ளாகும்.)

8. கழுத்தில் மஸஹ் செய்த பிறகு, உங்கள் வலது காலை இருபுறமும் உள்ள கணுக்கால் எலும்புகளுடன் சேர்த்து மூன்று முறை கழுவுகிறீர்கள், இடது கையின் சுண்டு விரலை கால்விரல்களுக்கு இடையில் கீழிருந்து, சுண்டு விரலிலிருந்து தொடங்கிச் செருகுகிறீர்கள்.

“அந்த நாளில், எனது கருணை, எனக்கு அஞ்சி, இறைமறுப்பாளர்களாக மாறுவதிலிருந்தும், பாவம் செய்வதிலிருந்தும் தவிர்ந்து கொள்பவர்களுக்கும், தங்கள் ஸகாத்தை வழங்குபவர்களுக்கும், குர்ஆன் அல்-கரீமையும், எனது நபியையும் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) நம்புபவர்களுக்கும் மட்டுமே உரியது.” அஃராஃப்: 156

9. உங்கள் இடது காலை இருபுறமும் உள்ள கணுக்கால் எலும்புகளுடன் சேர்த்து மூன்று முறை கழுவுகிறீர்கள். இடது கையின் சுண்டு விரலை கால்விரல்களுக்கு இடையில் கீழிருந்து, பெருவிரலிலிருந்து தொடங்கிச் செருகுகிறீர்கள். இரு கால்களையும் கணுக்கால் எலும்புகளுடன் ஒரு முறை கழுவுவது ஃபர்ளாகும்.

ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், ரஸூலுல்லாஹ் அவர்கள், “யார் அப்தஸ்த் செய்துவிட்டு, ‘இன்னா அன்ஸல்னாஹு…’ என்ற ஸூராவை ஒரு முறை ஓதுகிறாரோ, அல்லாஹுத்தஆலா அவரை ஸித்தீக்குகளில் ஒருவராகப் பதிவு செய்கிறான். அவர் அதை இரண்டு முறை ஓதினால், அவரை ஷுஹதாக்களில் ஒருவராகப் பதிவு செய்கிறான். அவர் அதை மூன்று முறை ஓதினால், அவர் நபிமார்களுடன் எழுப்பப்படுவார்” என்றார்கள்.

மற்றொரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில், “யார் அப்தஸ்த் செய்துவிட்டு, என் மீது பத்து முறை ஸலாத்து ஸலாம் சொல்கிறாரோ, அல்லாஹுத்தஆலா அந்த நபரின் சோகத்தை நீக்கி, அவரை மகிழ்ச்சியடையச் செய்கிறான். அவன் அவனது பிரார்த்தனையை ஏற்றுக்கொள்கிறான்” என்று கூறப்பட்டுள்ளது.

அப்தஸ்தை முறிக்கும் விஷயங்கள்

ஏழு விஷயங்கள் அப்தஸ்தை முறிக்கின்றன, அவையாவன:

1. முன், பின் உறுப்புகளிலிருந்து வெளியேறும் அனைத்தும்.

2. வாயிலிருந்து வெளிவரும் அசுத்தமான விஷயங்கள்:

a) வாந்தி வாய் நிறைய இருந்தால்.

b) ஒருவர் துப்பும்போது, இரத்தம் எச்சிலை விட அதிகமாக இருந்தால், அது அப்தஸ்தை முறிக்கும்.

3. தோல் வழியாக வெளிவரும் விஷயங்கள்:

a) இரத்தம், சீழ், அல்லது மஞ்சள் நிற திரவம்.

b) ஒருவரின் காயம் அல்லது கொப்புளத்தில் (சீழ்க்கட்டி) இரத்தம் அல்லது மஞ்சள் நிற திரவத்தை பஞ்சால் ஒற்றி எடுத்தல்.

4. உறங்குவது: ஒருக்களித்துப் படுப்பதன் மூலமோ, மல்லாந்து படுப்பதன் மூலமோ, முழங்கையின் மீதோ அல்லது வேறு எதன் மீதோ சாய்ந்து உறங்குவது அப்தஸ்தை முறிக்கும்.

5. மயக்கமடைதல், பைத்தியம் பிடித்தல், அல்லது வலிப்பு நோய் வருதல் அப்தஸ்தை முறிக்கும். நடக்கும்போது தள்ளாடும் அளவுக்குக் குடிபோதையில் இருப்பது அப்தஸ்தை முறிக்கும்.

6. ருகூவும் ஸஜ்தாக்களும் உள்ள ஒரு தொழுகையின் போது சிரிப்பது தொழுகையையும் அப்தஸ்தையும் முறிக்கும். ஆனால் அது ஒரு குழந்தையின் அப்தஸ்தை முறிக்காது. தொழுகையின் போது புன்னகைப்பது தொழுகையையோ அப்தஸ்தையோ முறிக்காது. மற்றவர்கள் கேட்கும்போது, அது சிரிப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒருவர் தனது சிரிப்பைக் கேட்காதபோது, அது புன்னகை என்று அழைக்கப்படுகிறது.

7. முபாஷரத் அல்-ஃபாஹிஷா, அதாவது, ஒரு ஆணும் பெண்ணும் உடல்ரீதியாகத் தங்கள் மறைவுறுப்புகளை (ஸவ்அதைன்) ஒன்றின் மீது ஒன்று தேய்க்கும்போது, அது இருவரின் அப்தஸ்தையும் முறிக்கும்.

ஒருவர் தான் அப்தஸ்த் செய்ததாக அறிந்து, அது பின்னர் முறிந்துவிட்டதா என்று சந்தேகித்தால், அவர் அப்தஸ்துடன் இருப்பதாகத் தீர்ப்பளிக்கப்படுகிறது. அவர் தனது அப்தஸ்த் முறிந்துவிட்டதாக அறிந்து, மீண்டும் அப்தஸ்த் செய்தாரா என்று சந்தேகித்தால், அவர் அப்தஸ்த் செய்ய வேண்டும்.

குஸ்ல் (உடல் முழுவதும் கழுவுதல்)

ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய ஒரு தொழுகைக்குச் சரியான அப்தஸ்தும், சரியான குஸ்லும் தேவை. ஜுனுப்பாக இருக்கும் ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும் ஆணுக்கும், ஹைழ் (மாதவிடாய்), நிஃபாஸ் (பிரசவத் தீட்டு) ஆகியவற்றுக்குப் பிறகு ஒவ்வொரு பெண்ணுக்கும், அந்தத் தொழுகையின் நேரம் முடிவதற்குள், அந்த நேரத் தொழுகையை நிறைவேற்றப் போதுமான நேரம் இருக்கும்போது, குஸ்ல் அப்தஸ்த் செய்வது ஃபர்ளாகும்.

ஜுனுப்பாக இருப்பது உடலுறவு அல்லது விழித்திருக்கும்போதோ உறங்கும்போதோ விந்து வெளியேறுவதால் ஏற்படுகிறது.

ரஸூலுல்லாஹ் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில் கூறுகிறார்கள்: “ஒருவர் குஸ்ல் அப்தஸ்த் செய்வதற்காக எழுந்தால், அவரது உடலில் உள்ள முடிகளின் எண்ணிக்கையைப் போல (அதாவது மிக அதிகமாக) பல தவாப்கள் வழங்கப்படும், மேலும் அவரது பாவங்களில் அந்த அளவு மன்னிக்கப்படும். அவர் ஜன்னத்தில் ஒரு உயர் பதவிக்கு உயர்த்தப்படுவார். அவரது குஸ்லின் காரணமாக அவருக்கு வழங்கப்படும் அருள்கள், உலகில் உள்ள எதையும் விடப் பயனுள்ளவை. அல்லாஹுத்தஆலா வானவர்களிடம் கூறுவான்: ‘என் இந்த அடிமையைப் பாருங்கள்! எந்தத் தயக்கமும் காட்டாமல், அவன் என் கட்டளையை நினைத்து, இரவில் எழுந்து, ஜனாபத்திலிருந்து குஸ்ல் செய்கிறான். நான் இந்த என் அடிமையின் பாவங்களை மன்னித்துவிட்டேன் என்பதற்குச் சாட்சியாக இருங்கள் .’”

குஸ்லின் ஃபர்ளுகள்

ஹனஃபீ மத்ஹபின்படி, குஸ்லில் மூன்று ஃபர்ளுகள் உள்ளன:

1. வாயின் உட்பகுதியைக் கழுவுதல். வாயின் உள்ளே அல்லது பற்கள் அல்லது பல் குழிகளுக்குள் ஊசி முனை அளவு இடம் நனையாவிட்டாலும் குஸ்ல் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.

2. மூக்கின் உட்பகுதியைக் கழுவுதல். நாசித் துவாரங்களில் உள்ள காய்ந்த சளிக்குக் கீழோ அல்லது வாயில் மென்ற ரொட்டித் துண்டுகளுக்குக் கீழோ கழுவப்படாவிட்டால் குஸ்ல் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. ஹன்பலீ மத்ஹபின்படி, அப்தஸ்த், குஸ்ல் இரண்டிலும் வாய் முழுவதையும் கழுவுவதும், மூக்கைக் கழுவுவதும் ஃபர்ளாகும். ஷாஃபிஈ, மாலிகீ, ஹன்பலீ மத்ஹப்களில், குஸ்லுக்காக நிய்யத் செய்வது ஃபர்ளாகும்.

3. உடலின் ஒவ்வொரு பகுதியையும் கழுவுதல். தொப்புளுக்குள், மீசை, புருவங்கள், தாடி மற்றும் அவற்றின் கீழ் உள்ள தோல், தலையில் உள்ள முடி ஆகியவற்றைக் கழுவுவது ஃபர்ளாகும். விரல் நகங்கள், உதடுகள், கண் இமைகள் அல்லது உடலின் எந்தப் பகுதியிலும் நீர்ப்புகா பொருட்கள் (நகப் பூச்சு போன்றவை) இருந்தால், குஸ்ல் நிறைவேறாது.

கிரீடம் வைக்கப்பட்ட அல்லது நிரப்பப்பட்ட பற்கள் தொடர்பான முக்கிய விளக்கம்

“ரமளான் மாதம் வரும்போது, ஜன்னத்தின் வாயில்கள் திறக்கப்படுகின்றன, ஜஹன்னத்தின் வாயில்கள் மூடப்படுகின்றன, ஷைத்தான்கள் கட்டப்படுகிறார்கள்.” ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

ஹனஃபீ மத்ஹபில், பற்களுக்கு இடையேயும், பல் குழிகளுக்கு உள்ளேயும் உள்ள பகுதி நனையாவிட்டால், குஸ்ல் முழுமையடையாது. எனவே, பற்களுக்கு கிரீடம் வைக்கப்பட்டாலோ அல்லது நிரப்பப்பட்டாலோ, குஸ்ல் ஸஹீஹாக (ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாக) இருக்காது. ஒருவர் ஜனாபத் நிலையிலிருந்து வெளியேற மாட்டார். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், தங்கம், வெள்ளி அல்லது நஜீஸ் அல்லாத வேறு எந்தப் பொருளாலும் செய்யப்பட்ட பல் கிரீடங்கள், நிரப்புதல்களின் கீழ் தண்ணீர் செல்லாதபோது, ஹனஃபீ மத்ஹபின் அனைத்து அறிஞர்களின்படியும் ஒரு குஸ்ல் அப்தஸ்த் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.

ஒருவர் தனது சொந்த மத்ஹபில் ஒரு ஃபர்ளை நிறைவேற்ற முடியாவிட்டால், அதைச் செய்ய அவர் மற்றொரு மத்ஹபைப் பின்பற்ற வேண்டும். ஆனால் இதைச் செய்ய, அவர் அந்த மத்ஹபின் நிபந்தனைகளையும் பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். மாலிகீ, ஷாஃபிஈ மத்ஹப்களில் குஸ்லுக்காக வாயின் உட்பகுதியைக் கழுவுவது ஃபர்ள் அல்ல. ஹனஃபீ மத்ஹபில் உள்ள ஒருவர் மாலிகீ அல்லது ஷாஃபிஈ மத்ஹபைப் பின்பற்ற, குஸ்ல், அப்தஸ்த் செய்யும்போது, தொழுகைக்கு நிய்யத் செய்யும்போது, தான் இமாம் மாலிகீ (அல்லது ஷாஃபிஈ) அவர்களைப் பின்பற்றுகிறேன் என்பதை நினைவில் கொள்வது போதுமானதாகும். வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அத்தகைய ஒருவரின் குஸ்ல், ஆரம்பத்தில், “நான் குஸ்ல் செய்யவும், மாலிகீ (அல்லது ஷாஃபிஈ) மத்ஹபைப் பின்பற்றவும் நிய்யத் செய்கிறேன்” என்று தனது இதயத்தில் இந்த எண்ணத்தைக் கடத்தினால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்.

கிரீடம் வைக்கப்பட்ட அல்லது நிரப்பப்பட்ட பல் உள்ள ஹனஃபீ மத்ஹபைச் சேர்ந்த ஒருவர் இந்த முறையில் நிய்யத் செய்யும்போது, அவரது குஸ்ல் ஸஹீஹாகும். அவர் ஜுனுப்பாக இருக்கும் நிலையிலிருந்து விடுபட்டு, தூய்மையடைவார். அவர் மாலிகீ அல்லது ஷாஃபிஈ மத்ஹப்களைப் பின்பற்றும்போது, அவரது அப்தஸ்த்களும், தொழுகைகளும் ஸஹீஹாகும். பல் கிரீடங்கள் அல்லது நிரப்புதல்கள் இல்லாத ஒரு ஜமாஅத்திற்கு (சபை) தொழுகை நடத்த அவர் இமாமாக இருக்கலாம்.

மற்ற மூன்று மத்ஹப்களில் குஸ்லின் ஃபர்ளுகள்

மாலிகீ மத்ஹபில்:

1. நிய்யத் (எண்ணம்)

2. தல்க் (உறுப்புகளைக் கழுவும்போது தேய்த்தல்)

3. முவாலாத் (இடைநிறுத்தாமல் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உறுப்புகளைக் கழுவுதல்)

4. முடி மற்றும் தாடியை கோதி விடுதல்

5. உடல் முழுவதையும் கழுவுதல்

ஷாஃபிஈ மத்ஹபில்:

1. நிய்யத்

2. உடல் முழுவதையும் கழுவுதல். (ஷாஃபிஈயில் குஸ்லின் ஃபர்ளுகள் மூன்று என்று கூறுவது, உடலில் உள்ள அழுக்கைக் கழுவி அகற்றுவது சேர்க்கப்படுவதைக் குறிக்கிறது. உடல் கழுவப்படும்போது அழுக்கு சுத்தமாவதால், குஸ்லின் ஃபர்ளுகள் இரண்டு என்று கூறுவதில் எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை.)

ஹன்பலீ மத்ஹபில்:

குஸ்லின் ஃபர்ள் ஒன்று, அது உடல் முழுவதையும் கழுவுவதாகும். அது குஸ்லின் ருக்ன், குஸ்லின் உள்ளே உள்ள ஃபர்ள். நிய்யத் செய்வதும், பிஸ்மில்லாஹ் சொல்வதும் ஃபர்ளாகும். வாயின் உட்பகுதியும், மூக்கும் உடலுக்கு வெளியே இருப்பதாகக் கருதப்படுவதால், அவற்றைக் கழுவுவது ஃபர்ளாகும்.

1. நிய்யத் செய்தல்

2. பிஸ்மில்லாஹ் சொல்லுதல்

3. வாயின் உட்பகுதியைக் கழுவுதல்

4. மூக்கின் உட்பகுதியைக் கழுவுதல்

5. உடல் முழுவதையும் கழுவுதல்

மற்ற மூன்று மத்ஹப்களில் அப்தஸ்தின் ஃபர்ளுகள்

மாலிகீயில்:

1. நிய்யத்

2. முகத்தைக் கழுவுதல்

3. இரு முன்கைகளையும் கழுவுதல்

4. தலை முழுவதும் மஸஹ் செய்தல் (காதின் மடல் வரிசையில் உள்ள தோலும் முடியும் தலையில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன.)

5. இரு கால்களையும் கழுவுதல்

6. முவாலாத்

7. தல்க்

ஷாஃபிஈ மத்ஹபில்:

1. நிய்யத்

2. முகத்தைக் கழுவுதல்

3. இரு முன்கைகளையும் கழுவுதல்

4. தலையின் ஒரு சிறிய பகுதிக்கு மஸஹ் செய்தல்

5. இரு கால்களையும் கழுவுதல்

6. தர்தீப் (குறிப்பிட்ட வரிசையில் உறுப்புகளைக் கழுவுதல்)

ஹன்பலீ மத்ஹபில்:

1. நிய்யத் செய்தல்

2. பிஸ்மில்லாஹ் சொல்லுதல்

3. வாயின் உட்பகுதியைக் கழுவுதல்

4. மூக்கின் உட்பகுதியைக் கழுவுதல்

5. முகத்தைக் கழுவுதல்

6. இரு முன்கைகளையும் கழுவுதல்

7. தலை முழுவதும் மஸஹ் செய்தல் (காதுகள் தலையில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளன)

8. இரு கால்களையும் கழுவுதல்

9. தர்தீப்

10. முவாலாத்

தயம்மும்

தயம்மும் என்பது மண்ணைப் பயன்படுத்தித் தூய்மையடைவதாகும். நீங்கள் தண்ணீரைக் கண்டுபிடிக்க முடியாதபோது அல்லது கிடைக்கும் தண்ணீரைப் பயன்படுத்த முடியாதபோது, அப்தஸ்த் அல்லது குஸ்லுக்குப் பதிலாக சுத்தமான மண், மணல், சுண்ணாம்பு அல்லது கல் போன்ற ஒன்றைக் கொண்டு (அவை சுத்தமாகவும், மண்ணால் ஆனதாகவும் இருக்க வேண்டும்) தயம்மும் செய்ய வேண்டும்.

“நோன்பு என்பது முஸ்லிம்களை ஜஹன்னத்திலிருந்து பாதுகாக்கும் ஒரு கேடயமாகும்.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

தொழுகை நேரம் தொடங்குவதற்கு முன் தயம்மும் செய்வது ஹனஃபீ மத்ஹபில் ஸஹீஹாகும், (அதாவது, அதன் நேரம் தொடங்குவதற்கு முன் நீங்கள் செய்த தயம்மும் மூலம், அதன் நேரம் தொடங்கியதும் புதிய தொழுகையை நிறைவேற்றலாம்.) மற்ற மூன்று மத்ஹப்களின்படி, தொழுகை நேரம் தொடங்குவதற்கு முன் அது ஸஹீஹ் அல்ல (அதன் குறிப்பிட்ட நேரம் தொடங்குவதற்கு முன் நீங்கள் செய்யும் தயம்மும் மூலம் ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளில் ஒன்றை நீங்கள் நிறைவேற்ற முடியாது).

தயம்மும்மின் ஃபர்ளுகள்

தயம்மும்மிற்கு மூன்று ஃபர்ளுகள் உள்ளன:

1. நிய்யத் செய்தல்.

2. இரு உள்ளங்கைகளையும் சுத்தமான மண்ணில் தேய்த்து, பின்னர் முகம் முழுவதும் மஸஹ் செய்தல்.

3. இரு கைகளையும் சுத்தமான மண்ணில் தேய்த்த பிறகு, முதலில் வலது கைக்கும், பின்னர் இடது கைக்கும் மஸஹ் செய்தல்.

தயம்மும்மிற்கு இரண்டு ஃபர்ளுகள் இருப்பதாகக் கூறும் அறிஞர்களும் உள்ளனர். அவர்கள் இரண்டாவது, மூன்றாவது ஃபர்ளை இணைத்து ஒன்றாகக் குறிப்பிடுகிறார்கள். இரண்டு அறிக்கைகளும் சரியானவை. அப்தஸ்த், குஸ்லுக்கான தயம்மும் ஒரே மாதிரியாகவே செய்யப்படுகிறது.

தயம்மும் செய்வது எப்படி

1. முதலில், ஜனாபத்திலிருந்தோ அல்லது அப்தஸ்த் இல்லாத நிலையிலிருந்தோ தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொள்ள நிய்யத் செய்யப்படுகிறது. தயம்மும் செய்வதற்காக மட்டுமே நிய்யத் செய்வது, அதைக் கொண்டு தொழுகையை நிறைவேற்றுவதற்கு அந்த தயம்மும்மைப் போதுமானதாக ஆக்காது. ஜனாஸாத் தொழுகையை நிறைவேற்றுவதற்காக, ஸஜ்தா அத்திலாவத் செய்வதற்காக தயம்மும் செய்ய நிய்யத் செய்வது, அல்லது அப்தஸ்த் அல்லது குஸ்லுக்குப் பதிலாக தயம்மும் செய்ய மட்டுமே நிய்யத் செய்வது போன்ற ஒரு இபாதத் (வணக்கம்) ஆன ஒன்றைச் செய்ய நிய்யத் செய்வதும் அவசியமாகும். தயம்மும் செய்வதற்காக நிய்யத் செய்யும்போது, அப்தஸ்தையும் குஸ்லையும் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றைப் பிரிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஒருவர் அப்தஸ்துக்காக நிய்யத் செய்தால், அவர் ஜனாபத்திலிருந்தும் தூய்மையாக்கப்படுகிறார். ஒருவர் ஜனாபத்திலிருந்து தூய்மையாவதற்காகச் செய்த தயம்மும் மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றலாம். அப்தஸ்துக்காக இரண்டாவது தயம்மும் அவசியமில்லை.

2. இரு கைகளின் சட்டைகளும் முழங்கைகளுக்கு மேல் சுருட்டப்பட வேண்டும், மேலும் இரு உள்ளங்கைகளும், விரல்கள் திறந்த நிலையில், சுத்தமான மண், கல் அல்லது களிமண் அல்லது சுண்ணாம்பால் பூசப்பட்ட சுவரில் தேய்த்து மேலும் கீழும் நகர்த்தப்பட வேண்டும். பின்னர் ஒருவர் இரு உள்ளங்கைகளாலும் முகத்தில் ஒரு முறை மஸஹ் செய்ய வேண்டும், அதாவது, ஒவ்வொரு உள்ளங்கையிலும் குறைந்தது மூன்று விரல்களாவது முகத்தைத் தொடுமாறு அவற்றை முகத்தில் மெதுவாகத் தேய்க்க வேண்டும். உங்கள் முகத்தில் ஊசி முனை அளவு இடம் உங்கள் கைகளால் தொடப்படாமல் விடப்பட்டால் தயம்மும் ஸஹீஹாக இருக்காது. முகத்தின் சரியான மஸஹ் செய்ய, இரு உள்ளங்கைகளும், ஒவ்வொரு கையின் நான்கு விரல்களும் ஒன்றாக மூடப்பட்டு, இரு கைகளின் இரண்டு நீண்ட விரல்களின் முனைகளும் ஒன்றையொன்று தொட்டுக் கொண்டிருக்க, நெற்றியில், முடி தொடங்கும் இடத்தில் வைத்து, மெதுவாகக் கன்னத்தை நோக்கி கீழே நகர்த்த வேண்டும். விரல்கள், கிடைமட்டமாக, நெற்றியிலும், கண் இமைகளிலும், மூக்கின் இருபுறமும், உதடுகளிலும், கன்னத்தின் முகப் பகுதியிலும் தேய்க்கப்பட வேண்டும். இதற்கிடையில், உள்ளங்கைகள் கன்னங்களில் தேய்க்கப்படும்.

3. இரண்டாவது முறையாக இரு கைகளையும் மண்ணில் வைத்து, அதிகப்படியான தூசியையும் மண்ணையும் உதற கைகளைத் தட்டிய பிறகு, முதலில் இடது கையின் நான்கு விரல்களின் உட்புறப் பகுதிகளை வலது கையின் வெளிப்புற முகத்தில் விரல்களின் நுனியிலிருந்து முழங்கை வரை தேய்க்கவும், பின்னர் இடது உள்ளங்கையை வலது கையின் உட்புற முகத்தில் முழங்கையிலிருந்து விரல் நுனிகள் வரை தேய்க்கவும்; இதற்கிடையில், இடது கட்டைவிரலின் உட்புறப் பகுதி வலது கட்டைவிரலின் வெளிப்புறப் பகுதியில் தேய்க்கப்பட வேண்டும். நீங்கள் அணிந்திருக்கும் மோதிரத்தை அகற்றுவது அவசியம். பின்னர், வலது கையை அதேபோல் இடது கையில் தேய்க்கவும். உள்ளங்கைகள் மண்ணில் தேய்க்கப்பட வேண்டும், ஆனால் தூசியும் மண்ணும் கைகளில் விடப்பட வேண்டியதில்லை.

தயம்மும்மை முறிக்கும் விஷயங்கள்

தண்ணீர் கிடைத்ததும் தயம்மும்மை அவசியமாக்கும் உத்ர் (நியாயம்) முடிவடையும் போது, ஒருவரின் அப்தஸ்த் அல்லது குஸ்லை முறிக்கும் நிகழ்வுகளின் போது தயம்மும் செல்லாததாகிவிடும்.

பெண்களின் ஹைள் (மாதவிடாய்) மற்றும் நிஃபாஸ் (பிரசவத் தீட்டு) நிலைகள்

ஹைள் என்பது எட்டு வயதைக் கடந்து ஒன்பதாவது வயதை அடைந்த ஒரு ஆரோக்கியமான பெண்ணின் பிறப்புறுப்பிலிருந்து, அல்லது தனது முந்தைய மாதவிடாய் காலத்தின் கடைசி நிமிடத்தைத் தொடர்ந்து நேரடியாகப் பதினைந்து நாட்கள் முழுமையான தூய்மைக்குப் பிறகு ஒரு பெண்ணின் பிறப்புறுப்பிலிருந்து வழியத் தொடங்கும் இரத்தம் ஆகும். இது குறைந்தது மூன்று நாட்கள், அதாவது, அது முதலில் காணப்பட்ட தருணத்திலிருந்து எழுபத்தி இரண்டு மணி நேரம் தொடர்கிறது. வெள்ளை (நிறமற்ற) திரவத்தைத் தவிர, எந்த நிறத் திரவமும் ஹைளின் இரத்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒரு பெண்ணுக்கு ஹைள் தொடங்கும் போது, அவள் பருவ வயதை அடைகிறாள், ஒரு பெண்ணாகக் கருதப்படுகிறாள். அதாவது, அவள் மார்க்கத்தின் கட்டளைகளையும் தடைகளையும் கடைப்பிடிப்பதற்குப் பொறுப்பாளியாகிறாள்.

இரத்தம் காணப்பட்ட தருணத்திலிருந்து இரத்தம் வருவது நிற்கும் வரையிலான நாட்களின் எண்ணிக்கை ஆதத் (மாதவிடாய் காலம்) காலம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒரு ஹைள் காலம் குறைந்தபட்சம் மூன்று நாட்களும், அதிகபட்சம் பத்து நாட்களும் ஆகும். ஒவ்வொரு பெண்ணும் தனது மாதவிடாய் காலத்தின் மணி நேரங்களையும் நாட்களையும் அறிந்திருக்க வேண்டும். ஒரு பெண்ணுக்கு எட்டு வயதுக்கு மேல் ஆகும்போது, அவளது தாய் அல்லது, அவளுக்குத் தாய் இல்லையென்றால், அவளது பாட்டிகள், மூத்த சகோதரிகள், தந்தை, தாய் வழி அத்தைகள் முறையே, அவளுக்கு ஹைள், நிஃபாஸ் பற்றி கற்பிப்பது ஃபர்ளாகிறது.

நிஃபாஸ் என்பது லோகியா எனப்படும் பிரசவத்திற்குப் பின் வரும் இரத்தப் போக்காகும். இது ஒரு பெண் குழந்தை பெற்ற பிறகு அவளது பிறப்புறுப்பிலிருந்து வழியும் இரத்தம் ஆகும். நிஃபாஸிற்கு குறைந்தபட்ச கால அளவு இல்லை. இரத்தப்போக்கு நின்றதும், அவள் உடனடியாக குஸ்ல் செய்ய வேண்டும். நிஃபாஸின் அதிகபட்ச காலம் 40 நாட்கள். 40 நாட்களுக்குப் பிறகு, அவளது இரத்தப்போக்கு தொடர்ந்தாலும் அவள் குஸ்ல் செய்து தொழுகையைத் தொடங்குகிறாள். 40வது நாளுக்குப் பிறகு வரும் இரத்தப்போக்கு இஸ்திஹாதா (அதாவது, உத்ர்) ஆகும். பெண்களும் தங்கள் நிஃபாஸ் காலத்தை நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

3 நாட்களுக்கும் குறைவாக நீடிக்கும் இரத்தம், அதாவது, எழுபத்தி இரண்டு மணி நேரத்தை விட ஐந்து நிமிடங்கள் குறைவாக இருந்தாலும், அல்லது, புதிதாகப் பருவமடைந்த ஒரு பெண்ணுக்கு, 10 நாட்களுக்கு மேல் நீடிக்கும் போது 10வது நாளுக்குப் பிறகு வரும் இரத்தம், அல்லது, புதிதாகப் பருவமடையாத ஒருவருக்கு, ஆதத் நாட்களைத் தாண்டி, பத்து நாட்களுக்கு மேல் தொடரும் போது ஆதத்திற்குப் பிறகு ஏற்படும் இரத்தம், அல்லது ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணின் அல்லது 55 வயதுக்கு மேற்பட்ட (ஆயிஸா) ஒரு பெண்ணின் அல்லது ஒன்பது வயதுக்குட்பட்ட ஒரு பெண்ணின் இரத்தம், மாதவிடாய் அல்ல. இது இஸ்திஹாதா (உத்ர் இரத்தம்) என்று அழைக்கப்படுகிறது. இஸ்திஹாதா (மெனோராஜியா) இரத்தப்போக்கு ஒரு நோயின் அறிகுறியாகும். இது நீண்ட காலம் தொடர்ந்தால், அது ஆபத்தானதாக இருக்கலாம், எனவே சம்பந்தப்பட்ட நபர் ஒரு மகளிர் மருத்துவ நிபுணரைப் பார்க்க வேண்டும். இஸ்திஹாதா நாட்களைக் கடக்கும் ஒரு பெண், அடிக்கடி மூக்கில் இரத்தம் வடியும் ஒருவரைப் போல, ஒரு சாக்குப்போக்கு (உத்ர்) உள்ளவராக வகைப்படுத்தப்படுகிறார்; எனவே, அவர் தொழுகையையும் நோன்பையும் நிறைவேற்ற வேண்டும். தொழுகை, நோன்பு, திலாவத், சுக்ர் ஸஜ்தாக்கள், குர்ஆன் அல்-கரீமைப் பிடித்தல், பள்ளிவாசலுக்குள் நுழைதல், கஃபாவைச் சுற்றி தவாஃப் செய்தல், உடலுறவு ஆகியவை ஹைள் அல்லது நிஃபாஸ் நிலையில் ஹராம் (தடைசெய்யப்பட்டவை) ஆகும். பின்னர் அவர் அந்த நோன்புகளின் கழாவை நிறைவேற்றுகிறார், ஆனால் அவர் நிறைவேற்றாத தொழுகைகளை அல்ல. ஒருவர் ஜுனுப்பாக இருக்கும்போதோ அல்லது அப்தஸ்த் இல்லாமல் இருக்கும்போதோ ஸஜ்தா ஆயத்தைக் கேட்டால், அவர் சுத்தம் செய்த பிறகு திலாவத் ஸஜ்தா செய்கிறார். ஆனால் ஒரு பெண் ஹைள் அல்லது நிஃபாஸ் நிலையில் அதைக் கேட்டால், அவள் சுத்தம் செய்த பிறகு திலாவத் ஸஜ்தா செய்யத் தேவையில்லை.

ஒரு பெண் தனது ஹைள் தொடங்கும் போது தனது கணவருக்குத் தெரிவிக்க வேண்டும். நமது நபி (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள், “தனது ஹைளின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் தனது கணவனிடமிருந்து மறைக்கும் ஒரு பெண் சபிக்கப்பட்டவள்” என்று கூறினார்கள். ஹைள் அல்லது நிஃபாஸ் முடிந்ததும், உடனடியாக குஸ்ல் செய்வது ஃபர்ளாகும். இது ஃபர்ள், அல்லாஹுத்தஆலாவின் கட்டளை.

மாலிகீ மத்ஹபில் ஹைள் மற்றும் நிஃபாஸ்

மாலிகீ மத்ஹபில், ஒன்பது வயதுடைய ஒரு பெண்ணின் முன்புறத்திலிருந்து எந்தக் காரணமும் இன்றி வெளிவரும் சிவப்பு, மஞ்சள் அல்லது கலங்கிய இரத்தம் ஹைள் இரத்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இரத்தப்போக்கு தொடங்கியவுடன் அது ஹைள் (மாதவிடாய்) ஆகும். அது 15 நாட்களுக்கும் குறைவாகத் தொடர்ந்தால், அது ஆதத் (மாதவிடாய் காலம்) ஆகும். அது 15 நாட்களுக்கு மேல் நீடித்தால், அது இஸ்திஹாதா ஆகும். அடுத்த மாதம் அவளது ஆதத் மாறினால், அவளது ஆதத் நாட்களின் மிக நீண்ட காலம் மற்றும் 3 நாட்கள் அவளது ஹைள் ஆகும். அதை விட நீண்டதும், 15 நாட்களை விட நீண்டதும் இஸ்திஹாதா ஆகும். குர்ஸுஃப் (பெண்கள் தங்கள் முன்புறத்தில் வைக்கும் சில பருத்தி அல்லது துணி) காய்ந்திருந்தாலோ அல்லது வெள்ளை நிறத் திரவத்தைக் கொண்டிருந்தாலோ, ஹைள் முடிந்துவிட்டது என்று புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது. 70 வயதுக்குப் பிறகு வரும் இரத்தப்போக்கு ஹைள் அல்ல, அது இஸ்திஹாதா ஆகும்.

ஒரு பெண்ணின் இரத்தப்போக்கு விட்டுவிட்டுத் தொடர்ந்தால், இரத்தப்போக்கு இல்லாமல் கழியும் நாட்கள் தூய்மையின் நாட்களாகக் கருதப்படும். தொடர்ச்சியான தூய்மையின் நாட்களின் எண்ணிக்கை குறைந்தபட்சம் 15 ஆகும். இந்த 15 நாட்களுக்கு முன்பு மீண்டும் ஏற்படும் இரத்தப்போக்கு இஸ்திஹாதா ஆகும். அத்தகைய தூய்மையின் நாட்கள் முடிவற்றவை (அதிகபட்ச வரம்பு இல்லை). இரத்தப்போக்கு நின்று 15 நாட்களுக்குப் பிறகு மீண்டும் ஏற்பட்டால், அது ஹைள் ஆகும். பிரசவத்திற்கு முன்பு ஏற்படும் இரத்தப்போக்கு ஹைள் ஆகும். குழந்தையின் வயிற்றைக் கீறி ஒரு திறப்பு மூலம் வெளியே எடுத்தால், அதன் உடனடி விளைவாக ஏற்படும் இரத்தப்போக்கு நிஃபாஸ் (பிரசவத்திற்குப் பின் வரும் இரத்தப்போக்கு) அல்ல. நிஃபாஸ் (பிரசவத்திற்குப் பின்னான காலம்) அதிகபட்சம் 60 நாட்கள் ஆகும். பிரசவத்திற்குப் பின்னான இரத்தப்போக்கு நின்று, அடுத்த 15 நாட்களுக்குள் மீண்டும் ஏற்படவில்லை என்றால் (பிரசவத்திற்குப் பின்னான காலம் முடிந்துவிட்டது), நிஃபாஸை அனுபவிக்கும் பெண் தாஹிர் (சுத்தமானவர், தூய்மையானவர்) ஆகிவிட்டார். அதன் பிறகு ஏற்படும் இரத்தப்போக்கு ஹைள் ஆகும்.

ஷாஃபிஈ மத்ஹபில் ஹைள் மற்றும் நிஃபாஸ்

ஹைளின் குறுகிய காலம் 1 நாள், மிக நீண்டது 15 நாட்கள். அது 15 நாட்களுக்கு மேல் நீடித்தால், அது இஸ்திஹாதா ஆகும். தொடர்ச்சியான தூய்மையின் நாட்களின் எண்ணிக்கை குறைந்தபட்சம் 15 ஆகும். 15 நாட்களுக்கு முன்பு இரத்தப்போக்கு தொடங்கினால், அது ஹைள் அல்ல, அது இஸ்திஹாதா ஆகும். 9 வயதுக்குட்பட்ட ஒரு பெண்ணிடமிருந்தோ அல்லது ஒரு ஆயிஸாவிடமிருந்தோ (60 வயதுக்குப் பிறகு) வரும் இரத்தம் ஹைள் அல்ல; அது உத்ர் ஆகும். நிஃபாஸ் அதிகபட்சம் 60 நாட்கள். நிஃபாஸிற்கு குறைந்தபட்சம் இல்லை. ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணின் இரத்தப்போக்கு ஹைள் ஆகும். நிஃபாஸ் இரத்தப்போக்கிற்கு இடையில் உள்ள சுத்தமான நாட்கள் 15 நாட்களுக்கும் குறைவாக இருந்தால், அது நிஃபாஸாகக் கருதப்படுகிறது. நிஃபாஸ் இரத்தப்போக்கு நின்று, அடுத்த 15 நாட்களுக்குள் மீண்டும் ஏற்படவில்லை என்றால், நிஃபாஸ் காலம் முடிந்துவிட்டது. 60 நாட்கள் காத்திருக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. தூய்மைக்குப் பிறகு 15 அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நாட்களில் இரத்தப்போக்கு ஏற்பட்டால், அது ஹைள் இரத்தம், நிஃபாஸ் அல்ல.

ஹன்பலீ மத்ஹபில் ஹைள் மற்றும் நிஃபாஸ்

ஹைளின் குறுகிய காலம் 1 நாள், மிக நீண்டது 15 நாட்கள். அது 15 நாட்களுக்கு மேல் நீடித்தால், அது இஸ்திஹாதா (உத்ர்) ஆகும். இரண்டாவது ஹைள் தொடங்க, குறைந்தது 13 நாட்கள் கடக்க வேண்டும். 13 நாட்களுக்கு முன்பு இரத்தப்போக்கு தொடங்கினால், அது ஹைள் அல்ல; அது இஸ்திஹாதா ஆகும். 9 வயதுக்குட்பட்ட ஒரு பெண்ணிடமிருந்தோ அல்லது ஒரு ஆயிஸாவிடமிருந்தோ (50 வயதுக்குப் பிறகு) வரும் இரத்தம் ஹைள் அல்ல; அது உத்ர் ஆகும். ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணின் இரத்தப்போக்கு ஹைள் அல்ல; அது இஸ்திஹாதா ஆகும். நிஃபாஸின் அதிகபட்சம் 40 நாட்கள், ஹனஃபீயைப் போலவே. நிஃபாஸிற்கு குறைந்தபட்சம் இல்லை. அவளுக்கு நிஃபாஸ் இருக்கும்போது, இரத்தம் இல்லாத நாட்களில், அவள் சுத்தமாக இருக்கிறாள், அவள் குஸ்ல் செய்து தனது இபாதத்களைச் செய்கிறாள். இரத்தம் உள்ள நாட்களில், அவள் தொழுகையையும் நோன்பையும் விட்டுவிடுவாள். இது 40 நாட்கள் முடியும் வரை தொடரும்.

2- நஜாஸத்திலிருந்து தஹாரத் (தூய்மை)

தொழுகையை நிறைவேற்றும் ஒருவரின் உடல் அல்லது ஆடைகள் மீதோ அல்லது அவர் தொழுகையை நிறைவேற்றும் இடத்திலோ நஜாஸத் (இஸ்லாம் அசுத்தமானது என்று குறிப்பிடும் பொருட்கள்) அல்லது அசுத்தம் இருக்கக்கூடாது. தலைக்கவசம், ஒரு தொப்பி, ஒரு தலைப்பாகை, மெஸ்ட்கள், நளின்கள் (காலணிகள்) ஆகியவையும் ஆடையாகக் கருதப்படுகின்றன. ஒருவரின் கழுத்தைச் சுற்றிக் கட்டப்பட்ட ஒரு துணியின் தொங்கும் பகுதி ஒருவர் நகரும்போது நகர்வதால், தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, அது ஆடையாகச் சேர்க்கப்படுகிறது, மேலும் துணியின் ஒரு பகுதி அசுத்தமாக இருந்தால் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. ஒருவர் நிற்கும் இடத்திலும், ஒருவர் தனது தலையை வைக்கும் இடத்திலும் தரையில் விரிக்கப்பட்ட துணியின் பகுதிகள் சுத்தமாக இருக்கும்போது, அதன் மற்ற பகுதிகளில் நஜாஸத் இருந்தாலும் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படும். ஏனெனில், துணி, தாவணியைப் போல, உடலுடன் இணைக்கப்படவில்லை.

மூடப்பட்ட ஒரு புட்டியில் சிறுநீரைச் சுமந்து செல்லும் ஒருவரின் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. ஏனெனில், புட்டி சிறுநீர் உற்பத்தியாகும் இடம் அல்ல. (எனவே, இரத்தம் அல்லது அயோடின் டிஞ்சர் கொண்ட ஒரு மூடப்பட்ட புட்டியை அல்லது இரத்தக்கறை படிந்த கைக்குட்டை அல்லது ஒரு திர்ஹம் அளவு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட நஜாஸத் பூசப்பட்ட ஒரு துணித் துண்டு கொண்ட ஒரு மூடப்பட்ட பெட்டியைச் சுமந்து கொண்டு தொழுகையை நிறைவேற்றுவது அனுமதிக்கப்படாது.) ஒருவரின் இரு கால்கள் வைக்கப்படும் இடங்களும், ஒருவர் ஸஜ்தா செய்யும் இடமும் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும். நஜாஸத்தின் மீது விரிக்கப்பட்ட அல்லது வைக்கப்பட்ட ஒரு துணி, கண்ணாடிப் பொருட்கள் அல்லது நைலான் மீது செய்யப்படும் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. ஸஜ்தா செய்யும்போது ஒருவரின் ஆடையின் தொங்கும் முனைகள் சில காய்ந்த நஜாஸத்தைத் தொட்டால் தொழுகைக்குத் தீங்கில்லை.

இஸ்தின்ஜா, இஸ்திப்ரா மற்றும் இஸ்தின்கா

நஜாஸத் வெளியேறிய பிறகு ஒருவரின் முன் அல்லது பின் பகுதியைச் சுத்தம் செய்வது இஸ்தின்ஜா என்று அழைக்கப்படுகிறது. இஸ்திப்ரா என்பது, சிறுநீர் கழித்த பிறகு, சிறுநீர்ப்பை ஈரமாக இல்லாமல் போகும் வரை (ஒரு வுழூ செய்வதற்கு முன்பு) சுற்றி நடப்பதன் மூலமோ அல்லது வேறு ஏதாவது செய்வதன் மூலமோ காத்திருப்பது ஆகும். இஸ்தின்கா என்பது உடல் தூய்மை பற்றியும், சிறுநீர்க்குழாயில் சிறுநீர் துளி எதுவும் இல்லை என்பது பற்றியும் இதயம் உறுதியடைவதாகும். பெண்கள் இஸ்திப்ரா செய்வதில்லை. ஆண்களுக்கு இஸ்திப்ரா செய்வது, அதாவது, நடப்பதன் மூலமோ, இருமுவதன் மூலமோ அல்லது தங்கள் இடது பக்கம் படுப்பதன் மூலமோ சிறுநீர்க்குழாயில் எந்தத் துளிகளையும் விடாமல் இருப்பது வாஜிப் ஆகும். சிறுநீர் துளிகள் எதுவும் இல்லை என்று திருப்தியடையும் வரை ஒருவர் அப்தஸ்த் செய்யக்கூடாது. ஒரு துளி கசிந்தால் அது அப்தஸ்தை முறித்து, ஒருவரின் உள்ளாடையையும் அசுத்தமாக்கும். ஒரு உள்ளங்கைக்கும் குறைவாக கால்சட்டையில் கசிந்தால், அவர் செய்யும் தொழுகை மக்ரூஹ் ஆகும். அதிகமாகக் கசிந்தால், தொழுகை ஸஹீஹாக, ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டதாக இருக்காது. இஸ்திப்ராவில் சிரமம் உள்ளவர்கள், பார்லி விதை அளவுள்ள ஒரு செல்லுலோசிக் பருத்தித் திரியை சிறுநீர் துவாரத்தில் வைக்க வேண்டும். பருத்தி கசியும் சிறுநீரை உறிஞ்சிக் கொள்ளும். ஆனால் பருத்தியின் முனை வெளியே நீட்டிக் கொண்டிருக்கக் கூடாது.

3- ஸத்ருல் அவ்ரத் (அவ்ரத் பாகங்களை மறைத்தல்)

ஒரு நபரின் உடலின் பாகங்கள், அவற்றை அவர் (அல்லது அவள்) மூடாமல் விடுவது ஹராம், மற்றவர்களுக்குக் காட்டுவது ஹராம், மற்றவர்கள் பார்ப்பது ஹராம் ஆகியவை அவ்ரத் பாகங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஒரு ஆணின் அவ்ரத் பாகங்கள் அவனது தொப்புளுக்கும் முழங்கால்களின் கீழ்ப்பகுதிக்கும் இடையில் உள்ளன. முழங்கால்கள் அவ்ரத் ஆகும். இந்தப் பாகங்கள் திறந்த நிலையில் செய்யப்படும் தொழுகை ஸஹீஹ் அல்ல (வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், அது செல்லாதது). தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, ஆண்கள் தங்கள் மற்ற பாகங்களை (கைகள், தலை) மறைப்பதும், காலுறைகளை அணிவதும் ஸுன்னத் ஆகும். இந்தப் பாகங்கள் திறந்த நிலையில் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது அவர்களுக்கு மக்ரூஹ் ஆகும்.

பெண்களின் உள்ளங்கைகள், முகங்களைத் தவிர, அவர்களின் கைகளின் வெளிப்புறப் பகுதிகள், அவர்களின் முடி, அவர்களின் கால்கள் உட்பட அனைத்துப் பகுதிகளும் நான்கு மத்ஹபுகளிலும் அவ்ரத் ஆகும். எனவே, பெண்கள் அவ்ரத் என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். தங்கள் இந்தப் பாகங்களை மறைப்பது அவர்களுக்கு ஃபர்ளாகும். ஒரு ஆணின் அல்லது பெண்ணின் அவ்ரத் பாகங்களில் ஒன்றின் நான்கில் ஒரு பகுதி ஒரு ருக்ன் அளவு நேரம் திறந்திருந்தால், தொழுகை செல்லாததாகிவிடும். ஒரு சிறிய பகுதி திறந்திருந்தால், தொழுகை செல்லாததாகாது, ஆனால் அது மக்ரூஹ் ஆகிவிடும். அதன் கீழ் உள்ள பொருளின் வடிவம் அல்லது நிறம் தெரிய அனுமதிக்கும் மெல்லிய துணி, மூடியற்றதைப் போன்றதே.

“ஹஜ் அல்-மப்ரூர் மிகவும் மதிப்புமிக்க இபாதத் ஆகும். ஹஜ் அல்-மப்ரூர் செய்யும் ஒருவரின் பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும். அவர் புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையைப் போல ஆவார்.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

தனியாக இருக்கும்போதும், தொழுகையை நிறைவேற்றாதபோதும், பெண்கள் தங்கள் முழங்கால்களுக்கும் தொப்புளுக்கும் இடையில் மறைப்பது ஃபர்ளாகும், தங்கள் முதுகையும் வயிற்றையும் மறைப்பது வாஜிப் ஆகும், தங்கள் உடலின் மற்ற பாகங்களை மறைப்பது அதப் ஆகும்.

4- இஸ்திக்பால் அல்-கிப்லா (கிப்லாவை முன்னோக்குதல்)

இஸ்திக்பால் அல்-கிப்லா என்பது கஃபாவை நோக்கித் தொழுகையை நிறைவேற்றுவதாகும். மக்கா அல்-முகர்ரமாவில் உள்ள கஃபாவின் கட்டிடத்தை நோக்கிய திசை கிப்லா என்று அழைக்கப்படுகிறது. முன்பு, கிப்லா ஜெருசலமாக இருந்தது. ஹிஜ்ரத்திற்குப் பதினேழு மாதங்களுக்குப் பிறகு, ஷஃபான் மாதத்தின் நடுவில், ஒரு செவ்வாய்க்கிழமை, முஸ்லிம்கள் கஃபாவை நோக்கித் திரும்பும்படி கட்டளையிடப்பட்டனர். கிப்லா என்பது கஃபாவின் கட்டிடம் அல்ல; அது அதன் கட்டிட மனையாகும். அதாவது, பூமியிலிருந்து அர்ஷ் வரையிலான அந்த இடமே கிப்லாவாகும். இந்தக் காரணத்திற்காக, ஒரு கிணற்றில் கீழே இருப்பவர், கடலுக்கு அடியில், ஒரு உயரமான மலையின் உச்சியில் அல்லது ஒரு விமானத்தில் இருப்பவர் அந்தத் திசையை நோக்கித் தொழுகையை நிறைவேற்றலாம். பார்வை நரம்புகளின் குறுக்குத் திசைகளுக்கு இடையிலான திறப்பு கஃபாவை உள்ளடக்கியிருந்தால் தொழுகை ஸஹீஹாகும்.

5- நேரம்

ரஸூல் அல்-அக்ரம் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்கள் ஒரு ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃபில் கூறினார்கள்: “இரண்டு நாட்களுக்கு, கஃபாவின் வாசலுக்கு அருகில், ஜிப்ரீல் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) எங்கள் இருவருக்கும் இமாமாகத் தொழுகை நடத்தினார். நாங்கள் இருவரும் ஃபஜ்ர் (காலை வெளிச்சம்) விடிந்ததும் காலைத் தொழுகையையும்; சூரியன் அதன் உச்சியிலிருந்து சாயத் தொடங்கியதும் லுஹர் (நண்பகல்) தொழுகையையும்; ஒரு பொருளின் நிழல் அதன் நீளத்திற்குச் சமமானபோது அஸ்ர் (மாலை) தொழுகையையும்; சூரியன் மறைந்ததும் (அதன் மேல் விளிம்பு மறைந்ததும்) மஃரிப் (மாலை நேர) தொழுகையையும்; மாலை நேர வெளிச்சம் இருண்டதும் இஷா (இரவு) தொழுகையையும் நிறைவேற்றினோம். இரண்டாவது நாள், காலை வெளிச்சம் முதிர்ச்சியடைந்ததும் காலைத் தொழுகையையும்; ஒரு பொருளின் நிழல் அந்தப் பொருளின் நீளத்தை விட இரண்டு மடங்கானதும் லுஹர் தொழுகையையும்; அதற்கு உடனேயே அஸ்ர் தொழுகையையும்; நோன்பு திறக்கும் குறிப்பிட்ட நேரத்தில் மஃரிப் தொழுகையையும்; இரவின் முதல் மூன்றில் ஒரு பகுதி முடிந்ததும் இஷா தொழுகையையும் நிறைவேற்றினோம். பின்னர் அவர், ‘யா முஹம்மத், இவையே உங்களுக்கும் உங்களுக்கு முன் வந்த நபிமார்களுக்கும் தொழுகையின் நேரங்களாகும். உங்கள் உம்மத்தினர் இந்த ஐந்து தொழுகைகளில் ஒவ்வொன்றையும், நாங்கள் ஒவ்வொன்றையும் நிறைவேற்றிய இரண்டு நேரங்களுக்கு இடையில் நிறைவேற்ற வேண்டும்’ என்றார்.”

இந்த ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப் தினசரித் தொழுகைகளின் எண்ணிக்கை ஐந்து என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகிறது.

காலைத் தொழுகையின் நேரம்: கிழக்கில் ஃபஜ்ர் எனப்படும் வெண்மை காணப்படும்போது தொடங்குகிறது. சூரிய உதயத்துடன் முடிகிறது.

நண்பகல் தொழுகையின் நேரம்: பொருட்களின் நிழல்கள், சுருங்கிய பிறகு, மீண்டும் நீளத் தொடங்கும் போது ஆரம்பமாகிறது. ஒரு பொருளின் நிழல் அசல் பொருளின் உயரத்தை விட இரண்டு மடங்காகும் போது முடிகிறது.

மாலைத் தொழுகையின் நேரம்: நண்பகல் தொழுகையின் நேரம் முடிந்ததும் தொடங்கி, சூரியன் மறையும் வரை தொடர்கிறது. சூரியன் மஞ்சள் நிறமாக மாறும் வரை எந்தத் தொழுகையையும் தாமதப்படுத்துவது ஹராம் ஆகும், இது சூரியனின் கீழ் விளிம்புக்கும் தொடுவானக் கோட்டிற்கும் இடையில் ஒரு ஈட்டி நீள தூரம் இருக்கும்போது நிகழ்கிறது (மாலைத் தொழுகைக்கு 40 நிமிடங்கள் இருக்கும்போது). மாலைத் தொழுகையை அந்த நேரம் வரை தாமதப்படுத்துவது ஹராம் (தடைசெய்யப்பட்டது) ஆகும். இருப்பினும், நீங்கள் அந்த நேரம் வரை மாலைத் தொழுகையை நிறைவேற்றவில்லை என்றால், சூரியன் மறைவதற்குள் அதை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

மாலை நேரத் தொழுகையின் நேரம்: சூரியன் மறைந்ததும் தொடங்கி, மேற்கில் தொடுவானக் கோட்டில் உள்ள செம்மை மறையும் வரை தொடர்கிறது.

இரவுத் தொழுகையின் நேரம்: மாலை நேரத் தொழுகையின் நேரம் முடிந்ததும் தொடங்குகிறது. ஃபஜ்ர் அஸ்-ஸாதிக் (உண்மையான விடியல்) வெண்மையுடன் முடிகிறது. ஷரீஅத்தின் நள்ளிரவுக்குப் பிறகு வேண்டுமென்றே இரவுத் தொழுகையை விடுவது மக்ரூஹ் ஆகும். தொழுகையை அவற்றின் குறிப்பிட்ட நேரங்களுக்கு முன்னரோ பின்னரோ நிறைவேற்றுவது (அவற்றை அவற்றின் உரிய காலங்களில் நிறைவேற்றாமல் இருப்பது) ஹராம் ஆகும். இது ஒரு பெரும் பாவம். (துருக்கி செய்தித்தாள்) தயாரித்த நேர அட்டவணைகளில், தொழுகை, இம்ஸாக் நேரங்கள் சரியாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன.

கராஹத் நேரங்கள்

தொழுகையை நிறைவேற்றுவது தஹ்ரீமீ மக்ரூஹ், அதாவது ஹராம் ஆன மூன்று நேரங்கள் உள்ளன. இந்த நேரங்களில் ஒன்றில் ஒரு ஃபர்ள் தொழுகை தொடங்கப்பட்டால் அது ஸஹீஹ் (செல்லுபடியாகும்) அல்ல. இந்த மூன்று நேரங்களும் சூரிய உதயம், சூரிய அஸ்தமனம், நண்பகல் காலங்களில் ஆகும். இந்த மூன்று நேரங்களில் ஏதேனும் ஒன்றில், முன்னதாகத் தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு ஜனாஸாவிற்கான தொழுகையோ அல்லது ஸஜ்தா அத்திலாவத்தோ அல்லது ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வோ அனுமதிக்கப்படாது. சூரிய அஸ்தமன காலத்தில் ஒரு முஸ்லிம் செய்ய அனுமதிக்கப்பட்ட ஒரே தொழுகை, அன்றைய மாலை (அஸ்ர்) தொழுகை மட்டுமே (அதை அவர்கள் எப்படியோ அதுவரை நிறைவேற்றத் தவறியிருந்தால்).

அதான் மற்றும் இகாமத்

அதான் என்றால் பகிரங்கமாக அறிவித்தல். ஐந்து வேளைத் தொழுகைகளுக்கும், விடுபட்ட (கழா) ஃபர்ளான தொழுகைகளை நிறைவேற்றுவதற்கும், வெள்ளிக்கிழமைத் தொழுகையில் கதீபை நோக்கியும் ஆண்கள் அதான் சொல்வது ஸுன்னத் அல்-முஅக்கதா ஆகும். பெண்கள் அதான் அல்லது இகாமத் சொல்வது மக்ரூஹ் ஆகும். மற்றவர்களுக்கு நேரத்தை அறிவிப்பதற்காக அதான் ஒரு உயரமான இடத்தில் சொல்லப்படுகிறது. அதான் சொல்லும்போது, கைகளை உயர்த்தி ஒவ்வொரு காதுத் துளையிலும் ஒரு விரலை வைப்பது முஸ்தஹப் ஆகும். இகாமத் சொல்வது அதான் (சொல்வதை) விட மதிப்புமிக்கது. அதான், இகாமத் கிப்லாவை நோக்கிச் சொல்லப்பட வேண்டும். அவற்றைச் சொல்லும்போது பேசக்கூடாது, எந்தப் பேச்சையும் வாழ்த்தையும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடாது.

அதான் ஓதுதல்:

அல்லாஹு அக்பர் (4 முறை)

அஷ்ஹது அன் லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (2 முறை)

அஷ்ஹது அன்ன முஹம்மதன் ரஸூலுல்லாஹ் (2 முறை)

ஹய்ய அலஸ்-ஸலாஹ் (2 முறை)

ஹய்ய அலல்-ஃபலாஹ் (2 முறை)

அல்லாஹு அக்பர் (2 முறை)

லா இலாஹ இல்லல்லாஹ் (1 முறை)

காலைத் தொழுகைக்கான அதானில் மட்டும், ஹய்ய அலல்-ஃபலாஹ்விற்குப் பிறகு, நீங்கள் (அஸ்ஸலாத்து ஹைருன் மினன்-நவ்ம்) என்று இரண்டு முறை கூறுகிறீர்கள்.

“கஞ்சர்களில் மிகவும் மோசமானவன், (அவனுக்கு குர்பானி கொடுப்பது வாஜிபாக இருந்தும்) குர்பானி கொடுக்காதவனே.” ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

இகாமத்தைப் பொறுத்தவரை, ஹய்ய அலல்-ஃபலாஹ்விற்குப் பிறகு நீங்கள் (கத் காம திஸ்-ஸலாத்து) என்று இரண்டு முறை கூறுகிறீர்கள்.

6- நிய்யத்

இஃப்திதாஹ் (தொடக்க) தக்பீர் சொல்லும்போது நிய்யத் (எண்ணம்) செய்யப்படுகிறது. தொழுகைக்காக நிய்யத் செய்வது என்பது அதன் பெயர், நேரம், கிப்லா, இமாமைப் பின்பற்றுதல் (ஜமாஅத்தில் தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது) ஆகியவற்றை இதயத்தில் கடத்துவதாகும். இஃப்திதாஹ் தக்பீருக்குப் பிறகு செய்யப்படும் நிய்யத் ஸஹீஹ் அல்ல, அதனால் நிறைவேற்றப்படும் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. ஃபர்ள் அல்லது வாஜிப் தொழுகைக்காக நிய்யத் செய்யும்போது, நீங்கள் தொழுகையின் எந்த ஃபர்ள் அல்லது வாஜிபை நிறைவேற்றப் போகிறீர்கள் என்பதை நீங்கள் அறிந்திருக்க வேண்டும். ரக்அத்களின் எண்ணிக்கைக்காக நிய்யத் செய்வது அவசியமில்லை. ஒரு ஸுன்னத்தை நிறைவேற்றும்போது, “தொழுகையை நிறைவேற்ற” என்ற நிய்யத் போதுமானதாகும்.

ஜனாஸாத் தொழுகைக்கான நிய்யத், “அல்லாஹ்வுக்காகத் தொழுகையை நிறைவேற்றவும், நமது தலைவர், நபிக்காக ஸலவாத் சொல்லவும், இறந்தவருக்காகப் பிரார்த்திக்கவும், இந்த இமாமைப் பின்பற்றி நிய்யத் செய்கிறேன்” என்று செய்யப்படுகிறது.

ஆண்களுக்கு இமாமாக இருப்பதற்கு இமாம் நிய்யத் செய்ய வேண்டியதில்லை. ஆனால் அவர் அந்த ஜமாஅத்தின் இமாமாக இருக்க நிய்யத் செய்யவில்லை என்றால், அவர் ஜமாஅத்தில் தொழுகையின் தவாபைப் பெற மாட்டார். அவர் இமாமாக இருக்க நிய்யத் செய்தால், அவர் இந்த தவாபையும் பெறுவார். இமாம் (பெண்களை வழிநடத்தும்போது) “பெண்களுக்கு இமாமாக ஆக” நிய்யத் செய்ய வேண்டும்.

இபாதத்களை நிறைவேற்றும்போது, வாயால் மட்டும் நிய்யத் செய்வது ஒரு நிய்யத் அல்ல. அது இதயத்தின் மூலம் செய்யப்படாவிட்டால், இபாதத்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.

7- தஹ்ரீமா தக்பீர்

தஹ்ரீமா என்பது தொழுகையைத் தொடங்கும்போது, “அல்லாஹு அக்பர்” என்று சொல்வதாகும். ஆண்கள் தங்கள் கைகளை உள்ளங்கைகள் கிப்லாவை நோக்கித் திருப்பியவாறு காதுகள் வரை உயர்த்துகிறார்கள். கட்டைவிரல்களின் முனைகள் காது மடல்களைத் தொடுகின்றன. அல்லாஹு அக்பர் என்று சொல்லும்போது, கைகள் கீழே இறக்கப்பட்டு, முடிந்ததும், கைகள் கீழ் வயிற்றில் இணைக்கப்படுகின்றன, வலது கை இடது மணிக்கட்டைப் பிடிக்கிறது. பெண்கள் தங்கள் இரு கைகளையும் தோள்கள் வரை உயர்த்தி, இஃப்திதாஹ் தக்பீர் சொல்கிறார்கள். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் கைகளை மார்பில், வலது கையை இடதின் மேல் வைக்கிறார்கள். அவர்கள் ஆண்களைப் போல தங்கள் மணிக்கட்டைப் பிடிப்பதில்லை.

B) தொழுகையின் ருக்ன்கள்: தொழுகைக்குள் உள்ள ஃபர்ளுகள் ருக்ன்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. அவற்றில் ஐந்து உள்ளன:

1- கியாம்

தொழுகையின் ஐந்து ருக்ன்களில் முதலாவது கியாம். கியாம் என்றால் நிற்பது. நிற்க முடியாத அளவுக்கு நோய்வாய்ப்பட்டவர் உட்கார்ந்து தொழுகையை நிறைவேற்றுகிறார், உட்கார முடியாத அளவுக்கு நோய்வாய்ப்பட்டிருந்தால், அவர் தனது முதுகில் படுத்து, தனது தலையால் (தனது தலையை அசைப்பதன் மூலமோ, தலையசைப்பதன் மூலமோ) அதை நிறைவேற்றுகிறார். அவரது முகம் வானத்தை நோக்கி இருப்பதற்குப் பதிலாக கிப்லாவை நோக்கி இருக்கும்படி அவரது தலைக்குக் கீழே ஒரு தலையணை வைக்கப்பட வேண்டும், படுத்திருந்தால், அவர் தனது முழங்கால்களை வளைக்கிறார், அவர் தனது கால்களை கிப்லாவை நோக்கி நீட்டுவதில்லை. நிற்கும்போது, இரு கால்களும் நான்கு விரல் அகலம் இடைவெளியில் இருக்க வேண்டும்.

2- கிராஅத்

ஸுன்னத்துகள், வித்ருடைய ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும், ஃபர்ளு தொழுகையைத் தனியாக நிறைவேற்றும்போது அதன் இரண்டு ரக்அத்களிலும் குர்ஆன் அல்-கரீமின் ஒரு ஆயத்தை நின்ற நிலையில் ஓதுவது ஃபர்ளாகும். ஒரு சிறிய ஸூராவை ஓதுவது அதிக தவாபைக் கொண்டுவருகிறது. கிராஅத்தாக, நான்கு ரக்அத்கள் கொண்ட ஃபர்ளு தொழுகைகளின் முதல் இரண்டு ரக்அத்களில் ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவையும், ஒரு கூடுதல் ஸூராவையும் அல்லது மூன்று சிறிய ஆயத்துகளையும் ஓதுவது வாஜிப் ஆகும்; கடைசி இரண்டு ரக்அத்களில் ஃபாத்திஹாவை ஓதுவது ஸுன்னத் ஆகும். வித்ரு, ஸுன்னத் தொழுகைகளின் ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் ஃபாத்திஹாவையும், ஸம் (கூடுதல்) அஸ்-ஸூராவையும் ஓதுவது வாஜிப் ஆகும். கூடுதலாக, ஃபாத்திஹாவை ஒரு முறையும், ஸம் அஸ்-ஸூராவுக்கு முன்பும் ஓதுவது வாஜிப் ஆகும். இந்த ஐந்து வாஜிப்களில் ஒன்று மறக்கப்பட்டால், ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்வது அவசியமாகும். கிராஅத் செய்யும்போது, குர்ஆன் அல்-கரீமின் மொழிபெயர்ப்புகளை ஓதுவது அனுமதிக்கப்படாது. அது அதன் மூலப்படியே, அரபியில் ஓதப்பட வேண்டும்.

3- ருகூஃ

கியாமில் (நின்ற நிலையில் ஓதுதல்) கிராஅத்திற்குப் பிறகு, நீங்கள் தக்பீர் சொல்லி ருகூஃவிற்கு வளைகிறீர்கள். ருகூஃவில், ஆண்கள் தங்கள் விரல்களைத் திறந்து தங்கள் முழங்கால்களைப் பிடிக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் முதுகையும் தலையையும் ஒரே மட்டத்தில் நேராக வைத்திருக்கிறார்கள். ருகூஃவில், நீங்கள், “ஸுப்ஹான ரப்பியல்-அழீம்” என்று குறைந்தது மூன்று முறை கூறுகிறீர்கள் (அதை 3, 5, 7, 9 அல்லது 11 முறை சொல்வது முஸ்தஹப் ஆகும்). ருகூஃவில், உங்கள் கைகளும் கால்களும் நேராக இருக்க வேண்டும். பெண்கள் தங்கள் விரல்களைத் திறப்பதில்லை. அவர்கள் தங்கள் தலையையும் முதுகையும் சமமாகவோ அல்லது தங்கள் கைகளை நேராகவோ வைத்திருப்பதில்லை.

இமாமுக்கும், தனியாகத் தொழுகையை நிறைவேற்றும் ஒருவருக்கும், ருகூஃவிலிருந்து நிமிரும்போது, “ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்” என்று சொல்வது ஸுன்னத் ஆகும். ஜமாஅத்தினர் அதைக் கூறுவதில்லை. அதைக் கூறிய உடனேயே, நீங்கள், “ரப்பனா லக்கல் ஹம்த்” என்று கூறி, கவ்மாவில் நிமிர்ந்து நிற்க வேண்டும், பின்னர், “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறி ஸஜ்தாவிற்காக மண்டியிடும்போது, முதலில் வலது முழங்காலையும் பின்னர் இடது முழங்காலையும், அதைத் தொடர்ந்து வலது பின்னர் இடது கைகளையும் தரையில் வைக்க வேண்டும். இறுதியாக, மூக்கும் நெற்றி எலும்புகளும் தரையில் வைக்கப்படுகின்றன.

4- ஸஜ்தா

ஸஜ்தாவில், நீங்கள், “ஸுப்ஹான ரப்பியல்-அஃலா” என்று குறைந்தது மூன்று முறை கூறுகிறீர்கள் (அதை 3, 5, 7, 9 அல்லது 11 முறை சொல்வது முஸ்தஹப் ஆகும்). விரல்கள் மூடப்பட்டு, கிப்லாவை நோக்கி, காதுகளுக்கு நேராக இருக்க வேண்டும், மேலும் தலை கைகளுக்கு இடையில் இருக்க வேண்டும். நெற்றி கல், மண், மரம், துணி போன்ற சுத்தமான ஒன்றைத் தொடுவது ஃபர்ளாகும், அத்தோடு மூக்கையும் கீழே வைப்பது வாஜிப் என்று (அறிஞர்களால்) கூறப்படுகிறது. ஒரு நல்ல காரணம் இல்லாமல் மூக்கை மட்டும் தரையில் வைப்பது அனுமதிக்கப்படாது. நெற்றியை மட்டும் தரையில் வைப்பது மக்ரூஹ் ஆகும். இரண்டு கால்களையும் அல்லது ஒவ்வொரு காலின் ஒரு விரலையாவது தரையில் வைப்பது ஃபர்ள் அல்லது வாஜிப் ஆகும். அதாவது, இரண்டு கால்களும் தரையில் வைக்கப்படாவிட்டால், தொழுகை ஸஹீஹாக இருக்காது அல்லது அது மக்ரூஹ் ஆகிவிடும்.

ஸஜ்தாவில், கால்விரல்களை வளைத்து கிப்லாவை நோக்கித் திருப்புவது ஸுன்னத் ஆகும். ஆண்கள் தங்கள் கைகளையும் தொடைகளையும் தங்கள் வயிற்றிலிருந்து விலக்கி வைத்திருக்க வேண்டும். கைகளையும் முழங்கால்களையும் தரையில் வைப்பது ஸுன்னத் ஆகும். கியாமில் குதிகால்களை நான்கு விரல் அகலம் இடைவெளியில் வைத்திருப்பது ஸுன்னத் ஆகும், ஆனால் ருகூஃ, கவ்மா, ஸஜ்தாவில், அவற்றை ஒன்றாக வைத்திருப்பது ஸுன்னத் ஆகும். ஸஜ்தாவிற்காக மண்டியிடும்போது, உங்கள் கால்சட்டையின் கால்களை மேலே இழுப்பது மக்ரூஹ் ஆகும், அதேபோன்று தொழுகையைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு அவற்றை மடிப்பது மக்ரூஹ் ஆகும். மடிந்த (அல்லது குட்டையான) சட்டைக் கைகள், மணிக்கட்டுகள் அல்லது ஒரு கால்சட்டையின் கீழ்ப்பகுதிகளுடன் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது மக்ரூஹ் ஆகும். சோம்பலின் காரணமாகவோ அல்லது மூடப்பட்ட தலையுடன் தொழுகையை நிறைவேற்றுவதன் முக்கியத்துவத்தை உணராததாலோ வெறுந்தலையுடன் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது மக்ரூஹ் ஆகும். இது தொழுகையை அவமதிப்பது நம்பிக்கையின்மையை ஏற்படுத்துகிறது. ஒருவர் அழுக்கு ஆடைகளில் அல்லது அவர் வேலையில் பயன்படுத்தும் ஆடைகளில் (அதாவது, கிரீஸ் மற்றும் அழுக்கு ஆடைகள்) இருக்கும்போது தொழுகையை நிறைவேற்றுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

5- கஃதா அல்-அகீரா

கடைசி ரக்அத்தில், அத்தஹிய்யாத்து ஓத எடுக்கும் நேரம் வரை உட்கார்ந்திருப்பது ஃபர்ளாகும். உட்கார்ந்திருக்கும்போது உங்கள் விரல்களால் ஒரு அடையாளம் காட்ட வேண்டாம். உட்காரும்போது, ஆண்கள் தங்கள் இடது காலைத் தரையில் தட்டையாக வைத்து, தங்கள் கால்விரல்கள் வலதுபுறம் நோக்கியவாறு, காலின் மீது உட்காருகிறார்கள். வலது கால் நிமிர்ந்து இருக்க வேண்டும், கால்விரல்கள் தரையைத் தொட்டு கிப்லாவை நோக்கி இருக்க வேண்டும். இந்த முறையில் உட்காருவது ஸுன்னத் ஆகும். பெண்கள் தவறுக் மூலம் உட்காருகிறார்கள். அதாவது, அவர்கள் தங்கள் பிட்டங்களைத் தரையில் வைத்து உட்காருகிறார்கள். அவர்களின் தொடைகள் ஒன்றுக்கொன்று நெருக்கமாக இருக்க வேண்டும். அவர்களின் கால்கள் அவர்களின் வலதுபுறத்திலிருந்து வெளியே நீட்டிக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

நபியின் தோழர்களை நினைவுகூர்வதாலா,
ஸலம் மரங்கள் உள்ள இடத்தில் உன்னை அழ வைக்கிறது?
சொல், மதீனாவின் காற்று உன்னை அழ வைக்கிறதா?
அல்லது இதம் மலையிலிருந்து இரவில் வரும் மின்னலா?
கஸீதத் அல்-புர்தா