தொழுகையை நிறைவேற்றுவது எப்படி

ஒரு ஆண் தனியாகத் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது எப்படி

உதாரணமாக, காலைத் தொழுகையின் ஸுன்னத் பின்வருமாறு நிறைவேற்றப்படுகிறது:

1. நீங்கள் கிப்லாவை நோக்கித் திரும்புகிறீர்கள். கால்களின் குதிகால்கள் நான்கு விரல் அகலம் இடைவெளியில் வைக்கப்படுகின்றன. கட்டைவிரல்களின் முனைகள் காது மடல்களைத் தொடுகின்றன, உள்ளங்கைகள் கிப்லாவை நோக்கித் திருப்பப்படுகின்றன. இதயத்தின் மூலம், “இன்றைய காலைத் தொழுகையின் ஸுன்னத்தை அல்லாஹ்வுக்காக நிறைவேற்ற நிய்யத் செய்கிறேன், நான் கிப்லாவை நோக்கித் திரும்பியுள்ளேன்,” என்று கூறி, “அல்லாஹு அக்பர்,” என்று சொல்லி, வலது கை தொப்புளுக்குக் கீழே இடது மணிக்கட்டைப் பிடிக்கிறது.

2. ஸஜ்தாவிற்காக (சிரம் பணிதல்) தலை தொடும் இடத்தில் கண்களை நிலைநிறுத்தி:

அ) நீங்கள் ஸுப்ஹானக துஆவை ஓதுகிறீர்கள்.

ஆ) அஊது, பிஸ்மில்லாஹ் ஓதிய பிறகு, நீங்கள் ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவை ஓதுகிறீர்கள்.

இ) ஃபாத்திஹாவிற்குப் பிறகு, பிஸ்மில்லாஹ் சொல்லாமல், நீங்கள் ஒரு கூடுதல் ஸூராவை, உதாரணமாக, ஸூரா ஃபீலை ஓதுகிறீர்கள். நீங்கள் பிஸ்மில்லாஹ் சொன்னால், ஒரு முஸ்தஹபைக் கடைப்பிடித்ததற்கான தவாபைப் பெறுவீர்கள்.

3. கூடுதல் ஸூராவை ஓதிய பிறகு, நீங்கள் “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறி ருகூஃவிற்கு (கைகளை முழங்கால்களில் வைத்து குனிதல்) வளைகிறீர்கள். ருகூஃவில், நீங்கள் உங்கள் விரல்களைத் திறந்து உங்கள் முழங்கால்களைப் பிடிக்கிறீர்கள். உங்கள் முதுகையும் தலையையும் ஒரே மட்டத்தில் நேராக வைத்திருக்கிறீர்கள். உங்கள் கால்களைப் பார்த்து, “ஸுப்ஹான ரப்பியல்-அழீம்” என்று மூன்று முறை கூறுகிறீர்கள். நீங்கள் அதை 5, 7, 9 அல்லது 11 முறை சொன்னால், ஒரு முஸ்தஹபைக் கடைப்பிடித்ததற்கான தவாபைப் பெறுவீர்கள்.

4. நீங்கள் ருகூஃவிலிருந்து “ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்” என்று கூறி நிமிர்கிறீர்கள். நிமிரும்போது, உங்கள் கால்சட்டையை மேலே இழுக்கக்கூடாது, ஸஜ்தா செய்யும் இடத்திலிருந்து உங்கள் கண்களை அகற்றக்கூடாது. நீங்கள் நிமிர்ந்து நின்றதும், “ரப்பனா லக்கல் ஹம்த்” என்று கூறுகிறீர்கள். (இந்த நிமிர்ந்து நிற்பது கவ்மா என்று அழைக்கப்படுகிறது.)

5. நீங்கள் சிறிது நேரம் அசையாமல் நின்று, “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறி ஸஜ்தாவிற்காக மண்டியிடுகிறீர்கள். ஸஜ்தாவிற்காக மண்டியிடும்போது, வரிசையாக:

அ) முதலில் வலது முழங்காலையும் பின்னர் இடது முழங்காலையும், அதைத் தொடர்ந்து வலது கையையும், பின்னர் இடது கையையும் தரையில் வைக்கிறீர்கள். இறுதியாக, மூக்கும் நெற்றி எலும்புகளும் தரையில் வைக்கப்படுகின்றன.

ஆ) கால்விரல்கள் கிப்லாவை நோக்கி வளைக்கப்படுகின்றன.

இ) தலை கைகளுக்கு இடையில் இருக்க வேண்டும்.

ஈ) விரல்கள் மூடப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

உ) உள்ளங்கைகள் தரையில் வைக்கப்பட வேண்டும், முழங்கைகள் தரையைத் தொடக்கூடாது.

ஊ) ஸஜ்தாவில் குறைந்தது மூன்று முறை “ஸுப்ஹான ரப்பியல்-அஃலா” என்று கூறுகிறீர்கள். நீங்கள் அதை 5, 7, 9 அல்லது 11 முறை சொன்னால், ஒரு முஸ்தஹபைக் கடைப்பிடித்ததற்கான தவாபைப் பெறுவீர்கள். பின்னர்;

“மரணம் வருவதற்கு முன் இறந்துவிடுங்கள். உங்கள் கணக்கு எடுக்கப்படுவதற்கு முன் உங்களைக் கணக்கெடுத்துக் கொள்ளுங்கள்!”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

6. “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறி, உங்கள் இடது காலை அதன் கால்விரல்கள் வலதுபுறம் நோக்கியவாறு தரையில் தட்டையாக வைக்கிறீர்கள். வலது கால் அதன் கால்விரல்கள் தரையைத் தொட்டு கிப்லாவை நோக்கி நிமிர்ந்து இருக்க வேண்டும். உங்கள் உள்ளங்கைகள் கிப்லாவை நோக்கி முழங்கால்களில் இருக்க, உங்கள் விரல்கள் சற்றுத் திறந்த நிலையில், “ஸுப்ஹானல்லாஹ்” என்று சொல்லும் நேரம் வரை (ஆனால் நீங்கள் அதை உண்மையில் சொல்வதில்லை) உங்கள் தொடைகளின் மீது அமருகிறீர்கள்.

7. “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறி, நீங்கள் மீண்டும் ஸஜ்தாவிற்குச் சிரம் பணிகிறீர்கள். (இரண்டு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில், சிறிது நேரம் அசையாமல் உட்கார்ந்திருப்பது ஜல்ஸா என்று அழைக்கப்படுகிறது.)

8. ஸஜ்தாவில் குறைந்தது மூன்று முறை “ஸுப்ஹான ரப்பியல்-அஃலா” என்று கூறிய பிறகு, நீங்கள் “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறி இரண்டாவது ரக்அத்திற்காக எழுந்து நிற்கிறீர்கள். ஸஜ்தாவிலிருந்து எழுந்து நிற்கும்போது, நீங்கள் முதலில் உங்கள் நெற்றியையும், பின்னர் உங்கள் மூக்கையும், பின்னர்; இடது கையையும் வலது கையையும், பின்னர் இடது முழங்காலையும் வலது முழங்காலையும் உயர்த்த வேண்டும்.

9. நின்ற நிலையில், நீங்கள் பிஸ்மில்லாஹ், ஃபாத்திஹா மற்றும் ஒரு கூடுதல் ஸூராவை ஓதுகிறீர்கள். பின்னர் நீங்கள் “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறி ருகூஃவிற்கு வளைகிறீர்கள்.

10. இரண்டாவது ரக்அத் (நிற்பது, குனிவது, இரண்டு முறை சிரம் பணிதல் ஆகிய செயல்களை உள்ளடக்கிய தொழுகையின் அலகுகள்) முதல் ரக்அத்திற்கு விவரிக்கப்பட்ட அதே வழியில் முடிக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், இரண்டாவது ஸஜ்தாவிற்குப் பிறகு, நீங்கள் “அல்லாஹு அக்பர்” என்று கூறும்போது, நீங்கள் எழுந்து நிற்காமல் உங்கள் தொடைகளின் மீது அமருகிறீர்கள்.

அ) அத்தஹிய்யாத்து, அல்லாஹும்ம ஸல்லி, அல்லாஹும்ம பாரிக், ரப்பனா ஆதினா ஆகிய துஆக்களை ஓதிய பிறகு, நீங்கள் முதலில் வலதுபுறமும், பின்னர் இடதுபுறமும், “அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்” என்று கூறி ஸலாம் கொடுக்கிறீர்கள்.

ஆ) இதைத் தொடர்ந்து, நீங்கள் “அல்லாஹும்ம அன்தஸ்-ஸலாம் வ மின்கஸ்-ஸலாம் தபாரக்த யா தல் ஜலாலி வல்-இக்ராம்” என்ற துஆவைக் கூறுகிறீர்கள். பின்னர், நீங்கள் எழுந்து நின்று, காலைத் தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத் ஃபர்ளை அதே வழியில் ஆனால் ஃபர்ளுக்காக நிய்யத் செய்து நிறைவேற்றுகிறீர்கள். நீங்கள் ஸுன்னத்திற்கும் ஃபர்ளிற்கும் அல்லது ஃபர்ளிற்கும் ஸுன்னத்திற்கும் இடையில் பேசக்கூடாது. அது தொழுகையை முறித்துவிடாது என்றாலும், அது ஸுன்னத்தின் தவாபைக் குறைக்கிறது.

தொழுகையை முடித்த பிறகு, நீங்கள் “அல்லாஹும்ம அன்தஸ் ஸலாம்...” என்ற துஆவைக் கூறி, மூன்று முழுமையான இஸ்திஃபாரை, “அஸ்தஃபிருல்லாஹல்-அழீம் அல் கரீம் அல்லதீ லா-இலாஹ இல்லா ஹுவ அல்-ஹய்யல்-கய்யூம வ அதூபு இலைஹ்” என்று ஓதுகிறீர்கள். பின்னர் நீங்கள் ஆயத் அல்-குர்ஸியை ஓதி, 33 தஸ்பீஹ், “ஸுப்ஹானல்லாஹ்”, 33 தஹ்மீத், “அல்ஹம்துலில்லாஹ்”, 33 தக்பீர், “அல்லாஹு அக்பர்”, மற்றும் ஒரு தஹ்லீல், “லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வஹ்தஹூ லா ஷரீக்கலஹ், லஹுல்முல்கு வ லஹுல்ஹம்து வ ஹுவ அலா குல்லி ஷையின் கதீர்” என்று கூறுகிறீர்கள். இந்த துஆக்கள் மென்மையாகச் சொல்லப்பட வேண்டும். அவற்றை உரக்கச் சொல்வது பித்அத் ஆகும். அதன் பிறகு, நீங்கள் துஆ (பிரார்த்தனை) செய்கிறீர்கள். பிரார்த்தனை செய்யும்போது, ஆண்கள் தங்கள் கைகளை மார்பு மட்டத்தில் நேராக உயர்த்துகிறார்கள். கைகள் முழங்கைகளில் வளைக்கப்படுவதில்லை. உள்ளங்கைகள் திறக்கப்படுகின்றன; அவை வானத்தை நோக்கித் திருப்பப்படுகின்றன. ஏனெனில், தொழுகைக்கான கிப்லா கஃபா, பிரார்த்தனைக்கான கிப்லா வானம். பிரார்த்தனைக்குப் பிறகு, நீங்கள் ஆயத் அல்-கரீமா, “ஸுப்ஹான ரப்பிக...” என்று கூறி, உங்கள் கைகளை மெதுவாக உங்கள் முகத்தில் தடவுகிறீர்கள்.

மற்ற தொழுகைகள் எவ்வாறு நிறைவேற்றப்படுகின்றன

தொழுகை 3 ரக்அத்களைக் கொண்டிருந்தால் (மாலைத் தொழுகையின் ஃபர்ள் மற்றும் வித்ரு தொழுகை), முதல் இரண்டு ரக்அத்கள் காலைத் தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்களைப் போலவே நிறைவேற்றப்படுகின்றன (இரண்டாவது ரக்அத்தில் அல்லாஹும்ம ஸல்லி, அல்லாஹும்ம பாரிக், ரப்பனா ஆதினா இல்லாமல்). மாலைத் தொழுகையின் மூன்றாவது ரக்அத்தில், நீங்கள் ஃபாத்திஹாவை மட்டுமே ஓதுகிறீர்கள், கூடுதல் ஸூரா இல்லை. வித்ரு தொழுகையின் மூன்றாவது ரக்அத்தில், ஃபாத்திஹாவிற்குப் பிறகு, நீங்கள் ஒரு கூடுதல் ஸூராவை ஓதி, தக்பீர் சொல்லி, உங்கள் இரு கைகளையும் உங்கள் காதுகள் வரை உயர்த்தி, (வலது கையால் இடது கையை மணிக்கட்டில் மீண்டும் பிடித்த பிறகு) குனூத் எனப்படும் துஆக்களைக் கூறுகிறீர்கள். மூன்றாவது ரக்அத்தின் ருகூஃ, ஸஜ்தாவிற்குப் பிறகு, நீங்கள் அமருகிறீர்கள்.

தொழுகை 4 ரக்அத்களைக் கொண்டிருந்தால், முதல் இரண்டு ரக்அத்கள் காலைத் தொழுகையின் இரண்டு ரக்அத்களைப் போலவே நிறைவேற்றப்படுகின்றன (இரண்டாவது ரக்அத்தில் அல்லாஹும்ம ஸல்லி, அல்லாஹும்ம பாரிக், ரப்பனா ஆதினா இல்லாமல்). ஃபர்ள், வாஜிப் தொழுகைகளின் இரண்டாவது ரக்அத்தின் முடிவில் உள்ள அமர்விலும், அஸர் தொழுகையின் முதல் ஸுன்னத்திலும், நீங்கள் அத்தஹிய்யாத்து துஆவை மட்டுமே கூறுகிறீர்கள், பின்னர் எழுந்து நிற்கிறீர்கள். ஃபர்ள் தொழுகைகளின் மூன்றாவது, நான்காவது ரக்அத்களில், ஃபாத்திஹா மட்டுமே ஓதப்படுகிறது; நீங்கள் ஒரு கூடுதல் ஸூராவைச் சொல்வதில்லை.

கைர் அல்-முஅக்கத் ஸுன்னத் தொழுகைகளின் (அஸர் தொழுகையின் ஸுன்னத் மற்றும் இஷா தொழுகையின் முதல் ஸுன்னத்) முதல் அமர்வில், அத்தஹிய்யாத்துவிற்குப் பிறகு, அல்லாஹும்ம ஸல்லி, அல்லாஹும்ம பாரிக் சொல்லப்படுகின்றன. மூன்றாவது ரக்அத்தில், ஸுப்ஹானக, அஊது, பிஸ்மில்லாஹ், ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹா ஓதப்படுகின்றன. மூன்றாவது, நான்காவது ரக்அத்களில், ஃபாத்திஹாவிற்குப்பிறகு, ஒரு கூடுதல் ஸூரா ஓதப்படுகிறது. நான்காவது ரக்அத்தின் ருகூஃ, ஸஜ்தாவிற்குப் பிறகு, நீங்கள் அமருகிறீர்கள்.

3 அல்லது 4 ரக்அத்களைக் கொண்ட தொழுகைகளின் கடைசி அமர்வில், அத்தஹிய்யாத்து, அல்லாஹும்ம ஸல்லி, அல்லாஹும்ம பாரிக், ரப்பனா ஆதினா ஆகியவற்றை ஓதிய பிறகு, நீங்கள் முதலில் வலதுபுறம், “அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்” என்றும், பின்னர் இடதுபுறம், “அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்” என்றும் கூறி ஸலாம் கொடுக்கிறீர்கள். ஸலாமிற்குப் பிறகு, நீங்கள், “அல்லாஹும்ம அன்தஸ்-ஸலாம் வ மின்கஸ் ஸலாம் தபாரக்த யா தல் ஜலாலி வல்-இக்ராம்” என்ற துஆவைக் கூறுகிறீர்கள். 4 ரக்அத்களாக நிறைவேற்றப்படும் மற்ற நாஃபிலா தொழுகைகள், கைர் அல்-முஅக்கத் ஸுன்னத்துகளைப் போலவே நிறைவேற்றப்படுகின்றன.

ஒரு பெண் தனியாகத் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது எப்படி

தனியாக ஒரு தொழுகையை, உதாரணமாக, காலைத் தொழுகையின் ஸுன்னத்தை நிறைவேற்றும் ஒரு பெண், அதை பின்வருமாறு நிறைவேற்றுகிறார்:

அவள் தலை முதல் கால் வரை தன்னை மறைத்துக் கொள்கிறாள், அவளது உடல் அம்சங்கள் வெளிப்படையாகத் தெரியக்கூடாது. கைகளும் முகமும் மட்டுமே திறந்திருக்கும். அவள் தொழுகையில் ஒரு ஆண் தனியாகத் தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது சொல்லும் அதே ஸூராக்களையும் துஆக்களையும், முன்பு குறிப்பிட்டபடி, சொல்வாள். வேறுபாடுகள்:

அ) அவர்கள் ஆண்களைப் போல தங்கள் கைகளை காதுகள் வரை உயர்த்துவதில்லை. அவர்கள் தங்கள் இரு கைகளையும் தோள்களின் மட்டத்திற்கு உயர்த்தி நிய்யத் செய்கிறார்கள் (இங்கே கைகள் திறக்கவோ மூடவோ இல்லை, அவை தளர்வாக விடப்படுகின்றன). பின்னர், தக்பீர் சொல்லி, அவர்கள் வலது கையை இடது கையின் மேல் தங்கள் மார்பில் வைத்து தங்கள் தொழுகையைத் தொடங்குகிறார்கள்.

ஆ) ருகூஃ செய்யும்போது, பெண்கள் தங்கள் கால்களை ஒன்றோடொன்று தொடச் செய்வதில்லை. அவர்கள் தங்கள் கைகளை முழங்கால்களில் வைக்கிறார்கள்; அவர்கள் முழங்கால்களைப் பிடிப்பதில்லை அல்லது தங்கள் விரல்களை விரிப்பதில்லை, அவற்றை மூடிய நிலையில் வைத்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் தங்கள் முதுகு, தலை, கால்கள் அல்லது கைகளை நேராக வைத்திருப்பதில்லை.

இ) பெண்கள் ஸஜ்தாவில் தங்கள் முன்கைகளைத் தரையில் வைக்கிறார்கள், அவர்களின் கைகள் அவர்களின் பக்கங்களைத் தொடுகின்றன. அவர்களின் வயிறும் தொடைகளும் தொடுகின்றன.

ஈ) பெண்கள் அமரும் நிலைகளில் தங்கள் பிட்டங்களின் மீது அமருகிறார்கள். அவர்களின் தொடைகள் ஒன்றுக்கொன்று நெருக்கமாக இருக்க வேண்டும். அவர்களின் கால்கள் அவர்களின் வலதுபுறத்திலிருந்து வெளியே நீட்டிக் கொண்டிருக்க வேண்டும். அவர்கள் தங்கள் கைகளைத் தொடைகளின் மீது வைத்து, தங்கள் விரல்களை மூடிய நிலையில் வைத்திருக்கிறார்கள்.

உ) துஆ செய்யும்போது, பெண்கள் தங்கள் கைகளை முன்னோக்கி உயர்த்துவதில்லை; அவர்கள் தங்கள் உள்ளங்கைகளைத் தங்கள் முகத்தை நோக்கிப் பிடிக்கிறார்கள்.

ஒரு பெண் தொழுகையை நிறைவேற்றுவதற்காக தன்னை மறைத்துக் கொள்வதற்கான சிறந்த வழி, அவளது கைகளை மறைக்கும் அளவுக்குப் பெரிய ஒரு முக்காட்டையும், அவளது கால்களை மறைக்கும் அளவுக்கு நீளமான ஒரு பரந்த பாவாடையையும் அணிவதாகும்.

தொழுகைக்குப் பிறகு ஓதப்படும் ஒரு பிரார்த்தனைக்கான உதாரணம்

“கப்ரில் உள்ள இறந்தவர், மூழ்கப் போகும் ஒருவரைப் போன்றவர்; அவர் எப்போதும் தனது பெற்றோர், சகோதரர்கள், நண்பர்களிடமிருந்து வரும் பிரார்த்தனைகளின் வருகைக்காக ஏங்குகிறார்.”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

“அல்ஹம்துலில்லாஹி ரப்பில்ஆலமீன். அஸ்ஸலாத்து வஸ்ஸலாமு அலா ரஸூலினா முஹம்மதின் வ ஆலிஹீ வ ஸஹ்பிஹீ அஜ்மஈன். யா ரப்பீ! நான் நிறைவேற்றிய தொழுகையை ஏற்றுக்கொள்வாயாக! என் வாழ்வின் பிற்காலத்திலும், என் ஆகிபத்திலும் (முடிவிலும்) எனக்கு ஹைரை (நன்மையை) அருள்வாயாக! என் கடைசி மூச்சில் கலிமா அத்-தவ்ஹீதைச் சொல்லும் பாக்கியத்தை எனக்கு அருள்வாயாக! என் இறந்த உறவினர்களுக்கு உனது அஃப்வு மற்றும் மஃபிரத் (மன்னிப்பு மற்றும் கருணை) மூலம் அருள் புரிவாயாக! அல்லாஹும்மஃபிர் வர்ஹம் வ அன்த ஹய்ருர்ராஹிமீன். தவஃப்பனீ முஸ்லிமன் வ அல்ஹிக்னீ பிஸ்-ஸாலிஹீன். அல்லாஹும்மஃபிரிலீ வ லி-வாலிதய்ய வ லி-உஸ்தாதிய்ய வ லில்-முஃமினீன வல் முஃமினாத் யவ்ம யகூமுல் ஹிஸாப். யா ரப்பீ! ஷைத்தானின் தீமைகளிலிருந்தும், எதிரிகளின் தீமைகளிலிருந்தும், என் நஃப்ஸ் அல்-அம்மாராவின் தீமைகளிலிருந்தும் என்னைப் பாதுகாப்பாயாக! எங்கள் வீட்டிற்கு நன்மை, ஹலால் மற்றும் சுபமான வாழ்வாதாரத்தை வழங்குவாயாக! முஸ்லிம்களுக்கு இரட்சிப்பை வழங்குவாயாக! முஸ்லிம்களின் எதிரிகளைத் துர்பாக்கியசாலிகளாகவும், அழிந்தவர்களாகவும் ஆக்குவாயாக! காஃபிர்களுக்கு எதிராக ஜிஹாத் செய்யும் முஸ்லிம்களுக்கு உனது தெய்வீக உதவியால் உதவுவாயாக! அல்லாஹும்ம இன்னக்க அஃபுவ்வுன் கரீமுன் துஹிப்-புல் அஃப்வ ஃபஃபு அன்னீ. யா ரப்பீ! எங்களில் உள்ள நோயாளிகளுக்கு நிவாரணம் வழங்குவாயாக, எங்களில் உள்ள சிரமத்தில் இருப்பவர்களுக்கு நிம்மதியை வழங்குவாயாக! அல்லாஹும்ம இன்னீ அஸ்அலுக்க ஸிஹ்ஹத வல்-ஆஃபியத வல்-அமானத வ ஹுஸ்னல்-குல்கி வர்-ரிழாஅ பில்-கதரி பிரஹ்மதிக யா அர்ஹமர்-ராஹிமீன். என் பெற்றோருக்கும், என் பிள்ளைகளுக்கும், என் உறவினர்களுக்கும், என் நண்பர்களுக்கும், என் மார்க்கத்தில் உள்ள அனைத்து சகோதரர்களுக்கும் பயனுள்ள வாழ்க்கை, நல்ல ஒழுக்கம், தெளிவான மனம், ஆஃபியத் (நல்ல ஆரோக்கியம்), இஸ்திகாமத் (அல்லாஹுத்தஆலா விரும்பும் சரியான, உண்மையான பாதையில் இருப்பது) ஆகியவற்றை வழங்குவாயாக! ஆமீன். வல்ஹம்து-லில்-லாஹி ரப்பில்ஆலமீன். அல்லாஹும்ம ஸல்லி அலா ஸய்யிதினா முஹம்மதின் வ அலா ஆல்-இ முஹம்மத், கமா ஸல்லய்-த அலா இப்ராஹீம வ அலா ஆல்-இ இப்ராஹீம், இன்னக்க ஹமீத்-உன்-மஜீத். அல்லாஹும்ம பாரிக் அலா முஹம்மதின் வ அலா ஆல்-இ முஹம்மத், கமா பாரக்த அலா இப்ராஹீம வ அலா ஆல்-இ இப்ராஹீம், இன்னக்க ஹமீத்-உன்-மஜீத். அல்லாஹும்ம ரப்பனா ஆதினா ஃபித்-துன்யா ஹஸனதன் வ ஃபில் ஆகிரத்-இ ஹஸனதன் வ கினா அதாபந்-நார் பிரஹ்மதிக யா அர்ஹமர்-ராஹிமீன். வல்-ஹம்துலில்-லாஹி ரப்-பில்ஆலமீன். அஸ்தஃபிருல்லாஹ், அஸ்தஃபிருல்லாஹ், அஸ்தஃபிருல்லாஹ், அஸ்தஃபிருல்லாஹல்-அழீம் அல்-கரீம் அல்லதீ லா இலாஹ இல்லா ஹுவ அல்-ஹய்ய-அல்-கய்யூம வ அதூபு இலைஹ்.”

தொழுகையின் வாஜிப்கள்

தொழுகையின் வாஜிப்கள்:

1. ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவை ஓதுவது.

2. ஃபாத்திஹாவிற்குப் பிறகு ஒரு கூடுதல் ஸூராவை அல்லது குறைந்தது மூன்று சிறிய ஆயத்துகளை ஓதுவது.

3. கூடுதல் ஸூராவுக்கு முன்பு ஃபாத்திஹாவை ஓதுவது.

4. ஃபர்ளு தொழுகைகளின் முதல் மற்றும் இரண்டாவது ரக்அத்களிலும், ஸுன்னத் மற்றும் வாஜிப் தொழுகைகளின் ஒவ்வொரு ரக்அத்திலும் ஃபாத்திஹாவையும் கூடுதல் ஸூராவையும் ஓதுவது.

5. (இரண்டு) ஸஜ்தாக்களை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உடனடியாகச் செய்வது.

6. மூன்று அல்லது நான்கு ரக்அத்களைக் கொண்ட தொழுகைகளின் இரண்டாவது ரக்அத்தில் தஷஹ்ஹுத் அளவு நேரம் அமர்வது. கடைசி ரக்அத்தில் அமர்வது ஃபர்ளாகும்.

7. இரண்டாவது ரக்அத்தில் தஷஹ்ஹுத் நேரத்தை விட அதிகமாக அமராமல் இருப்பது.

8. ஸஜ்தாவில், மூக்கு மற்றும் நெற்றி இரண்டையும் தரையில் வைப்பது.

9. கடைசி ரக்அத்தில் அமரும் நிலையில் அத்தஹிய்யாத்து துஆவை ஓதுவது.

10. தஃதீல் அல்-அர்கான் செய்வது, அதாவது, “ஸுப்ஹானல்லாஹ்” என்று சொல்லும் நேரம் வரை அசையாமல் இருப்பது.

11. தொழுகையின் முடிவில் “அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்” என்று சொல்வது.

12. வித்ரு தொழுகையின் மூன்றாவது ரக்அத்தில் குனூத் துஆவை ஓதுவது.

13. பெருநாள் தொழுகைகளில் தக்பீர் சொல்வது.

14. காலை, ஜும்ஆ, பெருநாள், தராவீஹ், வித்ரு தொழுகைகளிலும், மஃரிப் மற்றும் இஷா தொழுகையின் முதல் இரண்டு ரக்அத்களிலும் இமாம் ஆயத்துகளை உரக்க ஓதுவது.

15. லுஹர் மற்றும் அஸர் ஃபர்ளு தொழுகைகளிலும், மஃரிப் தொழுகையின் மூன்றாவது ரக்அத்திலும், இஷா தொழுகையின் மூன்றாவது மற்றும் நான்காவது ரக்அத்களிலும் இமாமும், தனியாகத் தொழுபவரும் ஆயத்துகளைக் கேட்காத அளவு மெல்லிய குரலில் ஓதுவது வாஜிப் ஆகும். இமாம் உரக்க ஓத வேண்டிய ஸூராக்களை, தனியாகத் தொழுபவர் உரக்கவோ அல்லது மென்மையாகவோ ஓதுவது அனுமதிக்கப்படுகிறது.

குர்பானிப் பெருநாளுக்கு முந்தைய நாளான அரஃபா நாளன்று காலைத் தொழுகையிலிருந்து, நான்காவது நாள் அஸர் தொழுகைக்குப் பிறகு வரை, மொத்தம் இருபத்து மூன்று தொழுகைகளுக்கு, எந்தவொரு ஃபர்ளான தொழுகையிலும் ஸலாம் கொடுத்த உடனேயே ஒருமுறை தக்பீர் அத்-தஷ்ரீக் (அல்லாஹு அக்பர், அல்லாஹு அக்பர். லா இலாஹ இல்லல்லாஹு வல்லாஹு அக்பர். அல்லாஹு அக்பர் வ லில்லாஹில்-ஹம்த்) சொல்வது அனைவருக்கும் வாஜிப் ஆகும்.

ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் (தவறுகளுக்காகச் செய்யப்படும் ஸஜ்தா)

தொழுகையை நிறைவேற்றும் ஒருவர் தொழுகையின் ஒரு ஃபர்ளை அறிந்தோ அல்லது தவறுதலாகவோ விட்டால், அவரது தொழுகை முறிந்துவிடும். தொழுகையின் வாஜிப்களில் ஒன்றை அறியாமல் விடுவது தொழுகையை முறிக்காது. இருப்பினும், அவர் ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்ய வேண்டும். தேவையான ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வை அறிந்தே செய்யாதவர் அல்லது தொழுகையின் வாஜிப்களில் ஒன்றை அறிந்தே விடுபவர் அந்தத் தொழுகையை மீண்டும் நிறைவேற்ற வேண்டும். இது வாஜிப் ஆகும். அவர் அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், அவர் பாவியாவார். ஒரு ஸுன்னத்தை விடுவது ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்யத் தேவையில்லை.

ஒரு ஃபர்ளைத் தாமதப்படுத்தும்போது/திரும்பச் செய்யும்போது அல்லது ஒரு வாஜிபை விடும்போது/தாமதப்படுத்தும்போது/திரும்பச் செய்யும்போது ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்யப்படுகிறது. பல ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ்கள் தேவைப்பட்டால், ஒரு ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்வது போதுமானதாகும்.

இமாம் ஒரு தொழுகையில் தவறிழைத்து ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்தால், ஜமாஅத்தினரும் அதைச் செய்ய வேண்டும். ஜமாஅத்தில் உள்ள ஒருவர் தவறு செய்தால், அவர் இமாமிலிருந்து தனியாக ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்வதில்லை.

ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்ய; அத்தஹிய்யாத்து ஓதிய பிறகு, (தொழுகையின் முடிவில்) ஒரு பக்கம் ஸலாம் கொடுத்து, பின்னர் இரண்டு ஸஜ்தாக்கள் செய்து, பின்னர் அமர்ந்து தொழுகையை முடிக்க வேண்டும். அமரும் நிலையில் அத்தஹிய்யாத்து, ஸல்லி, பாரிக், ரப்பனா துஆக்களை ஓத வேண்டும். இருபுறமும் ஸலாம் கொடுத்த பிறகும் அல்லது ஸலாம் கொடுக்காமலும் ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் செய்வது அனுமதிக்கப்படுகிறது.

“ஒருவர் ஒவ்வொரு வெள்ளிக்கிழமையும் தனது பெற்றோரின் கப்ருகளையோ அல்லது தனது பெற்றோரில் ஒருவரின் கப்ரையோ சந்தித்தால், அவரது பாவங்கள் மன்னிக்கப்படும்.” ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

ஸஜ்தா அஸ்-ஸஹ்வ் தேவைப்படும் விஷயங்கள்

அமர வேண்டிய இடத்தில் எழுந்து நிற்பது. நிற்க வேண்டிய இடத்தில் அமர்வது. உரக்க ஓத வேண்டிய இடத்தில் மெல்லிய குரலில் ஓதுவது. மெல்லிய குரலில் ஓத வேண்டிய இடத்தில் உரக்க ஓதுவது. ஒரு துஆ சொல்ல வேண்டிய இடத்தில் குர்ஆன் அல்-கரீமிலிருந்து ஓதுவது. குர்ஆன் அல்-கரீமிலிருந்து ஓத வேண்டிய இடத்தில் ஒரு துஆ சொல்வது. உதாரணமாக, ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவிற்குப் பதிலாக அத்தஹிய்யாத்து துஆவைச் சொல்வது, அல்லது அத்தஹிய்யாத்து சொல்ல வேண்டிய இடத்தில் ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவைச் சொல்வது. இந்த நிலையில், ஃபாத்திஹா விடப்படுகிறது. தொழுகையை முடிப்பதற்கு முன்பு ஸலாம் கொடுப்பது. ஃபர்ளு தொழுகைகளின் முதல் மற்றும் இரண்டாவது ரக்அத்களில் ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவிற்குப் பிறகு கூடுதல் ஸூராவைச் சொல்லாமல், அதை மூன்றாவது அல்லது நான்காவது ரக்அத்களில் சொல்வது. முதல் இரண்டு ரக்அத்களில் ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவிற்குப் பிறகு கூடுதல் ஸூராவைச் சொல்லாமல் இருப்பது. பெருநாள் தொழுகைகளின் தக்பீர்களை விடுவது. வித்ரு தொழுகையில் குனூத் துஆவை விடுவது.

தொழுகையின் ஸுன்னத்துகள்

1. இஃப்திதாஹ் தக்பீர் (தொழுகையைத் தொடங்கும்போது அல்லாஹு அக்பர் சொல்வது) சொல்லும்போது இரு கைகளையும் காதுகள் வரை உயர்த்துவது. பெண்கள் இரு கைகளையும் தோள்கள் வரை உயர்த்துவார்கள்.

2. கைகள் உயர்த்தப்படும்போது, உள்ளங்கைகளை கிப்லாவை நோக்கித் திருப்புவது.

3. தக்பீர் சொன்ன பிறகு வலது கையால் இடது கையை மணிக்கட்டில் பிடிப்பது.

4. வலது கையை இடது கையின் மேல் வைப்பது.

5. ஆண்கள், தங்கள் கைகளைத் தொப்புளுக்குக் கீழேயும், பெண்கள், தங்கள் கைகளை மார்பின் மீதும் வைப்பது.

6. இஃப்திதாஹ் தக்பீருக்குப் பிறகு “ஸுப்ஹானக” ஓதுவது.

7. இமாம், அல்லது தனியாகத் தொழுகையை நிறைவேற்றும் ஒருவர், “அஊது (அஊது பில்லாஹி மினஷ்-ஷைத்தானிர்ரஜீம்)” சொல்வது.

8. “பிஸ்மில்லாஹ்” சொல்வது.

9. ருகூஃவில் மூன்று முறை “ஸுப்ஹான ரப்பியல்-அழீம்” சொல்வது.

10. ஸஜ்தாவில் மூன்று முறை “ஸுப்ஹான ரப்பியல்-அஃலா” சொல்வது.

11. கடைசி அமர்வில் “அல்லாஹும்ம ஸல்லி...” மற்றும் “அல்லாஹும்ம பாரிக்...” ஆகிய ஸலவாத்களை ஓதுவது.

12. தொழுகையின் முடிவில் ஸலாம் (அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வ ரஹ்மத்துல்லாஹ்) சொல்லும்போது, தலையை வலதுபுறமும் பின்னர் இடதுபுறமும் திருப்பி, தோள்களின் முனைகளைப் பார்ப்பது.

13. ஜும்ஆ மற்றும் பெருநாள் தொழுகைகளைத் தவிர, இமாம் முதல் ரக்அத்தில் இரண்டாவது ரக்அத்தில் ஓதப்பட வேண்டிய ஸூராவை விட இரண்டு மடங்கு நீளமான ஒரு ஸூராவை ஓதுவது.

14. ருகூஃவிலிருந்து நிமிரும்போது “ஸமிஅல்லாஹு லிமன் ஹமிதஹ்” சொல்வது.

15. ருகூஃவிற்குப் பிறகு நிமிர்ந்து நிற்கும்போது “ரப்பனா லக்கல் ஹம்த்” சொல்வது.

16. ஸஜ்தாவில், விரல்களை நெருக்கமாக வைத்திருப்பது (அதாவது, அவற்றுக்கு இடையில் இடைவெளி விடாமல்) மற்றும் கால்விரல்களை வளைத்து கிப்லாவை நோக்கித் திருப்புவது.

17. ருகூஃவிற்கும் ஸஜ்தாக்களுக்கும் குனியும்போது மற்றும் ஸஜ்தாக்களிலிருந்து நிமிரும்போது “அல்லாஹு அக்பர்” சொல்வது.

18. கைகளையும் முழங்கால்களையும் தரையில் வைப்பது.

19. கியாமில் குதிகால்களை நான்கு விரல் அகலம் இடைவெளியில் வைத்திருப்பது, ஆனால் ருகூஃ, கவ்மா, ஸஜ்தாவில் அவற்றை ஒன்றாக வைத்திருப்பது.

20. ஃபாத்திஹாவிற்குப் பிறகு மெளனமாக “ஆமீன்” சொல்வது, ருகூஃவிற்கு குனியும்போது அல்லாஹு அக்பர் சொல்வது, விரல்களைத் திறந்து ருகூஃவில் முழங்கால்களைப் பிடிப்பது, ஸஜ்தாக்களுக்கு குனியும்போது அல்லாஹு அக்பர் சொல்வது, இடது காலில் அமரும்போது வலது காலை நிமிர்ந்து வைத்திருப்பது, இரண்டு ஸஜ்தாக்களுக்கு இடையில் அமர்வது.

மஃரிப் தொழுகையில், சிறிய ஸூராக்கள் ஓதப்படுகின்றன. காலைத் தொழுகையில், முதல் ரக்அத்தில் உள்ள ஸூரா இரண்டாவது ரக்அத்தை விட நீளமாக ஆக்கப்படுகிறது. ஜமாஅத்தில் இமாமைப் பின்பற்றுபவர்கள் ஃபாத்திஹாவையும் கூடுதல் ஸூராவையும் ஓதுவதில்லை. அவர்கள் ஸுப்ஹானக மற்றும் தக்பீர்களைச் சொல்கிறார்கள். அவர்கள் தஹிய்யாத் மற்றும் ஸலவாத் அஷ்-ஷரீஃபாக்களைச் சொல்கிறார்கள்.

தொழுகையின் முஸ்தஹப்கள்

1. கியாமின் போது ஸஜ்தா செய்யும் இடத்தைப் பார்ப்பது.

2. ருகூஃவில் கால்களைப் பார்ப்பது.

3. ஸஜ்தாவில், மூக்கு வைக்கப்படும் இடத்தைப் பார்ப்பது.

4. அமரும் நிலையில், முழங்கால்களைப் பார்ப்பது.

5. ஸூரா அல்-ஃபாத்திஹாவிற்குப் பிறகு நீங்கள் சொல்லும் கூடுதல் ஆயத்துகள் காலை மற்றும் லுஹர் தொழுகையில் நீளமாகவும், மஃரிப் தொழுகையில் குறுகியதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

6. இமாமைப் பின்பற்றுபவர்கள் தக்பீரை கேட்காத அளவு மெல்லிய குரலில் சொல்ல வேண்டும்.

7. ருகூஃவில் விரல்களைத் திறந்து முழங்கால்களில் வைப்பது.

8. ருகூஃவில் தலையையும் கழுத்தையும் ஒரே நேர் மட்டத்தில் வைத்திருப்பது.

9. ஸஜ்தாவிற்காக மண்டியிடும்போது முதலில் வலது முழங்காலையும் பின்னர் இடது முழங்காலையும் வைப்பது.

10. இரண்டு கைகளுக்கு இடையில் ஸஜ்தாவை நிறைவேற்றுவது.

11. ஸஜ்தாவில், நெற்றியை வைப்பதற்கு முன்பு மூக்கை கீழே வைப்பது.

12. தொழுகையில் கொட்டாவி விடும்போது இடது கையின் வெளிப்புறத்தால் வாயை மூடுவது.

13. ஸஜ்தாவில், ஆண்கள் தங்கள் முழங்கைகளைத் தரையிலிருந்து உயர்த்திய நிலையில் வைத்திருப்பது. பெண்கள் தங்கள் முழங்கைகளைத் தரையில் வைப்பது.

14. ஸஜ்தாவில் ஆண்கள் கைகளையும் தொடைகளையும் வயிற்றிலிருந்து விலக்கி வைத்திருப்பது.

15. ருகூஃவிலும் ஸஜ்தாவிலும் மூன்று தஸ்பீஹ்கள் சொல்லும் நேரம் வரை அசையாமல் நிற்பது.

16. தலையை உயர்த்திய பிறகு ஸஜ்தாவிலிருந்து கைகளை உயர்த்துவது.

17. கைகளை உயர்த்திய பிறகு ஸஜ்தாவிலிருந்து முழங்கால்களை உயர்த்துவது.

18. அமரும் நிலையில், கைகளைத் தொடைகளின் மீது வைப்பது, விரல் நுனிகள் முழங்கால்களின் விளிம்பைத் தொட்டு கிப்லாவை நோக்கி நேராக இருக்கும்படி. விரல்கள் வளைக்கப்படவோ அல்லது அசைக்கப்படவோ கூடாது.

19. வலது மற்றும் இடதுபுறம் ஸலாம் சொல்லும்போது, தலையைத் திருப்புவது.

20. வலது மற்றும் இடதுபுறம் ஸலாம் சொல்லும்போது, தோள்களின் முனைகளைப் பார்ப்பது.

“அல்லாஹுத்தஆலா தனக்கு இணை வைப்பவர்களை, அதாவது இறைமறுப்பாளர்களை மன்னிக்க மாட்டான், மேலும் அவன் இறைமறுப்பைத் தவிர மற்ற பாவங்களை மன்னிப்பான்.”
அந்-நிஸா: 116

தொழுகையின் மக்ரூஹ்கள்

1. உங்கள் மேலங்கியை முறையாக அணியாமல், தோள்களின் மீது போட்டுக் கொண்டு தொழுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

2. ஸஜ்தாவிற்காக சிரம் பணியும்போது, உங்கள் ஆடையின் தொங்கும் பகுதிகளையோ அல்லது உங்கள் கால்சட்டையையோ மேலே இழுப்பது மக்ரூஹ் ஆகும்.

3. உங்கள் ஆடையின் தொங்கும் பகுதிகளையோ அல்லது சட்டைக் கைகளையோ (அல்லது மணிக்கட்டுப் பட்டைகளையோ) மடித்துக் கொண்டு தொழுகையைத் தொடங்குவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

4. தேவையற்ற அசைவுகள் மக்ரூஹ் ஆகும்.

5. நீங்கள் வேலையில் அணியும் ஆடைகளில் (அவை பிசுபிசுப்பாகவும் அழுக்காகவும் இருந்தால்) அல்லது உங்கள் மேலதிகாரிகளைச் சந்திக்கும்போது அணிய முடியாத ஆடைகளில் தொழுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

6. குர்ஆன் அல்-கரீமைச் சரியாக ஓதுவதைத் தடுக்காத ஒன்று வாயில் இருப்பது மக்ரூஹ் ஆகும். அது குர்ஆன் அல்-கரீமைச் சரியாக உச்சரிப்பதைத் தடுத்தால், தொழுகை முறிந்துவிடும்.

7. (ஆண்கள்) வெறுந்தலையுடன் தொழுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

8. சிறுநீர் கழிக்க, மலம் கழிக்க, அல்லது காற்றுப் பிரிய வேண்டிய தேவை இருக்கும்போது தொழுகையைத் தொடங்குவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

9. தொழுகையின் போது, ஸஜ்தா செய்யும் இடத்திலிருந்து கற்களையோ மண்ணையோ தட்டி விடுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

10. தொழுகையைத் தொடங்கும்போது, அல்லது தொழுகையின் போது, உங்கள் விரல்களை நெட்டி முறிப்பது மக்ரூஹ் ஆகும்.

11. தொழுகையின் போது உங்கள் கையை இடுப்பில் வைத்துக் கொள்வது மக்ரூஹ் ஆகும்.

12. உங்கள் தலையை (முகத்தை)த் திருப்புவது மக்ரூஹ் ஆகும், உங்கள் கண்களைத் திருப்பிப் பார்ப்பது தன்ஸீஹீ மக்ரூஹ் ஆகும். உங்கள் மார்பை கிப்லாவிலிருந்து திருப்பினால், உங்கள் தொழுகை முறிந்துவிடும்.

13. தஷஹ்ஹுதுகளில் (தொழுகையின் போது அமர்ந்து சில துஆக்களை ஓதுதல்), நாய் போல அமர்வது, அதாவது, உங்கள் தொடைகளை நிமிர்த்தி, முழங்கால்களை மார்பைத் தொடும் வகையில் உங்கள் பிட்டங்களின் மீது அமர்வது மக்ரூஹ் ஆகும்.

14. ஆண்கள் தங்கள் முன்கைகளைத் தரையில் வைப்பது.

15. ஒரு நபரின் முகத்தை நோக்கியோ அல்லது உரக்கப் பேசிக்கொண்டிருக்கும் மக்களின் முதுகுகளை நோக்கியோ தொழுவது.

16. ஒருவரின் வாழ்த்தை உங்கள் கையாலோ அல்லது தலையாலோ ஏற்றுக்கொள்வது.

17. தொழுகைக்கு வெளியேயும் தொழுகையின் போதும் கொட்டாவி விடுவது.

18. தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது உங்கள் கண்களை மூடுவது.

19. இமாம் மிஹ்ராபின் உள்ளே நிற்பது. ஏனெனில் பாதிரியார்கள் மற்றொரு அறையிலிருந்து மற்றவர்களை வழிபாட்டில் வழிநடத்துகிறார்கள். மிஹ்ராப் என்பது ஒரு பள்ளிவாசலின் கிப்லா சுவரில் உள்ள ஒரு மாடம் ஆகும். இமாமின் கால்கள் மிஹ்ராபிற்கு வெளியே இருந்தால், அவர் மிஹ்ராபின் உள்ளே ஸஜ்தா செய்வது மக்ரூஹ் அல்ல. மக்கள் தங்கள் கால்கள் இருக்கும் இடத்தில் இருப்பதாகக் கருதப்படுகிறார்கள்.

20. ஜமாஅத் இருக்கும் இடத்தை விட அரை மீட்டர் உயரமான இடத்தில் இமாம் தனியாகத் தொழுகையை வழிநடத்துவது தன்ஸீஹீ மக்ரூஹ் ஆகும்.

21. இமாம் தனியாக ஒரு தாழ்வான இடத்தில் தொழுகையை வழிநடத்துவதும் மக்ரூஹ் ஆகும்.

22. முன் வரிசையில் இடம் இருக்கும்போது பின் வரிசையில் தொழுவது அல்லது முன் வரிசையில் இடம் இல்லாதபோது பின் வரிசையில் தனியாகத் தொழுவது.

23. உயிருள்ளவற்றின் படம் அல்லது படங்கள் உள்ள ஆடைகளுடன் தொழுவது.

24. தொழுகையை நிறைவேற்றும் ஒரு நபரின் தலைக்குச் சற்று மேலே, முன்னால், அல்லது நேரடியாக வலது அல்லது இடதுபுறத்தில் உள்ள சுவரில் அல்லது ஒரு துணியில் அல்லது காகிதத்தில் வரையப்பட்ட உயிருள்ள ஒன்றின் படம் தொங்கவிடப்பட்டிருந்தாலோ அல்லது வைக்கப்பட்டிருந்தாலோ, அது மக்ரூஹ் ஆகும். சிலுவையின் படம் உயிருள்ள ஒன்றின் படத்தைப் போன்றது.

25. சுடர்விட்டு எரியும் நெருப்பை நோக்கி அதை நிறைவேற்றுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

26. தொழுகையில் நீங்கள் சொல்லும் ஆயத்துகளையோ அல்லது தஸ்பீஹ்களையோ கையால் எண்ணுவது.

27. ஒரே துணியால் தலை முதல் கால் வரை உங்களைப் போர்த்திக் கொண்டு தொழுவது.

28. உங்கள் தலையின் உச்சியைத் திறந்த நிலையில் விட்டு, உங்கள் தலையைச் சுற்றி ஒரு தலைப்பாகையைச் சுற்றிக்கொண்டு தொழுவது.

29. மூடப்பட்ட வாய் மற்றும் மூக்குடன் தொழுவது.

30. தேவையில்லாமல் தொண்டையிலிருந்து சளியைக் காரி உமிழ்வது.

31. ஒரு கையை ஒரு முறை அல்லது இரண்டு முறை அசைப்பது மக்ரூஹ் ஆகும்.

32. தொழுகையின் ஸுன்னத்துகளில் ஒன்றை விடுவது.

33. ஒரு தரூரத் (நல்ல காரணம்) இல்லாமல், உங்கள் குழந்தையை உங்கள் கைகளில் ஏந்திக்கொண்டு தொழுகையைத் தொடங்குவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

34. ஒரு தரூரத் இல்லாவிட்டால், உங்கள் இதயத்தை திசைதிருப்பும் மற்றும் குஷூஃபைத் தடுக்கும் அலங்கரிக்கப்பட்ட பொருட்கள், விளையாட்டுகள், இசைக்கருவிகள், அல்லது நீங்கள் விரும்பும் எந்த உணவு போன்றவற்றை எதிர்கொண்டு தொழுவது மக்ரூஹ் ஆகும்.

35. அவ்வாறு செய்ய ஒரு தரூரத் இல்லாவிட்டால், ஃபர்ளு தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது ஒரு சுவரிலோ அல்லது கம்பத்திலோ சாய்ந்து கொள்வது.

36. ருகூஃவிற்காக குனியும்போது அல்லது ருகூஃவிலிருந்து நிமிரும்போது உங்கள் கைகளை உங்கள் காதுகள் வரை உயர்த்துவது.

37. ருகூஃவிற்காக குனிந்த பிறகு கிராஅத்தை முடிப்பது.

38. ஸஜ்தாக்கள் மற்றும் ருகூஃ செய்யும்போது, இமாம் செய்வதற்கு முன்பு உங்கள் தலையைக் கீழே வைப்பதோ அல்லது உங்கள் தலையை உயர்த்துவதோ மக்ரூஹ் ஆகும்.

39. நஜீஸாக இருக்க வாய்ப்புள்ள இடங்களில் தொழுவது.

40. ஒரு மண்ணறையை நோக்கித் தொழுவது.

41. தஷஹ்ஹுதுகளில் (அமரும் நிலைகள்) ஸுன்னத்தின்படி அமராமல் இருப்பது மக்ரூஹ் ஆகும்.

42. இரண்டாவது ரக்அத்தில், முதல் ரக்அத்தில் சொல்லப்பட்டதை விட மூன்று ஆயத்துகள் நீளமாகச் சொல்வது மக்ரூஹ் ஆகும்.

43. முதல் ரக்அத்தில் நீங்கள் ஓதிய அதே ஸூராவை, இரண்டாவது ரக்அத்திலும் ஓதுவது அல்லது அதற்கு முந்தைய ஸூராவை ஓதுவது. நீங்கள் அறியாமல் ஓதினால், அது மக்ரூஹ் அல்ல.

44. ஓதும்போது ஒரு ஸூராவைத் தவிர்ப்பது.

தொழுகைக்கு வெளியே செய்யும் மக்ரூஹான விஷயங்கள்

1. ஒரு கழிவறையிலோ அல்லது வேறு இடத்திலோ வுழூ முறிக்கும்போது அல்லது கழிப்பறையைப் பயன்படுத்திய பிறகு உங்களைச் சுத்தம் செய்யும்போது உங்கள் முன்பக்கத்தையோ அல்லது பின்பக்கத்தையோ கிப்லாவை நோக்கித் திருப்புவது தஹ்ரீமீ மக்ரூஹ் ஆகும்.

2. சூரியனை அல்லது சந்திரனை நோக்கி வுழூவை முறிப்பது.

3. ஒரு சிறிய குழந்தையை இந்த திசைகளில் ஒன்றில் பிடித்து மலம் கழிக்க வைப்பது, குழந்தையைப் பிடிக்கும் பெரியவருக்கு மக்ரூஹ் ஆகும். அதுபோலவே, பெரியவர்களுக்கு ஹராமான ஒன்றை ஒரு சிறிய குழந்தையைச் செய்ய வைப்பது, குழந்தையை அதைச் செய்ய வைக்கும் பெரியவருக்கு ஹராம் ஆகும்.

4. ஒரு நல்ல காரணம் இல்லாமல் உங்கள் கால்களையோ அல்லது ஒரு காலை மட்டுமோ கிப்லாவை நோக்கி நீட்டுவது.

“யா அல்லாஹ்! இறைமறுப்பில் முடியாத ஒரு ஈமானை உன்னிடம் கேட்கிறேன்!”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

5. ஒரு முஸ்ஹஃபை (குர்ஆன் அல்-கரீம் எழுதப்பட்ட ஒரு புத்தகம்) அல்லது பிற இஸ்லாமிய புத்தகங்களை நோக்கி உங்கள் கால்களை நீட்டுவது. அவை உயர் மட்டத்தில் இருந்தால் அது மக்ரூஹ் அல்ல.

ஒரு தொழுகையை முறிக்கும் விஷயங்கள்

1. ஒரு நல்ல காரணம் இல்லாமல், தொண்டையைக் கனைப்பது தொழுகையை முறிக்கிறது.

2. தும்மி, “அல்ஹம்துலில்லாஹ்” என்று கூறும் ஒரு நபருக்கு, “யர்ஹமுகல்லாஹ்” என்று சொல்வது தொழுகையை முறிக்கிறது.

3. தனியாகத் தொழுகையை நிறைவேற்றும் ஒருவர் அருகிலுள்ள ஜமாஅத்தின் இமாம் குர்ஆன் அல்-கரீமை ஓதுவதில் தவறு செய்வதைக் கேட்டு, அந்தத் தவறை இமாமுக்கு எச்சரித்தால், அவரது தொழுகை முறிந்துவிடும். அந்த நபரின் எச்சரிக்கைக்குப் பிறகு இமாம் தன்னைத் திருத்திக் கொண்டு குர்ஆன் அல்-கரீமை ஓதினால், இமாமின் தொழுகையும் முறிந்துவிடும்.

4. ஒருவர் தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது “லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்” என்று சொன்னால், அவரது நோக்கம் ஒருவருக்குப் பதிலளிப்பதாக இருந்தால், அவரது தொழுகை முறிந்துவிடும். அவரது நோக்கம் அல்லாஹுத்தஆலாவின் ஒருமையை அறிவிப்பதாக இருந்தால், அவரது தொழுகை முறியாது.

5. ஒருவரின் அவ்ரத் பாகங்களைத் திறப்பது.

6. வலி அல்லது துக்கம் போன்ற காரணங்களுக்காக அழுவது தொழுகையை முறிக்கிறது. (நீங்கள் ஜன்னத் மற்றும் ஜஹன்னம் பற்றிய சிந்தனையால் அழுதால், உங்கள் தொழுகை முறியாது.)

7. ஒருவரின் வாழ்த்துக்கு, எந்த விதத்திலேனும் பதிலளிப்பது தொழுகையை முறிக்கிறது.

8. ஐந்துக்கும் குறைவான தொழுகைகளை விட்ட ஒருவர், முந்தைய தொழுகையை நிறைவேற்றவில்லை என்பதை நினைவுகூர்ந்தால், அவரது தொழுகை முறிந்துவிடும்.

9. ஒருவர், தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, அவரைப் பார்க்கும் வேறு எந்த நபரும் அவர் தொழுகையை நிறைவேற்றவில்லை என்று நினைக்கும்படியான ஒரு அசைவையோ அல்லது செயலையோ செய்தால், அவரது தொழுகை முறிந்துவிடும்.

10. தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது சாப்பிடுவது அல்லது குடிப்பது.

11. தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது பேசுவது.

12. ஒருவர் பின்பற்றும் இமாமைத் தவிர வேறு எவராலும் செய்யப்பட்ட ஒரு பிழையைத் திருத்துவது, (திருத்தம் செய்பவரின்) தொழுகையை முறிக்கிறது.

13. தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது சிரிப்பது.

14. முனகுவது அல்லது “ஆ!” என்று சொல்வது போன்றவை தொழுகையை முறிக்கிறது.

விளக்கம்: நாற்காலியில் அமர்ந்து நிறைவேற்றப்படும் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது

அமர்ந்தோ அல்லது சைகை செய்தோ தொழுகையை நிறைவேற்றுதல்

ஒருவர் தனது உறுப்புகளில் ஒன்றில் வலி இருப்பதால் நிற்க முடியாதவர், அல்லது நின்றால் தீங்கு ஏற்படலாம் அல்லது தலைச்சுற்றல் ஏற்படலாம் என்று உணர்பவர், ஃபர்ளு தொழுகைகளை அமர்ந்த நிலையில் நிறைவேற்றுகிறார். அவர் ருகூஃவிற்காக குனிந்து, ஸஜ்தாவிற்காக தனது தலையைத் தரையில் வைக்கிறார்.

ஒரு சுவரில், ஒரு தடியில் அல்லது ஒரு நபரின் மீது சாய்ந்து சிறிது நேரம் நிற்கக்கூடிய ஒருவருக்கு, எழுந்து நின்று (இஃப்திதாஹ்) தக்பீர் சொல்வதும், குறைந்தபட்சம் அந்த நேரமாவது நின்ற நிலையில் இருப்பதும் ஃபர்ளாகும். ஒரு உத்ர் (காரணம், சாக்கு) இல்லாமல் ஃபர்ளை நிறைவேற்றும்போது எதன் மீதாவது சாய்வது மக்ரூஹ் ஆகும். ஒரு உத்ர் இருந்தால், அது மக்ரூஹ் அல்ல.

எதன் மீதாவது சாய்ந்து நின்றோ அல்லது அமர்ந்தோ தொழுகையை நிறைவேற்ற முடிந்தால், படுத்துக்கொண்டு சைகை செய்து தொழுவது அனுமதிக்கப்படாது. ஒருவரால் தொழுகைக்கான சரியான அமரும் நிலையில் அமர முடியாவிட்டால், அவர் விரும்பியபடி அமருகிறார். அவர் ஒரு தலையணை அல்லது வேறு எதன் மீதாவது சாயலாம். ஒரு கர்ப்பிணிப் பெண்ணோ அல்லது ஒரு நோயாளியோ தங்கள் இடது அல்லது வலதுபுறம் வைத்த நாற்காலியில் சாய்ந்து எழுந்திருக்க முடிந்தால், அவர்கள் இந்த வழியில் தொழுகையை நிறைவேற்ற வேண்டும்.

எதன் மீதாவது சாய்ந்தோ அல்லது வேறொருவரால் பிடிக்கப்பட்டோ தரையில் அமர முடியாத ஒரு நோயாளி, தனது முதுகில் படுத்துக்கொண்டு தொழுகையை நிறைவேற்ற வேண்டும். அவர் தனது கால்களை கிப்லாவை நோக்கி நீட்டுகிறார். அவர் தனது தலைக்குக் கீழ் ஒரு தலையணையை வைத்துக்கொள்கிறார், இதனால் அவரது முகம் கிப்லாவை நோக்கித் திரும்புகிறது, அல்லது அவர் தனது உடலின் முன்பகுதி கிப்லாவை நோக்கி இருக்கும்படி தனது வலது அல்லது இடதுபுறத்தில் படுத்துக்கொள்கிறார். அவர் ருகூஃ மற்றும் ஸஜ்தாவிற்காக தனது தலையால் ஜாடை செய்கிறார் (இது சைகை எனப்படும்).

நினைவுடன் இருக்கும் ஆனால் ஒரு நாளுக்கு மேல் சைகை மூலமாகக் கூட தொழுகையை நிறைவேற்ற முடியாத ஒரு நோயாளி, அவற்றில் எதற்கும் களா செய்வதில்லை; அத்தகைய நபருக்கு தொழுகை ஃபர்ள் அல்ல. ஒரு நோய் காரணமாகவோ அல்லது தன்னால் ஏற்படாத ஒரு காரணத்திற்காகவோ, ஐந்து தொழுகைகளை உள்ளடக்கிய ஒரு காலத்திற்கு மேல், ஸஜ்தாக்கள் அல்லது ரக்அத்களின் எண்ணிக்கையை மறக்கும் அளவுக்கு நினைவிழந்து அல்லது சுயநினைவின்றி இருக்கும் ஒரு நபரின் நிலையும் இதுவே. மதுபானங்கள், போதைப்பொருட்கள் அல்லது மருந்து உட்கொண்டு சுயநினைவை இழப்பவர், அவர் நிறைவேற்றாத அனைத்து தொழுகைகளுக்கும் களா செய்ய வேண்டும்.

கால்களைக் கீழே தொங்கவிட்டு நாற்காலி போன்ற உயரமான ஒன்றில் அமர்ந்து தொழுவது அனுமதிக்கப்படாது. அந்தத் தொழுகை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. ஏனெனில், நாற்காலியில் அமர எந்த தரூரத்தும் இல்லை. நாற்காலியில் அமரக்கூடியவர் தரையிலும் அமர முடியும்; எனவே, அவர் தரையில் அமர்ந்து தொழுகையை நிறைவேற்ற வேண்டும். ஒருவரால் தொழுகைக்குப் பிறகு தரையிலிருந்து எழுந்திருக்க முடியாவிட்டால், அதேசமயம் அவர் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்தால் எழுவது எளிதாக இருக்கும் என்றால், யாராவது ஒருவர் அவரை எழுந்து நிற்க உதவ வேண்டும். அல்லது, நோயாளி தனது கால்களை கிப்லாவை நோக்கி (சோஃபாவின் மீதும்) வைத்து, கால்களைக் கீழே தொங்கவிடாமல் ஒரு சோஃபாவில் அமர்ந்து தொழுகையை நிறைவேற்றலாம். தொழுகைக்குப் பிறகு, அவர் சோஃபாவின் ஒரு பக்கத்திலிருந்து தனது கால்களைக் கீழே தொங்கவிட்டு, நாற்காலியிலிருந்து எழுவது போல எழுந்து நிற்கலாம். அல்லது, அவர் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்து, ஆனால் தனது கால்களை அவருக்கு முன்னால் உள்ள மற்றொரு நாற்காலி அல்லது ஒரு குட்டையான மேசையின் மீது வைக்கலாம். தொழுகைக்குப் பிறகு, அவர் நாற்காலி அல்லது மேசையிலிருந்து தனது கால்களைக் கீழே தொங்கவிடலாம்.

அமர்ந்தோ அல்லது சைகை செய்தோ தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது கவனிக்க வேண்டிய விஷயங்கள்

ஒருவரால் ஸஜ்தாவிற்காக குனிய முடிந்தால், அவர் நின்று தொழுகையைத் தொடங்குகிறார், கிராஅத்தை ஓதி, ருகூஃவிற்காக குனிகிறார். ஒருவரால் நிற்கவே முடியாவிட்டால், அவர் அமர்ந்து தொழுகையைத் தொடங்குகிறார். அவர் தனது முழங்கால்களில் அமர்ந்து, ஸஜ்தாக்களுக்காக சிரம் பணிகிறார். இப்படித் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது அமர்ந்து தொழுகையை நிறைவேற்றுதல் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

அமர்ந்து தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, அவர் கியாமில் தனது கையைத் தொப்புளுக்குக் கீழ் வைக்கிறார் (பெண்கள் தங்கள் மார்பில்). அவர் நின்று தொழுகையைத் தொடங்கியிருந்தால், அவர் நின்று காமத் சொல்கிறார்; அவர் அமர்ந்தோ அல்லது சைகை செய்தோ தொழுகையை நிறைவேற்றினால், அவர் அமர்ந்தபடியே அதைச் சொல்கிறார்.

ஒருவரால் ஸஜ்தா செய்ய முடியாவிட்டால், அவர் சைகை மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றுகிறார். அதாவது, அவர் தனது முழங்கால்களிலோ அல்லது சம்மணமிட்டோ வசதியாக அமருகிறார். அவரால் அப்படி அமர முடியாவிட்டால், அவர் தனது கால்களை கிப்லாவை நோக்கி நீட்டுகிறார். அவர் அமர்ந்த நிலையில் இஃப்திதாஹ் தக்பீர் சொல்கிறார். அவர் ருகூஃவிற்காக தனது உடலைச் சற்று வளைத்து, ஸஜ்தாவிற்காக இன்னும் சற்று அதிகமாக வளைக்கிறார். ஒருவரால் தனது உடலை வளைக்க முடியாவிட்டால், அவர் தனது தலையை அவ்வாறே வளைத்து சைகை மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றுகிறார். அவர் கியாமின் போது தனது கால்களையும், அமரும் நிலையில் தனது மடியையும் பார்க்கிறார்.

“'லா இலாஹ இல்லல்லாஹ்' என்று சொல்வதன் மூலம் தஜ்தீத் அல்-ஈமான் (ஈமானைப் புதுப்பித்தல்) செய்யுங்கள்!”
ஹதீஸ் அஷ்-ஷரீஃப்

சைகை மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, ஆண்கள் கியாமில் தங்கள் கைகளைத் தொப்புளுக்குக் கீழ் ஒன்றாக வைக்கிறார்கள் (பெண்கள் தங்கள் மார்பில்). ருகூஃவிற்காகச் சற்று குனியும்போது, அவர்கள் தங்கள் கைகளை முழங்கால்களில் வைக்கிறார்கள். அவர்கள் ஸஜ்தாவிற்காகச் சற்றுக் கூடுதலாக வளைந்து, தங்கள் கைகளை முழங்கால்களில் வைத்திருக்கிறார்கள் அல்லது அவற்றைச் சற்று முன்னால் வைக்கிறார்கள். அத்தஹிய்யாத்து சொல்லும்போது, அவர்கள் தொழுகையில் சாதாரணமாகச் செய்வது போல தங்கள் கைகளை வைக்கிறார்கள். ஸலாம் கொடுக்கும்போது, அவர்கள் தங்கள் தோள்களின் முனைகளைப் பார்க்கிறார்கள். இப்படித் தொழுகையை நிறைவேற்றுவது சைகை மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றுதல் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

கண்களால் சைகை செய்வது என்று ஒன்று இல்லை. ஒருவரால் ஒரு நாள் (24 மணி நேரம்) தனது தலையை அசைக்க முடியாவிட்டால், அவருக்குத் தொழுகை ஃபர்ள் அல்ல; அவர் களா செய்ய வேண்டியதில்லை. ஒருவர் ஜமாஅத்துடன் நின்று தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது, கால்கள் இருக்கும் இடமே கணக்கில் கொள்ளப்படுகிறது. ஒருவரின் குதிகால்கள் இமாமின் குதிகால்களைத் தாண்டினால், ஒருவரின் தொழுகை செல்லுபடியாகாது. இருப்பினும், ஒருவர் சைகை மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றும்போது இந்த விதி பொருந்தாது. அப்போது ஒருவரின் குதிகால்கள் இருக்கும் இடம் அல்ல, ஒருவரின் தலை இருக்கும் இடமே கணக்கில் கொள்ளப்படுகிறது. சைகை மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றுபவரின் தலை இமாமின் தலையைத் தாண்டாவிட்டால் அல்லது ஒருவரின் தலை இமாமின் தலையுடன் ஒரே நேர்க்கோட்டில் இருந்தால், ஒருவரின் கால்கள் இமாமின் கால்களைத் தாண்டினாலும், ஒருவரின் தொழுகை செல்லுபடியாகும். [இப்னு ஆபிதீன்]

நின்று தொழுகையை நிறைவேற்றுபவர் அமர்ந்திருக்கும் ஒரு இமாமைப் பின்பற்றலாம், ஆனால் சைகை மூலம் தொழுகையை நிறைவேற்றும் ஒரு இமாமைப் பின்பற்ற முடியாது.

உம்மை நேசிப்பவர்கள் உமது அன்பில் உருகுவார்கள், யா ரஸூலுல்லாஹ்,
அன்பெனும் மதுவை அருந்தி, தங்கள் தாகம் தீர்ப்பார்கள், யா ரஸூலுல்லாஹ்.
உம்மை நேசிப்பவர் தன் உயிரை உமது பாதையில் வைத்துள்ளார்,
ஈருலகின் சூரியன் நீங்களே, யா ரஸூலுல்லாஹ்.
உம்மை நேசிப்பவர்களுக்கு, உமது ஷஃபாஅத்தை வழங்குவீராக,
முஸ்லிம்களின் உடல்களில் உள்ள உயிர் நீங்களே, யா ரஸூலுல்லாஹ்.
அந்த அழகில் நான் மயங்கினேன், அந்த ரோஜாவின் புல்புல் நான்,
உம்மை நேசிக்காதவர்கள் நெருப்பில் எரிவார்கள், யா ரஸூலுல்லாஹ்.
உம்மை நேசிப்பவன் ஹக்தான், அவனே அனைத்திற்கும் சுல்தான்,
என் உயிர் உமது பாதைக்கு அர்ப்பணமாகட்டும், யா ரஸூலுல்லாஹ்.
தர்வீஷ் யூனுஸின் ஆன்மா, ஷஃபாஅத்தின் ஊற்று,
ஈருலகின் சுல்தான் நீங்களே, யா ரஸூலுல்லாஹ்.